https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/07053045ec9e5c95a56ad9b1aee678a2.pdf beff369b0e1a31c6ec6cc3a5a1315333 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Polska Sztuka Ludowa - Konteksty Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:6291 Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PIA Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2006 Subject The topic of the resource recenzje Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:5868 Title A name given to the resource Listy Panka i Gielniaka / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2006 t.60 z.2 Description An account of the resource Polska Sztuka Ludowa - Konteksty t.60 z.2, s.162 Creator An entity primarily responsible for making the resource Jackowski, Aleksander Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Instytut Sztuki PAN Type The nature or genre of the resource czas. Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text 162 Jackowski2.ps - 8/31/2006 11:17 AM ALEKSANDER JACKOWSKI Piękno, świat w którym człowiek jest drugiemu bratem. Taka oaza. Ewa Garztecka pisze śliczny list do Panka, zachęcając go do wizyty w Bukowcu. Panek jedzie i zaczyna się przyjaźń, niezwykła, męska. Gielniak ma obok żonę, rodzinę. O tym się nie mówi, ale dla niego to strasznie ważne. Cicha dobroć. Gielniak, z całą naiwnością francuskiego członka Partii Komunistycznej, pisze do naszego Ministerstwa Kultury z prośbą o pomoc. Nie ma ukończonych stu­ diów plastycznych. I co? Urzędnik prosi prof. Dawskiego, rektora Akademii we Wrocławiu o zajęcie się chłopcem. Ten sprawy nie lekceważy, jedzie do Bukow­ ca - i zaczyna się przyjaźń starego mistrza z młodym o jest moja ukochana książka. Gruba, ciężka, człowiekiem, który już wkrótce zafascynuje go swymi ale kiedy tylko mogę zaglądam do niej. Jest nie­ pracami. Nietypowy urzędnik, nietypowy rektor. Każda zwykła, jakby ponad brudem życia, w którym strona tej księgi jest piękna, ważna. Biblioteka Naro­ tkwimy. Samo dobro, piękno. Już jej bohaterowie, dowa nie dołożyła starań, by wydano ją ze szczególną sta­ rannością. Trudna i ważna architektura książki jest wiem czy najlepsi w Polsce czy Europie, ale dla mnie dziełem Michała Piekarskiego. Niestety, nie zawsze od lat najważniejsi. Ich sztuka jest ponadczasowa, u Panka zredukowana do tego, co najważniejsze, do udanym. Męczy zderzanie kilków krojów czcionek na sedna, do konturu, jakże wyrazistego; u Gielniaka do jednej stronie. Opracowanie, to żmudna, troskliwa praca Elżbiety Dzikowskiej i, jak zawsze znakomitej opowieści o życiu, śmierci, ale wyrażonej w jego tylko języku, ponad czasem i przestrzenią. Wiesławy Wierzchowskiej. Celne są komentarze, ma­ Linoryty Gielniaka, cierpliwie dłubane, stają się teriał uzupełniający, przypisy i nawet szczegółowy opis kosmosem, niebem i ziemią. Każdy tworzony tak, jak­ listów (łącznie z kolorem koperty, pisma), co już jest by był ostatnim. Świat Gielniaka, sanatorium w Bu­ wydawniczym ewenementem. kowcu, gdzie lekarze dokonywali cudów, by żył, on, Nie umiem pisać o tej książce inaczej jak z podzi­ już tak przeżarty gruźlicą, że zdawało się, że nie ma wem i... miłością. Jest tak piękna i mądra, że już nie mięśni i kości. Cudowna przyjaźń dwóch artystów, ze­ wiem gdzie ją postawić w bibliotece. Obok dzieł z hi­ wnętrznie całkowicie różnych od siebie. storii sztuki, Vasariego? Irvinga Stone'a?... ale też bli­ Panek, o grubych rysach, chłopskiej twarzy, po­ sko Ewangelii. godny i Gielniak, skóra i kości, subtelna twarz o nie­ zwykłym uroku. Jeden z kultury wódki, drugi połu­ Panek, Gielniak. Zycie, przyjaźń, sztuka. Korespondencja 1962-1972; opracowały Elżbieta Dzikowska, Wiesława Wierzchowska, Bibliote­ dniowego wina. ka Narodowa, Warszawa 2005. Ich listy są mądre, przejmujące, więcej w nich prawdy Architektura książki - Michał Piekarski o sztuce niż w wielu naukowych traktatach. Co jest tam niezwykłego - dobroć. Naturalna, nigdzie nie nazwana. I sztuka, niezależna, daleka od jakiejkolwiek kwalifikacji. Listy Panka i Gielniaka T 162 