<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="6199" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/6199?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-26T22:17:12+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="6179">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/1a334c6879f5d350a1a5fcacb5a4feb3.pdf</src>
      <authentication>5f035bddcf6fc62467b46f99d68e3e0d</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="4">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25236">
                <text>Lud</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154689">
                <text>Polskie Towarzystwo Ludoznawcze</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154690">
                <text>Licencja PTL</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154691">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154692">
                <text>pol</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="51">
            <name>Type</name>
            <description>The nature or genre of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="154693">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73836">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:4061</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73837">
              <text>1955</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="49">
          <name>Subject</name>
          <description>The topic of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73838">
              <text>Podhale - sztuka ludowa</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="73839">
              <text>parzenice gorczańskie</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73840">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:3795</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73841">
              <text>Parzenice gorczańskie / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1955 t.9 z.4</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73842">
              <text>Polska Sztuka Ludowa 1955 t.9 z.4 ; s.217-222</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73843">
              <text>Goldberg, Olga</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73844">
              <text>pol</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73845">
              <text>Państwowy Instytut Sztuki</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73846">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="73847">
              <text>PARZENICE GORCZAŃSKIE

OLGA

Farzenica
mentów
Występuje
jątkiem
w

jest

jednym

zdobniczych
ona w

charakterystycznych
stroju

ele­

góralskiego.

całych p o l s k i c h K a r p a t a c h , z

Beskidu

budowie

z

męskiego

Śląskiego, i ze

motywów,

względu

kolorystyce

i

wy­

na

różnice

technice

wyko­

n a n i a s t a n o w i jedną z cech, p o których możemy
poznać

przynależność

etnograficznych,

a

Górali

nawet

do

roz­

określonych

mieszkańców

grup

poszczegól­

pracy

łowym

T. Sewerynai

omówieniem

rozwoju motywów
autor

zajmuje

halańską,
kie,

w

parzenic,

inne

spiskie

czy

bardziej

ich

—

przy

czym

parzenicą

pod­

jak np.

babiogórskie

ogólny,

szczegó­

powstania,

obecnie,

wszystkim

zaś p a r z e n i c e

sposób

się ze

genezy

występujących

się p r z e d e

sądeckie,

już

spotykamy

szczawnic­
—

podobnie

omawia

jak i

towanej
czy

p r a c y występują

noszone przez

Od

chwili

ukazała

dania
w

Górali.

zapoczątkowano

kultury

związku

riały

mało z a j m o w a n o

gorczańskich

światowej

czym

dotyczące

Seweryna,

się kulturą

Dopiero

bardziej

plastycznej

z

T.

na

zebrane

zdobnictwa

po

II

szczegółowe

tamtejszych
zostały

stroju

w

Sekcji

uzupełnionych
nymi

w

Górale

lami

Badania

również

własnymi

wywiadami

Praca

zgroma­

Ludowej

PIS,

przeprowadzo­

gorczańscy

zamieszkują

partie

Gorców

północne

oraz

W y s p o w e g o , n a południu

nowotarskimi, od wschodu

c y zaś z L a c h a m i ,

podstawą

z okolic

którzy

Tadeusz S e w e r y n :
1930.
2 Sebastian
Flizak:
X X V I I , s t r . 227.

przyległą
graniczą

z

część
Góra­

Myślenic^, o d p ó ł n o ­

stanowią

ziemi

północ­

z sądeckimi, o d z a ­

Parzenice
Z

i

grupę

góralskie.
Zagórzan.

przejścio­

Kraków
Ziemia,

Krakowskiem^.

Górale

silnego

grup

róż­

etnograficznych.

poczucia

własnej

odręb­

wyraźnie

oddzielał

i c h od

sąsiadów, b y ł strój. J e d n y m z j e g o elementów,
podlegał i p o d l e g a

który

n a d a l dużemu zróżnicowaniu i l i c z ­

n y m z m i a n o m w czasie, są j e g o o z d o b y , a w ś r ó d n i : h
parzenice.

wiła

Na

się w

noszono
dynie

tamtejszym

spodnie

z

czerwonym

działały

w

Podhala,

terenie

I I p o ł o w i e ubiegłego
jednym

Na

czasach

terenu

J a k już w s p o m n i a n o ,
rozprzestrzeniły

dwóch

przyporach,
się

Zazwyczaj

silne

od

wśród

sznurka.

