https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/086f82285e352189dc722bb9bcf6e05b.pdf 93b487fc4b55e57d90bf3a789bdd0c61 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Lud Publisher An entity responsible for making the resource available Polskie Towarzystwo Ludoznawcze Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PTL Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource pdf Language A language of the resource pol Type The nature or genre of the resource czasopismo Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:3902 Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 1952 Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:3656 Title A name given to the resource Recenzje i spis teści rocznika 1952 / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1952 t.6 z.6 Description An account of the resource Polska Sztuka Ludowa 1952 t.6 z.6;s.361-364 Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Państwowy Instytut Sztuki Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text KONRAD JAŻDŻEWSKI. Gdańsk wczesnośredniowieczny w świetle wykopalisk Gdańsk 1952. Wyd. Muzeum Pomorskie, str. 31, rys. 12, mapa 1. W lecie 1952 w Muzeum Pomorskim w Gdańsku przy współudziale łódzkiego Muzeum Archeologicznego i Kierownictwa Prac Wykopaliskowych w Gdańsku zorganizowana została wystawa obejmująca wczesno­ średniowieczne zabytki archeologiczne wydobyte na terenie Gdańska w czasie akcji wykopaliskowej, trwa­ jącej od lat pięciu (1948—1952). W związku z w y s t a w ą nakładem Muzeum Pomor­ skiego ukazała się broszura napisana przez kierownika gdańskich prac wykopaliskowych prof. Konrada Jaż­ dżewskiego, zawierająca popularnie ujęte zestawienie w y n i k ó w dotychczasowych badań. Praca prof. Jaż­ dżewskiego jest potraktowana jako komentarz uzu­ pełniający do wystawy. W części wstępnej zawiera omówienie czynników geograficznych i gospodarczych, które złożyły się na powstanie i umiejscowienie nad brzegiem Motławy grodu gdańskiego oraz rzemieślnicro-handlowego podgrodzia, zbudowanego na skrzy­ żowaniu ważnych arterii komunikacyjnych. Początki Gdańska, według dzisiejszego stanu badań archeolo­ gicznych, sięgają przełomu I X i X w. Ślady osadnic­ twa wczesnośredniowiecznego odkryte zostały w obrę­ bie Starego Miasta. Gród zbudowany nad Motławą oto­ czony był w X I I I w. potężnym w a ł e m drewnianoziemnym grubości około 14 m, w obrębie którego znaj­ dowały się liczne domostwa ustawione wzdłuż wąskich uliczek. Były to budynki niewielkie, o planie prawie kwadratowym, przeważnie jednoizbowe. W warstwie mierzwy i śmieci zalegającej koło b u d y n k ó w i pod podłogami domów, odkrytej już w dziewięciu pozio­ mach leżących jeden na drugim (ogółem warstw ta­ kich może być w Gdańsku 17 — 19), zachowało się mnóstwo odpadków organicznych, jak resztki tkanin, skóry, nasion, przedmioty z drzewa, rogu, bursztynu, HERCIK EMANUEL. a poza tym skorupy glinianych naczyń, wyroby z ż e ­ laza, brązu, ołowiu. Wśród tych właśnie niepozornych odpadków i śmieci znaleziono bogaty materiał rzucający sporo światła na kulturę plastyczną mieszkańców ó w c z e s n e ­ go Gdańska. Najważniejszą bodaj zdobyczą wykopalisk gdań­ skich jest zbiór tkanin (prawie wyłącznie wełnianych), wśród których nie brak również barwnych pasiaków używanych zapewne do ubiorów kobiecych. Prócz tkanin, znaleziono w Gdańsku również