<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="8279" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/8279?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-26T10:43:13+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="8260">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/92007af2dc620c1d7aa9348cd967133e.pdf</src>
      <authentication>8fdca8a0c0f95e47dde3740ee68e875f</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="5">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25237">
                <text>Etnografia Polska</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25238">
                <text>etnografia, etnologia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25239">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25240">
                <text>1958-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25241">
                <text>Licencja PIA</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25242">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25243">
                <text>polski</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25254">
                <text>IAiE PAN ( d.IHKM PAN)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25255">
                <text>IAiE PAN</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98949">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:1252</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="47">
          <name>Rights</name>
          <description>Information about rights held in and over the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98951">
              <text>Licencja PIA</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98953">
              <text>1986</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98955">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:1156</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98957">
              <text>Z żałobnej karty / ETNOGRAFIA POLSKA 1986 t.30 z.1</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98959">
              <text>ETNOGRAFIA POLSKA 1986 t.30 z.1, s.213-226</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98962">
              <text>Biernacka, Maria; Szromba-Rysowa, Zofia; Kowalska-Lewicka, Anna</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98965">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98968">
              <text>Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Instytut Historii Kultury Materialnej PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98970">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="98974">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="98981">
              <text>Z

Ż

A

Ł

O

B

N

E

J

К

A'

R

T

Y

„ E t n o g r a f i a P o l s k a " , t. X X X : 1986, z. 1
P L I S S N 0071-1861

KAZIMIERA

ZAWISTOWICZ-ADAMSKA
(1897-1984)

d n i u 8 l i p c a 1984 r. z m a r ł a w

Ł o d z i prof, dr hab. K a z i m i e r a

Zawistowicz-

- A d a m s k a , w y b i t n y badacz i teoretyk

W

kultury ludowej, utalentowany

i niestrudzo­

ny

działacz

etnografów

na
—

polu

jej

krzewienia

niezawodny

i

popularyzacji, wychowawca

przyjaciel ludzi wiejskich. N a l e ż a ł a

wielu

pokoleń

do p o k o l e n i a

tych

P o l a k ó w , k t ó r z y start ż y c i o w y rozpoczynali u progu odzyskania n i e p o d l e g ł o ś c i i c a ­
łe swoje późniejsze życie i działalność p o ś w i ę c i l i w y t ę ż o n e j pracy nad utrwalaniem
najwyższych

wartości

w

r o z w o j u odrodzonego n a r o d u , s p o ł e c z e ń s t w a

i

jego

kul­

tury.
Urodziła
spędziła

w

się na
Pińsku

m a t k i za u d z i a ł w
ców,

po

wczesna

których
śmierć

Ukrainie w
n a Polesiu.

miejscowości
Była

córką

powstaniu listopadowym
ślad

zaginął,

a

cowi w s i s p o w o d o w a ł a ,

rodzinny

po u d z i e l e n i u

ż e r a z e m ze s w y m

Najwcześniejszą
dziadkowie

młodość
ze

strony

p o d z i e l i l i los t y c h s y b e r y j s k i c h z e s ł a ń ­

ich m a j ą t e k

ojca z m a r ł e g o na tyfus

Haniebno.

lekarza, którego

uległ

konfiskacie.

pomocy choremu

trzyosobowym

rodzeństwem

Przed­

mieszkań­
wychowy­

w a ł a s i ę pod w y ł ą c z n ą o p i e k ą m a t k i p r o w a d z ą c e j w P i ń s k u w ł a s n ą k s i ę g a r n i ę . M a t ­
ka,

pochodząca

pensji m o g ł a

również

po ś m i e r c i

z

rodziny

męża

nie dla c a ł e j rodziny. K s i ę g a r n i a
dodatkową

ziemiańskiej,

rozpocząć

pracę

ta z r e s z t ą w

dzięki

ukończonej

zawodową,

ó w c z e s n y c h latach niewoli

f u n k c j ę — o ś r o d k a krzewienia polskości. W niej bowiem

no n i e l e g a l n i e

polskie

pisma, książki

warszawskiej

zapewniającą

i broszury dostarczane

utrzyma­
spełniała

rozprowadza­

z Warszawy, a

k i e d y n a w e t poprzez k o r d o n y g r a n i c z n e z t e r e n u i n n y c h z a b o r ó w .

nie­

�214

Z ŻAŁOBNEJ K A R T Y
W

tej

niecodziennej

głębianej

jeszcze

skiej uczącej
osobowość
nia

szkole

rozbudziło

humanistyczne,

nej,

a

także

należała
w

się w

młodziutkiej

z książką

atmosferze

w

Zawistowicz.

niej wielkie

zamiłowanie

zdyscyplinowanie

I wojny

języka

pracą

w

Na

kształtowanie

kontakty

w i e , gdzie k s z t a ł c i ł
Po

w

ukończeniu

się Jej

systematyczność
młodzieży

w

zaznaczyło

się wojsk

osobowości

średniej

rozpoczęła

studia

że

się już

rosyjskich

nauczycielką

znaczny

młodzieży

w

dziennikarskie

wpływ
Warsza­

się starszy brat i mieszkali k r e w n i oraz przyjaciele
szkoły

szkol­

sprawiły,

została w niej

środowiskami

się

uzdolnie­

nauce

polskiej

po w y c o f a n i u

postaw i

z patriotycznymi

po­
pol­

zetknięcie

do c z y t a n i a . W r o d z o n e

kółku

Pińsku

domu,

c h a r a k t e r oraz

wczesne

się młodzieży. T o wyróżnienie

ś w i a t o w e j , kiedy

również

rodzinnym

się świadomość,

wewnętrzne,
tajnym

w

organizacji m ł o d z i e ż y

Bardzo

polską szkółkę, a młodziutka Kazimiera

polskiego.

wywarły

tajnej

rosyjskiej, kształtowała

do g r o n a w y r ó ż n i a j ą c e j

czasie

wpajanej
do

Kazimiery

kierowanie

zorganizowano

polskości

dodatkowo p r z y n a l e ż n o ś c i ą

rodziców.

na

Wolnej

W s z e c h n i c y P o l s k i e j (1920-1923). Z a f a s c y n o w a n a w y k ł a d a m i profesora etnografii

Sta­

nisława

Poniatowskiego,

oraz

kulturę

ludów

ległej

który

pierwotnych

perspektywie

kulturę

ludową

ukazywał

historycznej,

w

t y m p o z o s t a ł a w i e r n a przez całe swoje
Etnografię

i etnologię

i

Uniwersytecie

cywilizowanych

przestrzennym

studia

zróżnicowaniu

etnologiczne

i

z z a k r e s u socjologii,

towskiego, S. C z a r n o w s k i e g o ,

kierunkiem

roz­

życie

naukowe.

historii kultury,

s t u d i o w a ł a w l a t a c h 1923-1929 n a W o l n e j

W a r s z a w s k i m pod

i

zainteresowaniom

d ł u g i e i bardzo intensywne

oraz n a u k i pokrewne

archeologii i j ę z y k o z n a w s t w a
Polskiej

ich

wybrała

społeczeństw

profesorów

L . K r z y w i c k i e g o , W. A n t o n i e w i c z a

Wszechnicy

—

S.

Ponia­

oraz J . N . B a u -

doun de C o u r t e n a y .
Zdecydowane
wały,

zainteresowania

że już w

Katedrze

okresie

Etnologii

studiów

Wolnej

naukowe
została

Wszechnicy

oraz

dociekliwość

asystentką

Polskiej

prof.

badawcza

spowodo­

S. P o n i a t o w s k i e g o

(1923-1928), a n a s t ę p n i e

w

przy

Zakła­

dzie E t n o l o g i i T o w a r z y s t w a N a u k o w e g o W a r s z a w s k i e g o

(1928-1932). W t y m t e ż c z a ­

sie o d b y w a ł a

(Łotwa, Estonia,

liczne

skandynawskich
dów

oraz

podróże

do k r a j ó w

(Szwecja, Norwegia,

pracami

ośrodków

studenckich

nadbałtyckich

Dania), zapoznając

naukowo-badawczych

kulturalnych.

archeologiczno-etnograficznych

Finlandia),
tych

w

Austrii,

C z e c h o s ł o w a c j i , n a W ę g r y i do W ł o c h . W 1929 r. d o k t o r y z o w a ł a

go u prof. J . S. B y s t r o n i a ( r o z p r a w a d o k t o r s k a pt. Zawarcie
no w

polskich

do

i etnologii n a W y d z i a l e F i l o z o f i c z n y m U n i w e r s y t e t u
obrzędach

weselnych

opublikowana

małżeństwa

przez

w n r 10 P r a c K o m i s j i

(1930-1931). S t u d i a te p r o w a d z i ł a w É c o l e P r a t i q u e des H a u t e s S t u d e n t ,

czych

w y b i t n e g o uczonego prof.

do w y s t a w y

syteckie

w

kolonialnej

Niemczech

gicznego S o r b o n y
mi

fesorami

muzealnych

Paryżu, zwiedziła

oraz b r a ł a u d z i a ł

w

najważniejsze

wyprawie

grot w

Finlandii

i Estonii,

naukowej

miasta

Pirenejach, połączonej

gdzie p r z y ś c i s ł e j

oraz

gromadząc

Etnolouniwer­
Etnolo-

z badania­
(1931-1932)

współpracy
studia

na temat p o w i ą z a ń k u l t u r o w y c h s ł o w i a ń s k o - f i ń s k i c h .
kierunkami badań

materiał

z pro­

etnologiczZapoznając

porównawczy

swych prac szczególną u w a g ę z w r a c a ł a na organizację ś r o d k ó w dokumentacji
g r a f i c z n e j oraz m e t o d y k ę p r a c t e r e n o w y c h . Z w i e d z y tej i d o ś w i a d c z e ń m i a ł a w
w i ę k s z y m stopniu k o r z y s t a ć p r z y o r g a n i z o w a n i u
de w s z y s t k i m j e d n a k w ó w c z a s , gdy m o g ł a
w a d z o n y c h p r z e z siebie p l a c ó w k a c h

w ł a s n y c h b a d a ń terenowych,

kierować zespołami

naukowych.

