<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="6059" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/6059?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-26T18:48:55+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="6039">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/0335604c1ebb33288e75b58c912e4f10.pdf</src>
      <authentication>d82e4961e738df2409f9259fcd6580bf</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="3">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25235">
                <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72263">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:3093</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72264">
              <text>2001</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72265">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:2897</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72266">
              <text>Autorzy numeru / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2001 t.55 z.1-4</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72267">
              <text>Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2001 t.55 z.1-4, s.554-559</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72268">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72269">
              <text>Instytut Sztuki PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72270">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="72271">
              <text>AUTORZY NUMERU

Autorzy numeru

(ostra satyra na M . Tatcher; napisana z T o n y m Howardem,
Theatre Royal, Stratford East, 1980); The Genius (Royal Court
Theater [dalej R C T ] , 1983); Bloody Poetry (Heymarket Theatre,
Leicester, 1984); Prat'da; A Fleet Streat Comedy (napisane z Davidem Hare, National Theatre, Londyn 1985); Greenland (RCT,
Londyn 1988); H . I . D . (Hess is Dead), (Almeida Theatre, L o n ­
dyn 1989); W a n Nights (wraz z Tariqiem A l i m , R C T , Londyn

W a r r e n D . A n d e r s o n - profesor State University o f Massachu­

1989); Moscow Gold (wraz z Tariqiem A l i m , Barbican Theatre,

setts, Amherst- Studiował literaturę klasyczną na Uniwersyte­

Londyn 1989); Berlin Bertie (RCT, Londyn 1992). Polskie tłu­

cie w Haverford (dyplom w 1942 r.) i w Oksfordzie (dyplom

maczenie Gra w Churchilla,

tłum. J. Anders, „Dialog" I V , 1981.

H o n o u r School o f Literae Humaniores w 1949 r . ) . W 1947 r.
G i o v a n n i C e r r i - ur. w 1940 r. w Rzymie, profesor zwyczajny lite­

zdobył tytuł d o k t o r a na Uniwersytecie Harvarda, gdzie też
w 1954 r. obronił pracę habilitacyjną. Wykłada! m . i n . grekę

ratury greckiej na Wydziale Literatury i Filozofii Instituto U n i ­

i łacinę w College of Wooster (1950-67) i na Uniwersytecie

versitario Orientale w Neapolu. D o tematów, na których k o n ­

Stanowym M i c h i g a n w A n n A r b o r . W latach 1967-1970 byl

centrował się w dotychczasowej pracy badawczej należą: zwią­

profesorem komparatysryki literackiej na Uniwersytecie Stano­

zek między oralnością a pismem w kompozycji i rozprzestrzenia­

w y m Iowa. O d r. 1970 związany z Uniwersytetem Stanowym

niu tekstów poetyckich w epoce archaicznej i klasycznej; epos

Massachusetts w Amherst (od 1980 r. jest profesorem emery­

homerycki; słownictwo polityczne w liryce i tragedii; teorie an­

t o w a n y m ) . Prowadził wykłady, m . i n . na uniwersytetach w Rzy­

tyczne na temat natury i celów opowiadania historycznego

mie, Londynie, Oksfordzie, Palermo i A t e n a c h . Główne zain­

i biograficznego; mechanizmy narracyjno-ekspresywne, za po­

teresowania to literatura i muzyka starożytnej Grecji, literatu­

mocą których m i t jest ustawicznie aktualizowany jako paradyg­

ra wiktoriańska (zwłaszcza twórczość M . A r n o l d a i G . Manleya

mat sytuacji indywidualnych i społecznych; rytuały, ideologia

Hopkinsa) oraz kompararvstyka literacka. Byl założycielem

i kultura dionizyjska; technika dramaturgiczna tragedii attyc-

i w latach 1978-1981 dyrektorem Translation Center przy U n i ­

kiej V w . p.n.e.; myśl platońska ze szczególnym uzwględnie-

wersytecie Massachusetts o r a : założycielem i wspóldyrektorem

niem teorii k o m u n i k a c j i i poetyki; filozofia i poezja Ksenofane-

(1980-1981) Five-College Seminar o n Literary Translation.

sa z K o l o f o n u i Parmenidesa z Elei.

Najważniejsze publikacje: Aeschylus, Prometheus Bound, trans­
lated w i t h an i n t r o d u c t i o n and notes
and the Classical Tradition

Inicjator, koordynator i redaktor prac zbiorowych, organi­

1963' Matthew Arnold

1971; Ethos and Education

zator międzynarodowych konferencji naukowych. W wydaw­

in Greek

Music Cambridge 1966; Music and Musicians m Ancient

nictwie A r g o (Lecce) kieruje serią„II vello d o r o " , w której p u ­

Gre­

blikowane są teksty greckie i łacińskie oraz studia o świecie an¬

A u t o r 72 haseł o antycznej muzyce greckiej w The

tycznym. Członek K o m i t e t u Naukowego periodyku „Ouademi

New Grove Dictionary of Music and Musicians oraz licznych ar­

U r b i n a t i d i C u l t u r a Classica" (od 1995 r ) . Członek K o m i t e t u

ece

1995

tykułów i recenzji publikowanych w prasie specjalistycznej.

Wydawniczego periodyku ..Mediterráneo A n t i c o :

Economie

Societa C u l t u r e " . Ostatnio zosta! mianowany redaktorem na­
czelnym periodyku „Annali dell'Instituto Univetsitario O r i e n ­

K r y s t y n a B a r t o l - filolog klasyczny, hellenista, profesor U n i w e r ­
sytetu i m . A d a m a Mickiewicza w Poznaniu; interesuje się po­

tale" (Sezione

ezją grecką różnych okresów, zwłaszcza jej aspektami wyko¬

dakcyjnym pracował o d m o m e n t u jego założenia (1979).

Studies in Ancient
tyczno-

di Escfiilo. Saggio di semántica,

Iambus.

Literary Sources (1993), książki: Studia teore­

i historyczno-literackie

nad dialogiem

w którego Komitecie Re­

Najważniejsze publikacje: I I Ünguaggio politico nel Prometeo

nawczymi; autorka licznych prac teoretycznych i interpretacyj­
n y c h z tej dziedziny, m . i n . monografii Greek Elegy and

filologico-letteraria),

tragedia greca. Studi sull'Antigone

Roma 1975; Legisíarione orale e
di Sofocle e sulk Supplia di Eu­

ripide, N a p o l i 1979; Storia e biografia nel pensiero antico, Roma¬

pseudo-Plutarcha

„O muzyce" (1995) oraz pierwszego catościowego przekładu na

-Bari 1983 (wspólnie z B. G e n t i l i m ) ; Platone sociólogo delia ca-

język polski dialogu pseudo-Plutarcha O muzyce (1992). Jej au­

municazione, M i l a n o 1991, wydanie rozszerzone i uaktualnione:

torstwa jest też t o m I (Jakub i elegia) dwutomowej publikacji L i ­

Lecce 1996; Parmenule di Elea, Poema sulla natura, Introduzío-

ryka grecka. Wybór tekstów i komentarz pod red. lerzego Danie-

ne, testo, traduzione e note di G . Cerri, M i l a n o 1999. Jest takze
autorem literackiego przekładu i wstępu do Iliady. Omem, Ilia­

lewicza (t. I I Melika w opr. J. D . ) .

de, M i l a n o 1986. Przekład ten został wyróżniony pierwszą na­

Obecnie pracuje nad k o m e n t o w a n y m przekładem wybra­
nych pism Filodemosa oraz Mędrców przy uczcie

grodą X X V I edycji konkursu „Citta d i Monselice".

