<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="6252" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/6252?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-26T20:07:01+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="6232">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/d1a3d630d4bdb5c9d01d77897eef40d5.pdf</src>
      <authentication>ef4f53be01e87b307def77f772063ae0</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="5">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25237">
                <text>Etnografia Polska</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25238">
                <text>etnografia, etnologia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25239">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25240">
                <text>1958-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25241">
                <text>Licencja PIA</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25242">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25243">
                <text>polski</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25254">
                <text>IAiE PAN ( d.IHKM PAN)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25255">
                <text>IAiE PAN</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74428">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:1060</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74429">
              <text>1982</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74430">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:973</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74431">
              <text>Postawy mieszkańców wsi w sytuacji konfliktowej zaistniałej na tle komasacji / ETNOGRAFIA POLSKA 1982 t.26 z.1</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74432">
              <text>ETNOGRAFIA POLSKA 1982 t.26 z.1, s.115-142</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74433">
              <text>Drozd-Piasecka, Mirosława</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74434">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74435">
              <text>Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Instytut Historii Kultury Materialnej PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74436">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="74437">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="74438">
              <text>„Etnografia Polska", t . X X V I , z. 1
P L I S S N 0071-1881

MIROSŁAWA DROZD-PIASECKA

POSTAWY MIESZKAŃCÓW WSI W SYTUACJI
KONFLIKTOWEJ
ZAISTNIAŁEJ N A T L E KOMASACJI
POSTAWY

MIESZKAŃCÓW

WSI DO Z I E M I W

SYTUACJI

KONFLIKTOWEJ

P r o b l e m a t y k a związana z p o s t a w a m i l u d z i wobec i c h naturalnego
czy społecznego środowiska p o j a w i a się bardzo często wówczas, g d y
zaczynamy zastanawiać się n a d c z y n n i k a m i warunkującymi działanie
człowieka. Określone — t a k i e a nie inne — zachowanie wobec różnych
k a t e g o r i i przedmiotów czy s y t u a c j i , szczególnie jeśli przejawia s y m p t o ­
m y względnej trwałości, próbujemy wyjaśnić właśnie p o s t a w a m i l u d z i .
Odmienne reakcje n a sytuacje, które d l a zewnętrznego obserwatora w y ­
dają się identyczne, kierują badacza na poszukiwanie źródeł zróżnico­
w a n i a postaw, a w dalszej k o n s e k w e n c j i skłaniają do próby udzielenia
odpowiedzi n a p y t a n i a : skąd się biorą określone postawy l u d z i i od j a ­
k i c h czynników społecznej, psychicznej, ekonomicznej czy k u l t u r o w e j
n a t u r y zależy i c h kształt.
Waga zagadnienia oraz k o n k r e t n e zamówienie społeczne skierowane
pod adresem n a u k i wyraźnie formułują konieczność empirycznego i teo­
retycznego badania p o s t a w J e d n o c z e ś n i e rozwój m e t o d i i n s t r u m e n ­
tów badawczych n a u k h u m a n i s t y c z n y c h i społecznych umożliwiający
empiryczne rozstrzyganie teoretycznych twierdzeń o związkach między
p o s t a w a m i a zachowaniami oraz równoczesne p r z e w i d y w a n i e przyszłych
r e a k c j i l u d z k i c h wpłynął na to, że p r o b l e m a t y k a ta znalazła się w p o l u
zainteresowań n i e t y l k o teoretyków, lecz i różnych k a t e g o r i i praktyków
społecznego działania.
Próba włączenia się w rozważania na temat postaw

społecznych

2

S. N o w a k , Wstęp, [w:] Teorie postaw, p r . zbiór, pod red. S. Nowaka, W a r ­
szawa 1973, s. 7-15.
Dla wyjaśnienia dodamy, że postawę rozumiano t u — zgodnie z definicją
wyprowadzoną z koncepcji socjologicznych (szczególnie od Thomasa i Znanieckie­
go) — jako „pewien względnie trwały stosunek emocjonalny l u b oceniający do
przedmiotu, bądź dyspozycje do występowania takiego stosunku, wyrażające się
w kategoriach pozytywnych l u b negatywnych". Por. S. M i k a , Wstęp do psycho­
logii społecznej, Warszawa 1972, s. 65. Za t a k i m l u b zbliżonym rozumieniem tej
1

2

�116

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

została ostatnio podjęta również w środowisku e t n o g r a f i c z n y m . Jej p o d ­
stawę stanowią empiryczne badania postaw i zachowań ludności w i e j ­
skiej w s y t u a c j i szczególnej, k o n f l i k t o w e j , j a k a zaistniała w jednej
ze w s i południowo-wschodniego Mazowsza na t l e przeprowadzonej t a m
w latach 1970/1971 komasacji gruntów. Ponieważ akcja scaleniowa do­
tyczyła podstawowego w a r s z t a t u p r a c y r o l n i k a — ziemi, w y d a r z e n i e m
t y m b y l i żywotnie zainteresowani wszyscy mieszkańcy w s i . Realizacja
prac scaleniowych zbiegła się w czasie z w p r o w a d z a n i e m zasad n o w e j
p o l i t y k i r o l n e j (1970-1971 г.), która stymulowała nie notowane dotąd
zainteresowanie przedmiotową (instrumentalną) wartością ziemi. Z a i n t e ­
resowanie to wiązało się bezpośrednio z wyobrażeniem o n i e o m a l n i e ­
ograniczonych możliwościach szybkiego w z r o s t u dochodu dzięki zwięk­
szeniu p r o d u k c j i zwierzęcej i w a r z y w n i c z e j . Rozwój t y c h gałęzi p r o ­
d u k c j i gospodarki chłopskiej wymagał j e d n a k m o d e r n i z a c j i warsztatów
pracy, a jedyną drogą j e j przeprowadzenia była komasacja. Stosunek
do scalenia wskazywał jednocześnie n a postawy względem p r z e d m i o t o ­
w e j wartości ziemi.
W każdej z komasowanych w s i dochodziło do silniejszych l u b słab­
szych konfliktów między mieszkańcami. Jednak do najjaskrawszego n a ­
ruszenia n o r m współżycia społecznego oraz jawnego k o n f l i k t u doszło
w czasie scalania w s i D . w o j . siedleckiego ( d a w n y p o w i a t otwocki).
Z tego względu p r z e d m i o t e m przeprowadzonej analizy są p o s t a w y i za­
chowania mieszkańców tejże w s i .
3

We w s i D . po przeprowadzonej komasacji nastąpił rozłam wśród
mieszkańców n a 4 g r u p y postaw: A ) t y c h , którzy u s t o s u n k o w a l i się
n e g a t y w n i e do przeprowadzonego podziału, nie objęli n o w y c h gruntów
i n i e u p r a w i a l i i c h , a zabiegi agrotechniczne w y k o n y w a l i t y l k o w ó w ­
czas, g d y p i e r w o t n y i obecny zagon był t e n sam; B) t y c h , którzy zajęli
stanowisko p o z y t y w n e z w i e l o m a j e d n a k zastrzeżeniami; C) t y c h , któ­
r z y u s t o s u n k o w a l i się p o z y t y w n i e do n o w e j rzeczywistości i przystąpili
do p r a c y na świeżo w y t y c z o n y c h działkach; D ) t y c h , którzy n i e w y r a defihicji opowiadają się i i n n i polscy uczeni. Np. S. N o w a k , Pojęcie
postawy
w teoriach
i stosoioanych. badaniach, społecznych., [w:] Teorie
postaw, s. 17-18;
T. M ą d r z y ń s k i , Psychologiczne
prawidłowości kształtowania się postaw, W a r ­
szawa 1970; S. M i k a , Postawy i ich badania, [w:] L . W o ł o s z y n ó w a, Mate­
riały do nauczania psychologii,
t . 1, Warszawa 1964. Zgodnie z nią postawa ma
znak charakteryzujący rodzaj stosunku l u b oceny (negatywny, pozytywny, n e u ­
t r a l n y ) , jest stopniowalna, ponieważ uczucie, emocje oraz ocena mogą mieć róż­
ną siłę.
Ze względu na drastyczny k o n f l i k t , j a k i wystąpił między mieszkańcami tej
wsi, w którym zaangażowane były również wyższe instancje administracyjne, orga­
nizacje społeczne i polityczne, a część spraw spornych rozpatrywał sąd, nie będzie­
m y używali j e j pełnej nazwy. Dodać t y l k o należy, że jest to była wieś pańszczyź­
niana, charakteryzująca się niską jakością gleby, szachownicą i rozdrobnieniem
pól, a gros j e j mieszkańców stanowią chłopi—robotnicy.
3

�P O S T A W Y MIESZKAŃCÓW WSI W O B E C K O N F L I K T U

117

z i l i j a k i e g o k o l w i e k zainteresowania p r o j e k t e m scalenia. Przedstawiciele
g r u p y В i D są zazwyczaj w e r b a l n y m i z w o l e n n i k a m i g r u p y A i B .
W p r a w d z i e przystąpili o n i do zagospodarowywania w y t y c z o n e j ziemi,
ale w każdej c h w i l i są skłonni przyjąć stanowisko jednej z n i c h , włą­
czając się chociażby do p e t y c j i odwoławczej, na piśmie l u b a w a n t u r y .
Rozłam w s i na t l e stosunku do przeprowadzonej komasacji spowodował
sytuację konfliktową, znajdującą swoje odbicie w sądowych a k t a c h c y ­
wilnych i karnych.
W związku z zaistniałymi w y p a d k a m i r o d z i się k i l k a ogólniejszych
pytań: a) j a k i e p r z y c z y n y warunkowały określone postawy w stosunku
do komasacji (a zarazem i ziemi)?; b) j a k i e były o b i e k t y w n e podstawy
k o n f l i k t u , c z y l i okoliczności, które doprowadziły do w r o g i c h uczuć i za­
chowań oraz i c h w i d o c z n y c h przejawów (a więc postaw) zarówno w sto­
s u n k u do przedstawicieli własnej społeczności w i e j s k i e j , j a k i osób
z zewnątrz ( w t y m wykonawców p r o j e k t u i przedstawicieli a d m i n i ­
stracji)?; c) czy w w y p a d k u negatywnego stosunku do komasacji i o d ­
rzucenia p r o j e k t u m a m y do czynienia z n e g o w a n i e m z i e m i w j e j aspek­
cie p r z e d m i o t o w y m ? ; d) jaką wartość m a ziemia w s y t u a c j i k o n f l i k t o ­
wej?; e) czy postawy w stosunku do komasacji są nowe i specyficzne
j e d y n i e d l a mieszkańców w s i D., czy też można mówić o i c h typowości
i powszechności.
Odpowiedzi na te p y t a n i a i szereg i n n y c h o mniejszej wadze starano
się uzyskać na drodze r o z p a t r y w a n i a zespołu czynników egzo- i endo­
g e n n y c h wpływających i zarazem warunkujących — j a k się w y d a w a ­
ło — określone zachowania i różne postawy w stosunku do komasacji.
Najważniejsze z n i c h t o : a) c z y n n i k i ekonomiczne (np. ilość kawałków
ziemi, obszar gospodarstwa, płacone p o d a t k i i u z y s k i w a n y dochód przed
i po scaleniu); b) c z y n n i k i społeczno-kulturowe (np. w i e k , płeć, stopień
pokrewieństwa, zawód, wykształcenie reprezentantów poszczególnych
g r u p , trwałość wzorów t r a d y c y j n y c h wśród badanej społeczności, r o l a
l o k a l n y c h autorytetów m . i n . kościoła, i n s t y t u c j i i organizacji społecz­
n y c h , stosunek społeczności w i e j s k i e j do „obcych" w t y m p r z y p a d k u
wykonawców p r o j e k t u i i n n y c h przedstawicieli a d m i n i s t r a c j i ) ; c) c z y n ­
n i k i emocjonalne (psychologiczne).
Ilość kawałków z i e m i przed komasacją przypadająca na jedno gospo­
darstwo około 3-5 ha, wynosiła w e w s i D . o d 20 do 50. Jednocześnie
były one bardzo rozrzucone (nierzadko w 3 powiatach) oraz oddalone
od siebie t a k , że częstokroć, a b y dostać się na własne pole konieczne
były 3 k m i dłuższe objazdy. Ponieważ korzyści wynikające z p r a c y
na skomasowanych g r u n t a c h były powszechnie znane i doceniane przez
tutejszą ludność, próby komasacji pól podejmowano t u już w okresie
międzywojennym. Niestety w y b u c h I I w o j n y światowej przerwał t e
starania. W z n o w i o n o j e dopiero po zakończeniu działań w o j e n n y c h . Po
w i e l u latach, dzięki o p a r c i u się n a miejscowych organizacjach społecz-