do
pod

przygotowaw­

Instytutu

Tallgrenem, Ailio, Europensem i K r o h n e m prowadziła

z najnowszymi

studia

Instytucie

pracach

kraju Basków. W następnym roku akademickim

ponownie w

no-archeologiczne
się

w

n a roczne

M a r c e l a M a u s s a , oraz w

ponadto w

do p r z e d h i s t o r y c z n y c h

etnograficznymi

przebywała

w

wyjechała

kup­

Etnogra­

Polskiej

na Sorbonie. U c z e s t n i c z y ł a

czym

się z za­

Jagiellońskie­

Paryża

kierunkiem

po

Jugosławii,

ficznej

gicznym

Akademii Umiejętności),

naro­

Uczestniczyła

również

k r e s u etnografii

wycieczkach

i

się z kulturą

etnografów

w

do

etno­
naj­
prze­
pro­

�Z ŻAŁOBNEJ

215

KARTY

Dorobkiem tych pierwszych z a i n t e r e s o w a ń naukowych, podróży i s t u d i ó w za­
granicznych K a z i m i e r y Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j b y ł y liczne a r t y k u ł y i r e p o r t a ż e
drukowane p r z e w a ż n i e w czasopismach: „ W i e d z a i Życie", „Ziemia", „ K u r i e r L i teracko-Naukowy", „ L i t e r a t u r a Powszechna". P r o b l e m a t y k a tych o p r a c o w a ń doty­
c z y ł a g ł ó w n i e f o l k l o r u s ł o w i a ń s k i e g o ( c y k l a r t y k u ł ó w o o b r z ę d a c h d o r o c z n y c h ) oraz
f o l k l o r u f i ń s k i e g o i e s t o ń s k i e g o ( c y k l a r t y k u ł ó w n a t e m a t sag n a r o d o w y c h t y c h k r a ­
j ó w oraz i c h l i t e r a t u r y ) .
N o w y etap p r a c b a d a w c z o - n a u k o w y c h K a z i m i e r y Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j , z a ­
m y k a j ą c y s i ę w l a t a c h 1932-1939, w i ą z a ł s i ę j u ż ś c i ś l e z o b s z a r e m z i e m p o l s k i c h .
P r z e d m i o t e m J e j z a i n t e r e s o w a ń s t a ł a s i ę h i s t o r i a etnografii i etnologii p o l s k i e j oraz
k u l t u r a l u d o w a s p o ł e c z n o ś c i w i e j s k i e j . W y k ł a d y z d z i e j ó w etnografii i etnologii p r o ­
wadziła na różnych kursach k u l t u r a l n o - o ś w i a t o w y c h , g ł ó w n i e jednak w ramach
d z i a ł a l n o ś c i I n s t y t u t u Pedagogicznego p r z y Z w i ą z k u N a u c z y c i e l s t w a Polskiego. P r z e ­
ł o m o w y m m o m e n t e m , n a j t r w a l e j w i ą ż ą c y m K a z i m i e r ę Z a w i s t o w i c z ze s p r a w a m i
p o l s k i e j w s i i j e j k u l t u r y , b y ł o n a w i ą z a n i e w 1937 r. w s p ó ł p r a c y z prof. L . K r z y ­
w i c k i m w I n s t y t u c i e G o s p o d a r s t w a S p o ł e c z n e g o . P o d jego k i e r u n k i e m z a p r o j e k t o ­
wane z o s t a ł y szeroko z a k r o j o n e b a d a n i a d o t y c z ą c e w p ł y w u e m i g r a c j i z a r o b k o w y c h
na przemiany kulturowe w s i . Do b a d a ń stacjonarnych wytypowano w i e ś Z a b o r ó w
( w d a w n y m pow. b r z e s k i m ) , p o s i a d a j ą c ą bogate t r a d y c j e w y c h o d ź s t w a z a r o b k o w e ­
go do A m e r y k i i sezonowego n a t z w . „ s a k s y " . Z e s w y m n a b y t y m d o ś w i a d c z e n i e m
w ł ą c z y ł a się w o p r a c o w a n i e s z c z e g ó ł o w y c h w y t y c z n y c h do b a d a ń t e r e n o w y c h n a d
t y m p r o b l e m e m , a t a k ż e n a d k o n c e p c j ą p r z e w i d z i a n e g o 3-tomowego zbiorowego
d z i e ł a pt. Społeczność
wiejska.
W czasie p o b y t u w Z a b o r o w i e (od s i e r p n i a 1937 do
c z e r w c a 1938 r.) K a z i m i e r a Z a w i s t o w i c z - A d a m s k a o b j ę ł a b a d a n i a m i w s z y s t k i e r o ­
d z i n y i g o s p o d a r s t w a . P r z y j ę t a z a s a d a n a w i ą z y w a n i a przez b a d a c z a t e r e n o w e g o b e z ­
p o ś r e d n i c h k o n t a k t ó w z b a d a n ą s p o ł e c z n o ś c i ą , a t a k ż e p r ó b a d o j ś c i a do w z a j e m n e ­
go z r o z u m i e n i a i p e ł n e g o z a u f a n i a — b y ł y nie t y l k o n o w a t o r s k i e , ale r ó w n i e ż b a r ­
dzo o w o c n e w w y n i k a c h . Z a s a d a p o z n a n i a n a j p i e r w samego ś r o d o w i s k a s p o ł e c z ­
nego — z a n i m p r z y s t ą p i s i ę do j a k i c h k o l w i e k w n i m d z i a ł a ń — nie s t r a c i ł a do
dni d z i s i e j s z y c h n a s w y m z n a c z e n i u . „ M ą d r o ś c i " tej n a u c z y ł K a z i m i e r ę Z a w i s t o ­
w i c z - A d a m s k a z a p r z y j a ź n i o n y z N i ą od lat J ę d r z e j C i e r n i a k , s y n z i e m i Zaborow­
skiej, w y b i t n y d z i a ł a c z o ś w i a t o w y , t w ó r c a i realizator koncepcji teatru ludowego —
ó w c z e s n y wizytator Ministerstwa W y z n a ń Religijnych i O ś w i e c e n i a
Publicznego.
W s p ó ł p r a c a z Instytutem Pedagogicznym Z N P , w y k ł a d y na licznych kursach
o ś w i a t o w y c h , badania p o d j ę t e w Instytucie Gospodarstwa S p o ł e c z n e g o , a przede
w s z y s t k i m b e z p o ś r e d n i e uczestnictwo w ż y c i u w s i Zaborowa — z b l i ż y ł y K a z i m i e r ę
Z a w i s t o w i c z - A d a m s k a z a r ó w n o do p r o b l e m ó w n u r t u j ą c y c h c a ł ą ó w c z e s n ą w i e ś , j a k
r ó w n i e ż do l u d z i w s i . W b a d a n e j s p o ł e c z n o ś c i w i d z i a ł a O n a nie t y l k o p r z e d m i o t
s w y c h b a d a ń , ale ż y w e , t w ó r c z e j e d n o s t k i i ś r o d o w i s k a — ze w s z y s t k i m i i c h p r o ­
blemami społecznymi i indywidualnymi. Działalność badawczo-naukowa i dydak­
t y c z n a oraz z a a n g a ż o w a n i e s p o ł e c z n e K a z i m i e r y Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j z a o w o c o ­
wały z n ó w licznymi opracowaniami z zakresu kultury społecznej wsi (cykl a r t y ­
k u ł ó w d o t y c z ą c y c h o b r z ę d o w o ś c i r o d z i n n e j ) i h i s t o r i i etnografii p o l s k i e j , w y t y c z ­
n y m i do g r o m a d z e n i a m a t e r i a ł ó w e t n o g r a f i c z n y c h w terenie p r z e z n a u c z y c i e l i , s t u ­
d e n t ó w , m ł o d z i e ż s z k o l n ą p r z e b y w a j ą c ą n a obozach, a t a k ż e m ł o d z i e ż z o r g a n i z o w a ­
ną w z w i ą z k a c h m ł o d z i e ż y wiejskiej. Z o p r a c o w a ń d o t y c z ą c y c h metodyki b a d a ń
t e r e n o w y c h n a s p e c j a l n e w y r ó ż n i e n i e z a s ł u g u j e p o z y c j a — Problem
kultury
ludo­
wej w badaniach, nad ś r o d o i o i s k i e m (1938 г.). N a j w i ę k s z y w y s i ł e k s k i e r o w a n y n a
o p r a c o w a n i e i w y d a n i e zbiorowego d z i e ł a o Z a b o r o w i e p r z e r w a ł a I I wojna ś w i a ­
towa. S z c z ę ś l i w i e się z ł o ż y ł o , ż e n a p i s a n e przez N i ą r o z d z i a ł y z o s t a ł y u r a t o w a n e
i d o c z e k a ł y s i ę w 1948 r. w y d a n i a k s i ą ż k o w e g o Społeczność
wiejska.
P r z e z "cały okres

o k u p a c j i n i e m i e c k i e j , a ż do p o w s t a n i a

warszawskiego

włącz-

�216

Z ŻAŁOBNEJ

nie, K a z i m i e r a
pod

KARTY

Zawistowicz-Adamska uczestniczyła w pracy konspiracyjnej, p e ł n i ą c

pseudonimem

„Krystyny

Zaborowskiej" odpowiedzialną

funkcją

w

Centralnej

K o m ó r c e L e g a l i z a c y j n e j ( k r y p t o n i m „ P a r k " , „ L e t a " , „Izba") p r z y K o m e n d z i e
nej A r m i i