wyroby skó­ rzane, a między nimi pięknie wykonany ażurowy bu­ cik kobiecy. Z przedmiotów kościanych na u w a g ę za­ sługują składane grzebienie, zdobione na grzbiecie i okładzinie starannie rytym ornamentem, złożonym z kółek z zaznaczonym środkiem, linii zygzakowatych i prostych, równolegle położonych prążków. Na podstawie znalezionych narzędzi i odpadków materiału stwierdzono istnienie na terenie wczesno­ średniowiecznego Gdańska pzeregu rzemiosł, jak szewstwo, tokarstwo, ciesielstwo, a możliwe, że istnia­ ło również kowalstwo.. Tkaniny, grzebienie, przedmioty bursztynowe wyra­ biane były prawdopodobnie w ramach przemysłu do­ mowego. Wśród przedmiotów drewnianych znaleziono sporo okazów pięknie rzeźbionych, czego przykładem może być umieszczona w pracy prof. Jażdżewskiego ilustracja trzonka drewnianej łyżki pochodzącego z drugiej p o ł o w y X I I w. Prawie wszystkie wspomniane tu przedmioty zdo­ bione pochodzą z ubogiej, rybackiej dzielnicy grodu gdańskiego, co świadczy o wysokim poziomie arty­ stycznym ówczesnej ludowej twórczości plastycznej. R. Rss. Československé lidové hračky Praha 1951. Wyd. „Orbis", 62 str., 175 tabl. barwn. Obszerny dział literatury etnograficznej poświęco­ nej zagadnieniom ludowego zabawkarstwa wzbogaci­ ła nowa pozycja. Jest nią wymieniona w tytule praca E . Hercika o zabawkarstwie ludowym na terenie Czech i Słowacji. Praca ta, wydana bardzo starannie przez praskie wydawnictwo „Orbis", składa się z krót­ kiego tekstu oraz bogatej części ilustracyjnej, zawie­ rającej blisko tysiąc barwnych ilustracji i ponad 70 rycin wykonanych techniką kreskową. W części tekstowej autor omawia na wstępie' ośrod­ ki ludowej produkcji zabawkarskiej na terenie Czech i Słowacji, podaje dane historyczne odnoszące się do przeszłości poszczególnych ośrodków, począwszy od pierwszej połowy X I X wieku, charakterystykę wyro­ bów oraz warunki produkcji i handlu. Autor opisuje zarówno drobną wytwórczość zabawkarską rozproszo­ ną po wsiach (np. w obfitującym w surowiec drzewny Hlinecku), jak i produkcję skoncentrowaną w dużych, ale wyspowo występujących ośrodkach, do których należy Skašov, gdzie w r. 1914 na 600 mieszkańców 52 rodziny zajmowały się sezonowo wyrobem zaba­ wek. Niektóre z większych pracowni zabawkarskich zorganizowane były w sposób zbliżony do manufak­ tur. Zatrudniano w nich większą ilość pracowników (czasem również kobiety), w produkcji zastosowany był podział pracy i specjalizacja. Mniejsi w y t w ó r c y zabawek, pracujący na własny rachunek, sami sprze­ dawali swój towar na targach i jarmarkacřl, rozwo­ żąc go na taczkach. Większe w y t w ó r n i e posługiwały się transportem wozowym i w y s y ł a ł y zabawki na znaczne odległości. W papierach handlowych tego rodzaju w y t w ó r n i znalazł Hercik materiały świadczą­ ce o eskporcie ludowych zabawek z Czech do innych krajów byłej monarchii austro-węgierskiej, między innymi na drugą stronę Karpat do Galicji. Produkcja każdego ośrodka była zazwyczaj ściśle standaryzowana zarówno co do rodzaju wyrobów, jak ich w y m i a r ó w i sposobu zdobienia. Największy roz­ kwit ludowego zabawkarstwa na terenie dzisiejszej Czechosłowacji przypada na drugą połowę ubiegłego stulecia. Później popyt na tego rodzaju zabawki z a ­ czął się zmniejszać, co pociągnęło za sobą spadek ich �cen (między rokiem 1870 a 1914 prawie o 50%), mimo równoczesnej