<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="9829" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/9829?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-27T02:10:21+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="9807">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/9eb2b67b4a6a9af568205e4ee4f6d5d4.pdf</src>
      <authentication>47b2831e12b95db71dd437cf17bbe6c7</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="4">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25236">
                <text>Lud</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154689">
                <text>Polskie Towarzystwo Ludoznawcze</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154690">
                <text>Licencja PTL</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154691">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154692">
                <text>pol</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154693">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116930">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:4865</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116931">
              <text>1969</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="49">
          <name>Subject</name>
          <description>The topic of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116932">
              <text>Brusy ( Kaszuby) - ośrodek kamieniarski</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116933">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:4514</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116934">
              <text>Materiały źródłowe dotyczące bruśnieńskiego ośrodka kamieniarskiego okresu gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1969 t.23 z.3-4</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116935">
              <text>Polska Sztuka Ludowa 1969 t.23 z.3-4; s.209-227</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116936">
              <text>Gajerski, Stanisław Franciszek</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116937">
              <text>pol</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116938">
              <text>Instytut Sztuki PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116939">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="116940">
              <text>Z

A R C H I W U M

H

I

S

T

O

R

Y

C

Z

N

E

G

O

MATERIAŁY ŹRÓDŁOWE TYCZĄCE HISTORII BRUŚNIEŃSKIEGO OŚRODKA KAMIENIARSKIEGO
OKRESU GOSPODARKI

Eksploatacja
Roztocza
dla

pokładów

stanowi

historyków,

terenie

badań t a k

Zagadnienie

Wprawdzie

się o s t a t n i o

to nie

p r o b l e m a t y k ą tą z a ­

Krzysztof

a l e różnorodność

2

na

do

do t e j p o r y n a l e ż n e g o m u o p r a c o ­

w a n i a monograficznego.
Lew ,

wapiennych
problem

j a k i etnografów.

doczekało się j e d n a k
interesowali

skał

interesujący

FOLWARCZNO-PAŃSZCZYŹNIANEJ

Wolski

zagadnień

i

1

Stefan

występujących

j e j o p r a c o w a n i u s p r a w i a , iż p r a c e

i c h traktować

przy
można

j a k o w s t ę p d o d a l s z y c h badań i studiów.
Wolski

wymienił

eksploatowano,
dy

skał

miejscowości,

jednak

na terenie
uwagę

przeważnie

używa

na

Polanka

(dawniej*

Do I I w o j n y
miejscowości
cyjną

W

do

odrębną

Brusno

oraz

eksploatacji

twórców,

i

obróbki

a

poza

gię krzyży

i

jej włą­

nad

potrzebę

t y m zagadnieniem,

opracowałem
który
PTH

w

referat

wygłosiłem

wano

w

naukowe

1965 r .

przemyskich
jakie

1966, p o z w o l i ł y
tego

5

Mając

kierunków

o zebrany
rejon

w

Oddziału

jego o p u b l i k o ­
Dalsze

e

na

materiał,

naukowym

„Sprawozdaniach" .
okresie

nad t y m

tej chwili

zagadnienia

w

rozszerzenie

nie mogę
całości,

ba­

zagadnie­

pobytu we Lwowie

znaczne

na

badań

kamieniarski,

a resume

prowadziłem

mi

źródłowej. Ponieważ
opracowania

oparciu

na posiedzeniu

n i e m , a szczególnie w
ku

obszarze.

dalszych

Bruśnieński

w Przemyślu w

dania

powyżej

ustalenia

w ro­
bazy

się podjąć

postanowiłem

przygotować do p u b l i k a c j i dane źródłowe tyczące h i s t o r i i
bruśnieńskiego
się

do o k r e s u

ośrodka

kamieniarskiego,

prosperowania

a

gospodarki

odnoszące
folwarczno-

pańszczyżnianej.
Rozpatrując
rozgraniczyć

ośrodka

należy

wyraźnie

i widzieć problematykę

dzieje

tego

tyczącą

eksploata-

II. 1. Krzyż kamienny
postawiony
nia pańszczyzny,
1848 г., Brusno

na pamiątką
Stare.

zniesie­

wyrobów

nazwiska
próby

Kuźniewicza

niewielkim

też

kamie­
ich w y ­

ustalenia

i przeprowadzono

a

wymaga

problem

jednak

wpływu

na wytwórczość

stopniu

za­

typolo­

t y p o l o g i i krzyży i n a ­

kamieniarzy

omówienia,

ustalono

obaj

twór­

miejscowych

k a m i e n i a r z y zasługuje n a szczególniejszą u w a g ę
W

na wspomnianym

uwadze

które

omówiono p r o ­

bruśnieńskich

częściowo

bruśnieńskich

czości H r y c a

skich

o

kamieniar­

stop­

doszczętnie

a teren

wapiennych,

t y m poczyniono

tychże

dokładniejszego

oparciu

obróbką.

skał

i nagrobków. S p r a w a

grobków

w

Odzyskane.

zostało

pracach

wyrobów

wymieniono

sięgu z b y t u

danych,

t y l k o mieszkańcy t e j w s i

wyżej

asortyment

oraz

ilość

się n a t e r e n i e B r u s n a S t a ­

światowej

się i c h eksploatacją

tradycyjny

istnieje.

znacznym

Ziemie

Brusno Stare

obu wymienionych

niarzy

na

nie

dostateczną

Horynieckiej.

rego i do I I w o j n y

ces

administra­

obecnie

została w

częściowo

Kamieniołomy znajdowały
zajmowali

Nowe

wymienionych

jednostkę

Stare

w s i t e j już n i e o d b u d o w a n o ,

czono do P o l a n k i

W

że „ B r u s n o d z i e l i

Deutschbach)"... .

czasie w a l k z U P A

spalone;

tej wsi,

3

stanowiła

ZSRR

Stare.

B r u s n o Stare, Brusno

Ludność t e j w s i p r z e s i e d l o n a
niu

Roztocza,

nazwy

ś w i a t o w e j każda z w y ż e j

(gromadę).

się, p o k ł a ­

Brusno

pierwotnej

się o b e c n i e n a t r z y o s a d y :

których

Środkowego

zwrócił

błędnie z a r a z n a w s t ę p i e wyjaśniając,
i

w

w z g l ę d n i e jeszcze w y d o b y w a

wapiennych

szczególną
Autor

kilka

zebrać

m o ż n a będzie o d t w o r z y ć przeszłość o ś r o d k ó w

autorzy

badaczy.

starali

się

dotrzeć d o d a n y c h z przeszłości B r u s n a S t a r e g o i u s t a ­
lić p o c h o d z e n i e
szych

nazwy

tradycjach

opierali

się

na

wykorzystując
domości
Obaj

o

danych
jednak

autorzy

Wolski,

w

temat

lustracji
pełni

z roku

w

najwcześniej­
tym

roku

ośrodku,

1565 , n i e
4

w

niej

wia­

kamieniarzach.
że

brak

eksploatacji

do

w

zawartych

ośrodku bruśnieńskim

odnośnie

o

kamienia

stwierdzają,

na

w

wzmiankę

z

bruśnieńskich

źródłowych
piennych

w s i , a mówiąc

obróbki

XVIII

i
w

w.,

1710, z której

jest

wiadomości

obróbki
XVII

skał

w.

przytacza

w y n i k a , że

wa­

Dopiero
drobną

Kamienną

G ó r ę w Bruśnie S t a r y m p o d d z i e r ż a w i o n o w ó w c z a s a r e n darzowi.
B r a k w p r a c a c h o b u autorów obszerniejszych
n a t e m a t przeszłości bruśnieńskiego

ośrodka

skiego

gdyż

jest

odtworzenie
Dziejami
obszarze

szczególnie
w

pełni

dotkliwy,

jego

danych

kamieniar­

uniemożliwia

historii.

t e g o ośrodka, j a k i i n n y c h , p o ł o ż o n y c h n a

Środkowego

kilkunastu

lat,

archiwalne,

z

Roztocza,

prowadząc

drugiej

zaś

z

interesuję
jednej

terenowe,

by

się

strony
w

już

od

badania

t e n sposób

219

�c j i i obróbki skał w a p i e n n y c h za czasów

„pańszczyźnia­

n y c h " i p o r o k u 1848.
Dotychczas,
autorów,

poza

odnośnie

nieńskiego

pracami

wcześniej

do p i e r w s z e g o

ośrodka

Interesujące
szym

kamieniarskiego

podali, mówiąc o w y r o b i e

wymienionych

okresu

historii

drobne

k a m i e n i młyńskich w X V I w.,

Roztocze

jest

niejszych

do

twardszych,

der

wapiennym

i Karol Kadlec .