wpływy

początku

Zagórzan

sam krawiec

na­

wyszyciami
którzy

wyszywa

wie­

spodnie
z

Wykonaniem

krawcy,

je­

parzenic

d l a Góralszczyzny*.

ozdobionych

c i sami

otoczone

d o I I p o ł o w y ubiegłego

się

wełnianego

zajmują

poja­

Pierwotnie

rozwój

bardzo

uważanego

szego s t u l e c i a za r e p r e z e n t a c y j n y
ku

parzenica

stulecia.

przyporem,

obszyciem.

ostatnich

jako

o

kolo­

parzenic

szyją

spodnie.

jedynie

trudniej­

sze części o z d o b y , j a k n p . ś r o d k o w ą p a r t i ę

parzenicy,

resztę zaś z o s t a w i a d o r o b o t y p o m a g a j ą c y m m u człon­
kom

r o d z i n y , n p . żonie i s t a r s z y m

Na

terenach

zagórzańskich

góralskie u b r a n i e z n a j d u j e
Zawód

krawca

dzieciom.

krawiec

się p r a w i e

należał d a w n i e j

umiejący
w

szyć

każdej w s i .

d o popłatnych,

toteż

u c z y l i o n i chętnie s w o i c h synów, uważając, a b y
le

kogo

n a naukę

warsztatu

i

nie

krawców, którzy

chodu z Kliszczakami

1

mate­

góralskiego.

Plastyki

ba­

terenie.

no-zachodnie
Beskidu

Dawniej

terenach,

n i n i e j s z a o p a r t a j e s t g ł ó w n i e n a materiałach
dzonych

pla­

wojnie

a

ności i c z y n n i k i e m , k t ó r y

rowego

się p r a c a

ć w i e r ć w i e k u , w k t ó r y m t o czasie

stosunkowo bardzo
styczną

j a k o „kliszczackie", t o z n a ­

Kliszczaków.

kiedy

minęło już p r a w i e

cy­

Góralszczyzną

nią się o b e c n i e o d o k o l i c z n y c h

wy­

s z y c i a n a s p o d n i a c h G ó r a l i gorczańskich, k t ó r e w

między

gorczańscy, c z y l i t a k z w a n i Zagórzanie, n i e w i e l e

i

nych wsi.
W

wą

MULK1EWICZ

gospodarstwie
jej

n i e brać,

psuł

interesu"

szyciem

i szyją

w s i , występują

też

aby t a k i

wości.

Do

takich

przy

d l a mieszkańców

swo­

sławniejsi

la

należą

mistrzowie,

np. Wincenty

koło M s z a n y

z Niedźwiedzia.

Odrębną

Obok

się u b o c z n i e

nujący z a m ó w i e n i a n a p ł y w a j ą c e z o d l e g ł y c h
z Gronoszowa

„by­

otworzył

(Niedźwiedź).

zajmują

jedynie

nie

Dolnej

wyko­
miejsco­

Nawieśniak

czy A n t o n i Ogie-

grupę s t a n o w i l i

krawcy

s Roman
Reinfuss:
Pogranicze
krakowsko-góralsk i e w ś w i e t l e d a w n y c h i n a j n o w s z y c h badań e t n o ­
g r a f i c z n y c h . L u d , t . X X X V I , s t r . 222 i n a s t .
S e b a s t i a n F l i z a k : E k s p a n s j a podhalańskiej
kul­
t u r y l u d o w e j . L u d , t . X X X I V , str. 269—271.
4

217

�Ryc.

1. Schematy

ludowych

w ę d r o w n i , j a k n p . Józef

parzenic

gorczańskich.
(Na podstawie
Plastyki
Ludowej
PIS).