podwyżki ceny surowca i kosztów utrzy­ mania. Na skutek pogarszających się warunków eko­ nomicznych, wiele ośrodków ludowej produkcji zabawkarskiej zamarło po pierwszej wojnie światowej. W rozdziale drugim omawia autor rodzaje techniki stosowane w ludowej produkcji zabawkarskiej. Mimo, że w części ilustracyjnej przedstawione są zabawki z różnych materiałów, jak glina, ciasto, szkło itp., w rozdziale tym mówi Hercik wyłącznie o obróbce i zdobnictwie drzewa. Zabawki drewniane wyrabiano głównie z drzewa lipowego i świerkowego, dawniej zaś w niektórych ośrodkach (jak na przykład Krouna) używano drzewa bukowego. Obróbka odbywała się przy poniocy najprostszych narzędzi (nóż, dłuto, sie­ kiera, piła), w nowszych zaś czasach przyjęły się w zabawkarstwie tokarnie. Obtaczano ná nich między innymi profilowane pierścienie, które, łupane po­ przecznie, dawały sylwetki zwierząt, boki kołysek itp. Dekoracją zabawek zajmowały się często kobiety. Do malowania używano pierwotnie barwików natural­ nych (np. koszenili), później barwików ziemnych ze spoiwem klejowym, kładzionych niekiedy na kredo­ wym podkładzie, z wierzchu pokrytych bezbarwnym lakierem. W nowszych czasach stosowano barwiki ani­ linowe. Wzory malowano przy pomocy pędzelków lub stem­ pelków Na Wołoszczyźnie Morawskiej powierzchnie zabawek wykonanych z bukowego drzewa przywędzano w dymie • na kolor ciemnobrązowy i na tym tle zdobiono rytym ornamentem. Na Słowaczyźnie, podob­ nie jak u nas w okolicy Żywca, powierzchnie zaba­ wek przed ryciem ornamentu barwiono na czerwono. Po bardzo pobieżnym omówieniu techniki wykony­ wania zabawek, Hercik w sposób dosyć nieoczekiwa­ ny przechodzi do opisu zabawek znanych z wykopa­ lisk archeologicznych, czy to europejskich (głównie gliniane grzechotki i ptaszki), czy pozaeuropejskich: egipskich i perskich. Wśród obfitego w tym dziale materiału ilustracyj­ nego na szczególną u w a g ę zasługują niektóre gliniane grzechotki, jeźdźcy na koniach, czy piszczałki w postaci ptaszków, które od czasów starożytnej Grecji i Rzymu przetrwały prawie bez zmian do dziś w inwentarzu zabawek wielu narodów europejskich. Rozdział ten zamyka tablica chronologiczna, uwzględniająca mate­ riał i formę zabawki oraz określająca jej w y s t ę p o w a ­ nie w różnych okresach, od czasów przedhistorycznych do współczesnych. Pozostałą część tekstu zajmuje objaśnienie barw­ nych tablic oraz wykaz literatury czeskiej, rosyjskiej, polskiej, angielskiej, francuskiej i niemieckiej, doty­ czącej zabawek ludowych. W części ilustracyjnej na początku pokazane są zabawki z terenu Czech i Słowaczyzny. Uporządkował je autor według materiału, z którego są wykonane. Na początku mamy więc zabawki z gliny wypalonej (podane w układzie chronologicznym, począwszy od neolitu), współczesne wyroby z gliny suszonej i malo­ wanej, z kitu stolarskiego i ciasta, następnie lalki z gałganków, z liści kukurydzy oraz obfity dział za­ bawek drewnianych, uporządkowanych niezbyt zre­ sztą konsekwentnie (lalki, koniki, wózki, żołnierze, ptaszki, zabawki ruchome w rodzaju wiatraczków, kowali, wiewiórek, meble, grzechotki, piszczałki, w y ­ konywane przez dzieci zabawki z roślin i z drzewa, jak zwierzątka, strzelby, pistolety). Począwszy od tablicy 60 autor daje przegląd zaba­ wek spotykanych u innych narodów, zarówno euro­ pejskich (ZSRR, Polska, Jugosławia, Grecja, Szwecja, Niemcy, Francja), jak