7

Maurycy

8

Horn, po­

leżało

Środkowego

to obszar

na

Roztocza

trzeciorzędowy.

t a m pokłady piaskowców

a opierając się n a d a n y c h z l u s t r a c j i z 1565 г., A l e k s a n ­
Jabłonowski

nas t u B r u s n o S t a r e

grzbiecie

najwyż­

wśród l a ­

s ó w i r o z l e g ł y c h p i a s k ó w , o p o k i i n a g i c h skał.

bruś-

wzmianki

prawie

wykazują

najgrubszych,
które

i

od

spojone

iłowym.

najmiększych

są

Na

Występujące

ziarna od najdrob­

cementem

szczególną

do

uwagę

zasługują

w o ł u j ą c się n a J a b ł o n o w s k i e g o s u g e r u j e , że już w 2. poł.

tam

XVI

kamieniołomy, z których

n a podłożu s y p k i c h p i a s k ó w , a j a k o n a j t w a r d s z e

budowlanych .

odporniejsze

w . m o g ł y t a m być c z y n n e

wywożono
mi

się

w

materiał d l a celów

jednak,

iż

t y m okresie

nym

tego

jest

były

słowa

Wydaje

9

mało

prawdopodobne,

t a m czynne

znaczeniu,

a

aby

już

kamieniołomy w

materiał

peł­

dla celów b u ­

d o w l a n y c h m ó g ł być o c z y w i ś c i e stamtąd w y w o ż o n y , a l e
liczyć

się

należy

wielkiego

t y m , że

nie

było

na

niego

do

pracy

polskich ,

ziemiach

Zarys

dziejów

mającej

10

dołączo­

górnictwa

obrazować

„Rozmieszcze­

n i e kopalń n a z i e m i a c h p o l s k i c h d o 1772 r o k u "
zaznaczono,

że

kamieniołomy

były

w

na

błędnie

Bruśnie

Nowym,

z a m i a s t w Bruśnie S t a r y m . W sarnej j e d n a k p r a c y , jeśli
chodzi

o

interesujący

mniejszej

nawet

Poszukując

danych

bruśnieńskiego
sporo

m i już

jego

nie podano
tyczących

dziejów

archiwalnych, a
na odtworzenie,

historii

w

zebrane

w

zarysie

interesującym

nas t u

okresie.

a)

bazę

źródłową

l u s t r a c j e królewszczyzn

b) i n w e n t a r z e
1739 ,

z l a t : 1565

gospodarcze

1740 ,

17

i

1741 ,

l s

stanowią."

1757 ° ,

19

1662

1 2

1758 ,

2

1 5

176 5 ,

21

22

16

1769

2 3

1839 .

Materiały
podarczy,

t e mają

ale

znaczne

2 5

.

charakter przede

dokładniejsza

rozszerzenie

Antoni

tej

Schneider

żmudnych

ną
w

ich

w s z y s t k i m gos­

analiza

pozwala

na

podczas

różnorodnych

oddzielnych

hasłami .

Z

2б

i

swych

badań, z m i e r z a j ą c y c h

teczkach,

dziś

a

te

zespół

każda

z

nich

które

posegregował

oznaczył

ten

En­

zgromadził pokaź­

materiałów,

czasem

długoletnich

do o p r a c o w a n i a

Galicji,

odpowiednimi

rozdzielono

na

przechowywana

dwie

jest

od­

dzielnie.
na

do

terenie

ośrodków

byłej
sporo

Schneidra

Galicji

dane,

które

t u zostaną

zostały z t e k i k r a k o w s k i e j
M a t e r i a ł y znajdujące
paginowane

i

dlatego,

dawał t y l k o n u m e r
skał

schyłku

na

neolitu

a

2 7

utwierdzają

grób

nas

w

komisarza
Napisany

Schneider,

był do profesora

można

Tekach

rodowej

w

Warszawie

2e

Wczesno­

3 1

że

że
od

z tego t e r e n u

człowiek

3 2

przeby­
eks­

biorąc

p o d uwagę

współczesne

cheologiczne
rach

taką

z tego t e r e n u

mu

młyńskie

potrzeb

włościan

były

odległej

, zanotował w

sprzętu

i

i

brusy

młynów

starożytności

wojennego,
nazwa"

Dawniej

3 4

,

wydobywane

t u dla

znane

i

że

zdaje

się,

kliny,

topory
3 5

„grysowate",

kamienne

itp. —

i większych

na powierzchni

odporne

wszystkich

na

jako

jesz­

ziemi l u b
„brusy",

d o o s t a t n i c h czasów, b a r d z o

j a k określano
działanie

materiał

twar­

i c h wewnętrzną

korozji,

do

za

szlifowa­

.

dużo w i ę c e j

s k a l n y c h leżało

już

już

p o d n i e w i e l k ą j e j w a r s t w ą . O w e „ p o l u c h y " czy

3 e

zbio­

okolicznych,

wsi Brusno

niewątpliwie

bloków

wę ,

ar­

swych

czasów pogańskich w y r a b i a n o t u narzędzia d o

cze

wy­

znaleziska

myśl:

„Kamienie
w

3 3

i

budo­

służyły

wyrobu

przede

kamieni

młyń­

Nie
na

jest

wykluczone,

terenie

wcześniej

Brusna

iż

obecność

Starego,

przedmiotem

które

eksploatacji,

wany wpływ na powstanie nazwy
Najwcześniejsza
wotnie

zwanej

Założono
już

w

wzmianka

tylko

XV

w.,

za

objęło s w y m
księcia

tam

wywarła

naj­

zdecydo­

tej wsi.

źródłowa

wołoskim

czym

„brusów"

się

o

Brusno, pochodzi

ją n a p r a w i e

z tzw. osadnictwem

owych

stały

z

wsi,
roku

pier­
1531 .
37

najprawdopodobniej

3 8

przemawiają

wołoskim, które

dane

w

związane

tymże stuleciu

zasięgiem t e r e n z i e m i b e ł s k i e j .
mazowieckiego

wieś

Lubycza,

roku
i

1420 p r a w o

bełskiego

którą

tenże

wołoskie

Ziemowita
podarował

IV
bra­

materiałów.

ciom

t a m w d w a l a t a później k n i a ż e s t w o . W e w s i H r e b e n n e ,

wykorzystane,

wynotowane

która

i lwowskiej
Tekach
się

2 S

.

J a k u b o w i i Miśkowi

Schneidra

bruśnieńskim,

n i e są
po­

mającej

t u też z o s t a n i e

1901 г.,

również

posiada

piętnastowieczną

z 1469 г.), a przysługujące

list

skierowany

im

kronice

się

też

ludność

wspomina

ża, k t ó r e

wymieniono

w

o

oraz

4 1

rejestrze

źród­

o nich

źródła

wołoskie

Werchraty,

Jan Długosz

metrykę

Prawem

40

rozciąg­
wołoskim

której

w

Prusia i

poborowym

swej

Radruz

roku

153 1 .
42

Wszystkie
Brusna

Lwowie.

zbiorach Biblioteki Na­

i m prawo

nięte zostało później n a całą w i e ś .

Krasuskiego.
a

ustanawiając

ł o w ą , o s i e d l i l i się też W o ł o s i (wspominają

n a n i e , będę

Cieszanowie,

Wołochom,
39

rządziła

jest w
*

brązu .

już

bruśnieński,

A l e k s a n d r a Czołowskiego w e

przechowywany

się

i ciekawych

19 c z e r w c a

Obecnie

datuje

epoki

przekonaniu,

kamienioło­

stwierdzić,

n a s t u ośrodek

p r o b l e m a t y k i tyczącej o b r ó b ­

w

pozwala

k a m i e n i a r s k i e z B r u s n a Starego

otrzymała

ośrodku

powiatowego
o n został

.

terenie

t y m obszarze

początku

30

w a ł t a m już o d d a w n a , co z w i ą z a n e być m o g ł o z

w

się w

w

wzdłuż

ploatacją t a m t e j s z y c h skał w a p i e n n y c h d l a j e g o p o t r z e b .

znaleźć

teczki.

wapiennych

na

średniowieczne znaleziska archeologiczne

od

charakter artystyczny, wykorzystany

220

Starym

człowieka

położonych

powołując

Celem zasygnalizowania
ki

archeologów

Bruśnie

kamieniarskich

różnorodnych

Jeśli c h o d z i o interesujący
to

skał, w y g l ą d e m

Dość w s p o m n i e ć , iż już w

Odnośnie

szczyty

s k i c h i żarnowych.

problematyki.

do krajoznawstwa

ilość

części

pobyt

de,

R o l ę drugorzędną,
o
charakterze
uzupełniającym,
mają d a n e , które w y n o t o w a ł e m z t z w . T e k
Schneidra.

cyklopedii

w

przez

jak je t a m nazywano

24

c) r e j e s t r y g o s p o d a r c z e z 1714 r .

i

Odkryty

13

1713 ,

atmosferycznych

najwyższe

toczem m . i n . w K r a k o w s k i e m i na Podolu

i 1765 ,
,

tych

leżą

i naj-

zbli­

skąd poszła

z lat: 1 7 1 0 1 7 1 2

czynników

tworząc

te

Roz­

nia

Podstawową

działanie

wszędzie,

Skały

żone do p i a s k o w c ó w p i ń c z o w s k i c h , w y s t ę p u j ą p o z a

roby

przejrzałem

na

litotamniowego.

niekiedy

naj­

bruśnieńskim.

kamieniarskiego,

zespołów

pozwalają

przynajmniej,

t u okres,
o ośrodku

źródłowych

ośrodka

różnorodnych

materiały

nas

wzmianki

wapienia

Roztocza. Pokłady

mów

t u też o d n o t o w a ć f a k t , iż n a m a p c e

zbiorowej

ocalały

zbyt

zapotrzebowania.

Należy
nej

z

pokłady

naj­

kwarcowym,

wymienione

Starego,

wyżej

wsie

leżały

co n i e w ą t p l i w i e m a t u swoją

obok

wymowę.

O o s i e d l e n i u się W o ł o c h ó w n a t e r e n i e B r u s n a ś w i a d ­
czą

dane

nionych

podane
w

niej

w

lustracji

z

1565 r . W ś r ó d

k m i e c i f i g u r u j e m . i n . „Wlassin

wymie­
Olech-

�nowicz",

a

Woloszow"
Być

zagrodnikami

też

Vollosch"

i

„Wassil

Wołochów

W

1785 r . n a t e r e n i e B r u s n a S t a r e g o

przez

m o ż e , iż
i

osiedleniu

byli

.

