<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="6717" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/6717?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-26T18:22:43+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="6697">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/93a2e18b7c39133b414e0f457daeae07.pdf</src>
      <authentication>e06f082dfc5fd000302154dfdd2cea3d</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="3">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25235">
                <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80005">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:3195</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="47">
          <name>Rights</name>
          <description>Information about rights held in and over the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80006">
              <text>Licencja PIA</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80007">
              <text>1987</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80008">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:2992</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80009">
              <text>Drzeworyty leżajskie i ich rodowód / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1987 t.41 z.1-4</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80010">
              <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1987 t.41 z.1-4, s.47-58</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80011">
              <text>Jacher-Tyszkowa, Aleksandra</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80012">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80013">
              <text>Instytut Sztuki PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80014">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="80015">
              <text>Aleksandra Jacher-Tyszkowa

śMtr;iwi«4ue

M a ł k i
L

Lożajsk

jest

dawną

^

n

t

s

w inn-kn

Bor.*'j
k

i

DRZEWORYTY LEŻAJSKIE
| ICH R O D O W Ó D

m

królowszczyzną,

siedzibą

starostwa,

dowania k l a s z t o r u — droga b y ł a daleka. Z a n i m Tomasz Micha-

wielo­

łok p e ł e n obaw i w ą t p l i w o ś c i z a c z ą ł d z i a ł a ć , m i a ł jeszcze t r z y -

k r o t n i e niszczone przez n a p a d y T a t a r ó w , k t ó r y c h zagony do­

k r o t n o objawienio i zapownienie, że uda m u się z w a l c z y ć wszys-;

miastem o starych tradycjach miejskich.
cierały aż tutaj.

Miasto było

N i c dziwnego, ż e w y b u d o w a n y w X V I I

w.

tkie

przeszkody.

M a t k a Boska

pokazała

Michałkowi

kształt

klasztor m i a ł charaktor o b r o n n y , podobnio j a k inno k l a s z t o r y

p r z y s z ł e j ś w i ą t y n i i u k a z a ł a miejsce 12 o ł t a r z y . Ona w y b r a ł a

tego t y p u

Bernardynów

na wschodnich teronach Rzeczpospolitej. U g r u n t o ­

w a n i e r e l i g i i k a t o l i c k i o j w t y c h stronach nie n a s t ą p i ł o bez w a l k

na stróżów świątyni

i ponownie zapewniła,

że

udzieli p o m o c y nie t y l k o m i e s z k a ń c o m , ale i okolicznej l u d n o ś c i

i zamieśzok. O d n o t o w a ć należy w a l k i p o m i ę d z y zwolennikiem

a t a k ż e p i e l g r z y m o m . M i c h a ł e k p r z e k a z a ł w i a d o m o ś ć o obja­

reformacji Ł u k a s z e m z B n i n a O p a l i ń s k i m ,

wieniu

starostą

leżajskim,

a Stanisławem Stadnickim zwanym diabłem z Ł a ń c u t a .
wadzenie t u z a k o n u B e r n a r d y n ó w

Wpro­

z n a n y c h ze swoich poczy­

n a ń na p o l u r o z w i j a n i a s z t u k i p r z y c z y n i ł o się walnio do w y b u dawania ogromnego barokowego k o ś c i o ł a .
Sławę

Lożajska

zapoczątkowało

Żyjący
leżajski,

wówczas

Tomasz

cudowne objawionie N a j ­

Michałek,

Strykowski
Chrystusa.

K ł o p o t y r o z p o c z ę ł y się z c h w i l ą , g d y p o d k r z y ż zaczęli p r z y c h o ­
dzić ludzie. R o z c h o d z i ł y s i ę wieści o uzdrowieniach nie t y l k o
l u d z i , ale i z w i o r z ą t w czasie szalejącej p o d ó w c z a s zarazy. K r o ­

1

ś w i ę t s z e j P a n n y M a r i i , odnotowane w 1590 r .

starszym m i a s t a , a n a b o ż n y r a d n y Jerzy

k a z a ł w t y m miejscu p o s t a w i ć k r z y ż z p o d o b i z n ą

pobożny

n i k a r z z a k o n n y n o t u j e : , , A iż w t e n czas srogie powietrze na
b y d ł o p a n o w a ł o , t e d y b y d ł o g r o m a d a m i o d W o ł y n i a i inszych

2

mieszczanin

r o d e m z Giedlarowej, ilokroć s z o d ł do lasu

zbiorać

drzewo, z a n i m w z i ą ł s i e k i e r ę do r ę k i m o d l i ł się do M a t k i Bos­

stron n a t o mieysce p ę d z o n o , k t ó r e skoro o k o ł o onego s ł u p k a
obegnano, zaraz zdrowo z o s t a ł o " .
szerzenie się k u l t u

miał

3

Niemały

wpływ

na

roz­

opisany przez k r o n i k a r z a w y p a d e k ,

k i e j . W t r a k c i e jednej z w y p r a w do lasu zatopionemu w m o d l i ­

g d y p r z e j e ż d ż a j ą c y p a n Rzeszotarski zmuszony b y ł do zatrzy-

t w i e M i c h a ł k o w i u k a z a ł o się n i e z w y k ł e ś w i a t ł o . U j r z a ł

Matkę

m a n i a s i ę , bo jego k o n i o p a d ł y n a k o l a n a przed o w y m „ s ł u p k i e m " ,

B o s k ą z D z i e c i ą t k i e m i Św. J ó z e f a w dostojnej postaci. Z w i o l k ą

na k t ó r y m b y ł a zawieszona M ę k a P a ń s k a i nie c h c i a ł y r u s z y ć

czcią przyjął

z miejsca. W ł a ś c i c i e l u k l ą k ł p r z e d k r z y ż o m i z a c z ą ł się m o d l i ć .

t o objawienie, p o w i ą z a n o z poleceniem: M a t k a

B o ż a ż y c z y sobie, a b y t u t a j zbudowano k o ś c i ó ł , bo w y b r a ł a sobie

W ó w c z a s „ N . Panna w i d o m i e p o k a z a ł a i z g r z e c h ó w strofowa-

t o miejsce, a b y r a t o w a ć g r z e s z n i k ó w i b y ć dla n i c h

ucioczką.

wszy n o w i n ę t ę szczęśliwą l u d z i o m ogłosić k a z a ł a . J a k o ż zaraz

P o l e c i ł a M i c h a ł k o w i iść do starszych m i a s t a i p r z e k a z a ć i m t o

s t r o f o w a ł (pan Rzeszotarski) mieszczany tuteczne, ż e t a k nie­

ż y c z e n i e . Od p r y w a t n e g o objawienia do b u d o w y k o ś c i o ł a i fun­

d b a l i b y l i miejsca t a k ś w i ę t e g o , N a j ś w i ę t s z e j Pannie o d B o g a

47
I

�Dopiero w 1608 r. Ł u k a s z Opaliński, m a r s z a ł e k wielki koronny,
starosta l e ż a j s k i , w y b u d o w a ł na miejscu objawienia obszerniejszy
k o ś c i ó ł d r e w n i a n y z 12 o ł t a r z a m i i o d d a ł go B e r n a r d y n o m . Dalszy
etap r o z w o j u — to wystawienie murowanego k o ś c i o ł a przez A n n ę
z P i l c z y O p a l i ń s k ą w l a t a c h 1618—1628. W t y m k s z t a ł c i e k o ś c i ó ł
p r z e t r w a ł do d n i a

dzisiejszego.

7

N a o d n o t o w a n i e z a s ł u g u j e jeszcze jedno wydarzenie z d z i e j ó w
obrazu M a t k i Boskiej L e ż a j s k i e j : koronacja obrazu p a p i e s k i m i
k o r o n a m i w 1752 r . za pozwoleniem p a p i e ż a B e n e d y k t a X I X .
W

h i e r a c h i i miejsc ś w i ę t y c h b y ł a to n o b i l i t a c j a s z c z e g ó l n e g o

r o d z a j u . J u ż od 1634 r . miejsce to z o s t a ł o uznane za cudowne,
a p r z y p a d k i c u d ó w z o s t a ł y przebadane przez s p e c j a l n ą K o m i s j ę
duchowną.

8

U r o c z y s t o ś c i koronacyjne

trwające

ponad

8 dni,

p r z y g o t o w y w a n e z w i e l k ą p i e c z ą przez d ł u ż s z y czas, z a p i s a ł y
się na d ł u g o w p a m i ę c i w i e r n y c h . W a r t o t u p r z y t o c z y ć u r y w e k
opisu, a b y z o r i e n t o w a ć się w randze u r o c z y s t o ś c i i j e j charaktorze: „Największy

p r z y p ł y w l u d u m i a ł miejsce

7 września.