i pozaeuropejskich (Indie, C h i ­ ny, Japonia, Afryka, Ameryka). Na końcu zaś wraca na grunt ojczysty, przedstawiając na 29 tablicach n a j ­ nowsze zabawki czechosłowackie, projektowane i wy­ konane przy udziale czeskich i słowackich artystówplastyków (M. Podhojska, E ! Hercik, Slavoj, Tusor i inni). Materiał ilustracyjny zawarty w pracy Hercika jest bardzo dobry zarówno jeśli chodzi o stronę dokumentarną, jak i poziom estetyczny. Na tym jednak w y ­ czerpuje się wartość omawianej publikacji. Autor, z zawodu plastyk, z zamiłowania zbieracz i kolekcjo­ ner zabawek, nie umie na zgromadzony przez siebie materiał spojrzeć okiem badacza. Daje się to zauważyć zarówno w układzie materiału ilustracyjnego, jak i w sposobie opracowywania tekstu, w którym brak próby ustalenia jakiejś ogólnej systematyki zabawek, czy usiłowań w kierunku określenia specyfiki zaba­ wek czechosłowackich na tle zgromadzonego materia­ łu porównawczego, czy wreszcie uchwycenia związków zachodzących między zabawkami czeskimi i s ł o w a c ­ kimi a zabawkami krajów ościennych. Zarówno publikowany przez Hercika materiał po­ równawczy, jak i literatura zagraniczna grzeszą dużą przypadkowością wyboru. Przykładem może tu być materiał odnoszący się do zabawkarstwa ludowego w Polsce. Hercik z prac polskich nie zna ani najnow­ szych (np. T. Seweryna „Polskie zabawki ludowe", Polska Sztuka Ludowa, 1949), ani takich, jak publiko­ wana w „Ludzie" (1929) praca S. Udzieli pt. „Zabawki z roślin", czy tegoż autora „Przemysł drzewny w K o ­ szarawie" (Przemysł i Rzemiosło, 1921). Reprodukowa­ ne w dziale ilustracyjnym zabawki polskie ze zbiorów Muzeum Przemysłu Artystycznego w Pradze (Tabl. CXVII—CXIX) nie są typowe dla naszego obszaru etnograficznego (toczony z drzewa jeździec z okolic Mrągowa na Mazurach, jeździec i wózek z północnowschodniej Polski). O wiele ciekawszy materiał porów­ nawczy znalazłby autor w drewnianych wyrobach zabawkarskich z Polski południowej, zwłaszcza z Ż y ­ wiecczyzny. Wykonywane tam do dziś malowane ptasz­ ki, wózki z konikami, taczki wykazują wiele cech wspólnych z zabawkami czechosłowackimi. Zbliżone do starych zabawek czeskich są również nasze zabaw­ ki gliniane, np. ptaszki, jeźdźcy na koniach itp., które dziś jeszcze można spotkać w różnych ośrodkach garn­ carskich. Mimo podkreślonych wyżej braków, praca Hercika ma dużą wartość dokumentarną i, choćby ze względu na znaczną ilość zawartego w niej materiału, stanowi w czechosłowackim piśmiennictwie etnograficznym cenną pozycję, która w chwili bieżącej w literaturze polskiej nie mą odpowiednika. Ludowe zabawkarstwo polskie, chociaż jest równi,e bogate i interesujące jak po drugiej stronie Karpat, nie doczekało się jeszcze, niestety, wydawnictwa, w którym zostałyby utrwalo­ ne dla przyszłych prac badawczych owe niezliczone formy zabawek z drzewa, gliny, czy ciasta, zapełnia­ jących do niedawna stragany na targach, jarmarkach ezy odpustach. �P O L S K A S Z T U K A L U D O W A R. V I — 1952 SPIS TREŚCI Od Redakcji. W związku z dyskusją nad projektem Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej s 5—6 Z przemówienia Prezydenta Bolesława Bieruta na otwarciu radiostacji we Wrocławiu 16 listopada 1947. s. 3—4 ARTYKUŁY % Chorosiński Jan Życie i walka ludu ziemi kieleckiej w pieśni s. 301—315 Cieśla-Reinfussowa Zofia Dom z w n ę k ą w polskiej