Krajowej

w

Warszawie. Była

współorganizatorką,

nikiem pracowni w y d a w a n i a nielegalnych

dowodów

Głów­

a następnie

kierow­

książeczek

wojsko­

osobistych,

w y c h i k e n n k a r t . W p r a c y tej — w y m a g a j ą c e j n i e t y l k o odwagi, a l e t a k ż e
nałej
że

organizacji

i

p r e c y z j i —• b y ł a

„cały warsztat pracowni

«Krystyna»
blankiety

wszystko

od p o c z ą t k u

przemyślała

— wszystko

niezastąpiona.

miało

jej istnienia b y ł idealnie

i dokładnie

swoje

Współpracownicy

opracowała:

miejsce, k a ż d y

z napisem danej m i e j s c o w o ś c i , tak samo wzory, podpisane
tego

stworzyła

wypuściła
źle

życzliwą,

serdeczną

tusze,

oddzielnie

wzory,

opakowany

b l a n k i e t y itp. [...]

atmosferę

pracy

[...]

Prócz

Krystyna

nie

z p r a c o w n i o m y ł k i , nie b y ł o w y p a d k u , aby k i e d y k o l w i e k z w r ó c o n o

wykonany

nigdy

wspaniałą,

zorganizowany.

pieczątki,

komplet

dosko­

wspominają,

dokument

«wsypy»,

a to w

n o ś c i i zasadzie
Niezależnie

[...]

W pracowni

pewnej

polskich lewych

mierze z a w d z i ę c z a j ą c

nie

było

zorganizowanej

łącz­

« K r y s t y n y » , ż e do p r a c o w n i m i a ł y d o s t ę p t y l k o j e j p r a c o w n i c z k i " .
od

działalności

w

Centralnej K o m ó r c e

Legalizacyjnej

O n a t a k ż e (w l a t a c h 1942-1944) w y k ł a d y zlecone z etnografii
kompletach

Wolnej

towych.

interesujące

Te

dokumentów

dobrze

nam

W s z e c h n i c y P o l s k i e j oraz i n n y c h , n i e l e g a l n y c h
wykłady

wygłaszane

piękną

kraju, już w

m a r c u 1945

r. K a z i m i e r a

prowadziła

i etnologii n a t a j n y c h

polszczyzną

kursach

oświa­

wspominają

do

dziś ich słuchacze.
Po

wyzwoleniu

przystąpiła
niąc

w

stępca
wała

do

niej

organizowania

a ż do

profesora,
się

w

wzajemna

1952

emerytury

a

następnie

r. n a

(1967)

funkcję

j a k o profesor

Uniwersytecie

i współdziałanie

Zawistowicz-Adamska

Katedry Etnografii na Uniwersytecie
nadzwyczajny

Jagiellońskim

w kulturach

Łódzkim,

k i e r o w n i k a —• p o c z ą t k o w o

ludowych.

na

i zwyczajny.
podstawie

peł­

jako

za­

Habilito­

pracy

Pomoc

Równolegle z pracą w Katedrze

E t n o g r a f i i U Ł p r o w a d z i ł a r ó w n i e ż w y k ł a d y zlecone z etnografii

i etnologii w

Wyż­

szej S z k o l e G o s p o d a r s t w a W i e j s k i e g o (1945-1947) oraz w P a ń s t w o w e j W y ż s z e j S z k o ­
le T e a t r a l n e j (1946-1949).
Działu

Etnografii w

Począwszy

Łódzkim

od 1955 r . b y ł a p r z e z w i e l e

Muzeum

Archeologicznym

i

lat

kierownikiem

Etnograficznym, a

1954 do 1972 r . k i e r o w n i k i e m P r a c o w n i E t n o g r a f i i I n s t y t u t u H i s t o r i i K u l t u r y

od
Ma­

terialnej P A N .
Lata

powojenne

były

dla K a z i m i e r y

nej pracy naukowo-badawczej
ności w

Zawistowicz-Adamskiej okresem

wytężo­

i d y d a k t y c z n e j oraz ś c i ś l e z n i m i z w i ą z a n e j

działal­

zakresie organizacji n a u k i i popularyzacji najszerzej p o j ę t e j wiedzy

graficznej. J e j zainteresowania
zespołowe

prace u c z n i ó w

naukowe, realizowane

i współpracowników,

niczych kierunkach: b a d a ń nad specyfiką
nów

c e n t r a l n e j P o l s k i oraz t z w .

badań

etno­

poprzez w ł a s n e b a d a n i a oraz

prowadzone

były

w

dwóch

zasad­

gospodarczą i społeczno-kulturową
problemowych,

przeprowadzanych

regio­
w

róż­

n y c h regionach k r a j u , a d o t y c z ą c y c h takich z a g a d n i e ń , jak: tradycyjne i w s p ó ł c z e s ­
ne f o r m y p o m o c y w z a j e m n e j , r ó ż n e r o d z a j e w s p ó ł d z i a ł a n i a

gospodarczego,

wpływ

zajęć pozarolniczych, w i ę z i s p o ł e c z n e i ich przemiany.
Szczególną wagę przywiązywała Kazimiera
renowych.
rym

W

dzieliła

tym

s i ę bez

ich nieustannie

reszty

dysponowała
ze

swymi

Z a w i s t o w i c z - A d a m s k a do b a d a ń

własnym

bogatym

doświadczeniem,

uczniami i w s p ó ł p r a c o w n i k a m i ,

te­
któ­

pobudzając

do d a l s z y c h o s i ą g n i ę ć n a p o l u d o k u m e n t a c j i g i n ą c y c h f o r m k u l t u r y

ludowej. D o t y c z y ł o
UŁ,

zakresie

to

jak i zespołów

zarówno

prac prowadzonych

badawczo-naukowych

w

w

ramach K a t e d r y Etnografii

M u z e u m oraz P r a c o w n i E t n o g r a f i c z ­

nej I H K M P A N .
W a ż n y m terenem
ły

instytucje

ożywionej

i organizacje

działalności Kazimiery

naukowe

oraz s p o ł e c z n e .

Zawistowicz-Adamskiej

Już w

1929 r. z o s t a ł a

by­

człon-

�Z ŻAŁOBNEJ

kiem-współpracownikiem
czywistym
tut

Instytutu

International

K o m i s j i Etnograficznej P A U w Krakowie,

Nauk

Antropologicznych

TNW,

członkiem

członkiem

tytularnym

d ' A n t r r o p o l o g i e oraz C o m m i s i o n I n t e r n a t i o n a l e des

ditions P o p u l a i r e s w P a r y ż u (od
pondentem, a n a s t ę p n i e

1947

zwyczajnym Łódzkiego

r.) i I n s t y t u t u S z t u k i

PAN

Arts

rze­
Insti­

et

Tra­

г.). O d 1949 r. b y ł a r ó w n i e ż c z ł o n k i e m k o r e s ­

Komitetu Nauk Etnologicznych P A N .
1969

217

KARTY

Towarzystwa Naukowego, a

Zasiadała

w

także

Radzie Naukowej I H K M

(1963-1977). B r a ł a t a k ż e u d z i a ł w

pracach redakcyjnych wielu wydawnictw naukowych, jak

(1957-

komitetach

„Etnografia

oraz

Polska", B i ­

b l i o t e k a E t n o g r a f i i P o l s k i e j , P o l s k i A t l a s E t n o g r a f i c z n y s y n t e z a — Etnografia
ski.

Przemiany

kultury

ludowej

ficzne ( P T L ) . P r z e z w i e l e lat
łów

Muzeum

(IHKM

PAN),

„Lud", Prace i Materiały

b y ł a redaktorem serii

Archeologicznego

i Etnograficznego

etnograficznej P r a c i
w

Łodzi

i

prawie

Materia­

do

ostatnich

lat ż y c i a r e d a k t o r e m Ł ó d z k i c h S t u d i ó w E t n o g r a f i c z n y c h ( P T L ) . O d 1946 r .
w

Polskim

Towarzystwie

Ludoznawczym

początkowo

jako

prezes

Pol­

Etnogra­

działała

Łódzkiego

Od­

d z i a ł u , a n a s t ę p n i e j a k o w i e l o l e t n i prezes Z a r z ą d u G ł ó w n e g o P T L .
W ś r ó d wielu powojennych publikacji

naukowych Kazimiery

Zawistowicz-Adam­

s k i e j do n a j w a ż n i e j s z y c h p o z y c j i n a l e ż ą : S p o ł e c z n o ś ć uiiejsJca (1948, 2 w y d a n i e 1958),
Żywe
w

tradycje

kulturach

tury

współdziałania
ludowych

ludowej

społecznym

(1966), Systemy
polskiej

badań

prac

wych

kultury

wsi

badawczych

w

świetle

(1948),
na

(1971), Więź
wsi

Pomoc

wzajemna

i

w

Polsce
do

ośrodka

b a d a ń nad

ośrodka

różnych

— badacz
ich

układach

gospodar­

(1976), Granice

Technika

ludu

i

—

etnograficznych

hory­

jak

polskiego,

np.