W t y m d n i u nieustannie p r z y b y w a ł y mnogie k o m p a n i e , z k t ó ­
r y c h wiele liczyło po p a r ę t y s i ę c y g ł ó w , tak dalece, żo n a p e ł n i ­
ł y nie t y l k o c a ł y L e ż a j s k , ale i wsie okoliczne. T ł u m y b y ł y t a k
w i e l k i e , ż e r u c h w L e ż a j s k u i na drodze do k l a s z t o r u b y ł utru­
d n i o n y . T e g o ż d n i a 7 w r z e ś n i a po p o ł u d n i u z o s t a ł c u d o w n y obraz
M a t k i B o ż e j z k a p l i c y u r o c z y ś c i e wyniesiony. N i e b a w e m przed
pałacom

Potockich w mieście

zaczęły

się s z y k o w a ć

wojska,

m i l i c j e nadworne, cechy, b r a c t w a , c h o r ą g w i e , kompanie

prze­

r ó ż n e i c a ł y ten o g r o m n y p o c h ó d r u s z y ł k u k l a s z t o r o w i . Z a n i e m i
w przepysznej k a r o c y wieźli dwaj Potoccy S t a n i s ł a w i K s a w e r y
owe k o r o n y do k o r o n a c j i przeznaczone. Dopiero teraz za t ą ka­
r o c ą r o z w i n ę ł a się niezmiernie d ł u g a k a w a l k a d a k a r e t , p o j a z d ó w ,
kolas, kolebek

i różnogo

rodzaju

wehikułów,

zajętych

przoz

m n i e j l u b więcoj dostojne osoby. P o c z ą t e k p o c h o d u j u ż od da­
w n a j a k m ó g ł , t a k się g r u p o w a ł w losie k o ł o k o ś c i o ł a , g d y ostatnio
karoce w y j e ż d ż a ł y dopiero z p a ł a c u , w z g l ę d n i o z miasta. G d y j u ż

^ s ICY* a W W O O.BEF.NARDYNOU/j..«

!

obaj Potoccy w i o z ą c y k o r o n y s t a n ę l i p r z ó d ś w i ą t y n i ą a p o t e m
c h o ć z t r u d e m d o t a r l i przed „ m a j o s t a t " i do biskupa, o c z e k u j ą cogo i c h na s w y m t r o n i e , w ó w c z a s syn w o j e w o d y kijowskiego p a n

I I . 2. Matka

Boska

Leżajska,

K s a w e r y P o t o c k i w y g ł o s i ł u r o c z y s t ą m o w ę do k s i ę d z a

d r z e w o r y t z 1826 r.

biskupa

— k o r o n a t o r a , i w jego r ę c e o b a j : ojciec i syn złożyli p r z y w i e ­
ziono k o r o n y . N a t o p r z e m ó w i e n i e z d o s t o j n ą p o w a g ą odpowia­
d a ł biskup, poczom obie k o r o n y z a n i ó s ł na o ł t a r z

„majestatu"

Żmudzi

i złożył przed c u d o w n y m obrazem. T e j ż e c h w i l i z a g r a ł y w k o ś ­

samej. P r z e t o ż ludzie g r o m a d a m i s y p a ć się p o c z ę l i na t o miejsce,

ciele fanfary, a na z e w n ą t r z z a g r z m i a ł a o g ł u s z a j ą c a salwa armat

a mieszczanie się d z i w o w a l i co b y to takiego b y ł o i s k ą d b y ( l u ­

i r ę c z n o j b r o n i . Po tej salwie w y s z o d ł na a m b o n ę b y ł y p r o w i n ­

obranego. I w r a c a j ą c

się rozgłosił t o wszystko a ż do

dzie) w i a d o m o ś ć m i e l i . "
W

literaturze

gólne etapy

cjał naszego zakonu o. M i c h a ł Paszkiewicz i p o r y w a j ą c e w y g ł o ­

4

kronikarskiej m o ż e m y

prześledzić

powstawania k u l t u p o c z y n a j ą c

poszcze­

od i n d y w i d u a l n e j

p o b o ż n o ś c i Tomasza M i c h a ł k a przez k u l t o znaczeniu

lokalnym

sił kazanie

(...) N a z a j u t r z

dnia 8 w r z e ś n i a j u ż od wczesnego

ś w i t u w y c h o d z i ł y mszo Św., k t ó r o nieustannie odprawiano nie
t y l k o p r z y wszystkich o ł t a r z a c h w kościele, ale t a k ż e p r z y licz­
n y c h o ł t a r z a c h , u s t a w i o n y c h na ten cel w d z i e d z i ń c u k o ś c i e l n y m ,

do o g ó l n o n a r o d o w e g o .
Dalszy c i ą g h i s t o r i i

„sprawiedliwego

Michałka"

w i ą ż e się

a nawet na p l a c u p r z y k l a s z t o r n y m p r z y f i g u r a c h . Odprawiono

z o s o b ą proboszcza miojseowego k o ś c i o ł a — A l b e r t a Wiszogrota.

t y c h m s z y ś w . o k o ł o 400, m o g ł y zatem te k r o c i o w e t ł u m y l u d u —

D o p u ś c i ł się o n p r o f a n a c j i s k ł a d a n y c h p r z y figurze w o t ó w , k a z a ł

c h o ć nie d o c i s n ę ł y się do k o ś c i o ł a — w y s ł u c h a ć w t y m d n i u u r o ­

je b o w i e m s p a l i ć , a g r u p y p i e l g r z y m ó w r o z p ę d z i ł biczem. G d y

c z y s t y m m s z y ś w . R ó w n i e ż od samego ś w i t u dnia tego g r a ł y nie­

proboszcz

ustannie a r m a t y , a na ich o d g ł o s b i e g n ą c y daleko, ze w s z y s t k i c h

z a c h o r o w a ł na f e b r ę z w a n ą ogniem ś w . A n t o n i e g o , a ciało jego

wsi o k o l i c z n y c h r u s z y l i ludzie i z a r o i ł y się t a k drogi j a k b y t o

M i c h a ł k a osadzono w w i ę z i e n i u i z a k u t o w k a j d a n y ,

s t a ł o się czarne j a k w ę g i e l . Miejscowi ludzie p o c z y t u j ą to za w i ­

b y ł a nowa w ę d r ó w k a n a r o d ó w " . W ł a ś c i w a koronacja o d b y ł a się

d o m y znak k a r y za p r o f a n a c j ę ś w i ę t e g o miejsca. N a s t ę p n y p r o ­

po

boszcz l e ż a j s k i z a a k c e p t o w a ł k u l t M a t k i B o ż e j na s t a r y m w y r ę -

z b l i ż y ł się do cudownego obrazu, b y na g ł o w y Boskiego Dzie­

b i s k u d ę b ó w , gdzie j a k pisze k r o n i k a r z „ p a c h n ą c y

sumie

pontyfikalnej:

, , K s . biskup

koronator

Sierakowski

rumianek

cięcia i Jogo M a t k i Niepokalanej w ł o ż y ć z ł o t e k o r o n y . W t y m

cudownie na p i a s k u zawsze k w i t n ą ł " . Tomasz M i c h a ł e k z o s t a ł

w i e l k i m i n i e z a p o m n i a n y m momencie cisza w całej ś w i ą t y n i b y ł a

u w o l n i o n y z w i ę z i e n i a , lecz sam niewiele m ó g ł z d z i a ł a ć . Dopiero

t a k uroczysta i p r z e j m u j ą c a , żo k a ż d y z p e w n o ś c i ą s ł y s z a ł w z m o ­

za p r z y c z y n ą n a w r ó c o n e g o l u t e r a n i n a K a c p r a

Głuchowskiego,

ż o n e bicie swego serca. I z n o w u toraz po u m o c n i o n i u k o r o n na

dzierżawcy

tu

5

r.

obrazie z a t r z ę s ł a się ziemia i z a d r g a ł o powiotrze od o g ł u s z a j ą c e j

drewniany kościół św. A n n y z trzema o ł t a r z a m i . K s i ą d z E r a z m ,

salwy a r m a t n i e j i r ę c z n o j p a l b y . Toraz ks. b i s k u p k o r o n a t o r za­

starostwa

lożajskiego,

wystawiono

w

1598

d a w n y w ó j t l e ż a j s k i i rajca, po ś m i o r e i ż o n y k a p ł a n , w y m a l o w a ł

i n t o n o w a ł : , , A v e M a r i a stolla", n a s t ę p n i e „ T e D o u m

t r z y o b r a z y . Obraz p r z e d s t a w i a j ą c y

k t ó r e pochwycone przez

Najświętszą Pannę

Marię

szlachtę i setki k a p ł a n ó w

laudamus"
świeckich

u z n a n y z o s t a ł za cu­

oraz z a k o n n y c h b r z m i a ł y t a k p o t ę ż n i e i r o z g ł o ś n i e , j a k n i g d y

d o w n y , zwano go „ b i a ł y m " w o d r ó ż n i e n i u od „ c z a r n e g o " , wzo­

przedtem w tej leżajskiej ś w i ą t y n i . Po o d ś p i e w a n i u a n t y f o n y i

z D z i e c i ą t k i e m , t y p u Sancla
rowanego
Zwiastowanie

48

na

obrazie
N. Panny

Maria

Maior

częstochowskim.
6

Marii.

Trzeci

wizerunek

to

h y m n u a m b r o z j a ń s k i o g o o d ś p i e w a ł biskup m o d l i t w y
cerem on iałem " .

9

wskazano

�Wszyscy nie p o m i e ś c i l i .
Cóż t a m za p ł a c z z r a d o ś c i , W kośeiole z t y l u . gości,
G d y j u ż K r ó l o w ą w koronie, I Jezusa na Jej ł o n i e ,
Z r a d o ś c i ą zobaczyli...
a na z a k o ń e z e n i o :
„ D z i a ł o się t o w r o k u P a ń s k i m 1752, dnia 8-go w r z e ś n i a ,
W ś w i ę t o N'arodzenia P . M a r j i . "
L u d o w a wersja
została

w

Drukarni

h i s t o r i i obrazu

X I X w. przez
Zygmunta

Jelenia

leżajskiego

przodrukowana

Wydawnictwo

Pieśni

w Tarnawie,

ulica

Odpustowych,
Wolowa

4. Z a ­

wiera ona znacznie więcej szczegółów p r z e ś l a d o w a n i a „ s p r a w i e d l i ­
wego"

Michałka,

nawrócenia

starosty

luterakiego

wyznania,

opisy p r ó b spalenia f i g u r y etc. T ę w i e r s z o w a n ą h i s t o r i ę , podobnie
j a k i inne p i o ś n i odpustowe ś p i e w a ł y p o b o ż n o p i e l g r z y m k i zmie¬
r z a j ą c e do L e ż a j s k a .