�118

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

n o - p o l i t y c z n y c h i kółkach r o l n i c z y c h , długoletnie wysiłki w t y m k i e ­
r u n k u zostały w 1970 r . uwieńczone sukcesem.
Ostateczna decyzja zatwierdzenia p r o j e k t u scalenia gruntów w e w s i
D. zapadła dnia 15 I X 1970 r. Wydało ją P r e z y d i u m P o w i a t o w e j R a d y
N a r o d o w e j w O t w o c k u . Przed j e j ogłoszeniem p r o j e k t był przedstawio­
n y mieszkańcom. W okresie 14 d n i m o g l i o n i zgłaszać do niego zastrze­
żenia n a piśmie, które byłyby r o z p a t r y w a n e przez specjalną komisję.
Część z n i c h — uzasadnionych gospodarczo — uwzględniono. Znajdują
one w decyzji szczegółowe uzasadnienie.
Szczegółowa analiza k o n f l i k t u zaistniałego na t l e komasacji w e w s i D.
wykazała, że obok 4 g r u p postaw w stosunku do przedstawionego p r o ­
j e k t u scalenia (A, B, C, D) wyraźnie wyodrębniły się w e w s i 2 główne
s y l w e t k i przywódców X — stojącego na czele g r u p y A i Y — prze­
wodzącego g r u p i e С oraz 3 t y p y o p i n i i mieszkańców n a t e m a t prze­
prowadzonej komasacji. Poniżej przedstawiono w y n i k i p r z e p r o w a d z O "
nego na t e n t e m a t postępowania badawczego.
W grupie postaw A znaleźli się c i wszyscy, którzy p r o j e k t u scale­
n i a n i e przyjęli. B y l i t o przedstawiciele 19 gospodarstw = 2 5 , 3 3 % ogółu
gospodarstw w e w s i . W g r u p i e t e j było 25 właścicieli z i e m i = 27;78°/o
ogółu właścicieli z i e m i w e w s i . J e j skład osobowy s t a n o w i l i głównie
z w o l e n n i c y i przyjaciele X , a jednocześnie antagoniści Y . Między j e j
członkami z w y k l e n i e występowały powiązania rodzinne l u b b l i s k o k r e w niacze. F a k t t e n wydaje się o t y l e uzasadniony, że w sporach o ziemię
częściej są zaangażowane bliskie r o d z i n y niż sąsiedzi. W y n i k a o n n i e ­
j e d n o k r o t n i e z zadawnionych, n i e u r e g u l o w a n y c h spraw spadkowych
i majątkowych. W g r u p i e t e j znalazł się również i sołtys, który był
członkiem k o m i s j i scaleniowej, ale za namową X n i e zgłosił się do j e j
prac.
Grupę postaw В reprezentują ci, którzy p r o j e k t przyjęli ż zastrze­
żeniem. B y l i t o przedstawiciele 14 gospodarstw = 18,67% ogółu gospo^
d a r s t w w e w s i . W grupie t e j było 15 właścicieli z i e m i = 16,67% ogółu
właścicieli z i e m i w e w s i . Weszli do n i e j c i , co p r o s i l i o pewne z m i a n y
w projekcie i częściowo je u z y s k a l i . Z w y k l e m i e l i o n i drobne spory
i nieporozumienia z Y i jego z w o l e n n i k a m i . A l e n i e była t o grupa m a ­
jąca odwagę czy chęć wystąpienia otwarcie p r z e c i w k o Y i jego zwolen­
n i k o m (czyli g r u p i e C). Między j e j r e p r e z e n t a n t a m i z grupą A istniały
nieliczne dalsze powiązania krewniacze.
Właściciele z i e m i z g r u p y A i В p i s a l i liczne podania i apelacje oraz
w n o s i l i s k a r g i ustne do M i n i s t e r s t w a R o l n i c t w a , B i u r a Geodezji, orga­
nizacji społecznych i p o l i t y c z n y c h . Treść i c h była z w y k l e jednakowa.
Zawierała prośby o przysłanie k o m i s j i , p r z e p u n k t o w a n i e ziemi i prze­
prowadzenie ponownego scalenia m o t y w o w a n e doznaną krzywdą oraz
donosy na geodetów przeprowadzających komasację i zadowolonych z j e j
w y n i k u sąsiadów (czyli osoby z g r u p y C). A u t o r e m około 9 0 % z n i c h
był X , który j e pisał w i m i e n i u nieusatysfakcjonowanych i własnym

�POSTAWY MIESZKAŃCÓW WSI W O B E C K O N F L I K T U

119

W skład g r u p y postaw С weszli c i , którzy p r o j e k t przyjęli bez za­
strzeżeń, wszyscy zwolennicy Y. Przedstawiciele 30 gospodarstw = 4 0 %
ogółu gospodarstw w e w s i . W t e j g r u p i e było 38 właścicieli z i e m i =
42,22% ogółu właścicieli ziemi w e w s i . Znaleźli się w n i e j przyjaciele Y
i c i , co stali się jego s y m p a t y k a m i po komasacji, gdy rzekomo za jego
udziałem dostali większe i lepsze kawałki z i e m i oraz pozostali człon­
k o w i e k o m i s j i scaleniowej. Między tą grupą, a grupą A istniały bliskie
powiązania rodzinne (stryjeczne, a n a w e t rodzone rodzeństwo). Już od
października 1970 r. pisali o n i podania do P r e z y d i u m Rady Narodowej
w O t w o c k u z prośbą o wprowadzenie na n o w o wytyczone g r u n t y , po­
nieważ z w o l e n n i c y X u t r u d n i a l i i m i c h zagospodarowanie. Zaznaczali
równocześnie, że X wymusza podpisy na l i c z n y c h skargach, które sam
redaguje.
W g r u p i e postaw D znaleźli się ci, którzy odnieśli się do p r o j e k t u
obojętnie. N i e w y k a z a l i n i m j a k i e g o k o l w i e k zainteresowania w t y m
znaczeniu, że jego akceptacji nie p o t w i e r d z i l i s w o i m podpisem, a n i też
nie zgłosili żadnych sugestii zmian, m i m o iż do zajęcia określonego sta­
n o w i s k a b y l i o b l i g o w a n i w y m o g a m i f o r m a l n y m i oraz presją o p i n i i
współmieszkańców. Z reguły d e k l a r o w a l i się o n i jako s y m p a t y c y Y
i w większości przystąpili do zagospodarowywania n o w y c h nadziałów
ziemi. Częstokroć dołączali się do podań z prośbą o wprowadzenie na
wydzielone g r u n t y . Cechowała i c h j e d n a k mniejsza aktywność. Było
wśród n i c h 12 przedstawicieli gospodarstw = 1 6 % ogółu gospodarstw
we w s i , z których każdy był właścicielem z i e m i = 13,33% ogółu właści­
c i e l i ziemi w e w s i .
W następnym etapie analizy d o k o n y w a n o k o r e l a c j i między n p . w i e ­
k i e m , wykształceniem, zawodem pozarolniczym a zajęciem jednej z'4 po­
staw w stosunku do p r o j e k t u scalenia. Przypuszczano b o w i e m , że i s t n i e ­
ją określone współzależności między n p . rodzajem wykształcenia pozarolniczego a stosunkiem do ziemi. W t y m k o n k r e t n y m p r z y p a d k u
chodziło o odpowiedź na p y t a n i e , czy w r a z ze wzrostem wykształcenia
maleją ekonomiczne i emocjonalne zależności od t r a d y c y j n e g o warszta­
t u p r a c y i własności ziemi oraz czy mają one odbicie w zajęciu określo­
nej postawy względem komasacji. Uzyskane w y n i k i wykazały, że:
a. W relacjach między poszczególnymi g r u p a m i obszarowymi gospo­
d a r s t w a zajęciem jednej z 4 postaw nie wydają się zachodzić istotne
powiązania, gdy u j m i e m y t o zjawisko w procentach w obrębie każdej
z g r u p . Jednocześnie j e d n a k uzyskane w y n i k i wykazujące przewagę
właścicieli gospodarstw powyżej 5 ha w grupie postaw С mogą w s k a ­
zywać na to, że właśnie one najbardziej odczuwały szachownicę pól
i w y n i k i komasacji przyjęły z aprobatą. N i e możemy też wykluczyć,
iż u podstawy i c h stanowiska leżało dążenie do przekształcenia d o t y c h ­
czasowego w a r s z t a t u p r a c y w t o w a r o w e gospodarstwo specjalistyczne.
Z k o l e i w p r z y p a d k u gospodarstw małych, których właścicieli w i d z i e -

�120

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

liśmy zarówno w grupie postaw A j a k i С możemy przypuszczać, że
m a m y t u do czynienia z t r u d n y m p r o b l e m e m siedlisk i działek p r z y ­
d o m o w y c h . R o l n i c y posiadający m n i e j z i e m i z reguły dążyli do tego,
aby uzyskać nadziały z i e m i wokół własnego siedliska, e w e n t u a l n i e tuż
za n i m , ale usytuowane t a k , aby d o m i b u d y n k i gospodarcze były odda­
lone możliwie daleko od pola sąsiada. Stanowisko swoje tłumaczyli po­
zornie gospodarczymi r a c j a m i , a m i a n o w i c i e t y m , że t a k i e położenie
g r u n t u będzie skutecznie zapobiegało niezamierzonemu niszczeniu p l o ­
nów sąsiada przez i c h i n w e n t a r z . Należy przyznać, że chociaż przedsta­
w i o n a argumentacja n i e w y t r z y m u j e próby k r y t y k i , to j e d n a k t a k i e
rozwiązanie w y d a j e się n i e j e d n o k r o t n i e słuszne i racjonalne. Niestety
z w a r t a zabudowa w s i uniemożliwiała w większości wypadków jego rea­
lizację. Gospodarstwa większe zazwyczaj posiadały wokół zabudowań
ziemię orną, a p r o j e k t scalenia częstokroć utrwalił istniejący d o t y c h ­
czas stan rzeczy. G d y przeprowadzone scalenie usatysfakcjonowało gos­
podarza, zajmował postawę C, g d y oczekiwał innego rozwiązania niż
zaproponowane, zasilał szeregi g r u p y A ( t a b l . 1).

Tabl. 1. Współzależność między grupą obszarową gospodarstwa a zajęciem określonej postawy
w stosunku do projektu scalenia
(Zestawienie a u t o r k i opracowane n a podstawie badań

Grupa obszarowa gospodar­
stwa w ha

Postawa
A

1 - 1,49 ha
1,5- 1,99
2
- 2,49
2 , 5 - 2,99
3 - 3,49
3 , 5 - 3,99
4 - 4,49
4 , 5 - 4,99
5 - 5,49
5 , 5 - 5,99
6 - 6,49
6 , 5 - 6,99
7 - 7,49
7 , 5 - 7,99
8 - 8,49
8 , 5 - 8,99
10,5- 10,99
11,5- 11,99
2 1 , 5 - 21,99

1
2
3

-

1
3
2
3
1

1

1

Postawa
В

Postawa
С

1

5
1
—
1
2
3

_

2

—

_

3
2
—

—
1
1

!

J

1

1

-

terenowych)

2
1

-

4

2
—
2
4
1
1
—
3
—

_

Postawa
D
1

j

-

¡

1
i
2
1
—
—

—
"

j
j
1

-

1

14

30

12

18,67%

40%

16%

Razem wlaścic eli ziemi

25,33%
25

38

Razem właścic leli ziemi w %

27,78%

•5
16,67%

42,22%

!

1

19

Razem gospod arstw w %

!

1

1

2
2
—
—
—
1

1

Razem gospodarstw

i

= 75
= 100%
= 90

1333%

= 100%

�P O S T A W Y MIESZKAŃCÓW

WSI WOBEC

KONFLIKTU

121

b. Zdecydowana większość, jaką uzyskano przez postawę С wśród
w s z y s t k i c h k a t e g o r i i w i e k u mieszkańców (oprócz osobników powyżej
65 r o k u życia), świadczy o p o z y t y w n y m stosunku do z i e m i jako w a r ­
sztatu p r a c y i r o z u m i e n i u przez ludność wiejską korzyści, które p r z y ­
nosi gospodarstwu komasacja. Natomiast znacznie wyższy procent l u d ­
ności powyżej 65 r o k u życia w g r u p i e A sugeruje, iż osoby starsze są
bardziej przywiązane do t r a d y c y j n e g o sposobu gospodarowania i p r z y ­
wiązują mniejszą wagę do wszelkiej jego modernizacji. Możliwe jest
również, że właśnie w t e j grupie w i e k u występuje najsilniejsze p r z y ­
wiązanie do konkretnego kawałka ziemi, uprawianego o d l a t , a z a t e m
podporządkowanie emocjom działań ekonomicznych. Z k o l e i w grupie В
wyższy niż w i n n y c h g r u p a c h w i e k u procent ludności między 26 a 35
r o k i e m życia, która zgłaszała zastrzeżenia i wnosiła o korektę p r o j e k t u ,
p r z e m a w i a za t y m , że właśnie młodzi r o l n i c y b y l i najbardziej zaintere­
sowani t y m , a b y i c h gospodarstwa miały kształt umożliwiający n a j racjonalniejsze zagospodarowanie. Dlatego też w s y t u a c j i , g d y uważali,
że przeprowadzony podział n i e spełnia oczekiwanych przez n i c h w y m o ­
gów, starali się go kwestionować, z różnym zresztą powodzeniem. W y ż ­
szy niż w i n n y c h g r u p a c h w i e k u procent ludności powyżej 65 r o k u
życia w g r u p i e postaw D w y n i k a z tego, że w liczbie t e j znaleźli się
przede w s z y s t k i m osobnicy samotni. Wobec b r a k u następców do p e w ­
nego stopnia były d l a n i c h obojętne w y n i k i scalenia, ponieważ gros
z n i c h nosiła się z z a m i a r e m przekazania z i e m i państwu w zamian za
rentę (tabl. 2).
Tabl. 2. Korelacja między grupą wieku a zajęciem określonej postawy w stosunku do projektu
scalenia w procentach
( Z e s t a w i e n i e a u t o r k i o p r a c o w a n e n a p o d s t a w i e badań