Wytycz­

badań

— cykl artykułów

kul­

historyczno-

tego s z e r e g s t u d i ó w

obrzędowością

łódzkiego

w

ludowa

(1976). P r ó c z

łódzkiego,

doświadczeń

w

sztuka

współdziałanie

Pol

Słowiańszczyźnie

społeczna

(1976), Polska

„Lud" Kolberga jako źródło
ne

wsi

krewniacze

uwarunkowaniu

czo-społecznych
zonty

na

( p r a c a h a b i l i t a c y j n a , 1950-1951), Wincenty

tereno­

dotyczących

re­

gionu i r e g i o n a l i z m u , z a j ę ć p o z a r o l n i c z y c h oraz i n n y c h o p r a c o w a ń b ę d ą c y c h

odbi­

ciem szerokich z a i n t e r e s o w a ń

etno­

graficznych
kowego).
przez N i ą

Do

IHKM

PAN

Jej

dorobku

prac

w

serii

i

ich

Autorki

(drukowanych w

P T L , socjologicznych
naukowego

Biblioteki

należą

Etnografii

i

wydawnictwach

Łódzkiego

również
Polskiej

liczne

Towarzystwa
tomy

(IHKM),

Prac

i

Materiałów

Etnograficznych ( P T L ) , Ł ó d z k i c h S t u d i ó w Etnograficznych, Prac i M a t e r i a ł ó w
zeum Archeologicznego i Etnograficznego w
wią

także

redagowane

i folkloru na

przez n i ą

katalogi

Nau­

redagowanych
Mu­

Ł o d z i i innych. W a ż n e pozycje stano­
z wystaw

t e r e n i e w o j . ł ó d z k i e g o , dla k t ó r e j to

i konkursów

sztuki

działalności Kazimiera

w i c z - A d a m s k a w y k a z y w a ł a zawsze wiele zrozumienia — b y ł a ich

ludowej
Zawisto­

współorganizato­

rem i konsultantem naukowym.
m.

Za

całokształt

in.

Krzyżem

Medalem Komisji
sie

swej

działalności

Oficerskim

Orderu

uhonorowana
Odrodzenia

Edukacji Narodowej. Za udział

wojny otrzymała

Krzyż

Walecznych, Krzyż

została

Polski,
w

Armii

licznymi

Złotym

odznaczeniami,

Krzyżem

Zasługi,

walce konspiracyjnej w
Krajowej

oraz Z ł o t y

cza­
Krzyż

Zasługi z Mieczami.

S i e d z ą c drogi r o z w o j u K a z i m i e r y Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j w i d z i m y , ż e s p l a t a
się w nich nierozerwalnie postawa naukowa i społeczna. P r z e g l ą d Jej dorobku n a u ­
k o w e g o u p r a w n i a r ó w n i e ż do s t w i e r d z e n i a , ż e s y l w e t k a n a u k o w a tej u c z o n e j k s z t a ł ­
t o w a ł a s i ę pod w p ł y w e m w i e l u w y b i t n y c h a u t o r y t e t ó w n a u k o w y c h p r z y n a l e ż n y c h
do r ó ż n y c h k i e r u n k ó w m e t o d o l o g i c z n y c h . K i l k u l e t n i a a s y s t e n t u r a u prof. S. P o n i a ­
towskiego — p r z e d s t a w i c i e l a k i e r u n k u historycznego w etnologii, p o w i ą z a n i a ze
s z k o ł ą socjologii k u l t u r y prof. C z a r n o w s k i e g o , w s p ó ł p r a c a w I n s t y t u c i e G o s p o d a r ­
s t w a S p o ł e c z n e g o z prof. K r z y w i c k i m , d o k t o r a t u prof. J . S. B y s t r o n i a i w r e s z c i e

�218

Z ŻAŁOBNEJ K A R T Y

s t u d i a etnograficzno-socjologiczne

u prof.

Marcela Maussa w

s t a ł a s i ę O n a p r z e d s t a w i c i e l k ą socjologiczno-historycznego

Paryżu

sprawiły,

kierunku badań w

grafii polskiej. R o z l e g ł e studia i liczne p o d r ó ż e n a u k o w e w k r a j u i z a g r a n i c ą
nieustanna praca nad sobą p o z w o l i ł y
dzięki

czemu

zajęła

ważne

miejsce

p r z e d s t a w i c i e l i p o l s k i e j etnografii.

Jej zgłębić obydwa kierunki
w

gronie

Swoją

metodologiczną

wykształconych
akcentowała

r ó w n o w r o z p r a w a c h n a u k o w y c h , j a k i w w y p o w i e d z i a c h podczas
ferencji
wała

etnograficznych,

się

w

również wyraźnie

współczesna

etnografia

których

niezmordowanie

powiązana

jest

jak

najściślej

z

za­

zjazdów i kon­

uczestniczyła.

do z a k r e s u b a d a ń e t n o g r a f i c z n y c h

oraz

metodologiczne,

najwszechstronniej

postawę

Ustosunkowy­

stwierdzając,

naukami

ż e : a)

historycznymi,

b) p r z e d m i o t e m j e j z a i n t e r e s o w a ń j e s t n i e t y l k o d a w n o ś ć , lecz i t e r a ź n i e j s z o ś ć
tury

rozpatrywana w

całokształcie

zjawisk ekonomiczno-społecznych

kul­

konkretnego

l u d u — t w ó r c y k u l t u r y — n a tle p r o c e s ó w h i s t o r y c z n y c h , c) o b i e k t e m b a d a ń
n i e t y l k o k u l t u r a w s i , lecz w r ó w n y m s t o p n i u k u l t u r a l u d o w a
Ze szkoły nauk społecznych profesorów Czarnowskiego
kiej

współpracy

z

wybitną

Radlińską,

wyniosła

wszystkich

poczynaniach

przedstawicielką

postawę

społeczną,

pedagogiki

która

naukowo-badawczych

i

że

etno­

jest

robotników.

blis­

Krzywickiego, z

społecznej,

towarzyszyła

Jej

prof.

Heleną

nieustannie

i dydaktycznych na

we

Uniwersytecie

oraz w pracy nad n a j p i ę k n i e j p o j ę t ą służbą upowszechniania wiedzy i kultury. P o ­
s t a w a ta p o z w a l a ł a j u ż przed w o j n ą w i ą z a ć s i ę m ł o d e j uczonej z p l a c ó w k a m i i or­
g a n i z a c j a m i s z e r z ą c y m i n a w s i p o l s k i e j o ś w i a t ę i k u l t u r ę . D z i ę k i tej p o s t a w i e
gła

Zaborowskich

podczas b a d a ń

w

wejść

bliski i serdeczny kontakt z

mo­

mieszkań­

c a m i wsi i z a p r z y j a ź n i ć się z n i m i n a całe życie. T y l k o dzięki temu zbliżeniu

mogło

p ó ź n i e j p o w s t a ć to w n i k l i w e s t u d i u m p s y c h o l o g i c z n o - s p o ł e c z n e pt. Społeczność
ska,

o którym

prof.

„ k s i ą ż k a ta n a l e ż y
wiem
[...]

opowieścią

rozprawą

łania w
sobie

o tym, jak badacz m o ż e

możliwości

przedmowie

wiej­

do w y d a n i a

drugiego:

prowadzonych w

sobie s t w o r z y ć

środowisku

we

i, dodajmy,

wsi

pracują,

kierowania

którzy

chcą

w a r u n k i skutecznego

nią —
wieś

polecić

badać

ją

lub

bo­

wiejskim

w i e j s k i e j , j a k m o ż e z d o b y ć jej zaufanie, a zarazem

badania

którzy

w

do r o d z a j u b a r d z o r z a d k i e g o w l i t e r a t u r z e n a u k o w e j . J e s t

o badaniach społecznych

społeczności

wszystkim,

pisał

Jan Szczepański

dzia­

zapewnić

trzeba

tym

przekształcać.

A w i ę c j e s t to k s i ą ż k a d l a s t u d e n t ó w socjologii i etnografii, d l a e k o n o m i s t ó w i n a u ­
czycieli w i e j s k i c h , dla d z i a ł a c z y

wiejskich —

obojętnie, w

jakich

pracują

organi­

zacjach czy partiach politycznych".
Dzięki
okres
celu

swej

postawie

powojenny
wydobycie

z

i utrwalenie w

społecznej

wspierała
kultury

ogólnej

Kazimiera

swą wiedzą
ludowej

tych

Z a w i s t o w i c z - A d a m s k a przez

teoretyczną
wartości,

kulturze narodowej. Praca

ruch
które

na tym

regionalny,
zasługują

cały

mający
na

odcinku p o z w a l a ł a

r ó w n i e ż g ł ę b i e j w n i k n ą ć w proces d z i s i e j s z y c h p r z e o b r a ż e ń d o k o n u j ą c y c h s i ę w
d o w i s k u w i e j s k i m . Z tej c z y n n e j p o s t a w y
wiązanie
we

na

poznanie

wobec przemian na w s i w y p ł y w a ł o

s i ę b e z p o ś r e d n i o po w o j n i e z t a k i m i p l a c ó w k a m i , j a k u n i w e r s y t e t y

jej
śro­
Jej

ludo­

(w B r u s i e k. Ł o d z i i w H u c i e D ł u t o w s k i e j k. Ł a s k u ) oraz z w i c i o w y m r u c h e m

m ł o d z i e ż y w i e j s k i e j . Z a p r a s z a n a n a k o n f e r e n c j e i k u r s y m ł o d z i e ż o w e , podobnie j a k
p r z e d w o j n ą , p r o w a d z i ł a n a n i c h w s p o s ó b p r z y s t ę p n y w y k ł a d y z z a k r e s u etnografii
Polski,

ukazując

młodzieży

sens p o z n a n i a

i przywiązania

do

swych tradycji

kul­

turowych.
Problem

właściwej

wcześniejszych
w

lat

interpretacji tradycji

przez

prace

1929 r. u s t o s u n k o w y w a ł a

naukowe

kulturowych

Kazimiery

s i ę do tego z a g a d n i e n i a

przewijał

się

od

naj­

Zawistowicz-Adamskiej. Już
w a r t . Sagi

estońskie.

