https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/9af96b3d7bdcd55a52f1c14fb8050882.pdf 0e280511505f39e2aa7beec34913918b Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Barbarzyńca Contributor An entity responsible for making contributions to the resource Polskie Towarzystwo Ludoznawcze Rights Information about rights held in and over the resource umowa licencyjna z Wydawcą Language A language of the resource pol Type The nature or genre of the resource czasopismo nieregularne Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:5629 Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PIA Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2009 Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:5233 Title A name given to the resource Natknięcia/ Barbarzyńca 2009 nr 3-4 (16-17) Description An account of the resource Barbarzyńca - pismo antropologiczne, 2009 nr 3-4 (16-17) s.151 Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Stowarzyszenie Antropologiczne „Archipelagi Kultury” Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text natknięcia 151 n a tknięcia GOŚCIE, GOŚCIE... NIEPROSZENI EUROPEJSCY LUDOŻERCY Istnieje grupa włamywaczy w Małopolsce, którzy wcale me są zainteresowana biżuterią, srebrnymi sztućcami czy sprzętem RTV Jej przedstawiciel szybko zlokalizuje kuchnię i przyrządzi sobie ucztę zakrapianą znalezionym alkoholem, napuści gorącej wody do wanny, a po ciężkim dniu pracy utnie sobie drzemkę w sypialni właścicieli. Z mieszkania oprócz konserw i przetworów zabierze co najwyżej papierosy i wszystkie znalezione lekarstwa. Nie ruszy natomiast cennych przedmiotów - laptopów, naszyjników, wieży hi-fi - które z jego punktu widzenia są bezużyteczne, gdyz me ma kontak­ tu z paserami. Takich włamywaczy kuszą domki letniskowe poza sezonem i nowe, jeszcze słabo zabezpieczone budynki, w których mogą się spodziewać wygodnej łazienki i pełnej lo­ dówki. Prawdziwi koneserzy szukają jacuzzi i zaopatrzonego w drogie trunki barku. Jedno jest pewne: mieszkania studenc­ kie nigdy nie będą ich celem. W kręgu naszej cywilizacji trudno o bardziej szokujące wiadomości, niz morderstwo połączone z kanibalizmem, cho­ ciaż wegetarianie od stuleci wskazują na podobne traktowanie przez homo sapiens innych gatunków. Z zasady me zjadamy się nawzajem, jeśli me jesteśmy do tego zmuszeni desperacją w walce o przetrwanie. Dawna moda na opowieść o kaniba­ lach me ustaje: newsy na ten temat ukazują się częściej niz „Barbarzyńca" w Empiku. W październiku niemiecki inżynier przegrał apelację od wyroku dożywocia za zabicie informatyka i stopniowe zjadanie jego zamrożonych szczątków. Rok wcze­ śniej na 30 lat skazano w Anglii kucharza, który przyrządził w ziołach pieczeń ze swojego kochanka. W tym samym czasie zwycięzca pierwszego konkursu na najpiękniejszego geja w Wielkiej Brytanii zadźgal i poćwiartował swojego partnera. Rok 2009 wypełniły wieści z Rosji: w Petersburgu kwiaciarz wraz z rzeźnikiem zabili w lutym nastolatkę, w listopadzie bezdomni z Permu sprzedali ludzkie mięso na kebab, a od marca bezskutecznie szukano pewnego ludojada w Izewsku. Środki przekazu w informowaniu o kolejnych przypadkach ludozerstwa starają się o dokładny opis zbrodni ze szczególnym uwzględnieniem momentu przyrządzania zwłok. Budzącymi grozę obrazami są w nich m. in.: