<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="10755" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/10755?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-27T02:11:50+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="10733">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/047f902ccfcc2ce35549f4dc0e517127.pdf</src>
      <authentication>e70ad22c045ae8e2c7c55398bc03e02a</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="5">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25237">
                <text>Etnografia Polska</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25238">
                <text>etnografia, etnologia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25239">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25240">
                <text>1958-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25241">
                <text>Licencja PIA</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25242">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25243">
                <text>polski</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25254">
                <text>IAiE PAN ( d.IHKM PAN)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25255">
                <text>IAiE PAN</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128189">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:620</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128190">
              <text>1967</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128191">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:569</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128192">
              <text>Recenzje / ETNOGRAFIA POLSKA 1967 t.11</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128193">
              <text>ETNOGRAFIA POLSKA 1967 t.11, s.508-566</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128194">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128195">
              <text>Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Instytut Historii Kultury Materialnej PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128196">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="128197">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="128198">
              <text>R

E

PIESKI
nio

C

ŚWIAT

E

(Mondo

Climati i Benito

N

Z

Cane), Scenariusz:

Fratteri,

J

E

G u a l t i e r o J a c o p e t t i , zdjęcia:

muzyka: Nino

Oliviero

Anto­

i Riz O r t o l a n i , komentarz.

G. J a c o p e t t i , p r o d u k c j a C i n c r i z ( W ł o c h y 1962)

Film

jest

niewątpliwie

tacji. Umożliwia
nych

własności r z e c z y , n i e w y ł ą c z a j ą c

Niemniej

dokumentacja filmowa

rzeczywistości
na

najsugestywniejszą

kulturowej w

tle porównawczym.

rozciągniętych
Ograniczenia

z możliwych

o b i e k t y w n e , n i e budzące w ą t p l i w o ś c i ,

w

Wynika

dłuższych

ich ruchu, miejsca

ogranicza,

pełniejszym
to z

zapisie

ograniczenia

zostaną

niejszym przekazem
dzinnego
kazane

seansu
zostają

pokonane,

procesie

swobody

czasowych

przekonujemy

świat"

jest

filmem

jednak

przekazanie

w

treści

i czasie.

i

przeobrażeń

penetrowania

wymiarach

piśmiennym.

j e s t stopień p o k o n a n i a t y c h

ogra­

Jeśli o w e

się jednocześnie, j a k z n a c z n i e
pełnometrażowym,

sposób piśmienny
t a k obszernych

czy

sytuacji

przestrzennych.

j e s t f i ) m w p o r ó w n a n i u ze s ł o w e m p i s a n y m . W

(„Pieski

określo­

przestrzeni

się o t y m w zetknięciu z f i l m e m G. J a c o p e t t i e g o .

treści, k t ó r y c h w y ł o ż e n i e

książki. Z a r a z e m

w

f i l m o w y m aniżeli t r a d y c y j n y m

W y d a j e się, iż m i a r ą w a r t o ś c i z a p i s u f i l m o w e g o
niczeń. P r z e k o n u j e m y

dokumen­

chociaż n i e w y k l u c z a , u k a z y w a n i e n p .

kontekście, w

ograniczeń

interwałach

t e są w i ę k s z e w

dziś f o r m

utrwalenie obrazu

ciągu

noś-

dwugo­

barwnym)

wyciągałoby

skróconym

prze­
sporej

sposobem

f i l m o w y m b u d z i u o d b i o r c y swoistą r e a k c j ę ogłuszenia, s z o k u . U ś w i a d a m i a m y

sobie

w ó w c z a s , j a k nikłe j e s t jeszcze d o ś w i a d c z e n i e n a s z e w k o m u n i k o w a n i u się w

opar­

ciu o f i l m .
]

„Pieski

świat"

kumentalnego
jest t o f i l m ,
poznanie
niektóre
szym

mało

ma

poświęconego
ukazujący

faktów
dzieła

związków
kulturom

wybraną

rozwinięciem

wzajemnym

J . Flaherty'ego.

orientacji kina

p r o c e s ó w p r z e n i k a n i a się k u l t u r

wcześniejszymi
i

kierunkami

społeczeństw

„Pieski

powiązaniu.
świat"

flahertowskiego.

filmu

pierwotnych.

społeczność i j e j k u l t u r ę — f i l m

k u l t u r o w y c h we
Roberta

z

ludowym

Nie

skierowany na

Takimi filmami

nie jest

do­

również

Nie poznajemy

w

były

najbliż­

t y m filmie

o o d m i e n n y c h systemach. „Pieski świat" nie jest

w r e s z c i e p r z y k ł a d e m , , c i n é m a - v é r i t é " . A l e też n i e j e s t p r z y p a d k o w y m

nagromadze-

T y l k o t y m tłumaczyć można n i e z w y k l e k r y t y c z n e przyjęcie f i l m u
przez
o f i c j a l n y c h r e c e n z e n t ó w p r a s o w y c h . P o r . J . P ł a ż e w s k i , Stulecie
czyraków
czy
czyraki
stulecia?,
„ F i l m " , R. 2 1 : " l 9 6 6 , n r 15 (905); S. M o r a w s k i , K . K ą k o l e w ­
s k i , Dialog
o „Pieskim
świecie",
t a m ż e , n r 23 (913); Z . K a ł u ż y ń s k i , W
gabine­
cie obrzydliwości,
„ P o l i t y k a " , R. 10: 1966, n r 17 (477); R. M a r s z a ł e k ,
Łamanie
kołem,
„ W s p ó ł c z e s n o ś ć ' R. 1 1 : 1966, n r 9 (211): J . A . S z c z e p a ń s k i , Na psa
urok,
„ T r y b u n a L u d u " , R. 19: 1966, n r 141 (6250); J . F u k s i e w i c z,
Naturalna
dzikość i chora
cywilizacja,
„ K u l t u r a " , R. 4: 1966, n r 24 (157); A . J a c k i e w i c z ,
Pieski
świat?, „ Ż y c i e L i t e r a c k i e " , R. 16: 1966, n r 27 (753).
1

�509

RECENZJE

n i e m „zbijających"

się i n f o r m a c j i o życiu l u d z i w r ó ż n y c h częściach świata . J e s t
2

dziełem odrębnym.
Wszystkie
nym

mają

n a ogół

o człowieku, jego
filmu

kierunki

filmu

dokumentalnego

kulturze.

z ewolucjonizmem,

Na

pewno

historyzmem

etnologicz-

można

filmu

dokumentalnego.

etnograf-filmowiec
Wydaje

mówić

o

związkach

znajduje

Współtwórcą

też,

meto­

odbicie w najnowszych

osiąg­

,,cinéma-vérité"

J e a n R o u c h , stały p r a c o w n i k p a r y s k i e g o

się, iż „ P i e s k i

strukturalistycznym

w

świat" w

tego g a t u n k u

czy f u n k c j o n a l i z m e m . P o d o b n i e

d y k a badań n a u k o w y c h ( n p . a n k i e t o w y c h )
nięciach

o charakterze

jakieś p o w i ą z a n i e z ó w c z e s n y m i t e n d e n c j a m i t e o r e t y c z n y m i w n a u k a c h

ostatecznej

h u m a n i s t y c e . Można

był, j a k

Musé de

wymowie

bliski

wiadomo,

l'Homme.

jest

tendencjom

przypuszczać, iż J a c o p e t t i n i e s t u d i u ­

jąc n a w e t C l a u d e L é v i - S t r a u s s a m i a ł o k a z j ę zetknięcia się z p o g l ą d a m i t e g o
n e g o . Zresztą, w i a d o m o

j e s t , iż p e w n e

np.

postępu, r o z u m i a n e g o

w

linii
na

kryzysie

prostej,

pojęcia

wznoszącej)

mają

ogólne k i e r u n k i m y ś l o w e

właściwości

jako

kształtowanie

niezależnego

teoretyków, n p . etnologii, j a k również na profesje

uczo­

(ujawniające

się

się w a r t o ś c i

po

oddziaływania,

reprezentowane

zarówno

przez twórcę

filmu.
F a k t , iż J a c o p e t t i w s w y m f i l m i e s p o r o m i e j s c a p o ś w i ę c i ł życiu s e k s u a l n e m u n a
Triobriandach,
skiego.

Poza

wydaje
tym film

się

wskazywać

ujawnia

na

znajomość

korzystanie

z

prac

Bronisława

doświadczeń

autorów

Malinow­

osławionych

filmów e t n o l o g i c z n y c h o s t a t n i c h l a t ( m a m n a myśli włoski f i l m „Imperium

Słońca"

oraz f i l m s z w e d z k i „Ostatni ludożercy").
Warto
zatorów
stów.

na koniec

(2 l a t a

Przedstawienie

jest ewenementem
Na

przeszło

ludowych
został
z

powiedzieć,

pracy

t a k obszernej

35 o d r ę b n y c h
pochodzący

Triobriandt, Nowej

Portugalii.

Do

Jacopetti
listy

scen

z

Gwinei,

kontrastujących

Wybrzeże, Sydney,

Obrazy
neracja
pojęcie

filmu

scalają

organiczna,
(używane

kilkuosobowej

ekipy

z k o n s u l t a c j i przeszło

wielu

nazwisk

filmu

2/3 o d n o s i

plemiennych. Stosunkowo
samych
Atolu

Włoch.

W

Bismarcka,

zestawień,

współczesną, posłużyły m . i n . t a k i e z n a n e
zurowe

oprócz

korzystał

reali­

20 s p e c j a l i ­

współczesnych

badaczy

w historii f i l m u dokumentalnego.

l u b społeczeństw

materiał

że

nad filmem)

się d o k u l t u r

tradycyjnych

najobszerniej

potraktowany

filmie

zgromadzono

Malajów,

mających

Nepalu,

reprezentować

reprodukcja

często w

takich

gatunku,

oraz

cywilizację

centra k u l t u r o w e , j a k Los Angeles, L a ­

Strasburg, Hamburg, Tokio i Nowy
się w o k ó ł

materiał

Afryki

problemów

życia

śmierć. W s z y s t k i e

komentarzu filmu)

sposobów p o s z u k i w a n i a t e j pełni. D o g ł ó w n e j

„pełni

życia",

York.

człowieka, j a k r e g e ­
one składają
czy też

się n a

na postulat

p r o b l e m a t y k i w ł ą c z o n e zostały

rów­

nież o b r a z y o „ m ę s t w i e " i „ s i l e " człowieka.
Teza

filmu

-Straussem,

jest

jako

przekonująca,

poszukiwanie

w

k l a r o w n a . Można
kulturach

ją

ująć,

o zasadniczo

zgodnie

odmiennych

z C.

Lévi-

systemach

P o r . M o r a w s k i , o p . cit., „...film J a c o p e t t i e g o d a w a ł szansę, b y u j a w n i ć k u l ­
turę uładzoną, z m e c h a n i z o w a n ą i infantylną, k u l t u r ę ultraracjonalną, w i e r z ą c ą ,
że w s z y s t k o można osiągnąć, w s z y s t k i e g o można się nauczyć, i jednocześnie m i ­
tyczną, z a f a s c y n o w a n ą f e t y s z a m i . J a c o p e t t i j e d n a k k o n t r a p u n k t u j e poszczególne
sceny amerykańskie z i n n y m i . I z a b i j a
jedne
i d r u g i e [podkreślenie m o j e
J . O . ] . K i r i w i a n k i p o r y w a j ą c e c h ł o p c ó w można z r o z u m i e ć n a t l e k u l t u r y t r i o b r i a n d z k i e j . N i e m a t o n i c w s p ó l n e g o z napaścią f a n a t y c z n y c h w i e l b i c i e l e k B r a z z i e go. T o s a m o z t u c z e n i e m żon k a c y k a m u r z y ń s k i e g o i o d c h u d z a n i e m się s t a r y c h
A m e r y k a n e k . P i e r w s z e z j a w i s k o z w i ą z a n e j e s t z k u l t e m płodności i p r e s t i ż e m
w ł a s n o ś c i o w y m , d r u g i e — z nieujarzmioną żądzą młodości i przerażającą w i a r ą ,
że młodość można u t r z y m a ć n a z a w s z e " .
2

�510

RECENZJE

jakości stałych, l e c z n i e n i e z m i e n n y c h . A l b o , u ż y w a j ą c

określenia K a r l a

Jaspersa,

czegoś n i e s a m o w i c i e stałego m i m o zmienności z j a w i s k .
„Mondo Cane"
przekonywającą
wotnych

s t a n o w i d l a realizatorów f i l m o w e j

lekcję w i ą z a n i a treści t r a d y c y j n e j

z właściwymi

treściami n a s z e j

k t ó r z y p o d j ę l i tę zasadę. N i e m n i e j
ostatecznie

ukształtowane

formy

dokumentacji

kultury

epoki. A u t o r z y

umieli w

etnograficznej

ludowej

filmu

i ludów

n i e są

pier­

pierwszymi,

sposób n o w a t o r s k i o d k r y ć i z e s t a w i ć

d w u odrębnych

krańców

rozwoju

kulturowego

c z ł o w i e k a . D z i ę k i w ł a ś c i w e j s e l e k c j i m a t e r i a ł u — d o b o r u treści p o r ó w n y w a l n y c h —
film

ten pobudza

d o szerszej r e f l e k s j i n a d istotą

zachowań l u d z k i c h .
3

Jacek

Olędzki

S O W I E T S K A J A E T N O G R A F I J A , 1965
Podsumowanie

naukowego

Antropologicznych

i

o jego przebiegu

dorobku

Etnograficznych

to praca

VII

oraz

wymagająca

poważnego

d z i w n e g o z a t e m , że p r o b l e m a t y k a K o n g r e s u
nego czasopisma
dawnictw
licznego
w

dużo m i e j s c a .

pokongresowych
i

poważnego

jest

„SE" w

Wśród

o m a w i a n y m roczniku na pierwszym

zawierający
badaniom

l

miasta

i

wiedzy

pozycji

omówienie

osady

wysiłku.

n a łamach

przemysłowej .
2

ukazanie

o obradach

„kongresowych"

uzupełnienie

cześnie

z przebiegu
dyskusyjne

obrad

17 s y m p o z j ó w ,

problemy

etnografii

i

które

jakże

zawartych
wstępny,
zagad­

rozpatrzyły

oraz

opublikowanej

w n r . 6 „ S E " z r o k u 1964 i n f o r m a c j i o p r a c a c h s e k c j i k o n g r e s o w y c h
wozdanie

się w y ­

tego,

a mianowicie teorii rasy

Ważne

Nic

recenzowa­

poświęcono w y b r a n y m

w programie kongresowym,

Nauk

informacji

m i e j s c u wymienić należy artykuł

ocenę K o n g r e s u . O d d z i e l n e

nieniom, eksponowanym

i długotrwałego

poprzedzającym

źródłem

Kongresu

szczegółowych

nadal zajmuje

okresie

głównym

zgromadzenia.

Międzynarodowego

dostarczenie

stanowi spra­

węzłowe, a

antropologii, wymagające

jedno­

koordynacji

badań w m i ę d z y n a r o d o w y m z a k r e s i e .
3

Kontynuując
koncentrowała
kultury
grafii
riały

l i n i ę ustaloną

swoją

w

poprzednich l a t a c h „ S E " również

uwagę p r z e d e w s z y s t k i m n a współczesnych

i życia l u d ó w Z S R R . D o t e j d y n a m i c z n i e r o z w i j a j ą c e j

radzieckiej
i badania

należy

z etnografii

(w

ramach

podstawowego

i antropologii

ZSRR)

w

wej .
4

r o k u 1965

się d z i e d z i n y

czasopiśmie

działu:

etno­
Mate­

9 a r t y k u ł ó w w ś r ó d 20 z a m i e s z ­

c z o n y c h , a t a k ż e a r t y k u ł y w i n n y c h działach d w u m i e s i ę c z n i k a . G o d n y
zainteresowania

w

przeobrażeniach

szczególnego

jest artykuł L . A . A n o c h i n y , W . J . K r u p j a n s k i e j i M . N . S z m i e l e -

J e s t t o r e t r o s p e k t y w n y p r z e g l ą d , a jednocześnie próba p o d s u m o w a n i a

prze-

B r a k m i e j s c a n i e p o z w o l i ł n a pełniejsze o m ó w i e n i e f i l m u . P o r . r ó w n i e ż m o j e
0 n i m u w a g i p t : Mondo
Cane — film
etnologiczny,
„ W s p ó ł c z e s n o ś ć " , R. 1 1 : 1966,
n r 13 (215).
K itogam
raboty
VII Mieżdunarodnogo
kongressa
antropołogiczeskich
i
etnograficzeskich
nauk, „ S E " , 1965 n r 3, s. 3 — 1 1 .
W . P. A 1 e k s i e j e w , Teorija
rasowiedienija
na VII
Mieżdunarodnom
kongressie
antropołogiczeskich
i etnograficzeskich
nauk,
„ S E " , 1965 n r 2, s. 3 — 1 6 ;
Sz. A . B o g i n a, J . W . K r u p j a n s k a j a , K woprosu
ob etnograficzeskom
iznczenii
goroda
i promyszlennogo
posjelka.
(Po matieriałam
simpozjuma
na
VII
Mieżdunarodnom
kongriessie
antropołogiczeskich i etnograficzeskich
nauk), „SE",
1965 n r 3, s. 110—117.
W. K.
Sokołowa,
Rabota
simpozjumow
na VII
Mieżdunarodnom
kongressie
antropołogiczeskich
i etnograficzeskich
nauk,
„ S E " , 1965 n r 1, s. 1 4 3 —
151.
L . A. A n o c h i n a , W. J . K r u p j a n s k a j a , M . N . S z m i e l e w a ,
Byt
1 jego prieobrazowanije
w pieriod
postrojenija
socjalizma,
„ S E " , 1965 n r 4, s. 1 6 —
31.
3

1

2

3

4

�511

RECENZJE

mian,

które

dokonały

się w

warunkach

n i c t w a s o c j a l i z m u , umożliwiając
w

procesie b u d o w n i c t w a

etnograficznej
mantyczne
ności w

literatury radzieckiej,

ustaleniu zakresu

jako

ludności

ZSRR

w

okresie

budow­

w życiu i k u l t u r z e l u d ó w

k o m u n i z m u . Interesujące, m . i n . d l a p o l s k i e g o
są z a j m u j ą c e

rozważania n a d r o z u m i e n i e m

zaproponowali
lany

życia

dalsze p r z e m i a n y

sporo

miejsca

w

ZSRR

czytelnika

artykule

pojęcia „ b y t " . A u t o r z y , podkreślając

t e g o pojęcia, t a k s z e r o k o i różnoznacznie

se­

trud­

stosowanego,

następujące o k r e ś l e n i e : „ W s z e r o k i m z n a c z e n i u b y t m o ż e być o k r e ś ­

obraz

c o d z i e n n e g o życia

n y c h s t o s u n k a c h międzyludzkich

ludzi, opartego na nawykach,

i innych zjawiskach

społecznej ( w t y m i p r o d u k c y j n e j )

tradycji, ustalo­

ukształtowanych w

działalności l u d z i , w i c h r o d z i n n y c h i

procesie

domowych

sprawach" .
5

W ś r ó d pozostałych a r t y k u ł ó w
dujemy,
nież

obok

prac

opracowania

przemiany
niono

z

badań

czasopisma

są o p r a c o w a n i a

wykształconą
o

potrzebie

e t n i c z n y m i na naszych
i

rozwoju

w

poziomem

budzą

rów­

6

zainteresowanie

czytelnika

k u l t u r o w e j i językowej

etnograficznych

badań

ziemiach. Nieliczne

polskiego

baza

źródłowa.

oraz

danych

z

m . i n . urzędów

3

nad

badań

będzie

winna

współczesnymi

przemianami
socjologiczne

p r o b l e m a t y k i , ale p r z e c i w n i e ,

stwarzają

spisów

w

obok

w

republikach

interesujący

roczniku.

Nader

materiałów

ludności

i

o współczes­
nadbałtyckich.

spośród i n n y c h
różnorodna

z wywiadów

innych

( z a g s ) , także materiały
J0

procesy

w y n i k u t a k i c h właśnie b a ­

i L. N. Terentiewej

etnicznych

on najbardziej

A u t o r k i wykorzystały,

W

dawna

towarzyszyć

w P o l s c e , j a k dotąd, p r a c e

zespołowych

zamieszczonych

stanu cywilnego

charaktery­

k u l t u r o w y c h j e j aspektów. Współczesne

i przemianach

państwowych

etnicznych ,

i n t e g r a c j i oraz od

Ich lekturze

został a r t y k u ł O. A . G a n c k i e j

etnicznej,

procesów

b a d a n i a c h r a d z i e c k i c h . G o d n e szczególnego za­

narodową.

etnicznego wymagają

tematyce

współczesnych

świadomością

strukturze narodowej

Dla

odnaj­

kołchozowego

z badań t e r e n ó w o g r u p a c h e t n i c z n y c h ,

na opracowanie

dań p r z y g o t o w a n y
nej

z terenu ZSRR

Nadal

7

demograficzne nie t y l k o nie wyczerpują

zapotrzebowanie

o

robotniczą .

problematykę

zresztą p o d e j m o w a n ą

zujących się w y s o k i m
refleksja

n a d klasą

współczesnej

k u l t u r z e chłopstwa
8

interesowania
ogół

w

o b y c z a j o w e i ś w i a t o p o g l ą d o w e . W s z e r s z y m niż dotąd s t o p n i u u w z g l ę d ­

n a łamach

od dawna

na

o tematyce

o przeobrażeniach

jest

prac
jego

i literatury

zespołów

archiwalnych,

uzyskane

dzięki

ankie-

Ibidem,
s. 16.
E. E. S e l i t r i e n n i k , Niekotoryje
woprosy
kołchoznogo
stroitielstwa
w Czuk o t s k o m nacjonalnom
okrugie,
„ S E " , 1965 n r 1, s. 1 3 — 2 7 ; A . W . S m o 1 j a k , Jużnyje
oroki,
t a m ż e , s. 2 8 — 4 2 ; N . A . K i s l j a k o w ,
Sajrobskije
tadżiki,
„ S E " , 1965
n r 2, s. 1 7 — 2 7 ; W . A . T u g o ł u k o w , I zmienieni
ja w chozjajstwie
i bytije
ewenkow
w Irkutskoj
obłasti za półtora wieka,
„ S E " , 1965 n r 3, s. 12—26.
I . P. T r u f a n o w , O jormirowanii
i sowriemiennom
sostawie
raboczich
kad­
rów leningradskogo
zawoda
„Elektrosiła"
im. S. M. Kirowa,
„ S E " , 1965 n r 1, s. 9 5 —
103; B o g i ń a, K r u p j a n s k a j a , op. cit.
W . K a 1 i t s, Izuczenije
nowych
siemiejnych
obriadow
w Estońskoj
SRR,
„ S E " , 1965 n r 4, s. 3 2 — 4 2 ; I . W . G a g a r i n , Izżiwanije
rieligioznych
tradicij
i formirowanije
nowych
prazdnicznych
obyczajew
w Korni
ASSR,
tamże, s. 148—159.
N . G. W o ł k o w a, Izmienienija
w nacjonalnom
sostawie
gorodskogo
nasielenija
siewiernego
Kawkaza
za gody
Soioietskoj
własti, „ S E " , 1965 n r 2, s. 4 0 — 5 6 ;
O. A . G a n c k a j a ,
L. N. T e r e n t i e w a ,
Etnograjiczeskije
issledowanija
nacjonalnych
processow
w Pribałtikie,
„ S E " , 1965 n r 5, s. 3 — 1 9 ; L . F .
Monogarowa,
Sowriemiennyje
etniczeskije
processy
na Zapadnom
Pamirie,
„ S E " , 1965 n r 6, s. 2 3 —
33; M . M . I c h i ł o w , K woprosu
o nacjonalnoj
konsolidacji
narodów
Dagestana,
t a m ż e , s. 9 2 — 1 0 1 .
O włączeniu materiałów „zapisów aktów grażdanskogo s o s t o j a n i j a " do za­
s o b u ź r ó d ł o w e g o u ż y t k o w a n e g o p r z e z e t n o g r a f ó w i n f o r m u j e r ó w n i e ż A . G. T r o f i ­
rn o w a, Matieriały
otdiełow
zags o brakach
kak etnograficzeskij
istocznik,
„SE",
1965, n r 5, s. 1 1 4 — 1 2 1 .
5
6

7

8

9

10

�512

RECENZJE

co

stanowi

nowość

również

tom,

ludność

polską

w

radzieckich

zamieszkałą

pracach

w

z r o k u 1959 w y k a z a ł , że n a t e r e n i e L i t e w s k i e j
których

29,8°/o żyje

w

miastach,

w

etnograficznych.

Badania

r e p u b l i k a c h nadbałtyckich.

Spis

objęły
ludności

S R R l i c z y o n a 230 107 osób, spośród

Łotewskiej

SRR

59 774 osób, w

t y m 63,6°/o

już w

z

w m i a s t a c h o r a z 2256 w E s t o n i i .
Ożywienie

badań f o l k l o r y s t y c z n y c h

nich

roczników

„SE".

żona

działalność

Rocznik

naukowa

o p a r t y m na szerokiej
Wśród

w s z y s t k i m obszerny
etnograficzne

w

stanowisku,
walor

że

folklorze

Zagadnieniem
Pozostałe
dowej

i
w

Atreusza

zakresie

porównawcze

jest

dopiero

bajek

folklorystyczne

fantastycznych
omawiają

u poszczególnych l u d ó w Z S R R
1 4

Nie

brak

E. M . M e l e t i n s k i e g o

zbliżonych

13

zajęła

stoi na

wówczas

uzyskają

konieczność

odróż­

się

między

genetycznie,
życia

ich

których
twórców.

E. A .

Tudorowska .
twórczości l u ­

wystąpienia

o pochodzeniu

wątki

autor

g a t u n k i ustnej

, a także informują

również

przede

i pokrewne

w y n i k u kontaktów

warunków

niektóre

badaczy.

zasługuje

metodologii

p o d o b n y c h , nie powiązanych

wytworem

wzmo­

trwałym,

szerszej k a d r z e

b a d a n i a c h t y c h będzie u w z g l ę d n i o n a

klasyfikacji

folklorystycznych .
książką

W

11

poprzed­
że

zjawiskiem

1965 n a w y r ó ż n i e n i e

literaturze .
badania

recenzji
dowodów,

radzieckiej

n a u k o w y c h i coraz

rocznika

o wątkach

bliskość

prace

folklorystyce

dostarcza

o wątkach p o k r e w n y c h , powstałych w

l u d a m i , od utworów
typologiczna

pozycji

folklorystyczne

utworów

w

obecnie

a r t y k u ł W . M . Ż i r m u n s k i e g o , Uczta

naukowy, kiedy

niania

jest

sieci i n s t y t u c j i

folklorystycznych

sygnalizowano

omawiany

1 2

o badaniach i zbiorach

polemicznego

i wczesnych

formach

wywołanego

eposu

bohater-

ekiego .
15

Tematykę

pozaradziecką

reprezentują

artykuły

dotyczące

Azji

(4),

Ameryki

(2), A f r y k i (2) o r a z E u r o p y (2). J e d n y m z d w ó c h o s t a t n i c h j e s t a r t y k u ł O. A .

Ganc-

k i e j , p o ś w i ę c o n y b a d a n i o m n a d l u d o w ą t w ó r c z o ś c i ą artystyczną w P o l s c e . A u t o r ­
l s

k a s k o n c e n t r o w a ł a się n a j e d n e j
szernie

informując

o

dyskusji

t y l k o dziedzinie

jaśnieniem j e j g e n e z y i h i s t o r y c z n e g o

skiego,

W. Dynowskiego,

kiewicza,

K. Piwockiego,

zamieszczane

pojęcia

sztuki ludowej,

ob­
wy­

r o z w o j u o r a z m i e j s c a w życiu w s p ó ł c z e s n y m .

J a k o p o d s t a w ę ź r ó d ł o w ą O. A . G a n c k a
kuły, p r z e d e w s z y s t k i m

tego obszernego zagadnienia,

nad zdefiniowaniem
wykorzystała
w

„Polskiej

J . Grabowskiego,
S. P i o t r o w s k i e g o ,

p u b l i k a c j e książkowe i a r t y ­

Sztuce

Ludowej",

A. Jackowskiego,
R. R e i n f u s s a ,

A.

Błachow-

J . Orynżyny, K.

J . Seweryna

i W.

Piet­
Tela-

W . M . Ż i r m u n s k i j , „ P i r Atreja"
i rodstwiennyje
etnograficzeskije
sjużety
w folklorie
i literaturie,
„ S E " , 1965 n r 6, s. 3—22.
E. A . T u d o r o w s k a j a, O klassifikacji
wolszebnych
skazok,
„ S E " , 1965
n r 2, s. 57—66.
P. W . L i n t u r , Zakarpatskije
narodnyje
skazanija
o Korolewicze
Marko,
„ S E " , 1965 n r 1, s. 4 3 — 5 0 ; A . J . A n n i s t , Estonskaja
epiczeskaja
tradicija
i epos
„Kalewipoeg",
t a m ż e , s. 51—59.
S. W . Z u c h b a, Doriewolucjonnyje
zapisy
abchaskich
narodnych
skazok
w Leningradskom
archiwie,
t a m ż e , s. 104—106; S. A . G a l i n , O
sowriemiennom
sostojanii
sobiranija
i izuczenija
ustno-poeticzeskogo
tworczestwa
baszkirskogo
naroda, „ S E " , 1965 n r 4, s. 1 6 0 — 1 6 1 ; E. P i e t r o s j a n , Ż. C h a c z a t r j a n ,
Sobiranije
proizwiedienij
armianskogo
tancewalnogo
i tieatralnogo
folklora,
„ S E " , 1965 n r 1,
s. 155—158.
U. B. D a ł g a t ,
N. W. K i d a j s z - P o k r o w s k a j a ,
I . W. P u c h ó w ,
W plenu
priedwziatoj
schemy.
(O' knigie
E. M. „Mieletinskogo
Proischożdienije
gieroiczeskogo
eposa. R a u u i j e formy
i archaiczeskije
pamiatniki
Moskwa
1963),
„ S E " , 1965 n r 5, s. 94—113.
O. A . G a n c k a j a, Narodnoje
chudożestwiennoje
tworczestwo
w
socjalisticzeskoj
Polsze.
(Problemy
razwitija),
t a m ż e , s. 33—44. W a r t y k u l e a u t o r k a p o m y ł ­
k o w o uznała za a u t o r a t e k s t u a l b u m u Polska
sztuka
ludowa
( K r a k ó w 1960) o b o k
R. R e i n f u s s a r ó w n i e ż J . S w i d e r s k i e g o .
1 1

1 2

1 3

14

1 5

1 6

�513

RECENZJE

k o w s k i e j , d r u k o w a n e w l a t a c h 1947—1965, a t a k ż e a r t y k u ł y p o l s k i c h b a d a c z y
w czasopiśmie „ D e k o r a t i w n o j e i s k u s s t w o S S S R " . P o l s k i e d y s k u s j e n a d sztuką l u ­
d o w ą uznała O. A . G a n c k a za p o w a ż n y w k ł a d w r o z w ó j t e o r i i i u s t a l e n i e s t a n o ­
w i s k p r a k t y c z n y c h w s t o s u n k u do l u d o w e j twórczości a r t y s t y c z n e j w e
wszyst­
k i c h k r a j a c h socjalistycznych.
P o z o s t a ł e „ p o l o n i c a " r o c z n i k a 1965 t o a r t y k u ł y z z a k r e s u h i s t o r i i e t n o g r a f i i ,
a mianowicie
omówienie etnograficznej
wartości pamiętnika A d a m a
Dłużyka-Kamieńskiego z p o b y t u na S y b e r i i w X V I I w . oraz etnograficznych i a n t r o p o l o ­
g i c z n y c h badań F e l i k s a K o n a . Diariusz
A. K a m i e ń s k i e g o , p i e r w s z y z n a n y p o l s k i
o p i s S y b e r i i , w y d a n y z z a g i n i o n e g o dziś
XVIII-wiecznego
odpisu pod koniec
X I X w . , u z n a n y został za j e d n o z n a j c e n n i e j s z y c h X V I I - w i e c z n y c h ź r ó d e ł w i e d z y
17

1 8

0 l u d a c h S y b e r i i i i c h k u l t u r z e . A u t o r d o n i e s i e n i a o n a s z y m p o d r ó ż n i k u B . P. P o ­
l e w o j s t w i e r d z a , że p a m i ę t n i k A . K a m i e ń s k i e g o z a w i e r a i n f o r m a c j e , k t ó r y c h n i e
m a w żadnym i n n y m X V I I - w i e c z n y m źródle. W t y m świetle należy z r e w i d o w a ć
spotykaną w n a s z e j l i t e r a t u r z e ocenę Diariusza,
o k r e ś l a n e g o j a k o „ k r ó t k i , skąpy
w dane f a k t y c z n e "
i podjąć p o s z u k i w a n i a choćby k o p i i , z k t ó r e j został o p u b l i k o ­
w a n y . P r a c a o F e l i k s i e K o n i e t o n i e t y l k o i n f o r m a c j a s z c z e g ó ł o w o ukazująca j e g o
s y b e r y j s k i e b a d a n i a . A u t o r artykułu, doskonały z n a w c a e t n o g r a f i i l u d ó w p o ł u d ­
n i o w e j S y b e r i i S. I . W a j n s z t e j n , p o d d a ł m a t e r i a ł y i w n i o s k i F . K o n a g r u n t o w n e j
a n a l i z i e i w y k a z a ł , że d o d n i a d z i s i e j s z e g o j e g o d o r o b e k p o s i a d a p o w a ż n ą w a r t o ś ć
d l a badań s y b e r y j s k i c h . N a l e ż y podkreślić, że w s w y c h p o s z u k i w a n i a c h
dotarł
S. I . W a j n s z t e j n d o n i e w y k o r z y s t a n y c h dotąd r ę k o p i s ó w F. K o n a w r o z m a i t y c h
a r c h i w a c h , w t y m także do a r c h i w u m r o d z i n n e g o . S t u d i u m o F. K o n i e byłoby
jeszcze cenniejsze, g d y b y zaopatrzone było w w y k a z jego p u b l i k a c j i zawierają­
c y c h m a t e r i a ł y e t n o g r a f i c z n e . „ P o l s k i e " p o z y c j e r o c z n i k a 1965 kończy r e c e n z j a p r a ­
c y M . M a ł o w i s t a Wielkie
państwa
Sudanu
Zachodniego
w późnym
średniowieczu,
która uzyskała w y s o k ą ocenę r a d z i e c k i e g o h i s t o r y k a .
19

20

W ś r ó d i n n y c h interesujących p o z y c j i , składających się n a zawartość o m a w i a ­
nego r o c z n i k a , godna o d n o t o w a n i a jest d y s k u s j a między amerykańskim e t n o g r a ­
f e m S. D a n n e m a u c z o n y m i r a d z i e c k i m i : J . P. A w i e r k i j e w ą . S. N . A r t a n o w s k i m
o r a z E. L . N i t o b u r g i e m
na m a r g i n e s i e r a d z i e c k i e j p u b l i k a c j i o współczesnej a m e ­
rykańskiej e t n o g r a f i i . W t r a k c i e p o l e m i k i poruszono istotne m e t o d o l o g i c z n e p r o ­
b l e m y e t n o g r a f i i , m . i n . „kulturowego r e l a t y w i z m u " i „względności k u l t u r o w e j " ,
a m e r y k a ń s k i c h badań e t n o p s y c h o l o g i c z n y c h
oraz a k u l t u r a c y j n y c h . W
roczniku
r ó w n i e ż znalazła k o n t y n u a c j ę p o l e m i k a n a t e m a t r o d u m a c i e r z y s t e g o i j e g o m i e j ­
sca w h i s t o r i i społeczeństwa, w k t ó r e j s t r o n a m i b y l i N . A . B u t i n o w o r a z A . J . P e r szic, L . A . F a j n b e r g i N . N . C z e b o k s a r o w .
2 1

2 2

23

B . P. P o l e w o j , Zabytyj
istocznik
swiedienij
po etnografii
Sibirii
XVII
wieka.
(O soczinienii
Adama
Kamienskogo-Dłużika)
t a m ż e , s. 122—129; S. I . W a j n s z t e j n , Antropołogiczeskije
i etnograficzeskije
issledowanija
Feliksa
Jakowlewicza
Kona,
„ S E " , 1965 n r 4, s. 116—128.
A.
Kamieński-Dłużyk,
Diariusz
więzienia
moskiewskiego,
miast
1 miejsc,
[ w : ] W a r t a , P o z n a ń 1874, s. 378—388. Z rękopisu w y d a ł k s . A . M a r i a ń s k i .
A. Kamieński-Dłużyk,
Polski słownik
biograficzny,
t. 5, K r a k ó w 1939—1946, s. 200.
L . K u b b e 1, [ r e c ] Marian
Małowist;
Wielkie
państwa Sudanu
Zachodniego
w późniejszym
średniowieczu.
Warszawa
1964, „ S E " , 1965 n r 3, 175—179.
S. D a n n , Niekotoryje
priedioaritielnyje
l u o p r o s y w mieżdunarodnoj
etno­
grafii,
„ S E " , 1965 n r 6, s. 7 6 — 8 2 ; J . P. A w i e r k i j e w ą , S. N . A r t a n o w s k i j ,
E . L . N i t o b u r g, Otwiet
St. Dannu,
t a m ż e , s. 8 3 — 9 1 .
Sowriemiennaja
amierikanskaja
etnografija,
p r a c a zbiór, p o d r e d . A . W . J e f i m o w a i J . P. A w i e r k i j e w e j , M o s k w a 1963.
N . A . B u t i n o w , Pismo
w redakcju,
„ S E " , 1965 n r 3, s. 180—185; A . I .
Pierszic,
L. A.
Fajnberg,
N. N. C z e b o k s a r o w ,
P o powodu
pisiem
N. A. Butinowa
i W. R. K a b o , t a m ż e , s. 186—190.
1 7

t

1 8

19

2 0

2 1

22

2 3

33 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t . X I

�514

RECENZJE

W g r u p i e artykułów o w y b i t n y c h r a d z i e c k i c h etnografach
• o m ó w i e n i e n a u k o w e j działalności W . G. B o g o r a z a

2 4

na uwagę

zasługuje

o r a z zasłużonego w s p ó ł c z e s n e g o

u c z o n e g o S. A . T o k a r i e w a , k i e r o w n i k a K a t e d r y E t n o g r a f i i U n i w e r s y t e t u i m . Ł o m o ­
nosowa

w

Moskwie,

również w Polsce

25

D z i a ł Krytyka
graficznych

autora w i e l u prac

n a u k o w y c h , szeroko znanych

zawiera,

i bibliografia

o b o k interesujących

i historycznych, przede w s z y s t k i m

pozaradzieckiej,

r e c e n z j e książek s o c j o l o g i c z n y c h

g r a f i i n a r o d ó w n a d b a ł t y c k i c h za o k r e s p o w o j e n n y
Komitet
liczył w

Redakcyjny

l a t a c h układ c z a s o p i s m a
rokiego

„SE",

pracujący

pod

z badań

cenionych

26

omówień prac

na terenie

27

na swych

etno­
i

Azji

.

przewodnictwem

S.

P.

w

dalszym

łamach w y n i k ó w

Tołstowa,

poprzednich

u t r z y m a n o n a d a l . R ó w n i e ż nakład w y k a z y w a ł

o d 1850 d o 1900 egz. „ S E " w

prezentowania

ZSRR

, a także c e n n e b i b l i o g r a f i e e t n o ­

1965 r . 9 osób i w j e g o składzie n i e b y ł o z m i a n . P r z y j ę t y

lizację i w y n o s i ł

i

.

dużą s t a b i ­

ciągu z m i e r z a j ą c

badań w s z y s t k i c h

d o sze­

specjalności

w

r a m a c h e t n o g r a f i i , a t a k ż e d y s c y p l i n p o k r e w n y c h , jednocześnie p r o t e g u j e

ty

i ujęcia n o w a t o r s k i e , mając

t y m s a m y m poważny

udział w

rozwoju

tema­

etnografii

radzieckiej.
Zbigniew
STANISŁAW

KAŁUŻYŃSKI,

Mongolia,

Państwowe

Jasiewicz

Wydawnictwo

Naukowe,

W a r s z a w a 1965, s. 158, r y c i n 49, m a p a 1
Mongolia, d r u g i po Związku Radzieckim k r a j socjalistyczny w historii, a trzeci
p o Chińskiej R e p u b l i c e L u d o w e j p o d w z g l ę d e m w i e l k o ś c i , w y m a g a ł u n a s o d
d a w n a pełniejszej i n f o r m a c j i , o b e j m u j ą c e j całość z a g a d n i e ń z w i ą z a n y c h z ż y c i e m
p a ń s t w o w y m i j e g o d z i e j a m i . L u k ę tę w y p e ł n i a książka Stanisława K a ł u ż y ń s k i e g o .
M o n g o l i o . J e s t t o z w i ę z ł y zbiór p o d s t a w o w y c h w i a d o m o ś c i o w a r u n k a c h g e o g r a ­
f i c z n y c h i d e m o g r a f i c z n y c h k r a j u , j e g o składzie n a r o d o w o ś c i o w y m , h i s t o r i i , w t y m .
również języka i k u l t u r y , n i e wyłączając najszerszych m a s a r a c k i c h . Książka z a ­
w i e r a p o n a d t o dane o współczesnej s y t u a c j i p o l i t y c z n e j , gospodarczej i k u l t u r a l ­
nej k r a j u .
Autor
na

zgodnie

przedstawienie

mongolskiego
dobniej

przygotowaniem

h i s t o r y c z n y c h etapów

jego k u l t u r y

posłużyły

miotu, jakimi
W

z zawodowym

filologa

kształtowania

i języka. D o p r z e d s t a w i e n i a

stosunkowo

położył

tej wiedzy

l i c z n e , a z a r a z e m najpełniejsze

poszczycić się m o ż e n a u k a r o s y j s k a

i

główny

się w s p ó ł c z e s n e g o

nacisk
narodu

najprawdopo­

opracowania

przed­

radziecka.

książce K a ł u ż y ń s k i e g o d l a z a i n t e r e s o w a ń e t n o l o g i c z n y c h n a j w a ż n i e j s z e

c z e n i e mają

oprócz r o z d z i a ł u z a t y t u ł o w a n e g o Kultura,

a w n i m podrozdział

zna­
„Tra­

d y c j e k u l t u r a l n e d a w n e j M o n g o l i i " , r ó w n i e ż i n n e p a r t i e , w k t ó r y c h odnaleźć m o ż n a
niezbędne

wiadomości

d l a ogólnej

orientacji w

złożonym

przedmiocie.

Taką

np.