Pona­

w i a ł a t e n p r o b l e m p r z y w i e l u i n n y c h o k a z j a c h p r z e d w o j n ą i po w o j n i e ,

zwłaszcza

w ó w c z a s , gdy t r z e b a b y ł o b r o n i ć s e n s u i s t n i e n i a etnografii

dyscypli­

jako odrębnej

n y n a u k o w e j , a jeszcze c z ę ś c i e j w t e d y , gdy p o d w a ż a n o w a r t o ś ć s a m e j k u l t u r y l u d o -

�Z ŻAŁOBNEJ

wej. Na Kongresie Kultury
w

Polskiej w

1966 r. m ó w i ł a n a t e m a t z n a c z e n i a

k u l t u r z e oraz p o z y c j i n a u k e t n o l o g i c z n y c h

śród wielu

zagadnień

newralgicznym
kultury,

a

nawet

nieodparcie

niektórych

pracowników

z tradycyjną

kulturą

w

moim

przekonaniu

jest

a zarazem źródłem

tradycji.

pojęcie

S k o j a r z e n i e to

„Spo­

punktem

wielu

W świadomości

naukowych,

ludową.

tradycji

nauce polskiej n a s t ę p u j ą c o :

s i ę do etnografii,

i s t o t n y c h n i e p o r o z u m i e ń . J e s t to z a g a d n i e n i e
się

w

w y b i e r a m jedno, k t ó r e

ustosunkowania

219

KARTY

nader

pracowników

etnografii

kojarzy

budzi r ó ż n e

zastrze­

ż e n i a , jest ź r ó d ł e m n i c z y m nie uzasadnionego niepokoju. C z y t r a d y c y j n e t r e ś c i
turowe

c h o w a w c z o ś c i , a zatem zacofania? O d w o ł u j e m y
do t r a d y c j i

w szeroko p o j ę t e j k u l t u r z e , w

intelektualnych
nych tradycji
Zawsze

i ideologicznych.
w

określonym

też mniej

czy

Wszyscy jesteśmy

(i z a w s z e

więcej

s i ę w s z a k do t r a d y c j i

p r z e k a z y w a n y c h przez t r a d y c j ę :

dokonujemy

bierzemy

te, k t ó r e

n a uznanie. Nasz

zasługują

r u n k o w a n e j k u l t u r y , to w
śród

określenia

dialog

tyce badawczej, która
jącej

obejmuje

tego p r o c e s u

ograniczamy

rowych.

Widzimy

w

pielęgnujemy

z tradycją

pojmowanych

elementy stare i nowe w

naszym

mnie­

trwa

[...]

historycznie
punkt

Gdy
uwa­

odniesienia

etnologicznych

wyraża

się na

s i ę do r e j e s t r o w a n i a

czoło

się w

zaobserwowanych

wyników

naszych

badań

faktów
nie

po­

problema­

ustawicznie

zainteresowań

{...]

zachowujemy

przeobraża­

czasowo i przestrzennie. Proces przemian i

wysuwają

przydatność

nauk

in­

kulturowych

i

nieustannie

kształtowaniu

Etnologiczny „dialog" z t r a d y c j ą

się kulturze, zlokalizowanej

widłowości
Nie

nowocześnie

prądach

wymiarze

treści

tym kontekście znajdziemy w ł a ś c i w y

zakresu i roli

nauk społecznych.

selekcji

rozbrat z tymi, k t ó r e

lub w r ę c z szkodliwym balastem,

w i ę c n a t r a d y c j ę s p o j r z y m y poprzez j e j u d z i a ł w

w

spadkobiercami takich lub

uwarunkowanym społecznie)

świadomie

narodowych,

sztuce, w m y ś l i filozoficznej,

maniu są zbędnym

dla

kul­

o d n a j d u j e m y t y l k o w k u l t u r z e l u d o w e j , c z y s ą one z a w s z e z n a m i e n i e m z a ­

teoretycznych

pra­
[...]

i zjawisk kultu­

tylko

dla

uogólnień

t e o r e t y c z n y c h , l e c z t a k ż e w z a s t o s o w a n i u do potrzeb ż y c i a b i e ż ą c e g o " *.
Maria

Biernacka

* W o p r a c o w a n i u p o ś w i ę c o n y m prof. K a z i m i e r z e Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j w y ­
korzystano m a t e r i a ł y wspomnieniowe J e j siostry, J a d w i g i W a r z a ń s k i e j (maszyno­
p i s w Z a k ł a d z i e E t n o g r a f i i U n i w e r s y t e t u Ł ó d z k i e g o ) , oraz H a l i n y Ł a n i e w s k i e j •—
w s p ó ł p r a c o w n i c z k i k o n s p i r a c y j n e j w K o m ó r c e L e g a l i z a c y j n e j A K . P o r . t a k ż e S. L ewandowska,
Kryptonim
„Legalizacja
1939-1945", W a r s z a w a 1984, s. 147-148.
A u t o r k a o p r a c o w a n i a b y ł a u c z e n n i c ą prof. K a z i m i e r y Z a w i s t o w i c z - A d a m s k i e j n a
t a j n y c h k o m p l e t a c h W o l n e j W s z e c h n i c y P o l s k i e j oraz n a U n i w e r s y t e c i e Ł ó d z k i m .

�MIECZYSŁAW

GŁADYSZ

(1903-1984)

D n i a 12 p a ź d z i e r n i k a
czysław

Gładysz.

etnografii
Profesor
mierz

Śmierć

polskiej,

ta w y r z ą d z i ł a

szczególnie

Gładysz bowiem

Moszyński

1984 r. z m a r ł w K r a k o w i e w w i e k u 81 l a t prof, dr M i e ­
i niepowetowaną

i

śląskiej,

jako uczeń takich ś w i a t o w e j

i K a z i m i e r z N i t s c h , nie

w kontekście

całej Słowańszczyzny

i w

wymi.

podejście

w

Takie

wielką

krakowskiej

owocowało

mógł

ale

i

nie

naszej

etnografów,

Kazi­

nauki,

z innymi dyscyplinami

pracy wielu

tylko

słowiańskiej.

s ł a w y uczonych, j a k

inaczej w i d z i e ć

powiązaniu

stratę

także

jak

nauko­

slawistów,

języko­

z n a w c ó w . S z e r o k i e s p o j r z e n i e n a c z ł o w i e k a i jego k u l t u r ę s p r a w i ł o , ż e z a i n t e r e s o w a ­
nia

badawcze

i

działalność

prof.

Gładysza

były

wielokierunkowe,

przynoszące

t r w a ł e i cenne w y n i k i .
P i e r w s z ą i nigdy
rego p o ł o ż y ł
wości
0

badawczych

polskość

uczestnicząc
1 żywa

nie p o r z u c o n ą

olbrzymie
tej
w

i

części
1921

osobowość

zasługi

satysfakcji.
naszej
r. w

Profesora

pasją badawczą

i który

Profesor

ziemi,

trzecim

dostarczył

wokół

Gładysz
spraw

powstaniu

s p r a w i ł y , iż w

Profesora b y ł Śląsk,

dla

M u tak wielu t e m a t ó w ,
wzrastał
powstań

śląskim.

Duży

1927 r . w ł ą c z y ł

w

atmosferze

śląskich
zmysł

i

któ­

możli­
walki

plebiscytu,

organizacyjny

się w akcję

tworzenia

�Z ŻAŁOBNEJ

w

Katowicach Muzeum Śląskiego, a następnie

Śląsku,

m.

in. przez

poszukiwań

Polską

i

przy

w

prace

Umiejętności

i d o g ł ę b n y c h b a d a ń terenowych

p o ś w i ę c o n e zdobnictwu
energią

Akademię

były

możliwościach

badawcze

w

prowadzone

Krakowie.

dwa niezwykle

drzewnemu i metalowemu

szerszych

221

KARTY

Efektem

oryginalne

Muzeum w

Gliwicach,

Górnośląskim

w

przystępuje

prof.

Gładysz

a od 1952 r. do 1960 r. p e ł n i f u n k c j ę

Bytomiu.