Atenajosa.

Uczestniczy jako współautor w przygotowaniu akademickiego
A r k a d i u s z C h o l e w a - mieszkaniec Gardzienic. Studiował ogrod­

podręcznika historii literatury greckiej.

n i c t w o . Pracuje w O P T „Gardzienice". Zajmuje się regionali­
zmem i fotografią.

Zbigniew B e n e d y k t o w i c z - antropolog kultury, redaktor naczel­
ny miesięcznika „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa". Członek
redakcji „Kwartalnika Filmowego". Kierownik Pracowni A n ­

Dariusz Czaja -

etnolog, studia UJ. Napisał pracę doktorską

tropologii K u l t u r y , F i l m u i Sztuki Audiowizualnej w Instytucie

o symbolu w filmie. Pracuje w Instytucie Etnologii UJ i w re­

Sztuki Polskiej A k a d e m i i N a u k . A u t o r prac z zakresu wyobraź­

dakcji „Kontekstów". Redaktor książki Mitologie

n i symbolicznej i antropologii wspótczesnej. Współautor książ­

(1994) i Metamorfozy ciała (1999).

popularne

k i [z Danutą Benedyktowicz] Dom w tradycji ludowej (1993).
A u t o r pracy Portrety obcych (2000).

J e r r y D a n i e l e w i c z - profesor zwyczajny, wiceprzewodniczący K o ­
m i t e t u N a u k o Kulturze Antycznej P A N . jest kierownikiem

H o w a r d B r e n t o n - czołowy dramaturg angielski, poeta, pisarz; dy­

Zakładu Hellenistyki w Instytucie Filologii Klasycznej U n i w e r ­

rektor Royal Shakespeare Company. Napisał wiele ważnych

sytetu i m . A d a m a Mickiewicza w Poznaniu. Zajmuje się głów­

(The Roundhouse, L o n ­

nie poezją antyczną, zwłaszcza gtecką. Tej ostatniej dotyczy

dyn, 1977); Sore Throats (The Warehouse, London 1979); The

szereg jego studiów teoretycznych, historyczno-literackich i i n ­

i głośnych sztuk, m . i n . Epsom Downs

(sztuka wywołała obyczajowy skandal i ataki

terpretacyjnych, a takze kilka książek, m. i n . : Liryka starożytnej

cenzury; National Theatre, London 1980); A Short Sharp Shock!

Grecji (najnowsze, uaktualnione wydanie Warszawa-Poznań

Romans in Bntains

554

�AUTORZY NUMERI'
1 9 % ) , Miary wierszowe greckiej liryki. Problemy opisu i interpre­
tacji, Poznań 1994 (wersja angielska: Problems of Notation
interpretation.

B o c h u m 1996), Liryka grecka, t. I I : Melika,

and
War-

Ireneusz G u s z p i t - teatrolog, pracownik naukowy w Zakładzie
T e o r i i K u l t u r y i Sztuk W i d o w i s k o w y c h IFP Uniwersytetu
Wrocławskiego oraz na Wydziale A k t o r s k i m

wrocławskiej

szawa-Poznań 1999 (edycja tekstu z komentarzem naukowym;

P W S T . Szczególne obszary zainteresowań: herezje teatralne

t. I w opracowaniu prof. Krystyny Bartol). Jest współautorem

X X wieku (Osterwa, G r o t o w s k i , Gardzienice), zwolennik an­

przygotowywanego do d r u k u podręcznika akademickiego Lite­

tropologicznej refleksji nad teatrem.

ratura Grecji starożytne)

pod red. prof. Henryka Podbielskiego.

Wespół z Krystyna Bartol pracuje obecnie nad k o m e n t o w a n y m
przekładem dzieła Atenajosa Mędrcy przy uczcie.

A l i s o n H o d g e - jest wykładowcą d t a m a t u w Royol Holloway Col­
lege Uniwersytetu Londyńskiego. Była założycielką i współdyrektorem artystycznym T e a t r u A l i b i , a następnie asystentką re­

Jacek Dobrowolski

- poeta,

tłumacz. A u t o r esejów poświęco­

nych teatrowi współczesnemu publikowanych przez miesięcz­
nik

„Teatr":

Tańczący

zbawiciel Jerzego Grotowskiego (nr

żysera przy Włodzimierzu

Staniewskim w G a r d z i e n i c k i m

Ośrodku Praktyk Teatralnych. Kierowała wieloma projektami
teatralnymi, np. przygotowała Misery Stephena Kinga w Te­
atrze C r i t e r i o n w Londynie, prowadziła półroczny trening ak­

12/1998 i 1/1999) oraz Złoty osioł, czyli misteria (nr 6/1999).

torski we współpracy z Londyńskim Instytutem Sztuki Współ­
V i l i a m D o c o l o m a n s k y - ur. 1975, reżyser teatralny (Słowacja).

czesnej (Institute o/Contemporary A n s ) .

W latach 1991-94 założył i prowadził własną grupę teatralną
(Bodea Theater, Liptowski Mikulasz); realizuje projekt Allen

A l e k s a n d e r J a c k o w s k i - antropolog kultury (studia: socjologia

and Naomi, oparty na wierszach A . Ginsburga. W latach 1994¬

UW),

99 studiuje reżyserię teatralną (Brno). W 1999 roku przygoto­

nej, zwłaszcza ludowej. Krytyk sztuki. Organizator kilkudziesię­

autor wielu tekstów o współczesnej kulturze artystycz­

wuje lalkarski spektakl Syrenka (Na Razcestf Banska Bystrica;

ciu wystaw sztuki ludowej i naiwnej w kraju i za granicą. Ostat­

udział w międzynarodowym festiwalu teatrów lalkarskich na

nio wydal Sztukę zwana naiwna, Na skróty, Obrazy ludowe. Re­

Słowacji i w międzynarodowym festiwalu Hradec Kralove

daktor „Kontekstów".

w Czechach) oraz Tramwaj zwany pożądaniem (Studio M a r t a
Brno, oparty na sztuce T . Williamsa a inspirowany obozem dla