I . S. W d o w i n , W . G. Bogoraz
— Issledowatiel
jazykow
i kultury
narodów
siewiero-wostoka
Sibirii
( K stoletiju
so dnia rożdienija),
tamże, s. 70—78.
M. J. S a l m a n o w i c z ,
Sergiej
Aleksandrowicz
Tokariew
( K 65-letiju
so
dnia rożdienija),
t a m ż e , s. 152—153.
P o r . r e c : I S. K o n , Pozitiwizm
w sociologii,
Leningrad
1964, o r a z A. G.
Charczew,
Brak
i siemja
w SSSR,
opyt sociołogiczeskogo
issledowanija,
„ S E " , 1965 n r
5, s. 144—149.
W . M i 1 j u s, Bibliografija
litowskoj
etnografii
za 1947—1964,
„ S E " , 1965
n r 5, s. 166—174; A . G e r m a n i s , Z . S z a k a r e , Bibliografija
łatwijskoj
antropo­
logii i etnografii
za 1960—1964, „ S E " , 1965 s. 157—165; L . F e o k t i s t o w a ,
Biblio­
grafija
estonskoj
etnografii
za 1961—1965, t a m ż e , s. 165—168.
2 4

2 5

2 6

2 7

�515

RECENZJE

r o l ę pełni

obok

części

pierwszej

zatytułowanej

p t . Ludność, a także r o z d z i a ł y Dzieje
dziale

odnajdujemy

Ludność

dawnej

Kraj

drugi

podrozdziały

w

i Zycie

Mongolii

kolejności

rozdział
W

gospodarcze.

zatytułowane, j a k w

pracach

roz­

etnogra­

f i c z n y c h : „ J u r t a " , „ P o ż y w i e n i e , strój, o b y c z a j e " .
Wyjątkowo
Mongolią
Dane
np.

i

t r u d n e zadanie

jej

dziejami

etnograficzne

w

ogarnięcia

Kałużyński

całości

rozwiązał

w

t e j książce p o d w z g l ę d e m

historycznym, politycznym

i gospodarczym.

spraw

związanych

sposób

budzący

ilościowym
Warto

z

dzisiejszą

pełne

bliżej

zapoznać

i

naukowych

zastanowień,

określone m i e j s c e
Autor

wanych
w

wskazuje

zwierząt

pasterstwie

a

w

przyszłości

w teorii rozwoju kultury
n p . na znane

i

stosunkowo

mongolskim.

skądinąd

wysoko

uzyskać

zjawisko

mówi,

iż

z w i e r z ą t , j a k i m i są o c h r o n a p r z e d
wym.

Jakie były przyczyny

wieka
na

w

organizowaniu

to istotne

stawy

pytanie

nie potrafiono

opartego

oczekiwać

danych

wewnętrznych,

hodo­

eksploatacji

w

tym

problemów

kraju

hodowli

chłodem i b r a k a m i pożywienia w o k r e s i e

pasterstwa

o nieosiadły t r y b życia?

ze

strony

porównawczych

k u l t u r a c h pasterskich i zarazem
ników

ich

zimo­

t e j niekompletności czy jednostronności w y s i ł k u

należy

wykorzystania

interpretację

rozmaitości

sposobów

p r z e d r e w o l u c j ą socjalistyczną r o z w i ą z a ć t a k i c h p o d s t a w o w y c h

nie­

za p r z e d ­

ludowych.

wielkiej

rozwiniętych

Jednocześnie

właściwą

szerokich w a r s t w

innym,

się z

k t ó r y m i spośród t y c h d a n y c h . M o g ą o n e posłużyć w p r a c a c h b a d a w c z y c h
miot

uznanie.

n i e ustępują

o

etnologii,

innych,

r ó w n i e pełne p o d s t a w y

warunkujących

taką

właśnie

czło­

Odpowiedzi

mającej

pełne

zasadniczo

pod­

odmiennych,

wniknięcia w splot
postać

pasterstwa

czyn­
dawnej

Mongolii.
Podobnie

rzecz p r z e d s t a w i a

bytowania

w

stepie,

gospodarki

domowej.

Wyliczone

urządzenia i sprzęty. A u t o r
niane. Uzasadnia

Istnieją

rozmaitych,

bogato

przyczyny

pasterskiej

wskazaniach

jurty

zostają

zwraca

i

Kałużyńskiego

organizowania

rozmaite

jednak

liczne

rozwiniętych

zdecydowały

doby nowszej.

w

tym

uwagę n a b r a k wyposażenia
przykłady

form

o t e j swoistości

u ludów

ceramicznej.

rowa

z krajów

na tereny

Mongolii

Chin,

Indii,

różnorodne

j a k też

wyroby

metalowe,

wędrownych
się,

iż

gospodarki
odpowied­

wymiana

Bliskiego
w

gli­

sposobu

Wydaje

k u l t u r o w e j mongolskiej
t y c h czasach

docierały

naczynia

B y ć m o ż e , iż p e w n e z n a c z e n i e m i a ł o u b ó s t w o

sąsiednimi. Z

naszej

gospodarstwie

w

n i e g o s u r o w c a , a jednocześnie s z e r o k o rozwinięta w
z krajami

swoistości

do koczowniczego

występowania

wytwórczości

na

odpowiednika

używane

t o i c h kruchością, n i e p r z y s t o s o w a n i e m

bytowania.
inne

się w e

użytkowania

towa­

Wschodu

t y m również n a ­

c z y n i a . P o z a t y m istniały r ó w n i e ż n a m i e j s c u ośrodki r z e m i e ś l n i c z e o w y s o k o

roz­

winiętej t e c h n i c e obróbki m e t a l i .
M ó w i ą c o w ł a ś c i w o ś c i a c h życia r o d z i n n e g o
żyński t r a d y c y j n e
ją w

znacznie

Uzasadnia

znaczenie wyróżniającej

wyższą

pozycję

ski jako

„głównego

r o l ę miała

kobieta

kobiety

jej

kobiety.

rolą

w

życiu

tej

gospodarce.

Tylko

jednak

na pewno,

szczegółowe

Kału­
Uznaje

Wschodu.

gospodarczym.

g o s p o d a r c e p a s t e r s k i e j l u d ó w m o n g o l s k i c h określa

pracownika". Nie wiemy
w

społecznej

aniżeli u i n n y c h l u d ó w p a s t e r s k i c h , n p . B l i s k i e g o

mongolskiej

kobiety w tradycyjnej

l u d ó w m o n g o l s k i c h podkreśla

się p o z y c j i

Miejsce
Kałużyń­

czy i s t o t n i e

badania

nad

taką

podziałem

zajęć w r o d z i n i e , p r z e d e w s z y s t k i m h o d o w l a n y c h , a następnie w s z y s t k i c h

pozosta­

łych, m o g ą dostarczyć m i a r o d a j n y c h w t y m w z g l ę d z i e d a n y c h . O i l e w i a d o m o , d a ­
n y c h t a k i c h n i k t dotąd n i e z g r o m a d z i ł .
Odrębnym
są c e c h y
niejsze

zupełnie

narodowe

wymienia

tematem,

któremu

ludności m o n g o l s k i e j ,
w

kolejności:

w

poświęca

sporo

t y m głównie

dobroduszność,

ciekawość

miejsca

pasterzy.
oraz

Kałużyński,
Jako

gościnność.

najważ­
Warto

�516

RECENZJE

też p r z y t o c z y ć trafną

u w a g ę a u t o r a charakteryzującą

kraj

i jego l u d z i :

w ę d r o w i e c , czy t o k o b i e t a , czy t o m ę ż c z y z n a , j e s t n a s t e p a c h M o n g o l i i
szy

niż n a u l i c a c h w i e l k i c h m i a s t e u r o p e j s k i c h " . W

jeden

z

ważniejszych

uzasadnionej

sprawom

poświęcona
Ze

sławniejszych

nazwisk

dziejach

t y m wyraża

Kałużyńskiego.

Jest

się

nim ton

p o d z i w u d l a n a r o d u , który b u d z i u nas

jest

ostatnia

stosunkami tymi
Polaków, którzy

M o n g o l i i . Oprócz

część

książki

zapoznajemy

zatytułowana

się

poprzez

n a t r w a ł e z a p i s a l i się w

osławionego

p r z y p o m i n a Kałużyński n a z w i s k a badaczy
łowy X X

porównaniu

Stanisława

zainteresowanie.

polsko-mongolskie.
szych

książki

w pełni s y m p a t i i i w i e l k i e g o

od d a w n a szerokie
Tym

walorów

„Samotny

bezpieczniej­

w

świecie

Stosunki

przypomnienie
dawnych i

Benedykta

z

now­

Wrocławia

p o l s k i c h z o k r e s u o d końca X V I I I d o p o ­

w . N a l e ż ą d o n i c h J a n P o t o c k i , Józef K o w a l e w s k i

oraz Władysław

Ko­

twicz i Marian Lewicki.
Stanisława

Mongolia
dodatkowo
pogłębienia
i

Kałużyńskiego

jest

jeszcze podkreślać. N i e u l e g a

również

i

rozszerzenia

wielorakich

n a u k o w y c h , które

piero w najnowszej

książką,

której

wartości

nie

trzeba

k w e s t i i , iż p r z y c z y n i się o n a z n a c z n i e
stosunków

ukształtowane

gospodarczych,

zostały

w

sposób

do

kulturalnych

zorganizowany

do­

rzeczywistości naszego k r a j u .
Jacek

Olędzki

A N D R A S R Ó N A - T A S , Mongolia.
Siadami
nomadów;
z węgierskiego przełożył
Eugeniusz Mroszko, opracowanie graficzne i typograficzne Janina H a m m e r , Pań­
s t w o w e W y d a w n i c t w o W i e d z a P o w s z e c h n a , W a r s z a w a 1965, ss. 352, 1 m a p a .
A n d r a s Róna-Tas węgierski m o n g o l i s t a i t y b e t y s t a jest młodym p r a c o w n i ­
k i e m n a u k i , w y c h o w a n k i e m znanego badacza dalekiego w s c h o d u , Lajosa
Ligetiego.
S w o j ą p i e r w s z ą 3-miesięczną p o d r ó ż d o M o n g o l i i o d b y ł w 1957 r . T o w a r z y s z y ł o m u
wówczas d w o j e mongolistów: K a t a l i n U . K o h a l m i i G y o r g y K a r a . W następnym
r o k u T a s p r z e b y w a ł w M o n g o l i i j e d e n miesiąc .
1

jest rodzajem

Mongolia
i

C z o u k o u t i e n (miejsca

pamiętnika z t y c h d w u podróży oraz o d w i e d z i n

sławnych znalezisk

szczątków k o s t n y c h człowieka

n e g o ) . W i a d o m o ś c i z C h i n dzielą r e l a c j ę z p i e r w s z e j
Właściwy

tytuł k s i ą ż k i : Nomadok

maczeniu

otrzymał

szemmel
ze

strony

Mongólidban
zarówno

staw przeinaczenia
że, iż w p o d o b n y
daje

miejsce
został

Nyomaban

podtytułu.
całkowicie

Wydawnictwa,

i d r u g i e j podróży do M o n g o l i i .

{Siadami

Natomiast
tłumacza

sposób w p r o w a d z o n e
przekładu

Brak

p o l s k i m tłu­

oryginału

jącą

pod­

c h a r a k t e r książki. B y ć m o ­

do najlepszych.

Jedno

Natomiast

strona

wrażenie.

P r z e d e w s z y s t k i m j e d n a k podnieść n a l e ż y w i e l k ą zasługę W y d a w n i c t w a

w

notatki

zrozumieć

zostały d o n i e j i n n e jeszcze z m i a n y .

n i e należy

graficzna i typograficzna pozostawia j a k najlepsze
Powszechnej,

Etnogrdfus

jakiejkolwiek

nie pozwala

tytułu, k t ó r y w y r a ź n i e s y g n a l i z u j e

się ustalić, iż j ę z y k

w

nomadów)

podtytuł

opuszczony.

jak i

Pekinu
pierwot­

Wiedzy

iż udostępniło p o l s k i e m u c z y t e l n i k o w i tę w a ż n ą p o z y c j ę p o p u l a r y z u ­

najnowsze

badania

o s t a t n i c h czasach

kultury

ludów

ukazało się k i l k a

Mongolii.
książek

Warto

bowiem

poświęconych

wspomnieć,

k u l t u r z e tego

iż

wiel-

T r a s a p i e r w s z e j p o d r ó ż y p r o w a d z i ł a w k i e r u n k u z a c h o d n i m d o następujących
a j m a k ó w : bułgańskiego, chubsugułskiego, północnochangajskiego, d z a w c h a ń s k i e g o ,
u b s u n u r s k i e g o , k o b d y j s k i e g o , gobi-ałtajskiego oraz południowochangajskiego. N a ­
t o m i a s t t r a s a d r u g i e j p o d r ó ż y s k i e r o w a n a była n a o b s z a r y p o ł u d n i o w o - w s c h o d n i e
ajmaków: c h e n t i j s k i e g o , suchebatorskiego, w s c h o d n i o - i środkowogobijskiego.
1

�517

RECENZJE

kiego k r a j u . Dotychczas

j e d n a k t y l k o książka A n d r â s R ó n a - T a s została p r z e t ł u m a ­

2

czona n a j ę z y k p o l s k i . M i m o s t o s u n k o w o p o k a ź n e g o d o r o b k u n a s z y c h
dorobku

związanego

z historią

p i e r w s z e j , najpełniejszej

i kulturą

i zarazem

M o n g o l i i , książka

Tasa

wydawnictw,

zajmuje

miejsce

najbardziej kompetentnej informacji o kulturze

ludów m o n g o l s k i c h .
3

Wielka
we

pasja badawcza

przenikają

z

językoznawczych
jak

też

a u t o r potrafił

podróży

parcia

czołowych

Korzystał
w

autora i zarazem

350-stronicowej

zainteresowań

swych

czen

całej

przygotowywał
węgierskich

również

rozszerzyć

podróżniczych

z pomocy

czasie przygotowań

na

sowanych

obok

właściwych

program
życia

poszukiwań

naukowych,
Mongolii.

z k o n s u l t a c j i i bezpośredniego

Gyuli

Ortutaya

pierwszej

i

Istvâna

Talasiego.

przebywał

języka

dłuższy

mongolskiego.

i s k a n d y n a w s k i e j należy

w

Europie

b a d a w c z e t y c h n a u k k s z t a ł t o w a ł y się n a j a s n o

zainteresowań

etnogenetycznych.

Do
po­

B. Rinczena. R i n -

podróży

p t . Gramatyka

radzieckiej

nauko­

zainteresowań

współczesnej

historyka mongolskiego,

autora do swej

węgierska

podstawach

swój

etnografów:

czas n a W ę g r z e c h , b r o n i ą c t a m r o z p r a w y
Mongolistyka

Mimo

całość

się korzystając
znanego

do najsławniejszych. T r a d y c j e

jego staranne przygotowanie

pracy.

Przyświecało

im

zary­

poznanie

h i s t o r i i i k u l t u r y l u d ó w z a l i c z a n y c h d o t z w . n o m a d ó w . M i a ł y o n e , j a k w i a d o m o , dać
początek
W

i

zdeterminować

późniejszy

rozwój

takich

n p . narodów,

jak

Węgrzy.

n a u c e w ę g i e r s k i e j o k . p o ł o w y X I X w . p o j a w i ł się p r o b l e m „ p o s z u k i w a n i a p r a -

ojczyzny".

Kierował

on

do

Azji

Centralnej

licznych

węgierskich

podróżników

i n a u k o w c ó w . W ś r ó d n i c h n a c z o ł o w y s u w a się K o r ó s i C s o m a . R ó w n i e ż

recenzowa­

n a książka powstała w dużej m i e r z e w s k u t e k t e n d e n c j i n a w i ą z a n i a d o p o s z u k i w a ń
p r a o j c z y z n y . A u t o r o w i n i e były j e d n a k obojętne współczesne przeobrażenia
we

n a obszarze M o n g o l i i . P r z e c i w n i e ,

książce, l e c z r ó w n i e ż w

programie

starał się dać i m w y r a z

prowadzonej

ekspedycji .
4

kulturo­

nie t y l k o w

Niemniej

swej

zaintereso­

w a n i a t r a d y c y j n y m i właściwościami k u l t u r y ludów m o n g o l s k i c h były a u t o r o w i bliż­
sze. I o n e też s t a n o w i ł y p o d s t a w ę s f o r m u ł o w a n i a zadań b a d a w c z y c h
skiej. Przedstawione

zostały o n e n a p o c z ą t k u książki. „ W

n y c h równinach stepów A z j i

ekipy

sercu A z j i

na

C e n t r a l n e j m u s i być jakaś »praojczyzna«

węgier­
bezkres­

l u d ó w . Coś

t a m m u s i b y ć t a k i e g o , co m o ż e m y p r z y j ą ć za p u n k t z a p a l n y h i s t o r i i p e w n e j

części

ludzkości. S f o r m u ł u j ę z a g a d n i e n i e : i n t e r e s o w a ł y m n i e n a r o d y k o c z o w n i c z e g o f e u d a lizmu

[...]

interesowała

mnie

specyfika,

charakterystyczne

cechy

kultury

noma­

dów" .
5

W

myśl

przemierzyli
podróży

tych

naczelnych

ogromne

obszary

przeprowadzono

postulatów

badawczych

Mongolii . W

pracowite

6

autor

i

jego

czasie t a k p i e r w s z e j ,

i skrupulatne badania

towarzystwo
jak i

nad wielu

k u l t u r y m o n o g o l s k i c h p a s t e r z y . O i l e można się d o b r z e z o r i e n t o w a ć , w a r u n k i
podróży (ograniczony
wadzenie

drugiej

dziedzinami
samej

czas p o b y t u , trudności k o m u n i k a c y j n e ) n i e p o z w a l a ł y n a p r o ­

w każdym z odwiedzanych

miejsc

jednakowo

s k r u p u l a t n y c h badań t y c h

samych dziedzin k u l t u r y .
P o r . I . M o n t a g u , Land of Blue Sky, a Portrait
oj Modern
Mongolia,
Lon­
d o n 1956; C. A r t h a u d , F . H é b e r t - S t e v e n s , M o n g o l i e , P a r i s 1958; L . J i s 1,
M o n g o ï e i , K u n s t und Tradition,
P r a h a 1960.
P o r . r e c e n z j a z p o l s k i c h książek o M o n g o l i i z a m i e s z c z o n a o b o k .
W czasie p o b y t u e k s p e d y c j i węgierskiej w M o n g o l i i j e j członkowie w y s t ę p o ­
w a l i w r o z m a i t y c h p r o g r a m a c h o r g a n i z o w a n y c h wówczas wyborów. Ponadto zorga­
n i z o w a l i o n i w U ł a n B a t o r specjalną w y s t a w ę p o ś w i ę c o n ą k u l t u r z e W ę g i e r i p r z y ­
jaźni w ę g i e r s k o - m o n g o l s k i e j .
P o r . R ó n a - T a s , Mongolia...,
s. 20.
Prawdopodobnie
spośród p o w o j e n n y c h e k s p e d y c j i n a u k o w y c h d o M o n g o l i i
w ę g i e r s k a objęła n a j b a r d z i e j r o z l e g ł y o b s z a r t e g o k r a j u .
2

3

4

5

6

�518

RECENZJE

Przedstawione
węgierskich

w

pamiętnikarskiej

naukowców

postaci r e z u l t a t y poszukiwań

n i e ułatwiają

o n a w dużej m i e r z e w z o r o w a n a

badaczowi

korzystania

i

z tej

spostrzeżeń
książki.

n a p r z e s t a r z a ł e j już f o r m i e l i t e r a t u r y

czy p o p u l a r n o n a u k o w e j , która w

dosłownej p r z y g o d z i e

(nie n a u k o w e j

czy i n t e l e k ­

t u a l n e j ) , j a k też z a g a d k o w o ś c i ujęć s t a r a się odnaleźć o d b i o r c ę w s z e r s z y c h
czytelników.

Nie

znaczy

to jednak,

aby w

tej pracy

nie było

Jest

podróżniczej

relacji

kręgach
najlepszej

próby, z g o d n y c h z p o s t u l a t a m i b a d a w c z y m i , j a k i e przyświecały n a u k o w c o m w ę g i e r ­
skim.
I

t a k wciągnięci w problematykę d a w n y c h sławetnych dziejów M o n g o l i i

przy­

p o m n i e n i e m w e w s t ę p n e j części p o s t a c i C z y n g i s - c h a n a p o z n a j e m y

następnie z m n i e j ­

szą

pasterzy.

l u b większą

dokładnością

różne

przejawy

swoistej

kultury

Kolejne

składniki układające się w z a m k n i ę t ą całość określonej s f e r y f a k t ó w i z j a w i s k
t u r o w y c h są n i e r a z r o z p r o s z o n e
d o w a ł się w
pewne
kowi

niej

indeks rzeczowy, wówczas t a k a właśnie

uzasadnienie. Skoro
samemu

próbować

zostało p o w i e d z i a n e

—

kul­

w n i e o c z e k i w a n y c h m i e j s c a c h książki. G d y b y
postać r e l a c j i

miałaby

j e d n a k z a b r a k ł o t e j i s t o t n e j części, p o z o s t a j e
scalenia

materiału.

Jest

w i e l o s t r o n n y , iż z a d a n i e

on

na

tyle

czytelni­

obfity

takie nie wydaje

się

znaj­

i

—

jak

pozbawione

celu.
Podstawy

gospodarcze ludów

zaliczanych

przez

naświetlenie z j e d n e j s t r o n y w systematycznie
ze

stanem

obecnym,

odwiedzanych

o

ilości

samonach

i

badawczych

autora

rodzaju

prowadzenia

nabiera

uzyskują
zgodnych

hodowanych

oraz

7

0 rozmaitych zagadnieniach
w

i

ajmakach ,

a u t o r a do nomadów

podawanych informacjach,

pierwszorzędnego

ile ustalenie, w

n y c h o t y m systemie

w

w

poszczególnych

rozproszonych

tej pasterskiej gospodarki. W
znaczenia

r o z m a i t e , rzucające się E u r o p e j c z y k o w i n a p i e r w s z e

mongolskiego,

zwierząt

z drugiej

sposób w y z w a l a j ą c y

gospodarki. Wiadomo,

wniknięcie

wejrzenie

nie

cechy

pewną refleksję

j a k istotną r o l ę w

uwagach

świetle tez

naukową, d a ­

dziejach

podbojów

p r o w a d z o n y c h przez l u d y m o n g o l s k i e odegrały posiadane przez n i e swoiste
k o n i , znajomość

sposobów p r z e m i e r z a n i a

n i a postojów, w r e s z c i e

prowadzenia

ogromnych

obszarów, zasad

zaprzęgi

organizowa­

g o s p o d a r k i , którą m o g l i b y ś m y n a z w a ć

w w a r u n k a c h o g r a n i c z o n y c h możliwości b y t o w y c h . D o w i a d u j e m y

tylko

pasterstwa

domową

się o w i e l u i s t o t ­

n y c h s t r o n a c h tego złożonego p r o b l e m u . B r a k jest j e d n a k równocześnie

niektórych

n i e z w y k l e w a ż n y c h ustaleń. T a k j e s t n p . w w y p a d k u p o z n a w a n i a p r z e z a u t o r a m o ż ­
liwości jeździeckich pasterzy m o n g o l s k i c h . N i e wystarczają t u t a j oczywiście

stwier­

dzenia o bardzo wcześnie p o b i e r a n y c h n a u k a c h j a z d y n a k o n i u przez dzieci. Ocze­
k i w a ł o b y się z a s t a n o w i e ń n a d w y t r z y m a ł o ś c i ą
nia,

jakiego

najczęściej

używają

do

dziś

również z i s t o t n y m i m o m e n t a m i jazdy
nia,

trzymania

Podobnie

się

jeźdźca

nie odnajdujemy

hodowanym
tynentalnego

zwierzętom
klimatu

1 pielęgnowania

czy

ochrony

Mongolii,

stad. N i e k i e d y

na koniu —

manewrów

właściwej

i

analizy

przed
nie

i w i e l u jeszcze i n n y m i c e c h a m i k o ­

miejscowe

jednak

sposobów

trafia

zapoznajemy

ujeżdżania,

pokonywania

udziału c z ł o w i e k a w

różnymi

mówiąc

ludy. Nie
sposobami

o

klęskami,
samych

przestrzeni.

organizowaniu

wynikającymi
sposobach

do czytelnika

się

siodła­

z

kon­

rozmnażania

informacja

o

wiedzy

p a s t e r z y m o n g o l s k i c h , która w s k a z u j e , iż m i m o a r c h a i z m u s a m e g o s y s t e m u h o d o w l i
wykształcona

została

w

t e j części świata

niebywała

zupełnie

dokładność

i

szero­

k i z a k r e s znajomości z w i e r z ę c i a .
3

Dociekliwsze
panych
7
8

i pełniejsze

z hodowli. Wiadomo

są n a t o m i a s t p r z e m y ś l e n i a
bowiem,

iż w

bezdrzewnej

na t e m a t pożytków
na ogromnych

czer­

obszarach

P o r . d a n e o a j m a k u G o b i - a ł t a j s k i m , s. 118—119, Chubsuguł, s. 198, i
P o r . R ó n a - T a s , Monogolia...,
s. 304.

nast.

�519

RECENZJE

Mongolii

—

kraju

nie

miało z w i e l o k r o t n i o n e

mającym

o d sposobów znalezienia
odzieży

Przedstawia

tradycji

rolniczych

rozmaitych

sposobu

sprzętów

m a k u kobdyjskiego

o t y m , j a k został w y k o r z y s t a n y

wojłok

przystosowanych

d o nieosiadłego

W i n n e j części M o n g o l i i o d k r y w a n a j p r o s t s z e
Nie
kultury

mniejszą

dycyjnych

obrzędów

ponadto

bytowania.

się n a r z ę d z i a m i

konstrukcję

weselnych

i

Na

temat

terenie

tematach

czy

u

życia s p o ł e c z n e g o

n a czoło w y s u w a j ą
Jeśli

1 2

się

Można

14

było

tra­

weźmie

pod

jednak

ustnej. Niestety
książce
telnika

od

dów
ne

16

w

węgierskich

wykorzystaniu

15

z tego

pełniej

jako

reprezentantów

materiału

zakresu.

Autor

do przedstawienia

zasad s y s t e m u

są p o s z u k i w a n i a

składania

badaczy

wiadomości

wykorzystał

n p . j a k t a n i e c cam

pasterskich
przede

zainteresowań językoznawczych i f i l o l o g i c z n y c h ,

i swobody

europejskiego

wartościowe

oraz niektórych w y b i t n i e

poza s k r o m n y m i przykładami piosenek

obfitszych

przygotowanie

towarzyskich

.

oczekiwać

dociekliwości

Tasa

13

wszystkim specjalistycznych
szej

oraz

się o p i s y

p r z e d m i o t u czegoś zupełnie n o w e g o . Interesujące są n a ­

t o m i a s t opowieści o obyczajach
grach i zabawach

.

omłotowymi .

rodziny,

pogrzebowych .

10

ziar­

u w a g ę w c z e ś n i e j s z e p r a c e z t e g o z a k r e s u , t o n a l e ż y s t w i e r d z i ć , iż i n f o r m a c j e
n i e wnoszą do p o z n a n i a

aj-

składające się z d w u k a ­

rolnictwa — zdobywania

żniwiarskimi

tych pierwszych

roz­

budowania

podczas z m i a n y miejsca w y p a s u

formy

uwagę poświęcił a u t o r s p r a w o m

duchowej. W

do

9

n a t r a f i ł a u t o r n a żarna bez o b u d o w y ,

bez p o s ł u g i w a n i a

zakresu,

sporządzania

j e j u ż y t k o w a n i a . C e n n e są w i a d o m o ś c i T a s a n a

m i e n i . Jest t o narzędzie w y g o d n e do przenoszenia
na

pasterstwo

o s t a t n i e m u poświęca a u t o r obszerne i szczegółowe

dane

t y p o w e g o d l a tej g r u p y ludów pomieszczenia — j u r t y . O m a w i a
o r a z właściwości

—

szerokiego

zastępczych s u r o w c ó w o p a ł o w y c h p o z a s a d y

i mieszkań. T e m u

poznanie.

utrwalonych

f u n k c j e . Wchodziły t a m w grę potrzeby

religijnego

tłumaczenia

w

tradycyjnej

i opowieści b r a k jest w t e j
swoje

właściwe

interesujących

lamaizmie.

wierzeń

zawodowe

zawsze

Szczególnie

zamarłych obrzędów

n a ogół w c z e ś n i e j s z y c h

takich

na temat

aniżeli

czy­

jednak

religijnych,

. W i e l e też spostrzeżeń z a w d z i ę c z a m y T a s o w i

darów i ofiar,

więk­

twórczości

obrzę­

lamaistycz-

.
P o z a analizą w a r t o ś c i a r c h i t e k t o n i c z n y c h k o m p l e k s u k l a s z t o r n e g o

oraz u w a g

na temat zestawu

teresowania

barw w

w

Erdeni-dzu

deliach b r a k jest dowodów większego

zain­

a u t o r a a r t y s t y c z n ą t w ó r c z o ś c i ą plastyczną.

Wszystko

t o , co poznaliśmy,

nie znajduje

w

książce k o n k l u z j i ,

w a ł y b y wysunięte n a wstępie tezy badawcze. Jest t o niewątpliwie
n i e d o c i ą g n i ę c i e t e j interesującej

i ważnej

szernym

wiadomości

materiałem

wrażeń

i

książki. C z y t e l n i k
o

charakterze

jaką

sugero­

najpoważniejsze

pozostaje

więc z ob­

opisowym.

Musi

sam

próbować n i e t y l k o scalenia t e j w i e d z y , lecz również j e j n a z w a n i a . N a w e t d l a mało
d o ś w i a d c z o n e g o b a d a c z a k u l t u r y l u d ó w m o n g o l s k i c h w i e d z a t a kształtuje się w c a ­
łość p r a w i e

organiczną.

k u l t u r y przeważającej
krawszymi

Pozwala

to mówić

o strukturze

tej

kultury,

czy

raczej

większości l u d ó w m o n g o l s k i c h j a k o o w y r ó w n a n e j , z n a j j a s -

znamionami

braków

i

dobrodziejstw

Ibidem,
s. 104, 152—162, 175.
Ibidem,
s. 145.
Ibidem,
s. 221—222.
Ibidem,
s. 314—330.
P o r . K . W . W i a t k i n a , Mongoły
Mongolsko]
Instituía E t n o g r a f i i " , t . 6 0 : 1960, s. 232—256.
P o r . R ó n a - T a s , Mongolia...,
s. 310.
Ibidem,
s. 245—247.
Ibidem,
s. 111, 142, 144, 167, 2 2 1 , 246.

bytowania

w

stepie

w

oparciu

9

10

11

12

1 3

1 4
15

16

Narodnoj

Respubliki,

„Trudy

�520
o

RECENZJE

wędrowne

staci

pasterstwo

wielu

rodzajów

zwierząt,

nie

wspierane

żadną

u p r a w y z i e m i . D l a k o n c e p c j i s t r u k t u r a l i s t y c z n y c h w e współczesnej

jest to sytuacja w y b i t n i e modelowa.
zwierząt promieniują

l u b odzywają

Uzależnienia

człowieka

od stad

z

po­

etnologii

hodowanych

się e c h e m w każdej n i e m a l s f e r z e j e g o

zacho­

wań, pragnień oraz a s p i r a c j i przyszłościowych.
Jacek

JERZY
Iskry,

nia,

Z I E L E Ń S K I , Sześciu
Warszawa

Iskry, Warszawa

1963, ss. 219 ( r o z d z . :

KOWSKI,

W

Warszawa

1964, ss. 162.

lakierkach

Znajomość

mędrców

przez

M o n g o l i i jest

postać w i a d o m o ś c i

z „Bogatego

1961, ss. 166; J E R Z Y

Świat

P U T R A M E N T , Cztery

Mongolskie
zdjęcia

Gobi,

Szczęścia".

prac n a u k o w y c h pozwala

lacjami

d z i e n n i k a r z y na t e m a t M o n g o l i i od s t r o n y rozszerzenia

domości, j a k też s p r e c y z o w a n i a

znaczenia

NOWA­

i

Wiedza,

iż każda

zainteresowanie

obecny

zmie­
świata,

WIESŁAW

pastorałki);

budzi uzasadnione
zajmować

się

strony

J a n K o s i d o w s k i , Książka

u n a s jeszcze n a t y l e o g r a n i c z o n a ,

o tym kraju

Olędzki

niemal

badacza.

niezbędnych

znacznie

ciwą reakcję
ujmowania
nad

samą

przy

stopniu

pozycje

tego

gatunku

piśmienniczego

p r z e d m i o t u . Stąd też w
do celów

t y m w s p o m n i e ć , że w

tradycji

omówieniu

t y m o g r a n i c z ę się d o

badań e t n o l o g i c z n y c h

m i a r y , co L u d w i k K r z y w i c k i czy K a z i m i e r z

nych

poszukiwań

terenowych

mniej­

budzić

n a u k o w y c h w y m i e n i o n y c h wyżej

n a l e ż y k o r z y s t a n i e z t e g o r o d z a j u źródeł. N a n a s z y m
tej

mogą

k r y t y c z n ą , s k i e r o w a n ą n p . n a ocenę zasadności spostrzeżeń,

przydatnością

wia­

p r o b l e m ó w b a d a w c z y c h , szczególnie jeśli

chodzi o współczesne przeobrażenia k u l t u r o w e n a t y m odległym obszarze. W
szym

Stan

się m a t e r i a ł a m i p u b l i c y s t y c z n y m i , r e ­

zastanowień
prac.

do częstych

Warto

wypadków

gruncie n a u k o w y m

Moszyński, niezależnie

lub archiwalnych korzystali z

właś­

sposobu

badacze
od

włas­

niespecjalistycznych

m a t e r i a ł ó w . K r z y w i c k i umiał w y k o r z y s t y w a ć n a w e t s k r o m n e k o m u n i k a t y p r a s o w e .
M o s z y ń s k i n i e k t ó r e ze s w y c h dociekań n a t e m a t s p o ł e c z e ń s t w p l e m i e n n y c h oparł,
j a k w i a d o m o , n a r e l a c j a c h o c h a r a k t e r z e podróżniczym l u b pamiętnikarskim K
Pośród r e c e n z o w a n y c h

p o z y c j i książka J e r z e g o Z i e l e ń s k i e g o Sześciu

ukazała się n a j w c z e ś n i e j . W

okresie p o w o j e n n y m

2

obszerniejszego

przedstawienia

d a n y c h o współczesnych

g o l i i . Zieliński podróżował po t y m k r a j u
około 7 t y s . k m , n i e wliczając
Zieleński
jakie

obudował

o państwie

swoje

przez

przeobrażeniach

2 miesiące w

reporterskie

relacje

nawiązaniami

Mon­
trasę

i powrotu.
do

wiadomości,
Benedykt

P o l a k . J e s t t o n i e t y l k o zręczna i p o m y s ł o w a , lecz t a k ż e n i e p o z b a w i o n a

głębszych

przez

pryzmat

dążność a u t o r a d o u k a z a n i a teraźniejszości m o n g o l s k i e j

osławionych

się p o n a d t o w ą t e k

1246 r . m n i c h

próbą

z Wrocławia,

wartości p o z n a w c z y c h

zebrał w

w

1958 r . P r z e b y ł

d r o g i d o Ułan B a t o r z W a r s z a w y

Czyngis-chana

mędrców...

jest ona u nas pierwszą

powiązań

dziejów

dawnego

współczesności

imperium.

W

książce

z bliższą z n a c z n i e

tej

po­

znajduje^

przeszłością,

którą

na n a s z y m terenie spopularyzował F. A . O s s e n d o w s k i .
3

P o r . L . K r z y w i c k i , Rozwój
kultury
materialnej,
więzi społecznej
i po­
glądu na świat, [ w : ] Świat i człowiek,
t . 3, W a r s z a w a 1912, s. 1—36 n . ; K . M o ­
s z y ń s k i , Człowiek.
Wstęp do etnografii
powszechnej
i etnologii,
Biblioteka Etno­
g r a f i i P o l s k i e j , n r 3, W r o c ł a w — K r a k ó w — W a r s z a w a 1958, s. 487, p r z y p . 53 n .
P o r . p r a c e w c z e ś n i e j s z e Ł. H i r b a, Nowa Mongolia,
W a r s z a w a 1953; J . J a ster,
J . C h u d z i k o w s k a , Ludzie
wielkiej
przygodny,
W a r s z a w a 1955.
P o r . F . A . O s s e n d o w s k i , Przez
kraj
ludzi, zwierząt
i bogów,
Warszawa
1925.
1

2

3

�521

RECENZJE

Dążność w i d z e n i a ś l a d ó w przeszłości w d n i u d z i s i e j s z y m , p o s z u k i w a n i e
dawnej

świetności, j a k i sukcesów

w

najnowszej,

tajemnic

b u r z l i w i e rozwijającej

się

rze­

czywistości t o w a r z y s z ą o d p i e r w s z y c h d o o s t a t n i c h k a r t t e j ż y w o p i s a n e j , o dużych
w a l o r a c h l i t e r a c k i c h r e l a c j i podróżniczej.
Z

d ą ż e n i e m t y m zazębiają

się z a s t a n o w i e n i a

nad znaczeniem

socjalistycznych

p r z e m i a n w t y m niegdyś j e d n y m z n a j b a r d z i e j opóźnionych w g o s p o d a r c z y m

i kul­

t u r a l n y m r o z w o j u rejonów

o do­

brodziejstwach
kraju

Azji.

na drodze

rewolucji

Nie

świata. Z a s t a n o w i e n i a
socjalistycznej

uzyskujemy

jednak

we

te prowadzą

wszelkich

świadectwa

zujących,

dokonywania

wyłącznie

mieć

zastrzeżenia

ilustrujących

do niektórych

ostateczne

n a j m n i e j s z y m s t o p n i u ulega owej

wspomnianymi

już

dążeniami

Przyjrzyjmy

tych

historycznej,

w

jest

odwieczny
k u l t u r

różnych
i

i

przemian.

najobfitszymi

częściach

Mongolii,

obojętny

państw,

—

pisze

które

Zieleński

wybuchały

—

i

wreszcie

[podkreślenia

moje

iż t a „ n i e z m i e n i o n a

dowody

może

zasadnicze

J. O.]" .
4

przez

I

wszystkie

przeobrażenia.

swego przygotowania

te

bowiem

wiadomoś­
Sześciu

dopiero

Zieleński

—

jest

wielką

mogiłą

jak w

reakcji

rodzi i umiera

najnowsze

do wywoływania

daje

w

głębszych

ukazaniu

znikały,

t u się w s z y s t k o

epoki" forma

po

w sprawy najistotniej­

j e d n o w s t e p i e pozostało n i e z m i e n i o n e p r z e z w s z y s t k i e e p o k i :

przejść

Uwagi

stosunkowo

rewolucją.

łańcuchowej; jest światem s a m d l a siebie
koczują

trud­

schematy-

Po u r o k l i w y m o p i s a n i u właściwości s t e p u i jego

Szczęścia".

krajobrazowych

„Step

mają,

przemian

się j e d n a k bliżej k r a i n i e s p r a w i r z e c z y p r e z e n t o w a n y c h w

z „Bogatego

dziesiątka
Ale

się t y c h

p o z y c j i . Zieleński

s p o t y k a n y c h dziś l i c z n i e s y m b o l i n o w e g o c z a s u w k r a c z a m y
sze:

wielkiego

deklaratywności r e l a c j i . W z b o g a c a ją

do r e f l e k s j i

c i a m i o s t a n i e M o n g o l i i p r z e d socjalistyczną

odmian

życia

ujęć w y r a ź n i e

rezultaty

odnieść m o ż n a zresztą d o w s z y s t k i c h r e c e n z o w a n y c h

mędrcach

sferach

zawiłych n i e r a z konfliktów, p o k o n y w a n i a w i e l o r a k i c h uprzedzeń i

ności. Stąd t e ż m o ż n a

w

do k o n k l u z j i

czasy

życia

[...]

M o n g o ł o w i e
wskazywać

ludności

t y m miejscu
refleksji

arackiej
najlepsze

historycznych,

kulturowych.
P r o c e s o s i e d l a n i a się n a stałe w n o w o b u d o w a n y c h o s a d a c h ludności
od w i e k ó w do wędrowania n i e przebiega
Od

Zieleńskiego

przejawach

dowiadujemy

uprzedzeń

się

do n o w e j

o

pewnych

formy

przywykłej

bez w i e l u r o z m a i t y c h o p o r ó w i trudności.
tylko

i

życia. A u t o r

skrótowo

przytacza

potraktowanych
np. dwie

na t e n

t e m a t w y p o w i e d z i miejscowych pasterzy .
5

Kolejny

r o z d z i a ł książki t o o p o w i e ś ć z d r o g i d o p a s t e r s k i e g o

zjednoczenia

Ba­

j a n D z a r g a ł a n t — „ B o g a t e g o S z c z ę ś c i a " w C h a n g a j u u podnóża O t c h o n T e n g r i n a d
przełomem
polu

r z e k i Czułut. A u t o r p o w i ą z a ł i n f o r m a c j e

wprowadzenia

miejscowych

nowoczesnej
6

Wiadomości

o sukcesach

paszowo-rolnej

tradycji kulturowych. Dowiadujemy

nia, p o w i t a n i a i pożegnania ,
pasterskiej.

gospodarki

się

np. o

p o t r a w a c h z produktów

t e mają

zabarwienie

z

zjednoczenia
licznymi

obyczajach

pochodzących

wybitnie

etnograficzne,

z

na

opisami
goszcze­

gospodarki
nie

pozba­

w i o n e d o b r e j znajomości p r z e d m i o t u .
7

Sześciu

mędrców

było powiedziane,
chów, a z a r a z e m
Zieleńskiego,
4
5
6
7

to postaci

Bogate

mieszkańców

Bajan

Dzargałant,

Szczęście. S y l w e t k i s t a r c ó w p a s t e r z y ,

co

znaczy,

u c z o n y c h i a r t y s t ó w . T a k i m i są o w i m ę d r c y , n a s z k i c o w a n i

z oznaczeniem

Z i e l e ń s k i , Sześciu
Ibidem,
s. 25.
Ibidem,
s. 27, 36.
Ibidem,
s. 34.

najważniejszych
mędrców...,

s. 22.

t y l k o i c h rysów,

jak

myśliwych, k o m u ­
rysów

przez

osobowości

�522

RECENZJE

mało l u b p r a w i e całkowicie n i e z n a n y c h w e u r o p e j s k i c h s t o s u n k a c h w i e j s k i c h
„ p r o s t y c h l u d z i " . M ę d r c y z D z a r g a ł a n t p r z e d s t a w i a j ą się k o l e j n o j a k o pełni n i e ­
zwykłości i t a j e m n i c właściwych d l a k r a j u dalekiego W s c h o d u . A u t o r z wielką
umiejętnością p o t r a f i ł w t y c h często s p o t y k a n y c h n i e z w y k ł y c h p o s t a c i a c h p a s t e r z y
w y r a z i ć p o e t y k ę i istotę odrębności k u l t u r o w y c h w i e l k i c h społeczności p a s t e r s k i c h
z t e j części świata. „ T a k t o w „ B o g a t y m S z c z ę ś c i u " z a j r z a ł e m z n i e n a c k a w t w a r z
s t a r e j M o n g o l i i . T e j , która w s t e p i e , g d z i e d o c i e r a j u ż t r a k t o r i m o t o c y k l , ciągle
jeszcze r e c y t u j e
przy
o g n i s k u s t a r e e p o s y i księgi f i l o z o f i c z n e ,
improwizuje
pieśni, s n u j e baśni, b a w i się t w o r z e n i e m k s z t a ł t ó w z w i e r z ą t i b a r w n y c h h i e r o ­
g l i f ó w — o r n a m e n t ó w . Ż a d e n z sześciu m ę d r c ó w „ B o g a t e g o S z c z ę ś c i a " n i e j e s t
p r o f e s j o n a l n y m artystą czy n a u k o w c e m . P o p r o s t u w s t e p i e o g n i s k a palą się
powoli i j e s t c i ą g l e d o ś ć c z a s u n a r o z m y ś l a n i a , m a r z e n i a ,
stu­
d i o w a n i e
mądrości
d l a niej
samej
i u p r a w i a n i e
s z t u k i
d l a
własnego
z a d o w o l e n i a
[podkreślenia m o j e J . O . ] " . Dopełnieniem t e j n a j ­
c e n n i e j s z e j w książce części r o z m y ś l a ń a u t o r a j e s t p r z e d s t a w i o n y o p i s t r a d y c y j n y c h
umiejętności w dużej m i e r z e o p a r t y c h o d o ś w i a d c z e n i e l u d o w e l e c z e n i a
wielu
najcięższych chorób, m . i n . d ż u m y i g r u ź l i c y . Z i e l e ń s k i k o r z y s t a ł ze źródła t a k
c e n n e g o , j a k i m j e s t sławna księga Z i u c z i .
8

P o z o s t a ł e p a r t i e książki w m n i e j s z y m s t o p n i u m o g ą i n t e r e s o w a ć b a d a c z a k u l ­
t u r y l u d o w e j . W opisie postaci twórcy r e w o l u c j i m o n g o l s k i e j — Suche
Batora
p r z e d s t a w i o n a została n a j n o w s z a h i s t o r i a p o l i t y c z n a k r a j u . A l e r ó w n i e ż i w t y m
m i e j s c u a u t o r uzupełnia p o w s z e c h n i e dostępne i n f o r m a c j e w ł a s n y m i o b s e r w a c j a m i
r o z m a i t y c h p r z e j a w ó w k s z t a ł t o w a n i a się n o w e g o o b l i c z a k u l t u r o w e g o społeczeń­
s t w a m o n g o l s k i e g o . Cenną p o z y c j ę w t y m o p i s i e z a j m u j e r e l a c j a z o d w i e d z i n d w ó c h
ośrodków k u l t o w y c h . Należą do n i c h c z y n n y k l a s z t o r w Ułan B a t o r — G a n d a n , oraz
ośrodek m u z e a l n y E r d e n i - d z u w K a r a k o r u m .
K s i ą ż k ę z a m y k a r o z d z i a ł z a t y t u ł o w a n y S t o l i c a przestała
koczować.
Zieleński
n i e d a j e się j e d n a k uwieść konieczności o f i c j a l n e g o t o n u w t y m e p i l o g u . W i a ­
domości o U ł a n B a t o r — mieście n o w o c z e s n y m ,
o w i e l u cechach
europejskich
s t o l i c — łączy z i n t e r e s u j ą c y m , b a r w n i e p r z e p r o w a d z o n y m
opisem niedzieli, t r a ­
d y c y j n e g o d n i a zakupów, zarówno w m i e j s c o w y m
Centralnym Domu
Towaro­
w y m — g m a c h u w i e l o p i ę t r o w y m w y b u d o w a n y m p r z e z Czechosłowację, j a k też
w s k r o m n y c h s k l e p i k a c h i s t r a g a n a c h osławionego b a z a r u .