43

B r u s n o istniało

rządziło

się

już

przed

prawem

się t a m p r a w o

przybyciem

ruskim,

wołoskie

a po ich

rozciągnięte

n a całą w i e ś . P r o b l e m t e n j e d n a k w y m a g a

maci)

kolonia

Stare

dań i dociekań. I s t o t n y j e d n a k j e s t d l a nas f a k t , iż w e

Kapuściński
1818 r.57.

oznacza

to wcale,

to

ludność

być

wała

teren

wołoskiej,
nawet

Moment
iż

która
a

wcześniej

następnie,

przesunęła

się

na teren ziemi

wykazują,

że

Środkowego

w

czasie

wsiach

Roztocza,

a

miejscowych

Werchracie

czas w a p n o
Nie

44

w

do

piecach

iż z a k r o j o n a

tamtejszych

pokładów

nych

związana

jest z t z w . o s a d n i c t w e m

zagadnienie

niezmiernie

opracowania

ważne,

że j e s t

thei

ono

monograficznego.

kilka

t o „dziedzina

dosycz".

wszy

dziesziączi
po

Jest

wymaga

I

dalej

kmieczi

(iako

ony

ich na

c z i n s z u żadnego

szowią)

iednym

albo

robocizny

dworziscz
Wśród

„Iwan

niej:

iesth

tej w s i

kości

у

ktorich

n i e dawayą, t h i l k o

podim-

siedzy,

dziejach

października

chłopów

w

roku

innych okolicznych

galicyj­

1848. F a k t

wsiach,

chło­

u c z c i l i u f u n d o w a n i e m dużego, k a ­

.

naturalnego, j a k i m

wzmiankę

o

eksploatacji

był kamień, n a t e r e n i e

lustracja

z

1565

г.,

w

bogactwa

Brusna

której

Sta­

czytamy:

„ T h a m z e i e s t h g o r a , w k t o r e y k a m i e n i e m ł y ń s k i e łamyą

a

tich

mistrzów,

ktorzi

łamią

kamyenie

t r z e y , dawaią do z a m k u ( l u b a c z o w s k i e g o
kamień

dziesiąthi, k t o r i c h
syedm,

sescz,
sescz"

tho
5e

kazdi

uczini

sie n a r o k d o s t a w a

nataniey

zlotich

iesth

— uwaga

szaczuiącz

za

szesczdziesiąth у

SFG)

citra

vel

grziwien

siedm

i gr

.

Była

to

akcentowali

suma

stosunkowo

lustratorzy

duża,

co

podsumowując

wyraźnie
dochody

z

za­
tej

„Suma

wsithkich pozitkow

z Brusna

na then

c z i n i z l o t i c h szesczdziesiąth у sescz у g r sescz,

czas

d[enarow]

sescz. A a za k a m i e n i e m l i n s k i e u c z i n i z l o t i c h szesczdzie­

II.

2. Krzyż

kamienny,

1836 r „

Bełżec.

steri a nowego czin­

s

lich

lustracji

ze

dziesiączi

kmieci

jednak

„ratione posług"

ogrodi"

27

wsie
nabył

na

ktorich

w

13 z a g r o d n i k ó w ,

„rolie

w

dniu

pańszczyzny

Galicji

Deutschbach

60

46

znajduje

o d płacenia

.

P o z a k m i e c i a m i l u s t r a c j a z 1565 r . w y m i e n i a
w

1839

siąth у s i e d m i g r sescz" .

niemało,
s

kniasźik", k t ó r y

był z w o l n i o n y

refor­

roku

.

wymienionych

się r ó w n i e ż
czynszu

45

dóbr

na

dawayą

po g r z i w n i e "

w

dworzisczach,

nego s kasdego po g r trzidziesczi
szu

skład

w i e l k a , mając[a] r o i

dworzisczu

dorocznego

w

Lustracja z roku

czytamy

osiadlich

58

kolonię

licytacji w

jak w

Najwcześniejszą
podaje

w

wsi:

2. poł. X V I w . B r u s n o w c h o d z i ł o

niepomiernich

wapien­

wołoskim.

ale

królewskich s t a r o s t w a lubaczowskiego.
1565 p o d a j e ,

n a szerszą

skał

oraz

zniesienie

z B r u s n a Starego

rego

której

dóbr k a m e r a l n y c h w

i Nowe

krzyża

założona została

to k a t o l i c y i

.

wydarzeniem

było

ten, podobnie
pi

ultra
wykluczone,

„W

wów­

.

zatem

W

tak

młyń­

wypalano

eksploatacja

odrębnego

I

wyrabiano kamienie

kilku

pra­

eksploa­

wapiennych.

skalę
to

jest

skał

się

na

5e

podczas

Ważnym
skich

miennego
względu,

rządzących

w o ł o s k i m , dość w c z e ś n i e przystąpiono

skie, a w

tzw.

północ,

położonych

tacji

Lubyczy

na

z tego

wem

n p . w r o k u 1571 w

mogła

chełmskiej.

we

pokładów

Nie

zamieszki­

dalej

t e n u s i l n i e t u podkreślam

badania

obszarze

że m u s i e l i t o być Wołosi, ale

ukraińska,

Podkarpacia,

kolonizacji
docierając

t z w . p r a w a wołoskiego.

w

5 S

Podczas l i k w i d a c j i
Brusno

wsi

tej mieszkali osadnicy

niemieckich (byli

Deutschbach ,

było 19 d o m ó w

zostało

dalszych ba­

osadników

którzy

oraz

mieli

siedmiu

jeszcze

różnej

wiel­

komorników .
4 7

L u s t r a t o r z y w r o k u 1662 z a n o t o w a l i :
„W

tey w s i (chodzi

lustratione
skiey

anni

SFG)

Woli

iuxta

Brusien-

48

nianej

z

rozwojem

na terenie

też m i ę d z y
broniąc

gospodarki

starostwa

innymi

folwarczno-pańszczyź-

lubaczowskiego

i powinności

się p r z e d

chłopów

niesprawiedliwością

1621 o m a n d a t k r ó l e w s k i , w

zakazywał
przemocy
z racji
W

starościnie
wobec

Barbarze

poddanych

naruszania i c h p r a w
1629 r . B r u s n o

jazdu
ków

uwaga

było ł a n ó w n [ u m e ] r o 3 0 2 " .

Wraz

roku

o Brusno —

1616, t o i e s t B r u s n i e у

Tatarów.
(pozostało

W

lustracji

z roku

stosowania

wsi,

wynikającej

ucierpiało

wskutek na­
31 b u d y n ­

50

z 1662 r . z a n o t o w a n o

1664 p o d a j e ,

starostwo

krupeckie

powołując

że p o odłączeniu

Brusna
52

i

poważne

zniszcze­

w okresie wojen X V I I w .

Krupca

się

na

pierwszym

rozbiorze

włączyły

.

od starostwa l u ­

utworzono

niegrodowe

W X V I I w . o b o k B r u s n a , z w a n e g o odtąd S t a r e ,
Po

5 1

lustrację

.

stała n o w a w i e ś , B r u s n o N o w e
austriackie

w

104) .

geograficzny...,

baczowskiego

tej

uległo w ó w c z a s

nia w tej w s i spowodowane
Słownik

się

.

znacznie

Zniszczeniu

wystarali

którym Z y g m u n t I I I
Płazinie

z

49

zwiększano

z Brusna. Ci

.Brusno

5 3

pow­

.

Rzeczypospolitej
Stare

do

władze

lubaczowskich

dóbr k a m e r a l n y c h ,
54

221

�Z f a k t u t e g o w ł a d z e starośeieńskie p o t r a f i ł y
no wyciągnąć
tacja

należyte w n i o s k i . Dalsza

k a m i e n i na terenie

w

XVII

w.

w

lustracji

na
z

kamieni
z

co

„Górników

teraz

iż w

powinności

—

górnicy

a

stulecia

niewiele,

daią

płacili

czynsz.
już

t y m bogactwem

oddawali

Dane

prawo

miejscowemu

na

już

źródłowe

n a t o , że

z samodzielnego

a

k t ó r e t e n s t a n relacjonują

władze

eksploatację

arendarzowi. A

oto

należy

arendarza

za

(„Góra

zanotowano

Kamienna

W

regestrach

że a r e n d a

kontraktem

gospodarczych

bruśnieńska

z roku

i hucińska

puszczona") .

1714 w y k a z a n o ,
t y m roku
Kamien­

n e j m i a ł o być 300 z ł .

Na

inwentarzu z roku

у

z

1739 p o d a n o

o

bruśnieńskiej

Wieś

wszelkiemi

Brusno

powinnościami

z

arendą

browarnią

[i]

robociznami,

k o w i I r z s z o w i c z o w i , w r a z z Hutą w possessyą
za s u m ę " 366 zł 20 g r
Inwentarze

ss

puszczona

poddzierżawiania

do i n t e r e s u ­

Kamiennej

niej

Kamienna

stay

arendy

inwentarze

do

brusięskiey,

z roku

arendy

gdzie

brusienskiey

mająca

ss

„Góra

gdzie

ka­

i e s t stay
W

arendy
dwoie"

lustracji

adiancta

69

za

kontraktem

ta

I

[należyj,

gdzie

młyńskie
do

jeszcze

kamienie

wyra­

kontraktu,

ktorey

samym

roku

podano:

takowe:

1-mo.

Wolne

commoda

dobywanie

ostatnia

notatka

tycząca

wynotowana

z

70

ka­

.

interesującego

inwentarza

z

roku

„Góra
biaią,

Kamienna,

do

arendy

iest stay d w o i e "

gdzie

młyńskie

brusienskiey
n

у

do

kamienie

wyra­

kontraktu,

którey

.

ten jednak

W

na

inwentarzu z roku
X X I I , ciekawy

z

ciekawe

związku

z

1839 z n a j d u j e

„Opis w y d o b y c i a

wysuwali

jednak

Kamienna

były one

W

najlepszym

wówczas

dowodem,

dużą

z l a t 1757 i
Starych"

1765 r.