Wiek
16-25 lat
26-35 lat
36-45 lat
46-55 lat
56-65 lat
powyżej 65 lat
brak danych

1

Postawa
A w %

100%
71 osób
31 osób
30 osób
42 osoby
26 osób
39 osób
1 osoba

18,31%
9,68%
! 36,6%
!
16,68%
23,08%
41,03%
i

terenowych)

Postawa
В w %

Postawa
С w %

Postawa
D w %

14,08%
29,03%
10,00%
16,68%
19,23%
15,38%

53,53%
48,39%
33,33%
59,50%
46,16%
12,82%

14,08%
12,90%
20,00%
7,14%
11,59%
30,76%
100%

c. W relacjach między wykształceniem, a zajęciem określonej p o ­
s t a w y uderza równowaga między przedstawicielami g r u p y A i C.
W każdej z n i c h liczba analfabetów i osób potrafiących t y l k o czytać
oraz posiadających wykształcenie ogólnokształcące jest n i e o m a l i d e n ­
tyczna. Świadczy t o o t y m , że t e n zakres wykształcenia n i e wpłynął
w sposób i s t o t n y n a postawy mieszkańców. Jednocześnie j e d n a k jest t o
z b y t n i e w i e l k a próba ilościowa do w y s u w a n i a szerszych generacji, t y m

�122

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

bardziej że wśród t y c h , którzy o t r z y m a l i wykształcenie podstawowe
(pełne l u b nie) i zasadnicze występuje ponad 2 - k r o t n a różnica między
grupą A i С na korzyść t e j ostatniej. Ponieważ jest to zbiorowość znacz­
nie liczniejsza niż poprzednia możemy, zostać zasugerowani, że pozy­
t y w n y stosunek do scalenia i ziemi reprezentuje właśnie t a kategoria
mieszkańców w s i . Wnioskowanie t a k i e nie w y d a j e się n a m jednak udo­
kumentowane. Natomiast pozostałe w y n i k i raczej wskazują na t o , że
wykształcenie nie wpływa decydująco na p o z y t y w n e postawy społecz­
ności w i e j s k i e j w czasie konfliktów o ziemię. Również opinia biegłych
sądowych p r z y c h y l a się do takiego stwierdzenia (tabl. 3).
Tabl. 3. Korelacja między wykształceniem a zajęciem określonej postawy w stosunku do projektu
scalenia w procentach. Ludność powyżej 16 roku życia
(Zestawienie

a u t o r k i o p r a c o w a n e n a p o d s t a w i e badań

100%

Wykształcenie
\_

20 osób
analfabeci
tylko czytają
6 osób
samoucy
9 osób
podstawowe niepełne
i 97 osób
.86 osób
podstawowe pełne
zasadnicze pełne
13 osób
średnie ogólnokształc. niepełne
4 osoby
średnie ogólnokształcące pełne
3 osoby

terenowych)

Postawa

Postawa

Postawa

Postawa

A w % j

В w %

Cjw % •

D w %

40,00%.
33,33%
44,45%
21,67%
17,44%
15,39%
33,33%
25,00%

10,00%
16,67%
11,11%
14,42%
23,26%
30,77%

45,00% . 5,00%
16,67%
33,33%
22,22%
22,22%
48,45%
15,46%
' 16,28%
43,02%
7,69%
46,15%
33,33%
.33,33% •
25,00%
-

-

.

50,00%

d. Współzależności między płcią a zajęciem jednej z 4 postaw nie
zarejestrowano. Mieliśmy w t y m p r z y p a d k u do czynienia z równowagą
w obrębie poszczególnych g r u p , a szczególnie A i C. Wskazuje to na
fakt, że zarówno kobiety, j a k i mężczyźni w s y t u a c j i k o n f l i k t o w e j p r z y j ­
mują jednolite postawy.
e. P e w n a współzależność zarysowała się natomiast między z a t r u d ­
n i e n i e m pozarolniczym a zajęciem jednej z 4 postaw. Otóż chłopi-robotn i c y znaleźli się w zdecydowanej większości w grupie postaw C. Wśród
t y c h , którzy przyjęli p r o j e k t scalenia bez zastrzeżeń, było aż 46,68%
ogółu z a t r u d n i o n y c h pozarolniczo. W y n i k t e n sugeruje duże zaangażo­
wanie chłopów-robotników w sprawy ziemi j a k o w a r s z t a t u pracy i włas­
ności, większe niż chłopów. Może on wypływać z tego, właśnie t a
g r u p a społeczna z r a c j i szerszych zainteresowań s p r a w a m i społeczeństwa
globalnego rozumie lepiej korzyści wynikające z modernizacji gospo­
darstw. Możemy też przypuszczać, że w i e l u przedstawicieli t e j g r u p y
opowie się za pozostaniem wyłącznie w zawodzie r o l n i k a , g d y uzyska
odpowiednie w a r u n k i do racjonalnego jego w y k o n y w a n i a . 15,56% ogółu
z a t r u d n i o n y c h pozarolniczo, którzy weszli w skład g r u p y postaw D,
stanowiły osoby bardzo silnie związane z pracą w przemyśle w i e l k o -

�POSTAWY

123

MIESZKAŃCÓW WSI WOBEC K O N F L I K T U

m i e j s k i m , posiadające niewielką ilość ziemi. D l a n i c h gospodarstwo r o l ­
ne było t y l k o dopełnieniem do w y k o n y w a n y c h zajęć w zawodach poza­
r o l n i c z y c h i dlatego też jego los nie był p r z e d m i o t e m i c h zaintereso­
w a n i a (tabl. 4).
Tabl.

4. Ujęcie graficzne współzależności między zatrudnieniem pozarolniczym
a zajęciem określonej postawy w stosunku do p r o j e k t u scalenia
(Zestawienie autorki opracowane na podstawie danych G U S oraz badań terenowych)

f. W t r a k c i e analizy porównywano ilość z i e m i w h a p r z e d i po k o ­
masacji w poszczególnych gospodarstwach. Starano się tą drogą uzyskać
informacje, czy zachodzi korelacja między zajęciem j e d n e j z 4 postaw
a e w i d e n t n y m zwiększeniem l u b zmniejszeniem ilości z i e m i . Współ­
zależności t a k i e j nie uchwycono. N i e zarejestrowano również związku
między reprezentowaną postawą a ilością kawałków g r u n t u poprzednio
posiadanego.
4

g. Szukając dalszych p r z y c z y n zajęcia jednej z 4 postaw starano- się
Wychwycić rozbieżności w stanie majątkowym poszczególnych gospo­
d a r s t w r o l n y c h przed i po scaleniu. Porównywano więc wysokość do­
chodu na podstawie przychodowości gospodarstw w 3 latach poprze­
dzających komasację i po n i e j . Współzależności t a k i e j nie zaobserwo­
wano.
5

h. W t y m s a m y m celu i w analogiczny sposób porównywano ilość
hodowanego i n w e n t a r z a przed i po komasacji. T u należy zaznaczyć, że
n i e w i e l k i wzrost chowanej nierogacizny, j a k i się uwidocznił w o s t a t n i m
r o k u , nie był wyłącznie p o z y t y w n y m efektem scalenia, lecz przede
w s z y s t k i m w y n i k i e m zniesienia obowiązkowych dostaw d l a państwa
oraz w z r o s t u cen s k u p u żywca.
Przeprowadzone badania nie wykazały, aby z w o l e n n i c y Y u z y s k a l i
* Ze szczegółowym rozbiciem na poszczególne kategorie użytków i i c h jakość,
np. ziemia orna, użytki zielone, las.
Materiały do tego zagadnienia czerpano z rejestrów r o l n y c h oraz wiosennych
i jesiennych spisów gospodarczych, znajdujących się w gestii i udostępnionych
przez GRN.
s

�124

MIROSŁAWA D R O Z D - P I A S E C K A

dzięki scaleniu wyższe efekty finansowe niż s y m p a t y c y X . Dotychcza­
sowy stan posiadania j e d n y c h i drugich, m i m o zmienionej k o n f i g u r a c j i
działek, pozostał bez większych zmian, nie zarejestrowano również zubo­
żenia poszczególnych gospodarstw, w z r o s t u i c h obciążeń, a w t y m świad­
czeń i podatków na rzecz państwa.
Dotychczasowe w y n i k i jednoznacznie wykazały, że p r z y b a d a n i u
zachowań ludności w i e j s k i e j ograniczenie analizy je d ynie do metod sta­
t y s t y c z n y c h i socjologicznych może okazać się zwodnicze i pociągać za
sobą błędy i n t e r p r e t a c y j n e . Zróżnicowanie postaw w komasowanej w s i
musiało mieć swoje źródło w i n n y c h c z y n n i k a c h , pozostających poza
strukturą społeczną czy majątkową mieszkańców. Dlatego też celem
ostatecznego wyjaśnienia i c h p r z y c z y n należało zapoznać się z przebie­
g i e m całej a k c j i scaleniowej i w y d a r z e n i a m i ją poprzedzającymi.
Z e b r a n y materiał t e r e n o w y pozwala wysunąć przypuszczenie, że do­
minującą rolę w f o r m o w a n i u się o d m i e n n y c h postaw w okresie scale­
n i a odegrały w y d a r z e n i a z przeszłości w s i . Przez długie dziesięciolecia
istniejący układ społeczno-gospodarczy sankcjonował i utrwalał zależ­
ność ekonomiczną i podporządkowanie gospodarstw najmniejszych więk­
szym. Przejawiały się one chociażby w konieczności wynajęcia k o n i a
l u b wypożyczenia sprzętu od bogatego sąsiada w zamian za odrobek.
Stwarzało t o swoisty system koegzystencji między poszczególnymi k a ­
t e g o r i a m i gospodarstw w e w s i , przypominający f e u d a l n y układ patrona
i k l i e n t e l i . Jest rzeczą zrozumiałą, że b i e d n y r o l n i k starał się n i e n a r a ­
żać bogatemu sąsiadowi, od którego był w w i e l u w y p a d k a c h zależny.
C i e r p l i w i e znosił jego fanaberie, a częstokroć i obelgi oraz głośno utoż­
samiał się z głoszonymi przez niego poglądami, chociaż osobiście był
często odmiennego zdania i przekonań. N a istniejący układ odniesienia
naniosły się k o n f i g u r a c j e powstałe w czasie o k u p a c j i n i e m i e c k i e j . Część
mieszkańców w s i przystąpiła do zbrojnej w a l k i z o k u p a n t e m , nieraz
w organizacjach reprezentujących odmienne orientacje polityczno-spo­
łeczne. Część stawiała wobec w r o g a b i e r n y opór czy rodzaj kamuflażu.
L o s y powojenne j e d n y c h i d r u g i c h były bardzo różne, zależne od obo­
wiązujących w poszczególnych latach koncepcji p o l i t y c z n y c h . G d y do
w s i zaczęła napływać gotówka z w y k o n y w a n y c h zawodów p o z a r o l n i ­
czych, zmieniająca zasadniczo status dotychczasowej biedoty, sytuacja
jeszcze bardziej się zawikłała. Uległy zmianie dotychczasowe
relacje
i zależności. Ogólny układ koegzystencji sąsiedzkiej n i e sprzyjał j e d n a k
konsolidacji j e j mieszkańców. P r z e m i a n y społeczno-ekonomiczne w ca­
łym społeczeństwie p o l s k i m po w o j n i e wpłynęły z czasem na n o r m a l i ­
zację stosunków wewnątrz w s i . Zadawnione urazy i pretensje zaczy­
nano zapominać, t a k że stopniowo przestały mieć one większy wpływ
na życie w s i . Proces t e n w p e w n y m momencie został r a p t o w n i e zaha­
m o w a n y właśnie w czasie scalania gruntów. Komasacja była w p e w n e j
mierze bodźcem do odnowienia z a t a r t y c h już w pamięci niechęci i a n t a -