Cztery
Finlandii,
Mongolskie

strony
Indii

świata
oraz

t o opowieść

Mongolii.

Część

Jerzego P u t r a m e n t a
poświęcona

z podróży

Mongolii

do

Algerii,

zatytułowana

została

pastorałki. P u t r a m e n t p r z e b y w a ł w M o n g o l i i 3 t y g o d n i e i w czasie t y m

z w i e d z i ł p o z a stolicą a j m a k

centralny

i dotarł d o ł o w i s k r y b n y c h p ó ł n o c n e g o a j -

m a k u bułgańskiego .
9

W o p o w i a d a n i a c h m o n g o l s k i c h odnaleźć można k l i m a t z n a n y c h d o b r z e c z y ­
t e l n i k o w i zainteresowań a u t o r a u r o k a m i p r z y r o d y . I i m też poświęcił a u t o r znacz­
ną część s w o j e j r e l a c j i . C e c h u j e ją w i e l k a w p r a w a u k a z y w a n i a n i e p o w t a r z a l n o ś c i
pejzażu o k r e ś l o n e j z i e m i . M i a ł zaś P u t r a m e n t o k a z j ę z w i e d z e n i a 50 i n n y c h jeszcze
z a k ą t k ó w i k r a j ó w świata.

Ibidem,
s. 58.
J . P u t r a m e n t p r z e b y w a ł w następujących m i e j s c a c h
a j m a k , O r c h o n , Dzargałant, C h u t o g , C h u d z i r i t — somony,
lendze, Orchonie, C h a n u j u , Eginie i T a r b a g a t a j u .
8

3

w M o n g o l i i : Bułgan —
łowił r y b y w Tole, Se-

�523

RECENZJE

O d opisów pejzażowych z i e m i m o n g o l s k i e j
0 współczesnej

g o l i i dwóch t y p ó w nowoczesnych
darstw
rolnej
w

państwowych.
w

Mówi

zjednoczeniu

zmianie

dostrzega

„Przeszkoda

numer

o osiągnięciach

Orchon

autor we
jeden

Wskazuje

organizmów
w

struktury tradycyjnej

wo-rolnej

przechodzi

gospodarce h o d o w l a n o - r o l n e j .

w

gospodarczych:

zjednoczeń

na polu upowszechnienia

ajamaku

bułgańskim .
pasterskiej

właściwościach

Mon­

i gospo­

gospodarki

Zasadnicze

10

gospodarki

mongolskim

Putrament do informacji

p r z y t y m n a rolę w

trudności

w kierunku nowej

środowiska

naturalnego

r o l n i c t w i e : krótki

okres

paszo-

tego

kraju.

wegetacyjny" .
1 1

P u t r a m e n t n i e o m i j a p r a w i e żadnej s t r o n y życia w s p ó ł c z e s n e j M o n g o l i i . W o b e c
w i e l u z n i c h można znaleźć w j e g o r e l a c j i ujęcia n a c e c h o w a n e znajomością
miotu,

znajomością

aktywnie

w

powstałą

wielu

z podpatrywania

zjawiskach

rozmaitych

współczesnych

dążeń

kultur

i

przed­

uczestniczenia

cywilizacyjnych.

Putrament

p o l i t y k , d y p l o m a t a , l i t e r a t j e s t także z a w o ł a n y m automobilistą. Stąd n p . w y k a z u j e
swoiste wyczulenie
natomiast
dzących

n a c h a r a k t e r dróg w M o n g o l i i . G a n i n p . d r o g i g r u n t o w e , c h w a l i

bezdroża

szlaków

s t e p u : „[...] t a k a d r o g a

rzuconych

w

poprzek

— to kilka

rudziejącego,

zbiegających

jesiennego

się i

t ę d y z szybkością 50, 60 k i l o m e t r ó w n a godzinę. N a d r o d z e g r u n t o w e j
kilometrów

—

t o sukces

[...]

te drogi

rozdymają,

rozcho­

stepu. Jedzie

wyolbrzymiają

się

w y c i ą g n ą ć 35

przestrzeń

tego

k r a j u " i2.
Tymi

wstępnymi

Dowiadujemy

spostrzeżeniami

otwiera

się z n i e g o o n a j w a ż n i e j s z y c h

Autor

wnikliwy

wydarzeniach

opis

Ułan

w dziejach

l i c y k r a j u , a b y następnie znaleźć się w gąszczu p r o b l e m ó w życia t e g o
organizmu

miejskiego

Putrament

nie zapomina

lamaistycznego

(budownictwo,

na Gandanie.

Ułan Bator. Obok

Klasztor

barwnego

chów i p r o w a d z o n y c h
są znajomości

Putrament,

że

t e n przyciąga

z n i m i rozmów

buddyzm

odnajdujemy

przedmiotu,

obszerniejszą

z

tej

się w

cenne u w a g i

—

pratreści,

kulturalne).
klasztoru

w

jakim

przeciwieństwie

żywiołowo

do

mni­

autora na temat

stąd j e g o u w a g i n i e p o z b a ­

są r e l i g i e

na przykład

Dalekiego

Wschodu.

sobie,

pisze

do wczesnego

juda­

n i e h o d o w c ó w bydła. T o n i e j a g n i ą t k a

o f i e r z e , a l e z i a r n o . Stąd i z a k a z z a b i j a n i a

rolniczej

i

z odwiedzin

część t e k s t u . „ U ś w i a d a m i a m

i z m u — jest typową religią l u d u rolniczego,
składa

socjalne

uwagę każdego przybysza

zna C h i n y , I n d i e i Tybet,

złożonego

P o z w a l a m sobie przytoczyć

sprawy

wrażeniami

sto­

największego

o p i s u samej świątyni, j e j zaplecza k l a s z t o r n e g o ,

istoty lamaizmu. Putrament
wione

przemysł,

podzielić się r ó w n i e ż

Bator.

obecnej

żyjących

przeciwstawiającej

się

stworzeń,

niższej

stąd,

kulturze no­

madów".
„ P a r a d o k s e m b u d d y z m u j e s t — k o n t y n u u j e P u t r a m e n t — że w y s z e d ł s z y z r o l n i ­
czego k r a j u

Gangesu,

n a j s i l n i e j się w r a z i ł w

dusze ultranomadów T y b e t u

g o l i i . K o n i e c z n o ś c i ż y c i o w e odrzuciły t o , co w
sze, s z a c u n e k

dla wszystkich

przerastające w
z

religiami, w

1 bierze odwet
pożywienia,
Mongołów

żywych

u

zderzeniu
w

(szczególnie
w

paru

n a d Tołą,

wobec

tych

Orchonem,

zewnętrzne,

transcedent

Chanujem

ze
—

miejscach

uprzedzeniem
strony

świata...,

Mongolskich

napotykanych

g d z i e ze
będzie

spinningiem
zastanowie­

Autor

do r y b z treściami wierzeń
s. 170—172.

bywa

na bok

dla r y b jako

strony

pastorałek.

Mon­

formalne,

odpełza

zainteresowania

stworzeń

i

najwznioślej­

ryby. Jak zwykle

część s w e j p o d r ó ż y ) , w y w o ł y w a ć

jeszcze

P u t r a m e n t , Cztery
n Ibidem,
s. 172.
12 Ibidem,
s. 175.
" Ibidem,
s. 186.

i ekonomiki,

drobiazgów"Brak

obrzydzenie

będzie stosunek n a c e c h o w a n y
1 0

stworzeń, pozostawiły

transcedentu

zakazywaniu

a nawet

autora

było może

przesądy, z a k a z y n a p r z y k ł a d n i e j e d z e n i a

P u t r a m e n t spędził n a j w i ę k s z ą
nia

buddyzmie

wiązać

lamaistycz-

�524

RECENZJE

nych. Nie bierze
niewątpliwie

j e d n a k p o d uwagę późnego r o d o w o d u t y c h wierzeń,

i c h pochodzenia,

aniżeli

rozpatrywane

zjawisko.

się połączyć t e g o f a k t u o c h a r a k t e r z e j a k n a j b a r d z i e j g o s p o d a r c z y m
i

najbliższą

oprawą

w

jów, wartościowszych
wszędzie w

wyjątkowej
rodzajów

zupełnie

mięsa

M o n g o l i i występuje

aniżeli

Putramenta nie najlepiej

możliwości

zafrapowania

w

rzyszy

ogromnym

łością

i trafnością

spokojnemu
ment

myśleniu w

okazję

rozważań

pogłębić

własnymi

służy

dochodzi

liczne

Putrament w

rodza­

dodać, iż n i e

w

Wydaje

Wydaje

uogólnień

łowieniu

a miejscami

na schwytanie

spostrzeżenia.

próbie

j e g o dziełu. Z b y t n i a

przygodami

r e l a c j i podróżniczej.

czasie o c z e k i w a n i a

swoje

innych

zresztą

do r y b . N a d w i e l k i m i j e z i o r a m i

p a r t i o m t e j skądinąd z a j m u j ą c e j ,
spostrzeżeń

z właściwą m u

powszechnie.

rybołówcza

autora

też n i e s t a r a

t y m kraju

ryby. Warto

owo uprzedzenie

z a c h o d n i e j części k r a j u r y b y ł o w i o n e są
Pasja

obfitości w

późniejszego

Stąd

ufność

ryb

towa­

ujmującej

się j e d n a k ,

się r y b y , m i a ł
się, iż

do

różnic d z i e l ą c y c h

śmia­

iż

dzięki
Putra­

celniejszych
pasterski od

r o l n i c z e g o sposobu b y t o w a n i a . T r u d n o i w t y m m i e j s c u odmówić sobie p o d a n i a szer­
szego t e k s t u z M o n g o l s k i c h pastorałek. „[...] t y l k o n a w s i p r a w d z i w e j ,
rolniczej

w s i , zawód

pastucha

t r a k t o w a n y jest

ironicznie

jako

coś

na

dla

naszej

starców,

dzieci l u b n i e n o r m a l n y c h " .
„Nietrudno

zgadnąć

—

stwierdza

Putrament

—

czemu

w

pamięci

ludzkości

p a s t e r s t w o k o j a r z y się ze szczęściem. W p o r ó w n a n i u d o t e g o , co b y ł o p r z e d t e m , d o
myślistwa
wieniu

i zbieractwa,

pasterstwo

oznacza

pewność

j u t r a , stabilizację. W

z t y m , co p r z y s z ł o p ó ź n i e j , z r o l n i c t w e m [ o c z y w i ś c i e

nie w

zesta­

każdej

części

świata — J . O . ] , p a s t e r s t w o z d a j e się r a j e m , bo...
Po

p r o s t u , b o dużo m n i e j

z siewem,
W

uciążliwe. R o l n i k

ż n i w a m i , a już zwłaszcza

t y m l e ż y trudność

przejścia

od koczownictwa

n i c t w o skazuje człowieka na n i e w y g o d y ,
ne, p o z b a w i a

haruje

z orką, p a s t e r s t w o

j a k wół. W

d o życia

zabawką.

osiadłego. K o c z o w -

n a życie n i e z w y k l e s k r o m n e , n i e h i g i e n i c z ­

go w i e l u rzeczy, które n a m t u , w E u r o p i e , wydają

i s t n i e n i a . A l e jednocześnie p o z o s t a w i a

porównaniu

jest prawdziwą

się n i e z b ę d n e

o n o t y l e w o l n e g o c z a s u ! Zresztą, cały

do

czas

j e s t n a p ó ł w o l n y , p i e s p i l n u j e s t a d a , k o n i k t r u c h t a p o p a g ó r k a c h , można co d r u g i
dzień skoczyć w g ó r y n a p o l o w a n k o , można i co dzień k r ę c i ć się m i ę d z y c h w a s t a m i ,
czyhając n a t a r b a g a n y , l i s y , a n t y l o p y "
Nie

ulega

najmniejszej

wyrazić dialektyczną
w

nomadycznym

niektórych
Putramenta

.

istotę p o w i ą z a ń n i e d o s t a t k ó w

systemie

sformułowań,
docierają

14

w ą t p l i w o ś c i , iż P u t r a m e n t w
gospodarki pasterskiej. Dlatego
braku

oparcia

do p o d s t a w o w y c h

o

t y m rozważaniu

i dobrodziejstw

właściwą

problemów,

też m i m o

dokumentację
j a k i e oczekują

potrafił

występujących
dyskusyjności
spostrzeżenia
badacza

kul­

t u r y ludów m o n g o l s k i c h .

Wiesław N o w a k o w s k i
tografikiem

Janem

jest dziennikarzem, podróżował po M o n g o l i i razem z f o ­

Kosidowskim.

I c h podróż

prawdopodobnie

aniżeli J . Z i e l e ń s k i e g o . A u t o r z y W lakierkach

przez

miejsc,

do

niemniej

u s t o s u n k o w a l i się

również

Gobi
wielu

n i e trwała

dłużej,

d o t a r l i do i n n y c h jeszcze
spraw

znanych

nam

już

z p o p r z e d n i c h opisów podróży . W s t o s u n k u do p r a c y J . Zieleńskiego jest t o n i e c o
l s

Ibidem,
s. 192.
W a r t o dodać, że w l a t a c h 1962—1964 ukazała się duża ilość i n t e r e s u j ą c y c h
relacji dziennikarskich z Mongolii w rozmaitych dziennikach i tygodnikach społ e c z n o - k u l t u r a l n y c h . P o r . M . W a r n e ń s k a , P o l s k a ścieżka p r z e z M o n g o l i ę , „ T r y ­
b u n a L u d u " , R. 17: 1964 n r 293 (5581), s. 4, t e j ż e a r t y k u ł y w „ S z t a n d a r z e M ł o d y c h " ;
14

1 5

�525

RECENZJE

różna w

założeniach r e l a c j a

ułatwione
kraju.

zadanie

Były

z pobytu w Mongolii. W. Nowakowski

poruszania

one

bowiem

się

się a u t o r o m W

poznawania

przedmiotem

cystów i reporterów wcześniej
poruszanie

i

zastanowień

przybyłych

lakierkach

współczesnych

znacznie
tego

dziennikarzy,

publi­

do odległego k r a j u . U ł a t w i ł o to

bardzo

przez

wielu

miał

problemów

p o niedostępnym

Gobi

i

tajemniczym

k r a j u . Stąd i t y t u ł t e j książki m ó g ł b y ć n a t y l e o p t y m i s t y c z n y . Z t a k i m też n a s t a ­
w i e n i e m a u t o r z y podchodzą d o r o z m a i t y c h d z i e d z i n m o n g o l s k i e j r z e c z y w i s t o ś c i . W y ­
c z u w a się też dużą s w o b o d ę , n i e k i e d y n a w e t o d w a g ę w w y z n a c z a n i u sobie n o w y c h
źródeł
i

i sposobów

poznania

spraw,

które

zaprzątały

aktywność d z i e n n i k a r z a i f o t o r e p o r t e r a —

wyraziła
szego,

się w

zgromadzeniu

obfitującego

w

poprzedników .
lakierkach

materiału obserwacyjnego

ciekawe

spostrzeżenia

Ruchliwość

1 6

autorów W
tyczące

przez

Gobi

niejednokrotnie

najdrobniejszych

spraw

d z i e n n e g o życia n i e t y l k o w ośrodkach m i e j s k i c h , l e c z r ó w n i e ż w o d l e g ł y c h
nach w

stepie.

odnaleźć

w

Jest t o największy

niej

liczne

punkty

walor

do b a d a n i a

różnych

co­

samo-

t e j książki. D z i ę k i n i e m u e t n o l o g

zaczepienia

—

wnikliw­

dziedzin

może

kultury

Mongolii.
Nowakowski
podróży.

Po

s w o i m spostrzeżeniom nadał p r z e b i e g

wstępnym

wprowadzeniu,

n y c h n a gorąco z p i e r w s z e j
w

Ułan

Bator), autor

literaturze

opisuje

najpełniejsze

w

podróży

przedstawienie

tego wielkiego

A z j i . Oczywiście

tematy

te wymagałyby

rzystanie właściwego a p a r a t u dowodzenia

rzeczy

ludowych. Przedstawienie

u k a z a n i a niektórych

zarysowuje

s w o i s t y c h cech

się c i e k a w e z a g a d n i e n i e

święta

narodo­
przez

z zakresu

l u d ó w zamieszkujących

stepy

oparciu o

z B. Rinczenem,

w i a d o m o — m o n g o l s k i m znawcą starożytności s w e g o k r a j u ,
do

rodzimej

przeprowadzony

realizacji w

się

to w

wyko­

naukowego.

Następny rozdział poświęcony j e s t r o z m o w o m
ryzatorem

prowadzo­

tematów badawczych

t r w a n i a i p r z e o b r a ż e ń d a w n y c h treści w i e r z e n i o w y c h
Centralnej

Jest

Naadam.

o p i s Naadamu

s t a n o w i okazję d o s f o r m u ł o w a n i a

dziennikowi

notatek

do M o n g o l i i , zadomowienie

rozdziale

kultury ludowej

odpowiadający

rozwinięciem

(dotarcie

osobnym

dotychczas

wego M o n g o l i i . D l a badacza
Nowakowskiego

fazy

będącym

rozmów

kultury

z

ludów

wielkim — jak

miłośnikiem i p o p u l a ­

B. Rinczenem
Mongolii. W

jest

okazją

t y m miejscu

w i e l k i e j ż y w o t n o ś c i d o dziś w t w ó r c z o ś c i u s t n e j

a r a t ó w p o s t a c i i c z y n ó w C z y n g i s - c h a n a . D l a z n a w c y stosunków p o l s k i c h , czy n a w e t
słowiańskich,

jest

to fakt

uderzający

kulturach ludowych bowiem

ogólną

wymową.

b r a k jest odpowiednich

swoją

dowodów

sowań d l a postaci h i s t o r y c z n y c h , żyjących w odległych czasach

tych

ostatnich

trwałości

W

zaintere­

średniowiecza.

D a l s z y r o z d z i a ł z a m y k a j ą r a m y podróży d o d o l i n y O r c h o n u , d o m i e j s c a
s t o l i c y państwa m o n g o l s k i e g o .

N i e u n i k n i o n e powtórzenia w

o p u b l i k o w a n y c h r e l a c j i J . Zieleńskiego
widoczne.
wienia

Złożyło

się n a t o r ó w n i e ż

współczesnego

obrazu

Karakorum z

wysłannicy z E u r o p y do państwa
Przedostatni

obserwacyjny,

bliski

1 7

są t u t a j

za Z i e l e ń s k i m

tym, jaki

najbardziej

koncepcji

zesta­

dostarczyli

średniowieczni

zatytułowany

został t a k , j a k

Czyngis-chana.

r o z d z i a ł książki W . N o w a k o w s k i e g o

całość. W t y m n a j o b s z e r n i e j s z y m
teriał

czy M . W a r n e ń s k i e j
powtórzenie

dawnej

s t o s u n k u do wcześniej

rozdziale

bardzo

a u t o r z g r o m a d z i ł szczególnie o b f i t y m a ­

zainteresowaniom

właściwościami

tradycyjnej

Z b . K., Dawniej
kraj
jurt i koczowników
dziś — b u d o w n i c z y c h socjalizmu,
„Słowo
P o w s z e c h n e " , R. 17: 1964 n r 256; S. Ż ó ł k i e w s k i , O Mongolii
inaczej,
„Tygodnik
K u l t u r a l n y " , n r 32 (374), R. 8: 1964.
w p r z y k ł a d e m m o ż e być o d w a ż n e p r z e d s i ę w z i ę c i e W . N o w a k o w s k i e g o i J . K o s i d o w s k i e g o d o t a r c i a w niedostępne r e j o n y A ł t a j u w p o s z u k i w a n i u ś l a d ó w ałmasa.
P o r . Z i e 1 e ń s k i , op. cit., s. 125—135.
P o r . N o w a k o w s k i , W lakierkach
przez Gobi, s. 124, 129.
1 7

1 8

�526

RECENZJE

kultury
ranów

aratów. N a pierwsze
i

1 8

towarzyszące

składania

ofiar

znaczenia

duchom

poprzez

miejsce

wysuwają

t y m procederom
domowego

przeprowadzone

się o p i s y z w y c z a j ó w

ceremonie

ogniska .

o

Relacja

1 9

zabijania ba­

charakterze
ta

kultowym

nabiera

—

dodatkowego

p o r ó w n a n i e z w y c z a j ó w m o n g o l s k i c h ze z n a n y m i

z a u t o p s j i N o w a k o w s k i e m u i c h odpowiedników z K i r g i z j i . Ponadto w rozdziale t y m
mamy

przykłady

jących

dawniejszych

podróżnych

w

i

czasie

nowszych

zwyczajów

pokonywania

magicznych,

trudniejszych

miejsc

zabezpiecza­

na

stepowych

s z l a k a c h 20.
Wspomnieć

również w y p a d a

o trosce

nikowi polskiemu nieznanych nazw
właściwości

w

krajobrazie

W. Nowakowskiego

przybliżenia

czytel­

często w y s t ę p u j ą c y c h n a o z n a c z e n i e p o d o b n y c h

naturalnym

ziemi

mongolskiej .

Te

2 1

toponomastyczne

i n f o r m a c j e w i ą ż ą się z c e n n y m d o p e ł n i e n i e m n a końcu książki, j a k i m j e s t 8 s t r o ­
n i c o w y s ł o w n i k n a z w i określeń o c h a r a k t e r z e
Na

osobną

uwagę

w

recenzowanej

którego a u t o r e m jest J a n K o s i d o w s k i . W
nych

w

M o n g o l s k i c h pastorałkach,

większymi
strony

życia

współczesnej

ilustracji,

Mongolii.

przy

oraz

materiały

wiele

Nadaje

to

czas r e j o n e m

M o n g o l i i pozostają

Dotarcie

do

a

niebezpieczne.

nawet

właściwych

z recenzowanych

połaci

obszary
pustyni

Dlatego

też

książek p o z o s t a j e

wschodnie,
Gobi

wielce

jest

drobnych

bezpretensjo­

podróżniczej.

północnych i z a c h o d n i c h r e j o n ó w
Najmniej

naj­
różne

c z e r p a l i g ł ó w n i e , jeśli n i e
M o n g o l i i . Jest t o

niewątpliwie r e z u l t a t e m przede w s z y s t k i m sposobu organizowania
r e n w s z e l k i c h e k i p przez władze miejscowe.

zamieszczo­

J. Putramenta z

t y m dostrzec

pasterzy.
się r e l a c j i

w s z y s t k i c h t r z e c h książek s w o j e

wyłącznie, z centralnego

fotograficzny,

j a k J . Zieleński, przedstawił

kraju

i s z c z e r y t o n całości t e j w y r ó ż n i a j ą c e j

Autorzy

materiał

k t ó r e ukazują

Potrafił

t e g o n o w e g o życia

zasługuje

przeciwieństwie do i l u s t r a c j i

r y b a m i życia K o s i d o w s k i , p o d o b n i e

znaków i przejawów
nalny

encyklopedycznym.

książce

wyjazdów w te­

zatym rozpoznanym
szczególnie

nadal

dotych­

zaś

południowe.

szczególnie

utrudnione,

optymistyczne

ujęcie

t y l k o częściowo uzasadnione.

tytułu

ostatniej

N a ogół

bowiem

poznawania

rzeczy­

e k i p y docierają t y l k o d o p r z e d m u r z a g r o ź n e g o t e r e n u p u s t y n i G o b i .
P o d o b n e u w a g i o jednostronności, a t a k ż e p o w t a r z a l n o ś c i
wistości m o n g o l s k i e j , n a l e ż y odnieść d o s f e r y

podstawowych

zainteresowań o c h a ­

r a k t e r z e d z i e n n i k a r s k i m czy p u b l i c y s t y c z n y m . P o z a J . Z i e l e ń s k i m w s z y s t k i m i n n y m
a u t o r o m uchodzą pełniejszej
się n a n i e , j a k w i a d o m o ,

u w a g i p o d s t a w y t r a d y c y j n e j k u l t u r y aratów.

sposoby

wypasania

stad i techniczne

zasady

Składają
czerpania

z n i c h określonych pożytków. Z a r ó w n o uwagę J . Zieleńskiego, j a k i W .

Nowakow­

skiego

twórczości

przyciągają

ustnej,

doroczne

przede

święta

wszystkim

narodowe.

właściwości

Pomaga

to

obyczaju,

oczywiście

przejawy

upoetyzowaniu

relacji

p o d r ó ż n i c z y c h . Z r e s z t ą n i e można m i e ć p r e t e n s j i d o a u t o r ó w , iż s t a r a l i się p r z e d ­
stawić s w o j e

materiały w d u c h u t r a d y c j i r e l a c j i podróżniczych i pamiętnikarskich.

Niezaprzeczalnym
strzeżeń j e s t w i d o c z n e
kraju
i

w

dziejach

aktywność

wym

kraju

wyraźnym
lub

w

20
21

rewolucji

3 opowiadaczy

swoich

wrażeń

socjalistycznej.

poszukiwaniu i realizacji

Ibidem,
Ibidem,
Ibidem,

stopniu

Wskazania

odpowiadających

społeczno-gospodarczych

n a m już

akcentuje
dobrze

s. 1 3 1 .
s. 107.
s. 9 9 — 1 0 1 , 105

i

d o p e n e t r a c j i odrębności r o z w o j o w e j

i

na

wielką

kulturalnych

jest

każdy

z

autorów

poszukiwaczy

recenzowanych

właściwości

życia

spo­

innego

inicjatywę

swoistościom

z n a m i e n i e m , którego właściwą podbudowę faktograficzną

znanych
19

wszystkich

przygotowanie

rozwiązań

większym

tym,

walorem

kulturo­

niewątpliwie
w

mniejszym

pozycji.

nowej

Poza

Mongolii

�527

RECENZJE

cechuje
nymi

śmiałe,

niekiedy

im z kraju

celuje

odważne

porównywanie

tradycjami kulturowymi

J . P u t r a m e n t , mający

największą

s t a w a t a służyć m o ż e za najlepszą
pogłębione r e f l e k s j e
Wydaje

tradycji

mongolskich

obszaru europejskiego.

W

za sobą liczbę z w i e d z o n y c h

zachętą

do prac b a d a w c z y c h

ze

krajów.

się s z c z e g ó ł o w e

z każdą z o s o b n a

książką

o Mon­

g o l i i p o l s k i c h d z i e n n i k a r z y i publicystów może znacznie

ułatwić o d p o w i e d n i e

łożenie

Dzięki

badawczego naszych

w i e l u p r o b l e m ó w życia w s p ó ł c z e s n e j
stało się interesujące

lekcji

wszechstronne

doświadczeń

naukowych.

badawczym

specjalistów.

żywotności,

Zobowiązuje

r e j o n y współczesnych

nastawieniem. Tylko

dalekiego

kraju. Albowiem

chodzi tutaj

ono b o w i e m

o mądrość

odrębne światy k u l t u r y

naszej

i

STANISŁAW
Wiedza

KAŁUŻYŃSKI,

Turków

Powszechna,

rozumienia
mongolskiej.

S e r i a t a zyskała już s o b i e
ców. P o d o b n i e
robek

jurty.

i

przełożył

z

zagadki

oryginałów],
Edwarda

wschodniej

s e r i i Myśli S r e b r n y c h i Złotych.

dużą poczytność i u z n a n i e n a j w y b r e d n i e j s z y c h

j a k wcześniejsze z t e j s e r i i pozycje.

filologiczny

opouńeści,

Przysłowia,

[wybrał

1960, ss. 202.

są siódmą pozycją

z jurty

z

i Tunguzów

Olędzki

Myśli S r e b r n e i Złote (seria w s c h o d n i a p o d redakcją

Tryjarskiego), Warszawa
Głosy

Głosy

syberyjskich

po­

przyjęcie

Jacek

Mongołów,

to

przeobra­

naświetlenie może zagwarantować właściwe

a k c e p t a c j i s t o s u n k u różnicującego

roz­

spopularyzowaniu

M o n g o l i i n a b r a ł o o n o pełniejszej

powrotu w omawiane

żeń k u l t u r o w y c h z w ł a ś c i w y m

i

ekip

n i e t y l k o d l a wąskiego kręgu

i c h oczywiście do k o l e j n e g o
przez pewne,

Po­

skierowanych na

porównawcze.

się, iż z a p o z n a n i e

wysiłku

zna­

dążeniu t y m

udostępniony

szerszemu

Głosy

ogółowi

m a ł o z n a n y c h j ę z y k ó w w s c h o d n i c h . Głosy...

poprzez

wybitnego

oprócz t e j r o l i

odbior­

reprezentują

z jurty

spełniają

do­

specjalistę

również

wa­

r u n e k starannego opracowania, w którym z n a j d u j e m y i n f o r m a c j e o w y k o r z y s t a n y c h
źródłach

oraz

Katedry
tytule

określenie

i w e wstępie granice

wszystko,
Nie

bliższe

co

się

wszystkie

w

niej

bowiem

pie

terytorium, z jakiego

z ludów,

jest

„głosem

których

pochodzi
z jurty"

twórczość

w

kierownik

— określa w

pod­

m a t e r i a ł książki.
—

można

postaci

przedstawienia

dorobku

zagadek,

przysłów
które

się i s t o t n y w o b e c u j a w n i o n e j w e

twórczości

ustnej

ludów

Czy

dyskutować.

jest w z b i o r k u , zwykła bytować w pomieszczeniu,

się jurtą. Spór j e d n a k n i e w y d a j e

tendencji

książki —

Uniwersytetu Warszawskiego

znajduje,

i opowieści r e p r e z e n t o w a n a
nazywa

samego p r z e d m i o t u . A u t o r

F i l o l o g i i A z j i Środkowej

wstę­

„koczowniczych",

pochodzących z p e w n y c h o d l e g ł y c h r e j o n ó w A z j i .
Autorowi,
dorobku

j a k stwierdza

myślowego

we

wstępie,

właściwego

chodziło

doświadczeniom

o zgromadzenie
życiowym

jednorodnego

ludności

nieosiadłej.

Stanisław Kałużyński c h a r a k t e r y z u j e d o r o b e k myślowy t e j k a t e g o r i i ludów w
sób n a s t ę p u j ą c y :
daleko
i

w

najazdy,

głąb

„Dzieje
historii,

ciągłe

niezmiernie
kulturalnych

zmiany

ważnych

polityczne
ale

i kulturalne

warunki

miejsca

czynników,

•— n i e s p r z y j a ł y

koczowników

ich bytowania

pobytu,

brak

nie t y l k o

gromadzeniu

ale
1

P o r . S. K a ł u ż y ń s k i , Głosy

z jurty,

s. 7.

życia
i

spo­

wprawdzie
się

wojny

osiadłego,

tych

kontynuacji tradycji

d o r o b k u myśli

świadczenia ż y c i o w e c z ł o w i e k a w f o r m i e dzieł p i s a n y c h .

1

n i e kończące

ośrodków

rozwoju,
się

—

sięgają

uogólniającej

do­

�528

RECENZJE

Blisko
zajmują

4

/ 5 t e k s t u z b i o r k u poświęcone j e s t twórczości M o n g o ł ó w . W t y m połowę

teksty

buriackie,

z samej

ordoskie

powiedzenia,

i

M o n g o l i i . Drugą

dagurskie. Teksty

sentencje;

połowę

reprezentują

z Mongolii

2) o p o w i a d a n i a , b a j k i

dzielą

i anegdoty

się
oraz

teksty

kałmuckie,

n a : 1)

przysłowia,

3) z a g a d k i .

Pozo­

stała część t e k s t u p o c h o d z i o d T u r k ó w s y b e r y j s k i c h o r a z T u n g u z ó w . K a ż d a z o k r e ­
ślonych

g r u p narodowościowych

stronicowym

prezentowanych

tekstów

poprzedzona

jest

paro-

wprowadzeniem.

W e w p r o w a d z e n i u d o t e k s t ó w m o n g o l s k i c h a u t o r s z k i c u j e historię t y c h

ludów,

a następnie i n f o r m u j e o swoistościach b u d o w y s a m y c h u t w o r ó w . W s k a z u j e

na ich

ścisłe

powiązanie

przyjmuje
czytelnika
lekkość,

z

nieraz

życiem

postać

właściwym

t a k ścisłą,

kulturze

iż

o innej kulturze. Opatrzenie
obrazowość

aforyzmu.

„koczowników".

niemożliwe

jest

Powiązanie

zrozumienie

tekstu

to

przez

k o m e n t a r z e m t y c h tekstów zatarło b y i c h

Dlatego

też

autor

zmuszony

był

zrezygnować

z p r z e d s t a w i e n i a niektórych utworów.
Wskazówka

Stanisława

K a ł u ż y ń s k i e g o , iż k r y t e r i u m

w y b o r u tekstów była i c h

przynależność d o l u d ó w n i e r e p r e z e n t u j ą c y c h w ł a s n e g o , u t r w a l o n e g o d o r o b k u myśli
uogólniającej w p o s t a c i p i s a n e j , m o ż e s u g e r o w a ć , iż jakość m y ś l i pochodzącej z t r a ­
dycji

ustnej jest jakiegoś innego

rakteru

z

podobną

stwierdzić,

iż

pochodzenia

ogromna

rzędu. N i e kusząc się o p o r ó w n y w a n i e
europejskiego

większość

utworów

ze

środowisk

ludów

jej

chłopskich

nieośiadłych

cha­

wypada

wyraża

swymi

t r e ś c i a m i w y s o k ą r a n g ę społeczną i i d e o w ą , t o z n ó w w s k a z u j e n a szczególne z u p e ł ­
nie

możliwości

wszystkim

i c h twórców

rozbudowane

d o ujęć

powiedzenia,

p o s t ę p o w a ń społecznych, w

a b s t r a k c y j n y c h . T a k i sąd
podnoszące z n a c z e n i e w

nasuwają

ideałach

przede

człowieka

grupie — nigdy samotnie .
2

Jeśli zaś m ó w i ć o zdolnościach d o a b s t r a k c j i w t e j t w ó r c z o ś c i u s t n e j , o s w o i ­
stym
ale

b a w i e n i u się m y ś l e n i e m , t o z w r a c a

r ó w n i e ż większość

brany

przez

opowieści

Stanisława

uwagę nie t y l k o bogaty

Kałużyńskiego

dobitnie wskazuje

chciał d o p o w i e d z i e ć , iż o b o k n i e s p r z y j a j ą c y c h
niającej

u ludów

pomyślne

nieośiadłych

d l a kształcenia

zasób

i b a j e k . Stąd też, j a k się w y d a j e ,

istniały

umiejętności

n a t o , czego

warunków d l a r o z w o j u myśli

również

pewne

okoliczności

s n u c i a opowieści

do

s y t u a c j i życia

społecznego

grup

i tworzenia

pasterskie w M o n g o l i i reprezentowały zdecydowanie
z b i o r o w y c h . Istniały k u t e m u sprzyjające
zie

szczególnego

związku

niedostatków

chłopskich

w

uogól­

zdecydowanie
baśni,

p o w i e d z e ń n a j d o j r z a l s z y m d o ś w i a d c z e n i e m życia s p o ł e c z n e g o w w i e l k i e j
porównaniu

wy­

autor nie

dania zagadek — b u d o w a n i a zawiłych nieraz f i g u r myślowych, nasycenia
W

zagadek,

materiał

ukła­

przysłów,
gromadzie.

Europie,

większe doświadczenie

ludy

działań

o k a z j e , p o w s t a ł e — j a k sądzę — n a b a ­
i

dobrodziejstw

wypływających

z

mono­

k u l t u r y t r a d y c y j n e j g o s p o d a r k i ludów s t e p o w y c h i i n . zaliczanych do koczowników.
D l a t e g o t e ż m o g ł y znaleźć o d b i c i e w t w ó r c z o ś c i u s t n e j t y c h l u d ó w s u r o w e , a z a r a ­
zem

j a k n a j b a r d z i e j h u m a n i s t y c z n e n o r m y postępowania

społecznego.

P o d o b n i e p r z e d s t a w i a ł się p r o b l e m w o l n e g o c z a s u i o g ó l n e j
elementów
w

organizujących

ustalonych postaciach

warunki
przekazu

d l a kształcenia
ustnego.

Dystans

myśli

swobody

życia

i spożytkowywania

wobec

rozmaitych

—
jej

obciążeń,

P o r . następujące p o w i e d z e n i a : „ Z g o d n e s r o k i pokonują t y g r y s a " (s. 18). „ P o ­
j e d y n c z a g ł o w n i a n i e s t a n o w i jeszcze o g n i a . P o j e d y n c z y c z ł o w i e k n i e j e s t jeszcze
c z ł o w i e k i e m " (s. 18). T e n , k t o m a p r z y j a c i ó ł , j e s t j a k s t e p r o z l e g ł y , k t o i c h n i e
m a , j e s t j a k dłoń m a ł y " (s. 18). „ K i e d y zbiorą się c h m u r y , b ę d z i e deszcz. K i e d y
zbiorą się l u d z i e , b ę d z i e s i ł a " (s. 19). „ R y b a i s t n i e j e dzięki w o d z i e , c z ł o w i e k —
dzięki c z ł o w i e k o w i " (s. 19). „ N a w e t m ą d r e m u p o t r z e b n y j e s t p r z y j a c i e l , a n a w e t
s i l n e m u o p a r c i e " (s. 18).
2

�529

RECENZJE

ograniczeń

czasu

wolnego,

wynikających

z

gospodarki

rolniczo-hodowlanej,

w s z e l k i m i k o n s e k w e n c j a m i nieruchliwości g r u p chłopskich, polepszał
istotne

okoliczności

u nomadów

zdobywania

i

przetwarzania

w

ze

zdecydowanie

postać

literacką

doświadczeń życiowych .
3

Jacek

THE

MUSIC

H e d i n . On

the

Specimens

of

on

of

Ancient

Mongolian

Mongolian

golia,

OF THE MONGOLS,
Trail

Music

collected

cz. I : E a s t e r n M o n g o l i a .

Mongol

Olędzki

t r a n s l a t e d b y K . G r a n b e c h . Preliminary

Poetry

b y E r n s t E m s h e i m e r . Music

and Instruments

of

Dr. Sven

Omawiana

publikacja pochodzi
zaryzykować

n a d a l najważniejszym
teriał e t n o m u z y c z n y
sposobu

sprzed

d w u d z i e s t u p a r u l a t , materiały
żadnym razie

twierdzenie,

źródłem do poznania

wzorowy

gromadzenia

i

że The

Music

of

w

the

m u z y k i mongolskiej

Warunkowe

sformułowanie

częstym p a r a d o k s e m

przedaw­
jest

Mongols

i że j e s t t o m a ­
ostatniego

przy recenzowaniu

c j a l i s t y c z n y c h , ale w t y m w y p a d k u szczególnie j a s k r a w y m —
t e n t n y m recenzentem

do n i e j

n i e jest ona

p o d w i e l o m a w z g l ę d a m i , w t y m także p o d w z g l ę d e m

wydania.

p o c h o d z i stąd — co j e s t n a d e r

Emsheimer

1943, 4°,

1

z g r o m a d z o n e jeszcze d a w n i e j , a l e w

niona. Można n a w e t

Mon­
„Re­

of C h i n a u n ­

H e d i n " , t . 8, E t h n o g r a p h y , S t o c k h o l m

ss. 100 + 97 n u t , m a p a , i l u s t r a c j e

zostały

Remarks

noted d o w n b y Ernst Emsheimer.

by H. Haslund-Christensen

the Leadership

Sven

of Eastern

ports f r o m the Scientific E x p e d i t i o n to the N o r t h - W e s t e r n Provinces
der

by

Preface

by Henning Haslund-Christensen.

Tunes

że w

zdania

prac

pełni

spe­

kompe­

tej p r a c y mógłby być t y l k o j e j główny autor, Szwed E r n s t

( u r . 1904),

jako

uznany

autorytet

w

zakresie

etnomuzykologu

Azji,

szczególności M o n g o l i i i także i n s t r u m e n t o l o g i i .
Najdawniejsze,

ułamkowe

h i s t o r i a Mongołów

informacje

o

muzyce

(z 1240 r . ) . P i e r w s z e z a p i s y

mongolskiej

przynosi

m e l o d i i m o n g o l s k i c h są

o pięćset l a t późniejsze, a l e i t a k t r z e b a

j e uznać za z a d z i w i a j ą c o

porównać

działalnością

np.

i c h czas p o w s t a n i a

polskiej

z

muzyki ludowej,

celową

którą

datuje

się

wczesne,

źródłotwórczą

n a początek

XIX

w

w.

ręki

uczonego

syberyjskiej
Nauk.
daty

z Tübingen,

ekspedycji

Później
ukazania

zorganizowanej

mongolską
się

Johanna

prac)

muzykę

Georga

przez

nowo

kolekcjonowali

m . i n . C.