7 7

że

wartość

Górę

Podobnie
na

się, p o d n u m e ­

kamienia

wapien­

1839 p o d a n o

wapien­

już, że

„pod Mielniczą

że

w

kamienie

Górą" .
8 0

tymże

był

inwentarzu

Miel­

porośnięty

lasem

to teren

natomiast

określana

jako

Schneider,

wymieniając

nie B r u s n a Starego,

pole

orne

celu t r z y piece

150 do 200 k o r c y

wane

opowiedzenia

i według

się r o c z n i e
W

d o 2000 k o r c y

lasach

Brusna

ludzi

trzymaiące,

murowane
wymuro­

miejscowych

wypala

wapna.
Starego

pole

Przy
renie

orne

i

wydobyć

spieniężyć m o ż n a "

n

.

po­

na

tere­
Górę

Mielniczą

początek

Mielniczej

wsi,

około

być

jeńcami

niarze

nazwy

miejscowe

Górę

jako

t e j o k a z j i należy o d n o t o w a ć

tradycja

eksploatacji
Góry

wiązała

8 4

S 3

f a k t , iż

z

miejscowa
na te­

przybyciem

do

W ł o c h ó w , którzy

a u s t r i a c k i m i . Wcześniej
eksploatować

pastwisko .

skał w a p i e n n y c h

150 l a t t e m u , t r z e c h

mieli

tylko

w a n i a i obróbki t a m t e j s z y c h
Ile

w

rokiem

miejscowi

„poluchy",

się w

wydobywa

źródłach n a z w y

1839 m o ż e

być

danych

w

kamie­

a

dopiero

przekazanych

się

także,

i z łatwością p o 8 zł. reńsk.

zbyt
przez

wydoby­

tej chwili

t e j góry

jakimś

dociec.

dopiero p o d

stopniu

przekazanych

i głębszych

n i e można

tej

mieli

skał.

t y m prawdy, trudno m i w

autentyczności

poparciem

przez

tradycję.

j e d n a k szerszego u d o ­

dociekań. W
dowolnie
tradycję,

żadnym

jednak

interpretować
gdyż

wówczas

da­
za­

t r a c a się z p o l a w i d z e n i a w ł a ś c i w y o b r a z p r o c e s u h i s t o ­
rycznego

85

.

Ciekawy
czynając

m i e y s c u p o d Mielniczą Górą k a m i e n i e młyńskie, któ­
co r o k k i l k a

Góra
o

określa t e ż m . i n . K a m i e n n ą

Sprawa owych Włochów w y m a g a

podano:

lesie w s i B r u s n a

z k a m i e n i a po

7 8

najwcześniej

skały

81

tam

nych

jakim

też

Górach")

o p o w i e r z c h n i 5 m o r g ó w i 1072 s ą ż n i . K a m i e n n a

Starego

się w a p n o , w

jest

podają

Starych

eksploatowano

wcześniej

podano,

d z i się k a m i e ń w a p i e n n y
wypala

góra

gospo­

1758 w y m i e n i a n a

.

(„Niwa

inwentarzu z roku

wypadku

i w

zatem

7 e

ne.

kumentowania

lasach B r u s n a Starego

uwagi
t y m , że

Bruśnieńskiej

Ponieważ

S t a r e G ó r y , t o być m o ż e m i e j s c e , g d z i e

znacho-

222

w

7 9

p o roż­

MK

lustracji

1 z 1769 ( „ N i w k i n a S t a r y c h G ó r a c h " ) .

i H u t y Starey

„a) W

re

lustratorzy

Woli

jest

Górach

n y c h m i e j s c a c h a o s o b l i w i e p o d Wapielną Górą

b)

w

i spełzły n a n i c z y m .

już

inwentarzach

„Niwka

Pojawienie

nego i k a m i e n i młyńskich", w którym

w

została

której

Pierwsza

„ T a l i a n y " m i e l i i c h zapoznać z n o w ą techniką

1769:

W

danych.

darczą.

jako
tymże

źródłach
do

82

.
w

skał

w i e r z c h n i 5 m o r g ó w i 1360 s ą ż n i .

zaznaczono:

brusienskiey,

t u problemu,

rem

dzierżawcy

przedstawiała

jest

spisanej

są

wyra­

w

odnośnie

sporo

wynikł

swe pretensje.

niczą

m i e n i młyńskich w górze do B r u s n a należącey"
nas

jaki

kamienie

„ A r e n d a w t e y w s i za s u m m e 1400 zł idąca,
et

niej

zanotowali

młyńskie w y d o b y w a n o

.

Kamienna,

do

Najwcześniej

zanotowana

1758 i d e n t y c z n i e

1757 i

młyńskie

i n w e n t a r z u z 1765 r .

biaią,

to
sporu

Wymieniając

dwoie"

W

wzmianka

na terenie B r u s n a Starego

do

Kamienna,

eksploatacji

Starego.

Góra,

wcześniej

całkowicie bezpodstawne

•podają:
„Góra

miejsce

Kamienna

już

temat

wobec

5?

biaią,

jest

spadkobiercy

m i e n i e w y r a b i a i ą młyńskie, za k o n t r a k t e m , s t a y 2 " m a .
Podobnie

też

Brusna

z 1565 r . z a z n a c z o n o t y l k o , że była t a m

Wówczas
na

Góry

jednobrzmiąco:

„Góra

7 4

na t y m terenie.

k t ó r e y k a m i e n i e m ł y ń s k i e " łamano, n i e p o d a ­

imventairze
1741 odnośnie

przy­
i Ma-

7 3

z 1662 r .

Mar­

.

z l a t 1740 i

nas t u s p r a w y

podają

prócz

trzyletnim k o n t r a k t e m starozakonnemu

wręcz

się n a

1792 (leżały koło Ż ó ł k w i ) , iż była o n a

przytoczyliśmy
0

miejsco­

z r o k u 1765 (star. ś w i e r z e c k i e )

zasługuje

lustracji

Fakt

czynszów,

jącej

uwagę

Góry

opierając

wówczas stosowana

wymieniana

arendzie:
„Notandum.

Kamiennej

można,

w a p i e n n y c h na terenie
W

Starego.

G ó r a leżała n a t e r e n i e B r u s n a S t a r e g o ,

6 5

W

z roku

powszechnie

m

dać 708 zł d o c h o d u , w t y m z s a m e j t y l k o G ó r y

przypuszczać

kładach z P o l a n y
gierowa

dwór

pokładów

n i e była czymś w y j ą t k o w y m ,

7 5

osobnym

miała w

64

poddzierżawiania

odwrotnie,

n a t o , że

eksploatacją

jąc j e d n a k bliżej j e j n a z w y .

w i n w e n t a r z a c h z 1712 i 1713 r .

osobnym

wskazują

p r z e z starostów l u b a c z o w s k i c h w X V I I I w .

arendarzowi

„góra, w

kontraktem" 4
Podobnie

praktyka

dane,

z 1710 r . p o d a n o :

do

niezbicie

zainteresowany

Stosowana

gospodaro­

jego

dokładniej:

W inwentarzu gospodarczym
Kamienna

nie

nastą­

dane

był

skał w a p i e n n y c h n a t e r e n i e B r u s n a

podkreślono

międzyczasie

wskazują

starośeieńskie z r e z y g n o w a ł y
poddzierżawiały

Przytoczone
żywotnie

wemu
fakt,

młyńskich,

„Góra

zahamowana

usilnie

t u należy

następnego

wania

w s i została

pew­

eksploa­

60 z ł " « .

Podkreślić
zmiana

tej

wojen,

1662 г.:

i e d n a k ogółem
piła

skutek

na

jednak

rzach,

do

odnotowania

od X V I w., mówiąc

nazywają

jakieś s p e c y f i c z n e

ich

jest

iż

źródła,

górnikami.

Nie

było

po­

kamienia­
to

jednak

określenie, w y s t ę p u j ą c e t y l k o w B r u ś -

n i e S t a r y m , ale o d w r o t n i e , należy
wówczas

fakt,

o tamtejszych

charakter powszechny

sądzić, że m i a ł o o n o

na terenie

całej

Polski-

�Przemawiają
pochodzące
czące

za

kilku

Czerwonej

t y m dane

z różnych

miejscowości

w.,

b) n a ć w i e r c i

hrabcowej

archiwalnych, a ty­

1) 6 z a g o n ó w

„Roman Hrabec

źródłowe

materiałów

z

położonych

XVI—XIX

na

terenie

Rusi

zatem

2) 6 z a g o n ó w

górników

materiały

źródłowe

w

C h e ł m i e (1565 г . ) , L e s z c z y n i e , należącej d o k r e s u k l i m 8 6

kowskiego,
(1641
do

leżącej

na

r.) w, P o l a n i e

starostwa

terenie

bieckiego
należącym

8 8

drohowiskiego

Ż ó ł k w i (1776 r . )
Mówiąc

powiatu

(1765 r . ) , R o z w a d o w i e ,

o

9 0

(1765 r . ) ,
8 9

W
trzech

z

którzy

niej znacznie

mienieni

kolejno

po

słowo

„hornyk"
93

tam

Byli

chyba

to

dwaj

Sawka

imieniu

i

nie

górnik

wyro­

i

oraz

z nich

iwaszkowej

za­

czyn[szownik]",

czynszu

tyle

miał też 6 z a g o n ó w

czy[nszownik]",

co

Chmiel

mający

też

„Ilko

2

konie

czynszu,

górnik

miał

znowu

czy[nszownik]",

6 zagonów
który

e) n a łanie s t a r y m sołtyskim m i a ł 6 z a g o n ó w
górnik

czyfnszownik]",

n i e i płacił c z y n s z u

płacił

f) n a ć w i e r c i h r a b c o w e j
bec
i

górnik

Inwentarz

który

32 zł i 5 g r

zaś

pola

„Ilko

z

Hrycow

roku

9 4

b)

na

półłanku

też

posiadał

2 ko­

2

Hra­
konie

.