W i e s ł a w J u s z c z a k - profesor Instytutu H i s t o r i i Sztuki Uniwersy­

uchodźców w Czechach; udział w festiwalach I T S A m s t e r d a m ,

tetu Warszawskiego i Instytutu Sztuki P A N . Historyk sztuki,

Hradec Kralove, Z l o m vaz Praha). W tymże roku powstaje do­

filozof, autor wielu książek i artykułów oraz tłumaczeń (w r y m

kumentalny film I . Chauna o pracy I . Kelarovej i V . Doćolo-

z litetatury pięknej). W y b i t n y znawca malarstwa polskiego X I X

niansky'ego (With Ida Behind a M i r r o r ) . W roku 2000 przygoto­

i X X w. Obecnie jego główne zainteresowania badawcze t o fi­

wuje w M a r t a Brno spektakl Oz (scenariusz P. Michałek i V .

lozofia sztuki oraz historia religii. Prowadzi wykłady monogra­

Docolomansky) w kixiperacji z brytyjskim choreografem po­

ficzne poświęcone m . i n . archaicznej greckiej myśli o sztuce,

chodzenia nigeryjskiego O l u T a i w o (nominacja za najlepsze

koncepcji sztuki u Platona, teorii sztuki u Heideggera oraz

przedstawienie i dla najlepszego aktora na festiwalu ITS w A m ­

związkom sztuki i religii. Opublikował m . i n . Wojtkiewicz

sterdamie; na międzynarodowej konferencji antropologicznej

wa sztuka.

Warszawa 1965,

i no­

Kraków 2000; Jan Stanisławski,

w Brnie wraz z O . T a i w o przedstawiają metody wykorzystane

Warszawa 1972; Postimpresjoru.ści, Warszawa 1973; Malarstwo

W przedstawieniu). Prowadzi warsztaty (wraz z 1. Kelarova)

polskę: modernizm,

w Zegg, Belzig - Berlin. Udział w warsztatach prowadzonych

1979; Fakty i wyobraźnia,

przez „Gardzienice". Przygotowuje przedstawienie na mory-

ki albo „O granicach:

wach tekstów A . Strinberga i F. D i i r e n m a t t a The

Deathdance

menty. Szkice z teorii i filozofii sztuki', Warszawa 1995, oraz prze­

( H a D i v a d l o B r n o ) . Uczy w I n t e r n a t i o n a l School for H u m a n

kłady Coctail Party Eliota oraz dwóch poematów Blake'a: M i l ­

Voice (1995-2001). Obecnie realizuje projekt Lorca. Dark Lo­

ion, Zaślubmy Nieba i Pieklą (\X'vdawnictwo Universitas).

Warszawa 1977; Miody Weiss, Warszawa
Warszawa 1979; Zasłona w rajskie pta­

okresu powieści".

Warszawa 1981; Frag­

ve Sonnets (zakładający m. i n . pobyt wśród andaluzyjskich Cy­
ganów). Studia doktoranckie w D A M U , Praga.

Zofia K a ł k u s

K r y s t y n a D u n i e c - adiunkt w Zakładzie T e a t r u Instytutu Sztuki
PAN.

A u t o r k a rozpraw i artykułów z zakresu historii teatru

i teatru współczesnego, książki Kaprysy Prospera.
inscenizacje Leona

Szekspirowskie

mieszkanka Gardzienic.

L e s z e k K o l a n k i e w i c z - d o k t o r nauk humanistycznych; adiunkt
w Instytucie K u l t u r y Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim;
adiunkt na Wydziale Wiedzy o Teatrze w A k a d e m i i Teatralnej
ba. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. W latach

SchiiUra.

70.,

w okresie tzw. kultury czynnej, uczestnik prac Instytutu Labo­
J a c e k D z i e k a n - absolwent polonistyki K U L (praca magisterska

ratorium Jerzego Grotowskiego. Zajmuje się głównie antropo­

o „Gardzienicach"), d o k t o r a n t w I E i A K U A M . Mieszka w Dę­

logią teatru, będąc j e d n y m z najczynmejszych jej propagatorów

bicy, gdzie pracuje jako dziennikarz w tygodniku „Obserwator

na gruncie polskim. Jest stałym współpracownikiem miesięcz­
nika „Dialog", na którego lamach opublikował wiele esejów,

Lokalny".

opisów przedstawień (cykl „Notatki po spektaklu"), a także tłu­
M a r i a Fogler - studentka I I roku filozofii na UJ oraz 2. edycji

maczeń. Najważniejsze publikacje: Na drodze do kultury czyn­
nej. O działalności Instytutu Grotowskiego. Teatr Laboratorium

A k a d e m i i Praktyk Teatralnych w Gardzienicach.

u' lalach 1970-1977, Wrocław 1978; Święty Artaud, Warszawa
Mariusz Gołaj - ukończył polonistykę we Wrocławiu. W czasie

1988;

Samba z bogami. Opowieść

studiów mocno zaangażowany we wroctawski n u r t teatru stu­

1995;

Kropelka brandy

antropologiczna,

Warszawa

ze Sionehenge, „Dialog"

1998-1999,

denckiego i alternatywnego; praca magisterska o subkulturze

Dziady. Teatr Święta Zmańych,

Gdańsk 2000.

więziennej. O d 1978 roku w Gardziernicach. Brał udział w nie­
mal wszystkich projektach merytorycznych Ośrodka Praktyk

D a r i u s z Kosiński - historyk teatru szczególnie zainteresowany

Teatralnych. Główne role we wszystkich dotychczasowych

sztuką aktorską oraz polską tradycją teatru misteryjnego o d

spektaklach. Koordynował większość projektów edukacyjnych

Mickiewicza po „Gardzienice", pracownik naukowy UJ; w la­

Ośrodka w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych; o d

tach 1999-2000 pracował przy organizacji Festiwalu „Misteria,

4 lat koordynuje Akademię Praktyk Teatralnych.

inicjacje".

555

�Al

l i 'R/Y NUMERU

M o n i k a K u b a t - absolwentk.. polonistyki wroctawskiej, student­

do końca

ka piątego r o k u historii sztuki. O d k i l k u lat współpracuje

V wieku p.n.e.. Warszawa 1988; Religijność

nych Greków,

starożyt­

Warszawa 1994.

z O P T „Gardzienice", ukończyta Akademię Praktyk Teatral­
nych w Gardzienicach (przy teatrze zajmuje się organizowa­

P i o t r M a c h u l - dziennikarz, muzyk folkowy, absolwent pierwszej

niem wystaw, m . i n . w ramach projektu „Ukraina-Polska-Euro-

edycji A k a d e m i i Praktyk T e a t r a l n y c h w Gardzienicach. Pu­

pa" wystawy i k o n Jerzego Nowosielskiego).

blikowane fragmenty słownika terminów O . P. T . „Gardzieni­
ce" i wywiad z M a c i e j e m Rychłym to część pracy magister¬
skiej Kreacja

T o m e k K u b i c k i „ K u b e k " - student A k a d e m i i Praktyk Teatral­
nych przy O P T

O.P.T.