K u b i k , mieszkający

materiałów

z archiwum

Sekcji

Badania

obecnie

była

w L u b o m i e r z u . Wędrowali o n i o d w s i do w s i , zatrzy­

ców,

mując

z w i ą z k u z trudnościami w n a b y w a n i u w ł ó c z k i , k r a w ­

się t a m , g d z i e b y ł y

kach

swych

sząc

stamtąd

czynili

się

docierali
nową

zamówienia.

również

modę.

znacznie

do

na

W

wędrów­

Podhale,

Wędrowni

przyno­

krawcy

rozpowszechnienia

przy­
nowych

cy

przeważnie
w

stosowano
przędzę

okresie

używać
i

wana

w

218

gdyż

wyszywania

własnej

można

dopie­

powszechnie

otrzymać

stosowany

więcej
obecnie

fabryczna,

kupo­

D o l n e j , „stament", t o jest n i c i

również

wełna

zaczęto

włóczka

parzenic

produkcji,

było

Materiał

stanowią:

Mszanie

przędziona

owczą

kolorów.

wyszywania

wyszywania,

do

międzywojennym

włóczki,

ładniejszych

do

dość

pochodzenia

o w c z a , która

fabrycznego,

j a k o tańsza

do
oraz

używana

mniej

dla

wykwalifikowanych kraw­

biedoty

wiejskiej.

powszechnie

używają

farbowanej

w

motywy

postaci

Obecnie,

miejscowej

domu

w

wełnianej

1

barwikami

fabrycz­

nymi.
Proste

Pierwotnie

przez

szyjących

przędzy

form.

ro

zawsze

w

tzw.

g o " l u b serca k r a w i e c w y s z y w a
jąc

jedynie

odległości.
i

centymetrem
Jeżeli

rozbudowany,

skiego,

rysuje

wzór
jak

na

„węzła

lub cyrklem

jest

rycerskie­

„z głowy",

bardziej

np. parzenica

odmierza­

poszczególne

skomplikowany
typu

suknie cyrklem kilka

podhalań­
kół

środkowych i p o t e m według n i c h w y s z y w a
środkowy
czyli
rzenic

kwiatek,

„koguty",
typu

a

następnie

i t p . Niektórzy

podhalańskiego

okalające

krawcy

gotowe,

współ-

najpierw
go

mają
wycięte

pętle,

dla pa­
z tek-

�Ryc.
go".

2. Parzenica
Wyk. Jan

z motywem
„węzła
rycerskie­
Płoskonka.
Kasina
Mała
(pow.
Limanowa).

Ryc. 3. Parzenica
Michalczewski.

z motywem
Niedźwiedź

serca. Wyk.
Marcin
(pow.
Limanowa).

219

�Ryc.

4. Parzenica.

tury

szablony

Wyk.

i

Bartłomiej
Słone.

przykładając

je

Leśny.

Rabka

odbijają

od

—

razu

cały s k o m p l i k o w a n y w z ó r n a s u k n i e .
Ściegi
ben

stosowane

„płaski",

wyszywa

się

parzenicach

wszystkie

„klucze", „kulki"
skiego"

w

„krokiewka"

t o łańcuszek,

(„Janina").

kontury

itp., jedynie

proste

motyw

s t a n o w i s z n u r e k kręcony

typu

w o l n y c h przestrzeni w
podhalańskiego,

kwiatki

czy

„pawie

oraz puste przestrzenie w
występuje

jeszcze

się najczęściej
W

okresie

porem,

rycer­
nakła­

sznurka,
czasem
Wieku
i
lu

obok

zaczęto

R y c . 5. Parzenica
go. Wyk. Antoni
(pow.

220

typu
nowotarskie­
Ogieła.
Niedźwiedź
Limanowa).

on

środki

nim
w

którą

zapełnia

z jednym

wyszyciem
zewnątrz
W

spodnie

Bogactwo

czynników, j a k w i e k

środkowe

„kogutkach"

przyporów.

od

kropki.

nosić

nowszych

s e r c u u dołu. O p r ó c z t e g o

był

którego

bardziej ozdobne.

a również

się

k i e d y noszono spodnie

niebieskie

jest do zapeł­

tzw. „krokiewka",

otoki wokół

otoczony

faliste,

z włóczki i

parzenicach

wyszywa
oczka",

lub

„węzła

d a n y n a s u k n o . Ś c i e g płaski u ż y w a n y
nienia

stę-

Łańcuszkiem

drugiej
z

z

przy-

czerwonego

biegły

jeszcze

połowie

dwoma

XIX

przyporami

ozdób zależało o d w i e ­

i zamożność

zamawiającego,

czas p o w s t a n i a p a r z e n i c . S p o t y k a n e

obec-

�R y c . 6. Parzenica.
indywidualnego.