Stumpf

Gmelina,
powstałą

l u b ją

(1887),

A.

r o k u 1740

uczestnika

pierwszej

Rosyjską

Akademię

opisywali
D.

jeśli

zakresie

Pierwszych

pięć u t r w a l o n y c h w n u t a c h m e l o d i i m o n g o l s k i c h C b u r i a c k i c h ) w y s z ł o w
spod

Tajno

wprawdzie

(w

Rudniew

nawiasach

(1906—1909),

P. J . v a n O o s t (1908—1932), I . K r o h n (1920), W . J . A . W ł a d i m i r c o w (1923), P. B e r linskij

(1931—1934),

B. Baszkujew

k e d a (1952), L . P i c k e n
wano

w

ZSRR

mieszkują
golskiej

szereg

prac

Związek Radziecki

Republice

s k i c h (znana

(1935),

M. Humbert-Sauvageot

(1957), P r z e d i p o u k a z a n i u . s i ę o m a w i a n e g o

Ludowej

i artykułów

o muzyce

(1937),

g r u p m o n g o l s k i c h , które

( B u r i a c i , K a ł m u c y ) . M o ż n a przypuszczać, że w
i w C h i n a c h ukazała się p e w n a

ilość m e l o d i i

j e s t m i n p . a n t o l o g i a pieśni mniejszości n a r o d o w y c h w

dana w

Pekinie

Łączną

liczbę

w

1965 r., która z a w i e r a

wydanych

Ch. Ta-

tomu opubliko­

melodii

za­

Mon­

mongol­

Chinach w y ­

osiem m e l o d i i z M o n g o l i i Wewnętrznej).

mongolskich

szacując

na

kilkaset.

Obok

nich

P o r . następujące p o w i e d z e n i a : „ Z a m i a s t siedzieć milcząc, siedź r o z m a w i a j ą c "
(s. 44). „ G ł u p i e c , k t ó r y b y ł m i ę d z y ludźmi, j e s t l e p s z y o d m ę d r c a , k t ó r y siedział
w d o m u " (s. 25). „ P r a c ę w y k o n u j e się n a j l e p i e j dzięki umiejętności; trudności
n a j l e p i e j p o k o n u j e się j e d n o ś c i ą " (s. 44). „ K o r z y ś ć o s o b i s t a j e s t j a k cień t r a w y ;
korzyść ogółu j e s t j a k w y s o k i e n i e b o " (s. 44).
3

34 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t . X I

�530

RECENZJE

istnieje

szereg

nagrań

archiwalnych, by

archiwów wiedeńskiego i

wymienić

tylko

z

dawniejszych

zasoby

leningradzkiego.

D z i ę k i s t a r a n i o m H e n n i n g a H a s l u n d a - C h r i s t e n s e n a , duńskiego w s p ó ł p r a c o w n i k a
Svena

Hedina,

powstały

w

latach

1928—1939

kolejno

trzy

serie

nagrań

muzyki

z t e r e n u M o n g o l i i Zewnętrznej i Wewnętrznej. Najwcześniejszy

zbiór b y ł u t r w a l o ­

ny

Pierwsza

na

wałkach

pochodzi

od

1936—1937)

fonograficznych,

Torgutów

została

w r e s z c i e została
i

na terenie

z

nagrana

zebrana

środkowej

aż d o w i e l k i e g o

w

w

następne
i

z

północnej

środkowej

części

chińskiego w

n u t o w e nagrań

Ponieważ

uzasadniony

jest

powstawania
dane

o

Emsheimer

Mongolii

obszerny
i

Mongolii.

kolekcja

Druga

Wewnętrznej.

(m. i n . w

okolicach

(z

lat

Ostatnia

okolicach Ułan

Bator)

Pekinu.

d r u g i e j k o l e k c j i oraz
n i e brał

wstęp

zbioru, infomacje

ludach

podkreślić

płytach.

Mongolii

r z e składają się n a treść p i e r w s z e g o i d o t y c h c z a s
Mongols.

na

Wewnętrznej

części M o n g o l i i W e w n ę t r z n e j , zbiór t e n sięga n a południu

muru

Transkrypcje

dwa

zachodniej

udziału

lub

w

H a s l u n d a , który

ogólnohistoryczne

i n f o r m a t o r a c h , u których

profesjonalny

i

towarzyszące

i m komenta­

j e d y n e g o t o m u T h e M u s i e of
n a g r y w a n i u in
zawiera

których

półprofesjonalny

wiadomości

o Mongołach, a w
muzykę

charakter

the

kolekcji,

situ
o

historii

szczególności

nagrywał.

kultywowania

Warto
tradycji

muzycznej w Mongolii.
Artykuł Emsheimera
w

publikacji

muzyczne.
tykanych
punkt

podejmuje

materiału

Oceniając The
modeli

widzenia

na zadania

zasady

sprawie

Emsheimer

o f the

Musie

wydawania

przyjęte

dyskusję

etnomuzycznego
zbiorów

z podstawowymi

oraz

k w e s t i a m i podania

mongolskie

folkloru

muzycznego

technikę

do celów

że s t o s u j e

klasyczny

spo­

naukowych,

t r a n s k r y p c j i muzycznej

układu, c z y l i k l a s y f i k a c j i m a t e r i a ł u i i c h r e a l i z a c j a .
wyjaśnia,

instrumenty

trzeba wyróżnić d w a aspekty

Mongols

i zastosowaną

opisuje

system

W

oraz

pierwszej

znaków t r a n s k r y p c y j -

n y c h O. A b r a h a m a i E . M . v o n H o r n b o s t e l a , k t ó r e j e d n a k musiał uzupełnić

pewną

ilością n o w y c h z n a k ó w d i a k r y t y c z n y c h i d e k l a r u j e się j a k o z w o l e n n i k t r a n s k r y p c j i
„ f o n e t y c z n i e " ścisłej, z p r o t o k o l a r n i e u j ę t y m i w s z y s t k i m i s z c z e g ó ł a m i i z w r o t k a m i
w y k o n a n i a , co p o z w a l a

g o zaliczyć — stosując r o z r ó ż n i e n i e E . W . G i p p i u s a —

kierunku

empirycznego

jako

ryczność"

transkrypcji Emsheimera

gdyż

wydaje

doszukać

się,

się

w

że

przeciwstawnego
w

przekonującej

niechęci

do

k i e r u n k o w i analitycznemu.

żadnym

razie

motywacji

uprzedzania,

a

pośrednio

e t a p ó w badań p o p r z e z p r z e d w c z e s n e uogólnienie
Zresztą

párantele

naukowe

Emsheimera

w

nie jest

takiego

wadą

stanowiska

do

„Empi-

opracowania,
można

uniemożliwiania

łatwo

dalszych

obrazu transkrybowanej melodii.

t y m zakresie

są

znakomite,

w

ten

s a m sposób postępuje się m . i n . w t z w . s z k o l e w ę g i e r s k i e j z B . B a r t o k i e m i Z . K o dályem

n a czele. W a r t o

celowy

sposób w y d a w a n i a

zwrócić

uwagę

melodii w

na —

układzie

przejęty

za v o n H o r n b o s t e l e m

synoptycznym,

p o r ó w n a w c z e i określenie r o d z a j u w a r i a b i l n o ś c i s p o t y k a n e j
oraz

na

transpozycję

do

wspólnej

zaznaczeniem a b s o l u t n e j wysokości

pozycji

wszystkich

co ułatwia

w muzyce

melodii

dźwięku początkowego

z

—

badania

mongolskiej
jednoczesnym

wykonania.

J a k się w y d a j e , t a k ż e d r u g i a s p e k t s p o s o b u w y d a n i a ź r ó d ł o w e g o m e l o d i i został
rozwiązany

w

sposób

n i e nasuwający

materiału jest w p r a w d z i e
dostatecznie

uzasadnia . Melodie
1

wątpliwości.

Pierwsze

kryterium

n i e m u z y c z n e , a l e n i e w i e l k a ilość m e l o d i i (91) i t ę
są p o d z i e l o n e

podziału
decyzję

n a g r u p y w g ludów, u k t ó r y c h

je

N a w e t w w i ę k s z y c h z b i o r a c h e t n o m u z y c z n y c h b a r d z o często p i e r w s z y j e s t
p o d z i a ł g e o g r a f i c z n y , p o r . n p . r e g i o n a l n e s e r i e O. K o l b e r g a . O s t a t n i o w 1964 r .
g e o g r a f i c z n ą zasadę p o r z ą d k o w a n i a w y b r a l i D . i E . S t o c k m a n n o w i e w d o s k o n a l e
p r z y g o t o w a n y m i w y d a n y m t o m i e m u z y k i albańskiej.
1

�531

RECENZJE

nagrano,

kolejno:

Buriaci,

Chipchin , Daghur,

ölet,

2

Jalait, Khorchin, K h o r c h i n

Jasaktu, Gorlos, T u m e t , B a r i n , K h a r c h i n , Chakhar. Ciekawa
zasada

podziału,

która

polega

na

przeciwstawieniu

jest natomiast d r u g a
stylów

śpiewania,

pierwszego przy

użyciu głosu n a t u r a l n e g o , o w y r a ź n i e

ustabilizowanej

artykulacji

metrorytmicznej

i periodycznej

drugiego,

budowie

melodii

dwóch

oraz

który

swobodnym, i r r a c j o n a l n y m pod względem m e t r o r y t m i c z n y m , bogatym
tykę, z d u s z o n y m

głosem

j e d n a k łatwo zabiegom
wprawdzie

śpiewania. P r a k t y k a m u z y c z n a

wydanego
do

daguulai,

Emsheimer

oprócz pieśni t a k ż e l i c z n e m i e s z a n e
konania

kolekcji

stępstwa,

jako

t o regułą

z określonymi

nie poddaje

derywaty

z

s t a n o w i ą pieśni l u d o w e , d u u u l u b

dwoma

zaledwie

wyjątkami

zalicza

wokalno-instrumentalne i instrumentalne w y ­

melodii

charakteryzującą

wokalnych.

melodie

Jeśli

mongolskie

pominąć
jest

o k a z j a m i , o b r z ę d a m i , g r u p a m i w i e k u i płci. W

rzadkie

i

obserwacja

rozległych

w

wskazuje,

że

jest

krokach melodycznych

to

typ pentatoniki o

spotykany

raczej

w

Azji,

związku

większości

muzyka

przede

ambitus

wszystkim

chętnie

posługuje

m e t r y c z n y m przeważają

melo­

d i e p a r z y s t o t a k t o w e (a w i ę c t a k j a k w chińskiej m u z y c e ) i w o l n o m e t r y c z n e ,

rzadko

s p o t y k a się h e t e r o m e t r i ę . Pieśni m o n g o l s k i e m a j ą z r e g u ł y c z t e r o w i e r s z o w ą
zwrotkową.

J a k się w y d a j e ,

jedyną

poważną

czym

szerokim

C h i n a c h , podczas g d y p e n t a t o n i k a a n h e m i t o n i c z n a e u r o p e j s k a

się m a ł y m i k r o k a m i m e l o d y c z n y m i . P o d w z g l ę d e m

wadą

The

od­

ich brak

m o n g o l s k a o p i e r a się n a b e z p ó ł t o n o w e j p e n t a t o n i c e l u b j e j p o c h o d n y c h , p r z y
pobieżna

się

niewielką

normatywnie.

materiału m u z y c z n e g o

których

na

melizma-

k l a s y f i k a c y j n y m , w o b e c czego g r u p ę m e l o d i i —

— t r z e b a było sklasyfikować

Większość
arat-un

sposobie

polega

w

Musie

of

budowę

the

Mongols

j e s t o d d z i e l e n i e w p u b l i k a c j i t e k s t u s ł o w n e g o n a g r a n y c h pieśni o d o d p o w i a d a j ą c y c h
i m melodii. M i m o wysokiego
możliwe
ze

odsłuchanie

względu

na

K. Gronbech

p o z i o m u jakości t e c h n i c z n e j

i szczegółowa

liczne

interjekcje

deformujące

reprodukowane)

były

Instrumentarium
cztery

poczynione
muzyczne

główne

dwustrunny

z

-khuur,

l u b khur,

khil

sokim

z

dyktatu

alternatywnie

typu

l u b khor.

lub

za

(rzadziej

kryty

pomocą

informatorów

jest

plektronów

skromne

okrągłym)

heksagonalnym

się

w

uważa,

iż
o

lub

wy­

podtypy,

jeden

rezonansowym,

khil-

p r z e k r o j u , lecz w y ­

oktagonalnym

korpusie

khorae,

khuur,

d o śpiewu, r z a d z i e j

gra solowa.

Drugi typ

(jatag,

jataga,

l u b jitag).

itag

— przypominający

palcami

typ

nieco t r a p e z o i d a l n y m

stanowią
kształtem

— o o w a l n y m pudle rezo­
poprzeczny

flet. Rzadko

spo­

f l e t ó w . W p r z e c i w i e ń s t w i e d o m e l o d i i , co d o k t ó r y c h E m s h e i ­

formułowanie

jakichkolwiek

instrumentach mongolskich

na liczne

Trzeci

pozamongolskie

do

wniosków

podaje

nich

szereg

paralele,

porównawczych
interesujących

u Kałmuków,

N a z w y m o n g o l s k i c h ludów, instrumentów i i n . podaję przeważnie w
z a s t o s o w a n e j w w y d a w n i c t w i e The Musie
of the
Mongols.
2

wielu

Emsheimer

dwa

dörwen-chikhe-khuur,

n a n s o w y m . O s t a t n i m t y p e m i n s t r u m e n t ó w j e s t limba,

wskazuje

różnią

iiczebnie.

pudłem

d o m b r a — o t r ó j k ą t n y m i shandzc

t y k a się i n n e r o d z a j e

i

i

i n s t r u m e n t y mają

skórą,

jest towarzyszenie

k o r p u s u khil-khuur,

przedwczesne,

m. in.
sytuacji

cytry, strojonej w pentatonice anhemitonicznej i zarywanej

i n s t r u m e n t y s z a r p a n e , tobshuur

mer

tej

n a a n g i e l s k i z a p i s ó w pieśni, k t ó r e

i drugi czterostrunny o niewielkim w
jest

pieśni

I n s t r u m e n t y t e są s t r o j o n e w k w i n t a c h . G ł ó w n ą rolą p i e r w s z e g o

instrumentów

jest rodzajem

Mongolii

walcowatym,

który

W

dokładne.

Smyczkowe

trapezoidalnym

rezonansowym,
khuuchir

typy.

słownych

zasadniczy.

jeszcze w t r a k c i e badań t e r e n o w y c h . Z a p i s y t e ( n b .

szczegółach o d n a g r a ń i n i e są z b y t
różnia

tekst

o g r a n i c z y ł się d o p r z e t ł u m a c z e n i a

poczynili przygodni pomocnicy

n a g r a ń o k a z a ł o się n i e ­

t r a n s k r y p c j a tekstów

jest
uwag

Buriatów
pisowni

�532
i

RECENZJE

przede

wszystkim

mentów m a swoje

u Chińczyków,

u których

każdy

z opisanych

typów

instru­

odpowiedniki.

B a d a n i a n a d m o n o g o l s k ą m u z y k ą są z p e w n o ś c i ą d a l e k i e o d ukończenia, choć
The

o f the

Musie

nienia wymaga

posunęły j e w y d a t n i e n a p r z ó d . W y d a j e

Mongols

n i u I I k o l e k c j i n a s t a w i a ł się n a u t r w a l e n i e r e l i k t ó w . N a s u w a
należałoby

do p r o g r a m u p o l s k i c h ekspedycji

publice Ludowej
muzykologa

w

włączyć

badaniach?

Wprawdzie

słynne

powstało w

drodze

gromadzenia

prawy

ogólnoetnograficzne,

zoologiczne,

a

bardziej

nowoczesny,

na podobne

nie podlegać

zminiaturyzowany

kolekcjonowanie

w

archiwum

sprzęt

i

berlińskie

i n . ze

udziału f a c h o w c a ,

zakonserwowanego

von

magnetofonowy

który

głosu n a g r a ń

P R O K O P C Z U K , Historia

Już s a m tytuł o m a w i a n e j

wy­

zakątków

pozwoliłby

współcześnie

tym

n i e może

czy a n a l i z y

Afryki

pozycji

się

i uwarunkowań w y ­

się ograniczać

papierowych

d o odsłu­

zapisów.
Staszewski

W a r s z a w a 1964

w zarysie,

zwraca

się

odbywających

Jan

JERZY

Horn-

m a t e r i a ł ó w e t n o m u z y c z n y c h , lecz w y d a j e

d y s k u s j i , że w n i k l i w e o b s e r w o w a n i e

bezpośredniego

chiwania

Re­

udziału

przez liczne

wszystkich

przemian w zakresie p r a k t y k i muzycznej, badanie jej f u n k c j i
maga

Mongolskiej

i przewidzieć

nagrań f o n o g r a f i c z n y c h
handlowe

nagrywa­

się p y t a n i e , c z y n i e

etnograficznych

problematyki etnomuzykologicznej

bostela
świata,

się, że u z u p e ł ­

jeszcze p o d s t a w a ź r ó d ł o w a , t y m b a r d z i e j że H a s l u n d p r z y

szczególną u w a g ę k a ż d e g o a f r y k a n i -

sty. N i e t r z e b a c h y b a udowadniać n a t y m m i e j s c u , j a k wielką w a g ę do p r o b l e m ó w
historii

Afryki

przywiązują

wszyscy

etnografowie

e t n i c z n y m i tego k o n t y n e n t u . N i c więc dziwnego,
c o w e j książki j e s t z a j ę c i e m

szczególnie

świata.

oczekiwano

Jednakże

brak

zagadnieniami

już o d d a w n a . J e g o

już o d p i e r w s z y c h l a t z a i n t e r e s o w a n i a

stycznych, j a k również

się

interesującym.

P o l s k i e g o podręcznika h i s t o r i i A f r y k i
była o c z y w i s t a

zajmujący

że l e k t u r a t e j p r a w i e 3 0 0 - s t r o n i -

poważniejszych

tradycji polskich w

niezbyt

rozwinięte

jeszcze

potrzeba

się n a u k i p o l s k i e j tą częścią
badaniach

k o n t a k t y naszych

afrykani-

uczonych

ze

ś w i a t e m n a u k o w y m C z a r n e g o L ą d u czyniły z a d a n i e n a p i s a n i a t a k i e j h i s t o r i i szcze­
gólnie t r u d n y m .

Toteż

próby p r e z e n t o w a n e j

z t y m większym

szacunkiem

należy

podejść

do

pierwszej

n a m przez Jerzego Prokopczuka.

A u t o r z a r y s u , h i s t o r y k z w y k s z t a ł c e n i a , znający p r o b l e m y e k o n o m i c z n e
tyczne A f r y k i
p o północnej

m i a ł o k a z j ę osobiście poznać część A f r y k i
i zachodniej

t y m , że o m a w i a n a
dnie

rozeznanie

rycznego
i

czasie s w o i c h

części t e g o k o n t y n e n t u . W s z y s t k o

p r a c a n a p i s a n a została p r z e z
dziedzinie

odtwarzania

poszczególnych

społecznych

Afryki.

poznanej

Dzięki

literatury

szerokiemu

wachlarzowi

naukowej

otrzymaliśmy

lecz i p r ó b i c h i n t e r p r e t a c j i , m a j ą c y c h

ginalności, a w i ę c s t a n o w i ą c y c h

w

już p o l s k i w k ł a d

R o z p a t r u j ą c poszczególne r o z d z i a ł y Historii

t o p r z e m a w i a w i ę c za
etapów

i

pełną

wielu wypadkach

analogii

z opublikowaną

przez

1

de

t.

I:

tylko

znamię

ory­

Afryki.

n i e t r u d n o ustalić, że h i s t o r i a

Afryki

R. C o r n e v i n a

l'Afrique,

bogatemu
nie

d o badań n a d historią

Historią

s z c z e g ó l n y m i s y n t e z a m i d o t y c z ą c y m i różnych r e g i o n ó w A f r y k i
R. C o r n e v i n , Histoire
P a r i s 1962.

histo­

gospodarczych

zainteresowań
książkę

odpowie­

rozwoju

t e g o k o n t y n e n t u n i e została p o t r a k t o w a n a k o n w e n c j o n a l n i e . N i e m o ż n a
szukać

i poli­
podróży

u c z o n e g o posiadającego

A f r y k i , j a k również w dziedzinie współczesnych stosunków

zasobowi
faktów,

w

w

Des

Origines

Afryki

t a m więc

i czy

(jak np. w
au

XVle

z po­

pracach
Siècle,

�533

RECENZJE

Suret-Canala

czy J u l i e n a ) . O m a w i a n y

2

w n i o s k u doprowadzić

nika,

jakimi

państwa
wieniu

drogami

afrykańskie

zują. P r z y

takich

historii

i

osiągnęły

Afryki

poświęcono
systemowi

metropolie

w

lektura
jakim

swoją

założeniach p r a c y
do

t y n e n c i e afrykańskim w
Afryki

musi

dzięki

niepodległość

lepsze z r o z u m i e n i e

omówieniu

procesu

rozdziałów

i

j a k tę niepodległość
została

form

na

części p r a c y

podporządkowania

sie w y z w a l a n i a
w

się p a ń s t w

t e n etap

jest

Jednakże

jakie

jarzma

podległości
świadczy

p r a s y . Całą książkę z a m y k a
afrykańskiej.

choćby

przyszłości

Że

sądząc

po

autora

cieszą

proporcjach
się

Lądu

związane z procesami
k u l t u r y , wreszcie

miały

formowania

—

tę

okre­

ucisku kolonialnego.

Oczy­

wiadomości

perspektywę

tak bliskie etnografowi,

będą

w

czasach,

zaczerpniętych

ogromne

w

widzi

bardzo

którym

znaczenie

tradycyjnych struktur

nie­

realnie,

m ó w i , że

przemiany

„Dla

społeczne

się g r u p i k l a s społecznych, r o z w o j e m

z rozkładem

pro­

w

rozdział poświęcony p e r s p e k t y w o m

Prokopczuk

jego zdanie,

Czarnego

partii

zastosowały

c z y t e l n i k o w i , b o zaistniał

k t ó r y c h m ó g ł go już śledzić osobiście n a p o d s t a w i e

z codziennej

i

spod

polskiemu

kon­

najwięcej

poszczególnych

wyzysku,

zainteresowaniem

afrykańskich

najbliższy

omó­

potraktowana

b l e m y z k r ę g u p r z e m i a n s p o ł e c z n o - g o s p o d a r c z y c h zachodzących w A f r y c e
wiście

reali­

część k s i ą ż k i poświęcona

pozostałej

afrykańskich.

czytel­

współczesne

p r z e m i a n , j a k i e zachodziły

analizie

największym

(bo do t a ­

zorientować

historycznym

europejskiej

okresie k o l o n i a l n y m . W

k o l o n i a l n e m u oraz

m a za z a d a n i e

Prokopczuka)

wydarzeniom

kolonizacji

s t o s u n k u do k o l o n i i

poszczególnych

zarys

pracy

cała p i e r w s z a

okresu

j a k o wstęp umożliwiający
miejsca

bowiem

3

kiego

oświaty

rodowo-szczepowych"

*.

W ł a ś n i e t e n r o z k ł a d t r a d y c y j n y c h s y s t e m ó w społecznych, k t ó r y r o z p o c z ą ł się u p r o ­
g u k o l o n i z a c j i e u r o p e j s k i e j , a który
bliższych dziesięcioleciach
on

zajmie

w

przyszłej

historii

procesu jest sejsmografem
najdrobniejsze

chociażby

t r w a n i e u s t a n n i e d o dziś, z a d e c y d u j e

o tempie

rozwoju

świata. E t n o g r a f

historii w
zmiany

się

podanej

ostatnio
przez

termin:

w

i socjolog

s t r u k t u r z e społecznej

antropologia

Prokopczuka

naj­

badając

przebieg

tego

t r a k c i e j e j s t a w a n i a się, i t o w y c z u l e n i e
czyni

jego

i b a d a n i a d z i e ł e m o szczególnej w a r t o ś c i u ż y t k o w e j . N i e n a d a r m o w i ę c
nia

w

całego k o n t y n e n t u i o m i e j s c u , j a k i e

historii

stosowana.

Dlatego

gospodarczej

i

sądzę,

że

politycznej

na

obserwacje
upowszech­
uzupełnienie

Afryki

historią

p r z e m i a n k u l t u r y tego k o n t y n e n t u byłoby dziełem naprawdę w a r t y m wysiłku, gdyż
w

t e n sposób m o g ł a b y p o w s t a ć j e d y n a w s w o i m r o d z a j u i n t e g r a l n a h i s t o r i a C z a r ­

nego

Lądu.

Elementy

takiego

p o t r a k t o w a n i a zagadnienia

i A n g o l i znaleźć m o ż n a już w książce B . D a v i d s o n a Afryka

w

stosunku do

Konga

s i ę , którą a u t o r

budzi

5

w s p o m i n a , a l e w zupełnie i n n y m kontekście.
Biorąc

jednak

p o d u w a g ę , że a u t o r j e s t p r z e d e

g a d n i e n i a czysto etnograficzne

wszystkim historykiem i

n i e leżą w k r ę g u j e g o b e z p o ś r e d n i c h

m u s i m y zdać s o b i e s p r a w ę z t e g o , że n a s z p o s t u l a t j e s t s k i e r o w a n y r a c z e j
nę

przyszłych

badaczy

przeszłości

k o n t y n e n t u afrykańskiego,

którzy

muszą w y w o d z i ć się ze ś r o d o w i s k a h i s t o r y k ó w . W i e l e d o p o w i e d z e n i a
nawet

przy

obecnym

stanie n a u k i , m i e l i b y również archeologowie,

gnalizowanie

2

p a r a g r a f u poświęconego
pewnych

spraw,

i

t y m problemom,

to —

Por. np. J . S u r e t - C a n a l e ,

powiedzmy

Afrique

Noire,

znajdujemy

sobie

szczerze

Occidentale

1958.
3
4
5

C. A . J u 1 i e n , Histoire
S t r o n a 280 o m a w i a n e j
W a r s z a w a 1957.

de l'Afrique
książki.

du Nord,

P a r i s 1956.

w

nie

stro­

zawsze

na ten temat,
a jest t o t y m

w i ę k s z ą p o t r z e b ą c h w i l i , że w o m a w i a n y m z a r y s i e P r o k o p c z u k a , m i m o
specjalnego

za­

zainteresowań,,

wydzielenia

zaledwie
—

zasy­

bynajmniej

et Centrale,

Paris

�534

RECENZJE

n i e najważniejszych. N i e od rzeczy będzie więc z a s t a n o w i e n i e
nasza

wiedza

o

archeologii

p r a c y B . D a v i d s o n a , Stara
tłumaczenia
w

polskiej

książki

tego

Afryka

Henri

k o n t y n e n t u jest
na nowo

Lhote'a

o

odkryta

6

W

zasadzie,

malowidłach

skalnych

Sahary

nie

sztuki

najdawniejszych

pierwotnych ,

społeczeństw

a t o ze w z g l ę d u

szawskiego
czyn

N a t u r a l n i e najbogatszą

coraz

wiadomo,

na wieloletnie

więcej
że

pisze

się

prace

(W. C h m i e l e w s k i )

oraz

w

archeologiczną

badawcze

Misji

Afryki

starożytny

Uniwersytetu

War­
przy­

s

prowadzone

Afryce

posiada

Michałowskiego . Z t y c h s a m y c h

u nas o w y k o p a l i s k a c h w

od p e w n e g o czasu

„Etnografii

niektóre p r o b l e m y a r c h e o l o g i i

literaturę

pod k i e r o w n i c t w e m Kazimierza

Anto­

poświęco­

7

ne sztuce n a j d a w n i e j s z y c h mieszkańców A f r y k i . Poza t y m w V I I t o m i e
P o l s k i e j " znaleźć m o ż n a a r t y k u ł o m a w i a j ą c y
Egipt,

mamy

na ten temat. C h l u b ­

w t e j r e g u l e są j e d y n i e r o z d z i a ł y w s k r y p c i e W ł o d z i m i e r z a

n i e w i c z a , p t . Historia

Południowej.

oprócz

, oraz ostatnio o p u b l i k o w a n e g o

literaturze popularnej a n i jednego opracowania

n y m wyjątkiem

się, d l a c z e g o d o dziś

t a k słaba.

są p r a c e

Zachodniej

Nubii.

Z

drugiej

wykopaliskowe

w

(S. F i l i p o w i a k ) . B i o r ą c

strony
Sudanie

jednocześnie

p o d u w a g ę f a k t , że w p o s z c z e g ó l n y c h b i b l i o t e k a c h k a t e d r a r c h e o l o g i i znajdują
najważniejsze

obce

publikacje

z

zakresu

archeologii

Afryki

oraz

zdając

się

sobie

s p r a w ę z t e g o , że n a s z y c h a r c h e o l o g ó w w i ą ż ą l i c z n e k o n t a k t y n a u k o w e z a r c h e o l o ­
gami

z a c h o d n i o e u r o p e j s k i m i interesującymi

rzec, że w najbliższych
syntezy

prehistorii

historia

Prokopczuka,

z a g a d n i e n i a m i , śmiało

można

c z a s a c h w a r t o b y pokusić się o n a p i s a n i e p i e r w s z e j

próby

Afryki,

a

mogłyby

wówczas
posiadać

się t y m i

podobne
wstęp

zarysy
znacznie

historii

kontynentu,

godniejszy

i głębiej

jak
się­

g a j ą c y w istotę z a g a d n i e n i a .
Znacznie
w

bardziej

skomplikowanie przedstawia

d z i e d z i n ę p o z n a n i a przeszłości A f r y k i .

W

się s p r a w a w k ł a d u

zasadzie, pomijając

n y c h p r a c , k t ó r e ze z r o z u m i a ł y c h w z g l ę d ó w n i e m o g ą
woczesnych
historii

XIX-wiecz­

stanowić p o d s t a w y

uogólnień w t y m z a k r e s i e , w p o l s k i e j l i t e r a t u r z e n a u k o w e j

etnicznej

ponieważ

etnografów

kilka

Czarnego

pozostali

Lądu

afrykaniści

liczą

polscy

się

jedynie

zajmują

się

prace

Jana

przede

Czekanowskiego,

wszystkim

w s p ó ł c z e s n y c h p r z e m i a n społecznych n a t y m k o n t y n e n c i e . T a k w i ę c w
w

którym poproszono

b y etnografów

o naszkicowanie

do n o ­

dotyczącej
sprawami
momencie,

przeszłości e t n i c z n e j

Afryki

w c e l u w k o m p o n o w a n i a j e j w r a m y ogólnej h i s t o r i i t e g o k o n t y n e n t u , m u s i e l i b y ś m y
poprosić o dłuższą z w ł o k ę w w y k o n a n i u t e g o z a d a n i a , o z w ł o k ę sięgającą

co

naj­

m n i e j k i l k u l a t . J e s t t o n a j l e p s z y d o w ó d t e g o , że p e w n e p r z e m i l c z e n i a P r o k o p c z u k a
są j a k n a j b a r d z i e j u z a s a d n i o n e . M u s i m y b o w i e m zdać s o b i e s p r a w ę z o b i e k t y w n y c h
trudności, j a k i e p i ę t r z y ł y
Afryki.

N i e oznacza

niedomówień

l u b zgoła

167—170 P r o k o p c z u k
drogą w y l i c z e n i a

się p r z e d

autorem pierwszego w

t o b y n a j m n i e j , byśmy m i e l i
rzeczowych

przedstawia

historii

autora z wszystkich

błędów. P r z e d e w s z y s t k i m s k o r o n a s t r o n a c h
czytelnikowi

(i to niezbyt k o m p l e t n e g o )

wościowych A f r y k i

Polsce z a r y s u

rozgrzeszyć

problem

zróżnicowania

opierając się n a s t a t y s t y c e i n a N a r o d a c h Afriki ,
9

cza, b y w t e n sposób n a j w a ż n i e j s z y

etnicznego

większych g r u p e t n i c z n y c h i n a r o d o ­
to nie ozna­

e f e k t został już osiągnięty. O c z y w i s t y

wydaje

się f a k t , że p r o b l e m t e n został p o r u s z o n y w sposób b a r d z o p o w i e r z c h o w n y , a w i ę c
w

wysokim

stopniu

niezadowalająco.

Zróżnicowanie

etniczne

Afryki

to nie t y l k o

różnice w n a z w a c h l u d ó w i p l e m i o n , t o p r z e d e w s z y s t k i m różnice w t r a d y c j i i k u l W a r s z a w a 1961.
W a r s z a w a 1957.
S z e r s z e o m ó w i e n i e osiągnięć a r c h e o l o g ó w p o l s k i c h w A f r y c e znaleźć można
w a r t y k u l e W. A. D a s z e w s k i e g o ,
P o l s k i e badania
archeologiczne
na
terenie
północno-wschodniej
Afryki,
„ E t n o g r a f i a P o l s k a " , t . 7: 1963, s. 464—473.
Narody
Afriki,
p o d r e d . D . A . O l d e r o g g e i I . I . P o t e c h i n a , M o s k w a 1954.
6

7

8

9

�535

RECENZJE

t u r z e , a zwłaszcza w s p o s o b i e
kazanie

życia. C z y n i e w a ż n i e j s z e

j a k w i e l k i dystans w

Południowej

i Centralnej

rozwoju

(Buszmeni

d l a c z y t e l n i k a byłoby w y ­

d z i e l i n p . l u d y zbieracko-łowieckie

i Pigmeje)

o d ludów

pasterskich

Afryki

(reprezen­

tujących zresztą b a r d z o r ó ż n y stopień r o z w o j u k u l t u r o w e g o — w y s t a r c z y

wymienić

chociażby H o t e n t o t ó w , T u a r e g ó w , W a t u s s i , F u l b e j ó w ) czy k o p i e n i a c z y c h (cały k o m ­
p l e k s ludów A f r y k i

Zachodniej,

bardzo zaawansowanych
zróżnicowania
bokiej

Wschodniej

i Południowej). G d y d o d a m y

k u l t u r o w e g o będzie znacznie

prawdzie

historycznej

wątpliwości potrzeba

do tego

w r o z w o j u r o l n i c z y m mieszkańców A f r y k i Północnej
niż s u c h e

bardziej

zestawienie

uzupełnienia t y c h b r a k ó w w

obraz

s k o m p l i k o w a n y i bliższy
liczb i nazw.

N i e ulega

przyszłych w y d a n i a c h

głę­
więc

omawia­

n e j książki.
Z

etnograficznego

niczne. Przyczyn
autor

d o usunięcia w

rozdziały, w

we wczesnych

widzenia

nieścisłe

są

również

s t a n u r z e c z y szukać n a l e ż y

zaczerpnął w i a d o m o ś c i

biazgi łatwe
niają

punktu

takiego

których

w

dotyczące poszczególnych
przyszłości. W i e l e

Prokopczuk

niektóre

doborze

pewne

która

dotrze

zdezorientować

do szerokich

najważniejsze

kręgów

czytelników.

z nich.

Wedłu

społeczeństwa

odbiorców,
Pozwolę

nieścisłości i b ł ę d y

więc

sobie

autora podstawową

masę

tutaj

Afryki

Północnej

z tego

zakresu

uwagę

tubylczej

oczywisty

na

Afryki

jest

fakt,

z dziś j e s z c z e z a m i e s z k u j ą c y c h t e t e r e n y t u b y l c ó w , a l e

przybyli

ze

wschodu,

i

to

najprawdopodobniej

z

terenów

A z j i . I n n a s p r a w a , że c h r o n o l o g i a t e g o z a s a d n i c z e g o p r z e m i e s z c z e n i a

dziś n i e j e s t j e s z c z e zupełnie p e w n a .
dzeniem,
w

dro­

przyczy­

afrykańskie

zwrócić

ludności

Północnej s t a n o w i l i zawsze B e r b e r o w i e . D l a każdego e t n o g r a f a
że są o n i n a j d a w n i e j s z y m i
Przedniej

kłopotów

o k r e s a c h h i s t o r y c z n y c h . Z e w z g l ę d u n a zasięg i w a g ę t e j p u b l i k a c j i ,

mogą

do

et­

jakich

l u d ó w . Są t o j e d n a k

poważniejszych

opisuje

nazwy

źródeł, z

że w

niektórych

Poza

t y m , któż m o ż e zgodzić się ze

k r a j a c h a r a b s k i c h panował t e o k r a t y c z n y
z t y c h państw władca

nawet potomkiem Mahometa

b y ł jednocześnie

(szeryfem), n i e oznacza,

system

do

stwier­

rządów. F a k t ,

i naczelnym

że

kapłanem l u b

b y ustrój t e g o p a ń s t w a

miał

być t e o k r a t y c z n y .
Z k o l e i n a s t r o n i e 43 z n a j d u j e m y
chrześcijaństwa

na Czarny

z d a n i e , w k t ó r y m m ó w i się, że

jając o d r o d z e n i u a n i m i s t y c z n y c h w i e r z e ń r e l i g i j n y c h w ś r ó d ludności
Nie

sądzę, b y w

wpływ

XVII

chrześcijaństwa

w., bo o t y m okresie

i o Afryce

i

stanowił

stwierdzenie,
jaki

z

najsilniejszych

że chrześcijaństwo

nalne. T o raczej
w

jeden

słabość chrześcijaństwa

s k u t e c z n i e , t a k potężnej p o z y c j i
sprawę

odpowiedzi

jest

tę n a l e ż y

odrodzeniu
sprzyjała

organizacyjnych.
a n i m i z m u , jest
przeciwstawiać

i s l a m u na t y c h terenach?
tak, by czytelnik

n a t o p y t a n i e . Chrześcijaństwa

Tak
dość

samo
orygi­

t e m u o d r o d z e n i u , ale wówczas,

k u l t u r o w y mógłby

wyświetlić

mowa,

powstrzymać

A f r y k i już o k i l k a w i e k ó w w c z e ­

czynników

sprzyjało

sposób t e n słaby e l e m e n t

wości, że

afrykańskiej".

Zachodniej

b y ł już n a t y c h t e r e n a c h t a k s i l n y , b y m ó c

ekspansję i s l a m u , k t ó r y p o j a w i ł się n a z a c h o d z i e
śniej

„Przenikanie

K o n t y n e n t z a h a m o w a ł o dalszą ekspansję i s l a m u s p r z y ­

Nie ulega

się, i t o t a k
więc

n i e musiał

i jego r o l i dotyczy

wątpli­

s a m szukać

r ó w n i e ż i następne

zastrzeżenie. P r o k o p c z u k pisząc o o k r e s i e u p a d k u k r ó l e s t w a k o n g i j s k i e g o w X V I w .
w s p o m i n a , że „ C z y n n i k w i ą ż ą c y —
mowana

przez

różne szczepy —

ideologia

zbyt

chrześcijańska,

swoiście zresztą

b y ł słaby, a b y u t r z y m a ć

więzy

poj­

międzyple-

m i e n n e " . S k ł o n n y j e s t e m t w i e r d z i ć , że chrześcijanizm w K o n g u n i g d y c z y n n i k i e m
I 0

w i ę z i p o n a d p l e m i e n n e j w sensie p a ń s t w o w o t w ó r c z y m n i e był. P o w t ó r e w

momen­

cie p o j a w i e n i a się w K o n g u p i e r w s z y c h P o r t u g a l c z y k ó w k r ó l e s t w o t o z n a j d o w a ł o się

1 0

S t r o n a 45.

�536
w

RECENZJE

rozkwicie

stosunków

i znane

było z dobrze

panujących

w

zorganizowanej

administracji

j e g o g r a n i c a c h . Już w t e d y

musiała

i z

więc

pokojowych

istnieć

pewna

w i ę ź p o n a d p l e m i e n n a , która później m o g ł a być d o d a t k o w o w z m o c n i o n a p r z e z p r z y ­
jęcie

chrztu

przez

d z a n i a . N i e można
czy

innym

instytucja
gatywną

wszystkich notabli
jednak w

działaniem

instytucji

w

historii

i regionalnego
upadku

chrześcijaństwa.

p o l i t y c z n a średniowiecznej
rolę

centralnego

t e j s y t u a c j i wiązać

Inna

i nowożytnej

n i e t y l k o królestwa

sprawa,

Europy

Konga,

aparatu

tego królestwa
że

odegrał

ale również

zarzą­

z

takim

kościół

jako

wyraźnie

ne­

i w

wypadku

w i e l u i n n y c h organizmów państwowych A f r y k i . T r u d n o na t y m m i e j s c u wymienić
wszystkie

tego

rodzaju

wątpliwe

stwierdzenia

autora. Niech

wyżej

wspomniane

służą j e d y n i e za p r z y k ł a d , że n a w e t p r z y p i s a n i u h i s t o r i i A f r y k i n i e sposób o m i n ą ć
k o n s u l t a c j i e t n o g r a f i c z n e j , k t ó r e j w Zarysie

p i s a n y m przez P r o k o p c z u k a

najwyraź­

n i e j zabrakło.
P o d s u m o w u j ą c t e k r y t y c z n e u w a g i c h c i a ł b y m j e d n a k r a z j e s z c z e podkreślić, ż e
omawiana

książka

jest

pierwszą

tego rodzaju

próbą

dokonaną

w

Polsce

i

jako

t a k i e j należą się szczególne w z g l ę d y . Część słabych p u n k t ó w o d z w i e r c i e d l a

jedynie

obiektywne

trudności,

z

jednak

w y n i k i e m zbyt

jest

przed

jakimi

staje

pośpiesznego

p o z w a l a m i e ć nadzieję, że w n a j b l i ż s z y m
zania nowej
jednak

redakcji tej pracy

czasu możemy

wierającym

każdy

syntezy

część
tej

nich

historii,

co

czasie można b ę d z i e s p o d z i e w a ć się u k a ­

odpowiednio

posługiwać

historyk Afryki,

opracowywania
poprawionej

się książką

i uzupełnionej. D o t e g o

Prokopczuka

j a k o k o m p e n d i u m za­

s z e r e g w a r t o ś c i o w y c h w i a d o m o ś c i i uogólnień, p o d w a r u n k i e m w s z a k ­

że z a c h o w a n i a
terpretacje.

krytycznego

Dla

spojrzenia

etnografa-afrykanisty

na podawane
Historia

przez a u t o r a f a k t y i i c h i n ­

Afryki

j e s t książką, która w i n n a spełniać r o l ę r o z d z i a ł u w

w

Prokopczuka

zarysie

podręcznej e n c y k l o p e d i i a f r y -

kanistycznej.
Krzysztof

Makulski

N O M A D E S E T N O M A D I S M E A U S A H A R A , P a r i s 1963
Geografia
dziej

głodu p o k r y w a się w

lub mniej

przychylnych

zasadzie z geografią

człowiekowi.