1769 p o d a j e ,

górnik

w ó w c z a s 32 zł i 5 g r

był

„Paweł

posiadał

6 zagonów miał „Hryc

czynszowlnik]",

płacił c z y n s z u

który

32 zł i 5 g r ,

a) n a ć w i e r c i i w a s z k o w e j

napi­

górnik
płacił

c z y n s z u 21 zł i 23 g r ,

wy­

na

temat

dostarczają

o nich

dane

w

obsiewali pola

zamożności

inwentarze
trakcie

bruś­

z

1765

że:

posiadał m . i n . 6 z a g o n ó w
czy[nszownik]",

który

płacił

czynszu,
prymieńskim

miał

też

6

zagonów

czynszowe w

Bruśnie
'

górnik, c z y [ n s z o w n i k ] " ,

10 zł 26 g r i 14г

szeląga,

11. 3. Krzyże

któ­

„Pawło

g ó r n i k " , k t ó r y posiadał 2 k o n i e i płacił

czyn­

szu 32 zł i 5 g r ,
d)

na

Hrycow

a) n a ć w i e r c i f i l i p o w s k i e j miał m . i n . w ó w c z a s 3 z a ­
Ochab

1 dzień s z a r w a r k u odrabiał, a c z y n s z u płacił 29 g r ,

Wasylkow

W i n w e n t a r z u z 1765 r . p o d a n o , ż e :
„Roman

i

c) n a łanie s t a r y m sołtyskim m i a ł 6 z a g o n ó w

wymieniania

Starym.

r y płacił c z y n s z u

konie

płacący 32 zł i 5 g r

„Dmiter

zwrócono

kmiecie,

Steczko

każdego

po­

l u b „ h o r n i k " , co o z n a c z a , że

danych

p o d d a n y c h , którzy

pola

i

2

„ D m i t e r C h m i e l " , k t ó r y robił 1 dzień p i e s z o n a pańskim

górników

1769 r . P o d a n o

gony

c) n a ć w i e r c i

wówczas

ich jednak

.

Interesujących
i

dlatego

sobie,

Przy

9 J

on górnikiem
nieńskich

i

na nie uwagi.

Steczko .

się

Imiona

owych

wcześniej, n i m napisano o

k a m i e n i młyńskich

grodnik

imiennie

zajmowali

młyńskich.

„Semko Hrabec
też

czyn[szownik]",
32 zł i 5 g r ,

Hrabec,

Hrycow

światło n a i c h p o ­

1565 r . w y m i e n i o n o

kamieni

dotychczas

Roman

Wasylkow

„mistrzów",

dano w

sano

jak

społeczną.

wyrobem
bie

czy,

o g ó r n i k a c h , c e l o w e będzie u k a z a n i e i c h

lustracji

i

posiadał

d) n a półłanku p r y m i e ń s k i m

kamieniarzach,

uposażenia, co z k o l e i r z u c i p e w n e
zycję

koło

który

i w W e r c h r a c i e (1844 r.) »&gt;.

bruśnieńskich

źródła podają,

Glińsku

górnik

który posiadał 2 k o n i e i płacił c z y n s z u

i Małopolski.

Wymieniają

miał:

niwie

iwachowej

miał

n i e i płacił c z y n s z u 21 zł 8 g r i 3V2
Z przytoczonych powyżej
1765 było

na cmentarzu,

3

staja

pola

„Iwan

g ó r n i k c z y f n s z o w n i k ] " , k t ó r y też posiadał 2 k o ­

w

Bruśnie

szeląga ° .
5

d a n y c h w y n i k a , że w

Starym

co n a j m n i e j

roku

7 górników,

Lubaczów.

223

�co o c z y w i ś c i e j e s t już cyfrą s t o s u n k o w o dość dużą. P i ę ­

kamieni

ciu

ostateczny

i

spośród

w

nich

ostatnich

były

miało

ma identyczne

które, z a p e w n e j a k

i s t n i e n i a tego

na każdym

jest

96

łączyć

koni,

dziesięcioleciach

i m i wówczas

ne . Interesujący
ich

parę

wprost

jeszcze f a k t , iż t r z e c h

p r z e z w i s k a , co w s k a z u j e

więzy

rodzinne.

Być

ośrodka,

kroku

potrzeb­
górników

n a t o , że

może,

iż

mogły

wymieniany

młyńskich.

lesie

Piece, w
nia"

9T

.

k t ó r y c h go p a l o n o , b y ł y

Świadczy

t o , że

fakt,

tym

były

mienia zbudowano

że umiejętności

obróbki k a m i e n i a w ó w c z a s już też

chyba

dziedziczone,

Hryca

Hrabca.

czenia

tych

Starego

p o d uwagę

można

założyć, że b y l i

Ciekawym

umiejętności

jednak
wśród

j e s t w i a d o m o ś ć , że już w

synowie

dynki

przykładem

dziedzi­

mieszkańców

Brusna

i

jego

przezwisku

nie podano

n i e m a t o już d l a nas i s t o t n e g o

słowa

„górnik",

znaczenia.

stwierdzić, że t r a d y c j e obróbki k a m i e n i a w
żywe
skiego

były

aż

do ostatniego

Dość

ale

jednak

tej rodzinie

o k r e s u i s t n i e n i a bruśnień-

Członkowie tej r o d z i n y m i e s z k a l i razem
C h m i e l e , gdzie znajdowały

n a przysiół­

się t e n a j t w a r d ­

sze skały, z k t ó r y c h w y r a b i a l i k a m i e n i e m ł y ń s k i e i ż a r ­
nowe.

Głęboką

źródłowo

zatem

wymowę

udokumentować

kamieniarskiej
gólnie

w

z wyrobem

Przytoczone

A

rodzinie

ma

wcześniej

fakt,

iż

daje

i s t n i e n i e t a k długiej
Chmielów,

k a m i e n i młyńskich

o t y m , że bruśnieńscy

występował

„murowane

miejscowy

mieszkalne

też w

wapno.

z kamie­

materiał

wykorzy­

obiektów przemysłowych.

z tegoż i n w e n t a r z a wskazują

oto dane

a) „ D w ó r

Poza

n a t o , że z k a ­

Bruśnie S t a r y m d w o r s k i e b u ­

i gospodarcze

oraz

źródłowe

piece

ogrzewalne

na ten temat:

czyli dom mieszkalny

wyprowadzonym,
„ieden piec
mienny
wał

murowany, pod da­

materiały

górnicy

tradycji

związanej
i

się

szcze­

żarnowych.
mówią

zajmowali

się

jedynie
wyrobem

o i e d n y m piętrze". W n i m , w pokoju...

kamienny", a w

ogrzewalny,

się.

Dalej

d r u g i m zaś też

kominek

podano:

i piec

„...które

„piec k a ­

piekarski"
pokoje

znajdo­

ieden

piec

k a m i e n n y o g r z e w a " . N a piętrze t e g o b u d y n k u , w p o k o j u
był

ośrodka.

ku zwanym

to

chem g o n t o w y m , z i e d n y m k o m i n e m głównym nad dach

T r u d n o m i w t e j c h w i l i dociec, d l a c z e g o w r o k u 1769
przy

był

piekarskie.

1765 g ó r n i k i e m

był D y m i t r C h m i e l .

też n a b u d o w ę

dane

to

roku

że

skał.

na terenie B r u s n a Starego

Hrycow

Biorąc

to jednak,

tamtejszych

kamień w a p i e n n y , z którego wówczas w y p a l a n o

stywano

braćmi.

oznacza

N a p o d s t a w i e d a n y c h z i n w e n t a r z a z 1839 r . w i a d o m o
n a m , że w

t a k w r o k u 1765, j a k i w 1769, I l k o H r y c o w , j a k i I w a n
(1769 r.) b y l i

Nie

cel eksploatacji

też
b)

„piec

ogrzewalny

„Stajnia,

c) W

wozownia

kamienny",
i

„ w a p n e m n a r z u c o n a [a] p i e c
d) i z n o w u
e)

kurnik

„piec

„Gorzelnia

t r o " . T a m też w

k a m i e n n y " zaś w

kamienny" wymienia

murowana

z

kamienia

(?),

„Wołownia

g) „ O b o r a

inwentarz!...

uwaga

pię­

ogrzewalny"

i piekarski kamienny",

z k a m i e n i a m u r o w a n a " też

[również —

była

izbie,

n a iedno

izbie był „piec k o m i e n n y

a w d r u g i e j zaś „ p i e c o g r z e w a l n y
f)

murowane"

j e d n y m z budynków f o l w a r c z n y c h powała

była,

SFG] z kamienia m u ­

rowana",

cmentarzu,

Horyniec.
5

224

I

�N a k o n i e c zacytuję t u f r a g m e n t l i s t u
„Przy

Krasuskiego:

sposobności l u s t r a c j i l a s ó w d w o r s k i c h w B r u ś -

n i e N o w e m w d n i u 11 b m . p r z y d y b a n o m o g i ł ę a n a n i e j
stary
i

krzyż k a m i e n n y

z nieczytelnym

polskim

napisem

datą z r . 1654 l u b 1664" i ° .
2

Jest
danymi

to ciekawa
może

tworzenia
ośrodku

notatka i w

być interesującym

historii

artystycznej

zestawieniu

z

przyczynkiem
obróbki

innymi
do o d ­

kamienia

w

bruśnieńskim.