Za pionierską

i niezwykle

do

kierownika

Zakładu

po

w

objęciu

jak

1960

wspomniano

sją, którą

Etanografii

IHKM

PAN

potrafił

była

niewątpliwie

zaszczepić

swym

pracy

uznać

w

Muzeum

należy

inicja­

na G ó r n y m Śląsku, w

Krakowie,

a

które

U J . Śląska

największą

ba­

dyrektorem

czasie p e ł n i e n i a od 1954 r .

r. K a t e d r y Etnografii S ł o w i a n

—

większą

dyrektora w

ważną

t y w ę i o r g a n i z a c j ę z e s p o ł o w y c h b a d a ń monograficznych
także na Ś l ą s k u Opolskim, k t ó r y m i k i e r o w a ł w

dzieła

g ó r a l i ś l ą s k i c h . Z jeszcze

d a w c z e j n a Ś l ą s k u po I I w o j n i e ś w i a t o w e j . J u ż w m a r c u 1945 r . zostaje

na
tych

pasją

współpracownikom

tym

funkcji

kontynuował

kultura ludowa

badawczą

Profesora.

i uczniom, a k t ó r e j

—
Pa­

rezul­

t a t e m b y ł o w i e l e p r a c m a g i s t e r s k i c h , d o k t o r s k i c h o r a z p u b l i k a c j i samego P r o f e s o r a
i Jego w s p ó ł p r a c o w n i k ó w .
Równolegle
Gładysza
w

szły

z tymi
w

zainteresowaniami

kierunku badań

międzynarodową

a k c j ę poprzez

wysiłki

badawcze

i organizacyjne

karpackiej kultury ludowej.
utworzenie

w

Zostały

prof.

one

1959 r . M i ę d z y n a r o d o w e j

ujęte

Komisji

do B a d a n i a K u l t u r y L u d o w e j w K a r p a t a c h , a n a s t ę p n i e t e ż n a B a ł k a n a c h , a w
r e j to p r e z y d i u m z a s i a d a ł do k o ń c a
łającej w
ną

ramach Komitetu N a u k Etnologicznych

zainteresowań

było

Profesora

zainicjowanie

nictwa

życia, kierując

i

Etnografia

była

narodów

Słowiańszczyzny.

szczegółowego

słowiańskich,

Nauk poszczególnych krajów

P A N . Niezwykle

t e ż etnografia

opracowanie

p r a c a m i k o m i s j i polskiej

które

konspektu

realizowane

ważną

dziedzi­

J e g o to

zasługą

zbiorowego
jest

przez

któ­
dzia­

wydaw­
Akademie

słowiańskich.

Zawsze ż y w o p a s j o n o w a ł a Profesora d z i a ł a l n o ś ć muzealna i muzeologia,

którym

p o ś w i ę c i ł w i e l e w y s i ł k ó w . Z J e g o to i n i c j a t y w y p o w s t a ł o w 1973 r . p r z y U J p i e r w ­
sze w P o l s c e P o d y p l o m o w e S t u d i u m Muzeologii. O n t e ż n i e s ł y c h a n i e ż y w o

reagował

na

doświad­

wszelkie

czeniem

akcje badawcze

oraz o r y g i n a l n y m i

dakcyjnych,
„Etnografii
dawniczą

którym

placówek

muzealnych, służąc

pomysłami.

poświęcił

wiele

Wreszcie n a l e ż y

uwagi

i

P o l s k i e j " , d e d y k o w a n e g o prof. К .
Prace

Etnograficzne,

wydawaną

swą wiedzą i

wspomnieć

serca. B y ł m. in. redaktorem
Moszyńskiemu, zainicjował

w

ramach

Zeszytów

a t a k ż e b y ł a u t o r e m i r e d a k t o r e m szeregu b i b l i o g r a f i i etnografii
Tę
prof.

tak

niezwykle

Gładysza

różnorodną

podkreślono

w

i

bogatą

ciepłych

i

o pracach

działalność
serdecznych

re­

tomu

serię

wy­

Naukowych

UJ,

Śląska i Karpat.

naukową

i

słowach

wypowiedzianych

organizatorską

n a d J e g o t r u m n ą w d n i u 18 p a ź d z i e r n i k a 1984 r . n a C m e n t a r z u R a k o w i c k i m w

Kra­

kowie.

dzie­

W imieniu

kanem

Profesor

Senatu i W y d z i a ł u Filozoficzno-Historycznego

był w

latach

1968-1972, m ó w i ł

prof,

dr J . W y r o z u m s k i , k r e ś l ą c s y l w e t k ę

lenia

etnografów.

Zasługi

na

polu

obecny

U J , którego

dziekan

tegoż

uczonego i w y c h o w a w c y

muzeologii

podkreślił

dyrektor

Wydziału,

młodego

poko­

Muzeum

Etno­

graficznego w K r a k o w i e m g r E . W a l i g ó r a , w y s t ę p u j ą c y w i m i e n i u M i n i s t r a K u l t u ­
r y i S z t u k i , a prof, dr Z . S o k o l e w i c z
Etnologicznych
A.

P A N . Ze środowiska

żegnała Profesora w imieniu Komitetu
krakowskich etnografów

Zambrzycka-Kunachowicz, kierownik

letni

współpracownik

Etnografii
którzy

IHKM

oddali

Profesora,

PAN w

Krakowie.

Nie

te

słowa,

zabrakło

też słów

i

naukowych

ten

od r ó ż n y c h
dzień

organizacji, p l a c ó w e k

zjechały

do

Krakowa

wielkiemu

śląskich,
wiążąc

w

i

powstańców

wieńce

kwiatów

broni

długo­

Pracownię

ze Ś l ą s k i e m . L i c z n e

które

towarzyszowi

UJ i

reprezentująca

s y m b o l i c z n ą k l a m r ą t a k z a w s z e silne z w i ą z k i K r a k o w a
wiązanki

posługę

K a t e d r y Etnografii S ł o w i a n

pisząca

Nauk

doc. dr

patriocie,

nych,

ostatnią

oraz

przemawiały

z różnych

stron

i osób
kraju,

prywat­
świadczą

�222

Z ŻAŁOBNEJ K A R T Y

o wielokierunkowej
nych

dziedzinach

i tak z a a n g a ż o w a n e j

i owocnej d z i a ł a l n o ś c i

n a u k i i k u l t u r y naszego

kraju.

Zmarły

Profesora w

b y ł bowiem

nie

d u ż e j m i a r y U c z o n y m i W y c h o w a w c ą w i e l u p o k o l e ń e t n o g r a f ó w , a l e przede

róż­
tylko

wszyst­

k i m C z ł o w i e k i e m , k t ó r y „ b a d a j ą c k u l t u r ę l u d o w ą i jej r ó ż n o r o d n e w y t w o r y " zawsze
patrzył
naukę

„na nią
potrafił

potrzebę

przez

ludzi, którzy

zaszczepić

kontaktu

swoim

z ludnością

ją

1

tworzą" .

Takie

współpracownikom.
wiejską,

od k t ó r e j

to

Jemu

spojrzenie

to

mieliśmy

na

naszą

zawdzięczamy
nie

tylko

stałą

uzyskiwać

potrzebne n a m i n f o r m a c j e , ale od k t ó r e j m i e l i ś m y s i ę u c z y ć p r a w d y o n a s s a m y c h .
„Kultura

to

przemówień

przede

wszystkim

papież Jan P a w e ł

człowiek" —
I I

8

jak powiedział

w

jednym

ze

swych

— - i j a k z a w s z e c z u ł prof. G ł a d y s z , d a j ą c

temu

w y r a z w s w y c h p r a c a c h i p o c z y n a n i a c h n a u k o w y c h , k t ó r y c h n i e s t e t y nie dane
było doprowadzić

do k o ń c a . O d s z e d ł b o w i e m

w pełni sił twórczych, mając

Mu

jeszcze

t y l e z a p a ł u i p l a n ó w b a d a w c z y c h i m o g ą c tak w i e l e p o w i e d z i e ć w u m i ł o w a n e j p r z e z
siebie d y s c y p l i n i e n a u k o w e j .
Zofia

1

Szromba-Rysowa

J. Bujak,
T. D o b r o w o l s k a ,
Działalność
naukowa
i osiągnięcia
pro},
dr. Mieczysława
Gładysza,
„ E t n o g r a f i a P o l s k a " , t. 25: 1981, z. 2, s. 18.
P r z e m ó w i e n i e J a n a P a w ł a I I do u c z e s t n i k ó w o b c h o d ó w w 40 r o c z n i c ę w a l k
o Monte C a s s i n o , 17 V 1984; cyt. z a : „ T y g o d n i k P o w s z e c h n y " , R . 38: 1984, n r 22,
s. 2.
2

�LÁSZLÓ

FOLDES

(1934-1980)
Laszlo

Foldes, w ę g i e r s k i

wych, redaktor

czasopism

badacz k u l t u r y ludowej,

i dzieł

zbiorowych

autor

o tematyce

licznych prac

etnograficznej,

nauko­
inicjator

w i e l u n o w y c h t e m a t ó w b a d a w c z y c h , o p r a c o w y w a n y c h p o t e m zbiorowo w s k a l i
dzynarodowej,

uczestniczący

aktywnie

w

życiu

naukowym

ośrodków

mię­

badawczych

E u r o p y i A z j i , c z ł o w i e k ogromnej p r a c o w i t o ś c i — a p r z y t y m l o j a l n y k o l e g a i p r z y ­
jaciel,

powszechnie

lubiany

w

środowiskach

znany b y ł dzięki bliskiemu kontaktowi,

etnograficznych.

jaki utrzymywał

Polskim

z naszym

etnografom

krajem.