�P O S T A W Y MIESZKAŃCÓW WSI W O B E C K O N F L I K T U

125

gonizmów. Gospodarze zaczęli nagle sobie przypominać, że sąsiedzi r e ­
prezentujący o d m i e n n y na nią pogląd dopuścili się kiedyś obrazy, u r a ­
z i l i i c h honor, a n a w e t s k r z y w d z i l i . Częstokroć nieistotne kłótnie i n i e ­
porozumienia, w czasie których w y p o m i n a n o sobie dawną biedę i za­
leżność od i n n y c h łub „pańskość", ożyły ze zdwojoną siłą. K i l k a miesięcy
przed komasacją, g d y mieszkańcy w s i D . b y l i już p o w i a d o m i e n i o m a ­
jącym nastąpić scaleniu, zatargi zostały spotęgowane w czasie wyborów
sołtysa. I c h przebieg skłócił ostatecznie całą wieś. Przyczyną bezpo­
średnią były zabiegi 2 gospodarzy o funkcję sołtysa. K a n d y d a t a m i n a
to stanowisko był X i Y.
Współzawodnictwo t y c h 2 rolników o p r y m w e w s i rozpoczęło się
jeszcze w okresie i c h młodości i trwało nieprzerwanie przez okres o k u ­
pacji h i t l e r o w s k i e j , lata krzepnięcia ludowego państwa, aż do schyłku
l a t 6 0 - t y c h . W czasie w o j n y obaj b r a l i c z y n n y udział w r u c h u o p o r u
i m i m o że należeli do t e j samej organizacji podziemnej i c h losy i d r o g i
życiowe były zupełnie różne. Y pochodził z najbogatszej r o d z i n y w e w s i ,
dzięki czemu n i e o m a l automatycznie był p r e d y s t y n o w a n y do zajmowa­
nia czołowego miejsca w w i e j s k i e j h i e r a r c h i i autorytetów. Natomiast X
był synem małorolnego chłopa, ale za t o cechowała go wrodzona i n t e l i ­
gencja i predyspozycje przywódcze, które okazały się n i e z w y k l e p r z y ­
datne w walce z o k u p a n t e m . Odmienne w a r u n k i egzystencji oraz róż­
nice charakterologiczne i osobowościowe sprzyjały ciągłości i długo­
trwałości r y w a l i z a c j i X i Y (silniej jeszcze w kilkadziesiąt l a t po w o j ­
nie). W y b o r y sołtysa były p o t r a k t o w a n e przez r y w a l i jako rodzaj s p r a w ­
dzianu popularności i prestiżu wśród mieszkańców w s i . W w y n i k u i c h
działań w e w s i rzeczywiście wyodrębniły się d w a przeciwne obozy:
zwolenników X i zwolenników Y. Ostatecznie po 2 - k r o t n y c h o f i c j a l n y c h
w y b o r a c h sołtysem został k a n d y d a t dotąd n i e t r a k t o w a n y poważnie —
d a l e k i od opowiadania się po c z y j e j k o l w i e k stronie. Podczas scalania
gruntów i po jego zakończeniu działalność o b u g r u p nasiliła się. Z w o ­
l e n n i c y X dążyli przede w s z y s t k i m do spowodowania ponownego sca­
lenia, natomiast s y m p a t y c y Y występowali w obronie d ok ona nyc h po­
miarów i w y t y c z o n y c h nowo nadziałów ziemi, przyjmując t y m s a m y m
rolę opozycji p o z y t y w n e j .
Szczególnie ważną rolę w w y t w o r z e n i u się s y t u a c j i antagonistycznej
odegrała postawa — X . Właśnie jego działalność była powodem o d r z u ­
cenia przez część w s i p r o j e k t u scalenia. Był to mężczyzna cieszący się
od l a t dużym a u t o r y t e t e m , j a k o d o b r y gospodarz i o p e r a t y w n y w po­
czynaniach społecznik oraz i n n o w a t o r r o l n i c t w a , i n i c j a t o r szeregu akcji,
w t y m p i e r w s z y propagator i n a j g o r l i w s z y w y z n a w c a idei komasacji.
Jego prestiż został bardzo poważnie podważony, k i e d y wdał się w za­
t a r g z własnym szwagrem, powodując śledztwo i interwencję z zewnątrz.
Opinia wiejska była w t y m w y p a d k u solidarna. Uważano, że s p r a w y
sporne p o w i n n y być rozstrzygane wyłącznie w gronie r o d z i n n y m l u b

�126

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

sąsiedzkim i n i e wykraczać poza wieś. Ponieważ w czasie wyborów soł­
tysa nie udało m u się odzyskać utraconej pozycji w społeczności w i e j ­
skiej, podjął próbę odzyskania zaufania i prestiżu w czasie komasacji,
skupiając wokół siebie t y c h , którzy z dokonanych podziałów n i e b y l i
zadowoleni. T e n zdawałoby się niedorzeczny pomysł miał wiele szans
na pomyślne dla niego zakończenie, g d y b y rzeczywiście geodeta popeł­
nił rażące błędy i zapadła decyzja o p o n o w n y m scaleniu. T a k się j e d n a k
nie stało. Jego postępowanie spotkało się z silniejszą niż przypuszczał
opozycją pozostałych mieszkańców. W konsekwencji k o n f l i k t objął całą
wieś, a antagonistyczne poczynania k i e r o w a n o n i e t y l k o wobec współ­
mieszkańców, lecz i wykonawców p r o j e k t u oraz przedstawicieli a d m i ­
nistracji.
W opiniach na temat r o l i X w k o n f l i k c i e podkreślano przede wszyst­
k i m jego n e g a t y w n e cechy charakterologiczne, j a k upór w dążeniu do
„postawienia n a s w o i m " , pewność siebie i wiarę w e własną n i e o m y l ­
ność, a t y m s a m y m b r a k s a m o k o n t r o l i i usiłowanie osiągnięcia celu za
wszelką cenę. Ponadto w y k p i w a n i e sąsiadów i i c h działań, nieuznawanie
i n n y c h autorytetów — poza własnym. A m b i t n y do przesady miał b o ­
leśnie odczuć n i e w y b r a n i e go n a sołtysa, a następnie n a członka r a d y
scaleniowej. Uczucie k r z y w d y miało być d l a niego t y m silniejsze, że
„przedtem był doceniany, załatwiał różne rzeczy i był r u c h l i w y " . Po
skończonej komasacji X n i e dał za wygraną. „ N a początku mówił, że
g d y b y n i k t na pole nie wyszedł, t o b y jeszcze raz było scalenie, to b y
zmienili..., bo się ludzie nie godzą. N i e dawał on też i jego ludzie w y ­
chodzić w pole i pracować t y m , co c h c i e l i " .
6

W o p i n i i mieszkańców sąsiednich w s i postawa X zasługuje n a po­
tępienie, „bo j a k można t a k skłócić wioskę, przecież należy dążyć do
jedności [...] d w a koła gospodyń chcieli założyć i d w a sołtysy już p r o ­
ponują [...] Zbuntował on część w s i , która b y do zabicia poszła, g d y b y
nie przyjechała m i l i c j a [•••] t y l k o chce rządzić państwem, a t u m u chło­
p i nie dają".
Przedstawiciel opozycji p o z y t y w n e j Y nie jest sylwetką t a k k o n ­
trowersyjną j a k X . Ceniony przede w s z y s t k i m j a k o niezły r o l n i k i spo­
k o j n y człowiek, s k o n c e n t r o w a n y na własnej rodzinie i gospodarstwie.
Jego łatwość współżycia z sąsiadami oraz niemieszanie się do cudzych
spraw zyskały m u szacunek we w s i . Swoją postawą życiową i zacho­
w a n i e m stanowił absolutne przeciwieństwo t r u d n e g o w pożyciu są­
siedzkim i ciężko doświadczonego przez los — X . W czasie prac k o masacyjnych w y b r a n o go na członka r a d y scaleniowej, a sami w y k o ­
n a w c y p r o j e k t u (inżynierowie geodeci) uważali go za pośrednika mię­
dzy n i m i a wsią. Zyskał więc zaufanie i pełnił f u n k c j e , o które X bez­
skutecznie zabiegał, co oczywiście wpłynęło na zaostrzenie k o n k u r e n c j i
Wszystkie cytaty zamieszczone w opracowaniu pochodzą z materiałów A r c h i ­
w u m Zakładu E t n o g r a f i i I H K M P A N w Warszawie. N r i n w . 1790-1800.
6

�POSTAWY

MIESZKAŃCÓW WSI WOBEC K O N F L I K T U

127

między r y w a l a m i . Ponieważ od l a t znano go j a k o głównego oponen­
ta X został poniekąd k r e o w a n y n a przywódcę przez t y c h , którzy b y l i
zadowoleni ze scalenia, a więc r e p r e z e n t o w a l i odmienne stanowisko
niż X .
O p i n i e sąsiadów o w y d a r z e n i a c h w e w s i D. były zdecydowanie n e ­
g a t y w n e . Wskazywały na u j e m n e cechy charakterologiczne X i jego
g r u p y , i c h dążenie do władzy i rządzenia. Podkreślały i c h nieracjo­
nalne podejście do ziemi, która zamiast „rodzić leżała odłogiem". Z a ­
znaczały, że t e n sam geodeta przeprowadzał scalenia w i n n y c h wsiach
w okolicy i nigdzie n i e było t a k i e j s y t u a c j i . T a m b o w i e m k i e r o w a n o
się głównie r a c j a m i gospodarczymi. Dominowała w n i c h t r o s k a i o d ­
powiedzialność za prowadzony w a r s z t a t pracy, a nie s u b i e k t y w n e racje
emocjonalne i rozbudzone nagle zadawnione urazy. M i m o to, że n i e
każdy r o l n i k był ze scalenia w pełni zadowolony, oczekiwano na m o ­
m e n t zakończenia prac i rozoranie miedz, „jak na zbawienie, bo już
był w i e l k i czas [...] była połowa września i trzeba było orać i siać.
Mało k t o patrzył na t e n m e t r czy k i l k a , których m u brakowało [...]
b y l i tacy, co sobie sami r o z o r a l i miedze i zaczynali pracę, bo kamienie
już były wkopane, t o znaczy zaznaczone miedze, [...] a t a m w e w s i D .
była m i l i c j a i jest do dziś m i l i c j a " .
Po zakończeniu prac scaleniowych, g d y zapadł już ostateczny w e r ­
d y k t oraz w y t y c z o n o nowe miedze, antagonistyczne u g r u p o w a n i a w e
w s i D. wzmogły swoją działalność. K o n f l i k t przekroczył granice w s i ,
a n a w e t p o w i a t u . Równocześnie opinie mieszkańców w s i D . na t e m a t
przeprowadzonej komasacji, przebiegu prac geodety i społecznej r a d y
scaleniowej (składającej się z delegatów mieszkańców wsi) i c h r z e t e l ­
ności i fachowości oraz efektów w y k o n a n y c h prac można podzielić na
3 główne g r u p y : 1) opinie negatywne, 2) opinie p o z y t y w n e , 3) opinie
n e u t r a l n e inaczej niezaangażowane. O b s e r w u j e m y p r z y t y m zasadni­
czą rozbieżność między zajętymi p o s t a w a m i A, B, C, D a w y p o w i e d z i a ­
m i i o p i n i a m i , c z y l i zachowaniami w e r b a l n y m i a f a k t y c z n y m i . Opinie
p o z y t y w n e w y p o w i a d a n e były przez niektórych przedstawicieli g r u ­
p y A, a negatywne — g r u p y C. Krótko można je scharakteryzować
następująco:
1. Opinie skrajnie negatywne w y p o w i a d a l i w większości wypadków
zwolennicy X . Z a jego czynną namową część z n i c h nie przejęła w po­
siadanie nowo wyznaczonych k o l o n i i . Przyczyną tego stanu rzeczy było
oczekiwanie na nową komasację l u b komisję, która b y wydała decyzję
o konieczności w e r y f i k a c j i przeprowadzonych prac scaleniowych, „przepunktowała poszczególne działki", a t y m s a m y m zmieniła obecny sta­
tus quo. Uważali o n i , że
„dlatego wszystko trzeba znów przepunktować i szkody wyrównać, bo inżynier
geodeta popełnił błąd [...] Mierniczy powinien na początku przyjść i zobaczyć, co
jest czyje na polu, a on wziął rejestr i z rejestru odrąbał wszystko [...] Na przy-

�128

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

kład sąsiad miał działkę, uprawiał ją od bardzo dawna, a teraz znikła m u , k t o
i n n y ją m a i uprawia. Taka też działka za szosą jest bez właściciela".