PRZYPISY
1 K. Wolski,
Z badań nad kamieniarstwem
ludo­
wym
na Roztoczu,
„Rocznik M u z e u m
Etnograficznego
w K r a k o w i e " , t . I , 1966, s. 113—127.
2 S. L e w , Ludowy
ośrodek
kamieniarski
w
Bruśnie
pow.
Lubaczów,
„Rocznik P r z e m y s k i " ,
t . X I , 1967,
s. 193—226.
3 K . W o l s k i , o p . c i t . , s. 114.
4 S p r a w a d a t o w a n i a tejże l u s t r a c j i w y m a g a j e d n a k
p e w n e g o wyjaśnienia. Otóż K . W o l s k i p o w o ł u j ą c się n a
nią określa ją j a k o z r o k u
1564/5
( o p . c i t . , s. 117),
a S. L e w korzystając z z a w a r t y c h w n i e j d a n y c h d a t u j e
j e j a k o z 1564 — 1565 r . ( o p . c i t . , s. 193). P r o b l e m t k w i
w t y m , że o p u b l i k o w a n e p r z e z M i c h a ł a
Kruszewskiego
lustracje
królewszczyzn
położonych n a t e r e n i e R u s i
C z e r w o n e j (Zereła
do istorii
Ukrainy
— Rusy
— dalej
c y t . : Zereła...
— t . I - I I I , w y d . Mychajło Hruszewśkyj,
L w ó w 1895 — 1900) n i e są odrębnie d a t o w a n e . I c h s p o ­
rządzenie poprzedziła uchwała s e j m o w a z r o k u 1562/3,
mocą której p o s t a n o w i o n o j e p r z e p r o w a d z i ć . N a s e j m i e
w r o k u 1563/4 z a t w i e r d z o n o ją i w y b r a n o komisję, która
o d r o k u 1564 rozpoczęła swą pracę. Sporządzanie l u ­
s t r a c j i t r w a ł o aż d o r o k u 1566; stąd różne d a t y ( M . H r u ­
s z e w ś k y j , [ W s t ę p ] w Zereia..., it. I , s. I I — I I I ) . B y j e d ­
n a k ujednolicić i c h d a t o w a n i e , p r z y j ę ł o się określać j e
j a k o z 1565 r .
7

6

h) „Stodoła i s p i k l e r z z k a m i e n i a
i)

„Za Bródkami"

noma",

a obok

n a " . W izbie
nem

9 8

był „dom

zaś stała

tejże

tynkowana

d l a eko­

kamienna

murowa­

„karczma

karczmy

(...), p i e c

murowane",

mieszkalny

„powała

wałkowana,

ogrzewalny

wap­

i piekarski k a ­

mienny",
j)
i

„Na f o l w a r k u

mieszkanie

uwaga

SFG] z kamienia

mianym, z dwoma
r z u c a n a (...), p i e c
nicy

zwanym"

kominek

była

z wozownią

murowana,

[była — u w a g a

ogrzewalny

„karczma

[która b y ł a

p o d dachem

k o m i n a m i n a d dach

m i " . Tamże „powała
dzież

Niwy

d l a leśniczego

—
sło­

wyprowadzony­

SFG] wapnem na­

i piekarski kamienny, t u ­

do gotowania",

a dalej

m u r o w a n e j , sklepionej". W izbie

drzwi

„do p i w ­

„mieszkalnej d l a

l e ś n i c z e g o " b y ł „piec o g r z e w a l n y

i piekarski kamienny",

a

i[była

„powała

wałkowana

wapnem

—

uwaga SFG]

tynkowana",
k)

„Stodoła

[ w tymże, w s p o m n i a n y m

w a r k u — uwaga
murowana

SFG] z dwoma

powyżej

fol­

szpiklerzami naroznemi

z kamienia p o d dachem

słomianym",

1) „ O b o r a [tamże — u w a g a S F G ] za s t a j n i a m i k a m i e ­
niem
Na

murowana, p o d dachem
szczególną

wymienione

uwagę

słomianym"

zasługuje

W

była".
że

wówczas

poprzednim

na t y m terenie

1 0

°.

stuleciu n a terenie

d w o r u , w której b y n i e było pieca
później

stały

piece

Problem

w

były

o d o s o b n i o n y , a l e często
starostwa

c z o w s k i e g o n i e było p r a w i e k a r c z m y , będącej
lat

wszystkie,

w tymże i n w e n t a r z u piece o g r z e w a l n e

z kamienia. T o n i e był w y p a d e k
spotykany

fakt,

reprezentacyjnym

luba­

własnością

kaflowego
budynku

ш

, a w sto

dworskim

kamienne.
to c i e k a w y

i zasługuje

n a uwagę

badaczy.

225

�5 A . G i l e w i c z , Sprawozdanie
z działalności
Oddziału
Polskiego
Towarzystwa
Historycznego
w Przemyślu
[w:]
Sprawozdania
z posiedzeń
naukowych
oraz
działalności
Towarzystwa
Przyjaciół
Nauk
i innych
towarzystw
na­
ukowych
i kulturalnych
miasta
Przemyśla,
Przemyśl
1965, s. 118.
6 S. F . G a j e r s k i ,
Bruśnieński
rejon
kamieniarski
[ w ] Sprawozdania...,
s. 121 — 122.
7 Źródła
dziejowe,
t . X V I I I , cz. I I , Polska
XVI
wie­
ku pod względem
geograficzno-statystycznym,
' t. V I I ,
cz. I I , Ziemie
ruskie.
Ruś Czerwona
opisana
przez
Alek­
sandra
Jabłonowskiego,
W a r s z a w a 1903, s. 456.
8 K . K a d l e c , Valaei
a valasske
pravo
v zemich
slovanskych
a uherskych,
P r a h a 1916, s. 359.
9 M . H o r n , Rzemiosło
miejskie
województwa
beł­
skiego
w pierwszej
połowie
XVII
wieku.
Zagadnienie
kryzysu
gospodarczego
Rzeczypospolitej
szlacheckiej
w
XVII
wieku,
„Zeszyty N a u k o w e Wyższej Szkoły P e d a ­
g o g i c z n e j w O p o l u " , S e r i a B : S t u d i a i R o z p r a w y , n r 14,
W r o c ł a w — W a r s z a w a — K r a k ó w 1966, s. 5 1 .
10 Zarys
dziejów
górnictwa
na ziemiach
polskich,
p o d r e d . J . P a z d u r a , t . I , K a t o w i c e 1960.
11 L u s t r a c j a B r u s n a o p u b l i k o w a n a została w I I I t o ­
m i e Zereł...,
L w ó w 1900, s. 272—275.
12 A r c h i w u m G ł ó w n e A k t D a w n y c h w W a r s z a w i e
( d a l e j c y t . : A G A D ) , r k p s n r A S K X L V I 125, L u s t r a c j a
w o j . bełskiego z 1662 г.; B i b l i o t e k a M u z e u m
Czarto­
r y s k i c h w K r a k o w i e (dalej cyt.: B i b l . Czart.), r k p s n r
M T u z e u m ] N f a r o d o w e ] 139 (10756), L u s t r a c j a w o j e w ó d z ­
t w a bełskiego z 1662 r .
13 L w o w s k a P a ń s t w o w a N a u k o w a B i b l i o t e k a M i n i ­
sterstwa K u l t u r y U R S R w e L w o w i e (Lwiwśka Derżawna N a u k o w a Biblioteka M i n i s t e r s t w a K u l t u r y U R S R —
d a l e j c y t . : L P N B ) , z b i o r y Ossolińskich ( d a l e j c y t . : Oss.),
r k p s n r 2В35/Ш, L u s t r a t i o n e s b o n o r u m r e g u l i u m d l s t r i c t u s B e l z e n s i s de a n n o 1765.
'14 B i b l . C z a r t . , r k p s n r 4522 I V , I n w e n t a r z e s t a r o ­
s t w a l u b a c z o w s k i e g o z 1710 r .
15 T a m ż e , r k p s n r 4523 I V , I n w e n t a r z e
starostwa
l u b a c z o w s k i e g o z 1712 r .
16 T a m ż e , r k p s n r 4524 I V , I n w e n t a r z e
starostwa
l u b a c z o w s k i e g o z 1713 r .
17 N a u k o w a B i b l i o t e k a L w o w s k i e g o O r d e r u L e n i n a
Państwowego U n i w e r s y t e t u imienia I w a n a F r a n k i w e
L w o w i e (Naukowa Biblioteka Lwiwśkoho Ordena Lenina
Derżawnoho U n i w e r s y t e t u i m e n i I w a n a F r a n k a — dalej
cyt.: N B L P U ) , r k p s n r 633/III, I n w e n t a r z starostwa l u ­
b a c z o w s k i e g o z r o k u 1739.
18 N B L P U , r k p s n r 6 3 4 / I I I ,
Inwentarz
starostwa
l u b a c z o w s k i e g o z r o k u 1740.
19 N B L P U , r k p s n r 635/Ш, I n w e n t a r z
starostwa
l u b a c z o w s k i e g o z r o k u 1741.
20 L P N B , z b i o r y A l . C z o ł o w s k i e g o ( d a l e j c y t . : Czoł.),
r k p s n r 74/11,
Inwentarz
starostwa
lubaczowskiego
z 1757 r .
21 L P N B Czoł., r k p s n r 6 1 / I I , I n w e n t a r z s t a r o s t w a
lubaczowskiego
z 1758 r .
22 L P N B Czoł., r k p s n r 44/11, I n w e n t a r z s t a r o s t w a
lubaczowskiego
z 1765 r .
23 L P N B Czoł., r k p s n r 588/Ш, I n w e n t a r z s t a r o s t w a
lubaczowskiego
s p i s a n y 1769 r .
24 L P N B Czoł., r k p s n r 873/11,
Inwentarz
dóbr
B r u s n o Stare,
Brusno Nowe,
H u t a Stara i k o l o n i i
D e u t s c h b a c h z 1839 r .
25 B i b l . C z a r t . , r k p s n r E f w i d e n c j a ]
Wfewnętrzna]
148,
K l u c z oleszycki,
Sieniawa i star.
lubaczowskie,
R ó ż n e r e g e s t r y g o s p o d a r c z e z l a t 1698—1740. — M a t e ­
riały t e n i e są p a g i n o w a n e .
26 Ł.
Charewiczowa,
Niedoceniony
krajoznawca
lwowski
Antoni
Schneider,
L w ó w 193B; S.
Piskowyj
[Jarosław D a s z k e w y c z ] , Lwiwśki
„Теку"
A.
Sznejdera
jak istoryko-krajoznawcze
dżereło,
„Archiwy U k r a j i n y " ,
n r 4/72), K i j ó w 1965, s. 73—76.
27 A r c h i w u m M i a s t a K r a k o w a i W o j e w ó d z t w a K r a ­
k o w s k i e g o , Oddział n a W a w e l u (dalej c y t . : A M K W K ) ,
T e k i S c h n e i d r a n r 205 B r u s n .
28 L P N B , T e k i S c h n e i d r a n r В 15 p o w i a t C i e s z a ­
nów — Czortków.
29 B i b l i o t e k a N a r o d o w a
w Warszawie (dalej cyt.:
B i b l . N a r . ) , r k p s n r I V 5546, K o r e s p o n d e n c j a
urzędowa
A l e k s a n d r a C z o ł o w s k i e g o j a k o с. k . k o n s e r w a t o r a w e
L w o w i e , t. I , k a r t a 70—71.
30 A M K W K , T e k i S c h n e i d r a n r 205, W y c i n e k z g a ­
z e t y „ K r a j " z 23 m a j a 1871 г.; J . S i e m i r a d z k i ,
Roztocze
Lwowsko-Tomaszowskie,
„ Z i e m i a " , 1910, s. 147; M . W e -