1 1

D r u c z k i te m o ż n a jeszcze w s p ó ł c z e ś n i e

n a b y ć n a o d p u s t o w y m k r a m i e w L e ż a j s k u , wraz z o b r a z k a m i
Matki

Boskiej

Leżajskiej

wykonanymi techniką

kolorowanej

fotografii. Ś w i a d c z ą o zapotrzebowaniu na tego t y p u
odpustowo-pielgrzymkową.

Pobiły

ono nie t y l k o

literaturę

funkcje i n ­

formacyjne, ale w p r o w a d z a ł y w k l i m a t miejsca ś w i ę t e g o i b y ł y
odbierane j a k o
wierszowanej

ludowo eposv, p r z e k a z u j ą c e

formie

legendy

przemieszano

w
z

prymitywnej,
historycznymi

i n f o r m a c j a m i i d a t a m i , przetworzone „ d l a p o s p ó l s t w a " w d u c h u
religijności

charakterystycznej

dla opoki

baroku. N a s t r ó j

cu­

r

d o w n o ś c i , w y j ą t k o w o ś c i , u w y d a t n i o n j w p i e ś n i towarzyszy! bez
przerwy

temu

miejscu, gdzie w e d ł u g legendy s k r o m n e m u M i ­

c h a ł k o w i o b j a w i ł a się M a t k a B o s k a .

12

Znany jest t y l k o jeden obrazek p r z e d s t a w i a j ą c y s c e n ę obja­
wienia. Jest n i m ilustracja w y k o n a n a t e c h n i k ą s t a l o r y t u przez
Carla Meyer'u w N o r y m b e r d z e , p r z e d s t a w i a j ą c ą k l ę c z ą c e g o M i ­
c h a ł k a z r ó ż a ń c e m w r ę k u na tle drzewa. M a t k a Boska w o b ł o k u ,
otoczona p r o m i e n i a m i , wskazuje Tomaszowi miejsce gdzie m a
b y ć postawiony k o ś c i ó ł . Postacie s ą obramowane

po

bokach

ś w i e c a m i , w s k a z u j ą c y m i zapewno, żo n a ł o ż y j e z a p a l i ć w kościele
I I . 3. Mruka

Boska

Leżajska,

d r z e w o r y t z p o l . X I X w.

— miejscu k u l t u . S t a ł o r y t ten jest i l u s t r a c j ą pierwszej
wspomnianego d r u c z k u Pieśń
Leżajskim,

o Najśw.

Pannie

Maryi

strony

w obrazie

lecz ftmkej ono w a t t a k ż e j a k o osobny obrazek, o c z y m

ś w i a d c z y odnalezienie go w zbiorze O. W a c ł a w a z. B u ł g o s t o w a
и napisem u d o ł u : „ o b j a w i e n i e M a t k i B o ż e j w B o r k u L e ż a j s k i m " .
Z a r ó w n o sama koronacja, j a k i obchodzona w 100 l a t p ó ź n i e j
rocznica k o r o n a c j i p r z y c z y n i ł y się do w z r o s t u s ł a w y obrazu M a t k i
Boskiej L e ż a j s k i e j .
w s t a ł a Pieśń

1 0

Prawdopodobnie

o Nujńciełazej

(O Michałku).

Pannie

po k o r o n a c j i obrazu po­

Marii

w Obrazie

Leżajskim

Zuezynu się ona podobnie jok i inne p i e ś n i o M .

Gwiazdo śliczna, w s p a n i a ł a . K t ó r a ś n a m

Kzcszowskiego.

13

K o p i o w a n i e o b r a z ó w M a t k i Boskiej Leżajskiej rozpoczyna się
już w X V I I
interesujący

zajaśniała,

I do tego czasu świecisz, W r ó ż n y c h nas nieszczęściach

ciężysz

w . W książce Ludwika

Janidly:

„Odmalowanie

Grodzicki,

u r y w e k d o t y c z ą c y tej k w e s t i i :

odnajdujemy

Malarz

czeladnik J a n a J a r o s ł a w s k i e g o m i s t r z a

Stanisław

malarskiego

c h c i a ł w z i ą ć „ a b r y s " ze s ł y n n e g o obrazu L e ż a j s k i e g o , umieszczo­

oddaje.

P ó j d ź m y ż p o w i t a ć nowa., Z nieba n a ś w i a t

nego w k a p l i c y . „ G d y sobie n i e o s t r o ż n i e p o c z y n a j ą c " u s i a d ł n a

Królowa,

ł a w c e , r o z p o c z y n a j ą c malowanie „ t a k go zaraz r z u c i ł o od o ł t a r z a "

Bo za L e ż a j s k i e m ,,a piasku, O b j a w i ł a się p r z y ł a s k u

wraz z ł a w k ą i „ a b r y s a m t " daleko a ż za k r a t ę „ a ż do trzeciego

Matka Boska M a r j a .
Człowiekowi prostemu, ale sprawiedliwemu, Tomaszowi
Michałkowi

gradusa". Ś w i a d k a m i tego zdarzenia

b y ł o wielu l u d z i , k t ó r z y

u p a d l i na twarze z przorażojiju. Ten w y p a d e k o d n o t o w a n y z o s t a ł
j a k o wydarzonio n i e z w y k ł o , d l a nas w a ż n o , bo m ó w i ą e o o j i r ó b i e

Z rozkazem niech to opowie
Rządowi

stawione z o s t a ł y w drzewoiyoio z n i e z b y t odległego od I.ożajska
— Borka

obrazu L o ż a y s k i o g o . . . " w opisie c u d ó w z 1046 r.

Boskiej od s ł ó w :

K t o się Tobie

B r a k natomiast l u d o w y c h wersji sceny objawienia, j a k i e przed­

o dwzoro w a n i a obraz u .

Leżajskiemu.

Przed M a t k ą B o s k ą w kracie, P r z y p a t r z n o się m ó j bracie,

T e n ż e autor

1 4

wspomina r ó w n i e ż o p r ó b a c h

przemalowania

Co t a m za m a j s t r o w i e b y l i , Ż e t a k ą rzecz w y s t a w i l i ,

obrazu M a t k i Boskiej L e ż a j s k i e j na p o c z ą t k u X V I I w.

ł ś w i a t u do widzenia.

z o s t a ł o d d a n y nieznanemu

Teraz р а ш о i p a n n y , P ó j d ź c i e p o d
Co t a n i

bo j a k stwierdzono m i a ł „ o b w i s ł ą t w a r z " . Malarz nio z a b r a ł się

organy,

Przypatrzcie się. i tam sztuce, Przedniej sznyeerskiej

Obraz

z nazwiska m a l a r z o w i do p o p r a w y ,

nauce,

do tej pracy s a m ; t o w a r z y s z y ł m u k a p ł a n , k t ó r y „ o t a r ł s z y p ł ó t ­
n e m p r a y s t o y n y m t w a r z M a t k i Boskiej,

powyrabiali.

d a ł dozwolenie" dla

Czynią przygotowanie, N a to koronowanie,

tej a k c j i . Malarz jedynie dwa r a z y p o w l ó k ł p ę d z o l f a r b ą i stwier­

Zeszło więcej n i ż r o k c a ł y , W s z y s t k o d l a M a r j i c h w a ł y ,

dził, ż e n a obrazie „ r z e t e l n i e z a s ł o n a s t a ł a s i ę " i w i ę c e j nio p r ó ­

e j honoru czyniłi.

bował poprawiać

Ksiądz biskup Sierakowski, T o n w i e l k i s ł u g a B o s k i ,

jiodejmowano p r ó b y poprawienia obrazu, ale j a k

Kursorje p o r o z a i e w a ł , Swej diecezji w z y w a ł ,

n i k a r z n i k o m u się one nie u d a ł y . Malarzu odczuwali Ogromny

^ a akt koronacji.

strach. Sama t w a r z M a t k i Boskiej „ m i e n i ł a s i ę , albo b i a ł ą , albo

J

K

' e d y t a k obwieszczenie, O d biskupa

proszenie,

P r z y b y ł o t a k l u d z i wiele, Żo się w t a k w i e l k i m k o ś c i e l e ,

obrazu

„dla strachu".

Joszczo

kilkakrotnie
twiordzi

r u m i a n ą , albo ś w i e t n ą , albo n a t u r a l n ą p o k a z o w a ł a
większa

kro­

s i ę , a co

że s p a d y w a l i z rniojsc swoich, k i e d y się w a ż y l i w y -

49

�5

malować'" .