Niekiedy

stref ekologicznych

na

przestrzeni

bar­

kilkunastu

w i e k ó w z m i a n y k l i m a t y c z n e p o t r a f i ą przekształcić życiodajną k i e d y ś k r a i n ę w w y ­
s u s z o n y s t e p l u b zgoła w

pustynię, która n i e j e s t j u ż w s t a n i e w y ż y w i ć

kującą j e j t e r e n y populację. P o z o s t a j e w ó w c z a s j e d n o t y l k o w y j ś c i e —
Lecz przy obecnym tempie przyrostu naturalnego emigracja
cza

zawsze

gorszenia

zagęszczenie

ludności

się s y t u a c j i w

w

innej strefie

r e j o n i e , który

przyjął

przestała b y ć r a c j o n a l n y m r o z w i ą z a n i e m w
wieniowymi

ludzkości.

wykorzystania

Ta

właśnie

dziedzinie

refleksja

legła

niekorzystnych stref ekologicznych

z jednej strefy

doprowadzając

emigrantów.
u

zamiesz­
emigracja.
ozna­

do nagłego

T a k więc

gospodarki zasobami
podstaw

j a k o bazy

po­

emigracja
wyży­

poszukiwań

dróg

dla mniejszych

grup

ludnościowych, k t ó r e p o p r z e z m a k s y m a l n ą r a c j o n a l i z a c j ę g o s p o d a r k i m o g ł y b y u t r z y ­
mać s w ó j d o t y c h c z a s o w y
Przykładem

p o z i o m życia, a n a w e t w

p o s z u k i w a n i a t a k i c h możliwości

wijane,

badania nad strefami suchymi. K i l k a

agenda

badawcza

za sobą p o w a ż n y

przy

UNESCO

dorobek

zajmująca

naukowy w

p e w n y m s t o p n i u go

są, o s t a t n i o b a r d z o
l a t t e m u powstała
się t y m i

polepszyć.

intensywnie
nawet

zagadnieniami. M a

postaci dwudziestu p a r u publikacji

l i s t y c z n y c h poświęconych w y b r a n y m z a g a d n i e n i o m

roz­

specjalna
ona

już

specja­

hydrografii, klimatologii i bio-

�537

RECENZJE

logii

regionów

punktu
i

półpustynnych

widzenia

koczownikom

pozycją
Sahary,

faktograficznym,

jaki

i pustynnych . Ale
w

której

wartość

sobą

przynosi,

ze

najciekawszą

1

jest w y d a n a

1963 r . p r a c a
polega
lecz

z

etnograficznego

poświęcona

koczownictwu

nie tylko na bogatym

również

materiale

i na pewnych

założeniach

metodologicznych bliskich naszemu p u n k t o w i widzenia.
Nomades
nych

et nomadisme

i zredagowanych

specjalistów
i

jest w

au Sahara

wywodzących

Maroka . Zasadniczym

się

z

celem

2

różnych

i

możliwości

Takie

właśnie

który

podzielono

cyjne

oraz

rozwoju

założenie

artykułów

naukowych

swoje

Francji,

m i a r ę pełna a n a l i z a

układach

znaleźć

a świat

jest w

z uwzględnieniem

nowych

podstawowe

Koczownictwo

t a i l l o n a zawierający

w

musiało

na dwie

ośrodków

tej pozycji

n y c h warunków pasterstwa n a Saharze
nych

zasadzie z b i o r e m

ułożo­

p r z e z C. B a t a i l l o n a , a n a p i s a n y c h p r z e z zespół w y b i t n y c h

jego t r a d y c j i historycz­

politycznych

odbicie

Algierii

współczes­

w

i

ekonomicznych.

układzie

całego

tomu,

części z a t y t u ł o w a n e : Koczownictwo
Całość

współczesny.

poprzedza

ogólną c h a r a k t e r y s t y k ę k o c z o w n i c t w a

trady­

wstęp

saharyjskiego

C. B a ­

oraz

opis

t r a d y c y j n y świat

pas­

środowiska p u s t y n n e g o S a h a r y .
Zagłębiając
terski Sahary

się w

lekturę p i e r w s z e j

części o m a w i a j ą c e j

ł a t w o zdać n a m s o b i e s p r a w ę ze s p e c y f i k i t e g o ś w i a t a

ukształtowa­

n e g o n a p r z e s t r z e n i o s t a t n i c h k i l k u n a s t u w i e k ó w w w a r u n k a c h d a l e k o idącej

izo­

l a c j i mającej c h a r a k t e r j a k n a j b a r d z i e j d o b r o w o l n y , a związany z z a w i s t n y m s t r z e ­
żeniem

własnych

przywilejów

w

dziedzinie

handlu

transsaharyjskiego

oraz

ho­

d o w l i w i e l b ł ą d ó w . O w a h e r m e t y c z n o ś ć społeczna m i e s z k a ń c ó w S a h a r y , która u c h r o ­
niła i c h p r z e d w i e l o m a
nocnej

czy

k a t a k l i z m a m i , j a k i e n a w i e d z i ł y społeczeństwa A f r y k i

Zachodniej,

w s p ó ł c z e s n e j , którą

stała

można

się

jednocześnie

przeżyć

jedynie

przyczyną

i c h słabości

Pół­

w

p o d w a r u n k i e m umiejętnego

epoce

przysto­

s o w a n i a się d o n a g ł y c h z m i a n e k o n o m i c z n y c h i p o l i t y c z n y c h . T a k w i ę c t o , co s t a ­
n o w i ł o g ł ó w n ą siłę k i l k a w i e k ó w t e m u , w t e j c h w i l i działa n a n i e k o r z y ś ć

pasterzy

s a h a r y j s k i c h stawiając i c h z g ó r y w b a r d z o n i e p o m y ś l n y m położeniu. Jeśli s y t u a c j a
ta

nie ulegnie

niku

ł e g o obniżania
Z
żemy
W

z m i a n i e , szereg p l e m i o n s a h a r y j s k i c h ulec może zagładzie, w

stale pogarszających
się s t o p y

rolą p o s z c z e g ó l n y c h

życiowej

z

mieszkańców

nich

Sahary

społeczno-politycznej
teryzuje
uwagę

wartości

i

Tuaregów
postawy

na zagadnienia

towania

się w

więzi

znajomości

czasie. W

społecznych

jako

osobnym
łączących

rozwój

charakterystyką
podstawową

(C. B a t a i l l o n ) . W

świata

na taki

wy­

i sta­

naturalnego.
sytuacji m o ­

p o s z c z e g ó l n y c h r o z d z i a ł ó w t e j części.

krótką

plemię

a co za t y m i d z i e

do z a n i k u przyrostu

wpływających
analizie

poprzedzonym
omówiono

ekologicznych,

prowadzącej

czynników

zapoznać się dzięki d o k ł a d n e j

pierwszym

cyfiki

się w a r u n k ó w

etnicznego
organizacji

drugim, ten sam autor, charak­

koczowniczego

przestrzeni

składu

jednostkę

Sahary

geograficznej

zwracając
i

p u n k c i e C. B a t a i l l o n r o z p a t r u j e
nomadów

Sahary,

pisząc

szczególną

umiejętność

orien­

problem

między

innymi,

spe­
że

O t o t y t u ł y n i e k t ó r y c h z n i c h : C o m p t e r e n d u des recherches
relatives
à l'hydrologie
de la zone aride;
Human
and animal
ecology.
Reviews
of research
Ecologie humaine
et animale.
Compte
rendu
de recherches;
Guide des travaux
de
recherches
s u r l a mise
en valeur
des régions
arides;
Climatologie.
Compte rendu de
recherches;
Hydrologie
des régions arides. Progrès
récents;
Les plantes
médicurales
des régions
arides;
Histoire
de l'utilisation
des terres
des régions
arides;
Les
problèmes
de la zone aride. Actes du colloque
de Paris i i n .
Wśród współautorów o m a w i a n e j p u b l i k a c j i widnieją n a z w i s k a : Claude B a ­
t a i l l o n (Casablanca), Jean Bisson (Alger), R o b e r t C a p o t - R e y (Alger), André C a u n e i l l e (Caudiès-de-Fenouillèdes, P i r e n e j e W s c h o d n i e ) , Renée H e y u m (Paryż), P i e r r e
Rognon (Alger), Madeleine Rovillois-Brigol (Paryż—Alger), Benno Sarel-Sternberg
(Tunis—Paryż), Charles Toupet (Dakar) i C h r i s t i a n Verlaque (Alger).
1

2

�538

RECENZJE

„Rozrzucenie

ludzi

na w i e l k i c h przestrzeniach,

niebezpieczeństwa

ze s t r o n y

g i e j p r z y r o d y , która g r o z i śmiercią z p o w o d u głodu l u b p r a g n i e n i a , w r e s z c i e
z w i ą z a n e z n i e p e w n o ś c i ą i s t a n e m stałej w o j n y
mi

wymagały

stemu

zarazem

ostrożności w

poszanowania

praw

między poszczególnymi

daleko

idącej

stosunku do obcego" . Trzeci

plemiona­

gościnności,

jak i

rozdział poświęcono

3

wro­
ryzyko
sy­

zagadnie­

n i o m kontaktów zewnętrznych, głównie w sferze h a n d l u , r e l i g i i i ruchów a n t y f r a n ­
cuskich.

I c h znaczenie

polegało

przede

wszystkim

m e n t ó w k u l t u r y z z e w n ą t r z , co z n a l a z ł o p e w n e
jowego

oraz

małymi

monografiami

pasterstwa

hary.

t a k J . Bisson

pisze

I

rozwoju

i s l a m u n a Saharze.

o

problemach

a

M a u r e t a n i i Sahelijskiej
W

Tuaregów

części d r u g i e j

koczowniczych
artykule

C.

między

oraz

poświęconym

z podniesienia

(C. B a t a i l l o n ) i N e f z a o u a
terze

monograficznym
pasterskich

problemy

(Benno

książki i w y s z ł y
zwracające
pasterzy

oaz

szkic

form

pół-

o

półkoczowniSufu

Następne

nych

społecznych, k t ó r e

artykuły

o studium

t u więc

poprzedniej

o artykuł

Nomadyzm

ple­

omawiają

już

części

Opór,

czyli

a ekonomia

współ­

uwagę na to, j a k poważnym u t r u d n i e n i e m włą­

współczesnej

się d o p r a c y w

po

wynikającemu

O s t a t n i m rozdziałem o c h a r a k ­

artykułów z a w a r t y c h w

j a k również

między i n n y m i

do

u Tubów.

t r a d y c y j n y m . T a k więc

znajdujemy

Ouargla.

z analizy

przystosowania
prawideł

higieny

Rognon

a następnie s t u d i a o p ó ł k o c z o w n i k a c h

s p o d pióra C. B a t a i l l o n a . C h o d z i

czesna

P.

są
Sa­

koczownictwa,

demograficznemu

Sarel-Sternberg).

grupy

nomadyzmu,

czenia

ewolucji

o koczownictwie

pasterstwie

części

j e s t szkic M . R o v i l l o i s - B r i g o l dotyczący s e d e n t a r y z a c j i

wokół

ogólne w y n i k a j ą c e

schylkowość

w

poziomu

tej

L'Gouacem,

o

ele­

zwycza­

mieszkańców

wszystkim na zagadnieniach

rozrostowi

(A. Cauneille),

rozdziały
grup

u Reguibat

Ch. Toupet

R. C a p o t - R e y

kierunkach zmian

kach L i b i i Zachodniej

mion

o koczownictwie

Ahaggaryjskich
i wreszcie

ostatnie

podstawowych

s k u p i o n o się p r z e d e

Bataillona

innymi

Cztery

u kilku

na przenikaniu pewnych

odbicie w ewolucji p r a w a

gospodarki

algierskiej

przemyśle. W y p ł y w a
zabraniają

jest

ich

to przede

członkom

nieumiejętność

wszystkim z

pew­

szlacheckiej

zaj­

warstwy

m o w a n i a się pracą, a z w ł a s z c z a f i z y c z n ą . W t e n sposób doszło d o c h a r a k t e r y s t y c z ­
n e g o p a r a d o k s u społecznego, p o n i e w a ż

obecny

układ s y t u a c j i p o z w a l a

na

szybkie

w z b o g a c e n i e się w a s a l o m , k t ó r z y n i e m a j ą żadnych ograniczeń s o c j a l n y c h w
mowaniu

pracy

w

przedsiębiorstwach

naftowych. Ze

podej­

zrozumiałych w z g l ę d ó w n a ­

r u s z a t o w p o w a ż n y m s t o p n i u d o t y c h c z a s o w ą r ó w n o w a g ę sił p o l i t y c z n y c h w
społeczeństw
nie

s a h a r y j s k i c h powodując

pogłębianie

się i c h s y t u a c j i m a t e r i a l n e j . Całość

modernizacji koczownictwa
legać,

zdaniem

wiednich
możliwości
pojenia

zamykają

pasterskiego

technicznych

zabezpieczenia

i

pogarsza­

u w a g i C. B a t a i l l o n a

dotyczące

Modernizacja

pasterstwa

poprzez

ekonomicznych.

funkcjonowania

bydła, j a k r ó w n i e ż

większej

Tak
ilości

lepszego g o s p o d a r o w a n i a

ta powinna po­

zastosowanie

więc

istnieją

studni

informować

również
łoby

o

rozwinięcie

n a zwiększenie

jeszcze

traktowane

pozbywają.

To

strefach

przyszłych

świadomości

komercjalizacji
jako

z kolei

źródło
łączy

opadów.

ekonomicznej

bydła, k t ó r e

prestiżu,

się

Poważnym

niezbędnych d l a

przez

z potrzebą

dotąd w
co

Sahary,

co

byłoby
wpłynę­

wielu wypadkach

właściciele

skolaryzacji,

dobrego

która b y m o ­

osiągnięciem

mieszkańców

odpo­

poważne

pastwiskami. Wiele

m o ż e t u zdziałać r o z w i n i ę c i e gęstszej s i e c i służby m e t e o r o l o g i c z n e j ,
gła

niechętnie

ponieważ

go

będzie k w e s t i a p e w n e j

działu s o c j a l n e g o
3

Nomades

n a feudałów

et nomadisme

„rewolucji"

społecznej

polegającej

i w a s a l i . Współczesne b o w i e m

au Sahara,

P a r i s 1963, s. 40.

jest
się

podniesienie

o ś w i a t y p o z w o l i ł o b y n a szybszą e w o l u c j ę społeczną. N a d a l j e d n a k p o w a ż n y m
blemem

łonie

i

na Saharze.

autora, na racjonalizacji

rozwiązań

się i z o l a c j i p a s t e r z y

pro­

na r e w i z j i po­

warunki

wymagają

�539

RECENZJE

demokratyzacji

stosunków

społecznych

opartych na hodowli

P o z a t y m i posunięciami s p o ł e c z n o - g o s p o d a r c z y m i

pewne

i eksploatacji

polepszenie

bydła.

s y t u a c j i może

przynieść o s i e d l e n i e się p o w a ż n y c h o d ł a m ó w p l e m i o n i i c h przejście n a r o l n i c z y t y p
g o s p o d a r k i . Z r e s z t ą p r o c e s t e n i s t n i e j e już o d d a w n a , a o s t a t n i o n a w e t z n a c z n i e
w z m a g a . W s z y s t k o t o w s k a z y w a ł o b y n a poważne możliwości zapobieżenia
gospodarczemu,

jaki

charakteryzuje

Jednakże w p r o w a d z e n i e

obecnie

tych zamierzonych

tradycyjną

ekonomikę

zmian, zdaniem

saharyjską.

C. B a t a i l l o n a , n i e b ę ­

d z i e rzeczą ł a t w ą i w y m a g a ć będzie w i e l u w y s i ł k ó w , i t o n i e t y l k o ze s t r o n y
jów

bezpośrednio

mów

zainteresowanych,

lecz

również

ze

się

regresowi

strony

większych

kra­

organiz­

międzynarodowych.

Cennym

uzupełnieniem

Nomades

p a s t e r s k i c h , o k t ó r y c h była m o w a
statystycznych
ostatnie
grafię

i

z

charakterystyką

strony omawianej

wybraną

et

pozycji

najważniejszych

nomadisme

au

typu

gospodarki,

zawierają

opracowań

jest

Sahara

w książce z p o d a n i e m

jaką

zestawioną

spis

plemion

najważniejszych

danych

uprawiają.

Wreszcie

p r z e z R. H e y u m

saharystycznych

biblio­

z krótkim

omówie­

n i e m treści p o s z c z e g ó l n y c h książek c z y a r t y k u ł ó w .
Podstawowym
madisme

wnioskiem, jaki

wyciągnąć

można

j e s t p r z e k o n a n i e , że p r o c e s

au Sahara,

z lektury

Nomades

skiego

jest procesem

n i e u c h r o n n y m , ponieważ pasterstwo to w swojej

formie

n i e m a szans

na przetrwanie w

regionu

t a k specyficznego,

wszystkie

plemiona

świecie współczesnym

j a k Sahara.

pasterskie

Jednakże

przeszły

na

et

modernizacji pasterstwa

mało

osiadły

tradycyjnej

nawet w

wypadku

prawdopodobne

tryb

życia,

no­

saharyj-

jest,

zresztą

by

zjawisko

to miałoby poważne s k u t k i gospodarcze również i o n e g a t y w n y m charakterze. T a k
więc

najprawdopodobniej

cyjnym

sposobie

życia,

część

plemion

akceptując

nie pozwolą i m trwać w
już p a ń s t w

układy

dotychczasowej

d ó w społecznych i g o s p o d a r c z y c h
istniejących

p a s t e r s k i c h zostanie

nowe

społeczne

izolacji, włączając

przy
i

swoim

trady­

gospodarcze,

o p a r t y c h n a dążności d o k o n s o l i d a c j i w

niezależnych, w

które

je do szerszych

g r a n i c a c h których

znajdują

się

ukła­

ramach
poszcze­

gólne t e r y t o r i a s a h a r y j s k i e .
Trudno
ulega

stawienia
kich

w

jednak

tej

chwili

wątpliwości.

procesów

określić
Jest

analizy

polityki

ich w

świata.

badawczemu

próba

jakim

życia

t o życie

Dzięki
dla

bogatej

bazie

et nomadisme
tych,

którzy

materiałowej

poszczególnych
uległo w

się

przyszłością

wy­
zbliża

krajach

doświadczeniu

jest w c h w i l i obecnej

au Sahara
interesują

wszyst­

przeprowadzenia

i n d u s t r i a l i z a c j i , co

i poważnemu

nie

przed­

saharyjskim we

od autorów

warunków

wpływów,

nowatorstwo

s t o p n i u d o n a s z e g o m o d e l u badań z m i a n społecznych w

Nomades

przewodnikiem

której

obszerniejsza

pasterstwie

wymagał

j a k i społecznej

prześledzenia

pozycji,

pierwsza

k o l o n i a l n e j , a ostatnio również i i m p a k t u

znacznym

trzeciego

ten problem

ekonomicznej,

p l e m i o n s a h a r y j s k i c h oraz
niku

tej

z m i a n w e współczesnym

i c h aspektach. Złożony

zarówno

wartość

to bowiem

ludów

najlepszym
pasterskich

ż y j ą c y c h w s t r e f a c h p u s t y n n y c h i półpustynnych.
Krzysztof

MakuJski

E M I L I A H O R V A T H O V A , C i p a n i n a SEouensku, B r a t i s l a w a 1964
Pośród artykułów i p u b l i k a c j i

dotyczących Cyganów, które p o w o j n i e

się w C z e c h o s ł o w a c j i , n a c z o ł o w ą p o z y c j ę w y b i j a . s i ę p r a c a s ł o w a c k i e g o

ukazały

cyganologa

E. H o r v a t h o v e j .
Emilia Horvathova
kiej

Akademii

Nauk

w

jest p r a c o w n i k i e m n a u k o w y m Zakładu E t n o g r a f i i
Bratysławie, a z a g a d n i e n i a m i

cygańskimi

zajmuje

Słowac­
się o d

�540

RECENZJE

d a w n a ; od szeregu
kowała

l a t p r o w a d z i własne b a d a n i a t e r e n o w e

szereg artykułów, lecz w y m i e n i o n a

pozycja

nad Cyganami. Opubli­

książkowa

jest

najpoważniej­

s z y m j e j osiągnięciem.
Myślą
nów

przewodnią

na Słowacji.

bardzo

książki

Wziąwszy

jest

pokazanie

d a w n o , a g r u p y i c h przychodziły

nienia

tego omawiać w

z i c h sposobem
słowackich,

życia

ale i

sposobu

p o d u w a g ę , że C y g a n i e

sięgnąć d o m a t e r i a ł ó w

europejskich. Sytuacja

się C y g a n i e

w

Cyganów

Indii. Dlatego

Słowacji,

sposób

jeszcze t r a d y c j i w y n i e s i o n e j

pracy

na

jakiej

korzeniami

przez Cyganów z i c h p r a o j -

jesteśmy

zasadnicze

świadkami

trzy

przeszłości

n i s k i e g o p o z i o m u życia i k u l t u r y C y g a n ó w ,

działy:

historyczna,

I I . część

znaj­
jakiego

u części z n i c h " . Stąd t e ż w y p ł y w a

I . część

I I I . c y g a ń s k i p r o b l e m u n a s ( w S ł o w a c j i — L . M.) o b e c n i e .
cowana

i c h życia

a u t o r k a postawiła s o b i e za c e l n a j p i e r w p r z e a n a l i z o w a ć m a ­

k l u c z do wyświetlenia

jeszcze i dzisiaj

zagad­

związanej

lecz i s y t u a c j i , w

t e r i a ł h i s t o r y c z n y i a r c h i w a l n y , g d y ż •— j a k p i s z e — „ j e d y n i e w
dziemy

Cyga­

Słowacji

historycznych, i to nie t y l k o
w

różnych k r a j a c h n i m p r z y b y l i do Słowacji,

zaś sięga p r a w d o p o d o b n i e
czyzny

życia

całość p r o b l e m a t y k i

są w y n i k i e m działania n i e t y l k o w a r u n k ó w m i e j s c o w y c h ,
znajdowali

warunków

t u jeszcze p o 1945 r . , n i e m o ż n a

o d e r w a n i u ; a b y zrozumieć

należy

i

p r z y b y l i na teren

podział

etnograficzna,

Część p i e r w s z a

opra­

j e s t w o p a r c i u o d a n e h i s t o r y c z n e i sporą ilość p r a c w c z e ś n i e j s z y c h

doty­

czących

Cyganów.

Największą

chyba

jednak

oparta głównie n a badaniach t e r e n o w y c h

wartość

przedstawia

i wzbogacona

część

d l a porównania

druga,

informa­

c j a m i dotyczącymi Cyganów z i n n y c h krajów.
Najdawniejsze
średniowiecza,

wiadomości

początkowo

o Cyganach

rzadkie

w

Europie

i niejasne,

pochodzą

stopniowo

już z w c z e s n e g o

stają

się

coraz

dokład­

n i e j s z e . W k r o n i k a c h z a c z ę ł y się p o j a w i a ć o p i s y i c h s p o s o b u życia, k t ó r y o d d a w n a
zwrócił

n a siebie

potezy

uwagę, powstawały

dotyczące i c h pochodzenia.

k o z n a w s t w o , p r z y j e g o też p o m o c y
wiodącą

z Indii

vathova

swoją

przez Persję

Nie

wiadomo

podobne,

że

doszli

dosyć w a ż n ą

cyganologii

i A r m e n i ę . O d t y c h zagadnień

trwających

następnie

do omówienia

aż d o zakończenia

dokładnie, k i e d y

w a c j i , ale na p e w n o

niejednokrotnie fantastyczne h i ­

rozpoczyna

zarządzeń

I I wojny

p o j a w i l i się C y g a n i e

tutaj

światowej.

już w

XIV

otrzymali w

w . Słowacja

odegrała

1423 r . p i e r w s z y

w

Z

upływem

Cyganów;
balizm,
trwają

krajami

l a t pogarsza

oskarżani

coraz

—

są

częściej

o

dogodne

się

poprawie. Potem

i okupacji; ogromne

jednak

kradzieże,

zdarzają

warunki

do egzystencji

i c h położenie

rozbój,

się p r o c e s y

przeciw

światowej

monet,

nim i

Cyganów
cesarza

również

chronili

Zachodniej.
— w po­

i osiedlania

i narasta

fałszowanie

Sło­

od

s y t u a c j a ówczesnej Słowacji stworzyła C y g a n o m

aż d o X I X w . P o I w o j n i e

większej
towej

z innymi

w

prawdo­

dziejach

list przewodni

uciekając p r z e d r e p r e s j a m i i p r z e ś l a d o w a n i a m i w E u r o p i e

Polityczno-ekonomiczna
równaniu

E. H o r -

p r z e s z l i p r z e z p o ł u d n i o w ą j e j część w 1417 r., a j e s t

rolę. T u t a j

języ­

antycygań-

po raz pierwszy

Z y g m u n t a , który ułatwił i m p r z e n i k a n i e d o i n n y c h krajów, t u t a j
się m a s o w o

dało

można było w y k r y ć drogę C y g a n ó w d o E u r o p y

pracę, p r z e c h o d z ą c

s k i c h i prześladowań

przeróżne

L e c z początek n a u k o w e j

ilość
a

nawet

z różnym

się.

skarg

na

kani­

nasileniem

położenie i c h w Słowacji n i e uległo

nadszedł t r a g i c z n y d l a C y g a n ó w
ilości w y m o r d o w a l i

Niemcy,

okres

I I wojny

część —• zwłaszcza

świa­
mło­

dzież — zbiegła w g ó r y d o p a r t y z a n t k i . D o p i e r o p o w s t a n i e s ł o w a c k i e i zakończenie
wojny,

a

następnie

systematycznego

działalność

powojenna

władz

państwowych

rozpoczęły

okres

polepszania i c h d o l i w Słowacji.

W s u m i e w sześciu r o z d z i a ł a c h p r z e d s t a w i ł a E . H o r v a t h o v a dosyć

wyczerpująco

historię C y g a n ó w w E u r o p i e , ze s z c z e g ó l n y m u w z g l ę d n i e n i e m S ł o w a c j i i tą częścią

�541

RECENZJE

książki

jako

mniej

znaną

i n i e występującą

w

innych opracowaniach

zajęliśmy

się t u t a j dłużej.
Najciekawszą

i najwięcej

n o w e g o wnoszącą

druga pracy — etnograficzna.
kolejno

omawia

się i z a w o d ó w
wacji

i analizuje. Rozpoczyna
cygańskich. W ś r ó d

na głównym

miejscu

do poznania

Cyganów

jest

część

A u t o r k a wydzieliła t u k i l k a g r u p t e m a t y c z n y c h
od przedstawienia

zawodów

sposobów

u p r a w i a n y c h przez

należy w y m i e n i ć

muzykanctwo

Cyganów

i taniec,

w

dalej

Pod
wali

Sło­

kowal­

s t w o i h a n d e l k o ń m i , z w ł a s z c z a z t y m o s t a t n i m z w i ą z a n y b y ł cały s z e r e g —
oszukańczych —

i te

utrzymania

często

umiejętności.

koniec

XIX

w . zaczęli

o n i z Bałkanów

pojawiać

się w

i Polski, z Bałkanów

Słowacji

niedźwiednicy,

p r z y b y w a l i także C y g a n i e

przyby­

z

tresowa­

n y m i małpami.
Dosyć

szeroko

—

wśród

pewne g r u p y Cyganów

zawodów

zajmowały

—

reprezentowana

była

n i a k i , i n n e p r o d u k o w a ł y p r z e d m i o t y ze słomy. W Z a c h o d n i e j
wsiach

Cyganki

sprzedające

które g r u p y zajmowały
niewypalanych

glinę, k t ó r e j

i zajmują

cegieł.

Wśród

obróbka

się k o s z y k a r s t w e m , w y r a b i a j ą c
używano

się d o d z i s i a j

zawodów

uprawianych

ziem­

S ł o w a c j i chodziły p o

do leczenia

produkcją

drewna,

kosze na

reumatyzmu.

Nie­

i sprzedażą

surowych,

Cyganów,

zwłaszcza

przez

koczowników, ważną rolę odgrywała magia, lecznictwo, wróżba i żebractwo. W l a ­
tach powojennych
tami,

z

szabru,

wiele

a

g r u p Cyganów

nawet

spekulacji

utrzymywało

kartkami

się z h a n d l u z ł o m e m ,

żywnościowymi.

Możliwe,

k t ó r e z w y m i e n i o n y c h zajęć zostały p r z e z C y g a n ó w p r z y n i e s i o n e
jak

taniec, m u z y k a , k o w a l s t w o

—

lecz wykształcenie

szma­

że

nie­

jeszcze z I n d i i

wielu nowych

dokonało

—
się

na p e w n o p o d w p ł y w e m warunków europejskich.
W b e z p o ś r e d n i e j zależności o d s p o s o b u g o s p o d a r k i i o d k r a j u , w k t ó r y m
bywają,

pozostaje

domowych
E.

Ulubioną

potrawą

Cyganów

jest

mięso

prze­

zwierząt

l u b d z i k i c h — j a k susły, j e ż e — łapanych w e w n y k i l u b pułapki.

Horvathova

bóta",

pożywienie.

podaje

„hurdipe"

(z

sposoby

przyrządzania

wnętrzności

zabitych

potraw

z mięsa

zwierząt),

placków

—

„goja",

—

„bokoli",

Dalej
„gomklu­

sek — „ p h a r a d e " i t d . , następnie o m a w i a cygańską odzież.
Jednym
Wędrowny
mostwa

z zasadniczych
charakter

był łatwy

wskaźników

życia

Cyganów

do przenoszenia

n i c h namiotów s p o t y k a m y

poziomu

kultury

spowodował,

że

jest

sposób

powszechnym

namiot. Pierwsze w z m i a n k i

mieszkania.
typem

o używniu

już w X V w . N a m i o t y r ó ż n e j w i e l k o ś c i i kształtu

prze­

n o s z o n e b y ł y n a k o n i a c h , osłach, mułach, bądź n a w ł a s n y c h p l e c a c h . Już w
i

X I X w . zaczęli C y g a n i e

r o l ę mieszkań. W

kupować

Słowacji

o d r o l n i k ó w w o z y , spełniające

Cyganie

używali

często

do­
przez

XVIII
również

lekkich drabiniastych wozów

dosto­

s o w a n y c h d o t r u d n e g o t e r e n u . N a n i c h p r z e w o ż o n o cały d o b y t e k , n a m i o t y i s p r z ę t y
gospodarskie.

I n n y m t y p e m mieszkań z w i ą z a n y m z p r z e c h o d z e n i e m

z o s i a d ł y m t r y b e m życia b y ł y k o l i b y b u d o w a n e

t e n t y p u ż y w a n y b y ł jeszcze d o n i e d a w n a . Z i e m i a n e k
koczownicze,
Według
w

p r z e z cały

danych

spisu

r o k mieszkała
z

ziemiankach. Zniknęły

t y l k o z r z a d k a używają
zarobku.

Przejściowy

półziemianki,

których

XIX

w.

Vs

w

nich

Cyganów

używały w zimie g r u p y

znaczna

część C y g a n ó w

osiadłych

one j a k o trwałe m i e s z k a n i a

w

Słowacji

dach

ziemiankami

wsparty

był

a domem

na podmurówce,

mieszkała

zaś

stanowią
wgłębione

n a 40—60 c m w z i e m i ę . D a c h k r y t y b y ł często d e s k a m i , b o k i z k a m i e n i a ,
n y c h cegieł l u b d r e w n a , całość w y m a z a n a
się d r z w i i o k i e n k o .

jeszcze

poszukiwaniu

jednoizbowym
wnętrze

pół-

osiadłych.

po ostatniej w o j n i e ,

i c h r o d z i n y , k t ó r e w l e c i e idą d o m i a s t a w

t y p między

n a osiadły l u b

z gałęzi n a w z ó r k o l i b p a s t e r s k i c h ;

niepalo-

gliną i p o b i e l o n a . W s z c z y c i e z n a j d o w a ł y

�542

RECENZJE

Dalszym

typem rozwojowym,

do k t ó r e g o p r z e s z l i C y g a n i e

z i e m i a n e k , był d o m j e d n o i z b o w y
nych z drzewa

od ziemianek

b u d o w a n y w zależności o d w a r u n k ó w

l u b gliny w g w z o r u miejscowego.

i pół-

geograficz­

D o k r y c i a dachu używali

desek

l u b słomy. W y p o s a ż e n i e w n ę t r z a s t a n o w i ł żelazny p i e c y k , c z a s a m i d r e w n i a n e
cze d o s p a n i a , r z a d z i e j

s k r z y n i a n a odzież, s t o l i k i ł a w k i . T y p d o s k o n a l s z y

wiły domy dwuizbowe. Powstawały
mieszczenia

przedsionka, potem
puje

obecnie

Cyganów

one p r z e z d o b u d o w a n i e

do d o m u jednoizbowego,
w

przekształciło się w

największej

domy

pomieszczenie

izbowe

drugiego węższego p o ­

to początkowo

spełniało

kuchnię. T y p d o m u d w u i z b o w e g o

ilości w a r i a n t ó w .

t r z y i więcej

pry­

stano­
rolę

wystę­

Coraz

częściej

zdarzają

n i e odbiegające

wzorem

od domów

się

nie-Cy-

wśród

lecznictwo

ludowe

ganów.
W

dalszej

części

pracy

E. H o r v a t h o v a

omawia

higienę

w ś r ó d C y g a n ó w , p o d a j e też s z e r e g p r z y k ł a d ó w i sposobów
Znacznie

trudniejsza do badania od k u l t u r y m a t e r i a l n e j jest k u l t u r a

Ż y c i e r o d z i n n e i społeczne, p r a w o
uchwytne
wpływ

i

leczenia.

i

bardziej

otoczenia,

intymne. I

lecz p o z a

zwyczajowe,
w

tej

obrzędy —

dziedzinie

t y m pozostało w i e l e

życia

duchowa.

to zagadnienia
Cyganów

trudno

zaznaczył

s w o i s t y c h c e c h , zwłaszcza

się

u ko­

czowników.
Na

czele

grupy

Cyganów

stał

wewnętrznych i reprezentujący
była

dożywotnia,

stara

matka

—

„vajda"

decydujący

grupę n a zewnątrz. W

ale

nie dziedziczna.

jedna

z najstarszych

Drugą

we

wszystkich

ważną

osobą

i najmądrzejszych

była

kobiet

„phuri
w

dalszej

zawierania
grzebem

części

autorka mówi

małżeństw, z w y c z a j e

o m a g i i miłosnej,

weselne,

zwyczaje

omawia

zasady

sposoby

związane z n a r o d z i n a m i i p o ­

i związane z n i m i w i e r z e n i a . Następnie m ó w i o d e m o n a c h
w

diabła i d o b r e

i leśnych w i ­

c z a r o d z i e j k i . P r z e j ś c i e n a osiadły t r y b życia

wody,

wywołało

z m i a n y i w k u l t u r z e d u c h o w e j Cyganów. W p i e r w s z y m rzędzie zanikły f o r m y
łecznej o r g a n i z a c j i , upadła r o l a „ v a j d y " , a d a l e j nastąpiły z m i a n y w
n y m i w ogólnym poziomie
W

Słowacji

którego w

obecnie.

W

CSR znajdowało

pracy

przedstawia

E. H o r v a t h o v a

1947 r . p r z e p r o w a d z o n o

się 101 200 C y g a n ó w , w

w

sytuację

stąpiło

Cyganów,

automatycznie,

Akcję
wśród

uświadomienie

osiedlania

nich

akcji

potrzeba
i

t y m 5000 k o c z o w n i k ó w

sobie

praw

i obowiązków

było

wiele

wysiłku,

p r o d u k t y w i z a c j i Cyganów

uświadamiającej,

zwrócono

(przy­

aby tego
od

dokonać.
przeprowadzenia

na podniesienie

stanu

zdro­

w o t n o ś c i i h i g i e n y , u m o ż l i w i o n o i n a k a z a n o posyłanie d z i e c i d o szkół. O r g a n a
nowe

otrzymały

wytyczne,

n i u się. P r z e p r o w a d z o n y

a b y pomagać C y g a n o m

niczy

żywot.

Oprócz

poziom

republiki

—

rozrzuconych

koczowników
osadach

najbardziej

tysięcy

Cyganów

cygańskich

osad

wiedzie

o p i e r a l i się w p ł y w o m

i

koczow­
najniższy

z a m i e s z k a l i w l i c z n i e — zwłaszcza w

cygańskich

(w

1955 r . w

Słowacji

osad, a ż y ł o w n i c h 95 092 C y g a n ó w ) . W z w i ą z k u z t y m w
o likwidacji

tere­

osiedle­

życia C y g a n ó w w c i ą ż jeszcze n i s k i ; p o z a t y m

jeszcze k i l k a

stopień życia r e p r e z e n t o w a l i C y g a n i e
cji

znalezieniu pracy i

n a p r z e ł o m i e 1952/1953 r . k o l e j n y s p i s pokazał, że s y t u a c j a

n a d a l n i e j e s t zadowalająca,
w y k a z a ł , że n a t e r e n i e

w

my­

obywatelskich nie na­

rozpoczęto

uwagę

Cy­

całej r e p u b l i c e s p i s , w g

b y ł y c h p o części już p o zakończeniu I I w o j n y ś w i a t o w e j ) . Z m i a n y w s p o s o b i e
ślenia

spo­

życiu r o d z i n ­

kultury.

o s t a t n i e j części o m a w i a n e j

ganów w

—

która

naradach.
i

łach, o w a m p i r a c h , s t r z y g a c h ssących ze śpiącego k r e w , o d u c h a c h z i e m i i
o wierze

ta

daj"

grupie,

znała się n a l e c z e n i u i m a g i i , pomagała p r z y p o r o d a c h , uczestniczyła w
W

sprawach

większości g r u p f u n k c j a

i przydzieleniu

Cyganom

było

1956 r . zapadła
działek

Słowa­

1305 t a k i c h
uchwała

budowlanych lub

�543

RECENZJE

mieszkań w

m i a s t a c h i pomiędzy

ludnością niecygańską. W

n a k a z o s i e d l e n i a się d l a r e s z t y k o c z u j ą c y c h

1958 r .

wprowadzono

Cyganów.

O d o s t a t n i e j w o j n y , a z w ł a s z c z a o d 1958 r., p o z i o m życia C y g a n ó w podniósł się
bardzo

wyraźnie,

w o d z i , że w

coraz

aktywniej

uczestniczą

oni w

C S R S d o k o n a ł się t r w a ł y postęp w

życiu

drodze

całego

kraju,

do rozwiązania

co d o ­

problemu

cygańskiego.
W

Naukowe

zainteresowania

1930 r . w

Koszycach

k u l t u r n e povznesenie

Cyganami

w

powstała L i g a

Ciganov),

Słowacji

datują

się o d dosyć

Kulturalnego Rozwoju

Cyganów

ukazało się s z e r e g p u b l i k a c j i d o t y c z ą c y c h

Cyganów,

jest o m a w i a n a
mieścić

analizującej

wyżej

również

i c h sytuację.

książka E . H o r v a t h o v e j .

rozdział

omawiający

okazało się j e d n a k , że z a g a d n i e n i e
nego

opracowania.

najcenniejsze
ewolucji

jest

Pierwszą

W
w

części

Początkowo

twórczość

tego

planowała

poetycką

i

dokładniej

rodzaju

n i m wprowadzenie

zwraca

pewnej

uwagę

muzyczną

Cyganów,

rozdział

systematyzacji,

pracą

a u t o r k a za­

t o , ze w z g l ę d u n a obszerność, w y m a g a

etnograficznej

cygańskich m i e s z k a ń

chyba

odręb­

Mieszkania;

pokazanie

od n a j p r o s t s z y c h , łatwo przenośnych

pre

Cyganów,

i c h j ę z y k a i s p o s o b u życia, l e c z n i e b y ł o w ś r ó d n i c h o m a w i a j ą c e j s z e r z e j ,
życie

dawna.

(Liga

form

drogi

do

dzi­

ale

już

siejszego d o m u m i e j s k i e g o .
Ciekawe,

co

prezentowana
i

przyniesie

książka

dalsza

praca

stanowi bardzo

E. H o r v a t h o v e j

cenną

t o n i e t y l k o słowackiej, lecz i światowej. L i t e r a t u r a

j e s t dosyć b o g a t a ,

co r o k u p r z y b y w a j ą

nowe

nad Cyganami,

i potrzebną

pozycję

w

cyganologii,

cyganologiczna

p u b l i k a c j e , najczęściej

na

świecie

j e d n a k są t o

k r ó t k i e o p r a c o w a n i a w ą s k i c h t e m a t y c z n i e zagadnień. P r a c t e g o t y p u j a k „ C i g a n i n a
S l o v e n s k u " , t a k interesująco p r z e d s t a w i o n y c h i t a k b o g a t y c h m a t e r i a ł o w o , n i e j e s t
w i e l e , i t y m cenniejsze

j e s t dzieło E . H o r v a t h o v e j .
Lech.

MUVELTSEG

ES

HAGYOMANY

(Kultura

i

Tradycja),

Studia

H u n g a r i a e e t C e n t r a l i s ac O r i e n t a l i s E u r o p a e . R o c z n i k i I n s t y t u t u

Mróz

Ethnologica

Etnograficznego

U n i w e r s y t e t u L . K o s s u t h a w D e b r e c z y n i e , t . 7: 1965.
N a j n o w s z y t o m „ K u l t u r y i T r a d y c j i " z a w i e r a t y l k o jedną pozycję, a m i a n o w i c i e
monografię pasterstwa u w s c h o d n i c h P a l o c ó w
opracowaną przez Attilę P a l a d i - K o v a c s , w y w o d z ą c e g o się z k r ę g u m ł o d y c h w s p ó ł p r a c o w n i k ó w z n a k o m i t e g o p r o ­
fesora B. G u n d y . A u t o r przeprowadzał p o s z u k i w a n i a terenowe i kwerendę a r c h i ­
w a l n ą ( E g e r i M i s k o l c ) w ciągu 4 l a t , t j . o d 1961 d o 1964 r., p r z y w y d a t n e j p o m o c y
W ę g i e r s k i e j A k a d e m i i N a u k . Z a g a d n i e n i e p a s t e r s t w a u P a l o c ó w s t a n o w i ł o część
składową ogólnego p r o g r a m u b a d a w c z e g o I n s t y t u t u E t n o g r a f i c z n e g o U n i w e r s y t e t u
Lajosa Kossutha w Debreczynie.
1

Pasterstwo

węgierskie

od d a w n a

stanowiło

fascynujący

temat

dla rodzimych

i o b c y c h e t n o l o g ó w , toteż i s t n i e j e s z e r e g c e n n y c h p u b l i k a c j i z t e g o z a k r e s u , z a r ó w ­
no

materiałowych

i

opisowych,

j a k również

studiów

analityczno-porównawczych

o r a z ujęć s y n t e t y c z n y c h . P r a c e t e dotyczą b ą d ź całego o b s z a r u e t n i c z n e g o
bądź poszczególnych
kała się z n a c z n e j
pasterstwem

regionów

liczby

Paloców,

ficznej. Monografia

i krain,

opracowań. D o t e j p o r y

niezwykle

Paladi-Kovacsa

ciekawej,

mocno

zwłaszcza W i e l k a
jednakże

nikt

Palócok

tradycjonalnej

pdsztorkoddsa,

Węgier,

Nizina

docze­

nie zajmował
grupy

n i e w ą t p l i w i e zapełni t ę d o t k l i w ą

A. P a l a d i - K o v a c s ,
A keleti
g l o m a n y " , t . 7: 1965, ss. 7—214, n l b . 6.
1

z których

się

etnogra­

lukę.

„ M u v e l t s e g es H a -

�544

RECENZJE

Grupa Paloców zamieszkuje
Cserhńt, M a t r a i B i i k k )

g ó r z y s t y o b s z a r północnych W ę g i e r ( g ó r y B ó r z s ó n y ,

zamknięty

w

granicach administracyjnych k i l k u

komita­

t ó w . A u t o r z a w ę z i ł t e r e n s w y c h badań d o w s c h o d n i e j części k r a j u P a l o c ó w , k t ó r e j
2

zachodnią

granicę

stanowi rzeka

Tarna,

wschodnią

rzeka

Sajó,

południową

góry

B i i k k , a północną p a ń s t w o w a g r a n i c a z Czechosłowacją.
P a l ś . d i - K o v a c s w z i ą ł za c e l p r z e d s t a w i e n i e r ó ż n y c h t y p ó w h o d o w l i i p a s t e r s t w a
o w i e c w h i s t o r y c z n y m r o z w o j u , określenie m i e j s c a i z n a c z e n i a
łeczno-gospodarczym
pomiędzy

życiu

ludności

pastersko-hodowlaną

palockiej,

gospodarką

a

następnie

omawianego

owczarstwa
wyważenie

regionu

w

w

spo­

proporcji

stosunku

do

całokształtu w ę g i e r s k i e j h o d o w l i .
R e c e n z o w a n a p r a c a składa się •— łącznie z w p r o w a d z e n i e m

i podsumowaniem —

z 8 rozdziałów, poświęconych poszczególnym t e m a t o m z z a k r e s u h o d o w l i i p a s t e r ­
s t w a . Każdy t e m a t autor rozważa p o d w i e l o m a a s p e k t a m i . N a t y l e , n a i l e
materiał

źródłowy,

autor

związków, przyczyn

przeprowadza

i uwarunkowań

z w r o t n e w i c h procesie

retrospektywną

analizę

pozwala

zjawisk,

szuka

i c h przeobrażeń oraz w y p u n k t o w u j e m o m e n t y

rozwojowym.

