https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/94eab8a093d9780d8c5e516ff2754b81.pdf 50241721beef5b59bf09eb55957a1898 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Lud Publisher An entity responsible for making the resource available Polskie Towarzystwo Ludoznawcze Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PTL Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource pdf Language A language of the resource pol Type The nature or genre of the resource czasopismo Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:208 Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 1962 Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:181 Title A name given to the resource Postrzyżyny w kulturze śródziemnomorskiej / LUD 1961 t.47 Description An account of the resource LUD 1961 t.47, s.49-148 Creator An entity primarily responsible for making the resource Gansiniec, Ryszard Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Polskie Towarzystwo Ludoznawcze Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text 48 W sąsiedztwie' papuaskim wysp Anachoreckich znajdujemy pętlice uszne (niewiadom y mi 'Sposób ich powstania) na wielu wyspach, oprócz tego że utrwalonym jest ten zwyczaj w maskach melanezyjskich, wskazując przez to nie tylko dawność jego, ale jak obecnie, jego charakter, papuaski i dając na razie dalszy dowód wpływu papuaskiego na całej Mikronezji. Wpływ ten, który objawia się nie tylko na Pelau i Ponape, gdzie jest złączony z równie wyraźnym wpływem samoańskim \tak samo jak na Kanjesach, tylko w odwrotnym stosunku, tj. papuasów spolinezjowanych), ale i na Martlock i Ruk, czyli wogóle na całych Karolinach, stanie się przedmiotem oddzielnego opracowania przy traktowaniu wyspy Ponape. 29 Dla uniknięcia wątpliwości, gdzie samogłoska "i" oddziela się od obok stojącej samogłoski, używam nasze "j", by ominąć przez to rozwlekłego rozdzielania zgoski kreskami. "I" będzie więc zawsze dźwiękiem oddzielonym, zlanym z poprzedza!ącym lub następującym dźwiękiem. Kreskowania używam tylko tam, gdzie dwie inne samogłoski stojąc obok siebie muszą być rozdzielone w mowie. "j" ! RYSZARD ~ GANSINIEC POSTRZY2YNY W KULTURZE SRODZIEMNOMORSKIEJ L PRZEGLĄD DOTYCHCZASOWYCH BADAN. lI. EGIPCJANIE. III. AZJA MNIEJSZA - 1. Babilonia. 2. Hetyci. 3. Izraelici. 4. Arabowie. 5. Inne narody. IV. HELLENOWIE - 1. Postrzyżyny żałobne, 2. Postrzyżyny rozbitków, 3. Postrzyżyny ślubowane i dziękczynne, 4. Postrzyżyny przedślubne Hellenek, 5. Postrzyżyny niewolników, 6. Postrzyżyny jako kara a) za cudzołóstwo, b) za inne przestępstwa, 7. Postrzyżyny śmierci. 8. Postrzyżyny błazna. V. RZYM - 1. Postrzyżyny Westalek. 2. Postrzyżyny ślubne. PRZYPISY. L PRZEGLĄD DOTYCHCZASOWYCH BADAŃ Monografie o stroju i kroju włosów w starożytności, napisane przez Hadriana Juniusa (1511-1575) i Klaudiusza S a l m a s i u s a (1588-1653) są czysto antykwarycznymi traktatami, cennymi dzięki skrzętnemu nagromadzeniu materiałów odnoszących się u pisarzy starożytnych do włosów, ale nie wychodzące w tłumaczeniu zwyczajów poza przygodne uwagi samych źródeł. Dopiero w połowie XIX wieku, podczas ponownego odrodzenia studiów starożytniczych i zwłaszcza greckich w neohumaniźmie niemieckim, wystąpił archeolog F r i e d r i c h W i e s e l e r (1811-1885) z własną koncepcją, usiłującą wniknąć po raz pierwszy w właściwy sens obrzędu postrzyżyn pojętego jako ofiara włosów 1. Nawiązał on do twierdzenia Tertulliana (De anima 39): "Któż nie poświęca całą dziecka głowę ślubuje winie, albo 'choć jeden wyrywa włosek dziecka lub całkowicie nożycami ścina i składa włosy w ofierze lub poświęca je jako exvoto bądź to w kulcie rodowym lub rodzinnym lub publicznym lub wreszcie prywatnym" (Quis non aut totum filii caput restui vovet aut aliquem excipit crinem aut tata novacula procesat aut sacrificio obligat aut sacro obsignat pro gentica, pro avita, pro publica aut privata devotione). Według ojca kościoła istotą wszystkich tych obrzędów jest poświęcenie dziecka demonowi. Wieseler podkreśla przede wszystkim 4 - "Lud", t, XLV II �J. Kar ł o w i c z. Słownik języka polskiego, Kraków, 1901, s. 495. K. K l uk. o. c. s. 100. 28 Encyklopedia Rolnicza, Warszawa, 1879 t. V, s. 906. 29 Z. P i e t r u s z y ń s k i. Produkcja rolnicza w Wielkopolsce, jej przeszłość i teraźniejszość, Poznań, 1937, s. 206. "0 J. Kar ł o w i c z. o. c. s. 49,). 'l' Per. J. Kar lo w i c z. o. c. s. 495. :\1. S. B. L i n d e, o. c. t. II, s.352. 26 2' JERZY GROCHOLSKI fORMY PRZESUSZANIA ZŻĘTYCH ZBÓŻ W POLSKICH GOSPODARSTWACH CHŁOPSKICH W XIX/XX W. * Wstęp. I - Przesuszanie zbóź w pokosach i snopach pojedyńczych. II Kopice poziome. III - Kopice pionowe. IV Przesuszanie zbóź przy pomocy róźnych urządzeń drewnianych. V - Zabezpieczanie kopic źniwnych przed deszczem. Podsumowanie. W polskiej literaturze etnograficznej zwracano już wprawdzie niejednokrotnie uwagę na niektóre formy przesuszania zbóż, jednak nie podjęto dotychczas próby szerszego ujęcia tego tematu, związanego zarówno z zagadnieniem sprzętu zboża, jak również z wstępną fazą przechowywania zebranych plonów. Celem niniejszego opracowania jest w pierwszym rzędzie charakterystyka i podział systematyczny 1 poszczególnych sposobów przesuszania zbóż w polskich gospodarstwach chłopskich na tle przemian czasowo-przestrzennych związanych z zanikiem względnie rozpowszechnianiem się podstawowych form, oraz sprecyzowanie pewnych wniosków ogólnych na podstawie analizy kartograficzno-porównawczej danych z terytorium Polski, a także przykładowych analogii i zróżnicowań z niektórych krajów europejskich. Omawiane zagadnienie uwzględniano dotychczas w polskich publikacjach etnograficznych jedynie fragmentarycznie, w znacznej mierze w oparciu o materiały pochodzące spoza obecnych granic Polski. Skąpe informacje dotyczące niektórych sposobów przesuszania zbóż w polskich g02padarstwach chłopskich ograniczają się do krótkich wzmianek. Np. nieco danych z zakresu nazewnictwa gwarowego kopic żniwnyc~ zawierają dzieła Oskara Kolberga. W pracy A. F i s c h e r a "Lud Polski" 2 znajdujemy charakterystykę form przesuszania zboża w Małopolsce. Autor • Napisano w kładzie Etnografii oparciu o prace nad I.H.K.M. P.A.N. ,.Polskim Atlasem we Wrocławiu. Etnograficznym" w Z3- �