„Gardzienice", absolwent Nauczycielskiego

i funkcja

„Gardzienice"

muzyki

i muzyczności

w

twórczości

przygotowywanej w Instytucie K u l t u r y

Kolegium Języka Angielskiego na Uniwersytecie Warszawskim,

Polskiej U n i w e r s y t e t u Warszawskiego u d r . hab. Leszka K o -

wokalista grupv „Pan Profeska", autor książek: Wndmek i Wd-

lankiewicza.

gotka (1997), Trzyjemność

(2C0O)
C a r o l M a r t i n - jest docentem dramaturgii w Tisch School of the

T o m a s z K u b i k o w s k i - urodzony w 1962. Studiował wiedzę o te­

A r t s na uniwersytecie nowojorskim ( N e w York University).

atrze i filozofię. Wykładowca i prorektor A k a d e m i i Teatralnej

Obecnie ptacuje nad książką poświęconą przedstawieniom do­

w Warszawie. Członek redakcji „Dialogu". W 1994 zaproszony

k u m e n t a l n y m w U S A . Swą pierwszą podróż do Polski odbyła

do prowadzenia wykładów na Uniwersytecie w R i c h m o n d .

na jesieni 2000 r.

Ważniejsze publikacje: Ateneum 1928-1998,

Watszawa
B ł a ż e j M a t u s i a k O P - d o m i n i k a n i n , filolog klasyczny, współreda­

1998; Siafeffl bytów teatralnych, Warszawa 1994.

guje pismo „Canor" poświęcone interpretacjom muzyki dawnej
L i d i a K u c h t ó w n a - historyk teatru, profesor w Instytucie sztuki

(redaktor odpowiedzialny za dział średniowieczny). Obecnie

P A N , członek K o m i t e t u N a u k o Sztuce P A N . Prowadzi bada­

przygotowuje pracę na temat teologii muzyki Hildegardy z Bin¬

nia nad historią teatru polskiego i europejskiego X X w . A u t o r ­

gen. Współpracował z M a r c i n e m Bornus-Szczycińskim przy

ka prac monograficznych o W i l a m i e Horzycy i Irenie Solskiej.

projekcie „Siedem tradycji" (praca nad chorałem dominikań­

Edyrorka pism teatralnych. Przygotowuje biografię artystyczną

skim) i przy Festiwalu M u z y k i Dawnej w Jarosławiu.

Karola Frycza.
A l e k s a n d r a M e l b e c h o w s k a - L u t y - historyk sztuki, studia na
M i c h a e l L a m b e r t - profesor Urûversity of N a t a l , jest starszym wy-

U W , d o k t o r a t z nauk humanistycznych ( U W 1966). Specjali­

kładowcą filologii klasycznej na Uniwersytecie N a t a l u w Pie-

zacja: historyk sztuki polskiej XIX/XX w . A d i u n k t w Instytu¬

termaritzburgu w Republice Południowej A f r y k i . Prowadzi za­

cie Sztuki P A N (gdzie pracowała w latach 1955-1985), Pra­

jęcia poświęcone analizie porównawczej rytuałów antycznych

cownia Słownika Artystów Polskich. A u t o r k a 35 artykułów

i afrykańskich oraz zagadnieniom płci i seksualności w antyku.

i 7 książek, m . i n . Teojii k'u/iatkou&gt;ski (monografia), Ossoli­

Jest promotorem wielu prac doktorskich porównujących po­

n e u m , Wrocław 1966; Widmo. Życie i twórczość

szczególne elementy kultury afrykańskiej i antyku. O p u b l i k o ­

Laveaux,

wał liczne prace poświęcone literaturze starożytnej Grecji

0 rzeźbie {niskiej XIX w., IS P A N , Warszawa 1993

i Rzvmu oraz szczególnie go interesującym zagadnieniom związ­

z Piotrem Szubertem); M a l i mistrzowie

polskiego pejzażu

ków między obrzędami antycznej Grecji a tradycyjnymi ryru-

w., N e r i t o n , Warszawa 1997; Nokturny.

Widoki nocy w malar­

ałami zuluskimi. Interesuje się także muzyką (jest k i e r o w n i ­

stwie polskim, A r k a d y , Warszawa 1999.

Wrocław

1988;

Ludwika

De

Posagi i ludzie. Antologia tekstów
(wspólnie
XIX

kiem uniwersyteckiego zespołu madrygalistów), podróżami (byt
inicjatorem i przewodnikiem uniwersyteckich wypraw do Gre­

W o j c i e c h M i c h e r a - antropolog kultury (studia U W ) , twórca te­

cji, T u r c j i , W ł o c h i C h i n ) o r a ; teatrem (reżyserował przedsta­

lewizyjny, prowadzi zajęcia na U W i w A k a d e m i i Teatralnej

wienie Bachamek

w Warszawie. A u t o r książki Anti-Daniken.

Eurypidesa). O d niedawna jesr związany

z C e n t r u m Etvki Uniwersytetu N a t a l u , gdzie wykłada etykę
afrykańską i chińską.

A d a m N a w i e r s k i - absolwent etnologii (UJ), d o k t o r a n t przy W y ­
dziale Historycznym UJ.

W ł o d z i m i e r c L e n g a u e r - ur. w 1949, profesor w Instytucie H i ­
storycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował na U n i ­

Jerzy N o w o s i e l s k i - malarz, rysownik, scenograf, o d 1976 profe­

r.)

sor A S P w Krakowie, od 1994 członek P A U ; członek grupy

i habilitację (1985 r ) . W 1996 r. mianowany profesorem na­

młodych plasryków i Grupy Krakowskiej. Fascynacja ikoną

wersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał d o k t o r a t (1975

uk humanistycznych. O d 1971 jest p r a c o w n i k i e m I n s t y t u t u

znajduje silne odzwierciedlenie w jego twórczości, kompozy­

Historycznego U n i w e r s y t e t u Watszawskiego. Główny przed­

cjach figuralnych i pejzażach. A u t o r kompozycji m o n u m e n t a l ­

m i o t jego zainteresowań badawczych stanowi historia starożyt­

nych ( m . i n . kościoły w Louvre i T y c h a c h ; cerkwi w Hajnów­

nej Grecji okresu archaicznego i klasycznego, a zwłaszcza pro­

ce). A u t o r prac teoretycznych o ikonie i malarstwie, m . i n . Wo­

blematyka ustroju, świadomości społecznej, k u l t u r y , m e n t a l ­

kół tkany. Rozmowy z Jerzym Nowosielskim,

ności oraz religii. Jest członkiem Polskiego Towatzystwa Filo­

sławia,

1985; Inność prawo¬

1991.

logicznego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, K o m i t e t u
Głównego O l i m p i a d y Historycznej, K o m i t e t u N a u k o K u l t u ­