Palśdi-Kovacs stale m a n a uwadze

zróżnico­

w a n i e społeczne, m a j ą t k o w e i z a w o d o w e w y s t ę p u j ą c e w j e d n o l i t e j e t n i c z n i e

grupie

P a l o c ó w , śledzi r ó w n i e ż p r z e g r u p o w a n i a m i ę d z y w a r s t w o w e w y s t ę p u j ą c e w p o s z c z e ­
gólnych okresach
politycznych,

dziejowych

prowadzące

w

wyniku

również

do

zmian sytuacji ekonomicznych

przeobrażeń

w

zakresie

i

układów

narzędzi,

środków

i stosunków p r o d u k c j i .
A u t o r s t a r a się p r z e p r o w a d z a ć a n a l o g i e p o m i ę d z y o w c z a r s t w e m

terenu wschod­

n i c h Paloców a hodowlą i p a s t e r s t w e m o w i e c i n n y c h regionów W ę g i e r i obszarów
sąsiednich. U d a j e
dobrać

tychczasowych
i

m u się t o w o g ó l n y c h z a r y s a c h , w szczegółach n i e z a w s z e

odpowiednie

jego

komponenty.

opracowań oraz

poprzedników,

Ze

niewyczerpanie

nie wszystkie

elementy

porównywalne. Starannie gromadzony
niał

braki

w

materiale

autor

Wprowadzeniu

bowiem

n a różnorodność

może

ujęć

do­

t e m a t u , zarówno przez autora, j a k
w

zakresie

pasterstwa

mogą

być

m a t e r i a ł l e k s y k a l n y n i e j e d n o k r o t n i e uzupeł­

etnograficznym,

i d o d a t k o w o naświetlać b a d a n e
We

względu

pozwalał

również

pełniej

interpretować

zjawiska.
kreśli

dzieje

historyczne

i gospodarcze

omawianego

r e g i o n u . Z całą p e w n o ś c i ą m o ż n a s t w i e r d z i ć , że w ę g i e r s k i e o s a d n i c t w o n a t y m t e ­
renie

wywodzi

z XIII

się z X

i X I w . Szereg miejscowości

stulecia. Począwszy

o d średniowiecza,

posiada

ludność

dyplomy

poszczególnych

n i e m a l w y ł ą c z n i e w ę g i e r s k a . D o 1848 r . część ludności w c h o d z i ł a w

lokacyjne
gmin

skład

była

podda­

n y c h w i e l k i e j własności ś w i e c k i e j i d u c h o w n e j , część zaś, p r z e w a ż n i e d r o b n a
chta zagrodowa,
zajmowała
ności

się p r a c a m i r o l n y m i i h o d o w l ą . P o m i ę d z y o b y d w i e m a

istniała

osadnictwa

b y ł a w o l n a — i n a ogół niezamożna, w i ę c bez p o m o c y

duża

dyferencjacja,

i charakterze

przejawiająca

zabudowań

się

oraz systemie

przede

kategoriami

wszystkim

gospodarowania.

j ę c i e m ludności b y ł o r o l n i c t w o i h o d o w l a b y d ł a . Jeszcze w X I X w .
systemem
dodatkowe
niały

roli

była

trójpolówka,

przy

czym

każdorazowy

głównie

Ugory

zlikwidowano

z i e m n i a k i , kukurydzę

dopiero

z początkiem

i rośliny

pastewne.

w. dokonano komasacji nadmiernie rozproszonych

lud­

w

typie

Głównym

za­

powszechnym
ugór

służył

p a s t w i s k o d l a h o d o w a n y c h z w i e r z ą t , k t ó r e spasając r ó w n o c z e ś n i e

go n a w o z e m .

Uprawiano
XIX

uprawy

szla­

najemnej

za

użyź­

obecnego stulecia.
W

drugiej

połowie

g r u n t ó w chłopskich.

Mimo

t o w r o l n i c t w i e n i e nastąpiła z b y t w i e l k a p o p r a w a ze w z g l ę d u n a złą jakość g l e b y .
P r o d u k c j a r o l n a z a l e d w i e zaspokajała
Jest t o obszar
dość r o z l e g ł y .
2

m n i e j więcej

k o n s u m p c j ę lokalną. W i ę k s z e k o r z y ś c i

równy k i l k u naszym

regionom

przy-

górskim, a więc

�545

RECENZJE

nosiła
w

natomiast

hodowla

w i e l k i c h majątkach,

poczesne m i e j s c e

zwierząt, t j . owiec, nierogacizny

jak i w

zajmowały

gospodarstwach

i bydła, i t o

chłopskich. W

zarówno

hodowli

zwierząt

o w c e i dziś jeszcze p o d t y m w z g l ę d e m k r a j

Paloców

m a ogromne znaczenie w skali k r a j o w e j .
Z

kolei autor przechodzi

do bardziej

szczegółowych

rozważań. W

rozdziale

rozróżnia 3 t y p y h o d o w l i o w i e c : h o d o w l ę chłopską, d w o r s k ą i pasterską, p r z y
każdy

z

wymienionych

typów

ulega

w s i a c h p a l o c k i c h najpoważniejszą
wielka

r o d z i n a , która

dokonanych w
kich

w

wewnętrznym

stanie

szczątkowym

przetrwała
Józefa

ilości r o d z i n , w

chałupniczej
nianie

się

odsetek

d o dziś. W e d ł u g

I I stosunek

i m a ł y c h r o d z i n układał się r ó ż n i e : w e w s i a c h

dził d o 45°/o, n a j m n i e j s z y

podziałom.

i b a r d z o specyficzną jednostką produkcyjną

l a t a c h 1784—1787 z p o l e c e n i a

p r z e k r a c z a ł 40°/o ogólnej

w

dodatkowo

pańszczyźnianych

spisów

był wśród

docho­

bezrolnej,

ludności. I m p a k t k a p i t a l i z m u n a w i e ś s p o w o d o w a ł s t o p n i o w e

więzi

społecznej

i gospodarczej

ciągu X I X w . d o p r o w a d z i ł o

wielkiej

do j e j a t r o f i i .

rodziny,

co w

Charakterystyczny

hodowanych

i owiec zajmowali

w gospodarstwach

rozluź­

konsekwencji

dla wielkiej

d z i n y b y ł w y r a ź n y podział zajęć n a r o l n i c z e i h o d o w l a n e . W y p a s a n i e m
k o n i , nierogacizny

wiel­

niejednokrotnie

zamożniejszych

wielkich rodzin notowany

We
była

procentowy

szlacheckich

II

czym

ro­

s t a d bydła,

się nieżonaci c z ł o n k o w i e r o d z i n y . Ilość o w i e c

w i e l k i c h r o d z i n zależnie o d w s i i o k r e s u

wynosiła

o d 50—250 s z t u k .
We

wsiach

pańszczyźnianych

początek

indywidualnej

gospodarce

chłopskiej

d a ł o uwłaszczenie w 1848 r . Z n i e s i e n i e poddaństwa n i e w y r ó w n a ł o j e d n a k
c y c h już o d d a w n a

istnieją­

różnic m a j ą t k o w y c h , k t ó r e z postępującą kapitalizacją w s i c o r a z

b a r d z i e j się pogłębiały.

Nieliczna w a r s t w a bogaczy w i e j s k i c h

w i ę k s z ą część areału r o l n e g o ,

skupiała w s w y m

ręku

p o d c z a s g d y ubożejące c h ł o p s t w o g o s p o d a r o w a ł o z a ­

l e d w i e n a p a r u m o r g a c h z i e m i . Z a m o ż n i g o s p o d a r z e p o s i a d a l i s t a d a liczące 100—200
sztuk

owiec

wypasanych

przez

najemnych

pasterzy.

W

biednych

gospodarstwach

hodowano

od k i l k u do k i l k u n a s t u owiec. Zazwyczaj k i l k u gospodarzy

owce

wspólne

we

koszty

budowy

Rozmiar

stado,

letnich

hodowli

wspólnie

schronów

w

n a w e t najzamożniejszych

opłacało

pasterza,

dla wypasanego

wielkiej

własności

nieporównanie

przewyższał

zajmowało

wypasanych

owiec

oraz

hodowlę

gospodarzy. I t a k n p . d w o r s k i e stada o w i e c liczyły

z i m ą 26—27 t y s . o w i e c . W y p a s e m
procent

łączyło s w o j e

pastwiska

inwentarza.

1000 s z t u k , a w m a j ą t k u h r . K a r o l y i G y o r g i w y p a s a n o
Niewielki

dzierżawę

ponad

w 1868 r . l a t e m 31—32 t y s . ,

się 10 b a c ó w i 80 juhasów.
należał

do

pasterzy,

P a s t e r z e r e k r u t u j ą c y się p r z e w a ż n i e z ludności b e z r o l n e j

głównie

n i e posiadającej

baców.
pastwisk

w y p a s a l i s w o j e o w c e łącznie z p o w i e r z o n y m i i m s t a d a m i . Z a l e ż n i e o d o k r e s u i t e r e ­
nu

przepisy

wyraźnie regulowały

proporcje

pomiędzy

ilością o w i e c o d d a n y c h

pa­

s t e r z o w i w opiekę, a j e g o w ł a s n y m i .
W I I I rozdziale

zostały o m ó w i o n e r o d z a j e

-własnościowego. P r z e d s t a w i o n y
rozróżniono:
3) w s p ó l n e
chłopów

1)

pastwiska

pastwiska

wielkiej

dawnej

pańszczyźnianych;

5)

pastwisk z punktu widzenia

został s t a n s p r z e d
własności;

szlachty:

2)

I wojny
oddzielne

4) w s p ó l n e

wspólne

pastwiska

6) p a s t w i s k a chłopskie pochodzące z r e f o r m y

pastwiska

pastwiska
dawnych

prawno-

światowej, w

którym

dworskie;

urbarialne
bogaczy

byłych

wiejskich;

r o l n e j ; 7) p a s t w i s k a z a k u p i o n e

przez

pasterzy.
Na

wspólnych

pastwiskach

każdy

z udziałowców

p r o p o r c j o n a l n ą d o w i e l k o ś c i udziału ( p o s i a d a n e j

mógł

wypasać

ilość

owiec

ziemi).

P o d w z g l ę d e m jakości p a s t w i s k a k l a s y f i k o w a ł y się następująco: 1) l a s y : d ę b o w e ,
bukowe

i akacjowe;

2) p o r ę b y

35 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t. X I

leśne, k a r c z o w i s k a

i

dawne

pola

orne

ponownie

�546

RECENZJE

zalesiane;
gotne

3) u g o r y ; 4) ścierniska; 5) łąki n a s t o k a c h i g r z b i e t a c h w z g ó r z ; 6) w i l ­

łąki w

omawianego
sowy.
i

d o l i n a c h r z e k i p o t o k ó w . L a s porastający
obszaru

O w c e znajdowały

liście d r z e w

w

posiadał

oczywiście

największe

w i ę k s z ą część p o w i e r z c h n i

znaczenie

jako

teren

wypa­

t a m u r o z m a i c o n e p o ż y w i e n i e : trawę, młode pędy,

i krzewów,

a jesienią

grzyby,

gałązki

żołędzie, buczynę. W y p a s a n i e

owiec

l a s a c h p r a k t y c z n i e t r w a ł o cały r o k , b o o d l u t e g o d o g r u d n i a . N a łąkach

owce

p r z e b y w a ł y o d 24 I V d o 15 X I , o d s t y c z n i a d o m a r c a spasały o z i m i n y , o d 20 s i e r p n i a
do

grudnia —

jarzyny,

przez

sierpień, w r z e s i e ń

i

październik

ścierniska, a n a u g o r a c h p a s i o n o o d 24 I V d o 20 V I I I ( s y s t e m e m
Przedmiotem

rozważań z a w a r t y c h w I V rozdziale

wyganiano

je

na

koszarowania).

są stałe i o k r e s o w e

schrony

d l a o w i e c i p a s t e r z y . W X I X w . z d a r z a ł y się w y p a d k i t r z y m a n i a z w i e r z ą t w

jaski­

n i a c h . P r z e w a ż n i e j e d n a k w m i e j s c a c h stałego l u b dłuższego p o b y t u k o n s t r u o w a n o
pomieszczenia

dla owiec,

zwane

i s c h r o n d l a p a s t e r z y , t z w . kolyiba.

szallas,

Były

t o b a r d z o p r y m i t y w n e b u d o w l e , p r z y c z y m o w c z a r n i e n i e posiadały d a c h u , a k o l i b y
p a s t e r s k i e często b y ł y p ó ł z i e m i a n k a m i z n a d z i e m n y m d a c h e m , l u b też cały s c h r o n
pasterza stanowił d w u s p a d o w y
Na

o m a w i a n y m terenie

strukcja

w

d a c h n a s o c h a c h i półsoszkach, bez osłony ściennej.

b u d o w n i c t w i e p a s t e r s k i m występowała

wyłącznie

kon­

słupowa ścian. Ściany b y ł y bądź z p r z e p l a t a n y c h gałęzi l u b żerdzi, bądź

z faszyny.

Dach

o

konstrukcji

slegowej

d w o r s k i e czy k a p i t u l n e o w c z a r n i e

kryto

słomą,

trawą,

gałęziami.

i k o l i b y były solidniej budowane,

Jedynie

obszerniejsze,

szczególnie t e , w k t ó r y c h i n w e n t a r z z i m o w a ł , a l e k o n s t r u k c j a w z a s a d z i e b y ł a t a k a
sama, j a k w p r y m i t y w n y c h pomieszczeniach

s t a w i a n y c h przez pasterzy

chłopskiego

dobytku.
W

obrębie w s i o w c z a r n i e

znajdowały

się j e d y n i e w b o g a t y c h

gospodarstwach.

B i e d n i e j s i w m i n i o n y c h o k r e s a c h t r z y m a l i o w c e w i z b i e , a l e już o d końca u b i e g ł e g o
s t u l e c i a u m i e s z c z a n o j e w w y d z i e l o n y m kącie stodoły l u b s t a j n i .
V

rozdział t r a k t u j e

o h o d o w a n y c h zwierzętach i związanym z n i m c y k l u

r o c z n y c h . D o końca X V I I I w . w e w s i a c h w s c h o d n i c h P a l o c ó w h o d o w a n o

prac

wyłącznie

o w c e r a s y w ę g i e r s k i e j . O w c e t e j r a s y b y ł y b a r d z o w y t r z y m a ł e , dzięki c z e m u m o g ł y
przebywać na terenach w y p a s o w y c h

n i e m a l przez

pasterstwo

miało

XIX

na

omawianym

terenie

okrągły r o k , w związku z

charakter

ekstensywny.

w . w w i e l k i c h m a j ą t k a c h zaczęto h o d o w a ć s p r o w a d z o n e

m e r y n o s y , a z b i e g i e m c z a s u zaczęły się o n e p o j a w i a ć i w
d o p i e r o w połowie naszego stulecia w y e l i m i n o w a ł y
ską. N o w a ,

delikatniejsza rasa owiec

Z

czym

początkiem

z Europy

zachodniej

chłopskiej h o d o w l i , a l e

c a ł k o w i c i e d a w n ą rasę w ę g i e r ­

spowodowała z m i a n y w gospodarce

paszowej.

Merynosy

wymagały p r z e z i m o w a n i a w o w c z a r n i a c h i d o k a r m i a n i a . Niedobór włas­

nej paszy

hodowcy

uzupełniali n a d r o d z e

z a k u p u , n i e r z a d k o zza g r a n i c y (z d o l i n y

r z e k i R i m a i Sajó n a S ł o w a c j i ) .
Cykl

rocznych

zajęć

p a s t e r s k i c h zaczynał

się

24 k w i e t n i a , n a

W

t y m d n i u s t a d a spędzano n a l e t n i e t e r e n y w y p a s o w e .

w

asyście

psa. Jest

gospodarzy

rzeczą

znamienną,

że w

stadach wielkiej

czy wspólnych stadach b i e d o t y w i e j s k i e j

św.

Jerzego.

Stado prowadził
rodziny,

pasterz
bogatych

łączono o s o b n i k i bez

płci i w i e k u . J e d y n i e w d w o r s k i m p a s t e r s t w i e p r z e s t r z e g a n o

różnicy

izolacji i nie dopusz­

czano, a b y w j e d n y m s t a d z i e z n a j d o w a ł y się o w c e , jagnięta i t r y k i .
Pasterze

paloccy

posiadali

spory

zasób

racjonalnej

wiedzy

weterynaryjnej

i umiejętność p r z e p r o w a d z a n i a n i e k t ó r y c h z a b i e g ó w c h i r u r g i c z n y c h o r a z
w

l e c z n i c t w i e ziół. Jeśli u ż y w a n o z a b i e g ó w m a g i c z n y c h , t o j e d y n i e w

filaktycznych. W

m o m e n t y i r r a c j o n a l n e o b f i t o w a ł zwłaszcza p i e r w s z y

dzania stad (przechodzenie

stosowania
celach

dzień

p r z e z o s t r z e s i e k i e r y , żelazny łańcuch i t p . , k t ó r y c h

strzeganie miało n a celu zarówno odstraszenie demonów, j a k i z a p e w n i e n i e

pro­

wypę­
prze­

inwen-

�547

RECENZJE

t a r z o w i z d r o w i a , a t a k ż e płodności. P o w r ó t s t a d z l e t n i c h p a s t w i s k w d n i u Św. D e m e t r i u s z a l u b n a św. M i c h a ł a o b y w a ł się bez p r a k t y k m a g i c z n y c h .
Autor

przytacza

bogaty

materiał

gwarowy

dotyczący

nazw

zwierząt

płci i w i e k u , i m i o n i p r z e z w i s k , z a w o ł a ń i odpędzań i t p . P o d a j e b a r d z o
przebieg
i

wypasania

pojenie

pełny

zestaw

czynia

stad

n a różnych

zwierząt, z n a k o w a n i e ,

terenach

leczenie,

p a s t e r s k i c h akcesoriów,

wypasowych,

opisuje

dokarmianie

k a s t r o w a n i e i reprodukcję. D a j e

j a k dzwonki, laski, kije,

i t p . , łącznie z n a z e w n i c t w e m

według

szczegółowo

i spełnianą

funkcją,

również

batogi, torby, n a ­

materiałem

i

sposobem

wykonania.
Produktom

hodowli

ranów wskazuje

poświęcono

rozdział

n a t o , że g ł ó w n y m

celem

V I . Ogromna
gospodarki

ilość

hodowanych

ba­

pastersko-hodowlanej

było

mięso i w e ł n a . W l a t a c h p o p r z e d z a j ą c y c h I w o j n ę ś w i a t o w ą n a d r z e k a m i i p o t o k a m i
k o n s t r u o w a n o specjalne

kąpieliska, w k t ó r y c h odpłatnie, m y t o o w c e p r z e d

strzyże­

n i e m , spędzane n i e r a z z d a l e k i c h o k o l i c . M n i e j s i h o d o w c y s a m i s t r z y g l i s w o j e
w

w i e l k i c h posiadłościach z a j m o w a l i się t y m n a j e m n i p r a c o w n i c y . I s t n i e l i

dworscy

specjaliści

rozcinania

od w y p r a w i a n i a

skór, k t ó r e t r z e b a

j e j n a b r z u c h u , za p o m o c ą p o w i e t r z a

a mięso. B a r a n i n ę s p o ż y w a n o p r z y r z ą d z a n ą n a r ó ż n e
Ludność
Wielkiej
i vice

palocka

wykazywała

dużą

w

z owcy

pomiędzy

handlową.

bez
skórę

Zakupywane

przygranicznych wsiach

zwierzęta k u p o w a n e na Słowacji o d p r z e d a w a n o

versa,

ściągać

sposoby.

aktywność

N i z i n i e bydło i owce sprzedawano

było

wdmuchiwanego

owce,

również

na

słowackich

w k r a j u l u b włączano

do własnej h o d o w l i .
W

chłopskim

mlecznej.
wypasane
W

pasterstwie

Owce dojono
razem

z

nie

przywiązywano

matkami

ssały

je,

dworskiej hodowli 6-tygodniowe

dwa

do trzech

razy

z pastwiska mleko
zajmowała

wielkiej

nieregularnie, i to zwykle

dziennie.

W

co

wpływało

na

jagnięta o d s t a w i a n o
wielkiej

wagi

do

gospodarki

r a z n a dzień. Z r e s z t ą

rodzinie

mierny

jagnięta

rezultat

udoju.

od matek, a owce

dojono

codziennie

(w d r e w n i a n y m n a c z y n i u na plecach),

kto inny

którego

się n a j s t a r s z a k o b i e t a . B i e d n i chłopi, m a j ą c y s w o j e

przynosił

przetwórstwem

owce w e

wspólnych

s t a d a c h , o t r z y m y w a l i m l e k o w ilości p r o p o r c j o n a l n e j d o p o s i a d a n y c h o w i e c ,

według

u s t a l o n e j kolejności. Z a r ó w n o p a s t e r z e d w o r s c y , p a s t e r z e n a j m o w a n i p r z e z b o g a t y c h
chłopów,
powierzali
w

jak

niektórych

Żętyca

i

swoim

przez

dworach

bywała

biedotę

żonom, k t ó r e
istniały

do

wspólnego

zajmowały
specjalne

n i e k i e d y spożywana

stada,

przetwórstwo

się n i m w e

pomieszczenia

przez pasterzy,

własnej

przeznaczone

przeważnie

mleczne

kuchni.

Jedynie

na t e n cel.

jednak pojono

t r z o d ę chlewną. S e r o w c z y najchętniej j a d a n o ś w i e ż y l u b w p o s t a c i b r y n d z y .

nią

Rzadko

k i e d y r o b i o n o sery t w a r d e , wędzone.
Dodatkową

korzyść

gruntu. Zwykle

z

hodowanych

na noc stawiano koszar

owiec

otrzymywano

na ugorze

przez

koszarowanie

l u b ściernisku i

pozostawiano

w n i m owce, których nawóz użyźniał ziemię.
W

V I I rozdziale

autor

zajmuje

się

pochodzeniem

społecznym

i

narodowym

p a s t e r z y , i c h m i e j s c e m w społeczności w i e j s k i e j , odrębnością f o l k l o r u , s t r o j u ,
czości a r t y s t y c z n e j i p o ż y w i e n i a
Zarówno
wskazują
wacka,

dane

historyczne, j a k i samo

na węgierskie

która

emigrowała

pochodzenie
z

Gemeru,

brzmienie

znakomitej
miejscową

a

urządzenia

Karpat.

pasterstwo

o

sposoby

i

nazwisk

pasterzy

i c h większości.

n i e zasymilowała

n a d a l s w o j e g o języka i wzbogacając
lokalne

twór­

pasterskiego.

się

całkowicie,

terminologię o n a z w y
właściwe

palockich

Mniejszość

pasterstwu

sło­

używając

słowiańskie,
północnych

�548

RECENZJE

U
oraz

wschodnich Paloców

znajomość

t e r m i n o l o g i a dotycząca

o b u zajęć

siadającym z i e m i ę i z a j m u j ą c y m
wielkiej

pasterstwa
inna

i korzyści

jest w

płynących

społeczeństwie

się g ł ó w n i e r o l n i c t w e m , i n n a u p a s t e r z y ,

własności c z y w s p ó l n o t o m

r o d z i n n y m albo

ficzny

pasterzy
sposób

ze

społeczności

życia,

ubiór,

wiejskiej,

zwyczaje,

to małżeństwo

wierzenia,

a

nadto

już

się

autor

zastrzegł

n a początku

pomiędzy p a s t e r s t w e m badanego

—

zasadnicze

wyodrębnia­

endogamiczne,
poczucie

p r z e j a w i a n e w pieśniach i tańcach, w y r a ż a n e w b o g a t e j t w ó r c z o ś c i
Jak

hodowli
służących

wiejskim, tak, jak

są różnice dzielące w y m i e n i o n e w a r s t w y społeczne. G ł ó w n y m i c e c h a m i
jącymi

z

chłopskim, p o ­

specy­

niezależności,

plastycznej.

przeprowadzenie

pełnej

analogii

o b s z a r u a sąsiednimi t e r e n a m i w ę g i e r s k i m i i o b ­

c y m i j e s t b a r d z o t r u d n e , jeśli brać p o d u w a g ę w s z y s t k i e a s p e k t y b a d a n i a t e j g a ł ę z i
gospodarki.
I

t a k n p . jeśli i d z i e o s y s t e m p a s t e r s t w a r o d o w e g o w ł a ś c i w e g o w i e l k i e j

n i e , s p o t y k a się j e t y l k o n a s ł o w a c k i e j D e t y e

poza

zaś w o r g a n i z a c j i w y p a s u z e s p o ł o w e g o w i d o c z n e

k r a j e m Paloców.

rodzi­

Podobieństwa

są r ó w n i e ż w p a s t e r s t w i e

słowac­

k i m , a n a d t o p o l s k i m i rumuńskim.
N a o m a w i a n y m t e r e n i e g ł ó w n e k o r z y ś c i p ł y n ą c e z o w c z a r s t w a , t o mięso, w e ł n a
i

przychówek,

gierskiej
wieku,

co o d p o w i a d a

kierunkowi hodowli

(puszta). Także n a z e w n i c t w o
cech

zewnętrznych

jest

owiec

na Wielkiej

Nizinie

Wę­

dotyczące h o d o w a n y c h z w i e r z ą t w e d ł u g płci,

identyczne,

jak w

pasterstwie

nizinnym. Bliskie

z w i ą z k i łączą g ó r s k i e — p a l o c k i e , z n i z i n n y m b u d o w n i c t w e m p a s t e r s k i m . T a k n p .
w palockim owczarstwie
i pomieszczenia
wypasający
w

i sery t a k i e same, j a k n a puszcie. Pasterze

dworscy,

s t a d a z d a l e k a o d f o l w a r k u mieszkają, p o d o b n i e j a k p a s t e r z e

z puszty,

jednodworczych

mieszkają

d w o r s k i m s p o t y k a się s t a j n i e i s z o p y , s c h r o n y d l a p a s t e r z y

na mleczywo

razem

osiedlach,

zwanych

z rodzinami, przy

Bacowie,

tanya.

czym

przeważnie

żona z a j m u j e

ludzie

żonaci,

się p r z e t w ó r s t w e m

mlecz­

n y m , a s y n o w i e p o m a g a j ą w w y p a s i e . J e d y n i e j u h a s i , z w a n i b o j t a r o k , są bezżenni,
w c z y m upodobniają się m . i n . d o j u h a s ó w p o l s k i c h .
Słowaccy pasterze

w n i e ś l i d o p a s t e r s t w a w i e l e n o w y c h e l e m e n t ó w , które

przy­

j ę ł y się w r a z z n a z w ą i funkcją. W y m i e n i ć t u m o ż n a jedną z d o d a t k o w y c h k o r z y ś c i
płynących z h o d o w l i owiec,

a mianowicie koszarowanie

stosowane

w

w

zresztą

głównie

wielkiej rodzinie

gospodarce

dworskiej,

i i n d y w i d u a l n e j gospodarce

(także s t a w i a n i e
a

sporadycznie

bogatych

pod

wpływem

drewnianych o nazwach

słowackich

pasterzy.

Wprowadzili

słowiańskich i w o ł o s k i c h o r a z

j u ż k o s a r , k o m o r n i k a k o i , kolyiba,

szallds,

geletd,

dezsd,

hodowli

chłopów. R ó w n i e ż

t w ó r s t w o m l e c z n e , t r a k t o w a n e u P a l o c ó w m a r g i n a l n i e , r o z w i n ę ł o się w
dworskiej

koszara),

w

oni

prze­

gospodarce

szereg

naczyń

urządzeń, j a k w y m i e n i o n y
putyina,

gomolya,

zsengice

i szereg i n n y c h .
Zestawiwszy
specyficzną

wszystkie

postaci, zachowała

się w

pasterstwa rodowego
Paladi-Kovacs

wielkiej

przesłanek

rysunków

d o w n i o s k u , że

rodzinie, a jest r e l i k t e m dawnego

szczątkowej
węgierskiego

(plemiennego).
materiał t e r e n o w y

i

pomiarów

przeprowadzał

i a r c h i w a l n y , przejrzał

impo­

200 p o z y c j i , l i t e r a t u r ę p r z e d m i o t u , sporządził s z e r e g z e ­

s t a t y s t y c z n y c h , dysponował

fotografii,

i różnice a u t o r d o c h o d z i

u P a l o c ó w j e s t t a , która, co p r a w d a w

zebrał b o g a t y

nującą, b o przekraczającą
stawień

podobieństwa

formą p a s t e r s t w a

staranną

dobrym

materiałem

ilustracyjnym w

architektonicznych. Na
i

poprawną

analizę

g ó l n y c h z j a w i s k . N i e czuł się j e d n a k ż e d o s t a t e c z n i e

podstawie
i

interpretację

przygotowany

postaci

posiadanych
poszcze­

do w y s n u w a n i a

o s t a t e c z n y c h w n i o s k ó w — a taką r o z w a g ę się c h w a l i — bez p r z e p r o w a d z e n i a
d z i e j w n i k l i w y c h i w s z e c h s t r o n n y c h studiów.

*

bar­

�549

RECENZJE

Z e w z g l ę d u n a duże z a i n t e r e s o w a n i e

p o l s k i c h etnografów problematyką

ską, i t o szczególnie w K a r p a t a c h , s t u d i u m P a l a d i - K o v a c s a
kraju

Paloców,

leżącego

ukazało

w

którymś

piękny,

dla polskich

w

łuku

z bardziej

Karpat,

znanych

czytelników

jest

byłoby

cennym

języków.

Język

raczej

f r a n c u s k i e n i e z a d o w o l i i c h w pełni. W y d a j e
datność o m a w i a n e j
spotkałoby

paster­

poświęcone p a s t e r s t w u
nabytkiem, gdyby
węgierski,

niedostępny.

choć

Obszerne

się

bardzo

streszczenie

się, że ze w z g l ę d u n a w a r t o ś ć i p r z y ­

p r a c y n a l e ż a ł o b y ją p r z e d r u k o w a ć w „ A c t a E t h n o g r a p h i c a " , co

się z u z n a n i e m i w d z i ę c z n o ś c i ą

zainteresowanych

obcych

czytelników.

Zrena

REVISTA DE ETNOGRAFIE

Nizińska

S I F O L C L O R , B u c u r e s t i , t . 9: 1964 n r 2, 3, t . 1 0 :

1965 n r 1—6
„ R e v i s t a de E t n o g r a f i e s i F o l c l o r " , o r g a n I n s t y t u t u E t n o g r a f i i i F o l k l o r u A k a ­
d e m i i R L R ( I n s t i t u t u l de E t n o g r a f i e s i F o l c l o r A c a d e m i e i R P R ) , w y c h o d z i o d
1964 r . j a k o d a l s z y ciąg c z a s o p i s m a „ R e v i s t a de F o l c l o r " . J e s t t o d w u m i e s i ę c z n i k
posiadający następujący układ treści: „ S t u d i i " ( „ S t u d i a " ) , „ M a t e r i a l e " ( „ M a t e r i a ł y " ) ,
i „ N o t e si r e c e n z i i " („Komunikaty i recenzje"). A r t y k u ł y zamieszczane w „Studiach"
posiadają s t r e s z c z e n i a w j ę z y k u a n g i e l s k i m .
P r o b l e m a t y k a „ R e v i s t y de E t n o g r a f i i c i F o l c l o r " d o t y c z y
nych, f o l k l o r u literackiego, muzycznego
blematyce

etnograficznej

A . F o c h i , Dimitrie
i folklorysta) .

W

]

styczne

zawarte

zamieszczonych

Cantemir

w

etnograf

w pracach C a n t e m i r a . Materiały

następujące:

I I (Dymitr

materiały

etnograficz­

D o opracowań o p r o ­

„ S t u d i a c h " należą

ęi folclorist,

artykule t y m autor omawia

mołdawskich oraz zwyczajów

zagadnień

i choreograficznego.

Cantemir

etnograficzne

etnograficzne

etnograf
i folklory­

dotyczą

zwyczajów

t u r e c k i c h , a r a b s k i c h , p e r s k i c h i t a t a r s k i c h . Materiały

odnoszące się d o z w y c z a j ó w m o ł d a w s k i c h a u t o r d z i e l i n a c z t e r y g r u p y : 1.
z w i ą z a n e z ż y c i e m c z ł o w i e k a , 2. Z w y c z a j e
tyki

magiczne

i

przesądy,

4. Z w y c z a j e

Zwyczaje

z w i ą z a n e z r o k i e m o b r z ę d o w y m , 3. P r a k ­
społeczne.

Najbogatsze

z nich,

związane

z ż y c i e m c z ł o w i e k a , zwłaszcza z w y c z a j e w e s e l n e i p o g r z e b o w e , zostały p r z e z a u t o r a
artykułu

dokładnie

omówione. O d d z i e l n y

rozdział poświęcony

został m i t o l o g i i r u ­

m u ń s k i e j , z a w a r t e j w p r a c a c h C a n t e m i r a i próbach w i ą z a n i a j e j p r z e z n i e g o z m i ­
tologią grecko-rzymską. W
przez
oraz

Cantemira
dążenie

latach swej

zakończeniu a u t o r s t w i e r d z a , że m a t e r i a ł y

cechuje

wielka

do stworzenia

skrupulatność

obserwacji

s y s t e m u . Dzięki t y m z a l e t o m

i

zgromadzone

precyzyjność

opisu

n i e straciły o n e p o 250

w a r t o ś c i a C a n t e m i r m o ż e być u w a ż a n y za o j c a e t n o g r a f i i i f o l k l o r y ­

s t y k i rumuńskiej, a n a w e t o r i e n t a l n e j .
I.
w

Vladutiu,

pasterstwie

Nofiunea

„mocan"

de

rumuńskim) .

Autor

2

i językowe r o z p a t r u j e znaczenie
pasterzy
mocan.

wędrownych

jako

na dwie
swej

ín

i rozpowszechnienie

romlnesc

(Nazwa

terenowe,

„mocan"
archiwalne

t e r m i n ó w służących za

najwięcej

zarówno

zalicza

na terenach

tych,

stałych

g r a n i c a m i stałych

1
2

osiedli, a na i c h terenie

T . 9: 1964, s. 119—142.
T . 9: 1964, s. 143—157.

słowu

pasterzy

którzy

używają

terminu

siedzib,

j a k na

terenach

s w o i c h w ę d r ó w e k , d o d r u g i e j zaś t y c h , k t ó r z y określają się t e r m i n e m mocan
poza

nazwy

u w a g i poświęcając

w j a k i m jest ono używane, d z i e l i autor

grupy. Do pierwszej

nazwy,

pástoritul

o p a r c i u o materiały

transhumanti),

Ze względu n a znaczenie,

wędrownych
mocan

(pastoril

w

używają

nazwy

tylko

odpowiadającej

�550

RECENZJE

swej

etnicznej

przynależności.

j a k i m s ł o w o mocan
stępowania
Z

W

dalszej

części

p o d l e g a ł o i s t w i e r d z a , że w

miało ono znaczenie etniczne,

artykułu

etnograficzne,

i n n y c h n a z w , służących n a określenie p a s t e r z y ,

cioban,

i sibian,

pacurar

uwzględniając

autor

omawia

zmiany,

zależności o d o k r e s u i t e r e n u w y ­
z a w o d o w e l u b społeczne.

autor omawia

słowa:

ungurean,

i c h ewolucję i rozprzestrzenienie.

Artykuł

uzupełniają d w i e m a p k i p r z e d s t a w i a j ą c e w y s t ę p o w a n i e o m a w i a n y c h t e r m i n ó w
m a p k a w ę d r ó w e k p a s t e r s k i c h z z a z n a c z e n i e m i c h s z l a k ó w w czasach

oraz

dawniejszych

i w X X w.
R. V u l c f i n e s c u , Figurarea
nie

ręki

w rumuńskiej

archeologicznych

wśród

Na

się m o t y w ó w

nich

in ornamentica

populara,
Praca

ludowej) .
3

romind

opiera

dominującą

wstępie

autor

omawia

przyczyny,

antropomorficznych i stwierdza,
rolę. T a k i e

znaczenie w

jakie

ornamentyce

ręka

zajmuje

ręka,

w

społeczeństwach

pojawia

pierwotnych

z n e o l i t u , ręka

się d w u k i e r u n k o w o ś ć

rolnika
w

miał

charakter

(ręka

okresie

k l a s i e panującej

sposób a b s t r a k c y j n y j a k o r ę k a „ b o g a " , w

ręka

łowcy,

niewolnictwa

p r z e d s t a w i a n i u tego m o t y w u , związana

n i e m a n t a g o n i s t y c z n y c h k l a s społecznych. W

wiąże

ornament wystę­

magiczny

z o k r e s u brązu). W

zda­

narzędzie, będące

c z u c i a , c h w y t a n i a , a t a k u i o b r o n y . Sposób u j m o w a n i a m o t y w u r ę k i

hodowcy

jest w

ręki

zdobyła

a u t o r z panującym w d a n y m okresie światopoglądem. N a j s t a r s z y
pujący

materiałach
spowodowały

że m o t y w

n i e m a u t o r a , dzięki t e m u , że w y k s z t a ł c i ł a się j a k o w s z e c h s t r o n n e
organem

(Występowa­

się n a

i e t n o g r a f i c z n y c h , pochodzących z t e r e n u R u m u n i i oraz z o b s z a r u

karpacko-bałkańskiego.
pojawienie

miinii

ornamentyce

z istnie­

przedstawiana

klasie niewolników

przedstawia

się j ą w sposób k o n k r e t n y , r e a l i s t y c z n y . U j m o w a n i e m o t y w u r ę k i w sposób a b s t r a k ­
c y j n y i r e a l i s t y c z n y r o z w i j a się n a d a l w s z t u c e f e u d a l n e j i mieszczańskiej p o d r ó ż ­
nymi

postaciami, dopiero

w o j u i występuje

w

sztuce

socjalistycznej

zanika

o n w niej wyłącznie j a k o m o t y w

dwukierunkowość

oparty na wzorach

roz­

realistycz­

n y c h . Po t y c h t e o r e t y c z n y c h rozważaniach a u t o r przechodzi do omówienia m a t e r i a ­
łu

archeologicznego

pierwszej
rolnictwo),
trzeciej

z

terenu Rumunii.

Dzieli

go

o n n a 3 części,

zaliczając

o r n a m e n t ręki występujący w powiązaniu z zajęciem ( p o l o w a n i e ,
do

drugiej

ornament

ręki

w

getycko-dackim

o r n a m e n t ręki j a k o g e t y c k o - r z y m s k i

do

hodowla,

kulcie rolniczym, a

symbol medycyny.

do

Załączając

szereg

i l u s t r a c j i p r z e d s t a w i a j ą c y c h o m a w i a n y o r n a m e n t a u t o r w y s u w a następujące

wnios­

k i : 1) w o b e c w y s t ę p o w a n i a o r n a m e n t u r ę k i n a t e r e n i e R u m u n i i o d
c z a s ó w n a l e ż y przyjąć, że j e s t t o m o t y w m i e j s c o w y ,

najdawniejszych

a n i e i m p o r t o w a n y ; 2) o r n a ­

m e n t t e n p o s i a d a c e c h y w s p ó l n e d l a całego o b s z a r u k a r p a c k o - b a ł k a ń s k i e g o ; 3) p r z e ­
szedł e w o l u c j ę o d spełniania r o l i m a g i c z n e j

do r o l i a r t y s t y c z n e j . Następny

a u t o r poświęca omówieniu o r n a m e n t u ręki w rumuńskiej

m a t e r i a ł f o l k l o r y s t y c z n y dotyczący ręki, u w z g l ę d n i a j ą c m e d y c y n ę l u d o w ą ,
prawne

itp., a

względem

autor

następnie
dzieli

z n a r z ę d z i e m , 2) r ę k a
symbol

narzędzia. W

przechodzi

ornament

ręki

przedstawiona
ostatniej

do

analizy

artystycznej

na 3 grupy:
jako

części p r a c y

1) ręka

n e g o ujęcia o r n a m e n t u r ę k i i t e c h n i k a w y k o n a n i a . W
i s t n i e n i e k o r e l a c j i między materiałem a r c h e o l o g i c z n y m

motywu.

Pod t y m

P.

autochtonizmu

H . S t a h l , Din

(Historyczny

przegląd

narodu

historicul
badań

T . 9: 1964, s. 213—256.
• T . 9: 1964, s. 275—290.

3

rumuńskiego

cercetdrilor
rumuńskiego

de

na

jako

zostały s p o s o b y

artystycz­

zakończeniu a u t o r

stwierdza

i etnograficznym,

uważając

zajmowanym

architecturd

budownictwa

razem

przedstawiona

t o za d o w ó d ciągłości t e g o m o t y w u o d n e o l i t u , a t y m s a m y m za n a u k o w ą
mentację

on

zwyczaje

przedstawiona

narzędzie, 3) ręka
omówione

rozdział

etnografii. Analizuje

obecnie

populara
ludowego)«.

doku­
terenie.

romaneascd
Artykuł

po-

�551

RECENZJE

święcony jest p r a c o m dotyczącym rumuńskiego b u d o w n i c t w a ludowego, p u b l i k o w a ­
n y m w d r u g i e j p o ł o w i e X I X w . i n a początku X X w . p r z e z l e k a r z y , g e o g r a f ó w , a r ­
chitektów, etnografów,
w

tych pracach

i

historyków

stwierdza,

że

i socjologów. A u t o r o m a w i a
posiadają

one szereg

w y k a z u j ą duże b r a k i p o d w z g l ę d e m ujęcia h i s t o r y c z n e g o
H . H . Stahl, C o m e n t a r i i etnografice
mentarz

do zagadnienia

polegający

s. A u t o r

Pluguęorului

na r e c y t o w a n i u przez

pe tema

dzieci

omawia

zawarte

i n f o r m a c j i , ale

i naukowej dokumentacji.

Plugusorului

i młodzież

materiały

ciekawych

(Etnograficzny

zwyczaj

zwany

wigilię

Nowego

w

Ko­

Plugoęorul,
Roku

po-

winszowań, mających wpłynąć pomyślnie n a urodzaje. Analizując wygłaszane w i e r - '
sze w y k a z u j e , że z a w i e r a j ą o n e o p i s w s z y s t k i c h czynności z w i ą z a n y c h z r o l n i c t w e m ,
począwszy

od

orki,

i

stanowią

cenne

źródło

informacji,

dotyczących

rolnictwa

w ubiegłych w i e k a c h .
R. Vulcànescu, Toponimie
wia

nazewnictwo

profesionalâ

pasterskie

zachodniej

z osiadłego życia p a s t e r s k i e g o

zawodowe) .

(Nazewnictwo

Autor

6

Oltenii i wykazuje,

że n a z w y

z w i ą z a n e g o z r o l n i c t w e m są n a t y m t e r e n i e

częstsze

i s t a r s z e niż n a z w y n a w i ą z u j ą c e d o p a s t e r s t w a z w i ą z a n e g o z w ę d r ó w k a m i
tul

(pâstori-

transhumant).
I . R. M i r c e a , Zâvoare

klasyfikuje
w

oma-

pochodzące

drewniane

ęi broaste

de lemn

z a m k i , występujące

zależności o d t e g o , c z y p r z e d s t a w i a j ą

i zamki drewniane) . A u t o r

(Zasuwy
w

7

Rumunii,

formę

dzieląc

je n a k i l k a

prostszą czy b a r d z i e j

grup

złożoną

(za­

s u w y ze sprężyną, z a s u w y p o r u s z a n e ręką i z a s u w y z k l u c z a m i , k t ó r e z k o l e i d z i e l i
n a k i l k a g r u p w zależności o d s p o s o b u u m i e s z c z e n i a
zamków
i

wiązała

koniecznością

się

zdaniem

zabezpieczenia

autora

G.