S t a n o w i s k u t a k i e m u towarzyszyły antagonistyczne poczynania, e p i ­
t e t y i rękoczyny w stosunku do geodetów, członków r a d y scalenio­
w e j i zwolenników Y, s k a r g i oraz petycje pisemne, oszczerstwa i p l o t ­
k i (tabl. 5-7).
T a b l . 5. Schematyczne

przedstawienie opinii skoligaconych rodzin na temat
prowadzonego scalenia

(Opracowanie

autorki n a podstawie

badań

prze­

terenowych)

Mateusz=ř=Maria
11921
1 1929

ñotr= J u l i a n a
ł

«1899

9

ď

Jan=pMaria

«1920

,r

Tadeusz

«1947

J a n = M a r i a n n a Ignacy: J a n i n a
11941
11945
«1905 11939

Piotr

1

Anna

«1950 «1952

O

O*

Kazimierz K r y s t y n a

«1933

«1940

AnnaŤ=Jozef
11948 119S2

9

ď

Antonina=¡=Wtadystaw

«1910

Kazimierz

« 1336

Saezepan^Jadwiga

« 1910

Krystyna

«1942

Cj^meżczyzrra; Q kobiela: * 1910 data uradzania; t/S35data śmierci;

Jezef

Andrzej

«1953

Maria

« 1936

Stanistaw=Celina

«1930

«1935

Stanistew

«1940

Marta

«19S3

potomstwu; =

matienstwo; ©opinie pozytywne;® opinie negatywne;
0opirtie neutralne

2. Opinie p o z y t y w n e zarówno o przebiegu, j a k i zasadach p r a c y geo­
dety oraz r a d y scaleniowej wyrażali głównie zadowoleni z rezultatów
przeprowadzonej komasacji, ale b y l i wśród n i c h również p r z e d s t a w i ­
ciele g r u p y A . I c h zdaniem „inżynier był bardzo ostrożny, wiedział co
go czeka i robił wszystko, żeby m u n i k t n i e zarzucił p r z e k u p s t w a czy
oszustwa". O n i t o dążyli do stabilizacji i u n o r m o w a n i a życia w e w s i ,
co zdaje się świadczyć o i c h bardziej r a c j o n a l n y m niż e m o c j o n a l n y m
stosunku do prowadzonego w a r s z t a t u pracy. R e k r u t o w a l i się o n i w więk­
szości ze zwolenników Y. Uważali, że
„już dawno z t y m i p r o w o k a t o r a m i [czyli zwolennikami X — przyp. M . D.-P.]
p o w i n i e n być zrobiony porządek, a sam X p o w i n i e n być zamknięty i koniec [...]
O n i narzekają na komisję, bo podobno komisja miała mówić mierniczemu, gdzie
on ma postawić słupy. T a k to miało wyglądać: komisja się pyta, dla kogo p a n
mierzysz? a on mówi na przykład dla Pawła, a wtedy komisja [...] nie, w i e p a n to
za mało [...] przypuść m u pan jeszcze kawałek. Tak miał mierniczy robić według
nich".

W w y p o w i e d z i a c h i c h przejawia się jednocześnie świadomość t a k i c h
cech k u l t u r o w y c h własnej społeczności, j a k swoista d u m a i dążenie „do
postawienia na s w o i m " , aby t y l k o nie wydać się „gorszym" czy „głup­
s z y m " o d sąsiada.

�POSTAWY

MIESZKAŃCÓW WSI WOBEC K O N F L I K T U

129

„Każdy chce na swoim postawić, żeby nie był gorszy od drugiego, żeby d r u g i
nie miał lepiej [...] Niech stracę, niech adwokaty wezmą, niech wyprawuję, a m u
pokażę, że nie jestem t a k i głupi. Więcej w y d a na adwokatów i prawa, niż t o jest
warte, taka zawziętość [...] Teraz ma być jeszcze jedna komisja. Nie jest możliwe,
żeby ona zmieniła cokolwiek. Zadrażnia to t y l k o stosunki. Gdyby nie interwencje
i petycje X i pisane przez niego za wszystkich podania, sprawa dawno b y była
załatwiona".

3. Opinie n e u t r a l n e w y p o w i a d a l i ci, którzy n i e chcieli się narazić
któremukolwiek z antagonistycznych ugrupowań oraz próbujący ukryć
swoje właściwe stanowisko. Najbardziej charakterystyczne dla repre­
zentantów t e j g r u p y w y p o w i e d z i brzmiały: „komisja punktowała, ale
czy ona miała coś do powiedzenia? Różnie t o mówią. J e d n i , że odgry­
wała jakąś rolę, i n n i , że n i e " , albo „do k o m i s j i się n i e wtrącałem [...]
j e d n i są zadowoleni z komasacji, d r u d z y nie, a m n i e t a m jest wszystko
j e d n o " . Natomiast i c h poglądy na zaistniałe w y p a d k i wykazywały sze­
reg cech racjonalnego, ekonomicznego myślenia.
„Inżynier swoje zrobił. W y b r a l i ludzie komisję sami spośród siebie. I wszystko
może być w porządku, t y l k o trzeba wszystko brać rozsądnie. Jeżeli ktoś ma mniej
ziemi, ale za to lepszej, to jest w porządku. Nawet j a k k t o dostał cały hektar
ziemi dalej od domu, to jest w porządku, bo to m u się opłaca. Sprawiedliwie i roz­
sądnie [...] Przecież nawet ci, co b y l i w k o m i s j i , to nie wiedzieli, gdzie k t o dostanie
ziemię. N a przykład sąsiad mówi, że specjalnie m u dano ziemię za drogą, a k t o
był Duchem Świętym i wiedział, że m u t a m kawałek przydzielą".

Częstokroć były t o w y p o w i e d z i połączone z ocenami piętnującymi
poczynania t y c h mieszkańców w s i , którzy s w y m postępowaniem m o g l i
przyczyniać się do zaostrzenia antagonizmów. Podkreślały one n p . czę­
sto, że „trochę to dziwne, że sołtys obecnie t r z y m a się kurczowo p o l i ­
t y k i X . Dostał bardzo dobrą kolonię, n i e w y p i e r a się, że jest zadowo­
lony, a jednocześnie spiskuje przeciw komasacji razem z X " .
Opinie na t e m a t przeprowadzonej komasacji (pozytywne, n e g a t y w ­
ne, n e u t r a l n e ) nie są uzależnione od w i e k u , płci, wykształcenia czy
zatrudnienia pozarolniczego. Natomiast wykazują jednomyślność w obrę­
bie poszczególnych małych r o d z i n w r e l a c j i : dziadkowie,
ojcowie,
dzieci.
W zaistniałym k o n f l i k c i e oraz zróżnicowaniu się postaw i o p i n i i na
temat komasacji zdecydowanie ujemną rolę odegrało stanowisko przede
w s z y s t k i m jednego człowieka. N i e należy jednak zapominać, że splot
różnych czynników, w y p a d k o w a różnorakich p r z e c i w s t a w n y c h działań
zadecydowały o t y m , że jednostka mająca wszelkie predyspozycje do
odegrania p o z y t y w n e j i integrującej r o l i stała się przywódcą n e g a t y w ­
n y m , rozbijającym jedność całej w s i . Bezsprzecznie winę za t o ponosi
i społeczność wiejska, która nie potrafiła w k r y t y c z n e j s y t u a c j i wyjść
poza osobistą niechęć, aby świadomie stawić czoło biegowi wydarzeń.
Wbrew oczywistym faktom argumentem podstawowym, j a k i wysuwali
wszyscy niezadowoleni z efektów scalenia, był a r g u m e n t ekonomicz9 — E t n o g r a f i a P o l s k a t. X X V I , z. 1

�MIROSŁAWA D R O Z D - P I A S E C K A

130

Tabl. 6. Schematyczne przedstawienie o p i n i i skoligaconych rodzin na temat prze­
prowadzonego scalenia
(Opracowanie

autorki na podstawie

badań

terenowych)

Ludwik=Antonina
« 4 5
i 1950

t

O*

9
Marianna:
«1901

J«zef=pJdzefa
* 19Ю
«1911

Jan=¡=Janina
«188?
«1900

R a f a ł WładysVaw=Franciszka R o z a l i a =i=Andrzej
« 1897
• 1899

t

Marek=Maria
«1920 «1923

ť
Henryk
«1932

Aniela
«1928

Stanisław
* 19(5

Marian
* 19(8

Jozefa
«1941

Janina =
«1923

f

Г

Jozef J a n
«1941 «1942

Jdzef
H e l e n a = Bolesław
«19S3
«193Б
«1932

n y — k r z y w d a . Wyrządzić ją miał przede w s z y s t k i m inżynier geodeta
dokonując w a d l i w e j oceny starego g r u n t u , który miał znacznie większą
wartość niż nowo usytuowane działki. Ponieważ geodecie pomagali
w pracy przedstawiciele r a d y scaleniowej (czy k o m i s j i scaleniowej),
w y b r a n i spośród w s z y s t k i c h mieszkańców, o n i również uważani b y l i
za współwinnych istniejącej sytuacji.
Tabl. 7. Schematyczne przedstawienie o p i n i i skoligaconych rodzin na temat prze­
prowadzonego scalenia
(Opracowanie

autorki na

podstawie

badań

Mateusz = J a m n a
t !9Sr
1 1950

Piotr=f=Jeze!a
tra?/
',is;i2

ď

O*

Tadeusz=pAnna
«1923

*1925

Henryk

Adrian

Maria

« 1945

«1947

«1950

Aleksander=¡=Anna
«1916

« 1920

Marta ^ S t e f a n
«1915

«1916

Wojciech A d a m W a l e n t y Z y g m u n t
«1948

terenowych)

«1950

« 1953

«1943

K a z i m i e r z = p Marra
«1919

*1Ł25

R y s z a r d Celina Tadeusz
«1950

«1947

«1947

Lucyna
«1950

N a t y m miejscu należy zastanowić się, j a k i e stanowisko zajęły l o ­
kalne a u t o r y t e t y w stosunku do rozwijających się wypadków w e w s i D .
w czasie j e j scalania. I n s t y t u c j e i organizacje społeczno-polityczne oraz
organy a d m i n i s t r a c y j n e szczebla powiatowego i wojewódzkiego były
od samego początku zaangażowane w przebieg a k c j i . D o n i c h też n a ­
pływały prośby, petycje i s k a r g i obligujące do i c h rozstrzygania od
w s z y s t k i c h ugrupowań w e w s i . Stworzyło t o specyficzną sytuację u t r u d -

�P O S T A W Y MIESZKAŃCÓW WSI W O B E C K O N F L I K T U

131

niającą wszelkie poczynania pacyfikacyjne. M i m o że i c h p r z e d s t a w i ­
ciele o d p i e r w s z y c h d n i usiłowali załagodzić k o n f l i k t , t o j e d n a k j a k o
instancje mające bezpośredni w p ł y w na prawidłowy przebieg k o m a ­
sacji i odpowiedzialne za nią na każdym k r o k u narażone były n a n i e ­
powodzenie. Każda b o w i e m decyzja, czy nawet r o z m o w a mająca n a
celu u n o r m o w a n i e stosunków wśród mieszkańców w s i , spotykała się
z natychmiastową kontrakcją osób, które z różnych względów nie były
z n i c h zadowolone. Również j a k i e k o l w i e k postępowanie mediacyjne
było z miejsca torpedowane. W k o n s e k w e n c j i wszelkie działania t y c h
i n s t y t u c j i i organizacji w zakresie przywrócenia zasad demokratyczne­
go myślenia i postępowania były bardzo ograniczone.
W t r a d y c y j n e j społeczności w i e j s k i e j ogromną rolę odgrywał auto­
r y t e t t a k i c h i n s t y t u c j i , j a k szkoła i kościół. W samej w s i D . żadnej
z t y c h placówek nie było, co oczywiście miało p e w i e n wpływ n a z m n i e j ­
szenie i c h r o l i w dziedzinie określania i r e g u l o w a n i a n o r m współżycia
sąsiedzkiego.
Próbę wpłynięcia na osłabienie k o n f l i k t u podjął proboszcz p a r a f i i ,
w której granicach a d m i n i s t r a c y j n y c h leżała wieś D . J a k sam p r z y ­
znawał, była ona bardzo nieśmiała. W czasie jednego z n i e d z i e l n y c h
kazań wygłosił k i l k a zdań na t e m a t miłości bliźniego i zasad chrześci­
jańskiego współżycia. M i m o że zawarte w n i c h aluzje były odległe od
nawiązywania do toczących się we w s i D. wydarzeń, po skończonej
mszy odwiedziło go k i l k u j e j mieszkańców z żądaniami wyjaśnień i o d ­
wołania niektórych sformułowań, które przyjęli za skierowane do siebie.
Również niepowodzeniem skończyła się próba podjęta przez nauczy­
ciela szkoły, do której uczęszczało gros uczniów ze w s i D. N a l e k c j i
wychowawczej wyraził on w p r o s t dezaprobatę odnośnie do wypadków
mających miejsce w scalanej w s i . Apelował do wychowanków, a b y
w miarę swoich s k r o m n y c h możliwości starali się wpłynąć na postępo­
w a n i e rodziców, a gdy t o jest niemożliwe, chociaż sami w przyszłym
„dorosłym" życiu starali się bardziej o b i e k t y w n i e i s p r a w i e d l i w i e oce­
niać podobne sytuacje, kierując się r a c j a m i ogólnospołecznymi, a n i e
wyłącznie osobistymi. Reperkusje t e j pogadanki n i e dały na siebie dłu­
go czekać. W ciągu k i l k u następnych d n i szkołę o d w i e d z i l i zagniewani
rodzice. Napłynęły na pedagoga s k a r g i do d y r e k c j i szkoły i k u r a t o ­
r i u m , a on sam został d o t k l i w i e p o b i t y przez nieznanych sprawców.
W obliczu doznanych porażek zarówno proboszcz, j a k i nauczyciel
d a l i za wygraną i więcej tego zagadnienia nie podjęli. Równocześnie
w samej w s i D. nie było osoby, która cieszyłaby się jakimś szczególnym
a u t o r y t e t e m , mogącej wpłynąć n a złagodzenie k o n f l i k t u . J e j mieszkań­
cy stanęli więc sami wobec problemów, z którymi nie bardzo d a w a l i
sobie radę. Dlatego też częściej niż k i e d y k o l w i e k u c i e k a l i się do samo­
sądów l u b sięgali po rozwiązania p r o p o n o w a n o m v ^ z organa sądowe.