nie n a terenie

Przykład
Kasinka

Gorców

nietypowego
Mała (pow.

parzenice

rozwiązania
Limanowa).

dzielą

się n a t r z y

zasadnicze t y p y . N a j s t a r s z y z n i c h , z m o t y w e m

„węz­

ła

parze­

rycerskiego",

n i c e Górali

uważany

jest

wprawdzie

za

sądeckich, j e d n a k z a r ó w n o j e g o

zasięg,

j a k i t r a d y c j a wskazują, że p a r z e n i c e t e w y s t ę p o w a ł y
od

dawna

równorzędnie

spotykamy
cach Łącka

i

Szczawnie,

Zabrzeziu,

stronie

na

o b u terenach.

j e n a Góralszczyźnie

pasma

dalej

sądeckiej

k u południowi —
jak

również

w
po

górskiego, n a t e r e n a c h

Obecnie
w

okoli­

Zasadnem,
przeciwnej

zagórzańskich,

np. w e w s i a c h Glisne i K a s i n k a . P o d s t a w o w y m
wem

zdobniczym

wspomniany
ci

i

pętlicy,

„węzeł

tego

najczęściej

sznurka

(ryc.

la,

parzenicach centralny m o t y w

jest szeregiem l i n i i

tworzących

ld), przyozdobiony

wzdłuż

sercowaty
krawędzi

moty­

typu

rycerski" w

wykonanej

niebieskiego

W bogatszych
lc,

parzenicach

poprzednio

potrójnej

wonego

w

jest

posta­
z

czer­
lb,

2).

otoczony
otok (ryc.

trójkątnymi

ząbkami l u b w o l u t a m i ( r y c . l d ) .
Nieco

młodszy

jest

według

opinii

informatorów

d r u g i t y p p a r z e n i c o p a r t y c h n a m o t y w i e serca, z j e d ­
ną

pętlą

wewnątrz

(ryc. le,

l i , 4).

Parzenice

tego

Ryc. 7. Parzenica
o formie
nowotar­
skiej
skrzyżowanej
z sądecką.
Wyk.
w okresie
międzywojennym
Antoni
Ogiela. Niedźwiedź
(pow.
Limanowa).

221

�typu

są n i e r a z

bardzo

zwielokrotnienie

bogate,

konturu

co osiąga

lub

p a r t i a m i h a f t u płaskiego. N a z e w n ą t r z
bią często w o l u t o w a t o w y g i ę t e
(ryc.
mi

4), p r z e s t r z e n i e
kształt

serca

się

przez

wypełnienie

otok i c h zdo­

spirale, t z w . „klucki"

między

liniami

wypełnione

Oprócz w y m i e n i o n y c h w y ż e j

środka

spotyka
my

przejściowe,

parzenica

„krokiewka".

konana

C z a s e m n a z e w n ą t r z w y s z y c i a biegną h a f t o w a n e k r z y ­

Ogielę

ż y k i l u b g w i a z d k i ( r y c . 3).

ny

Rozwojowi
szy

motywu

wzbogacenie

głównego

o t o k u wokół

w i e „węzła rycerskiego"
najczęściej
nicach

parzenicy

przypora.

moty­

s k r a j n e l i n i e o t o k u stanowią

przedłużenia zakończeń „ w ę z ł a " ; w

typu

związany

sercowafego

z

dolnym

otok

jest

ornamentem.

o t o k u u ż y t e są t e s a m e

Przy

ściegi o r a z

czego o t o k s t a p i a się z m o t y w e m

parze­

również

kolory, skutkiem

głównym w

jedno­

wem

„węzła

były

rycerskiego"

wyłącznie

granatowym,
Obecnie

w

przy

czym

dem

Wincenty

Nawieśniak
sobie,

rycerskiego",

zamawiają

u

niego

roku

jedynie

dziej

noszonych,

stanowiące

„światowej".