P a w e ł P a s s i n i - student A k a d e m i i Praktyk Teatralnych przy

rze A n t y c z n e j P A N (od 1995 r.) oraz Rady N a u k o w e j Instytu­

O P T „Gardzienice", student filozofii Uniwersytetu Warszaw­

tu Filologii Klasycznej. Pełni funkcję zastępcy przewodniczą­

skiego oraz Wydziału Reżyserii A k a d e m i i Teatralnej w Warsza¬

cego Zarządu Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci. Jest też

wie

członkiem Rady Redakcyjnej czasopisma „Meander", człon­
kiem redakcji „Ars Regia" i „Przeglądu Historycznego" (od

J a c e k J a n P a w l i k S V D - etnolog, werbista, długoletni misjonarz

1998 r. pełni funkcje zastępcy redaktora). Najważniejsze p u ­

w Togo. Studia z antropologii kultury i socjologii porównaw­

blikacje: Greek Commandes in tfie 5th and 4th Centuries B. C.

czej na Uniwersytecie Kartezjusza w Paryżu uwieńczone pracą

Warszawa 1979; Po­

doktorską na temat obtzędów pogrzebowych. W latach 1994¬

Polittcs and Ideology: A Study ofMilitarism,

jecie równości w greckich lumcepcjach politycznych.

Od

Homera

556

1999 pracownik Instytutu Etnologii i Lingwistyki „Anthropos"

�AlTORZY NUMERI
w Sankt A u g u s t i n , N i e m c y . Wykładowca etnologii na U n i w e r ­

skiego i Edwarda Stachury, Bydgoszcz 1985;

sytecie Warmińsko-Mazurskim

śmierć. Zabijanie Mickiewicza

w Olsztynie. A u t o r

książki

Braterstwo albo

w Kole Sprawy Bożej, Paryż 1988

(I w y d . ) , Kraków 1990 ( I I w y d . ) , Gdańsk 1999 ( I I I w y d . ) ; Mę­

Łtpenence sociale de la mori.

czennice z Saint Denis. Opowiadania, Warszawa 1990; Stos dla
A n d r z e j P i e ń k o s - adiunkt w Instytucie Sztuki U W . Wraz z zo­

Adama albo kacerze i kapłani, Warszawa 1994; Paryskie pasaże.

ną, Jolantą Chrzanowską-Pieńkos, opublikował Słownik arty­

Opowieść o tajemnych przejściach,

styczny Paryża i regionu lle-de-France

Mistrz.

1996;

1996,

1999;
wieku,

kon polskiej sztuki X X w . (Poznań 1997). Prace z zakresu histo­

Gdańsk 1997; Śmierć w wodzie. Proza. Gdańsk 1999,

Książę

rii sztuki nowoczesnej, k r y t y k i artystycznej i eseistyki dotyczą­

bezdomny, L u b l i n 1999.

Widowisko,

Gdańsk

Gdańsk 1995,

Raptularz końca

(Warszawa 1996) i Leksy­

cej kultury publikuje m . i n . w czasopismach „Art and Busness",

Założył „laboratorium gatunków mowy". Poszukuje sposo­

„Dom i Wnętrze", „Nowy N u r t " , „Znak" oraz periodykach na­

bów wypowiedzi na pograniczu eseju, felietonu, prozy artystycz­

ukowych „Ikonotheka", „Rocznik Historii Sztuki". „Artibus et

nej, d r a m a t u , multimediów. Przez dziesięć lat pracował nad

Historiae".

„pasażami" i „raptularzami". O b y d w a etapy poszukiwań dobie­
gły końca, co nie znaczy, że zrezygnował z dalszej pracy.

M a r i a P r u s s a k - pracuje w Instytucie Badań Literackich P A N
i równocześnie jest k i e r o w n i k i e m Katedry Badań nad Teatrem

M a c i e j R y c h ł y - muzyk, psycholog, absolwent psychologii U A M

i Filmem Uniwersytetu i m . Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

w Poznaniu, były pracownik naukowy na Wydziale N a u k Spo­

Pracuje nad edycją krytyczną dziel A d a m a Mickiewicza - jest

łecznych w Instytucie Psychologii, badacz archaicznych f o r m

członkiem

k o m i t e t u redakcyjnego W y d a n i a Rocznicowego,

w k u l t u r a c h tradycyjnych. Współpracował z Teatrem Kana

publikuje rozprawy z zakresu edytorstwa tekstów literackich.

w Szczecinie, Teatrem „Lalka" w Waszawie, Teatrem Wiersza-

Przygotowuje również kolejny t o m studiów poświęconych dra­

lin w Supraślu, Teatrem Witkacego w Zakopanem. Obecnie

m a t o m Stanisława Wyspiańskiego i ich realizacjom teatralnym

współpracuje z Teatrem „Gardzienice" i Akademią Praktyk Te­
atralnych przy Ośrodku Praktyk Teatralnych „Gardzienice".

C z e s ł a w R o b o t y c k i - a n t r o p o l o g kultury, profesor. Kierownik I n ­

Publikował m . i n . w „Kwartalniku H i s t o r i i K u l t u r y M a t e r i a l ­

stytutu Etnologii UJ. A u t o r licznych artykułów i książek m. i n .

nej", „Muzyce", „Kontekstach", „Krasnogrudzie", „Czasie K u l ­

Etnografia wobec kultury współczesnej.

Zajmuje się antropologią

tury". Lider i współzałożyciel zespołu „Kwartet Jorgi", w którym
gra na różnorodnych fletach i piszczałkach, wielu spośród k i l ­

kultury współczesnej.

kudziesięciu przez siebie skonstruowanych. Z zespołem nagrał
Jadwiga M . R o d o w i c z - doktor, japonistka, studia na japonistyce

sześć płyt z muzyką inspirowaną folklorem wielu regionów Eu-

Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Uniwersytecie Tokijskim.
W latach 1977-1979 staż w teatrze nó (Tessenkai) w T o k i o pod

LP. 1985 Pronit, Life Kwartet Jorgi

kierunkiem Kanze Tetsunojo W latach 1974-1977 współpraca

LP. 1986 Pronit, Kwartet Jorgi

z Teatrem Laboratorium Jerzego Grotowskiego. W latach 1979

LP. 1988 Polskie Nagrania, Kwartet Jorgi vol. I (an.

- 1989 aktorka i współpracownica Włodzimierza Staniewskiego

C D . 1991 J A M , Kwanet

w Ośrodku

C D . 1991 J A M , T o i Tao

Praktyk Teatralnych „Gardzienice" W

latach

Biskupińska)

Jorgi

1994_1999 pracownik Ministetstwa Spraw Zagranicznych (rad­

C D . 1992 Polskie Nagrania, Kwartet Jorgi vol. i i 2 (tzw. Bisku­

ca w Ambasadzie RP w T o k i o ) . Specjalizuje się w teorii w i d o w i ­

pińska)

ska i dramatu nó. Publikacje: Piec wcieleń kobiety w teatrze no,

M C . 1994 K a m a h u k , Gędżbowa

Pusty Obłok, Warszawa 1993, Aktor doskonały.