�132

MIROSŁAWA

D R O Z D - P I A S E C K A

R O L A C Z Y N N I K Ó W ZEWNĘTRZNYCH W K S Z T A Ł T O W A N I U SIĘ P O S T A W
W STOSUNKU DO Z I E M I W SYTUACJACH K O N F L I K T O W Y C H

Obserwacja przebiegu a k c j i scaleniowych na południowo-wschodnim
Mazowszu jednoznacznie wskazuje ujemne s k u t k i i n g e r e n c j i zewnętrz­
n y c h na życie społeczności w i e j s k i e j . W t y m p r z y p a d k u reprezentan­
t a m i „osób z zewnątrz" były różne kategorie urzędników a d m i n i s t r a c j i
państwowej i w y k o n a w c y komasacji — inżynierowie geodeci. Z reguły
każde i c h wkroczenie kończyło się k o n f l i k t e m z mieszkańcami, w któ­
r y m a k t y w n i e uczestniczyły obie s t r o n y oraz liczne grono sympatyków
czy przeciwników określonych osób i i c h stanowisk.
Rozpatrując c z y n n i k i , które decydowały o w z a j e m n y m w r o g i m n a ­
s t a w i e n i u między mieszkańcami w s i a w y k o n a w c a m i i przedstawicie­
l a m i a d m i n i s t r a c j i w czasie i po zakończeniu komasacji, zacznijmy od
czynników n a t u r y f o r m a l n e j , c z y l i postępowaniu z g o d n y m z przepisa­
m i i t r y b e m urzędowego przebiegu prac związanych z przeprowadza­
n i e m a k c j i scaleniowej.
Otóż w s a m y m założeniu, że dla przeprowadzenia komasacji w y ­
starczy zgoda 5 1 % gospodarzy kryło się niebezpieczeństwo, że pozostałe
4 9 % s t a n o w i l i p o t e n c j a l n i niezadowoleni, czy też niechętni scaleniu
jeszcze przed przystąpieniem do zasadniczych prac. M o t y w y i c h stano­
w i s k a mogły być różne. N a przykład niechęć do z m i a n y dotychczaso­
wego areału wynikająca z przywiązania emocjonalnego do dotychczas
uprawianego g r u n t u (czyli przesłanki psychologiczne), bądź przekona­
nie o jego wyższej niż w i n n y c h gospodarstwach wartości ekonomicz­
n e j . W i a r a t a n i e zawsze musiała mieć p o k r y c i e w rzeczywistości, z w y ­
k l e b o w i e m wynikała z przeświadczenia właściwego t u t e j s z y m r o l n i ­
k o m , że t o co jest moje, jest najlepsze (czyli m o t y w psychologiczny
i ekonomiczny). Stanowiska n e g a t y w n e rodziły się również z niechęci
do sąsiada, z którym n i e zawsze żyło się w zgodzie, a który właśnie
znalazł się w g r u p i e t y c h , co p o p i e r a l i komasację i występowali o nią.
Często dużą rolę odgrywała też sugestia, że „sąsiad t y l k o czycha n a
moje p o l e " .
I n n y m c z y n n i k i e m wiążącym się ściśle z t r y b e m postępowania a d m i ­
nistracyjnego był okres t r w a n i a prac scaleniowych, wynoszący jeden
r o k gospodarczy (od jesieni do jesieni). T a k krótki t e r m i n p r z e w i d z i a ­
n y n a przeprowadzenie całej a k c j i utrudniał działalność uświadamia­
jącą w zakresie celowości i efektów, j a k i e niesie za sobą komasacja.
Wykluczał o n n a w e t dłuższe bezpośrednie r o z m o w y z s a m y m i zainte­
r e s o w a n y m i . Natomiast mieszkańcy t u t e j s z y c h w s i są n i e u f n i w sto­
s u n k u do wszelkiej i n g e r e n c j i z zewnątrz. Nieufność ta jest być może
przeżytkiem przetrwałym jeszcze z l a t pańszczyźniano-poddańczych,
k i e d y ,to i n t e r w e n c j a rządu zaborczego czy pana wiązała się zazwyczaj
z krzywdą d l a ludności. Jej przełamanie było możliwe j e d y n i e przez

�POSTAWY

MIESZKAŃCÓW WSI WOBEC K O N F L I K T U

133

znalezienie właściwego podejścia do r o l n i k a , wytłumaczenie m u celo­
wości t a k i c h , a nie i n n y c h poczynań. Wymagało t o j e d n a k znacznej
ilości czasu. Gospodarz b o w i e m potrzebował zastanowić się, porozma­
wiać z resztą r o d z i n y . Musiał nabrać pewności, że współuczestniczy
w p o d e j m o w a n i u decyzji bezpośrednio go dotyczących, że jego zdanie
i w o l a się liczą. Szczególnie t e n ostatni f a k t miał doniosłe znaczenie,
ponieważ w ostatnich latach bardzo wzrosło przekonanie rolników o i c h
r o l i w społeczeństwie g l o b a l n y m .
Jeszcze inną przyczyną konfliktów wynikającą z f o r m a l n y c h zasad
czynności scaleniowych była tolerancja obejmująca 5000 m g r u n t u .
Oznaczała ona, że po komasacji różnica między wielkością całego sta­
rego areału gospodarstwa a obszarem n o w y c h nadziałów może wynosić
5000 m ( i n p l u s l u b i n m i n u s ) . P r z y stanie dużej ilości małych kawał­
ków z i e m i częstokroć było t o równoznaczne ze zniknięciem k i l k u z n i c h .
D l a niewielkiego gospodarstwa była t o poważna strata. I m i m o że
w okolicznościach, g d y ilość nowo uzyskanego była mniejsza od stanu
posiadanego poprzednio zawsze był on wyższej jakości niż dotychcza­
sowy, t o j e d n a k nie od razu rekompensował poniesiony przez r o l n i k a
uszczerbek. Chłop, który otrzymał m n i e j z i e m i niż miał, czuł się za­
zwyczaj s k r z y w d z o n y w s w o i m s u b i e k t y w n y m odczuciu. I t o s k r z y w ­
dzony przez t y c h , którzy w myśl wszelkich zasad powołani b y l i do
w y k o n a n i a swej p r a c y t a k , a b y przyniosła ona właśnie j e m u p r o f i t y .
Z t r y b e m postępowania urzędowego ściśle powiązane były rozlicz­
ne komisje akceptujące p r o j e k t scalenia l u b później rozpatrujące i n t e r ­
wencje. Precedensem było, że do ogłoszonego p r o j e k t u scalenia można
było wnosić w ciągu 2 t y g o d n i zastrzeżenia, które następnie k o m i s y j n i e
r o z p a t r y w a n o . O d w e r d y k t u t e j k o m i s j i zależał ostateczny kształt sko­
m a s o w a n y c h pól. Każda, zarówno p o z y t y w n a j a k i negatywna, odpo­
wiedź została wyczerpująco i dokładnie uzasadniona. Jednak próby
z m i a n y decyzji t e j k o m i s j i zdarzały się dość często ze s t r o n y t y c h , któ­
r z y nie b y l i zadowoleni z j e j ustaleń. Przejawiały się one przede
w s z y s t k i m w p i s a n i u l i c z n y c h skarg i odwołań, głównie do wyższych
i n s t a n c j i a d m i n i s t r a c y j n y c h , p a r t y j n y c h i społecznych ( m . i n . M i n i s t e r ­
stwa R o l n i c t w a , PZPR, Z S L , Z B O W i D ) . Każda skarga czy też zaża­
lenie r o l n i k a były r o z p a t r y w a n e przez inną specjalnie powołaną w t y m
celu komisję, w skład której w c h o d z i l i obok specjalistów p r z e d s t a w i ­
ciele organizacji p o l i t y c z n y c h i społecznych. Rozpoczynała ona pracę
od w i z j i l o k a l n e j . M i m o że komisje t y l k o sporadycznie zmieniały i s t n i e ­
jący w e r d y k t , a g d y nanosiły p o p r a w k i , t o były one n i e w i e l k i e , p r z y ­
jazd każdej z n i c h wyzwalał nadzieje „pokrzywdzonych" na pomyślne
zmiany, a wśród „zadowolonych" wzbudzał obawy i poczucie zagrożenia,
a t y m s a m y m był zarzewiem do ponownego skłócenia mieszkańców.
Ponadto poważnie podważał w o p i n i i mieszkańców a u t o r y t e t w y k o n a w -

�134

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

ców, a także prestiż władz a d m i n i s t r a c y j n y c h i organizacji społeczno-politycznych.
Na t y m miejscu należy uwzględnić jeszcze inną okoliczność. Otóż
tutejsza ludność to w swej liczebnej przewadze chłopi—robotnicy
(a w myśl d e f i n i c j i socjologicznych n a w e t robotnicy—chłopi). O d w i e l u
l a t ze względu na niewielką odległość i łatwość dojazdu z n a j d o w a l i
o n i zatrudnienie w Warszawie, O t w o c k u czy Mińsku M a z o w i e c k i m . I c h
dzieci uczęszczały do m i e j s k i c h szkół zawodowych, średnich i wyższych.
K o n t a k t y , j a k i e u t r z y m y w a l i z miastem, były więc wielostronne, czę­
stokroć podbudowane więzami pokrewieństwa czy przyjaźni z osobami
z a t r u d n i o n y m i w a d m i n i s t r a c j i państwowej oraz pełniącymi rozmaite
f u n k c j e w organizacjach społecznych. Bliskość stolicy umożliwiała rów­
nież osobistą interwencję w i n s t y t u c j a c h mających głos decydujący.
Interweniujący zazwyczaj autentycznie w i e r z y l i , że w y s t a r c z y zwrócić
się do przedstawicieli i n s t a n c j i a d m i n i s t r a c y j n y c h , społecznych czy p a r ­
t y j n y c h , aby uzyskać upragnioną decyzję. Dlatego też bardzo często
w stosunku do sąsiadów i osób z k o m i s j i w y s u w a n o n i e r a c j o n a l n y a r g u ­
m e n t spowodowania bezpośredniej i n t e r w e n c j i „osoby wysoko posta­
wionej".
Sytuacja wewnątrz w s i charakteryzowała się w p e w n y m momencie
n i e u s t a n n y m pisaniem skarg oraz oczekiwaniem n a odpowiedź i jeszcze
jedną — t y m razem ostateczną — komisję oraz j e j w e r d y k t . T e n stan
w y c z e k i w a n i a i niepewności paraliżował życie gospodarcze i społeczne
w s i oraz poważnie zniechęcał t y c h , którzy już zagospodarowali n o w e
działki. Wprowadzał on niepokój (we w s i D . podsycany przez X ) , że
w każdej c h w i l i może nastąpić zmiana decyzji, a t y m s a m y m powrót
„na stare p o l a " . Konsekwencją jego było w s t r z y m y w a n i e i n w e s t y c j i
na rzecz z i e m i i gospodarstwa rolnego, ponieważ i c h dalsza eksploata­
cja pozostawała niepewna.
Bliższa analiza t y c h s y t u a c j i wskazuje na jeszcze i n n y aspekt życia
społecznego w s i , a m i a n o w i c i e na upadek autorytetów. N i e chodzi w t y m
p r z y p a d k u j e d y n i e o a u t o r y t e t y lokalne — wiejskie, lecz również o p r e ­
stiż specjalistów czy też l u d z i piastujących stanowiska w h i e r a r c h i i
a d m i n i s t r a c y j n e j i społeczno-politycznej. Liczne komisje, które p r z y ­
jeżdżały do w s i D . po komasacji i odjeżdżały bez podjęcia wiążących
decyzji, nie zaskarbiły sobie szacunku, lecz wręcz przeciwnie, z w y k l e
wpływały na obniżenie prestiżu i n s t y t u c j i , które reprezentowały.
R o l n i c y n a t y c h terenach mają głęboko zakorzenioną od l a t w i a ­
rę — wyrosłą na k o n k r e t n y m podłożu poprzednich okresów historycz­
n y c h — „że wszystko można załatwić za pieniądze". Dlatego też geo­
deci na co dzień s p o t y k a l i się z propozycją „łapówki" w zamian za
wyznaczenie lepszego g r u n t u . Zarzut, że inżynier wziął pieniądze, był
najczęściej w y s u w a n y przez niezadowolonych z wyników scalenia. Rów­
nie częste były sugestie, że wykorzystał wdzięki córek miejscowych