architekturze ludo­ wej s. 263—269 German Franciszek Stosunek Mikołaja Gogola do polskich zbiorów pieśni ludowych s. 255—256 German Franciszek Jeszcze w sprawie stosunku Mikołaja Gogola do zbioru pieśni ludowych Zoriana Dołęgi-Chodakowskiego s. 359—360 Gębifc Władysław Społeczny sens badań nad kulturą ludową Warmii i Mazur s. 189—197 . Gładysz Mieczysław Z twórczości plastycznej górników śląskich s. 147—154 Jackowski Aleksander Na marginesie prac P a ń s t w o w e g o Instytutu Sztuki w zakresie badań nad sztuką ludową i folklorem s. 117—126 Jastrzębowski Wojciech Geneza, program i wyniki działalności „Warszta­ tów Krakowskich" i „Ładu" s. 13—22 Kaczorowska Blanka Wełniany pasiak opoczyński s. 23—28 . . . . Kamińska Janina Tkaniny z osady rzemieślniczo-rybackiej z X I I — X I I I wieku w Gdańsku s. 74—76 Kostysz Juliusz Jan Oksitowicz — garncarz krakowski i jego dzieło s. 316—334 Kotula Franciszek Teatralność zwyczajów i obrzędów (z Puszczy San­ domierskiej) s. 335—343 Kotula Franciszek Z badań nad strojem ludowym Rzeszowiaków s. 212-226 Kotula Franciszek Ze studiów nad zdobnictwem kowalskim w okoli­ cach Rzeszowa s. 87—91 Ligęza Józef K i l k a uwag o muzycznym folklorze górniczym s. 131—133 Nahlik Adam Tkaniny gdańskie pod względem technicznym i arty­ stycznym s. 77—86 Pietkiewicz Kazimierz Nowe drogi plastyki ludowej na tle współpracy artystów zawodowych z ludowymi s. 198—202 Pietkiewicz Kazimierz Społeczna rola artysty ludowego s. 68—73 Reinfuss Roman Badania terenowe w rejonie kielecko-sandomierskim s. 35—47 Reinfuss Roman Sztuka ludowa Podlasia Zachodniego s. 270—287 . . Reinfuss Roman Z zagadnień sztuki ludowej s. 65—67 Sadownik Jan Pieśni ludowe z obszaru wideł Wisły i Sanu (powiaty: kolbuszowski, łańcucki, niski, rzeszowski, tarnobrzeski i pobrzeża) s. 227—251 Starek Edyta Parzenice spiskie s. 175—180 . . . . . . . Telakowska Wanda Projektanckie kolektywy robotnicze, chłopskie i młodzieżowe s. 7—12 Trzepacz Maria Ornamentyka ceramiki okresu wczesnośredniowiecz­ nego s. 163—169 Wallis Stanisław Śląskie pieśni górnicze s. 134—146 Wojciechowski Aleksander Metody pracy zespołowej w polskim prze­ m y ś l e artystycznym s. 203—211 Wojciechowski Aleksander Przemysł włościański w Królestwie Polskim (ankieta z 1885 roku) s. 257—260 nr 1 nr 1 nr 6 nr 4-5 nr 4-5 nr 6 nr 4-5 nr 3 nr 3 nr nr 1 1 nr 2 nr 6 nr 6 ni 4-5 nr nr 2 3 nr 2 nr nr 4- 5 2 nr nr nr 1 4- 5 2 nr nr 4- 5 3 nr 1 nr nr 3 3 nr 4-5 nr 4-5 �Zlotnikowa Irina Pieśń ludowa w życiu i twórczości Gogola (tłum. B. Karnawalska) s. 252—254 . Żaki Andrzej Pierwsze prace wykopaliskowe P a ń s t w o w e g o Instytutu Sztuki (badania na starych cmentarzach w Dębnie i Szaflarach, pow. N. Targ) s. 48—51 Zywirska Maria Podłoże ludowe w kulturze górniczej s. 127—130 nr 4-5 nr nr 1 3 nr nr nr 3 1 2 nr nr 3 1 nr 2 nr 1 nr 6 nr nr 6 3 nr nr 2 4-5 nr nr 1 2 nr 2 nr 3 nr nr 1 4-5 nr 6 nr 3 nr nr 6 1 nr 6 nr 6 nr nr 2 2 nr nr 6 3 S Y L W E T K I TWÓRCÓW L U D O W Y C H Seweryn Tadeusz Józef Markowski, górnik wielicki s. 155—162 Starek Edyta Twórczość Heleny Roj-Kozłowskiej s. 29—34 . . . . Wajda Andrzej Wincenty Kitowski — iłżecki artysta ceramik s. 92—95 SPRAWOZDANIA, RECENZJE, KRONIKA Astalosz Szandor Pierwszy rok działalności Węgierskiego Instytutu Twórczości Ludowej s. 185—186 Blumówna Helena Wystawa sztuki i rękodzieła ludowego w Krakowie s. 59 