W czasie w i e l o k r o t n y c h p o b y t ó w w P o l s c e d a ł s i ę p o z n a ć j a k o w y t r a w n y
nowiec,
zyka

człowiek

rozległej

wiedzy,

serdeczny

p o l s k i e g o (podobnie j a k J e g o ż o n a

i wierny przyjaciel. N a u c z y ł

Erzsébettel

Gyorgyi,

tere­

się j ę ­

etnografka-folklory-

s t k a ) , a J e g o d o m w B u d a p e s z c i e s t a ł s i ę nie t y l k o o ś r o d k i e m p r o p a g o w a n i a i u d o ­
s t ę p n i a n i a W ę g r o m w i e d z y o etnografii

polskiej i szeroko p o j ę t e j polskiej kulturze,

ale i p r z y s t a n i ą , z k t ó r e j k o r z y s t a l i w s z y s c y p r a w i e e t n o g r a f o w i e p o l s c y u d a j ą c y s i ę
na

Węgry.
Laszlo

mocą

Foldes, ilekroć

naszym

etnografom

terenowe i kontakty

tego

zachodziła

wybierającym

z węgierskimi

potrzeba,

placówkami

ze z b i o r ó w m u z e a l n y c h , a r c h i w ó w i bibliotek.
etnografom

jako tłumacze

korzystaniu z węgierskiej

służył

s i ę do Jego

mądrą

kraju.

i fachową

Organizował

naukowymi,

ułatwiał

korzystanie

O n i Jego ż o n a d o p o m a g a l i

przy prowadzeniu w y w i a d ó w
literatury fachowej.

po­

badania

na węgierskiej

polskim

w s i i przy

Z d r u g i e j strony, w s w y c h p r a c a c h

drukowanych i prelekcjach Foldes p r o p a g o w a ł w ś r ó d W ę g r ó w polską k u l t u r ę

ludo­

w ą i z n a j o m o ś ć ż y c i a u m y s ł o w e g o w n a s z y m k r a j u . Jego l i c z n e r e c e n z j e z p o l s k i c h
prac etnograficznych

umieszczane

w w ę g i e r s k i c h fachowych

czasopismach,

wreszcie

u ł a t w i a n i e P o l a k o m p u b l i k o w a n i a i c h a r t y k u ł ó w n a W ę g r z e c h b y ł y jeszcze

jednym

k r o k i e m k u z b l i ż e n i u obu ś r o d o w i s k n a u k o w y c h .
Foldesa nieoficjalnym

ambasado­

rem kultury polskiej w n a u k o w y m ś r o d o w i s k u w ę g i e r s k i m i opiekunem

Wszystko

to u p o w a ż n i a

do n a z w a n i a L a s z l o

etnografów

p o l s k i c h (i n i e t y l k o e t n o g r a f ó w )
charakteru
głęboko

posiada

on

dotąd

mu wdzięcznych,

u d a j ą c y c h się na Węgry. Dzięki tym przymiotom

wielu

którzy

oddanych

pamiętają

przyjaciół

czym

w

Polsce,

b y ł dla nich

wielu

ludzi

O n sam i

Jego

g o ś c i n n y , o n i e p o w t a r z a l n e j atmosferze, d o m w B u d a p e s z c i e .
13 p a ź d z i e r n i k a

1985 r . m i n ę ł a

piąta

rocznica Jego tragicznej

śmierci

—

stąd

czas p r z y p o m n i e ć s y l w e t k ę tego c z ł o w i e k a .
Laszlo

Foldes

urodził

się jako

ósme

dziecko

wiejskiego

nauczyciela

Zoltana

F o l d e s a i jego ż o n y L a u r y P u s k á s , w y w o d z ą c e j s i ę z g ó r a l s k i e j r o d z i n y s e k l e r s k i e j .
W

czasie

w

granicach Rumunii

I I wojny światowej

część Seklerów

i przeniosła

opuściła Siedmiogród, który

się na Węgry.

Wraz

pozostał

z nimi w y e m i g r o w a ł a ro­

dzina F e l d e s ó w i o s i a d ł a w okolicy Budapesztu. Pierwsze w i ę c lata m a ł e g o
u p ł y n ę ł y n a w s i g ó r a l s k i e j Siedmiogrodu, a wyniesione s t a m t ą d w r a ż e n i a ,

Laszlo

wzmocnio-

�224

Z ŻAŁOBNEJ K A R T Y

ne p o t e m p r z e z ż y w ą w r o d z i n i e t r a d y c j ę g ó r a l s k i e j p r z e s z ł o ś c i , z a w a ż y ł y n a

całym

Jego ż y c i u .
W
na

1951 r. L a s z l o

uniwersytet,

Foldes zdał

obierając

maturę

jako g ł ó w n y

w

budapeszteńskim

kierunek

studiów

liceum i zapisał

etnografię

i

(Jego m i s t r z a m i , a p o t e m p r z y j a c i ó ł m i , b y l i d w a j w y b i t n i u c z e n i — etnograf
Talasi

i

folklorysta

wielostronne

prof.

Ortutay).

Zawsze

jednak

cechowało

Foldesa

prof.

szerokie,

s p o j r z e n i e n a p r o b l e m y k u l t u r y l u d o w e j , s t ą d odbyte r ó w n o l e g l e

d i a h i s t o r y c z n e i u z u p e ł n i a n i e p o t e m w i e d z y p r z e z uczestniczenie

się

muzeologię.

stu­

w k u r s a c h socjo­

logii. S t u d i o w a ł t e ż s l a w i s t y k ę , ś w i a d o m b l i s k i c h w i ę z ó w s ą s i e d z k i c h i k u l t u r o w y c h
m i ę d z y narodem w ę g i e r s k i m a narodami słowiańskimi. T e n kierunek s t u d i ó w
s i ę z w i e l k i m w p ł y w e m , j a k i m i a ł n a N i e g o prof. I s t v a n K n i e z s a ,
zainteresowania

młodego

czego. P o d

też w p ł y w e m

jego

studenta

ku

problematyce

Foldes

zaczął

który

językoznawstwa

intensywnie

uczyć

wiąże

skierował
porównaw­

się języków

w i a ń s k i c h , o p a n o w u j ą c w s ł o w i e i p i ś m i e j ę z y k i polski i rosyjski,

sło­

a biernie czeski,

s ł o w a c k i , serbski i bułgarski.
Jeśli

już mowa

o językach

obcych,

aby

móc prowadzić

studia

porównawcze

i c z y t a ć p r a c e n a u k o w e , L a s z l o F o l d e s u c z y ł s i ę jednego po d r u g i m j ę z y k ó w
pejskich.

Niemieckim

władał

biegle,

czytał

po

rumuńsku,

angielsku

euro­

i francusku.

J ę z y k ó w u c z y ł s i ę stale, do ostatnich m o m e n t ó w s w e g o ż y c i a .
Zafascynowanie
ską, zaważyło

kulturą

Seklerów,

gisterska d o t y c z y ł a

hodowli

była

całego

p a r excellence

życia

kulturą

u siedmiogrodzkich

paster­

Foldesa. J u ż Jego p r a c a

b y d ł a w Ditro, w s i siedmiogrodzkiej,

wodził. Równocześnie interesował
kolędowania

która

na kierunku naukowym

G o folklor i w z w i ą z k u z t y m o p r a c o w a ł
przesiedleńców

mieszkających

ma­

z której się wy­

w

obrzęd

Budajeno, m i e j ­

s c o w o ś c i , gdzie z a m i e s z k a ł po w o j n i e z r o d z i c a m i .
D l a p e ł n e g o przedstawienia k i e r u n k u naukowego Foldesa musimy p o z n a ć
r o z w o j u Jego z a i n t e r e s o w a ń .
równo

tych

dawną

tradycyjną

wyjeżdżał

grup,

do

które

U

ich podstaw

pozostały

kulturę,

jak

Siedmiogrodu,

i

w

rumuńskim

przesiedleńców

prowadził

seklerskiej, ż y j ą c y c h w p a ń s t w i e

leży

k u l t u r a i dzieje
Siedmiogrodzie
na

teren

t e ż systematyczne

w

badania

porównawcze

za­

kontynuowały

Węgier.

Wielokrotnie
grup

ludności

węgierskim.

Z z a i n t e r e s o w a ń g ó r s k i m i pasterskim Siedmiogrodem
jęte

i

badania

etapy

Seklerów,

pasterzy

gór

Europy,

ogóle: górskich, nizinnych i stepowo-pustynnych.

a

w y ł o n i ł y s i ę szeroko

później

kultur

T a ostatnia d z i e d z i n a

s o w a ń m i a ł a n a j w i ę k s z e znaczenie w skali m i ę d z y n a r o d o w e j

po­

pasterskich

i przyniosła

zaintere­
Foldesowi

uznanie w ś r ó d wszystkich, k t ó r z y u p r a w i a j ą t ę g a ł ą ź wiedzy.
Jeszcze
badania
W

u początków

nad

hodowlą

i

tymże roku rozpoczął

rawskiej.

swej

kariery

n a u k o w e j , bo w

pasterstwem

w

systematyczne

Hortobagy

na

1957 г., p r o w a d z i ł
Węgrzech

badania pasterstwa

Po nich n a s t ę p u j ą badania terenowe pasterstwa w

Karpatach,

w

górach Rumunii

i Bułgarii. W

(teren

Foldes
Puszty).

na Wołoszczyźnie
polskich i

1967 r . p r o w a d z i ł

Mo­

słowackich

badania

terenowe

w M o n g o l i i , gdzie m . i n . s z u k a ł p a r a l e l i m i ę d z y k u l t u r ą k o c z o w n i k ó w

mongolskich

i starych M a d z i a r ó w

Intensywna

(badania p o r ó w n a w c z e

eksploatacja terenu i systematyczne

nad siodłem węgierskim).

opracowywanie

materiałów

uzyskanych z k a ż ­

dego w y j a z d u d a ł y w e f e k c i e a r c h i w u m n a u k o w e , j a k i e g o nie p o s i a d a c h y b a ż a d e n
ze w s p ó ł c z e s n y c h b a d a c z y ż y c i a
Dogłębna
ośrodków

znajomość

i ludzi, k t ó r z y

pasterskiego.

zagadnienia,

a równocześnie

zajmowali się pasterstwem,

rowego dzieła w j e d n y m z j ę z y k ó w kongresowych
zało

pasterstwo

zwykłą
lizacji

europejskie

w

jego

swego p o m y s ł u i j u ż w

całej

Europie
zbio­

(w n i e m i e c k i m ) , k t ó r e b y

uka­

i

i pracowitością

1961 r. (a w i ę c

w

wydania

podobieństwach

dla Niego e n e r g i ą , k o n s e k w e n c j ą

znajomość

zrodziły myśl

zaledwie

lokalnych

odmianach.