Moraru-Popa,
antice

(Dane

nych.) . A u t o r k a
8

w

starożytności

archeologicznych,

Date

etnografice

bogactw.

referitoare

życiu

Artykuł

gospodarczym

zawiera

wydobywanie

i

la

prelucrarea

10 r y c i n ,

metalelor

o b r ó b k i m e t a l i w źródłach

dotyczące

n a t e r y t o r i u m dzisiejszej
n a źródłach

klucza). Ewolucja d r e w n i a n y c h

zmianami w

zamków.

etnograficzne

omawia

ze

gromadzonych

przedstawiających różne rodzaje
izvoare

ściśle

obróbkę

złota, s r e b r a ,

Rumunii.

p i s a n y c h oraz

Opierając

na materiale

miedzi

się n a

în

starożyt­
i

żelaza

materiałach

etnograficznym

wyka­

z u j e ciągłość t y c h p r o c e s ó w n a t e r e n i e R u m u n i i o d czasów starożytnych. P r a c a

za­

w i e r a 8 i l u s t r a c j i i 4 p l a n s z e p r z e d s t a w i a j ą c e narzędzia p r a c y , p r z e k r o j e p i e c ó w d o
w y t a p i a n i a żelaza o r a z p r a c ę w k o p a l n i a c h w r ó ż n y c h o k r e s a c h .
P. H . S t a h l , A s e z a r e a c a s e l o r
(Rozmieszczenie

budynków

w Mołdawii) .

çi acareturilor

mieszkalnych

i

pe

valea

gospodarczych

Bistritei
w

moldovenesti

dolinie

Bystrzycy

N a w s t ę p i e a u t o r o m a w i a l i t e r a t u r ę dotyczącą o s a d n i c t w a w

9

Rumunii

i w y k a z u j e , że z a w i e r a o n a t y l k o t w i e r d z e n i a o c h a r a k t e r z e o g ó l n y m . W ł a s n ą p r a c ę
o p i e r a a u t o r n a m a t e r i a l e s t a t y s t y c z n y m d o t y c z ą c y m 328 g o s p o d a r s t w .
w

nich budownictwo mieszkalne
i stajnię (grajdul).

(focaria)

procentowych

oraz zabudowania

Opracowane

d a n y c h : 1) w y s t ę p o w a n i e

układ b u d y n k ó w

gospodarczych

w

Uwzględnia

g o s p o d a r c z e , t j . kuchnię

letnią

zostały następujące z a g a d n i e n i a z p o d a n i e m
budynków

gospodarczych

s t o s u n k u do b u d y n k u

w

zagrodzie,

mieszkalnego,

3)

2)

usytu­

o w a n i e b u d y n k ó w w s t o s u n k u d o słońca, 4) u s y t u o w a n i e b u d y n k ó w w s t o s u n k u d o
d r o g i , 5) u s y t u o w a n i e b u d y n k ó w m i e s z k a l n y c h w s t o s u n k u d o d r o g i z u w z g l ę d n i e ­
n i e m i c h u s y t u o w a n i a w s t o s u n k u d o słońca, 6) odległość b u d y n k ó w

5
6
7
8
9

T.
T.
T.
T.
T.

10:
10:
10:
10:
10:

1965, s. 151—159.
1965, s. 251—267.
1965, s. 3 4 7 — 3 6 1 .
1965, s. 453—475.
1965, s. 5 9 4 — 6 1 1 .

mieszkalnych

�552

RECENZJE

od d r o g i . A u t o r r o z p a t r u j e powyższe zagadnienia

z uwzględnieniem

okresu wystę­

p o w a n i a ( d o 1890 r . i o d 1891 r.) i uzupełnia d a n e m o t y w a m i p o d a n y m i p r z e z u ż y t ­
kowników.

W

wyniku

zgromadzonych

materiałów

zarysowują

się

zaszły w u s y t u o w a n i u b u d y n k ó w m i e s z k a l n y c h i g o s p o d a r c z y c h

zmiany

w dolinie

jakie

Bystrzy­

c y ; najważniejsze

z n i c h t o z m i a n y w położeniu i c h w s t o s u n k u d o słońca i w

sunku

Przesunięcie

w

do

drogi.

punktu

ciężkości

na korzystne

usytuowanie

s t o s u n k u d o d r o g i w i ą ż e a u t o r ze z m i a n a m i , j a k i e zaszły n a w s i w

gospodarczej,

co p o t w i e r d z a j ą

różnice w y s t ę p u j ą c e

dziedzinie

pod t y m względem obecnie

w s i a c h położonych n a d g ł ó w n y m i s z l a k a m i k o m u n i k a c y j n y m i i n a d d r o g a m i
nymi. Artykuł
nych

zawiera

tabele

przedstawiające

zagadnień, s c h e m a t y c z n e

kacyjnym

i przy

drodze

rysunki

bocznej

oraz

sto­
domu

procentowe

dane

dla

opracowywa­

zabudowań p r z y

głównym

fotografie

zagród: d a w n e j

dwóch

we

bocz­

szlaku k o m u n i ­
i

współ­

czesnej.
R. V u l c a n e s c u ,
we)

10

. Autor

grzebowych

„Gogiu",

omawia
oraz

un

spectacol

pojawienie

opisuje

się

i analizuje

funerar

(„Gogiu",

elementów
materiały

widowisko

teatralnych w

pogrzebo­

ceremoniach

dotyczące c z u w a n i a

przy

znajdujące się w p u b l i k a c j a c h rumuńskich. P o d o k ł a d n y m o p i s i e w i d o w i s k a
zamieszczona jest analiza z a w a r t e g o w n i m materiału p o d kątem
f o l k l o r y s t y k i i teatralności. W
nie t y l k o elementy

zakończeniu a u t o r s t w i e r d z a ,

starych zwyczajów

„Gogiu"

językoznawstwa,

że w i d o w i s k o

rumuńskich, a l e w y k a z u j e

po­

zmarłym,

zawiera

również

związki

z obrzędowością pogrzebową i n n y c h ludów e u r o p e j s k i c h .
W d z i a l e „ M a t e r i a ł y " z a m i e s z c z o n e są następujące a r t y k u ł y : R. O. M a i e r ,
z&amp;rile

de cdlive

la aromini

din Albania

(Osiedla

„calive"

A u t o r o p i s u j e szałas p a s t e r s k i A r u m u n ó w w A l b a n i i z w a n y cdlive,
i

urządzenie w n ę t r z a i s t w i e r d z a ,

(coliba) istnieje

A r u m u n ó w i colibá

cdlive

A . V i c o l , Un
Muscel) .

pasterzy

constructor

Artykuł

12

że m i ę d z y

artykule fotografie

rumuńskich
przedstawiają

krótki

de finiere

życiorys

(Konstruktor

wiejskiego

fujarek

z

aspekt

pasterstwa

tychczasowej
stwo

etnografice
w pld.

ale

pastoritului

in

Moldava

z terenami

13

górskimi,

terenach nizinnych. Tematem

de sud

pomijając

prawie

uwagę głównie n a paster­
całkowicie

a r t y k u ł u są w ł a ś n i e p a s t e r z e

dami

a n a l i z u j e j e j części s k ł a d o w e i w y k a z u j e
pasterzy

wędrownych

przez te tereny.

Artykuł

(pastoritul

4 fotografie

populare

de obtinere

na
sta­

z a g r o d ę pasterską

p o d o b i e ń s t w a m i ę d z y nią i z a g r o ­
których

transhumanfi),

zawiera

pasterstwo

z t a k i c h terenów,

n o w i ą c y nieliczną g r u p ę w ś r ó d ludności r o l n i c z e j . A u t o r o m a w i a
(tirla),

(Etnogra­

A u t o r z a z n a c z a n a w s t ę p i e , że w d o ­

Mołdawii) .

l i t e r a t u r z e dotyczącej p a s t e r s t w a z w r a c a n o

związane

oraz

narzędzia

pracy.

I . V l a d u ^ i u , Aspecte
ficzny

regionu

konstruktora fujarek

opis s p o s o b u i c h w y r a b i a n i a , i l u s t r o w a n y f o t o g r a f i a m i , p r z e d s t a w i a j ą c y m i
i poszczególne e t a p y

.

rumuńskich.

muscelean

zawiera

n

j e g o konstrukcję;

n i m i szałasem p a s t e r z y

ścisły z w i ą z e k . Z a m i e s z c z o n e w

Aęe-

w Albanii)

u Arumunów

szlaki

przedstawiające

przechodziły

zagrody

pasterskie

z płd. M o ł d a w i i .
R. O. M a i e r , Procedee
wy

sposób otrzymywania

biania
oraz

wapna,
drogi

w a p n a w regionie

jego w y d o b y w a n i e ,

transportu. Artykuł

14

wypalanie,

zawiera

1 1
1 2
13
1 4

T.
T.
T.
T.
T.

10: 1965, s. 613—624.
9: 1964, s. 183—189.
9: 1964, s. 293—307.
10: 1965, s. 81—88.
10: 1965, s. 1 7 1 — 1 8 1 .

in zona

Bicazului

Autor omawia

narzędzia

ryciny

piece do w y p a l a n i a w a p n a i jego t r a n s p o r t .
1 0

a varului
Bicaz) .

pracy,

przedstawiające

sposób

(Ludo­
wyra­

organizację

pracy

narzędzia

pracy,,

�553

RECENZJE

E.
w

Pavel,

Sumanele

moldoveneeti

mołdawskie) .

(Sukmany

Autorka

15

a r t y k u l e część l u d o w e g o s t r o j u m o ł d a w s k i e g o , z w a n ą suman

omawia

(sukmana),

mającą

szerokie zastosowanie zarówno w s t r o j u męskim, j a k k o b i e c y m . P o d o b n y jest

spo­

sób p r z y g o t o w y w a n i a

Opis

przędzy i t k a n i n y , krój s u k m a n oraz i c h o r n a m e n t y k a .

uzupełniają r y s u n k i k r o j u i z d o b i e n i a o r a z f o t o g r a f i e

s u k m a n z różnych o k o l i c M o ł ­

dawii.
I . Drâgoescu, Un
graficzny

z 1789 r.)

znajdujący

się w

16

„chestionar
Autor

Muzeum

w

wskazówki metodologiczne,
w

akumulacyjnym)

17

S i b i u , dotyczący

łowie

„fintlni

eu bazin

si frecvenfa

(Rozpowszechnienie
wieku) .

XX

go

poszczególnych
Trzeci

opis

tablica

zawiera

i wierzeń. Z a w i e r a

(Typ

studni

s t u d n i , połączonej
in cea de-a

on

ze

zbiornikiem

ze z b i o r n i k i e m , służą­

i

dwie

dotyczące g ł ó w n i e

wiadomości

mapki

podają

jumdtate

tartaków

dane

dotyczące

Midi

ilości

tartaków
z

nimi

gremplarnie, olejarnie itp.

z kongresów,

vivant.

po­

w Rumunii.

zatytułowany „Note si r e c e n z i i "

z dziedziny

secolului

oraz związanych

folkloru,

krótkie

Peuple

(„Komu­

komunikaty

oraz

publikowanych w Rumunii.
Maria

BRANDON-ALB1NI,

a

w drugiej

dotyczące t a r t a k ó w

ich typów

(młyny, folusze,

sprawozdania
prac

doua

występowanie

dział o m a w i a n e g o c z a s o p i s m a ,

MARIA

etno­

folklorystycznych.

okręgach z uwzględnieniem

i recenzje") zawiera

recenzje

i

jogdritului

i n n y c h urządzeń p r z e m y s ł o w y c h
nikaty

przesądów

de acumulare"

i ilościowe

Artykuł

18

Uzupełniająca

1789 (Kwestionariusz

ułożony p r z e z M . B r u k e n t h a l a ,

w o d y deszczowej z r e g i o n u Arges.

I . Drâgoescu, Aria
XX-lea

anul

k t ó r e rzucają ś w i a t ł o n a t o , w j a k i sposób p o d c h o d z o n o

. Artykuł zawiera

c y m do g r o m a d z e n i a

w

din

kwestionariusz

t y m czasie d o zagadnień e t n o g r a f i c z n y c h
R. O. M a i e r , Tipul

al

etnografie"

omawia

et culture

Misińska

en Italie

du

Sud,

P a r i s 1964, Presses U n i v e r s i t a i r e s de F r a n c e
O

I t a l i i Południowej

od artykułów W a l e r i i

Marrené w

„Wiśle"

1

nie p u b l i k o ­

w a n o w P o l s c e p r a w i e n i c , a e d y c j e o b c e dotyczące t e g o t e m a t u najczęściej d o n a s
n i e docierały. C h o c i a ż b y w i ę c z t e g o t y l k o w z g l ę d u p r a c a
głaby wzbudzać z a i n t e r e s o w a n i e .

Jednakże w a l o r y

głęboko w podłoże p r o b l e m a t y k i znanej
miczno-politycznych,

stawiają

A u t o r k a , z pochodzenia
podjęła

się t r u d n e g o

ją w

n a m jedynie

rzędzie p o z y c j i

Włoszka, przebywająca

zadania

ukazania

M. Brandon-Albini mo­

t e j książki, p o z w a l a j ą c e
literatury

naukowej.

od trzydziestu

i wytłumaczenia

lat we

2

Midi

vivant

Francji,

charakteru zjawisk

łecznych i k u l t u r o w y c h I t a l i i . Opublikowała więc szereg p r a c o S y c y l i i i
Królestwie N e a p o l u .

sięgnąć

pobieżnie z p u b l i k a c j i e k o n o -

spo­

dawnym

j e s t kolejną, ostatnią z n i c h , lecz p i e r w s z ą

do­

stępną p o l s k i e m u c z y t e l n i k o w i .
T . 10: 1965, s. 415—422.
T . 10: 1965, s. 537—540.
T . 10: 1965, s. 641—644.
T . 10: 1965, s. 645—649.
W . M a r r e n é , Rzeczy
ludowe
włoskie. Z powodu
dzieła Pitrè'go:
Usi e costumi,
credenze
e pregiudizi
di Sicilia,
„ W i s ł a " , t . 3: 1889, s. 793—844;
tenże,
Wystawa
etnograficzna
sycylijska,
„ W i s ł a " , t . 7: 1893, s. 4 2 8 — 4 3 9 ; J . P i t r e , P i e ś n i
ludu sycylijskiego
(streściła W . M a r r e n é ) , „ W i s ł a " , t . 6: 1892, s. 593—614.
M .
B r a n d o n - A l b i n i , Culture
italienne,
P a r i s 1950; t e n ż e ,
Calabre
pour
l'ethnologie
avec
traduction
en France
des poems
traditionnels
calabrais,
P a r i s 1957; t e n ż e ,
Sicile
secrète,
P a r i s 1960; t e n ż e , Naples
et son
univers,
P a r i s 1962.
15

1 6

1 7

1 8

1

2

�554

RECENZJE

Po I I w o j n i e światowej, w r a z z u p a d k i e m f a s z y z m u i budową n o w e g o państwa
w ł o s k i e g o , u j a w n i ł y się o g r o m n e d y s p r o p o r c j e , p r z e d e w s z y s t k i m w r o z w o j u e k o ­
n o m i c z n y m , p o m i ę d z y częścią północną i centralną I t a l i i a P o ł u d n i e m . Z m u s i ł o t o
d o rozpoczęcia badań n a d p r z y c z y n a m i t e g o z j a w i s k a . O k a z a ł o się, że s t a n z a c o ­
f a n i a e k o n o m i c z n e g o , n i s k a s t o p a ż y c i o w a ludności, k o n s e r w a t y z m w d z i e d z i n i e k u l ­
t u r y , ż y w a t r a d y c j a m a f i i , n i e z m i e n i ł y się p r a w i e zupełnie o d c z a s ó w badań S o n n i n o i F r a n c h e t t i ' e g o p r o w a d z o n y c h n a t y c h t e r e n a c h w końcu u b i e g ł e g o s t u l e c i a .
W i ę c e j : zacofanie t o p o z w a l a porównać Italię Południową z i n n y m i
gospodarczo
słabo r o z w i n i ę t y m i k r a j a m i A z j i c z y A f r y k i o i g n o r o w a n y c h , b o n i e u j a w n i o n y c h
dotąd, siłach społecznych.
W i d z ą c tę sytuację a u t o r k a p r ó b u j e p o s t a w i ć s z e r e g p y t a ń , k t ó r e d o t a r ł y b y d o
s e d n a p r o b l e m u . D l a c z e g o m o ż l i w a była s t a g n a c j a g o s p o d a r c z a , społeczna i k u l t u r o ­
w a k r a j u posiadającego starą i bogatą t r a d y c j ę k u l t u r o w ą ? D l a c z e g o w o k r e s i e o d
z j e d n o c z e n i a W ł o c h d o końca I I w o j n y ś w i a t o w e j n i e zdołały się w y z w o l i ć d y n a ­
m i c z n e siły postępu e k o n o m i c z n o - s p o ł e c z n e g o ? D l a c z e g o n i e zaistniały l u b n i e
zostały u m y ś l n i e w y t w o r z o n e w a r u n k i u m o ż l i w i a j ą c e w y j ś c i e z t e g o k i l k u w i e k o wego impasu?
Południe — t o k r a i n y A b r u z z a , M o l i z a , K a m p a n i a , A p u l i a , K a l a b r i a , L u k a n i a
i w r e s z c i e S y c y l i a . B a d a j ą c z r ó ż n i c o w a n i e p o m i ę d z y Północą, C e n t r u m a P o ł u d n i e m
i j e g o p r z y c z y n y n i e n a l e ż y i c h szukać w e l e m e n c i e l u d z k i m , r a s o w y m t y c h t e r e ­
nów, j a k t o czyniło w i e l u badaczy. Rasa jest j e d y n i e w y n i k i e m , n i e przyczyną
p r o c e s u h i s t o r i i . P r z y c z y n y z r ó ż n i c o w a n i a muszą w i ę c leżeć w ł a ś n i e w s a m e j h i s ­
torii.
I t a l i a Północna i Ś r o d k o w a w ciągu X I I i X I I I w . p r o k l a m o w a ł y r e p u b l i k i ,
f e u d a l i z m b o w i e m został t a m w c z e ś n i e o b a l o n y i istniały m o ż l i w o ś c i s w o b o d n e g o
r o z w o j u burżuazji, która m o g ł a stać się p o d s t a w o w ą klasą społeczną p r ą d ó w h u m a ­
n i z m u i r e n e s a n s u , klasą prężną i t w ó r c z ą , w a l c z ą c ą o swą p o z y c j ę z a r ó w n o w d z i e ­
d z i n i e e k o n o m i k i , p o l i t y k i , j a k n a u k i i s z t u k i . P o u t r a c i e niepodległości w X V
i X V I w . postęp w d z i e d z i n i e k u l t u r y n i e został z a h a m o w a n y w ł a ś n i e z t e g o
względu.
I t a l i a P o ł u d n i o w a p o s i a d a historię zupełnie odmienną. T e r y t o r i u m z a s i e d l o n e
początkowo przez przybyszów z A f r y k i , L e w a n t u i G r e c j i po raz p i e r w s z y z u n i ­
f i k o w a ł p o d s w y m p a n o w a n i e m R z y m . N a j a z d y b a r b a r z y ń c ó w i A r a b ó w r o z b i ł y tę
pozorną jedność, p o t o b y z j e d n o c z y ł o j e C e s a r s t w o B i z a n t y j s k i e . F e u d a l i z m , p r z e ­
j ę t y o d p a ń s t w północnych, zapuścił m o c n e k o r z e n i e . S i l n a w a r s t w a s z l a c h e c k a ,
b a r o n o w i e , p o s i a d a l i p r a w i e nieograniczoną władzę i a u t o r y t e t . O d baronów również
z a l e ż n e b y ł y m i a s t a Południa. B y ł a t o zależność m u n i c y p a l n a i e k o n o m i c z n a . T y l k o
n i e l i c z n e z m i a s t , n p . B a r i c z y T r a n i , w y w a l c z y ł y s o b i e niezależność. B r a k p o l i t y c z ­
nego zaangażowania d r o b n e j s z l a c h t y i kupców skazywały gospodarkę i politykę
n a stabilizację, co w p r o c e s i e h i s t o r i i stało się r e g r e s e m . N a t o m i a s t b a r o n o w i e
u m a c n i a l i swą w ł a d z ę p o p r z e z zacieśnianie z w i ą z k ó w z k o ś c i o ł e m w k i e r u n k u
o g r a n i c z a n i a s w o b ó d p o d d a n y c h p o m i m o r e a k c j i ze s t r o n y króla. W p r a k t y c e w y ­
stąpienia k r ó l a b y ł y a k t a m i p r z e c i w j e d n o s t k o m , a n i e s a m e j i n s t y t u c j i b a r o n a t u .
P o s i a d a c z a m i z i e m i b y l i b a r o n o w i e . Z a r z ą d z a l i nią p o p r z e z s w o i c h p e ł n o m o c n i ­
k ó w , gabellotti,
t w o r z ą c y c h osobną klasę społeczną, specyficzną d l a układu s t o ­
s u n k ó w Południa, pasożytującą i okradającą z a r ó w n o b a r o n ó w , j a k i c h ł o p ó w .
C h ł o p i b y l i j e d y n i e u ż y t k o w n i k a m i z i e m i n a z a s a d z i e zależności pańszczyźnianej l u b
dzierżawy. Niepewność j u t r a związana z krótkimi o k r e s a m i n a j m u z i e m i prowadziła
do tymczasowości poczynań gospodarczych, p o s z u k i w a n i a możliwości i n n y c h docho­
dów i wreszcie — j a k o n i e u n i k n i o n y w t y m w y p a d k u rezultat — powstania b a n d
g r a b i ą c y c h i napadających.

�555

RECENZJE

Bandytyzm
coraz

będący

—

Fuori-bando

oznaką c h o r e g o

wywłaszczeni

silniejszą

organizację

społeczeństwa

chłopi,

pasterze

rabunkową,

wywłaszczeniom

chłopów.

przed

rewoltą

chłopów

W
i

coraz

się

szersze

bez

poparciem

kręgi.

pracy

ludu.

tworzą

W

okresie

o r g a n i z u j ą r e w o l t y , chcąc z a p o b i e c
takiej

sytuacji przeprowadzony

1861 r . p r z y n o s z ą c y z w y c i ę s t w o d y n a s t i i s a b a u d z k i e j
posiadaczy

zatacza

rzemieślnicy

ciesząc

w ł o s k i e g o R i s o r g i m e n t a b a n d y fuori-bando
częstszym

i

jej

był j e d y n i e w y r a z e m

konsekwencjami.

Klasa,

coraz

plebiscyt
strachu

która

mogłaby

objąć p r z e w o d n i c t w o w t e j s y t u a c j i , burżuazja, j e s t n a P o ł u d n i u z b y t słaba, l a b i l n a
i nierozwinięta, n i e z d o l n a do wypełnienia t e j r o l i . P r z y c z y n
również
i

dopatrywać

przemysłu

rezerwy

w

w

działalności

baronów,

m i a s t a c h , gdzie rzemieślnicy

i

tego zjawiska

hamujących

kupcy

rozwój

oddawali

w

pomiędzy

b a r o n a m i i chłopami, k l a s y burżuazji

Europy

T a k więc w
dzajem

praktyce

kolonii

motorem

postępu

momencie

i rewolucji

zjednoczenia

p r z e m y s ł o w e j , będącej

w

innych

państwa w ł o s k i e g o P o ł u d n i e s t a j e się r o ­

d l a uprzemysłowionych

inwestycyjnych,

Południa

rejonów

niewiele

zapewniających

się z m i e n i a .

centralnych i

i m rozwój

Sprzedaż

dysponują
szarnicy

odpowiednimi

powiększają

swe

przemysłowej.

prefektów
przy

środkami

północnych,

żywym

współudziale

ności z o r g a n i z o w a n e j
przede

wszystkim

sadzie

nic w

rządem

Południem

i

Sytuacja

klasztorów,

baronowie

możliwości

przy

bandytyzmu i korupcji

drobną

kleru

pomocy

i

czy camorry

burżuazję.

nowi

i

posiadaczy

nie

gwaranto­

będących p r z e j a w a m i

działal­

skupiających

neapolitańskiej,
Italia

bur­

funkcjonariuszy,

wykonawczej

Zjednoczona

ob­

rozwoju

się g ł ó w n i e n a k l a s i e f e u d a ł ó w

sycylijskiej

mafii

sposób P o ł u d n i e w r a z

Jedynie

n i e istnieją

p o l i c j i . T a k i układ w ł a d z y

wał ostatecznego zwalczenia
teraz

zarządza

i zarządców, opierających

przemysłu.

dóbr

które

oszczęd­

szans n a b y c i a z i e m i chłopom, g d y ż c i n i e

finansowymi.

latyfundia. Nadal

Państwo

własnego

na licytacjach

wywłaszczonych przez państwo, n i e daje

żuazji

swe

burżuazyjnych.

t e n sposób u z y s k i w a ł y r y n e k z b y t u , tanią siłę roboczą o r a z m o ż l i w o ś c i

ności

należy

rzemiosła

d o d y s p o z y c j i b a r o n o m . N i e b y ł o m o ż l i w o ś c i d o p o w s t a n i a k l a s y pośredniej

krajach

w

się

przejmuje

w

ten

ze schedą f e u d a l i z m u p o p r z e d n i c h s t u l e c i , n i e robiąc w

kierunku

zmian

t e j części k r a j u

jest

w

układzie

gospodarczo-społecznym.

n a d a l m a f i a , początkowo

zrodzona

za­

Faktycznym

jako

organizacja

samosądów, k t ó r e j c e l e m była o b r o n a p r a w ludności p o z a o f i c j a l n y m i i n s t y t u c j a m i
państwowymi.
ziemskich
akty

Szybko

jednak

narzędziem

przemocy.

Do

zmieniła

swój

do u t r z y m y w a n i a w

tej

pory

c h a r a k t e r , stając
uległości

np. na S y c y l i i

mafia

się

poddanych
sprawuje

dla

właścicieli

poprzez

brutalne

rzeczywiste

rządy.

S k u p i a w s w y c h k r ę g a c h całą ludność, n a j e j czele stoją n o t a b l e z a r ó w n o w s i , j a k
i

miast.

strony
całą

Obowiązujące,

uniemożliwia

prawie

niepisane

jakąkolwiek

ludność

i

pozwala

prawo
walkę

Południa
z mafią,

n a bezkarną

„milczenie
z drugiej

działalność.

i

honor"

wciąga
W

w

z

jej

układzie

jednej
szeregi

stosunków

społecznych P o ł u d n i a przynależność d o m a f i i o c e n i a n a j e s t j a k o c h w a l e b n a .
P o k r ó t k i m o m ó w i e n i u s y t u a c j i g o s p o d a r c z o - s p o ł e c z n e j P o ł u d n i a j a s n e się s t a j e ,
że p r o b l e m z m i a n w t e j części k r a j u b y ł w i e l o a s p e k t o w y

i bardzo

w i ą z a n i a . P o I I w o j n i e ś w i a t o w e j doszły p o n a d t o e l e m e n t y
ne w s k u t k a c h , j a k i e I t a l i i pozostawiły rządy
Usiłowano
jowe.

Niemniej

przeprowadzić

silne. Nie sprzyja

Mussoliniego.

r e f o r m ę rolną, w y b u d o w a ć

jednak wyraźne
ich likwidacji

ślady

t r u d n y do r o z ­

destruktywne i tragicz­
drogi, mosty, linie

d a w n y c h s t o s u n k ó w społecznych są

również

a d m i n i s t r a c j a znajdująca

się w

kole­
bardzo
rękach

n i e z b y t i n t e l i g e n t n e j g r u p y w i e j s k i c h bogaczy. P o k u t u j e również d a w n a mentalność:
zapatrzenie
dach

się n a w z o r y

państwowych

k l a s wyższych i o d r a z a do b i e d n y c h . Rzadkością w

są m ł o d z i

inteligentni ludzie

o sprecyzowanych,

urzę­

postępowych

�556

RECENZJE

poglądach. Inną siłą, z d e c y d o w a n i e
kolwiek

reformie.

rolnych,

Wykorzystując

uzależniają

wzbogaceni

i c h zdobywając

o doświadczenia

zorganizować
elementów

wsteczną, są n a d a l b a r o n o w i e , p r z e c i w n i
nadmiar

długofalową

rokujących

w

siły

t e n sposób

k l a s y pracującej

walką o swoje

postąp

w

roboczej,

Związany

z historią

autorytet. Natomiast

p r a w a . Jest t o j e d e n

przyszłości:

obudzona

gospodarczo-społeczną

jakiej­

robotników

całego świata, potrafią

rolnego i jego powiązanie z r u c h e m r o b o t n i c z y m
XIX

zatrudniając

z

chłopi,

w tej

chwili

najważniejszych

świadomość

proletariatu

Północy.
Południa

pojawia

sią p r z y

końcu

w . w l i t e r a t u r z e n o w y k i e r u n e k , k t ó r y z a z w y c z a j określa sią m i a n e m

meridionalistów".
dających

Skupia

upust s w y m

socjologii.

Przeważają

pomagającą

jednak

do obudzenia

Południa i n n e dzielnice
Do

on w

swoich

szeregach

przekonaniom w

esejach

utwory

przede

wszystkim

z dziedziny

literackie. Prąd

świadomości mieszkańców

„ruchu

ludzi

pióra,

p o l i t y k i , e k o n o m i i czy

ten wytwarza

atmosferę

i zainteresowania

problemem

Italii.

X I X w . właściwie

nie mówi

się o l i t e r a t u r z e Południa,

pomimo

tego,

właśnie t a m jest k o l e b k a w i e l k i c h i n d y w i d u a l n y c h k o n c e p c j i f i l o z o f i c z n y c h
sza

z A k w i n u , Giordana

B r u n a , Telesia,

Campanelli

pozostałe części W ł o c h dały E u r o p i e p r z e d e
krytyki,

analizy,

najdywały
pomiędzy

historii,

grunt

dopiero

dwoma

inteligencję

polityki.

Lecz

na Północy

podczas

wszystkim ludzi nauki, wielkie

oryginalne
i

czy Vaniniego,

w

myśli

rewolucyjne,

C e n t r u m , przyszły

samotnych o bardzo

w a n i a . Jest t o przykład

ograniczonych

na potwierdzenie

które

możliwościach

h i p o t e z y , że c y w i l i z a c j a

gdy

szkoły

z Południa.

k l a s a m i społecznymi, b r a k k l a s y p o ś r e d n i e j , w y t w o r z y ł y

jednostek

że

Toma­

od­
Luka

wielką

oddziały­

zacofana

a ar­

c h a i c z n a , posiadająca w y s o k ą i w i e l k ą kulturę n a s w o i m s p o ł e c z n y m s z c z y c i e , j e s t
w

stanie wydać t y l k o filozofów

się p i e r w s z y

i myślicieli . T a k więc dopiero w X I X w .

zaczyna

3

r u c h świadomie postępowy

związany z określonym k i e r u n k i e m w l i ­

t e r a t u r z e , p o r u s z a j ą c y m palące p r o b l e m y a k t u a l n e j s y t u a c j i P o ł u d n i a .
Maria

B r a n d o n - A l b i n i , chcąc

ukazać

problem

i

dociec

stosunków g o s p o d a r c z o - s p o ł e c z n y c h , a n a l i z u j e w s w o j e j
listów, traktując
W

ją j a k o o d b i c i e

literaturze

zrozumiały

jedynie

należy

wyróżnić

p o prześledzeniu

historycznych, gospodarczych

łeczeństwa

a u t o r k a d z i e l i literaturę na d w a n u r t y :

różniące się m i ę d z y sobą. P i e r w s z y
od

Abruzzy

Pozwala

nurty.

do krańców
chłopskiego,

t o n a śledzenie

Podział

poprzednio

i społecznych. A n a l o g i c z n i e

przez

więc

elitarny i ludowy,

uzupełnienia

oraz

spo­

zasadniczo

S y c y l i i wykazują

zróżnicowanie,

dwoma

j a k Rocco

Scotellaro,

w

nurtach

obydwu

d i a l e k t y n a obszarze
są

jednak

n u r t a m i są p i s a r z e
bądź

pewnych

tylko

piszący

wątków

wariantami

i poeci,
w

i form

d l a lepszego wytłumaczenia

szeregu

zjawisk

bądź

dialekcie.
na

t e r y t o r i u m Południa. N i e z b ę d n e d o t e g o c e l u b y ł o r ó w n i e ż o m ó w i e n i e w
rze

do

ten
nas

z nich — to u t w o r y pisane l i t e r a c k i m językiem

u t w o r y pisane dialektem. W p r a w d z i e

j e d n e g o języka. Łącznikiem między t y m i
pochodzenia

dwa

omówionych

warunków

włoskim, d r u g i zawiera

istniejących

rzeczywistości.

południowowłoskiej

się s t a j e

przyczyn

p r a c y literaturę m e r i d i o n a ­

całym

charakte­

nawiązujących

d o f o l k l o r u , e t n o l o g i i i s o c j o l o g i i , będących często j e d y n y m k l u c z e m d o z r o z u m i e n i a
i oceny
cenną
wsi

n i e k t ó r y c h treści i f o r m l i t e r a t u r y . O t r z y m a l i ś m y w t e n sposób
partię

i miast

książki,
Południa,

zawierającą
trybu

życia

materiały

etnograficzne

mieszkańców,

dotyczące

organizacji

niezwykle
charakteru

społecznej,

sytuacji

P r z y k ł a d e m społeczeństwa o o g r o m n y c h d y s p r o p o r c j a c h k u l t u r y p o s z c z e g ó l ­
n y c h w a r s t w , k t ó r e w y t w o r z y ł o w s p a n i a ł ą f i l o z o f i ę , a jednocześnie p o s i a d a n a j ­
uboższy c h y b a n a ś w i e c i e p r o l e t a r i a t , j e s t I n d i a .
3

�557

RECENZJE

k o b i e t y i p o z y c j i mężczyzny w t y m społeczeństwie i w r e s z c i e

materiały

dotyczące

z w y c z a j ó w i świąt.
Postawione
i

n a początku p y t a n i a znajdują

tłumaczenie

ficznym.

j e j materiałem

Wyłania

się

obraz

historycznie wytworzony
ność i r e z y g n a c j a ,
Praca

Marii

spojrzeniem

kraju,

ludzi

n i e szukające wyjścia
B r a n d o n - A l b i n i jest

poza

poprzez

i

i c h działań

oschły

esej

analizę l i t e r a t u r y

społecznym

i

etnogra­

zdeterminowanych

i pogłębiany rozdział między d w o m a

n a los m i e s z k a ń c ó w

wykraczająca

odpowiedzi

historycznym, gospodarczym,

klasami,

przez

beznadziej­

z t e g o układu.

przede

wszystkim

Południowej

naukowy.

Italii,

Materiał

głęboko

w

humanistycznym

r o z u m i e n i u człowieka

zgromadzono

pod

k ą t e m , t o też p r z e z całą książkę p r z e w i j a się j a s n a m y ś l d o w o d u i o d p o w i e d z i
postawione
naleźć

wstępnie

można

Południa

pytania. Na

ogromne

jako

stronach tej w

bogactwo

jednego

myśli,

z dręczących

faktów

D o d a t k o w ą zaletą książki zasługującą
prosty

i

jasny

język,

stawiające

tę

zasadzie n i e w i e l k i e j
podkreślających

problemów

współczesnych

—

określonym
na

pracy

wagę

od­

problemu

Włoch.

n a podkreślenie j e s t j e j f o r m a l i t e r a c k a ,

pracę

w

rzędzie

literatury

może

nie

tylko

naukowej.
Anna

Zadrożyńska-Barącz

O B J E T S E T M O N D E S , L a r e v u e d u M u s é e de l ' H o m m e , 1961—1963
,,Objets

et M o n d e s "

wydawnictwo

muzealne

—

niezmiernie

—

jest

z u j ą c y m się o d r o k u 1961 w

interesujące

periodykiem

Musée

czterech zeszytach

i n a ogół m a ł o
de l ' H o m m e

u nas

w

znane

Paryżu,

uka­

k w a r t a l n y c h , z których każdy

za­

w i e r a 64 s t r o n y t e k s t u w z b o g a c o n e l i c z n y m i f o t o g r a f i a m i i r y c i n a m i .
Pismo
Mondes"

t o spełnia d w o j a k ą r o l ę : z j e d n e j
stwarza

możliwość

zwłaszcza p o z a e u r o p e j s k i e j ,

pogłębienia

s t r o n y poprzez

i

poszarzenia

i t o w szerokim aspekcie

swój p r o f i l „Objets et

wiadomości

z

etnografii,

antropologiczno-archeologicz-

n y m , z d r u g i e j zaś s t r o n y spełnia b a r d z o w a ż n ą r o i ę p o p u l a r y z a c j i e t n o g r a f i i i d z i a ­
łalności n a u k o w e j

M u z e u m Człowieka. „Objets et M o n d e s "

n i e t y l k o d l a w ą s k i e g o k r ę g u specjalistów,
interesujących
archeologią,

się

takimi

etnografią

dziedzinami

czy

problematyka etnograficzna
50 p o ś w i ę c o n y c h
również

wiele

jest

wiedzy

antropologią.

o

Choć

jest

więc

d l a szerszego ogółu

przeznaczone

osób

człowieku
w

i

stosunku

jego

kulturze,

ogólnym

w

poszczególnych

artykułów

informujących

k w a r t a l n i k a c h znaleźć
o

podejmowanych

można

przez

l e k t y w n a u k o w y M u s é e de l ' H o m m e n a j n o w s z y c h b a d a n i a c h a r c h e o l o g i c z n y c h
tropologicznych. Wszystkie
każdy

z nich

zdania

zawiera

z działalności

wydawnictw.

Poza

jak

dominuje

( n a 75 a r t y k u ł ó w o p u b l i k o w a n y c h w l a l a c h 1961—1963

etnografii),

ciekawych

ale również

zeszyty

kilka

posiadają

artykułów

poszczególnych

spisem

treści

szytu ostatni k w a r t a l n i k zawiera

t e n s a m układ treści i stałe

podstawowych,

działów

działy;

kronikę m u z e u m ,

naukowych

umieszczonym

i recenzje

na pierwszej

ko­
i an­

sprawo­

najnowszych

s t r o n i e każdego

ze­

spis treści całego r o c z n i k a o r a z i n d e k s z a w a r t o ś c i

r o c z n i k a w e d ł u g d y s c y p l i n , z p o d z i a ł e m n a a n t r o p o l o g i e fizyczną, e t n o g r a f i ę i p r e ­
historię.
Pierwszy

rzut

oka na artykuły

nasuwa c z y t e l n i k o w i przypuszczenie,
bardzo

s i l n i e związana

zamieszczone w

z muzealnictwem.

s z u k a się a r t y k u ł u w p r o w a d z a j ą c e g o
pisma i celach, j a k i e przed

I

tomie

„Objets

et

Mondes"

że t e m a t y k a t e g o i następnych t o m ó w
Na

próżno w

i równocześnie

będzie

zeszycie i n a u g u r a c y j n y m

informującego

o

założeniach

sobą s t a w i a r e d a k c j a . N i e można w i ę c z t e g o

punktu

�558

RECENZJE

widzenia
stopniu

analizować

kolejnych

realizowane

umieszczona

numerów

pisma,

n i e można

są p o s t u l a t y r e d a k c j i . T y l k o

na odwrocie

krótka

też

ocenić, w

i bardzo

się zresztą w

poszczegól­

n y c h z e s z y t a c h , i n f o r m u j e c z y t e l n i k a o objętości z e s z y t u i j e g o u k ł a d z i e

rzeczowym.

Rocznik
tyka

s t r o n y tytułowej, powtarzająca

jakim

ogólna n o t a t k a

1961, w odróżnieniu o d pozostałych, c e c h u j e

muzealna,

omawiający

którą

w

zeszycie

współczesny

pozycji muzealnej

inauguracyjnym otwiera

ubiór M a j ó w .

artykuł

A r t y k u ł t e n nawiązuje

1

problema­

H.

Lehmanna

do a k t u a l n e j eks­

p o d t y m s a m y m t y t u ł e m i uzupełniony j e s t s z c z e g ó ł o w y m k a t a ­

l o g i e m eksponatów u m i e s z c z o n y c h
W

s z e r o k o pojęta

tomie t y m najbardziej

na wspomnianej

rozbudowany

wystawie .
2

j e s t dział i n f o r m u j ą c y

o życiu i

orga­

n i z a c j i M u s é e de l ' H o m m e ( L a v i e d u M u s é e ) , w k t ó r y m oprócz b a r d z i e j l u b m n i e j
szczegółowych

sprawozdań

z

działalności

poszczególnych

m i e j s c a p o ś w i ę c o n o o m ó w i e n i u znajdujących
ryki,

Afryki

i

Oceanii.

Ponadto

w

Muzeum

wiele

się t a m z b i o r ó w z o b s z a r u A z j i ,

Ame­

t y m samym

działów

tomie

znajdujemy

informacje

o działalności z w i ą z a n y c h z M u z e u m t o w a r z y s t w n a u k o w y c h , t a k i c h j a k Société des
A f r i c a n i s t e s , Société des A m é r i c a n i s t e s , Société des Océanistes i i n .
W

pozostałych

mniej

miejsca,

dwóch

ustępując

tomach

problematyka

różnego

rodzaju

muzealna

artykułom

zajmuje

już

l u b większym

0 c h a r a k t e r z e p r o b l e m o w y m , z k t ó r y c h większość d o t y c z y

zagadnień s z t u k i u róż­

n y c h l u d ó w bądź t o w p o s t a c i r z e ź b y , bądź też w p o s t a c i z d o b n i c t w a
k u l t o w y c h , t k a c t w a czy s z t u k i j u b i l e r s k i e j , p r z y
artykułów

są p r z e d e w s z y s t k i m e k s p o n a t y

czym

znacznie

omówieniom
przedmiotów

bazą m a t e r i a ł o w ą d l a t y c h

muzealne.

Niewiele

artykułów

z a g a d n i e ń z w i ą z a n y c h z kulturą społeczną, n a t o m i a s t k u l t u r a m a t e r i a l n a
t o w a n a jest
W
łów)

najsłabiej.

recenzowanych
i

azjanistyczna

Oceanii,
słuszną

r o c z n i k a c h przeważa
(15

natomiast

1 Ameryki

dotyczy
reprezen­

na

artykułów).
omówienie

tematyka afrykanistyczna

Najmniej

zagadnień

przeznaczono p o 9 artykułów.

omówienie

problematyki

Z

„Objets

(bo

artyku­

7)

artykułów

dotyczy

związanych

z

etnografią

Europy

t e g o też w z g l ę d u

et

(27

tylko

Mondes"

w

wydaje

się

rzeczą

układzie

tematycznym

Paulme

prezentujący

według w y m i e n i o n y c h kontynentów.
Tematykę
zbiór
w

afrykanistyczna

przedmiotów

zapoczątkowuje

magicznych

z

p o s i a d a n i u M u s é e de l ' H o m m e .
3

Wybrzeża

artykuł
Kości

D.