Matka

Boska

z

miedziorytu

reprodukowanego

Muzeum Czartoryskich w K r a k o w i e , w Archiwum 0 0

Kapucy j

w książce L u d w i k a J a n i d ł y m a istotnie pełną twarz, głowę po­

n ó w w K r a k o w i e prowincji Krakowskiej, w Muzeum Narodowym i

k r y t ą k o ł p a k i e m zdobnym w wotywno klejnoty. K o m p o z y c j a ta

w K r a k o w i e , Muzeum Historycznym miasta Sanoka i w in. i

wpisana jost w owal z czterema kwiatkami w n a r o ż a c h . Przed­

W zbiorach tych z n a j d u j ą się nie tylko drzeworytowe przedsta- |

stawienie to odbiega zupolnio od ikonografii obrazu Matki Boskiej

wienia, ale wiele o b r a z k ó w wykonanych r ó ż n y m i

Leżajskiej spotykanego w okresie po koronacji w 1752 r. Nio

graficznymi (il. 7, 9, 10). Zasługują, one o t y ł o na u w a g ę , że

technikami

znamy zupobiio tych w i z e r u n k ó w , k t ó r e bez w ą t p i e n i a k r ą ż y ł y

bardzo często jeden i ten sam schemat ikonograficzny

od p o c z ą t k u X V I w. Znamy natomiast m a ł y , zupełnie przyciem­

wywany jest w r ó ż n y c h technikach. W odniesieniu do wizerunków-

niony

Matki Boskiej

miedzioryt

Matki Boskiej

Leżajskiej

w

prostokątnym

obramowaniu otoczony b o g a t ą b a r o k o w ą r a m ą o

Leżajskiej

wykonywanych

odwzoro*

na przestrzeni okr

ornamencie

150 ł a t po okresie koronacji stwierdzamy stosunkowo m a ł ą ilo&amp;Ś

m u j j z b w o - m a ł ż o w i n o w y m z napisom u dołu, wykonanym kur­

w a r i a n t ó w wzoru. W zasadzio m o ż e m y w y r ó ż n i ć tylko trzy wa­

s y w ą : „ W i z e r u n e k Cudownego Obrazu Koronowanego N . Maryi

rianty : jeden realizuje opisany w y ż e j miedzioryt, drugi powtarza

Parmy pocieszenia

w K o ś c i e l e (Lozańskim W . W . O O . Bernar­

d y n ó w ) R o k u 1752 D n i a 8 września". N a perełko wanej sukience
Matki Boskiej widnieje blaszka wotywna z motywom o c z u . '

6

się w stosunkowo wczeenyoh drzeworytach (il. 3) oraz w znacznie
późniejszych ehromolitografiach, szczególnie w marych obrazkach*"'
dowoeyjnych. Trzeci wariant, najczęściej spotykany w ludowyefc

Odmiennie jest t e ż potraktowano t ł o obrazu, pokryte motywiuni

drzeworytach cliaraktoryzuje się s z a t ą Matki Boskiej dekorowaną

kwiatowymi.

c z t e r o p ł a t k o w y m kwiatom n a witej g a ł ą z c e , p e r o ł k o w a n y m коп*

P o m i j a j ą c tu obrazy malowane olejno, w okresie po koronacji

turem postaci z a r ó w n o Matki Boskiej j a k i D z i e c i ą t k a Jezua&gt;

obrazu spotykamy w zbiorach muzealnych, archiwach i biblio­

rozbudowanym

tekach z n a c z n ą ilość obrazków Matki Boskiej Leżajskiej wyko-

potraktowanymi gwiazdami dookoła g ł o w y Matki Boskiej (il 4}«

czterowierszowym

podpisem

i

dekoracyjnie,

nyoh t e c h n i k ą drzeworytu. Drzeworytnicy l e ż a j s c y musieli pro­

Bernardyni zamawiali i rozprowadzali poprawne ioh zdaniem

p a g o w a ć przede wszystkim wizerunek „ s w o j e j " Matki B o ż o j ,

wersje obrazu. K r o n i k a r z klasztorny notuje, żo w 1893 r. zamó­

czyli obraz kultowy, na k t ó r y b y ł o największe

zapotrzobowanie

wiono w Bawarii w Norymberdze

3 000 w i ę k s z y c h

. !

obrazków"

w ł a ś n i e w Leżajsku jako m i e j s c o w o ś c i p ą t n i c z e j . Z przeglądu

Matki Boskiej Leżajskiej, mniejszych o b r a z k ó w 47 500, medalu,

dotychczas

k ó w z m o s i ą d z u i niklu 10 000 szt., m e d a l i k ó w srebrnych 100,

znanogo m a t e r i a ł u

wynika,

że wizerunki M a t k i

Boskiej Leżajskiej b y ł y wycinane przoz wiolu d r z e w o r y t n i k ó w
W zbiorach Muzeum Okręgowego w Rzeszowie jest przechowy­
wana jedna deska drzeworytnicza, jednostronna (il. 8 ) .

17

Drze­

a to wszystko k o s z t o w a ł o razem 1 111 zlr, 50 et.
Podobnie zamawiano obrazki z okazji bierzmowania, druko­
wano nowe książki „ l e ż a j s k i e " do modlenia, obrazki, medalikir

woryty z n a j d u j ą s i ę obecnie w zbiorach Muzeum Etnograf icznogo

książeczki z opisom kościoła, w i d o k ó w k i .

w Krakowie, w Zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej w K r a k o w i e ,

X I X i poez. X X w., m ó w i ą j u ż o imporcie o b r a z k ó w ; wcześniej

50

18

T e dane, z końca

�II. .;. Matin

Both: Leiajtka, d w w o r y t kolorowany, ok. 1826 г., il. 5. Drzeworyt p o d ł o ż o n y pod kolorowane ezkło, przypuszczalnie
pul. X I X w.; i l . 0. Matka Boska Leżajska,
drzeworyt sygn. P . S . j i l . 7. Matka Возка Leżajska,
staloryt

korzystano prawdopodobno z miejscowej produkcji. Odnalezione
w zbiorach muzoalnych obrazki zamawiane

zagranicą

często

przez znanego kolekcjonera i t w ó r c ę Muzeum Budownictwa L u ­
dowego w Sanoku, Aleksandra Rybickiego, zakupiono

zostały

odbiegają od miejscowych w z o r ó w (il. 0, 10). W X I X w. w L e ­

w 1082 r. za p o ś r e d n i c t w e m w y ż e j podpisanej do zbiorów Muzeum

żajsku wytwarzano spotykane n a kiolocozyźnie, słabo dotychczas

Etnograficznego w Krakowie. K a ż d y z nich zasługuje n a d o k ł a d n y

przebadano obrazki drzeworytowe przykryto s z k ł e m . J a k przy­

opis. N i e k t ó r e z nich s ą kolorowane wodnymi farbami, nieco

puszczają badacze „ w obrazach z podklejonymi partiami drzewo­

s p ł o w i a ł y m i . I c h datowanie z a m y k a się w przedziale czasowym

rytowymi w i d z i e ć nałoży o d m i a n ę , k t ó m istniała równolegle (do

1842—1888, eo przesuwa znacznie daty wykonywania drzewo­

produkowanych

rytniczych desek na terenie P o l s k i . "

obrazków

malowanych

na

szkle) i p o w s t a ł a

prawdopodobnie w ś r o d o w i s k u d r z e w o r y t n i k ó w czy sprzedawców

Zespól ten s k ł a d a s i ę z dziewięciu drzeworytniczych odbitek

drzeworytów starających się tą drogą nadać większą atrakcyjność

o d c i ś n i ę t y c h n a ż ó ł t a w y m papierze czarną farbą. T r z y drzeworyty

mało efektownym

odbitkom

1

drzeworytniczvm". ' Drzeworyty

odciśnięte s ą z jednej deski i p r z e d s t a w i a j ą M a t k ę B o s k ą L e ż a j s k ą .

takie z o s t a ł y odnalezione w Ziemi Sanockiej i prawdopodobnie

K a ż d a odbitka jeat kolorowana, lecz w s p o s ó b odmionny: po­

pochodziły ono z ośrodka loża jakiego.

20

Podobne formy, nieco

c z y n a j ą c od d w ó c h k o l o r ó w ż ó ł t e g o i brązu (I. inw. 60.019), do

bardziej zminiaturyzowano, odnajdujemy później w produkcji

k o l o r ó w ultramaryny, zieloni, żółci, b r ą z u i różu (1. inw. 60.018

kalwaryjskieh i krakowskich o b r a ź n i k ó w i liandlarzy dewocjo­

i 00.017) n a d w ó c h innych odbitkach. T e m a t y k a p o z o s t a ł y c h

naliami. Są to owalnej formv obrazki, czasom znacznie zmniej­

d r z e w o r y t ó w jest z r ó ż n i c o w a n a : jost t u przedstawienie

szone, z podłożoną pod w v p u k ł e

luli p ł a s k i e szkło litografią,

Boskiej Szkaplerznej (1, inw. 00.020). Ten w ł a ś n i e drzeworyt jeet

cbromoltttigrafią

i otoczono wianuszkiem

ze

sygnowany przoz Tomasza B ą k o w s k i e g o ( T . B . ) i datowany n a

sztucznych k w i a t ó w N i e k t ó r e b v ł v podmalowywano pod szkłom.

rok 1842. Przez togo samego autora z o s t a ł ręcznie podpisany nio

Obrazki te t w ó r z у lv jeden z e t a p ó w ogromnej produkcji dowo-

sygnowany drzeworyt p r z e d s t a w i a j ą c y św, Jerzego (1. inw. 60.013).