226

I

b e r - K o z i ń s k a , Górnictwo
kamienne
[w:] Zar^s
dziejów
górnictwa
na ziemiach
polskich,
t . I , s. 180.
31 J . M a c h n i k , Studia
nad kulturą
ceramiki
sznuro­
wej
w Małopolsce,
Wrocław — Warszawa — Kraków
1966, s. 69.
32 J . M a c h n i k i J . P o t o c k i , Badania
archeologiczne
w widłach Sanu i Tanwi
w r. 1956, „ S p r a w o z d a n i a A r ­
c h e o l o g i c z n e " , t . V , 1958, s. 255.
33 W z e s t a w i e n i u n a z w m i e j s c o w y c h z B r u s n a S t a ­
r e g o z a n o t o w a ł o n , że n a t e r e n i e łanu W y s o k i K a m i e ń
i P r z y k o p k a n a t r a f i o n o n a „ślady p o g a ń s t w a " ( L P N B ,
T e k i S c h n e i d r a n r В 15).
34 S a m u e l B o g u m i ł L i n d e s ł o w o „ b r u s " w y j a ś n i a
w t e n sposób, że j e s t t o k a m i e ń służący do o s t r z e n i a
l e m i e s z y , m i e c z y i t p . (S. B . L i n d e , Słownik
języka
pol­
skiego,
L w ó w 1854, s. 117). W C i e s z a n o w i e (leży w płn.w s c h . części w o j . r z e s z o w s k i e g o ) i j e g o o k o l i c y w i ę k s z e
p ł y t y p i a s k o w c ó w , które służą d o o s t r z e n i a dłut, s i e k i e r
i t p . , n a z y w a j ą b r u s a m i . W Bruśnie S t a r y m n a t o m i a s t
przez pojęcie „brus" r o z u m i a n o większy b l o k s k a l n y ,
k t ó r y można b y ł o poddać obróbce.
35 A M K W K , T e k i S c h n e i d r a n r 205.
36 Są t o g r u b e z i a r n a k w a r c u s p o j o n e s i l n i e w a ­
piennym spoiwem.
37 A G A D , r k p s n r A S K I 36, R e j e s t r y
poborowe
w o j . bełskiego z l a t 1507—1589, f o l . 111.
28 К . K a d l e c , o p . c i t . , s. 302.
39 [ E . A . K u r o p a t n i c k i ] , Geografia
albo
dokładne
opisanie
królestw
Galicyi
i Lodomeryi,
wyd. I I , Lwów
1858, s. 57; J . T . L u b o m i r s k i , Północno-wschodnie
wo­
łoskie osady,
„ B i b l i o t e k a W a r s z a w s k a " , t. I V , W a r s z a w a
1855, s. 10; A . Ł u n i w , Lubycza
— Kniazi.
Pryczynky
do
istorii
sił wołoskoho
prawa
w Hałyczyni,
„Zapysky N a ukowoho Towarzystwa
i m . Szewczenka", t . C L , Prąci
istoryczno-fiłołohicznoji s e k c j i ,
L w ó w 1929, s. 9 3 — 9 4 ;
A . S t a d n i c k i , O wsiach
tak zwanych
wołoskich
na pół­
nocnym
stoku
Karpat,
L w ó w 1848, s. 4 ; H . S t u p n i c k i ,
Galicja
pod względem
topograficzno-geograficzno-historycznym,
w y d . I I , L w ó w 1869, s. 70. P e w n e zastrzeżenia
co d o w i a r y g o d n o ś c i najwcześniejszego p r z y w i l e j u k n i a ­
ziów l u b y c k i c h wysuwał właściciel L u b y c z y K r ó l e w s k i e j
w X I X w . L u d w i k Zieliński, opierając s w ó j sąd n a t y m ,
że b r a k n a t e n t e m a t w z m i a n k i w n a j s t a r s z y c h A k t a c h
G r o d z k i c h Bełskich ( L P N B Czoł., r k p s n r 2 2 2 5 / I I I , M a ­
teriały h i s t o r y c z n e e t c . L u b y c z y K r ó l e w s k i e j z X X w . ,
s. 1).
40 A k t a G r o d z k i e i Z i e m s k i e , t . X I X , L w ó w 1906,
s. 439; P. D ą b k o w s k i ,
Podział
administracyjny
woje­
wództwa
ruskiego
i bełskiego
w XV w.,
L w ó w 1939,
s. 2; J . T . L u b o m i r s k i , o p . c i t . , s. 13.
41 J . Długosz, Roczniki
czyli
kroniki
sławnego
Kró­
lestwa
Polskiego,
księga I — I I , W a r s z a w a 1961, s. 127;
K . K a d l e c , op. c i t . , s. 312.
42 A G A D , r k p s n r A S K I 36, f o l . I l l ' ; K . K a d l e c ,
op. c i t . , s. 309.
43 Zereła...,
t . I I I , s. 272.
44 J . T . L u b o m i r s k i , o p . c i t . , s. 14.
45 Zereła..., t. I I I , s. 272.
46 T a m ż e .
47 T a m ż e .
48 A G A D , A S K X L V I 125, f o l . 267'.
49 M . H o r n , Zaburzenia
wiejskie
w starostwie
lubaczowskim
w latach
1600 — 1648, „ R o c z n i k P r z e m y s k i " ,
t. I X , 1962, z. 2, s. 2 7 1 .
50 T e n ż e , Skutki
ekonomiczne
najazdów
tatarskich
z lat 1605 — 1633 na Ruś Czerwoną,
Wrocław — W a r ­
s z a w a — K r a k ó w 1964, s. 198.
51 A G A D , A S K X L V I 125, f o l . 267 — 268.
52 Słownik
geograficzny
Królestwa
Polskiego
i in­
nych
krajów
słowiańskich...,
t. I V ,
W a r s z a w a 1883,
s. 730.
53 M . H o r n , Zaburzenia
wiejskie
w y d . c y t . , s. 2 3 1 .
54 K . C z e m e r y ń s k i ,
O dobrach
koronnych
byłej
Rzeczypospolitej,
Lwów
1870, s. 267.
55 H . L e p u c k i , Działalność
kolonizacyjna
Marii
Te­
resy
i Józefa I I w Galicji.
1772 — 1790, L w ó w 1938,
s. 163. W o k r e s i e m i ę d z y w o j e n n y m n a z w ę tę
zamie­
niono na Polanka Horyniecka.
56

LPNB

57

K . C z e m e r y ń s k i , o p . c i t . , s. 267.

Czoł., n r 873/11, s. 54.

58 S. [ F ] . G a j e r s k i , Gromadzenie
i
wykorzystywanie
materiałów
regionalnych
na lekcjach
historii
w
kla­
sach
łączonych,
„ K l a s y Ł ą c z o n e " , n r 3 (41), W a r s z a w a
1965, s. 129.
59 2 e r e i a . . . , t I I I , s. 274.