�POSTAWY

MIESZKAŃCÓW WSI W O B E C K O N F L I K T U

135

gospodarzy i dlatego wytyczył i c h ojcom lepsze kolonie. Oskarżeniom
t y m towarzyszyło z w y k l e pisanie skarg na wykonawcę, ponadto obelgi,
w y z w i s k a i życzenia najgorszego. Geodeta p r a k t y c z n i e był wobec n i c h
bezsilny. Pozostawał w e w s i j e d y n i e r o k . Był sam i w d o d a t k u „obcy",
później wyjeżdżał. Dlatego też było regułą, że n i k t z mieszkańców w s i ,
n a w e t z t y c h bardzo s p r a w i e d l i w y c h , n i e stanął w p r o s t w jego obronie
i n i e przeciwstawił się o p i n i i współmieszkańców. Presja o p i n i i w i e j ­
skiej była t u nadal n i e z w y k l e silna. N i e tolerowała ona t y c h , którzy
się wyłamywali z ustalonych zasad współżycia społecznego. Jeżeli już
znalazł się ktoś, k t o zajął odmienne stanowisko o d reszty w s i , nie miał
co liczyć w przyszłości n a jakąkolwiek pomoc sąsiedzką, n i e mówiąc
już o i n n y c h rodzajach izolacji i szykan. W t e j s y t u a c j i było oczywiste,
że każdy z mieszkańców w s i znajdował świadka, który pod przysięgą
zeznawał, że widział j a k inżynier wziął „łapówkę". F a k t y te p o t w i e r ­
dzają znakomicie materiały sądowe . W e wzajemnej r e l a c j i geodeta —
wieś mieliśmy więc do czynienia z trwałością t r a d y c y j n e g o w z o r u k u l ­
turowego, nakazującego, nieufność wobec w s z y s t k i c h „obcych" oraz do
izolowania i c h spośród środowiska wiejskiego.
Patrząc n a komasację od s t r o n y r o l n i k a dostrzegamy oddziaływanie
d w u zasadniczych czynników — wzajemnie silnie powiązanych — na
kształtowanie się i c h postaw: psychologicznego i ekonomicznego.
Z p u n k t u widzenia psychologicznego w momencie rozpoczęcia sca­
lenia przed r o l n i k i e m o t w i e r a się niejako nieograniczona p e r s p e k t y w a
o t r z y m a n i a najlepszej z i e m i w e w s i , chociaż nie zawsze jest on prze­
k o n a n y o t y m , który kawałek g r u n t u jest rzeczywiście najlepszy. Z r e ­
sztą, j a k w i e m y , jest t o pojęcie m i m o wszystko dość względne, i n n e j
b o w i e m gleby potrzebuje hodowca, a i n n e j uprawiający w a r z y w a czy
b u r a k i c u k r o w e . W okresie więc prac geodety r o l n i k w marzeniach
„przymierza się" do różnych działek, czuje się już i c h p r a w n y m posia­
daczem. N a w e t n a bezpośrednie p y t a n i a inżyniera zbierającego zawsze
życzenia rolników, co do u s y t u o w a n i a nowego nadziału — n i e odpo­
w i a d a n i g d y wprost, którą ziemię najbardziej pragnąłby otrzymać.
„Będzie kluczył wokół n i e j , a n i g d y nie powie w p r o s t [...], a n a w e t g d y
dostanie t a m , gdzie chciał, t o i t a k nie jest zadowolony". Dlatego też,
g d y następuje m o m e n t k o n f r o n t a c j i z rzeczywistością, częstokroć w y ­
daje m u się, że został s k r z y w d z o n y , jego sąsiedzi dostali więcej l u b
też lepszą ziemię.
7

Posądzenie o łapownictwo jest pierwszym, najpoważniejszym i najpowszech­
niejszym zarzutem w stosunku do geodetów. Na przykład w czasie prowadzonych
badań autorka obserwowała przewód sądowy, w którym skazano w procesie po­
szlakowym na 1,5 r o k u więzienia geodetę oskarżonego przez chłopów o branie
„łapówek". Sąd wobec relacji kilkudziesięciu „świadków" pobierania pieniędzy w y ­
dał w y r o k skazujący.
7

�13G

MIROSŁAWA D R O Z D - P I A S E C K A

Ważny jest w t y m p r z y p a d k u również i n n y c z y n n i k psychologicz­
n y . A mianowicie, g d y w p o p r z e d n i m stanie gospodarstwo miało 3-4 ha
z i e m i w d w u d z i e s t u p a r u kawałkach — c z y l i p r a k t y c z n i e wąskie paski,
których poszczególne części w y k o r z y s t y w a n o pod różne u p r a w y —
a obecnie m a całość skupioną w 3-4 nadziałach, wydaje się t o r o l n i k o ­
w i za mało. O w i e l e m n i e j niż posiadał poprzednio. Z działania tego
c z y n n i k a zdają sobie sprawę j e d n a k wyłącznie n i e l i c z n i gospodarze.
Ponadto, j a k t o już zaznaczono poprzednio, chłop m u s i mieć czas na
dokładne zastanowienie się, poradzenie żony czy sąsiada. Natomiast
w czasie samej komasacji wszyscy sąsiedzi są w t a k i e j samej s y t u a c j i
i nie bardzo m a się on do kogo zwrócić.
Oparcie prac scaleniowych na planach p o m i a r o w y c h i mapach spo­
rządzonych w latach 6 0 - t y c h naszego stulecia miało również bezsprzecz­
nie duże znaczenie psychologiczne d l a mieszkańców w s i . Chłopi ocze­
k i w a l i , że wszelkie prace będą w y k o n y w a n e od początku w e w s i nie
wyłączając dokładnych pomiarów i k l a s y f i k a c j i gleby, t a k j a k przebie­
gały one w i n n y c h wsiach w okresie międzywojennym. Tymczasem
skorzystano z dokonanych uprzednio pomiarów i oceny k l a s y ziemi,
na które nanoszono nowe podziały. Sprawa t a była częstym p r z e d m i o ­
t e m rozmów ludności z geodetą. F a k t t e n świadczy o t y m , że posunię­
cia a d m i n i s t r a c y j n e z l a t poprzednich mogą mieć w dalszym ciągu
wpływ n a f o r m o w a n i e się postaw ludności. Czynności w y k o n y w a n e
poza zasięgiem w z r o k u budzą nieufność, niepokój i obawę przed oszu­
stwem .
Teoretycznie rzecz biorąc chłopi są świadomi wszelkich korzyści,
j a k i e niesie za sobą komasacja g r u n t u . Jednak, g d y nadchodzi m o m e n t
objęcia n o w y c h działek, nie każdy z n i c h jest w stanie właściwie oce­
nić p r o f i t y , j a k i e przyniesie k o n k r e t n i e j e m u . T y m bardziej że swoje
dawne pole doskonale znał, wiedział, j a k i wkład pracy j a k i e przynosił
zyski.
8

Oba t e c z y n n i k i psychologiczny i ekonomiczny wpływają n a kształ­
towanie się s u b i e k t y w n y c h sądów i ocen o t y m , że ktoś został s k r z y w ­
dzony, a jego sąsiad n i e s p r a w i e d l i w i e nagrodzony. Stąd t y l k o już k r o k
od antagonistycznych zachowań w stosunku do współmieszkańców w s i
i wykonawców scalenia, przejawiających się w e w r o g i c h poczynaniach,
w y z w i s k a c h , pogróżkach, insynuacjach, skargach i zażaleniach do wszy­
s t k i c h możliwych instancji.

Powszechny jest zarzut, że inżynierowie (geodeci, melioranci) gros swojej
pracy wykonują w b i u r a c h , a nie bezpośrednio we w s i . Jako pozytywny przykład
postępowania podają chłopi scalenia prowadzone w okresie międzywojennym, gdy
inżynier przez k i l k a l a t przebywał w jednej w s i , zapoznając się z każdym kawał­
k i e m g r u n t u i dopiero na tej podstawie opracowywał p r o j e k t scalenia, traktując
istniejące plany i mapy jedynie pomocniczo.
8

�POSTAWY

MIESZKAŃCÓW WSI WOBEC K O N F L I K T U

137

H I S T O R Y C Z N E U W A R U N K O W A N I E P O S T A W DO Z I E M I
W SYTUACJACH KONFLIKTOWYCH

Spróbujmy zastanowić się, czy opisane współcześnie postawy wzglę­
dem z i e m i i komasacji odznaczają się ciągłością (w znaczeniu występo­
w a n i a w poprzednich okresach historycznych) i powszechnością (w zna­
czeniu występowania na większym obszarze k r a j u ) . Pomocne w t y m
zamierzeniu będą dla nas przede w s z y s t k i m informacje na temat spo­
rów s e r w i t u t o w y c h oraz a k c j i scaleniowych.
W y n i k a z n i c h jednoznacznie, że w a l k a chłopów o s e r w i t u t y , wspól­
n o t y wioskowe czy zaprzestanie w y m i a n y gruntów toczy się nieprzer­
wanie, chociaż z różnym natężeniem od uwłaszczenia do l a t między­
w o j e n n y c h n i e t y l k o n a Mazowszu, ale i w i n n y c h dzielnicach k r a j u .
Świadczy ona o t y m , że c i wszyscy, którzy na z i e m i zostawali, z n a l i
j e j wartość i rangę nie t y l k o j a k o własności, lecz i w a r s z t a t u p r a c y —
podstawy egzystencji. Wskazuje równocześnie na racjonalny, chociaż
s u b i e k t y w n y , stosunek do z i e m i i gospodarstwa, m i m o że częstokroć
było t o stanowisko sprzeczne z zasadami świadomej p o l i t y k i r o l n e j
i z tego względu k o n f l i k t o w e .
L i k w i d a c j a serwitutów i wspólnot w i o s k o w y c h pozbawiała całko­
w i c i e okoliczne drobne i biedne gospodarstwa chłopskie, p r a w i e nie
posiadające łąk i pastwisk, możliwości prowadzenia h o d o w l i stanowią­
cej podstawę i c h istnienia. Z k o l e i p r z y zamianie gruntów f o l w a r k
spychał chłopów n a ziemie gorsze, a w w y p a d k u , g d y zamiast w y m i a n y
stosowano wynagrodzenie pieniężne, było ono zawsze niższe niż p o w i n ­
no i n i e wyrównywało ludności w i e j s k i e j strat. W a l k a o s e r w i t u t y , do
której nawiązują w s w y c h w y p o w i e d z i a c h i n f o r m a t o r z y i l i t e r a t u r a
h i s t o r y c z n a , jest jednocześnie walką o ziemię. Chociaż nie chodzi
w n i e j bezpośrednio o uzyskanie p r a w a własności do kawałka g r u n ­
t u — j a k t o miało miejsce do uwłaszczenia — t o j e d n a k u k i e r u n k o w a n a
jest ona na u t r z y m a n i e p r a w do ściśle określonego użytkowania g r u n ­
tów d w o r s k i c h przez chłopów, a w dalszej k o n s e k w e n c j i do poszerze­
n i a obszaru z i e m i f a k t y c z n i e przez chłopów posiadanej.
W e wsiach południowo-wschodniego Mazowsza całkowita l i k w i d a c j a
serwitutów nastąpiło dopiero w latach 1920-1923. Częstokroć ludność
tutejsza mówi o t y m fakcie w t e n sposób, że o t r z y m a l i o d c i n k i lasu
w o d p o w i e d n i m stosunku do ilości posiadanych krów „przeciętnie 1,5
m o r g i na krowę". Do t e j p o r y chłopi m i e l i n p . p r a w o wstępu do d w o r ­
skiego lasu i pobierania z niego gałęzi na opał. „Ci co m i e l i po 1 m o r g u
s e r w i t u t u m o g l i łamać gałęzie co piątek, c i co 0,5 m o r g i — co d r u g i
9

Por. S. S r e n i o w s k i , Studio nad prawem i stosunkami agrarnymi
w Kró­
lestwie Polskim
1831-Ш4, Warszawa 1963, s. 274, 287; K. G r o n i o w s k i , ReaZźzacja reformy
uwłaszczeniowej 1864 т., Warszawa 19*63; H . B r o d o w s k a ,
Ruch
chłopski po uwłaszczeniu w Królestwie Polskim
1864-1904, Warszawa 1967.
8