M C x 2 . 1994 Quartet - płyty 1 i 2

Traktaty

Zeamie-

go o sztuce nó, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2000.

C D . 1995 Polskie Radio, Jorgi -

Knieja
Chopin

C D . 2000 Folk Magazine, Muzyka na trąbkę, gitarę i flet
Tomasz Rodowicz -

historyk

filozofii

( A T K ) , aktor i muzyk,

pszczelarz i młynarz. W 1972 założył z przyjaciółmi w Warsza­

R i c h a r d S c h e c h n e r - jeden z najwybitniejszych żyjących twórców

wie pierwszy w Polsce ośrodek socjoterapii dla młodzieży uza­

teatru poszukującego, teoretyk i filozof teatru i kultury. Studio­

leżnionej. W latach 1974-76 współpracował z T e a t r e m Labora­

wał anglistykę w C o r n e l l University i w State of Iowa U n i v e r ­

t o r i u m we Wrocławiu przy projektach parateatralnych. Współ­

sity, doktorat w 1962 w T u l a n e University. W 1964 był jednym

twórca Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice", gdzie pra­

z współautorów i reżyserów „The Free Southern Theatre",

cuje do dziś. W 1985 wyreżyserował w M u n s t e r (Niemcy) Pro­

a rok później „The N e w Orleans G r o u p " (obok malarza Fran­

meteusza wg Ajschylosa. W latach 1992-94 współpracował z te­

ka Adamsa i kompozytora Paula Epsteina). Twórca i kierow­

atrem T a n t o w W i e d n i u , w 1996

w duńskim Oyfri Veg.

nik, a także przez wiele lat główny reżyser „The Performance

W „Gardzienicach" jest współodpowiedzialny za stronę m u ­

G r o u p " , zespołu założonego w 1967 r o k u . W 1968

zyczną projektów; w 2000 r. wydal płytę z muzyką antyczną

spektakl Dionysus in 69, w 1969 Makbet wg Shakespeare'a, ko­

Metamorfozy. W A k a d e m i i Praktyk Teatralnych prowadzi tre­

lejno: kreacja zbiorowa Commune 1970-72, Kly zbrodni

ning fizyczny i zajęcia głosowe. Pracuje nad projektem O r k i e ­

parda 1972-74, Matka Courage Brechta 1975, The Marylin

stra Antyczna. Opublikował m . i n . : Sacrum wobec mitu

Projeci Davida Gaarda 1975, Edyp Seneki w opracowaniu Te­

Eliadego (1974), Charakterystyka i struktura
według Kotarbińskiego

według

nauk historycznych

(1975); Dyskusja Stanisława Ignacego

[Witkiewicza] ze współczesna m u filozofią

[w: „Studia Ftloso-

phia Christianae", A T K , 1976).

powstał

da Hughesa 1977, Cops T h e r r y ' C u r t i s a Foxa 1978. W

She-

1980

opuści! „The Performance G r o u p " , przygotowując w t y m sa­
m y m roku collage Króla Leara i Ryszarda

Ul Shakespeare'a -

Richard's Lear. Prof. R. Schechner poddaje analizie i k o m e n t u ­
je rezultaty artystycznych poszukiwań własnego zespołu i teatru

K r z y s z t o f R u t k o w s k i - dr hab. Pisarz. D o k t o r a t na Uniwersyte­

awangardowego w ogóle m . i n . : relacje przestrzenne, i c h zabu­

cie Warszawskim, habilitacja w Instytucie Badań Literackich

rzenia a reakcje i współuczestnictwo widzów, teatr a rytuał,

P A N . Wykładał m . i n . w Uniwersytecie Warszawskim, na U n i ­

spektakl strukturalistyczny etc. Zajmuje się teatrem w świetle

wersytecie Paris V I I I , w paryskim Instytucie K a t o l i c k i m .

socjologiii, antropologii, teorii zachowań i teorii k o m u n i k a c j i .

Kolejne etapy jego pisania wyznaczają następujące książki:
Przeciw H

literaturze. Esej o poezji czynnej Mirona

Biabszew-

557

Profesor T i s c h School o f A r t s na Uniwersytecie N o w o j o r s k i m .
Redaktor awangardowego kwartalnika „The Drama Review:

�AUTORZY NUMERU
T h e Journal ot Performance Studies" (wcześniej „Tulane Dra­

-

Korea Południowa (Rut' - przedliturgiczny obrzęd pojed¬

ma Review") w latach 1962-1969 i ponownie o d 1986 roku.

nania - reconciliation; t e c h n i k i śmiechu jako sposób łącze­

Redakror naczelny wydawanej przez wydawnictwo Routledge

nia się ze światem ponadzmysłowym; t e c h n i k i zaśpiewu;

serii „World o f Performance" oraz kierownik artystyczny zespo­

akty graniczne protagonisty obrzędu - jako perfekcja opa­

łu „East Coast A t t i s t s " . Publikacje: Public Domain, 1969, T/te

nowania gry z ryzykiem);

Environmental

Théâtre 1973, 18 Projecis 1976, wspólnie z Mady

Schuman Ritiuii Pltrv and Performance

1976, Essays on Perfor­

mance Theory 1977, Between Theaire and Anthropobgy,
ture of

Klasztory Góry A t h o s (śpiew jako akt przebóstwienia; ide­
alna przestrzeń liturgiczna - replika groty).

The Fu­

Ritual.

Jest projektodawcą, autorem założeń i organizatorem mię­
dzynarodowych Sympozjów, gromadzących wybitnych przed­
stawicieli nauk humanistycznych i teatru z całego świata:

P r z e m y s ł a w Sieraczyński - student etnologii UJ, student A k a ­

-

demii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, fotograf.
Włodzimierz Staniewski -

Teatr wobec tradycji ludowych,

1980, w ramach Festiwalu

T e a t r u Narodów (wspólorganizacja: Tomasz Rodowicz)

urodzony w 1950 w Bardo nad rzeką

Przyroda słowa w Teatrze,

1987 (współpraca - Jadwiga Ro­

dowicz)

Nysą. Uważa, że ukształtowanie ziemi, z której człowiek się wy­

-

Ekologia Teatru

wodzi, ma wpływ na jego osobowość.

-

Prowincje wobec centrum,

-

Misteria. Inicjacje Kraków, 1999, 2000

Studia polonistyczne najpierw na Uniwersytecie Jagielłoń-

1990,

1991
1991

skim w Krakowie, m . i n . konwersatoria u profesora Kazimierza

M i a l wykłady na uniwersytetach w M e x i c o City, Dallas

W y k i , a później na Uniwersytecie Wrocławskim. W t y m sa­

( U S A ) , N e w Hempshire ( U S A ) . Bennington College, N Y U ,

m y m czasie praca w Teatrze S T U Krzysztofa Jasińskiego.