�60 T a m ż e .
61 A G A D , A S K X L V I 125, f o l . 268.
62 B i b l . C z a r t . , n r 4522 I V , f o l . 46'.
63 T a m ż e , n r 4523 I V , f o l . 54' i n r 4524 I V , f o l . 54.
64 C h o d z i t u o H u t ę Starą, która leżała o b o k B r u s ­
na S t a r e g o .
65 B i b l . C z a r t . , n r E W 14B.
66 N B L P U , n r 6 3 3 / I I I , f o l . 167', 2 0 5 ' .
67 T a m ż e , n r 6 3 4 / I I I , f o l . 73' ' i n r 6 3 5 / I I I , f o l . 83.
68 L P N B Czoł., n r 74/11, s. 168 i n r 61/11, s. 17?.
69 T a m ż e , n r 44/11, s. 112.
70 L P N B Oss., n r 2 8 3 5 / I I I , s. 119.
71 L P N B Czoł., n r 58B/II, s. 123.
72 T a m ż e , n r 8 7 3 / I I I , s. 64.
73 „ G ó r a K a m i e n n a podług k o n t r a k t u c z y n i 2500 z l .
G ó r a W a p i e n n a podług k o n t r a k t u c z y n i 1300 z ł " . ( A G A D ,
A S K X L V I 27, f o l . 478').
74 „ A r e n d y k a r c z e m n e y d a w n i e y podług i n w e n t a r z a
sekwestracyjnego
było złp. 1700 — g d y i e d n a k p r z y
a k c i e t e r a z n i e y s z e y d e t a x a c y i odłączaiąc K a m i e n n ą G ó ­
r ę o d O k o p ó w p r z y ł ą c z y ł o się do K a m i e n n e j G ó r y a r e n ­
d y k a r c z e m n e j złp. 566 g [ r ] 20 zostaią, p r z e t o p r z y O k o ­
p i e a r e n d y k a r c z e m n e y złp. 1133 g [ r ] 10"... ( L P N B Czoł.,
r k p s n r 1 0 3 0 / I I I , I n w e n t a r z dóbr M a g i e r ó w z 1792 г.,
s. 12).
75 Zereła...,
t . I I I , s. 274.
76 A G A D , A S K X L V I 125, f o l . 302.
77 L P N B Czoł., n r 74/11, s. 167' i n r 61/11, s. 173.
78 T a m ż e , n r 44/11, s. 111.
79 T a m ż e , n r 588/11, s. 1 2 1 .
80 T a m ż e , n r 873/11, s. 64.
81 T a m ż e , s. 56.
82 T a m ż e , s. 55.
83 L P N B , T e k i S c h n e i d r a n r В 15.
84 Znajdujące
się t a m p o k ł a d y s k a l
wapiennych
dziś jeszcze są e k s p l o a t o w a n e . Są o n e p r z e w a ż n i e m i ę k ­
k i e i dają się ł a t w o obrabiać. P o z a t y m i
występują
t a m jeszcze m i e j s c a m i b l o k i skał t w a r d y c h , z których
d a w n i e j w y r a b i a n o k a m i e n i e młyńskie.
85 S. L e w
interpretując
dane
przekazane
przez
t r a d y c j e o o w y c h W ł o c h a c h próbuje związać j e z epoką
O d r o d z e n i a w P o l s c e (S. L e w , o p . c i t . , s. 194).
86 D o m n a przedmieściu
Chełma
miał
wówczas
m . i n . „ I a r m o s z G ó r n i k " (Zereła...,
t . I I I , s. 42).
87 „ G ó r n i c y j e ż e l i n i e chcą dawać n a k a ż d y r o k
c z y n s z u złotych 20 i j e d e n k a m i e ń n a p o t r z e b y jejmości
do m ł y n a w Ł u ż n e j , t e d y i m a d i e n i e w o l n o w i ę c e j
k a m i e n i a robić czasy w i e c z n e m i , p o d w i n ą j e g o m o ś c i
g r z y w i e n 3 0 " (Księga
sądowa
kresu
klimkowskiego,
1600—1762 o p r a c o w a ł i w y d a ł L u d w i k Ł y s i a k , „ S t a r o ­
dawne P r a w a Polskiego P o m n i k i " , Seria I I ,
Pomniki
Prawa
Polskiego
p o d r e d . A d a m a V e t u l a n i e g o . Dział I I ,
Prawo
wiejskie,
t o m I V , Wrocław — Warszawa
—
K r a k ó w 1965, s. 155).
88 L u s t r a t o r z y
wymieniwszy
poddanych
tej w s i
i i c h p o w i n n o ś c i z a n o t o w a l i : „ G ó r n i c y polańscy". N a ­
stępnie w y m i e n i l i i c h i m i e n n i e i w y k a z a l i w o d p o w i e d ­
n i c h r u b r y k a c h , j a k p o d a m t o poniżej w d o s ł o w n y m
b r z m i e n i u , j a k i e b y ł o i c h uposażenie ( l i c z b a k o n i , obszar
g r u n t ó w o r n y c h i łąk).
Koni
2
1
5

[Górnicy]

Morgi
tylko
ornego

Stogi
sianożęci

Fedko M i k i t o w
4
1
lacko Wołk
4
1
Kość M a n d z y n m a y s t e r
4
1
M o y s i e y Jędrucha
4
1
2
Wasyl Sobczyszyn
4
1
I w a n Łysy
4
1
Lesko M a n u l a k
4
l '
Wasyl Manulak
4
1
2
Michayło Słuchów
4
1
( A G A D , A S K X L V I 27, f o l . 478).
89 W ś r ó d p o d d a n y c h t e j w s i w y m i e n i o n y też j e s t
„Stefan
Górnik" ( A G A D , A S K X L V I
27, f o l . 516).
90 W ś r ó d p o d d a n y c h w y m i e n i e n i też z o s t a l i „ H i l k o
G ó r n i k " i „ S t e f a n G ó r n i k " ( L P N B Czoł., r k p s n r 928/11,
I n w e n t a r z dóbr Glińsko i W i n n i k i z 1776 г., s. 5).
91 W y m i e n i a j ą c
uposażenie c e r k w i w
Werchracie
p o d a n o : „ K o b y l e J e z i o r o podług p o m i a r u u r b a n i a l n e g o . . .
997 [sążni], l e c z t e za p o ż y c z o n e p i e n i ą d z e u ż y w a n e b y ł o ,
za p o w r o t e m zaś A n d r u c h B z d i e l c z y l i g ó r n i k t e r a z
u ż y w a " ( W o j e w ó d z k i e A r c h i w u m P a ń s t w o w e w Rzeszo-w i e z siedzibą w P r z e m y ś l u , A r c h i w u m B i s k u p s t w a

II.

8. Krzyż

na cmentarzu,

Lubaczów.

Greko-katolickiego,
r k p s n r 409, W i z y t a c j e
dekanatu
p o t y l i c k i e g o , 1838—1844)., W i n w e n t a r z u zaś t e j w s i
z r o k u 1846 z a n o t o w a n o : „ P o d W o l ą n a G ó r n i k a c h j e s t
k a r c z m a " . . . ( L P N B Czoł., r k p s n r 1 2 2 6 / I I I , I n w e n t a r z
dóbr W e r c h r a t a z 1846 г., s. 10). G ó r n i k i , t o przysiółek
W e r c h r a t y , k t ó r y leżał p o d W o l ą W i e l k ą , a o p o d a l H u t y
L u b y c k i e j ( w e w s i t e j o b e c n i e jeszcze c z y n n e są k a m i e ­
niołomy).
92 Zereea..., t . I I I . s. 272.
93 W j ę z y k u ukraińskim słowo „ h o r a " j e s t o d p o ­
w i e d n i k i e m naszego „ g ó r a " .
94 L P N B Czoł., n r 44/11, s. 105, 106, 109.
95 T a m ż e , n r 5B8/II, s. 115, 116, 122.
96 G r o s g ó r n i k ó w z P o l a n y też posiadało k o n i e —
p a t r z p r z y p i s n r 88.
97 L P N B Czoł., n r 873/11, s. 80.
98 B r ó d k i , t o przysiółłek B r u s n a S t a r e g o , g d z i e był
też m a ł y f o l w a r k .
99 L P N B Czoł., n r 873/11, s. 1—16.
100 W p o b l i s k i m n p . Bełżcu i n w e n t a r z z r o k u 1825
p o d a j e , że w b u d y n k u d w o r s k i m b y ł t a m w ó w c z a s
„piec o g r z e w a l n y k a m i e n n y " . T a k i e s a m e p i e c e w y m i e ­
n i a n o p r z y o p i s i e k a r c z m y stojącej p r z y d r o d z e p r o w a ­
dzącej d o L u b y c z y ,
i z d e b k i p r z y młynie oraz d o m u
strażnika c e l n e g o ( w m i e j s c o w o ś c i t e j była k o m o r a c e l ­
n a n a g r a n i c y z K r ó l e s t w e m ) — L P N B Czoł., r k p s n r
775/III, I n w e n t a r z
dóbr
Bełżca
i Brzezin,
1825 г.,
s. 4, 7 — 9 .
101 W i n w e n t a r z u z r o k u 1718 c h y b a ze w s t y d e m
z a n o t o w a n o o d o s o b n i o n y w s w o i m r o d z a j u f a k t , iż w
izbie k a r c z m y żukowskiej był wówczas piec
„posta­
w i o n y z k a m i e n i a " , dodając z a r a z p r z y t y m , j a k b y n a
u s p r a w i e d l i w i e n i e czy p o d n i e s i e n i e j e g o w a r t o ś c i , że „na
kształt k a f l o w e g o " b y ł o n z b u d o w a n y ( B i b l . C z a r t . , r k p s
nr
4529
IV,
Inwentarze
starostwa
lubaczowskiego
z 1718 г., f o l . 108).
102 B i b l . N a r . , r k p s n r I V 5546, k . 70.

Fot.

STANISŁAW

FRANCISZEK

Krzysztof

Chojnacki

GAJERSKI

227

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