�138

MIROSŁAWA D R O Z D - P I A S E C K A

piątek [...], był t o t z w . gajny dzień". Natomiast od c h w i l i u r e g u l o w a ­
n i a spraw s e r w i t u t o w y c h i o t r z y m a n i a e k w i w a l e n t u za nie, g d y chcieli
zbierać chrust — g r z y b y i jagody w d w o r s k i m lesie, m u s i e l i już płacić
specjalny podatek.
Jak w y n i k a ze zgodnych w y p o w i e d z i kilkudziesięciu najstarszych
informatorów (powyżej 60 r o k u życia), mieszkańcy t y c h terenów w a l ­
cząc o s e r w i t u t y ( t u szczególnie pastwiskowe) k i e r o w a l i się k o n k r e t n y ­
m i r a c j a m i e k o n o m i c z n y m i . „Bez serwitutów n i e byłoby t u żadnego
życia d l a n a s " . Bez p a s t w i s k i c h gospodarstwa nie mogły prowadzić
h o d o w l i , a zatem p r a k t y c z n i e istnieć. Te same racje przyświecały po­
s t a w o m w stosunku do l i k w i d a c j i wspólnot w i o s k o w y c h . Dlatego też
w a l k a o s e r w i t u t y i pastwiska gromadzkie — prowadzona z niezwykłą
konsekwencją od p i e r w s z y c h l a t po uwłaszczeniu przez mieszkańców
południowo-wschodniego Mazowsza — świadczy przede w s z y s t k i m o po­
z y t y w n y m stosunku do z i e m i i gospodarstwa, pełniących f u n k c j e w a r ­
tości zabezpieczającej podstawę egzystencji.
Korzyści płynące z l i k w i d a c j i szachownicy gruntów, t a k i e j a k n p .
zwiększenie obszaru gospodarstwa, podniesienie k u l t u r y r o l n e j , wzrost
dochodowości i wartości ziemi, zdawały się być oczywiste p r z y n a j ­
m n i e j d l a bogatszych chłopów. P r z e m a w i a za t y m f a k t , że właśnie o n i
obok dworów zainteresowani b y l i sprawą komasacji gruntów najczęś­
ciej. N a przykład na południowo-wschodnim Mazowszu w Starej W s i
i Sępochowie już p o d koniec X I X w . występowali o scalenie gruntów
obok f o l w a r k u przede w s z y s t k i m właściciele gospodarstw
powyżej
10 ha. I c h starania uwieńczono sukcesem dopiero w okresie między­
w o j e n n y m . W 1921 r. została skomasowana Stara Wieś, a w 1926 r.
Sępochów. Chłopi małorolni, z w y k l e mało uświadomieni, a ponadto
czerpiący duże korzyści ze wspólnot w i o s k o w y c h , które l i k w i d o w a n o
w r a z z komasacją, nie zawsze b y l i zainteresowani i dostrzegali potrzebę
scalania gruntów. Zdarzało się- więc często, że sprzeciwiali się ostro
samorzutnie
p o d e j m o w a n y m a k c j o m k o m a s a c y j n y m . Stanowisko,
j a k i e zajmowała biedota w i e j s k a oraz znaczna część gospodarzy śred­
n i c h , tłumaczono z w y k l e w l i t e r a t u r z e j a k o przyzwyczajenie do t r a ­
dycyjnego gospodarowania i przywiązanie do k o n k r e t n e g o ojcowego zagona. Ta ostatnia i n t e r p r e t a c j a nie w y d a j e się j e d n a k właściwa, ponie­
waż przywiązany do „ojcowizny" mógł być i właściciel większej ilości
z i e m i . N i e uwzględnia ona, że gospodarze średni i biedota w i e j s k a opie­
r a l i swoją gospodarkę hodowlaną, która była p o d s t a w o w y m artykułem
10

n

1 2

Wobec b r a k u przepisów p r a w n y c h .
Gospodarze zamożni najczęściej tłumaczyli bojkot komasacji ze strony b i e d ­
nych t y m , że scalenie położyłoby kres p r a k t y k o w a n e j od l a t przez t y c h ostatnich
kradzieży z cudzych pól.
Por. W. G r a b s k i , Materiały w správné włościańskiej, t. 3, Warszawa
1919.
10

11

12

�P O S T A W Y

MIESZKAŃCÓW

WSI W O B E C

K O N F L I K T U

139

i c h z b y t u —• a zatem k o n t a k t u r y n k o w e g o — n a wspólnotach w i e j s k i c h
i s e r w i t u t a c h , które p r z y a k c j i scaleniowej l i k w i d o w a n o . Co więcej
na s k u t e k zróżnicowanej jakości gleby w y k o r z y s t y w a l i o n i n i e w i e l k i e ,
urodzajniejsze kawałki g r u n t u wśród pól o r n y c h pod zagony w a r z y w ­
ne. P r z y skomasowanych g r u n t a c h wydzielenie t a k i c h areałów z więk­
szego obszaru było już u t r u d n i o n e i częstokroć chłopi b y l i zmuszeni
rezygnować z którejś z dotychczas u p r a w i a n y c h roślin, co p r z y gospo­
darce samożywieniowej było dość i s t o t n y m m a n k a m e n t e m . Równocześ­
nie, ponieważ zazwyczaj najuboższych gospodarzy nie stać było n a
pokrycie pełnych kosztów przeprowadzenia scalenia oraz opłacenie m i e r ­
niczego i i n n y c h urzędników a d m i n i s t r a c j i , z reguły spychano i c h na
ziemie najgorsze, częstokroć jeszcze n i e w y r o b i o n e . Dlatego też d l a
n i c h •— p r z y p r z e w i d y w a n y c h , w y s o k i c h nakładach — zapowiadały się
m i n i m a l n e korzyści. Stąd też i c h niechęć do scalania wynikała również
z r a c j o n a l n y c h przesłanek ekonomicznych, a n i e j e d y n i e z s e n t y m e n t u
„do ojcowskiego zagona".
Reasumując dotychczasowe rozważania możemy bez obawy z a r y z y k o ­
wać twierdzenie, że w t y c h wsiach, w których prestiż t r a d y c y j n y c h
i współczesnych autorytetów ( t a k i c h j a k : kościół, szkoła, czy l o k a l n a
administracja niższego szczebla) jest n i e w i e l k i n a kształtowanie się
postaw i zachowań ludności mają bezpośredni wpływ poczynania i w z o ­
r y postępowania miejscowych autorytetów osobowych. Właśnie one s k u ­
piają wokół siebie t y c h w s z y s t k i c h , których interesy reprezentują i któ­
r z y przyswajają sobie i c h postawy. Wyd a je się, że przedstawione i n f o r ­
macje pozwalają również odpowiedzieć na p y t a n i e : jaką rolę w s y t u a ­
cjach antagonistycznych o d g r y w a p o d m i o t sporu •— ziemia, i j a k i e j e j
w a l o r y są bezpośrednimi p r z y c z y n a m i zadrażnień. Otóż m i m o że w a r ­
g u m e n t a c j i rolników na p l a n p i e r w s z y w y s u w a n e są zawsze f u n k c j e
ekonomiczno-zabezpieczające ziemi, to jednak decydujące znaczenie dla
zaistnienia k o n f l i k t u i jego rozprzestrzenienia m a f a k t bardzo silnie
rozbudowanego w świadomości ludności poczucia własności ziemi. D l a ­
tego też w sytuacjach antagonistycznych w a l o r y ekonomiczne z i e m i
zostają niejako przesunięte n a dalsze miejsce, a dominującą rolę o d ­
g r y w a s u b i e k t y w n e p o j m o w a n i e posiadania.
1 3

Postawy ludności w i e j s k i e j do ziemi w sytuacjach k o n f l i k t o w y c h
d e t e r m i n o w a n e były różnymi p r z y c z y n a m i s p r a w c z y m i . Najważniejsze
znaczenie miały wśród n i c h j e d n a k i n d y w i d u a l n e odczucia o c h a r a k t e ­
rze r a c j o n a l n y m i i r r a c j o n a l n y m . P r z y t y m należy zaznaczyć, że
w c h w i l i r o z w o j u k o n f l i k t u „o ziemię" zazwyczaj m a m y do czynienia
z zatarciem głównego celu, do jakiego zmierzały zwaśnione strony.

A z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w przypadku badanej w s i .

�140

MIROSŁAWA

DROZD-PIASECKA

W jego miejsce rodzi się wiele celów i wartości i n n y c h , pozornie od­
ległych i n i e związanych ze sobą oraz działań zmierzających je d ynie
do wyrządzenia szkody p r a w d z i w e m u i r z e k o m e m u p r z e c i w n i k o w i .
W świetle p r z e d s t a w i o n y c h d a n y c h można również stwierdzić, że
akcje scaleniowe przeprowadzane w przeszłości na obszarze k r a j u w y ­
woływały postawy zarówno p o z y t y w n e , j a k i n e g a t y w n e . W t y m r o ­
z u m i e n i u sytuacja zaistniała współcześnie na południowo-wschodnim
Mazowszu jest t y p o w a i dla i n n y c h okolic k r a j u . W y d a j e się więc, że
m a m y do czynienia z pewną trwałością i powszechnością postaw l u d ­
ności w i e j s k i e j w stosunku do z i e m i i komasacji. Jednak m i m o zbież­
ności wypadków i i d e n t y c z n y c h zachowań i c h bezpośrednie podłoże
jest odmienne. W e w s i D . n i e spotkaliśmy się z o s t r y m dychotomiczn y m podziałem, j a k i był w i d o c z n y w e wsiach scalanych przed I I wojną
światową, a który polegał na t y m , że negatywne p o s t a w y w stosunku
do komasacji reprezentowała ludność uboga, natomiast w y r a z i c i e l a m i
p o z y t y w n y c h b y l i gospodarze zamożni, dążący do w y k o r z y s t a n i a k o ­
n i u n k t u r y na u t o w a r o w i e n i e p r o d u k c j i r o l n e j . J a k powiedziano, oba
stanowiska p o d y k t o w a n e były przede w s z y s t k i m r a c j a m i ekonomiczny­
m i , a zatem uzależnione od czynników gospodarczo-społecznych. N a
obecne postawy mieszkańców komasowanej w s i w większym s t o p n i u
wpłynęły j e d n a k c z y n n i k i emocjonalne (psychologiczne), m i m o że w w y ­
s u w a n y c h przez n i c h argumentach kładziono nacisk przede w s z y s t k i m
na racje ekonomiczne. Oddziaływanie czynników emocjonalnych było
szczególnie widoczne w t o k u prac scaleniowych i bezpośrednio po i c h
zakończeniu.
Współcześnie w gronie t y c h , którzy pragnęli przeprowadzenia k o ­
masacji, znaleźli się i n n o w a t o r z y r o l n i c t w a : element najbardziej po­
stępowy, rozumiejący, że j e d y n i e tą drogą możliwa jest zwyżka docho­
dowości gospodarstw. N i e zawsze b y l i to r o l n i c y najzamożniejsi, lecz
częstokroć właśnie małorolni, pragnący przestawić swoje gospodarstwa
na specjalizację określonej gałęzi p r o d u k c j i r o l n e j . Mieliśmy więc
w t y m p r z y p a d k u do czynienia z odmienną sytuacją niż ta, j a k a t o w a ­
rzyszyła a k c j o m scaleniowym przed 1939 r.
Sytuacja obserwowana współcześnie świadczy o r a c j o n a l n y c h posta­
w a c h wobec ekonomicznych walorów ziemi wśród w s z y s t k i c h k a t e g o r i i
rolników w e w s i . W odróżnieniu do okresu poprzedniego, k i e d y racjo­
nalne postawy względem gospodarstwa wyrażały się w dążeniu do s t w o ­
rzenia warunków zaspokajających potrzeby samożywieniowe r o d z i n y
chłopskiej, obecnie coraz częściej wyrażają się one w dążeniu do specja­
l i z a c j i w ściśle określonym k i e r u n k u p r o d u k c j i r o l n o - h o d o w l a n e j . N a ­
leży j e d n a k zaznaczyć, że współcześnie, m i m o postępującego procesu
racjonalizacji postaw wobec podstawowego w a r s z t a t u p r a c y r o l n i k a ,
w sytuacjach k o n f l i k t o w y c h mieliśmy do czynienia przede w s z y s t k i m
z i r r a c j o n a l n y m podejściem do z i e m i i gospodarstwa. W y d a j e się, że

�P O S T A W Y MIESZKAŃCÓW W S I WOBEC

141

KONFLIKTU

wyjaśnienie tego p a r a d o k s u jest możliwe j e d y n i e na płaszczyźnie współ­
p r a c y ze specjalistami z d z i e d z i n y p s y c h o l o g i i społecznej.
Dokonana
o

wyjątkowej

zachowań
w

analiza

materiału p o z w a l a

trwałości

wysunąć

jednego z t r a d y c y j n y c h

społeczności w i e j s k i e j .

również

W z o r e m t y m jest

s t o s u n k u do „obcych" oraz i z o l o w a n i e i c h w

twierdzenie

kulturowych

wzorów

postawa

„nieufna"

środowisku

wiejskim.

Zaznaczyła się ona wyraźnie w zachowaniach mieszkańców w s i D. o d ­
nośnie do „ludzi z zewnątrz" — geodetów i p r z e d s t a w i c i e l i k o m i s j i sca­
leniowych.

Мирослава Дрозд-Пясецка

ПОЗИЦИИ ЖИТЕЛЕЙ ДЕРЕВНИ В КОНФЛИКТНОЙ СИТУАЦИИ,
ВОЗНИКШЕЙ НА ПОЧВЕ ЛИКВИДАЦИИ ЧЕРЕСПОЛОСИЦЫ
Резюме
В работе обсуждаются итоги исследований позиций иповедения сельского коллектива
в особой, конфликтной ситуации, имевшей место вследствие проведенной в 1970г. ликви­
дации чересполосицы в одной из деревень юго-восточной Мазовии.
Результаты анализа материала позволили обнаружить 4позиции по отношению кпред­
ставленному проекту укрупнить земельные участки: А — отрицательные позиции, Б — по­
зиции положительные, но со многими возражениями, В —положительные позиции, Г —
нейтральные позиции. Сверх того установлено, что вдеревне выделились 2 вида руководи­
телей: X — возглавляющий группу отрицательных позиций и У —представляющий лиц
с положительной позицией. Одновременно выделено 3 типа позиций по отношению кходу
работпо укрупнениюземельных участков, работе инженера-геодезиста, его честности и про­
фессиональному знанию дела: положительные, отрицательные, нейтральные.
В рассуждениях учтена также роль внешних факторов при возникновении позиций по
отношению кземле в конфликтных ситуациях ипредпринята попытка определить, сущест­
вует ли историческая обусловленность социальных позиций и поведения по отношению
к земле в антагонистических ситуациях.

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