T r i n i t y College ( U S A ) , A k a d e m i i Teatralnej w Paryżu.

W roku 1971 powołany przez Jerzego Grotowskiego do Te­

Z towarzyszeniem kolegów z Ośrodka Praktyk Teatralnych

atru Laboratorium, w którym - jak dziś uważa - najbardziej po¬

( m . i n . Mariusza Golaja, Tomasza Rodowicza, A n n y Zubrzyc­

żytecznym dla niego doświadczeniem było układanie scenariu­

kiej, Jadwigi Zubrzyckiej, D o r o t y Borowskiej, Grzegorza Brala,

szy dla tzw. „special projects".

Elżbiety Poleśnej) prowadził zajęcia dla aktorów, m . i n . w T o ­

Według jego scenariuszy realizowane były projekty w Brze­
Od

r o n t o , Bostonie, Baltimore (Uniwersytet T e a t r u Narodów),
Cardiff, Sztokholmie.

zince i Wrocławiu, Stanach Zjednoczonych, A u s t r a l i i .
1975 odbywa etnograficzne wędrówki badawcze na

wschodzie Polski, wożąc w plecaku Gargantua i Pantagruel

F.

W grudniu 1991, 1992, 1994 - zajęcia dla aktorów Royal
Shakespeare Company w Stratfordzie.

Rabelaiego i M . Bachtina Kultura ludowa średniowiecza i Rene¬

Jest reżyserem przedstawień „Gardzienic":
-

Gargantua i Pantagruelna p o s t a w i e Francaise'a Rabelaisego

W 1977 zakłada teatr, który zaczyna działalność na unikal­

-

Gusła na podstawie I I i I V cz. Dziadów Adama Mickiewicza

nych w o w y m czasie prawach Stowarzyszenia (zachowano prawa

-

Żywot protopopa

z 1932 r. - dekret prezydenta RP). Pisze Statut Stowarzyszenia,

-

Ćarmina

a teatr nazywa Ośrodkiem Praktyk Teatralnych „Gardzienice".

-

sansu.

Pierwsze lata teatr przeżywa dzięki wkładom finansowym

Awwakuma

Burana

Metamorfozy na podstawie Apulejusza
Przedstawienia były prezentowane w wielu krajach świata:

członków zespołu, pomocy zaprzyjaźnionych osób i instytucji

-

Festiwal T e a t r u Narodów - Baltimore, U S A

hobbystycznych (np. Towarzystwo K u l t u r y Teatralnej). Pierw­

-

T h e First N e w York International Festival of A r t s - U S A

szym miejscem pracy teatru jest zrujnowana kaplica innowier­

-

Seoul O l i m p i e A r t s Festival - Korea

cza (ariańska) we wsi Gardzienice pod L u b l i n e m .

-

Toga Theater Festival - Japonia

Staniewski jest autorem idei W y p r a w i Zgromadzeń, sta­

a także w Sao Paolo, Amsterdamie, Nancy, Londynie, Ber­

nowiących w pierwszych latach podstawę praktyk teatral­

linie, Bostonie, T o r o n t o , Sztokholmie i wielu i n n y c h miej­

nych, a organizowanych w środowiskach tubylczych (wsie,

scach. W r o k u 2001 bardzo dobrze przyjęte zostały występy

kolonie, rezerwaty). W r a z z Tomaszem Rodowiczem prowa­

w n o w o j o r s k i m „La M a m m a " oraz C e n t r u m Meyerholda

dził realizację wszystkich W y p r a w i Zgromadzeń

w Moskwie (Światowa O l i m p i a d a T e a t r u ) . Pisał o n i c h m . i n .

Ośrodka

Praktyk T e a t r a l n y c h .

„New York Times", „Izwiestia".

Generalna wykładnia tych przedsięwzięć zawarta jest w szki­

Po dwudziestu latach ciągłej i konsekwentnej pracy warszta­

cu Po nowe naturalne środowisko teatru, wygłoszonym przez W .

towej i dydaktycznej z młodzieżą w Gardzienicach Staniewski po­

Staniewskiego na konferencji Nowego T e a t r u w ramach Inter­

wołał do istnienia w roku 1997 Akademię Praktyk Teatralnych.

national Théâtre Instituto - Helsinki 1978, a potem na K o n ­
gresie I T I w Sofii (1979).

Z „Gardzienic" Staniewskiego wyszło wielu ludzi, których
działalność, w Polsce i za granicą, rozwija i krzewi wyrosłe t u

A u t o r (reżyseria, scenariusz, struktura muzyczna, rozwiąza­

idee pracy w nowych, naturalnych środowiskach kultury, t z n .

nia przestrzenne) wszystkich ptzedstawień Ośrodka Praktyk

na prowincjach, na wsiach, wśród mniejszości narodowych

Teattalnych.

w imię wzajemnego zrozumienia i zaufania.

Odbył wiele zagranicznych wędrówek badawczych, m . i n .
dla porównania oryginalnych, tradycyjnych ceremoniałów oraz

W k i l k u krajach pracują grupy teatralne wyrosłe z etosu
„Gatdzienic".

technik ruchu, głosu, dialogowania, organizowania przestrzeni
z t y m i technikami, które wprowadził do pracy Ośrodka z wła­

Niektóte nagrody:
-

snej i n t u i c j i .
Ważniejsze z n i c h to:
-

-

-

odznaka „Zasłużonego działacza k u l t u r y " przyznana przez

-

nagroda Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi

Laponia (joifcu - technika zaśpiewu i r y t m o i n k a n t a c j i , po­
ezja melliczna);

-

Meksyk - Indianie Tarahumara w

medal Ministra K u l t u r y i Sztuki Egiptu za wkład w rozwój
światowego teatru eksperymentalnego

Sierra M a d r e

Ministra K u l t u r y i Sztuki

Occiden­

dla kultury polskiej za granicą

tal (raramurü - wielo- ! wielodziesięciogodzinne biegi; ryt-

-

medal wojewody lubelskiego za zasługi w rozwój regionu

mooddech; źródła energii);

-

nagroda Ministra K u l t u r y i Sztuki za wybitne osiągnięcia

Stany Zjednoczone - Indianie Z u n i (tańce deszczu - ob­
rzęd jako akt sprawczy; inicjacje dzieci);

artystyczne i upowszechnianie k u l t u r y teatralnej
-

558

nagroda i m . Konrada Swinarskiego

�AUTORZY NUMERU
O teatrze „Gardzienice" i ideach działalności Włodzimierza

„Studio" - wystawy i dzieła. Warszawa 1998; Szajna - Galeria,
Rzeszów 1999.