kwiatek

jedy­

albo

Motyw

„pawie

czami". Parzenica

na tamtym
tru­

motyw
z

takim

l a t , gdyż

obecnie

podhalańskie,
około

piękniejsze o d d o ­
przejaw

mody

centralny

oczko"

z

się

zagórzańskich

1920 i u w a ż a n e są za w i e l e

tychczas

otoczone

bar­

stanowi
dużymi

tu

„klu­

zakończona j e s t u dołu r o m b o i d a l ­

n y m k r z e s i w k i e m ( r y c . 5).
Wśród

parzenic

również f o r m y

typu

skromniejsze, w

parzenicy

Niekiedy

nowych

kolorów.

podhalańskich
do

ośmiu

z

na

ich

tradycyjne

przeładowanie

oraz

„doczepio­

wprowadzenie

pojawieniem

wzrosła

kolorów,

skimi

czy t e r e n ó w

Góralszczyzny

parzenice

wych
w

stycznych.

skala

wśród

się

parzenic

barw.

których

motywów

d l a ozdób

parzenicach

aby

się

torów,

najładniejsze

z czerwonym,

„zgodziły".

jasno

Ażeby
sie­

widuje

się

n i e b i e s k i , żółty i

Według

połączenia
zielony

cza­

odpowiednio

dają

opinii

do­

informa­

kolory

z

mieć żółty środek, b i a ł e zaś z i e l o n y , „ b o t a k już
świecie".

pewne

W

elementy

parzenicach
mają

zawsze

typu

ró­

barwy,

czarne

typów

starszych

v

(z „ w ę z ł e m

trafiają się zupełnie

czasem

rycerskim" lub

222

środka.
wśród
sercem),

wyjątkowo.

Tablice

np.

lub gra­

n a t o w e i zależnie o d t e g o d o b i e r a się k o l o r y
j e d n o k o l o r c . ve, w y s t ę p u j ą c e

jest

podhalańskiego

określone

„ k l u c z e " , c z y l i „ k o g u t y " , muszą b y ć
Parzenice

przy­
mają­

z innych stron

u

Górali

sądeckich, zwłaszcza

mienieckiej?.

Forma

szczawnickich ,
Cechy

w

sercowata

spiskich ,

8

—

występuje

babiogórskich^

grupie

łącko-ka-

występuje

u

Górali

starsze

parzenice

gorczańskie

o d i n n y c h s t a n o w i g ł ó w n i e sposób r o z w i ą z a n i a
wów

p o b o c z n y c h , j a k n p . w y p e ł n i e n i e serca

tami

abstrakcyjnymi w

deckiej,
kalna

interpretacja

Górali

Cechy
do

motywy

zdobin

z

kwiatowe)

wolutowych

te zawodzą

sądeckich

zbliżone

moty­

(elemen­

odróżnieniu o d p a r z e n i c y

gdzie występują

kolorów.

do

wyjścio­

sądeckichw.

9

wyróżniające

typu

orawskich,

szereg

podobny

w

okolic

oraz

s t o s u n k u do

Łącka,

które

są­

czy l o ­
dobór
parzenic

są

bardzo

ozdobą

spodni

zagórzańskich.

P a r z e n i c e n i e są j e d y n ą

haftowaną

ne.

kręconym

Spotykamy

Haftowane

oraz

stępujących

rozcięcia

kolorów,
oraz

co w

podobne

sowych,

brak

postaci

„węzła

Obecnie

rzadziej,

kieszeni.

W

spodni, i
motywów,

t u jednakże

elementu

rycerskiego"

panów

Zagórzan

i

haftach

wy­

noszonych

te same

pa­

zdobniczego

w

serca.

wyraźnie

ubrał"

ściegi

zwłaszcza

zanika,

wszystkim wysoka

Przysłowie,
by

co n a

klapka nad

sukmanach,

rozwiązania

strój

haftowa­

i wzory,

w i d u j e się t e n s a m dobór

zdobnictwie

góralskiego.

dziesięciu

ściegi

wy­

zewnętrznego

są r ó w n i e ż

n a zagórzańskich

już zresztą c o r a z

bocznego

sznurkiem lub

t a m te same

parzenicy.

przyporem

wzdłuż

że

„za

cena

jednego

(Mszana

Dolna))

czego
ubra­
Górala
nie­

wątpliwie jest bardzo istotne.