-

^yjnej

lub stidorytcm

Matki

i niezależnie od ich poziomu estetycznego b y ł na nie

za wszo ybvt

2 i

Prawdopodobnie

w warsztacie Tomasza B ą k o w s k i e g o

Jako miojsce p ą t n i c z e b y ł Leżajsk o M u g i w a n y t a k ż e przez
wędrownych liandlarzy dewocjonaliami,

którzy wędrowali

od

(1. inw. 60.014). L e c z j u ż jego odpowiednik • • Grób Matki Boskiej
Kalwaryjskiej

(I. inw. 60.013) jost sygnowany

odpustu do odpustu obsługując wiole r ó ż n y c h miejscowości j a k

(podpis o d r ę c z n y

2arczycka, O d p o i y s z ó w , Sokal, Milatyn, i bardziej na południo

jak ś w . J a n Nepomucen

Położną .Kalwario.

dobnie

»iej J

i M

powstał

drzeworyt p r z e d s t a w i a j ą c y Grób P a n a Jezusa Kalwaryjskiego

P n c ł a w s k ą , K o b y l a n k ę , Tarnowiec, ozy daw-

l „ i Kalwarię Zebrzydowską,

Drzeworyty leżajskie odnalezione stosunkowo niedawno u atoW a D ą b r o w s k i e g o w Ż o ł y n i , leżącoj parę kilometrów od Leżajska

w

warsztacie

Chrystusa ш

literkami K . S .

K s a w e r y Stankiewicz). P o z o s t a ł e drzeworyty
(1. inw. 60.012) p o w s t a ł y

Bąkowskich

podobnie

jak

prawdopo­
drzeworyt

k r z y ż u , bez sygnatury, z d a t ą 1888 г. (1. inw.

00.016). Zarówno Tomasz B ą k o w s k i j a k i K s a w e r y Stankiewicz
byli m a l a r z a m i

23

o wszechstronnych zainteresowaniach

Tomasz

51

�zwieńczone

krzyżykiem.

Dookoła

głów

12 gwiazd.

Maforic

M a t k i Boskiej jest ozdobiony d u ż y m c z t e r o p ł a t k o w y r a

kwia

k i o m na w i t e j g a ł ą z c e z p ą k a m i i h e t k a m i . N a szyi M a t k i B o s k i
cztery sznury k o r a l i z k r z y ż y k i e m , zawieszone n a d w ó c h t r ó
listkach. C e c h ą c h a r a k t e r y s t y c z n ą t y c h d r z e w o r y t ó w jest k o n t i
postaci „ p o r o t k o w a n y " szoregowo u ł o ż o n y m i k ó ł e c z k a m i . Om,
m o n t jest w y k o n a n y w s p o s ó b p o p r a w n y i zamierzony, awiadej
0 d u ż e j w p r a w i o i o p a n o w a n y m warsztacie. O p r ó c z tradycyjnej
szrafowania widocznego t y l k o n a t w a r z y M a d o n n y , w y s t ę p u
ryty

o charakterze czysto o r n a m e n t a c y j n y m , j a k po jedyne!

k r e s k i przerywano (mftforion n a d g ł o w ą M a t k i Boskiej, półkolią
z ą b k i , zestawy k ó ł e c z e k u ł o ż o n e w k r z y ż y k i czy k w i a t k i ) . W i z
runek u j ę t y w p o d w ó j n e obramionie od z e w n ą t r z , czarny pas&lt;
od s t r o n y w e w n ę t r z n e j w y p e ł n i o n y u k o ś n ą k r a t k ą . W n a r o ż n i k a *
m a ł e c z t e r o p ł a t k o w o r o z e t k i . N a o b r a m o w a n i u od d o ł u po lew
stronie r o z p o c z ę t y o r n a m e n t w postaci p o l o w y l i s t k a d ę b o w e g
U d o ł u n a p i s : „ W I Z E R U N E K O B R A Z U X . P . M . jW
L E L E Ż A I S K I M : U W W : OO B E R "

(napis nio

KOŚCII

ukończony;

N a podstawie cech f o r m a l n y c h m o ż n a ten d r z e w o r y t p r z y p o r z ą i
k o w a ć T o m a s z o w i B ą k o w s k i e m u . *Wykazujo on d u ż e po dobieg
s t w o do d r z e w o r y t ó w sygnowanych l i t e r a m i T . B . , p r z e d s t a w i a j ą
cych M a t k ę B o s k ą S z k a p l e r z n ą . T r z y d r z e w o r y t y s ą odciśnięj
z jednej do^ki

lecz ко1оголгапо inaczej

ł&gt;0 01 £) w y k a z u jo 11 ioziiacziie bóżnice
/.o

nu

doat»i&gt; dokonane" z o s t a ł y

późjiioj rift o d b i t k ę

jeden z n i c l i o n r i m
co w s k a z y w a ł o b y na

drobno

rotiiezo,

t

prKonio&amp;ionjj

Aji&amp;liza zestawu r y t ó w i o r n a m e n t ó w

w||

krtzujfi znaczna ilość' d r o b n y o h d e t a l i zdobniczych o rozwiniętej
iormio

Te olomontv zdobnicze nkl&amp;daja się z u l u b i o n y c h zostę-

w ó w kresek, s k o m p o n o w a n y c h w o r n a m e n t k w i a t o w y

liśoias^

? go o m с t ryz o w a n o g w i a z d k i

kóloczl^

r z ę d y kresek, t r ó j i i ^ t k i i t j
krój

litcii* w

otoc/ono k r o p k a m i

Si^ ouo podobnie- j ^ k niopowt-arzah^

p o d p i • io unikalna^ coc ILŁJ wlaśri io drzeworytnik*!

чV^TIUJ-APP^O
Na

lub

STVOJO

1

r

pi'aco litfiranu l ' ł i

^

podstawie analizy r y t ó w m o ż n a s t w i e r d z i ć , ż e bardzo;

b l i s k i formalnie i s t y l o w o jest. i n n y d r z e w o r y t odnaleziony w S*!
noku, przedstawiający

Św. B a r b a r ę ,

przechowywany

obecnie;

w M u z e u m H i s t o r y c z n y m w S a n o k u . " N i o m o ż n a wykluczyć,
ż e jest on j e d n y m z wielu d r z e w o r y t ó w , k t ó r e p o w s t a ł y w ośrodku
l e ż a j s k i m . H i p o t e z a t y m bardziej jost prawdopodobna, że / a r ó w a o j
św, B a r b a r a , j a k
Matka Boska В^фка:
il. 8 Klocek drzownrvtniczv, 1819 г.;
i l . 9. Obrazek dewocvjnv ( m o t a l o r v t ) ; i l . 10.* D u ż e g o formatu
m i e d z i o r y t r ę c z n i e kolorowany, ok. p o l . X I X w., w v m . p ł y t y
ok. 4 5 0 4 323 m m , i l . ] 1. D r z e w o r v t ilustracyjny-; i l . 12. D r z e w o r y t
kolorowf.nv

i Matka Boska Leżajska

wykazują

barda

z b l i ż o n y t y p k o l o r y s t y k i i b y ł y sprzedawane j a k o obrazki pod-|
kladane p o d szkło dla uzyskania większej t r w a ł o ś c i .

;

D r z e w o r y t p r z e d s t a w i a j ą c y M a t k ę B o s k ą S z k a p l e r z n ą odci*n i ę t y n a ż ó ł t y m papierze k o l o r o w a n y jest. u l t r a m a r y n ą , b r ą z e m '
1 ż ó ł c i e n i a i o k o l o n y g ł a d k ą r a m k ą p o d w ó j n ą •&gt;, grubszej i cieńszej
kreski. Obraz jest d w u s t r e f o w y : u g ó r y M a t k a Boska t r z y m a j ą *
i m l e w y m r ę k u D z i e c i ą t k o Jezus, mo przoz p r a w ą r ę k o przewie-,
.-.zono szkaplerze, n a k t ó r e wskazuje D z i e c i ą t k o . G ł o w a Matki
Boskiej okolona o b s z e r n ą k r e s k o w ą a u r e o l ą pochylona jest Jcu

Leżajskiej,

D z i e c i ą t k u . l » r i ą 1 k o m a inaczej r o z w i ą z a n a aureole: jest on»

Leżajska,

w y p e ł n i o n a p r z e r y w a n y m i kreskami o o n t r y o z u y m i . N a giowaok

z a j m o w a ł &gt;». odnawianiem -darych o b r a z ó w . " Obrazy Ksaworego

k a b l ą c z k o w ń k o r o n y . Szczególnie bogato są r y t o w a n e szaty M a t k i

S t a n k i o w i w . , wy^iępujik

Boskiej. D r z e w o r y t n i k z a s t o s o w a ł t u n i e m a l f a k t u r ę m a l a r s k ą - *

B ą k o w ^ k i m u W a l odpustowe obrazy M a t k i Boskiej
p o k r y w a ł m a l o w i d ł a m i -ściany kapliczek w okolicach
w kapliczkach w

Woli

Żarczyckiej.

Huciskach i Giediarowej. Jest on m . i n . a u t o r e m obrazów M a t k i
Boskiej

Salotyriskioj,

Różańcowej

i

Leżajskiej.

2 5

Sygnaturę

p o s ł u ż y ł się f a j k o w a t y m i

b i a ł y m i l i s t k a m i na c z a r n y m tle, uto*;

ż o n y m i szeregowo i oddzielonymi b i a ł y m i k r e s k a m i . Podbioir

. . K . S , " od.ialozi,,!,,, ],a k i l k u drzeworytach. W e d ł u g zestawienia

m a f o r i o n u p o k r y ł g ę s t o k ł a d z i o n y m i k r e s k a m i u k o ś n y m i a szat*

dokonanego

i u-/.-/, Kxaworego

z r ó ż n i c o w a ł k r e s k a m i p i o n o w y m i . Natomiast sukienka Dzieciątka.

drzeworycie

Matki

Buskiej

Piwo.-fciogo w y s t ę p u j e
Odjjoi yszow.skioj,

ona

na

Rzeszowskiej,

Jezus jest znacznie skromniejsza. Maforion

M a t k i Boskiej p c f

16

m a l o w a n y na kolor u l t r a m a r y n y , podbicie ż ó ł t e , w ł o s y i koronj?