rozczlonkowywanie nożem, skalpowanie, czaszka w garnku, mózg smażony na patelni, widelec wbity w ludzkie mięso, włosy ofiar wokół ogniska... Co ciekawe, z doniesień nie wynika jasno, która z czynno­ ści - zabicie czy zjedzenie człowieka - jest bardziej godna potępienia... Źródło: g a z e t a . p l SAVE THE PLANET (ANG.) - SIKAJ POD PRYSZNICEM Do europejskich mediów dotarła akcja społeczna... sikania pod prysznicem. Obyczaj ten promuje od pól roku brazylijska organizacja SOS Mata Atlantica poprzez animowane spo­ ty, w której dobry przykład dają autorytety wyjęte z historii i popkultury: od Gandhiego przez Statuę Wolności i King Konga po Hitchcocka. Trick musiał zadziałać, bo do takie­ go panteonu z chęcią dołączyły gwiazdy: Madonna i Kelly Clarkson. Komentatorzy i forowicze w sieci zaczynają się prześcigać w osobistych deklaracjach - „tez sikam", „w cudzym się krępuję, ale pewnie niesłusznie", „Polacy nieświadomymi ekologami". Co ciekawe, jednym z argumentów są dane statystyczne, obrazujące powszechność takiego zachowania - okazuje się, ze juz działamy na rzecz lasów tropikalnych. Czy okaże się rewolucją coś, co juz od dawna ma być normą dla większości ludzi? Źródło: x i x i n o b a n h o . o r g . b r , n a t u r a l n a s p r a w a . blox.pl, t i e r r a l a t i n a . b l o x . p l , femia.pl 3 - 3 ( 1 3 - 1 1 ) 3DD3 BARBARZYŃCA Źródło: „Dziennik" BYĆ JAK KAZIMIERZ NOWAK Na początku listopada ruszyła wyprawa śladami podróżnika i reportera Kazimierza Nowaka, który w latach 1931-1936 pierwszy na świecie samotnie przemierzył Afrykę z północy na południe i z powrotem. 40 tysięcy kilometrów pokonał w różny sposób: głównie rowerem, ale tez pieszo, konno, czółnem. Przedmiotem jego zainteresowania była mentalność mieszkańców, problemy i stosunki społeczne. Na bieżąco publikował w prasie polskiej i zagranicznej re­ portaże opisujące pięcioletnią podróż. Kapuściński stawiał go w tym samym rzędzie, co Livingstone'a i Stanleya. �natknięcia 152 Celem naśladowców raczej zapomnianego podróżnika jest przede wszystkim popularyzacja jego osoby i dokonań. Ponadto wzorem obu wymienionych reporterów chcą kon­ tynuować gromadzenie, aktualizowanie i porównywanie informacji o kontynencie, na którym można dziś podobno znaleźć alternatywę dla globalizacji i komercjalizacji świata. Dlatego zależy im na wspieraniu lokalnych społeczności. Zamierzają m.in. skompletować i opublikować przysłowia „pralądu". Nie porywają się na powtórzenie wyczynu N o ­ waka, podróż ma bowiem charakter sztafety, w której każdy zespół zrealizuje jeden etap - a weźmie w mej udział łącznie dziewięćdziesiąt osób! Oddając hołd Nowakowi, korzystają z tej samej trasy i środków transportu, co on. Nawet rowery są tej samej niemieckiej firmy. Specjalnie na tą okazję skon­ struowała ona nowy model, Casimiro Bike, o wzmocnionej konstrukcji i drutowanych oponach. Oby działały dzięki temu dłużej niz model z lat 30., który po kilku tysiącach kilometrów zupełnie się zepsuł. Szczególnie, ze uczestnicy wozą na nich cały swój sprzęt i zapasy. Wyruszyli z Boruszyna, rodzinnej miejscowości re­ portera, do Poznania, gdzie uroczyście ich zegnano. Przy tej okazji wiceprezydent miasta wyraził radość, ze przy­ pomina się o wielkim poznaniaku, promując jednocześnie miasto i zdrowy, sportowy tryb życia. Nawiasem mówiąc, Kazimierz Nowak 