Staniewskiego opowiadają m . i n . książki: Zbigniew T a r a n i e n k o ,
Gardzienice. Praktyki' teatralne Włodzimierza Staniewskiego, W y ­
d a w n i c t w o Test, L u b l i n 1997; Paul A l l a i n , Gardzienice. Polish
T/iearre m Transition, H a r w o o d A c a d e m i c Publishers
( W i e l k a Brytania). W książce Twenry Cemury Actors

U c h T r z c i o n k o w s k i - asystent w Katedrze Historii Starożytnej

1997

K U L Specjalizuje się w historii religii starożytnej Grecji. A u t o r

Training

licznych artykułów publikowanych w prasie specjalistycznej.

(Routledge 2000) znajduje się rozdział poświęcony metodzie
pracy Staniewskiego. Obecnie Staniewski pracuje nad książką

J a k o b U l l m a n - niemiecki kompozytor muzyki awangardowej,

dla wydawnictwa Routledge w Londynie.

który po obejrzeniu Kosmosu w Berlinie przysłał zamieszczony
w numerze list i doslal partyturę swojej kompozycji na glos i i n ­

J a n Stęszewski - muzykolog, profesor Uniwersytetu i m . A . M i c ­

strumenty z tekstem greckim.

kiewicza w Poznaniu. Główne obszary zainteresowań badaw­
czych: muzyka ludowa polska (również polskich mniejszości na

Jerzy S ł a w o m i r W a s i l e w s k i - etnolog, d o k t o r habilitowany,

Litwie, Białorusi, R u m u n i i ) , wschodniostowiańska, pozaeuro­

pracuje w Katedrze Etnologii i A n t r o p o l o g i i K u l t u r o w e j U W .

pejska; historia muzyki polskiej o d X V I I w . do współczesnej;

W latach 1971-80 był uczestnikiem corocznej eksdycji I H K M

metodologia muzykologii. Liczne publikacje własne oraz redak­

P A N do M o n g o l i i . Prowadził też penetrację etnograficzną i n ­

cje zwartych publikacji i serii wydawniczych, aktualnie uczest­

n y c h krajów A z j i . A u t o r książek: Podróż do piekieł, rzecz o sza­

niczy w wydaniu Dziel Wszystkich H e n r y k a Wieniawskiego,

mańskich

„Res Facta N o v a " i serii prac muzykologicznych Zakładu M u ­

W - w a 1989.

misteriach, W - w a 1979, Tabu a paradygmaty etnologii,

zykologii U A M i Poznańskiego Towarzystwo Przyjaciół N u k .
Wykłada na U A M , U ] i w Europejskiej A k a d e m i i Sztuk, wy­

J o a n n a W i c h o w s k a - absolwentka teatrologii Uniwersytetu Ja­

kładał na U W , K U L , na uniwersytetach niemieckich (Freie

giellońskiego i A k a d e m i i Praktyk T e a t r a l n y c h „Gardzienice".

Universitaet, Berlin, Getynga) i w Hiszpanii ( G i r o n a ) . Byl pre­

Była aktorka T e a t r u „Węgajty" i wieloletnia współpracownicz­

zesem Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich,

ka i aktorka T e a t r u „Gardzienice". Realizatorka autorskich

Polskiej Rady Muzycznej i wiceprzewodniczącym Międzynaro­

projektów m . i n . Noce Mkańskte

(Gardzienice 2000). Poetka.

dowe) Rady Muzycznej U N E S C O .
A n n a W y k a - socjolog kultury, doc. dr. hab., pracuje w IFiS P A N .
Zajmuje się nowymi zjawiskami w kulturze i metodologią jako­

L u c j a n Świetlicki - historyk i regionalista z Piask, animator k u l ­
tury, przez kilkadziesiąt lat nauczyciel historii i kierownik miej­

ściową. Napisała m . i n . pracę Badacz społeczny wobec

scowej szkoły, o d piętnastu lat intensywnie dokumentuje histo­

czenia,

doświad­

1993.

rię okolic Piask, autor wielu publikacji na ten temat.
A g a t a Z y g l e w s k a - absolwentka 1 A k a d e m i i Praktyk Teatralnych
przy O P T „Gardzienice", studentka Instytutu A n g l i s t y k i oraz

Zbigniew T a r a n i e n k o - pracownik I n s t y t u t u Filozofii Uniwersy­
tetu Warszawskiego. Estetyk, teoretyk, krytyk sztuki, teatru

Instytutu Stosowanych N a u k Społecznych Uniwersytetu W a r ­

i literatury. Długoletni dyrektor Galerii „Studio" w Warszawie.

szawskiego, w latach 1999-2000 pracowniczka i współpracow­

Kurator Kolekcji „Studio". A u t o r koncepcji teatru narracji pla­

niczka O P T „Gardzienice", realizatorka (i wspólrealizatorka)

stycznej. A u t o r k i l k u tomów wywiadów z najwybitniejszymi ar­

projektów m . i n . O f f - K o n f r o n t a c j i .

tystami polskimi. Ważne miejsce w jego zainteresowaniach zaj­
muje współczesny polski teatr poszukujący własnych środków

M i r a Ż e l e c h o w e r - A l e k s i u n - studia i dyplom (1966) w Katedrze

wyrazu, zwłaszcza twórczość Józefa Szajny, Leszka Mądzika

Malarstwa Architektonicznego PWSSP we Wrocławiu. Upra­

i Włodzimierza

wia malarstwo. Ponad 70 wystaw indywidualnych i zbiorowych.

Staniewskiego.

Najważniejsze p u b l i k a c j e :

Śmiech staropolski, Warszawa 1977; Teatr hez dramatu. Warsza­

Obrazy w zbiorach M u z e u m Sztuki Współczesnej W a t y k a n u ,

wa 1979, Rozmowy o teatrze, Warszawa 1981; Rozmowy z pisa­

Ludwigshaffen, M u z e u m N a r o d o w y m w Warszawie i Wrocła¬

rzami. Warszawa 1986; Rozmowy o malarstwie, Wrocław

w i u . w zbiorach prywatnych w Londynie, Jerozolimie, N o w y m

Uwagi o sztuce współczesnej,
Warszawa 1992; Adam

1987;

Warszawa 1988; Szajna - 70 lat,

Myjak

- rzeźba,

Termopiie. Dokumenty terroru 1944-56,

Olsztyn 1993;

Jorku, Warszawie i i n n y c h miastach.

Nasze

O d 28 lat jest a k t y w n y m przyjacielem „Gardzienic". T a m

Warszawa 1993; Kolek­

z okazji 25-lecia Ośrodka Praktyk Teatralnych „Gardzienice",

cja „Studio" - dzieła i twórcy, Warszawa 1997; Gardzienice. Prak­

na zaproszenie jego twórcy odbyło się tam spotkanie Smak Sza­

tyki teatralne Włodzimierza Staniewskiego, Lublin 1997.

batu z wystawa M i r y Żelechower-Aleksiun o tej samej nazwie.

Galeria

559

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