Cieśla-Reinfussowa Zofia Wystawa sztuki ludowej województwa lubel­ skiego s. 100—102 Cteśla-Reinfusso-ша Zofia Z wystawy wycinanek ludowych w Sieradzu s 52—54 Gajefcowa Olga Sprawozdanie z badań terenowych Polskiego Towa­ rzystwa Ludoznawczego s. 354—355 . Gębifc Władysław Wystawa sztuki ludowej w w o j e w ó d z t w i e olsztyń­ skim s. 353—354 Gładysz Mieczysław Radostná Země s. 184—185 Janikowska Eleonora Sprawozdanie z wystawy sztuki ludowej powiatu nowosądeckiego s. 103—108 Kronika s. 297—298 Kurkowa Zofia Barbara V I powojenny konkurs szopek krakowskich s. 60—61 Łoziński Jerzy Katalog zabytków sztuki w Polsce s. 108—110 . . . Muller Władysław Zagadnienie budownictwa ludowego i sztuki ludo­ wej w katalogu zabytków sztuki w Polsce s. 110—112 . . . . O. G . Sprawozdanie z X X V I I Walnego Zgromadzenia Polskiego Towa­ rzystwa Ludoznawczego w Katowicach s. 183—184 O. G. X X V I Walne Zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Ludoznaw­ czego w Łodzi s. 62 Pietkiewicz Kazimierz Narady robocze z artystami ludowymi s. 2G1—262 Pietkiewicz Kazimierz Udział twórców ludowych w Naradzie Szczeciń­ skiej s. 344—346 Reinfuss Roman Bułgarskie i rumuńskie wydawnictwa strojów ludo­ wych s. 182—183 Reinfuss Roman Z pokonkursowej wystawy przemysłu ludowego w W ę ­ growie s. 347—352 . Reinfuss Roman Z wystawy pokonkursowej w Łukowie s. 55—58 fí. Rss. Hercik Emanuel: Československé lidové hračky (Praha 1951 wyd. „Orbis") s. 361 R. Rss. Konrad Jażdżewski: Gdańsk wczesnośredniowieczny w świetle wykopalisk (Gdańsk 1952 wyd. Muzeum Pomorskie) s. 361 R. Rss. Rudolf Krzywiec: Podstawy technologii ceramiki (wyd. P.Z.W.S. 1950 г., skrypt) s. 113 . R. Rss. Veci a Lide (rok I I I , zeszyt 5—G, Fraga 1951) s. 112—113 Sobieski Marian Adolf Eustachy Chybiński (wspomnienie pośmiertne). Bibliografia prac i artykułów A. Chybińskiego z zakresu muzyki ludowej s. 356 — 358 Stankiewiczowa Janina Pokonkursowy pokaz h a l l ó w sieradzkich s. 181 Stankiewiczowa Janina Wystawa przemysłu ludowego i artystycznego w Łańcucie s. 288—289 Zatoistoiuicz-Adamsřca Kazimiera O książce Suli Benet „Song, dance and customs of peasant Poland" s. 290—296 . Zieliński Chwalisław Konkurs i wystawa ceramiki ludowej woje­ w ó d z t w a łódzkiego s. 170—174 Zygler Tadeusz Helen Wolska — Dance of Poland (London 1952) s. 296 Żywirska Maria Wystawa sztuki ludowej w Katowicach s. 96—99 nr 4- nr 4-5 nr nr nr 3 4-5 2 �W A R U K I P R E N U M E R A T Y NA R O K 1953: Prenumerata roczna — 72 zł, półroczna — 36 zł. Wpłaty za I I półrocze przyjmują najpóźniej do dnia 10.VI.1953 r. placówki poczto­ we właściwego rejonu doręczeń, na którego terenie zamieszkuje prenumerator-odbiorca. Ze względu na ograniczoną ilość egzemplarzy przeznaczonych do sprzedaży komisowej — zalecane jest zgłaszanie prenumeraty. Poprzednie numery dwumiesięcznika „Polska Sztuka Ludowa" (od nru 6-7-8/48) oraz innych czasopism P a ń s t w o w e g o Instytutu Sztuki można nabywać: w księgarni „Domu Książki", Warszawa, Krakowskie Przedmieście 7 (która na zamówienie w y ­ syła również czasopisma poza Warszawę za zaliczeniem pocztowym) oraz w kiosku P.I.S., Warszawa, Długa 26 i w kiosku Muzeum Narodowego w Warszawie, A l . Je­ rozolimskie 3 (sprzedaż na miejscu). Stołeczne Zakłady Graficzne Nr 1. Warszawa, Wiślana 6. Zam. 1779. Papier druk. sat. U . III, 80 g A l . Naklad 3000. egz. 4-В-МЭ02 