1'iwocki d o p a t r z y ł się p o d o b i e ń s t w a i w y k o n a w s t w a jodnej r ę k i

częściowo b r ą z o w o . W dolnej strefie w ś r o d k u św. M i c h a ł ArcbfĆ

Częstochowskiej i Różańcowej u Dominikanów

Krakowskich.

na tych trzech ostatnich drzeworytach." M o ż n a h y p o w i ę k s z y ć
tutaj

licę

M a t k i Boskiej

drzeworytów

-sygnowanych

Dzikowskiej.-

„K.S." o

drzeworyt

8

ck&gt;rpi$eo w &lt;-7vśćcu w p ł o m i e n i a c h

W grupie leżajskich d r z e w o r y t ó w n a szcaogólną u w a g ę z a s ł u ­
guje przedstawienie Matki

Boskiej

u j ę t y w p ó ł k o l i s t a r a m k ę . Po lowej я ы о п ю paszeril
szatana i d i a b ł y w p ę d z a j ą c e duszo p o t ę p i o n o

Leżajskiej

( i l . 12).

Matka

w s p o s ó b n i e t v p o w v oddzielone S Ą krP-skami od t ł a
napis'

u s t a w i o n ą księgę, p r a w ą r ą c z k ę ma w z n i e s i o n ą do b ł o g o s ł a w i e ń ­

T I?

wadi

k o r o n y z i n i c j a ł a m i M a r i i i Jezusa, ozdobione puttami,

dus^

:

n y c h i d o m v o h n a r o ż n i k a c h w i z o r u n k u M a t k i Uoskiej w y k o n a n e

Koska z D z i e c i ą t k i e m Jezus i ,a l e w y m r ę k u , t r z y m a j ą c y m pionowo
stwa. M a r i a m a d ł o n i e s k r z y ż o w a n e i opuszczone w dół. N a gło-

po pmwHJ

O m a m o n t y k w i a t owo w gótC

, ł

OBRA.Z
(il

* NMP

• H К Л PI A

U dohji

• ŚWIĘTEGO

• 184JE

podobnie

Macief'

lfi)

Drzeworytnicy

leżajscy

stosowali,

jak

K o s u y e k i z P l a ż o w a e f e k t o w n ą l o c h n i k ę b i a ł o r y t u , czyli cięci*.
i.1

52

��г

—

-ж

&lt;р 4«,

МЯ

II,

13. Grób Pana

Jezusa,

14'

d r z w o r y t k o l o r o w a n y ; i l . 14. Grób Matki Boskiej
miedzioryt c z ę s t o c h o w s k i

na Kalwarii,

w y k . Teresa T.anglinmmer

białej kraski n a czarnym tle. W drzeworycie ze ś w . J e r z y m (il.

p ł a c z ą nad l e ż ą c y m w grobie Chrystusem, k t ó r e g o c i a b położone

22) t e c h n i k ą t ą wykonano ornament brzogowy z ł o ż o n y z wkom­

poniżoj mensy ołtarza spoczywa w majestacie śmierci. Poszcze­

ponowanych w biało półkola piecio- lub trójlistków".

Ponadto

gólne partie ołtarza, zwłaszcza u d o ł u , zróżnicował drzeworytnik

stosunkowo

kreskami o r ó ż n y c h u k ł a d a c h — dając t y m samym przegląd

grubą, czarną kresko u doht. T e n niezamierzony nujpruwdopo-

możliwości swojego warsztatu. D l a wypołrironia pustej przestrzeni

dołmioj efekt to j a k gdyby podstawka dla smoka i przebijającego

w g ó r n y c h narożach umieścił dwa wiolopiatkowe kwiaty. Zamy­

go joźiiicit.

kają

drzeworytnik

nie w y c i ą ł

podpisu,

pozostawiając

żowania.

Ma ona tutaj charakter rozdrobnionego

umieszczając

kompozycję,

której

centralnym

ornamentu

i cechy r y t u w s k a z u j ą na to, żo autorom togo drzeworytu jost

się ząbki w y p e ł n i o n o b i a ł y m i trójUstkanii. Nieco inaczej potrak­
drzeworytnik narożniki,

symetryczną

punktem jest monstrancja z napisem I H S . Krój litor w podpisie

o podobnym rozwiązaniu. Są to białe, rytmicznie p o w t a r z a j ą c e
tował

one całą

Ukrzy­

P o d o b n ą bordiuro w y c i ą ł Tomasz B ą k o w s k i w scenie

i

.«ц &lt;к ЛТ»

Tomasz B ą k o w s k i ,
Zupełnie inny charaktor m a analogiczny drzeworyt przed­

w nich rozetki.

s t a w i a j ą c y Grób Matki Boskiej Kalwaryjskioj (il. 15). Drzeworyt

Kompozycja togo drzeworytu jest bardzo z a g ę s z c z o n a : autor l e j

jest odbity czarną farbą n a papierze p o c i e m n i a ł y m i przybru­

deski niemal boi s i ę t ł a na odbitce, bo k a ż d e wolno miejsce

dzonym. U j ę t y tylko w p o j e d y n c z ą ramkę kredkową w górnej

szczelnie w y p e ł n i ł grupami poziomych kresek, W czerni pozosta­

części,

w i ł jodynie pionowe i poziome ramię k r z y ż a .

o t o c z o n ą w a ł e c z k i e m chmur, promionistą aureolą i gwiazdami,

przedstawiającej

Matkę

Boską

jako K r ó l o w ą

Nieba,

Drzoworyt p o d s t a w i a j ą c y Grób P a n a Jezusa K a W y j a k i e g o

c i ę t y jost głównie czarną k r e s k ą na b i a ł y m tle. U góry w wieńcu

(il. 13) odbity czarną farbą n a p o ż ó ł k ł y m papierze o o b c i ę t y c h

o b ł o k ó w b ł o g o s ł a w i ą c y B ó g Ojciec. T e n półwionieo jest kompozy­

brzegach, nio jost kolorowany za w y j ą t k i e m w ł o s ó w , pomalowa­

cyjnie p o ł ą u z o n y z p o d w ó j n i e p o d w i ą z a n ą po bukach kotarą,

nych n a brązowo. STa odwrocio papieru g ł ó w n e kontury s ą po­

z d o b n ą kreskami grzebykowatymi kropkowanymi i jodełką. W

ciągnięte c i e m n o - b r ą z o w y m atramentem. Partia ś r o d k o w a drze­

g ó r n y c h n a r o ż a c h umieszczono gałązki z r ó ż y c z k a m i . Л\' dolnoj

worytu jest wykonana tod m i k ę b i a ł o t y t u , pozostało

techniką

strefie na mensio ołtarza ciało Matki Boskiej z dwoma tviiolkanii,

czarnej kreski na bieli. U doiu napis n i e u k o ń c z o n y •

„GBOB

n a tle k r a t y . Po bokach p o d w ó j n e kolumnv, d o ł e m stopnie. Na

: X X X X X X " (w d o m y ś l e — P a n a Jezusa). W p ó ł k o l u

tlo antepondiura krucyfiks i po trzy świece, a niżej balustrada,

na czarnym tle n a mensie ołtarza stoi monstrancja, otoczona

Drzeworyt m a wiolo drobnych detali, u ich umioszuzonio na

PXXX

świecami i wisi wieczna lumpa. .Pozostałe partie nad ołtarzom s ą

dołu i

w y p e ł n i o n o drobniutkimi kroskami przerywanymi w układzie

K.S.

poziomym bądź pionowym.

niaturtrwycb formach, Obio strofy !асиу итЬчиоиошь rontralnie

Górna część półkola jest pokryta

kroskami i m i t u j ą c y m i fałdy draperii, po bokach

spionowanoj.

K s a w e r y Stankiewicz

świetnm się

CZUJA

'W

tyci I mi-'

r

cyfra iMarii z dworcui udorujĄcymi twiiotkunii »Trik \v\ żł*j wsjjoni*

1

Po bokach ołtarza duże postacie a n i o ł ó w w szatach o obfitym

niano, ten sam autor w y k o n a ł również drzeworyt przedstawiający*

efałdowaniu usytuowane symetrycznie, w jednakowych pozach,

M e t k ę Воэкф UzikowskĄ

54

przeebo* vy wtwiy w ЛЕииоиш Tutrziul

-

�skim w Z a k o p a n e m .

30

W s k a z y w a ł b y n a to specyficzny dla tego

ryt z a s t o s o w a ł drzeworytnik dla wykoriczonia z a s ł o n y podwie¬

drzeworytnika zostaw r y t ó w i analiza grafologiczna jogo sygnatu-

szonej u góry, j a k i dla zaakcentowania dolnej c z ę ś c i ołtarza.

ту, w y k a z u j ą c a jednakowy s p o s ó b cięcia literki K . i S,

U d o ł u ornamont jest jednak szerszy, wzmocniony ponadto mo­

Drzeworyt Św. J a n a Nepomucena (il. 17) o d c i ś n i ę t y c z a r n ą
ferbąna

tywem z drobnych z ą b k ó w .