różowy

z c i e m n y m , biały

ż o w y m l u b n i e b i e s k i m . Oprócz t e g o k w i a t y p o w i n n y
na

się

wykazują

motyw,

tego

spiskich^,

nia

czerwony,

te p o w i n n y być

brane,

zdarzają

Zagórzan

Pętlicowy

no zielony,

różowy,

Lachów

ościennych.

przyczyną jest przede

biały. K o l o r y

spodni

porównaniu z f o r m a m i parzenic

najczęściej c z a r n y , g r a n a t o w y , f i o l e t o w y , j a s n o i c i e m ­
sem

u przyporów

c y c h bezpośrednich p o w i ą z a ń z p a r z e n i c a m i z a g ó r z a ń -

wykonane

otokami

p a r z e n i c a podobała się, m u s i o n a z a w i e r a ć t e r a z
dem

motyw

i n d y w i d u a l n y c h ( r y c . 7), n i e

szwu,

gwiazdkami,

wydatnie

jest na

ułożonymi k w i a t k a m i ,

f o r m mieszanych

postaci samego k r z e -

podhalańskiej

Wraz

obok

na nogawkach

spowodował

kwiatkamf i

z wyszyć

szycia

różnymi m o t y w a m i , j a k n p . m e c h a n i c z n i e
nymi"

symetrycznie

k ł a d y i-ozwiązań

otoku

gorczańskie

dwoma

spotykamy

podhalańskiego

przyporów.
Wpływ

( r y c . 6) w z o r o w a n y

męskich. P r ó c z n i c h w y s t ę p u j ą r ó w n i e ż k o l o r o w e

s i w k a z w y p e ł n i o n y m środkiem i o z d o b n y m i

formy

tej parzenicy

czerwony.

parzenice

się n a t e r e n a c h

Zewnętrz­

kolor

spodni

od szergu

Antoniego

(pow. L i m a n o w a ) .

„węzła rycerskiego" — niewątpliwie jeden z

Gronoszowa,
że

Rabce, w y ­

niebiesko-

zamawiają

for­

się e l e ­

p.zez

i

j a k układa

twierdząc,

n i e szył już

pojawiły

z

Niedźwiedzia

zaczerpnięty

i

przypomina

Muzeum w

punktów

znanych krawców

wyszyciem
które

typu

moty­

w

międzywojennym

wykonywane

serca

przeważał

z

gospodarze.

już

„węzła

czy

starszego

Jeden z najbardziej
terenie,

parzenice

kolorach czerwonym

parzenice

nie starzy

starsze

okresie

z

z

W
dotychczas

przez mieszanie

sądeckich.

litą całość.
Omawiane

powstające

przechowywana

w

kontur

serca

ściśle

wyszywaniu

parzenic

f o r m i e n o w o t a r s k i e j , środek j e j zaś w y p e ł n i a

towarzy­

Przy

trzech typów

n a t e r e n a c h zagórzańskich

mentów o różnym pochodzeniu. Przykładem tego jest

wyznaczający­

bywają

się n i e k i e d y

rysował

5 E d y t a Starek; Parzenice spiskie. Polska Sztuka
L u d o w a , n r 3/1952.
6 S e w e r y n Udziela: U b i o r y l u d u polskiego. Kraków
1904, z e s z y t I V , t a b l . I V .
7 Mieczysław C h o l e w a : S t r o j e l u d o w e Z i e m i Są­
d e c k i e j . L u d , t . X X X V I , s t r . 2 7 1 , r y c . 1.
Roman
Reinfuss:
Stroje
Górali
szczawnickich.
L u b l i n 1949, r y c . 2, 5, 7, 8.
E d y t a Starek: Parzenice spiskie, j . w .
ю Mieczysław C h o l e w a : Stroje l u d o w e Z i e m i Są­
deckiej. Zdzisław S z e w c z y k : Materiały do s t r o j u m ę ­
skiego Górali o c h o t n i c k i c h . P r a c e i Materiały E t n o ­
g r a f i c z n e , t . X , t a b l . I I I , r y c . 2, 4.
8

9

Dobiesław

Walknowski.

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