10 miesiący po powrocie z Afryki zmarł na zapalenie płuc, osłabiony licznymi chorobami tropikal­ nymi. Jak widać, pamięć bywa wybiórcza. Po wylądowaniu w Trypohs rowerzyści udali się asfal­ tową drogą do Ghadames, by przesiąść się na wielbłądy, zdolne przemierzyć 650 km pustynnych terenów aż do Ghat. Na granicy Ugandy z Demokratyczną Republiką Konga - w górach Rwenzon - wędrowcy zamierzają uży­ wać własnych nóg, aby z kolei na łodziach pokonać rzeki Kongo i Kasai. Namibię przejadą konno. Po osiągnięciu punktu najbardziej wysuniętego na południe (Przylądka Igielnego) rozpocznie się droga powrotna - az do Algieru, gdzie dopiero zakończy się afrykańska wycieczka. Na całe przedsięwzięcie przeznaczono dwa lata. Wieści z trasy pojawiają się regularnie na stronie podróżników. Źródło: a f r y k a n o w a k a . p l , mmpoznan.pl, t v p . i n f o , naukawpolsce.pap.pl ZMIERZCH JUTRZENKI Rosyjskie Ministerstwo Obrony bierze pod uwagę możli­ wość przekształcenia ważnego dla historii Rosjan krążownika w muzeum. Ostatni raz brał udział w walkach ponad sto lat temu, a mimo to słowa „rozbrojenie" używają niektóre źró­ dła tej wiadomości. Większość z nas nie zna dziejów słynnej Aurory po tym, jak wystrzał z jej działa dziobowego odegrał rolę symbolu w propagandzie bolszewickiej w 1917 roku. Podobnie jak mało kto pamięta o opublikowanym wówczas w Prawdzie sprostowaniu załogi, której celem miało być postawienie w gotowości pozostałych okrętów, a nie wezwa­ nie do szturmu na Pałac Zimowy. Od tamtego wydarzenia krążownik był używany w celach szkoleniowych i tylko raz zmierzył się z pociskami - podczas ataku Niemców na port w 1941 roku. Dwukrotnie restaurowany, wystrojem zbliżył się do pierwotnego wyglądu. Burzliwa historia związana z kontrowersyjną rewolucją, została wzbogacona o epizody co najmniej wstydliwe. Do decyzji ministerstwa miał bowiem przyczynić się czerwcowy bankiet wydany na 150 osób przez pismo „Russian Pioneer". Wśród zaproszonych VIP-ów znaleźli się: pani minister rozwoju gospodarczego, pani prezydent Petersburga, pełnomocnik prezydenta w Północno-Zachodmm Okręgu Federalnym. Towarzyszyli im właściciele takich firm, jak Tinkoff, Odnoklassniki.ru, czy Russian Standard. Dolny pokład służył jako restauracja, górny jako miejsce występów aktor­ skich i baletu. W czasie koncertu Leningradu kilku gości - czy to z powodu oburzenia tekstami piosenek, czy odurzenia alko­ holem - zdecydowało się wskoczyć do wody. Był to oczywisty sygnał, ze należy zakończyć bankiet. Impreza na Aurorze złamała jednocześnie regulacje woj­ skowe (pod które okręt wciąż podlega) i prawo ochrony zabytków. Nic dziwnego, ze śledztwo w sprawie wykazało, ze pozwolenie na bankiet wydano nielegalnie. Odpowiedzialni oficerowie (wraz z kapitanem statku i Dowódcą Floty Bałtyc­ kiej) zostali pociągnięci dyscyplinarnie do odpowiedzialności i dostali reprymendę. To me pierwszy raz krążownik został wykorzystany w nie­ typowy sposób. Parę lat temu nakręcono na nim film pornogra­ ficzny, którego leitmotivem był wystrzał z armaty. Choć przyszłość Aurory jest wciąż niepewna, to wydaje się, ze jej służba dobiega końca w niechlubny sposób. Źródło: w y b o r c z a . p l , rusnavy.com Zebrali i opracowali: M i c h a ł N a t ę c z - N i e n i e w s k i i Antonina Lisiecka BARBARZYŃCA 3 - 1 ( 1 3 - 1 1 ) 3DD3 