ż ó ł t a w y m papierze jest ręcznie kolorowany farbą u g r o w ą

I n n ą c h a r a k t e r y s t y c z n ą c e c h ą d r z e w o r y t ó w tego k r ę g u jest

i n i e b i e s k ą : t ł o jest kolorowane ugrem, podobnie jak elementy

w y p e ł n i e n i e t ł a drobnym ornamentem w postaci kółeczek, krzy­

mostu i postumentu oraz napisu. Natomiast łuki po bokach,

ż y k ó w otoczonych kropkami, czy kropek otoczonych k ó ł e c z k a m i ,

obeliski, pelerynka ś w . J a n a i obramowanie postumentu jest

r o m b i k ó w c z a r n o b i a ł y c h , również kropkowanych. Spotyka s i ę

niebieskie.

frontalnym

t a k ż e przerywane kreski zgrupowane w p r o s t o k ą t y lub t r ó j k ą t y ,

lecz z g ł o w ą p o c h y l o n ą w lewo, w stylizacji szat i w atrybutach

j a k na drzeworycio ś w . J a n a z Lożajska, lub prostokąciki z u k o ś ­

(palma m ę c z e ń s k a i krucyfiks) nie odbiega od stereotypu, j a k i

n y m k r z y ż e m n a b i a ł y m Ho, j a k w drzeworycie ś w . T a w ł a , do

występuje

k t ó r e g o klocek z o s t a ł znaleziony w Woli Ż a r c z y c k i e j , niedaleko

Przedstawienie

św. J a n a

w grafice popularnoj. W

w układzie

drzoworytach

ludowych

bardzo różnio rozwiązane s ą takio detale j a k obramowanie, ossy
zdobiny.

31

Leżajska.

32

Te drobne elementy zdobniczo pełnią zawsze funkcję

P o s t a ć J a n a Nepomucona ujęta jost w dwie kolumny,

p o m o c n i c z ą , uzupełniającą g ł ó w n e przedstawienie. S t a n o w i ą one

z a m k n i ę t e s p ł a s z c z o n ą a r k a d k ą , n a której drzoworytnik w y c i ą ł

niekiedy r ó w n o w a g ę dla e l e m e n t ó w architektonicznych zaryso­

fajkowate listki, tak c h ę t n i e przoz niego stosowane. XI d o ł u za­

wanych w tle, a czasem p o d n o s z ą świetność g ł ó w n e j postaci.

znaczony postument i fragment mostu oraz, u k o ś n y m i kreskami,

Graficy profosjonałni w y r a ż a j ą nawet przypuszczenie, ż e s ą one

płynąca woda

wycinane celem niopozostawiania pustych miojsc w tle, p o n i e w a ż

Z ł u k o w a t e g o mostu s t e r c z ą dwa niskie obeliski

zwieńczone rozetkami U d o ł u n i e u k o ń c z o n y
NBPO

(mucon)".

napis: , , S : I A N

Drzeworyt m a format

(150x92

mm)

zbliżony do wielu o b r a z k ó w , k t ó r e oprawione zawioszano zazwy­

przy r ę c z n y m

najczęściej odbijaniu d r z e w o r y t ó w ,

namoczony

papier łatwiej ulegał przedarciu.
W y d a w a ł o b y się, że dekorowanie szat. w drzeworytach lu¬
dowych jest zbędno, g d y ż najczęściej pokrywane b y ł y one ultra­

czaj n a ścianie.
rytów

m a r y n ą , z a k r y w a j ą c ą bogactwo białorytu. J e d n a k drzoworytnicy

różnorodnie zestawionych. Zdobienia s ą zawsze p o d p o r z ą d k o w a n e

— t w ó r c y desek - - m y ś l e l i kategoriami czarno-białych w a l o r ó w .

idei rlrzoworytu i harmonijnie uzupełniają g ł ó w n e przedstawienie.

W snycerskiej obróbce w y r a ż a ł o się mistrzowskie niekiedy w y ­

Np. w drzeworycie G R Ó B P A N A ( J E Z U S A ) ten s a m ozdobny

czucie kompozycji i f o r m y .

Drzeworyty leżajskie c h a r a k t e r y z u j ą się bogactwem

33

55

�'PRZYPISY
1

Słownik
geograficzny Królestwa
Polskiego,
Warszawa 1884,
t, 5. *. 193—193 ora/, Józof l i p o w s k i , Leżajsk i okolice, Warszawa
JD59; Zuzanna K a z a n o w s k a , Bazyliko
i klasztor 00
Bernardynów
w Leżajsku,
K a l w a r i a Zebrzydowska 1804; W ł a d y s ł a w Łuszcz.'tiowicz. Klasztor
Uitijvki
i jego dziełu sztuki — W mienia z po­
dróży, K r a k ó w 18!).-&gt;
" G u i l / o l n u s Gumponborg, Atlas
Marianas...
Monachium
1072, s. ДН1 podaje s z c z e g ó ł o w y opis cudu i obrazu. W indeksie
&lt; iumpoiiberga w y m i e n i o n y jest l e ż a j s k obok B o c h n i , B o r k u .
K r a k o w a , CzOHtoeliiiWV-. G i d l i . Jaros'nwia. Myślenie, Koka';,,
T a r n o w a , T u c h o w a , Warty. Z a m o ś c i a i Zielenie.
Por. t e ż : ..Odmalowanie obrazu L e ż a j s k i e g o w kościele O v c ó w
B e r n a r d i n ó w na T l i o a t r u m micysca c u d a m i w s ł a w i o n e g o , k t ó r e
p r z y lasku Mariev Hożej oddano. Dla naprawienia oczu, k t ó r e
iiiopravjazuie na cudowno obrazV p a t r z ą , laski z n a ć nio c h c ą ,
prawdziwych d o w o d ó w w i a d o m o ś c i ą przez wielebnego Oyea
L u i l u w i k a J a i n d l a Dd'fmitora O y e ó w U o m a r d i n ó w wystawiono
za dozwoleniem StiutusWh K o k u P a ń s k i e g o 1046 M i e s i ą c a Marca
w Z a m o ś c i u , d r u k o w a ! Paweł Radieux".
O. C z e s ł a w Rogdal.ikt Br. M u . , Pamiętni!:
koMoUi i klasztoru
00 Bernardynów
w Leżajsku,
spisany ze s t a r y c h a k t ó w i k r o n i k ,
K r a k ó w 1929. s, 19
" t a m ż e , ». Iw
t a m ż e , s. l!)
" O. W a c ł a w v. Sulgostowa, O cudownych obrazach w Polecę
Przenajświętszy
Matki Bożej, K r a k ó w 1902, s. ЗОН
J

5

7

t a m ż e . s. 38»

Por. t o ż : K s i ą ż k a z a w i e r a j ą c a i w b o ż e l i s t w o do N a j ś w i ę t s z e j
M a r y i P a i m v s ł y n ą c e j c u d a m i w U z n j s k i m obrazie z d o d a n ą
historią objawienia sic N a j ś w i ę t s z e j Dziewicy p o b o ż n o m u Toma¬
szowi M i c h a ł k o w i i p r z y ł ą c z o n a opisaniem o b c h o d u etoletniej
k o r o n a c y i w г. 18ЛЗ z a ' s t a r a n i e m Przewielebnych O j c ó w Ber­
n a r d y n ó w w y d a n a . T a r n ó w i J a s ł o , D r u k i e m Anastazego Rusinowskiogo 1861 ( I w y d . 1850), Książka
do nabożeństwa
oraz
histon/a radnwiirjo
obrazu .V«jświętsz, j Maryi Panny w kościele
00 litr,an-d„nów
тс Uiajsh:'
L w ó w 'lst»3. N a k ł a d e m 0 0 Bere.;u-dvnów, U ź s l j s k .
" W i n c e n t y Wirus, Maje wspomnienia.
Lublin 1981, s. 125
pisze, że m i e s z k a ń c y W i e r z c h o s ł a w i c gromadnie u c z ę s z c z a l i na
wszystkie n i i p u s t v . jakie o d b y w a ł y -sic w o k o l i c y , N a j c h ę t n i e j
jednak i najgr..itui&lt;lnii'j chodzili do Odporyszowa, gdzie była
, , M a t k a Boska cudowna, co p o b i ł a S z w e d ó w ' ' . N a K a l w a r i ę
chodzili dwa tiizv do r o k u , a t o na W i e l k i P i ą t e k i na Wniebo­
wzięcie N.M. Г а п и у . Odbycie co najmniej * trzvkrotnej tam
p i e l g r z y m k i u w a ż a n o za konieczny o b o w i ą z e k katolika, od
k t ó r e g o nie mordo b y ć ż a d n e j d y i n e n s y Pubożniojszo i harduuj
z a m o ż n e n i e w i a s t y z a p u s z c z a ł y się d o ś ć ezosto &lt;lo C z ę s t o c h o w y
1 L e ż a j s k a , j a k o miejsc więcej od K a l w a r i i s ł a w n y c h i bardziej
« u d o w n v r . l i . P i e l g r z y m k i n a b o ż n y c h p r o w a d z i l i specjalni prze­
w o d n i c y , k t ó r / , v c z ę s t o r o b i l i sobie z tego p o w a ż n e ź r ó d ł o do­
c h o d ó w , g d y ż k a / d v z p i e l g r z y m ó w m u s i a ł się im wielokrotnie
o p ł a c a ć . Przewodnicy p i e l g r z y m e k i n t o n u j ą c y p i e ś n i , znali je
dobrze na p a m i ę ć , za nimi powtarzali siewa i ś p i e w a l i uczestnicy
pielgrzymki.
C y t o w a ć p i e ś ń p ą t n i c z a o N a j ś w i ę t s z e j Pannie M a r i i
w obrazie l e ż a j s k i m s k ł a d a s i ę ze Ш z w r o t e k . Kgzemplarz (w po­
siadaniu a u t o r k i ) z a k u p i o n y z o s t a ł w 1ВДЗ r. w k r a m i e klasztor­
nym w L e ż a j s k a . 'W o l i w i l i obecnej u k a z a ł a s i ę praca Zbigniewa
L e n a r t o w i c z a , Kult
Matki
Haskiej Pocieszenia
w bazylice OO
Bernardynów
w Leżajsku,
Warszawa 1985. A u t o r p u b l i k u j e 29
pieśni o t o m a t y e e M a t k i Boskiej L e ż a j s k i e j , w tvm 23 pieśni
p ą t n i c z o . Z a c z e r p n i ę t o one zostalv z l o k a l n y c h ' ś p i e w n i k ó w ,
a t a k ż e spisano na podstawie ustnych рггл-knzów starszych ludzi
z okolic L e ż a j s k a , s. 8 6 - - 1 0 2
W ł a d y s ł a w Skoczylas. Drzeworyt Ludowy w Polsce,
Warstawa 1934, i l . 13
1 2