Foldes przystąpił

do

Ze
rea­

w k i l k a l a t po u z y s k a n i u

�Z ŻAŁOBNEJ

226

KARTY

m a g i s t e r i u m , w 27 r o k u ż y c i a ) m ó g ł z a p r e z e n t o w a ć u c z o n y m m o n u m e n t a l n e
Viehzucht
daktor

und

Hirtenleben

Laszlo

Zachęcony

Foldes,

wydana

życzliwym

w

również

Eurazji

i

w

przez

przyjęciem

r a t u r z e etnograficznej
rowe,

in Ostmitteleuropa,

Budapest

Węgierską

Akademię

przez k r y t y k ę

naukową

Nauk,

języku

niemieckim,

Północnej:

poświęcone

Viehwirtschaft

hodowli

und

699

ss.

druku).

tego u n i k a l n e g o

dzieła, w k i l k a lat p ó ź n i e j z r e d a g o w a ł

Afryce

dzieło:

1961 ( p r a c a z b i o r o w a , r e ­
w

lite­

podobne d z i e ł o
i

kulturze

Hirtenkultur,

zbio­

pasterskiej

Budapest

1969

( w y d a n e przez W ę g i e r s k ą A k a d e m i ę N a u k , 903 ss. d r u k u ) .
Również
pasterskiej

praca doktorska Foldesa napisana
(Rumunii i

Karpat

nawczym). Jej ubocznym

produktem

d o w l i . D l a b a d a c z a polskiego
bliografia

historii

gierskiej

kultury

jest

ludowej

1967 r . d o t y c z y ł a

szerokim

bibliografia

dużą wartość

problematyki

europejskim

tle

etnograficznych

informacyjną

Karpat.

(Wrocław—Warszawa—Kraków

Z zainteresowania

w

galicyjskich na

posiada

C z ę ś ć I I . Materiały

do

porów­

prac o

Bi­

bibliografii

wę­

1967, O s s o l i n e u m ) .

S e k l e r a m i i pasterstwem w y ł o n i ł się trzeci nurt prac Laszlo

Foldesa, d o t y c z ą c y w s p ó l n o t pasterskich na halach Siedmiogrodu, a n a s t ę p n i e
not

wiejskich

w

użytkowaniu

ziemi,

która

była

d z i e l o n a b y ł a od n o w a m i ę d z y m i e s z k a ń c ó w
przez w y c i ą g a n i e

własnością

gromady

s t r z a ł ze z n a k a m i j e d n o s t k i z i e m i . S y s t e m t a k i ,
w., n a t o m i a s t

w

i

w s i . O d b y w a ł o s i ę to d r o g ą

dycyjnej k u l t u r y madziarskiej czasu A r p a d ó w ,
gier j u ż w X V I I

ho­

Jego pióra:

Siedmiogrodzie

funkcjonował

roku

losowania,

typowy

z a g i n ą ł n a terenie

wspól­

co
dla

tra­

właściwych

Wę­

do I I w o j n y

świa­

towej.
W tej grupie z a g a d n i e ń m i e s z c z ą s i ę r ó w n i e ż b a d a n i a ś r e d n i o w i e c z n y c h
rolnych z a p o c z ą t k o w a n e

pobytem

we

układów

F r y d m a n i e na Polskim Spiszu, d o k ą d

Laszlo

F o l d e s t r a f i ł po r a z p i e r w s z y w 1964 г., w czasie p ó ł r o c z n e g o s t y p e n d i a l n e g o
w

Polsce.

Do

obszernym
feste

Frydmana

artykułem

Hubfensystem

wracał

wielokrotnie,

opublikowanym

in den

j u ż po

Nord-Karpaten

a

wyniki

jego

tej

śmierci:

pracy
Ein

zaowocowały

Beispiel

1320 —

(Friedmanvágása

pobytu
für

das

Frydman

1970),

„ A c t a E t h n o g r a p h i c a " , X X X : 1981, s. 71-110.
Mówiąc

o osiągnięciach

j a k o muzeologa.
nym

w

Budapeszcie,

uczestniczył

w

naukowych

Od skończenia

nie

studiów

gdzie b y ł k u s t o s z e m

szeregu

akcji

należy

pomijać

zatrudniony
działu

muzealnych,

przy

pracy Laszlo

był w

hodowli

Muzeum

i pasterstwa.

organizowaniu

Foldesa

Etnograficz­
Poza

nowych

opiece m e r y t o r y c z n e j n a d m u z e a m i p r o w i n c j o n a l n y m i itd. P r o w a d z i ł t e ż , a
wie z o r g a n i z o w a ł

od n o w a , d z i a ł z b i e r a c z y - a m a t o r ó w , k t ó r z y w e d l e Jego

o p r a c o w y w a l i m a t e r i a ł y dla a r c h i w u m

właści­

instrukcji

muzealnego.

W o s t a t n i c h l a t a c h ż y c i a F o l d e s p r z e n i ó s ł s i ę z M u z e u m do S e k c j i B a d a ń
graficznych Węgierskiej
Kutatócsportjához),

A k a d e m i i Nauk (Magyar T u d o m á n y o s

gdzie

oprócz

tym

muzeów,

pracy

ściśle

naukowej

miał

Akademia

Etno­

Néprajzi

powierzone

sobie

o b o w i ą z k i redaktorskie.
Aby
o

Jego

mieć
pracy

pełny

obraz d z i a ł a l n o ś c i

organizacyjnej

w

Laszlo

Węgierskim

Foldesa należy
Towarzystwie

jeszcze

wspomnieć

Etnograficznym,

które

w 1967 r. p o w o ł a ł o go n a s e k r e t a r z a . W i e l e c z a s u z a b i e r a ł y M u t e ż w s p o m n i a n e
powyżej

prace

czasopisma

redakcyjne

dzieł

zbiorowych,

ponadto

od

„Ethnographia". P r o p a g o w a ł też utworzenie,

1972

r. b y ł

a następnie

już

redaktorem

zapoczątkował

w y d a w a n i e „ N é p r a j z i H í r e k " ( „ W i a d o m o ś c i E t n o g r a f i c z n e " ) itd.
Tytaniczna

wprost

praca nadwątliła

sa. K r y z y s n a s t ą p i ł w 38 r o k u ż y c i a , w

fizyczne

s ó w , k i e d y z a c z ą ł z b i e r a ć owoce s w e j w i e l o l e t n i e j
cyjnej.

W

1972 r. U N E S C O

delegowało

i psychiczne

chwili zdawałoby

Laszlo

Folde­

się największych

siły

sukce­

działalności naukowej i organiza­

Go, jako z n a w c ę

zagadnień

hodowli

s t e r s t w a E u r a z j i , n a k o n f e r e n c j ę b a d a c z y A z j i Ś r o d k o w e j , do A s h a b a d u w
nii. W drodze p o w r o t n e j
15 — E t n o g r a f i a P o l . 30/1

i pa­

Turkme­

z a c h o r o w a ł i j u ż do ś m i e r c i n i e o d z y s k a ł p e ł n e g o z d r o w i a .

�226

Z ŻAŁOBNEJ

Ostatnie

8 lat

życia

Laszlo

Foldesa

KARTY

upłynęło

do ż y c i a i p r a c y n a u k o w e j . M i m o choroby
nowa

szereg

prac

(świadczy

o

1972 r . — c z ę ś ć z n i c h u k a z a ł a
w a d z i ł badania terenowe,
ficznej

Oddziału

tów

s z p i t a l u nie

w

tym

umiał

szpitalem

a

jeszcze w y k o ń c z y ć

bibliografia

pozycji

powrotami

i napisać

opublikowanych

t a k ż e P o l s k ę n a zaproszenie

Polskiej

b y ć bezczynny

Akademii Nauk.
— uczył

Komisji

Nawet

się języków,

w

po
pro­

Etnogra­

czasie

czytał,

od

już

s i ę j u ż po ś m i e r c i a u t o r a w l a t a c h 1980-1982),

odwiedził

Krakowskiego

między

zdołał

poby­

gromadził

ż y c i o r y s y i n n y c h c h o r y c h . W i e l k ą p o d p o r ą w chorobie b y ł a d l a Niego ż o n a , w i e r n y
towarzysz

pracy

Niestety
samego n i e
46

lat,

ogromny

w

naukowej,

wszelkie
dały

tym

rezultatów.
ostatnie

dorobek

która

wysiłki
8

naukowy

bohatersko

walczyła

lekarzy, najbliższej
Laszlo

lat

jako

Foldes

zmarł

człowiek

i wdzięczną

mu

zdrowie, i
przyjaciół

13 p a ź d z i e r n i k a

ciężko

pamięć

o Jego
rodziny,
chory.

przyjaciół
Anna

i

życie.
i

Jego

1980 r o k u .

Pozostawił

po

Żył
sobie

współpracowników.
Kowalska-Lewicka

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