8

t a m ż e s. 36:! ora/, O. K a j e t a n Grudziński,
Sanktuarium
Maryjne, w /л:.-./*/.« (w:) . . K r o n i k a Diecezji Przemyskiej 1962'',
z.
s. oó
9

1 0

O. Czesiuw B o g d , i b k i op. c i t . s. (59 i nast,

t a m ż e , s. 76 podaje, że j u ż przed okresom stulecia koronacji
miejscowy g w a r d i a n w p r z e w i d y w a n i u t y s i ą c z n y c h t ł u m ó w piel¬
g r z y m ó w k r a j o w y c h t . j . z C a l i r j i oraz zagranicznych t . j . P o l a k ó w
zza k o r d o n u rosyjskiego zwrócił się do w ł a d a z p r o ś b o o u m o ż l i ­
wienie swobodnego przekroczenia granicy. P o n a d t o na okres
u r o c z y s t o ś c i m i a n o w a n o komisarza s t r z e g ą c e g o p o r z ą d k u i bez­
pieczeństwa.

56

1 3

�I I . 16. Matka
I I . 18. Matką

I

Boska

Szkaplerzna,

Boska Leżajska,

d r z e w o r y t k o l o r o w a n y , 1842 r . — w y k . Tomasz B ą k o w s k i ; i l . 17. Sw. Jan Nepomucen,
drzeworyt
kolorowany
ok. pot. X I X w . , fragment, w y k . Wi. B ą k o w s k i ; i l . 19. Św. Jerzy, d r z e w o r y t ok, p o l . X I X w . , fragment,
w y k . Tomasz B ą k o w s k i

�1 4

O. L u d w i k J a n i d ł o , op. c i t . , s. 84
t a m ż e , 8. 68
Blaszka w o t y w n a jest p o z o s t a ł o ś c i ą p o licznych w o t a c h ,
k t ó r e b y ł y p r z y b i j a n e do lipowej deski obrazu. W protokole k o n ­
serwacji o b r a z u z 1959 r. ( B i b l i o t e k a 0 0 B e r n a r d y n ó w w K r a ­
kowie) podano, żo znaleziono 50 dziur po p r z y b i j a n y c h w o t a c h .
O d b i t k a z toj deski eksponowana b y ł a na w y s t a w i e Polskiej
G r a f i k i L u d o w e j w 1970 r. por. Polaka Grafika Ludowa,
Kraków
1970, k a t . 26, s. 22
O. C z e s ł a w B o g d a l s k i , op. c i t . , s. 77
R o m a n Reinfuss, Malarstwo
ludowe, K r a k ó w 1962, s. 74—•
75
Polska Grafika Ludowa, op. c i t . , jest t o d r z e w o r y t Św. W a ­
lentego i M a t k i Boskiej L e ż a j s k i e j , i l . 57, k a t . 176 oraz i l . 68,
k a t . 177
1 5

1 6

1 7

1 8

1 9

2 0

1 1

Por. kolokcje gromadzone w Gabinecie G r a f i k i M u z e u m
Etnograficznego w K r a k o w i e .
2 a

N i e k t ó r z y badacze b y l i p r z e k o n a n i , żo nie z n a m y p ł y t
и d a t ą późniejszą, niż r o k 1840. Por. J ó z e f G r a b o w s k i , Ludowe
obrazy drzeworytnicze,
Warszawa 1970, s. 25
2 3

Stefania K r z y s z t o f o w i c z , E w a Ś n i e ż y ń s k a ,
Mieszczańscy
malarze leżajscy, „ P o l s k a Sztuka L u d o w a " , R . 17, 1963, n r 3/4,
s. 157—164
2 4

T a m ż e . A u t o r k i p o d a j ą , że w s p ó ł c z e s n y K s a w e r e m u Stan­
kiewiczowi b y ł malarz p o d p i s u j ą c y się T . B ą k o w s k i . A u t o r k i nie
Tozwiązują t u imienia. Jest t o Tomasz B ą k o w s k i , z w a n y t a k ż e
B ą k i o m , ojciec malarza leżajskiego W ł a d y s ł a w a . W ś w i a d e c t w i e
urodzenia W ł a d y s ł a w a z a w ó d Tomasza p o d a n y j a k o „ p i c t o r " .
Ż o n ą Tomasza b y ł a A n t o n i n a z d o m u Szubartowicz.

2 5

t a m ż e , s. 160. Franciszek K s a w e r y Stankiewicz (1825—
1978) syn J a k u b a , o zawodzie o k r e ś l o n y m j a k o „ p i c t o r " , p o d p i ­
s y w a ł swoje o b r a z y olejno p e ł n y m i m i e n i e m i nazwiskiem l u b
s k r ó t e m z d o d a t k i e m l i t e r M . L . (Malarz L e ż a j s k i ) . W p i s a n i u
imienia stosował litery ł a c i ń s k i e : Xawer.
K s a w e r y P i w o c k i , Drzeworyt ludowy w Polsce, Warszawa
1934, s. 92
t a m ż e , s. 93
D r z e w o r y t p u b l i k o w a n y : Polska Grafika Ludowa, op. c i t . ,
i l . 59, k a t . 4
t a m ż e , i l . 89, k a t . 3 1 . D r z e w o r y t ś w . B a r b a r y b y ł n i e g d y ś
k o l o r o w a n y •— widoczne s ą ś l a d y f a r b y c y n o b r o w e j . Z b i o r y
M u z e u m H i s t o r y c z n e g o w S a n o k u , 1. i n w . 945
Te d w a d r z e w o r y t y , k t ó r e zestawiamy m o ż e m y t r a k t o w a ć
j a k o system z n a k ó w i k o n i c z n y c h , o p e w n y m zespole, czy systemie
kresek specyficznych t y l k o dla jednego a u t o r a . M o ż o m y s t o s o w a ć
t u podobne m e t o d y j a k grafolodzy s t o s u j ą do badania i d e n t y f i ­
kacji pisma.
Polska Grafika Ludowa,
op. c i t . , ś w . J a n N e p o m u c e n , i l .
101, k a t . 195
K l o c e k znaleziony w W o l i Ż a r c z y c k i e j , p o w . L e ż a j s k
z pierwszej p o l o w y X I X w . , p r z e c h o w y w a n y w zbiorach M u z e u m
O k r ę g o w e g o w Rzeszowie, p o r . : Polska Grafika Ludowa, op. c i t . ,
k a t . 20 i 2 1 , i l . 48 i 50, w y m . o d n o t o w a n o w k a t . 270, n a s. 51
Przytoczmy t u opinię artysty grafika o d u ż y m doświadcze­
n i u , d ł u g o l e t n i e g o pedagoga, M a r k a Ł u c z y ń s k i e g o (Exetor College
o f A r t , A n g l i a ) . U w a ż a on, żo p o l s k i d r z e w o r y t l u d o w y nio b y ł
doceniany o d s t r o n y a r t y s t y c z n e j — bardzo c z ę s t o p r o ś c i drzewo­
r y t n i c y stosowali w s p o s ó b i n t u i c y j n y t a k i e r o z w i ą z a n i a do j a k i c h
a r t y ś c i d o c h o d z ą czasami po d ł u g i c h l a t a c h p r a c y .
2 6

2 7

2 8

2 9

3 0

3 1

3 2

3 3

P o t . : oo K a p u c y n i , i l . 2, 3, 9, 1 1 ; J . K u b i e a a , i l . 10, 12, 14, 16 —19, 2 1 , 22; M . M a ś l i ń s k i , i l . 4—6, 8. O b i e k t y p o c h o d z ą ze z b i o r ó w :
A r c h i w u m P r o w i n c j i K r a k o w s k i e j OO K a p u c y n ó w , K r a k ó w , zb. O. W a c ł a w a z Sulgostowa, i l . 2, 3, 9, 1 1 ; B i b l i o t e k i J a g i e l l o ń s k i e j ,
i l . 6, 7. 14; M u z e u m Etnograficznego w K r a k o w i e , i l . 10, 12, 13, 15—17, 2 1 , 22; M u z e u m H i s t o r y c z n e g o w Sanoku, i l . 4, 5; M u z e u m
O k r ę g o w e g o w Rzeszowie, i l . 8

58
i

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