Słoniowej,

znajdujących

Choć w z a s a d z i e a u t o r k a z a j m u j e

łowo j e d n y m t y l k o e k s p o n a t e m pochodzącym z p r o w i n c j i M a n w zachodniej
Wybrzeża

Kości

Słoniowej,

równocześnie

zostałe e k s p o n a t y , pochodzące w p r a w d z i e

jednak

stara

się

grupy

wiany

przedmiotów

przedmiot

związanych

magiczny

z określonymi

spotykany

jest

w

zabiegami

różnych

po­

Zachodniej, ale

dające się z a l i c z y ć p o d w z g l ę d e m c e c h f o r m a l n y c h i spełnianej f u n k c j i
mej

części

usystematyzować

z i n n y c h rejonów A f r y k i

się

się s z c z e g ó ­

do t e j sa­

magicznymi.

odmianach

na

Oma­

znacznym

o b s z a r z e W y b r z e ż a K o ś c i S ł o n i o w e j , L i b e r i i i G w i n e i p o d n a z w ą gle, ge, gue l u b —
bardziej

na wschodzie

stożkowaty

w

— pom

kształcie

blok

W e w s z y s t k i c h p r z y p a d k a c h jest t o

warna.

sporządzony

z

niewypalonej

60 c m , z m n i e j l u b b a r d z i e j w y r a ź n i e z a z n a c z o n y m i
czony

w

górnej

nie ogranicza
natu

m u z e u m , ale —
H. L e h m a n n ,

1

do samego przedstawienia

na podstawie
Exposition

zebranych
des

costumes

2

3

D. P a u l m e ,

Sur

un objet

magique

artykułu

de Côte

ok.

j e s t t o , że a u t o r k a

tego p r z e d m i o t u j a k o

materiałów —

M o n d e s " (skrót „ O M " ) , 1961, n r 1, s. 3 — 1 6 .
H . L e h m a n n , Catalogue
des objets exposés,

prawie

wysokości

r y s a m i t w a r z y l u d z k i e j , uwień­

części ozdobą z p t a s i c h piór. Z a l e t ą

się j e d y n i e

gliny,

Maya

podaje

d'aujourd'hui.

„Objets

t a m ż e , s. 17—32.
d'Ivoir,

ekspo­

interesujący

t a m ż e , s. 3 3 — 4 0 .

et

�559

RECENZJE

o p i s sporządzania gle

i o b o w i ą z k ó w , j a k i e ciążą n a osobie, która chce go

wykonać

t a k , a b y p r z e d m i o t t e n posiadał pożądaną m o c magiczną. P o n a d t o d o w i a d u j e m y
r ó w n i e ż o z a s t o s o w a n i u i z a d a n i u , j a k i e p r z e d m i o t t e n spełnia. Gle
pełni n i e j a k o funkcję

fetysza.

Z jednej

l u b pom

s t r o n y posiada o n moc destrukcyjnego o d ­

d z i a ł y w a n i a n a c z a r o w n i k ó w p r a k t y k u j ą c y c h czarną m a g i ę , w s k a z u j e o s o b y
dzające

śmierć, c h o r o b y

lub w

inny

się

warna

sposób działające

szkodliwie

sprowa­

n a poszczególne

j e d n o s t k i c z y też w i ę k s z e g r u p y społeczne. Z d r u g i e j s t r o n y p r z e z o s o b i s t y k o n t a k t
z gle

i odpowiednie

przepowiadającym
białą

magię:

formuły

magiczne

właściciel

przeszłość, teraźniejszość

powodować

obfite

zbiory,

jest równocześnie

wróżbitą

i przyszłość. M o ż e o n t a k ż e

uprawiać

gle

do zdrowia,

szczęśliwy

poród i t p . Doskonałe zdjęcia o m a w i a n y c h p r z e d m i o t ó w b a r d z o w y d a t n i e

pomyślny

powrót

uzupełnia­

j ą całość i podnoszą w a l o r y a r t y k u ł u .
Do

wspomnianego

artykułu

nawiązuje

tematycznie

J . Delange

przedstawiając

p r z e d m i o t k u l t o w y Y o r u b a pochodzący z p r o w i n c j i N a g o w D a h o m e j u .

Przedmiot

4

ten, nazywany
tologia

Oshe

Yoruba

jednym

jest e m b l e m a t e m

shango,

określa

jako

z najważniejszych

uroczystości

k u czci

proszą b ó s t w o

Shango,

króla

Yoruba.

podczas

o łaski i p o m o c .

jako przedmiocie

shango

czwartego

bóstw

boga piorunów Shango, którego m i ­
Oyo

Oshe

której

i

p o d tą

nazwą

używany

shango

Shango

jest

w i e r n i wprowadzając

A u t o r k a k o n c e n t r u j e się g ł ó w n i e

w

się

jest

czasie

w

trans

n a opisie

s z t u k i Y o r u b a ilustrując całość f o t o g r a f i a m i

oshe

omawianych

przedmiotów.
Muzeologów

zainteresuje

z pewnością

skiemu Muzeum Narodowemu
artykułu
tam

do

szereg

Artykuł

jednego

tylko,

najbardziej

t y m cenniejszy,

k u l t u r y l u d o w e j , przede

reprezentacyjnego

ogólny

pogląd

iż z w r a c a

muzeum,

znajdujemy

na stan muzealnictwa

uwagę n a organizację

nigeryj-

problematykę

5

i n f o r m a c j i dających

jest

artykuł J . M i l l o t a poświęcony

w L a g o s . M i m o tytułu z a w ę ż a j ą c e g o

w

ochrony

Nigerii.
zabytków

w s z y s t k i m s z t u k i , w państwie, które od n i e d a w n a

dopiero

uzyskało swą niepodległość. N i g e r i a — j a k t w i e r d z i a u t o r — j e s t j e d n y m z p a ń s t w
afrykańskich
docenia

się

Świadczy

pielęgnującym
wartość

bardzo

silnie tradycje

etnograficznych

i

o t y m l i c z b a dziesięciu c z y n n y c h

etnograficznych

i

archeologicznych,

narodowe,

archeologicznych

z

obecnie

których

w

w

którym

ekspozycji

w

N i g e r i i większych

najważniejsze

—

muzeów

poza

Muzeum

w L a g o s — t o założone w 1952 r . M u z e u m w Jos p r e z e n t u j ą c e o g ó l n y d o r o b e k
archeologicznych
od

dotyczących

zwłaszcza

900 r . p.n.e. d o 200 r . n.e., o r a z

Yoruba.

Samo

muzeum

w

chronologiczno-rzeczowym
lach w y s t a w o w y c h
najdawniejszych
centrowanie
tłumaczyć

przedstawione

doliny

należy

faktem,

D o ciekawszych
7

w

są r z e ź b y

I f e poświęcone w
roku

1957 e k s p o n u j e

rejonów

badań

na

całości
w

okres
sztuce

układzie

N i g e r i i . Stąd też w

od najprymitywniejszych,

większości

muzeów

że

ludów

oryginalnych w

Czadu ;

założone

w

Nok, datowanej

sa­

sięgających

o k r e s ó w a r c h e o l o g i c z n y c h , p o dzisiejszą r z e ź b ę nowoczesną. S k o n ­

S z t u k a afrykańska z a w i e r a
miejsca.

Muzeum

rzeźbę poszczególnych

zainteresowań

z najbardziej

Lagos

okresu kultury

pełni

muzealnych.

sztuka

w

na

uchodzi

obiektach
obecnie

za

sztuki
jedną

Afryce .
6

w ogólnej p r o b l e m a t y c e

zaliczyć n a l e ż y

opracowany

nigeryjskich
Nigerii

wyniku

afrykanistycznej

artykuły: J . Delange

poszukiwań

badawczych

najwięcej

omawiający
H. Lotha

sztukę
artykuł

J . D e l a n g e , Sur un Oshe Shango,
„ O M " , 1963, n r 3, s. 205—210.
J . M i 11 o t , Le Nigerian
Museum
de Lagos,
„ O M " , 1961, n r 2, s. 3—16.
W s p r a w i e działalności m u z e ó w a f r y k a ń s k i c h p a t r z — r e c . J . B u j a k a ,
„ E t n o g r a f i a P o l s k a " , t . 10: 1966.
' J . D e l a n g e , Les arts de la piain
du Tschad,
„ O M " , 1962, n r 3, s. 135—148.
4
5
6

�560

RECENZJE

poświęcony
posążków

prehistorycznej

kamiennych w

C. T r a d i t s , o m a w i a j ą c y
u

ludów B a m u n w

sztuce

Afryce

mierze

literaturą

przedmiotu,

Guy

8

czy

9

de

Beanchene

wreszcie

Kamerunie

n a bezpośrednich
której

I0

. Wszystkie

bibliograficzny

artykuł

mieszkalnych

te artykuły oparte w

badaniach terenowych

wykaz

dotyczący

interesujący

sztukę z d o b i e n i a f r o n t o w y c h ścian b u d y n k ó w

środkowym

cydującej

saharyjskiej ;

Wschodniej ,

poszerzone

dołączony

jest

de­

są

znacznie

do

każdego

z nich.
Oddzielne miejsce
który w

w omawianej

„Objets et M o n d e s "

dotychczas

wydzielony

problematyce zajmuje

Madagaskar,

j e s t z zespołu a f r y k a ń s k i e g o . W y d a j e

j e d n a k , że słuszne b ę d z i e z a t r z y m a ć się n a d p r o b l e m a t y k ą t e g o r e g i o n u w
średnim

sąsiedztwie

malgaskich
i

Y. L a p l z e .
drewna,

się

Lampy

I I

z

tematyki

znajdującą

afrykanistycznej.

w

zbiorach

te, zwane w

k a m i e n i a , żelaza

Tak

Musée

dialekcie

de

więc

już

w z m i a n k a na ten temat pochodzi
który w

1638 z w r a c a

lamp

J. Millot

wykonane

przyciągały

kiego

roku

kolekcję

prezentują

m e r i n a fanaovan-jiro,

lub terakoty. Od dawna

podróżników, a pierwsza
François C o u c h e ' a ,

bogatą

l'Homme

się

bezpo­

one

o d żeglarza

są

uwagę

normandz-

u w a g ę n a różnorodność

form

i smak artystyczny i c h twórców.

fanaovan-jiro

Z a r ó w n o f o r m a , j a k i o r n a m e n t y k a t y c h l a m p , n a które zwrócono w a r t y k u l e
szczególną
artykułu

uwagę,
wiążą

nawiązują

bardzo

i c h pochodzenie

wyraźnie

z podróżami

do

stylu

kupców

orientalnego.

muzułmańskich

Autorzy
docierają­

c y c h do północno-wschodnich i północno-zachodnich w y b r z e ż y M a d a g a s k a r u w I t y ­
siącleciu n.e.
J.

Millot

i

Y.

Laplaze

są

malgaskie, czyli powszechnie

również

noszone

w

z m u s z l i C a n u s . P o c z ą t k o w o felana
t e n sposób s w o j ą

omawiającego

felana

Madagaskaru

ozdoby

noszone

I2

jących w

a u t o r a m i artykułu
niektórych r e j o n a c h

były t y l k o przez wodzów

p o z y c j ę społeczną. O d X V I I

w . stały się

podkreśla­
emblematem

w o j o w n i k ó w , k t ó r z y o z d a b i a l i się n i m i w czasie w a l k . Z chwilą, k i e d y
francuska

wprowadziła

noszoną o b e c n i e

zakaz

na znacznym

walk

p l e m i e n n y c h , felana

obszarze zachodniego

nie t y l k o przez mężczyzn, ale również
Taisaka,

Tandory,

pominają

Makafaly,

kształtem

dysk

Vezo,

przez

Bara,

o średnicy

i dzieci

Sakalava

4 — 8 c m i grubości

zawsze w białym, n a t u r a l n y m k o l o r z e

kolonizacja

się z w y k ł ą

i południowego

kobiety

Bestileo,

stały

ozdobą

Madagaskaru

(plemiona:

Tanosy,

i i n . ) . Felana

przy­

1—2 m m . U t r z y m a n e

m u s z l i C a n u s . M a l g a s z e noszą j e w

w i s i o r k ó w n a s z y i , rękach l u b też n a czole. O p r ó c z f u n k c j i

czysto

ozdobnej

są

postaci
felana

pełnią p o n a d t o f u n k c j ę magiczną, z a p e w n i a j ą c o p i e k ę sił n a d p r z y r o d z o n y c h i w z a ­
leżności
nazwy,

o d sił, k t ó r e

warunkują

n p . felana-alohosty

p i o r u n o m , ody-felana

—

Ozdoby

złym

działanie

przybierają

d u c h o m , felana-balafosty

różnorodne
—

przeciw

— p r z e c i w u g o d z e n i u strzały i t p . P o z a t y m spełniają

znaczną

rolę w p r a k t y k a c h m a g i c z n y c h
w czasie z a b i e g u

ich magiczne

przeciw

c z a r o w n i k ó w o r a z w obrzędach i n i c j a c j i ,

zwłaszcza

obrzezania.

t e mają

swój

odpowiednik

na z n a c z n y m

obszarze A f r y k i

Wschodniej

H . L h o t e, L'art
préhistorique
saharien,
„ O M " , 1962, n r 4, s. 201—214.
G . de B e â n c h e n e ,
Une statuette
en pierre
ouest-africaine,
„ O M " , 1963,
n r 4, s. 2 6 7 — 2 7 1 .
C. T r a d i t s , Panneaux
sculpté
bamoun,
„ O M " , 1962, n r 4, s. 249—260.
J . M i l l o t , Y. L a p l a z e ,
L e s Lampes
malgaches
(fanaovan-jiro),
„OM",
1961, n r 3 — 4 , s. 3—20. Z i l u s t r a c j i z a m i e s z c z o n y c h w a r t y k u l e w y n i k a , że c h o d z i
o l a m p y t y p u kaganków oświetlających pomieszczenie
p r z e z s p a l a n i e się p ł y n u
w l e w a n e g o d o m i s e c z e k u m i e s z c z o n y c h w g ó r n e j części l a m p y .
J . M i l l o t , Y . L a p l a z e , L e s felana
malgache,
„ O M " , 1962, n r 3, s. 1 6 5 —
172.
8

9

1 0
11

1 2

�561

RECENZJE

(Mozambik,
gijskie)

i

Tanganika, Kenia, Uganda),
Południowej

(Angola),

Środkowej

przy

czym

(Rwanda,

utrzymuje

się

Burundi, Kongo

Bel­

przekonanie,

roz­

że

p r z e s t r z e n i ł y się o n e n a t y m o b s z a r z e z T a n g a n i k i , g d z i e p o w i ą z a n e b y ł y z s i l n y m i
wpływami

arabskimi. Problematyczne

Madagaskaru.

Analizując

p a d k u felana
W

jest j e d n a k pochodzenie

archeologiczne

tomach

jest bardziej

„Objets

et M o n d e s "

na zagadnienia

zeum

z

tomach

terenu

l'Homme

autorka

jest

w

przy­

azjatycka

ukie­

przedstawia

sprawozdań

częściach

tego

dziale

również

proces

„satra", w y k o n y w a n y c h

z liści p a l m y

i

Musée

.

de

Pierwszym

Człowieka .

artystycznych,

zatrzymując

kambodżańskiej

c u k r o w e j , oraz

Poza

l s

wartości

ich produkcji,

dla k u l t u r y

1 4

19 m a n u s k r y p t ó w k a m -

Muzeum

i c h treści

techniczny

z badań

kontynentu

dotyczący

azjatyckim

manuskryptów,

charakterystycznych

wy­

dwóch

ogólnych i n f o r m a c j i o z b i o r a c h m u ­

ogólnych

a r t y k u ł S. T h i e r r y
w

problematyka

s z t u k i schodzą n a p l a n d a l s z y . W

ta dotyczy

równie

różnych

się

omówieniem

na dwóch

albo

w

znajdujących

szczegółowym

pi"

l u b też

1 3

omówieniem

bodżańskich

dłużej

problematyka

Azji

podejmowanych

większym

odrzucają

w i e r z e ń i stosunków społecznych, w

n i k u czego d o m i n u j ą c e o g ó l n i e z a g a d n i e n i a
pierwszych

na obszarze

felana

i inne autorzy

m a l g a s k i c h możliwości w p ł y w ó w a r a b s k i c h .

recenzowanych

runkowana

źródła

typach:

się

„kam-

„crang" —

z

kory

drzewnej.
.

Interesującym materiałem d o k u m e n t a l n y m d y s p o n u j e

swój
w

udział w

odległości

pielgrzymce

J . Chelhod

do K a d z i m a i n — świętego miejsca

15 k m n a p o ł u d n i o w y

opisuje

ciekawą

c e r e m o n i ę religijną,

tzw. „Ta'ziya",

o d p r a w i a n ą 27 R a d ż a b k a ż d e g o r o k u

dla ucz­

czenia

śmierci

wielkich

męczeńskiej

-Kadzima

i

jego

wnuka

w Kadzimain. ,,Ta'ziya"
gotowości

oddania

poprzedza

pielgrzymka

zachód

dwóch

Muhamad

od B a g d a d u .

relacjonujący

I s l a m u , położonego

l s

świętych

al-Djawâda,

muzułmańskich:

których

zwłoki

dla

obrony

ściągająca

sprawy

świętych

do K a d z i m a i n

sunek

zadawane

świętych

Kadzim

poprzez

męczenników.

n i e t y l k o podczas p i e l g r z y m k i
ale również

d o słynnego w

sobie

tortury,

Ten

sam autor

zajmuje

Kadzimain

podczas t r w a n i a poszczególnych

których p u n k t e m k u l m i n a c y j n y m jest c e r e m o n i a
się r ó w n i e ż

męki

koczowniczy

tryb

życia

i

n a k a z przejścia

lone

tradycją

na terenach

d o osiadłego t r y b u

zwyczaje,

pustyni

sto­
nie­

przez J . Chel-

obrzędów

religijnych,

,,Ta'ziya".

kwestią

przez władze Izraela

i

sanktuarium m u ­

przemian

współczesnych

dzących w s t r u k t u r z e społecznej p a s t e r s k i c h B e d i u n ó w p r o w a d z ą c y c h d o
Beduinów spowodowane

Iraku,

o n i swój f a n a t y c z n y

r z a d k o śmierć. W a r t o ś ć artykułu podnoszą l i c z n e zdjęcia w y k o n a n e
zułmańskiego,

al-

zostały

Ceremonię

tysiące w i e r n y c h z całego

demonstrują

hoda

Musa

złożone

m a n a c e l u w y r a ż e n i e boleści w i e r n y c h i p o d k r e ś l e n i e i c h

życia

a częściowo także z I r a n u , w czasie której
do w i a r y

Autor

Negueb

Rozbicie

administracyjne

p o zakończeniu I I w o j n y

życia w y w a r ł y b a r d z o

s t o s u n k i społeczno-prawne

zacho­

niedawna
światowej

silny wpływ na usta­

i na wierzenia.

Celem

badań

P. L e S c o u r , O b j e t s nouveaux
du Département
d ' A s i e , „ O M " , 1961, n r 1,
s. 3 3 — 3 6 ; t e n ż e , Une donation
de la Republique
de Corée,
t a m ż e , s. 3 7 — 4 0 ;
t e n ż e , Une donation
nouvelle
coréenne,
„ O M " , 1962, n r 1, s. 25—28.
C. F a y e i n , M i s s i o n a u K a z c k h s t a n e t en U z b e k i s t a n , „ O M " , 1962, n r 1,
s. 2 9 — 3 2 ; C. J e s t , Mission
au Népal, „ O M " , 1962, n r 2, s. 107—130.
S. T h i e r r y , Manuscrits
cambodgiens
du Département
d'Asie,
, , O M " , 1962,
n r 1, s. 13—24.
J . C h e l h o d , Pèlerinage
à Kadzimain,
lieu
saint
de l'Islam,
„ O M " , 1963,
n r 4, s. 253—260.
J . C h e l h o d , Une enquête
chez les nomades
du Négueb,
„ O M " , 1963, n r 1,
s. 59—69.
13

1 4

15

16

1 7

36 — E t n o g r a f i a P o l s k a ,

t. X I

�562
J.

RECENZJE

Chelhoda

podjętych

w

roku

1962 b y ł o

zarejestrowanie

zmian

zachodzących

współcześnie w k u l t u r z e t y c h ludów i prześledzenie p r o c e s u a d a p t a c j i
k u l t u r y pasterskiej do n o w y c h warunków
W

problematyce

amerykanistycznej

n a szczególną

n i a n y już a r t y k u ł H . L e h m a n n a o m a w i a j ą c y
kuł H . L e i h l e n a
na

podstawie

dawny
w

ubiór

okresie

z kultem

uwagę

Majów

rodzaju
oraz

źródeł

techniki

ikonograficznych

bogini I x e l u Majów
domenę

przy

18

. W

zawsze

kobiet.

produkcji

t k a n i n a u t o r s t w i e r d z a , że p o z o s t a l i

na obszarze

Analizując

dzisiejszy

mniejszym

w

jaskrawych i kontrastowych kolorach. Zestawienie

c j a poszczególnych
Majów.

Uogólnienie

i antropomorficzne)

części o d z i e ż y pozostają
Wierność

to Lehmann

tradycji
rozszerza

duże w p ł y w y

europejskie.

Ponodto

Mezoameryki

Majów

przede
w

(głównie

barwy

odniesieniu

do

techniki

wyjątkowo

geometryczne,
utrzymane

i ornamenta­

okresie

wszystkim

tkactwo

i

tkanin

jak w

tkactwa

czemu

kolorystyczne

t a k i e same,

dotyczy
również

W k o ń c o w e j części a r t y k u ł u o k a z u j e

oraz

klasycznej

mody

kobiecej.

odzieży

męskiej.

się j e d n a k , że odzież męska w y k a z u j e
pod wpływem

kontaktów

nich,

odtworzyć

oni pod t y m względem

w

kultury

dzięki

ubiór

w i e r n i t r a d y c j i , zwłaszcza jeżeli c h o d z i o m o t y w y zdobnicze
s t o p n i u zoo —

próbuje

arty­

z

t y m n a silne powiązania

i Xichiquetzal u Azteków,

stanowiło

wspom­

oraz

pierwszym

autor

t k a c t w a stosowane

przedkolumbijskim. Wskazuje

zasługują:

w s p ó ł c z e s n y ubiór M a j ó w

d o t y c z ą c y p e r u w i a ń s k i c h o z d ó b ze złota

różnego

elementów

egzystencji.

bardzo

z osadnikami

oraz

z w i ą z a n e j z t y m i n t e g r a c j i k u l t u r o w e j odzież męska u l e g a b a r d z o s i l n y m w p ł y w o m
aktualnej

mody.

W

nieznacznym

stopniu —

a tego

oczekuje

czytelnik —

zajął się k w e s t i ą w p ł y w ó w p r z e m y s ł u o d z i e ż o w e g o , p r o d u k c j i t k a n i n

autor

fabrycznych,

z m i a n w odzieży p o d w p ł y w e m k o n t a k t ó w e u r o p e j s k i c h i t p . T y l k o k r ó t k a w z m i a n ­
ka

o powołaniu

w

Meksyku i Gwatemali

specjalnych

n a u k o w y c h instytutów d l a

o d z i e ż y M a j ó w ś w i a d c z y , że postęp w d z i e d z i n i e p r z e m y s ł u o d z i e ż o w e g o przyśpiesza
t e m p o z a n i k u t r a d y c y j n e j odzieży.
Przedstawiając
koncentruje

się

muzealną

głównie

(północne

wybrzeże

zwłaszcza

zaś

złota

Peru).

groby

w

odznaczających

kolekcję

na ozdobach
Badania

Tucume,

wyrobów

złotniczych

uszu pochodzących
archeologiczne

dostarczyły

się w y s o k i m p o z i o m e m

Poza

wymienionymi
informacje

artykułami

dotyczące

amerykanistycznych

1 9

niowej

natomiast

Ameryki
artykuł

Amazonki
W

2 1

2 0

,

i prac

H . R e k hiena

w

Leihlen

tym

podobnych

rejonie,

ozdób

artystycznym. Prezentowane

ze

ozdoby

się p o d s i l n y m w p ł y w e m

cywi­

tematyce

z wyjazdów

poszczególne

znajdujących

się

wykopaliskowych
zagadnień
omawiający

tomy
w

de

prowadzonych

związanych
rzeźbę

,,Objets

Musée

w

et

na terenie

bezpośrednio
drzewie

Mondes"

l'Homme
ze

Połud­

sztuką

n a obszarze

za­

zbiorów
do­

Wyżyny

.
europejskiej

wspólnych. Jest o n a raczej

,,Objets

et M o n d e s "

przypadkowa

n i e można uchwycić

i ogranicza

pracowników M u z e u m . Między i n n y m i

H . R e i h 1 e n , U n b i j o u d ' o r de Lambeque,

1 8

ilości

H.

Lambayeque

Tiahuanaco.

wierają

tyczy

Peru

prowadzone

dużej

a u t o r d a t u j e n a o s t a t n i o k r e s M o c h i c a znajdujący
lizacji

z

z rejonu

się d o o g ó l n y c h

w tematyce

Pérou,

problemów
sprawozdań

t e j n a u w a g ę za-t

„ O M " , 1962, n r 2, s. 7 7 —

84.
1 9

H . L e h m a n n , Enrichissement
du Département
d'Amérique,
de 1946 a 1960,
1961, n r 3 — 4 , s. 39—52.
A. L a m i n g - E m p e r a i r e ,
Traveaux
archéologiques
en Amérique
du
„ O M " 1962, n r 3, s. 149—164.
H . R e i c h 1 e n , O b j e t s e n b o i s d u Bas-Amazone,
„ O M " , 1961, n r 2, s. 1 7 —

„OM",
2 0

Sud,
2 1

30.

�563

RECENZJE

sługują

dwa

Pierwszy

artykuły

z nich,

M.

Roussel

poświęcony

de

Fontanès

wycinankom

dotyczące

etnografii

polskiej .
2 2

p o l s k i m ( k u r p i o w s k i e , łowickie,

s k i e , opoczyńskie, k r a k o w s k i e i i n . ) , j e s t w y n i k i e m e k s p o z y c j i

wycinanek

nizowanej

1962 r . W

p r z e z M u s é e de l ' H o m m e

artykule

autorka

graficznym

w

relacjonuje

Drohiczynie

w

swój

d n i a c h o d 1 I I d o 15 V

pobyt

oceniając

na

Międzyuczelnianym

bardzo

pozytywnie

raw­
zorga­

drugim

Obozie

inicjatywę

Etno­

organizacji

o b o z ó w i podając z a r y s h i s t o r y c z n y D r o h i c z y n a i j e g o o k o l i c y .
Barbara

JAMES
versity

of

F. D O W N E S ,

Animal

Husbandry

California. Publications

Walendowska-Zapędowska

in Navajo

Society

i n Anthropology.

Uni­

and Culture,

V o l . 1, U n i v e r s i t y

of

Cali­

f o r n i a P r e s s , B e r k e l e y i L o s A n g e l e s 1964, ss. 104, 9 r y c i n i 1 m a p a .
P u b l i k a c j a t a o c h a r a k t e r z e m o n o g r a f i i jest r e z u l t a t e m 7 miesięcy badań t e r e ­
n o w y c h , podczas których
vajo

w

Piñón, w

nym

i obrzędowym

także rozprawą
pracy

życiu

ze swą rodziną

i funkcji

autora. James

możliwie

nieco

wszystkich

tutaj

pochodzące z Półwyspu

faktów

Świecie. A u t o r próbuje
Navajo.

asymilacji

Przy

z

zakresu

tej

także wykazać

okazji

społecznej

oraz

dokonuje

(acculturation, social

t a była

za c e l w

hodowli

oraz

wydzieleniu

zaadaptowali

hodowli w

ustalenia

assimilation)

oraz

anglo-

metody
w

procesie

definicji

tej
ich

elementów

a tylko zmodyfikowane

znaczenie
próby

społecz­

młodszych, z o k r e s u

należy, że N a v a j o

Iberyjskiego,

Indian Na­

postaci praca

postawił sobie

j a k o części k u l t u r y p r z y j e d n o c z e s n y m

-amerykańskiego. Przypomnieć

u

innej

F. Downes

starszych, z o k r e s u hiszpańsko-meksykańskiego,
dowlane

mieszkał wśród

udział w e k o n o m i c z n y m ,

t e j społeczności. W

doktorską

przedstawienie

znaczenia

autor wraz

s t a n i e A r i z o n a , biorąc c z y n n y

ho­

Nowym

akulturacji

akulturacji

określa

oraz

swój

sto­

s u n e k d o t y c h d w u pojęć.
J. F. Downes

proponuje

definicję

akulturacji

jako

zjawiska

w e g o , n a t o m i a s t a s y m i l a c j ę społeczną u w a ż a za z j a w i s k o
terminu
wanie

akulturacji
zwyczajów

używa

oraz

określając

przyswajanie

l a c j a a u t o r t e n u ż y w a określając
w

zinstytucjonalizowanej
W

krótkim,
ją

obcego

idei

oraz

wartości,

pochodzenia.

swej

naślado­

Terminu

asymi­

stopień udziału j e d n o s t e k j e d n e g o społeczeństwa

zgodnie

lecz z w i ę z ł y m
od

cech

kulturo­

działalności d r u g i e g o . T a k i e określenia, j a k k u l t u r a

społeczeństwo, a u t o r u ż y w a
zapożyczyli

przeniesienie

czysto

społeczne. W p r a c y

z ogólnie z n a n y m i d e f i n i c j a m i

zarysie

meksykańskich

dziejów

Hiszpanów

hodowli
w

autor podaje,

okresie

między

oraz

Krebera.
że

Navajo

1650 a

1700 r .

Do tego m o m e n t u podstawą g o s p o d a r k i było łowiectwo oraz z b i e r a c t w o . W X I X w .
Navajo

ponieśli

90 t y s . g ł ó w ,
wprowadzenia

ciężkie s t r a t y w

żyjąc

z powodu

badania

terenowe

w

zarysie
którym

dziejów

starciach z Białymi:

rezerwacie.

n a szeroką

dzeniem
Po

w

skalę

W

2 ijołowie

uprawy

niesprzyjających

rolę

odgrywa

m. i n . skupem inwentarza hodowanego

Piñón

obecną

Mercantile

przez Navajo.

o n i ok. 8 5 —

się o n e

l u b Piñón, w

M. R o u s s e l
d e F o n t a n é s , Une exposition
nais,
„ O M " , 1962, n r 3, s. 183—196; t a z, Séjour
1961, n r 3 — 4 , s. 81—86.
2 2

liczą

w. przeprowadzono

środowiska. A u t o r

Black Mesa

tego t e r y t o r i u m autor opisuje

m . i n . ważną

obecnie

z i e m i , ale zakończyły

warunków

na obszarze z w a n y m

XIX

prowadził
stanie

sytuację

w

Company,

W 1958 r . obszar

de Papiers
d'étude
en

próby

niepowo­
swe

Arizona.

rezerwacie,

zajmując
Black

découpés
Pologne,

się
Mesa

polo­
„OM",

�564

RECENZJE

0 p o w i e r z c h n i 1372 m i l i

2

z a m i e s z k i w a ł o 4401 I n d i a n N a v a j o .

Trudne w a r u n k i byto­

w a n i a są t u t a j p r z e d e w s z y s t k i m w y n i k i e m o s t r e g o d e f i c y t u w o d y .
Opis

warunków

omawianej
deszczu

i śniegu.

znajdujemy
autor
u

naturalnych Black

Mesa

p r a c y . Szczególną u w a g ę z w r a c a

zajmuje

Navajo.

Obok

tutaj
się

Trzon

bydło rogate
wykresów.

opisu

także

ukształtowania

charakterystykę

właściwą

stanowią

i konie. Dynamikę

w

przeciętne

stado

gospodarki

u Navajo

tarz

tej gospodarki

lub nawet

hodowlany

mniej

Navajo

owiec

Black
jest

dochodu

grupy:

trzecim

rozdziale
terytorium

rozdziale

czwartym,

hodowlanego

znaczenie

i

Mesa

liczy

około

oraz

mała, n p . w
bez

za

kozy,

pomocą

100 s z t u k

ograniczona

tych

uprawa

1955 r. dała o n a około

t e j społeczności. A u t o r

inwentarz

hodowli

odgrywają

autor przedstawia

hodowla

jest raczej

ogólnego
na trzy

w

W

inwentarza

pogłowiu

Obecnie

w

i poziomego

regionu.

owce: mniejsze

zwierząt. Podstawą
połowy

się

pionowego

flory

charakterystyką

inwentarza

ziemi. Efektywność

znajduje

t u t a j a u t o r n a o b l i c z e n i a ilości o p a d ó w

znaczenia

dzieli

1

inwen­

ekonomicznego

( k o t y , szczenięta), i n w e n t a r z u ż y t k o w y (koń, pies) o r a z i n w e n t a r z o z n a c z e n i u

ryn­

k o w y m i nadający się d o k o n s u m p c j i ( o w c a , świnia, k o z a , b y d ł o r o g a t e i k u r y ) . J e d ­
nocześnie z n a j d u j e m y
tunków

w

ciągu

narzędzi

używanych

obszernie

omawia

jest
1

też

w

szczegółowy

roku.

przy

W

opis

techniki hodowli

t y m samym

hodowli

przez

rozdziale

Navajo.

W

poszczególnych

znajduje

następnej

się

także

łowiectwa,

końcu

które

rozdziału

obecnie

autor

posiada

wyłącznie

charakteryzuje

ga­
opis

kolejności

s t o s u n k i w ł a s n o ś c i o w e n a t l e h o d o w l i . W z w i ę z ł y sposób

znaczenie

wreszcie

tutaj

całego

autor
opisane

charakter sportu.

metodę

uczenia

młodzieży

Navajo technik hodowlanych.
W
vajo

piątym

rozdziale

zamieszkującej

Najmniejszą
jeszcze

omawianej

p u b l i k a c j i znajduje

się opis

społeczności

k o m ó r k ą społeczną są t a m r o d z i n y , z k t ó r y c h składa się ród. I s t n i e j e

także

jednostka

większa

od

rodziny,

połączona

więzami

pokrewieństwa

o r a z p r o w a d z ą c a w s p ó l n ą działalność, gospodarczą n a z w a r t y m o b s z a r z e
group). W rozdziale

w

jest,

zbiornika

wody

i

kukurydzy

poletka

własnością

że

oraz

jednej

oraz

o d n i e s i e n i u d o t e r e n u . N i e g d y ś duża, a o b e c n i e już

w i e l k a ruchliwość o s a d n i c t w a N a v a j o j e s t łatwa d o u c h w y c e n i a
Regułą

(homestead

szóstym a u t o r o p i s u j e ruchliwość i l o k a l i z a c j ę o s a d n i c t w a

s t o s u n k i własnościowe
łowym.

Na­

B l a c k M e s a . C h a r a k t e r y s t y c z n ą j e j cechą j e s t m a t r y l i n e a r y z m .

wybór

obecność
oraz

rodziny.

miejsca
drzew.

określony
W

n a założenie
Zarówno

teren

ze

t y m samym

osady

żywy

w materiale

warunkuje

nie­
źród­

położenie

inwentarz

hodowlany,

jak

zbiornikami wody

i t p . są n a

ogół

rozdziale

i n s t y t u c j i społeczno-politycznych u N a v a j o na szczeblu

autor

zajmuje

się

opisem

plemienia.

O d b i c i e m u d o m o w i e n i a z w i e r z ą t w t r a d y c j i o r a z obrzędowościach N a v a j o a u t o r
krótko

zajmuje

się w

rozdziale

siódmym. W

rozdziale

następnym

autor

zajmuje

się s t o s u n k i e m N a v a j o d o z w i e r z ą t . S t o s u n e k t e n j e s t t u t a j w y r a ź n i e różny w o d ­
niesieniu
wszystkim

do

udomowionych

w

odpowiednim

oraz

do

dzikich

znakowaniu

emocjonalnym

s t o s u n k u do n i c h , w i d o c z n y m

z posiadanym

przez

nią s t a d e m

oraz

S z c z e g ó l n i e interesujący w y d a j e

zwierząt.

zwierząt

np. w

w okresie

krytyczną
jęcie

się
oraz

on

wobec

spowodowało

głębokie

w i e l u aspektach k u l t u r y , j a k i w

u

Navajo

może

dostarczyć

głęboko

rodziny

j a k swego

Navajo

bliskiego.

się rozdział d z i e w i ą t y , w k t ó r y m a u t o r próbuje

dotychczasowych

w

przede

w

i p r z e m i a n społecznych u N a ­

o d początku k o n t a k t u z kulturą Białych, n a t l e h o d o w l i .

postawę

hodowli

utożsamianiu

t r a k t o w a n i u np. owcy

wydobyć mechanikę oraz s k u t k i procesu a k u l t u r a c j i
vajo

Przejawia

udomowionych

poglądów

przeobrażenia
stopniu rozwoju

stosunkowo

duże

autor

u Navajo,

Zajmując

stwierdza,

że

widoczne

społecznego. H o d o w l a

nadwyżki

produkcyjne,

przy­

zarówno
w

owiec
przeci-

�565

RECENZJE

wieństwie
wianej
W

n p . do mało

społeczności

ostatnich latach

jest

efektywnej

można

zauważyć
zajęć

ziemi. Obecnie,

nawet

można

w y n i k i e m o g ó l n e g o postępu

pierwszoplanowych

uprawy

dostrzec

także

oznaki

autora, w

p o p u l a c j i , co

między

innymi
niegdyś

n p . łowiectwa,

zmieniła

się r a d y k a l n i e ,

stanowiąc obecnie j e d y n i e rodzaj s p o r t u u p r a w i a n e g o d l a przyjemności.
publikację

zamyka

obszerna

oma­

klasowego.

g o s p o d a r c z e g o t e j społeczności. F u n k c j a

gospodarczych,

wzrost

wg

rozwarstwienia

b i b l i o g r a f i a dotycząca

kultury

Navajo,

Omawianą

ze

szczegól­

n y m uwzględnieniem zagadnienia h o d o w l i .
Podsumowywując
wiera

nasze

omówienie

s z e r e g interesujących

autora

oraz

wnosi

nowe

należy

stwierdzić,

spostrzeżeń p o c z y n i o n y c h w

uogólnienia

dotyczące

że

p u b l i k a c j a ta

czasie b a d a ń

kultury

Indian

Navajo.

Lech

WÖRTERBUCH DER VÖLKERKUNDE IN VERBINDUNG
FACHWISSENSCHAFTEN,

Herausgegeben

von Walter

za­

terenowych

Krzyżaniak

MIT

ZAHLREICHEN

Hirschberg Alfred

Kroner

V e r l a g , S t u t t g a r t 1965

wydany

Słownik
sytecie

przez

Waltera

Wiedeńskim, przeznaczony

Hirschberga, profesora

etnologii na

jest głównie d l a szerokich kręgów

Uniwer­

specjalistów

d z i e d z i n p o k r e w n y c h e t n o l o g i i , posługujących się literaturą w p r z e w a ż a j ą c e j
w

mierze

języku a n g i e l s k i m i n i e m i e c k i m . Z n a j d u j e m y w n i m zwięzłe i przejrzyste

nicje

fachowe,

liczne

syntetyczne

artykuły

na

temat

podstawowych

defi­

zagadnień

n a u k i o kulturze i historii etnologii (etnografii).
Artykuły zredagowane
do r e f e r o w a n e g o

są w sposób p r z y s t ę p n y , podają p o d s t a w o w ą

w n i c h z a g a d n i e n i a , dzięki t e m u u m o ż l i w i a j ą

w a n y m pogłębienie i rozszerzenie
Dobór
w

haseł

oparciu o

czysto

do

rzeczowych.

słach n a z w

Słownika

kryteria

zaintereso­

wiedzy na dany temat.
dokonany

maksymalnie

Wydawca

bibliografię

osobom

został

zgodnie

obiektywne,

świadomie

stąd

zrezygnował

l u d ó w i szczepów, ze w z g l ę d u n a b r a k w

z

intencjami

widoczna
np. z

wydawcy

przewaga

umieszczania

haseł
w

pełni o b i e k t y w n y c h

ha­

kryte­

riów i c h doboru.
Opracowane
są

jedynie

w

mniej

hasła

Słowniku
l u b więcej

n i e pretendują

pełnym

do sformułowań

odzwierciedleniem

obecnego

arbitralnych,
stanu

wiedzy

dziedziny

rozpa­

w danej dziedzinie etnologii.
Sposób

opracowywania

haseł

dotyczących

jednej

wybranej

t r z y m y przykładowo n a z a g a d n i e n i a c h dotyczących g o s p o d a r k i .
jest

problem

f o r m g o s p o d a r k i (s. 494). R ó ż n o r o d n e f o r m y życia, c z y l i określone s t o p n i e

W

pewnym

kultury,

mają

specyficzne

stąd

według

sensie

wprowadzeniem

d l a siebie f o r m y

Hirschberga

w

dziedzinę

tych

zagadnień

gospodarki i odmienne

posiadają

podstawowe

problemy

znaczenie

dla

ekonomiczne,

klasyfikacji po­

szczególnych k u l t u r .
Obraz
tury

kultury

ludów

ludów z b i e r a c k i c h i myśliwskich jest o d m i e n n y od o b r a z u

uprawiających

ludów myśliwsko-zbierackich

ziemię,

czy

hodujących

bydło. Podobieństwa

czy r o l n i c z y c h , ż y j ą c y c h w

r a m a c h własnych

kul­

różnych
kultur,

wynikają z j e d n a k o w y c h t e n d e n c j i k u l t u r o w y c h .
Bardzo

cenne

jest

zamieszczenie

w

Słowniku

opracowań

dotyczących

historii

poszczególnych f o r m g o s p o d a r k i ( n p . z b i e r a c t w a — s. 490, h o d o w l i — s. 467 i u p r a -

�566
wy

RECENZJE

z i e m i — s. 52—53)

nięcia

archeologii,

na w s z y s t k i c h k o n t y n e n t a c h w

głównie

w

dziedzinie

uściślenia

oparciu o najnowsze

chronologii

wraz

z

osiąg­

podaniem

r ó ż n o r o d n y c h h i p o t e z z w e r y f i k o w a n y c h p r z e z najświeższe o d k r y c i a .
Hasła d o p o s z c z e g ó l n y c h zagadnień z d z i e d z i n y
niejednokrotnie

niku

problemów

i

sposób

zagadnień

hasła z d z i e d z i n y
ważniejszych
i

w

zakresu

pełny,

danej

gospodarki
dający

dziedziny.

gospodarki zbieracko-myśliwskiej

rysach

stosowanych

z

możliwie

w

tej

jej

gospodarki

obrębie

(braku

różnych

Np.

podziałach

wybrane

informują

zapasów

dobierano

w

wszechstronny

i

Słow­

przegląd

do

Słownika

nas zarówno o

braku

naj­

specjalizacji),

na zbieractwo

niższe

i

jak

wyższe,

n i e z r ó ż n i c o w a n e i z r ó ż n i c o w a n e , p i e r w o t n e i w t ó r n e ; o sprzęcie i t e c h n i k a c h ł o w ó w ,
o rytuałach
rackich,

i kultach

polowaniach,

w y c h i zwyczajach
Szybkie
z

mieszczonych
syłacze p r z y

W

Słowniku.

poszczególnych

w

sposób

zawiera

jedynie

posiada

natomiast

Próbę

utrudnione brakiem
sensie

i

W.

A.

R.

H . R.

zbie­
myśli­

kierunków

za­
od­

i

H . Spencer,

były
(s.

opra­

467—469)

zwierząt: świni, l a m y , psa i t p . , n i e
b y d ł o , p o d c z a s g d y hasło m y ­

(Wildbeuter).
etnologii

podjęto

haśle t y m w y o d r ę b n i o n o j a k o k i e r u n k i

(Arbets-

(F. K r a u s e ,

Radcliff-Brown,

Rivers,

haseł

wyrównać

hodowla

metod

współczesnej

kolejno: kierunek antropogeograficzny

strukturalno-funkcjonalny
mann,

i

przez

indeksu

t e n mogłyby

N p . hasło

d o l u d ó w hodujących

(s. 470—475). W

richtungen, Arbeitsweise)

brak

wyczerpujący.

d o poszczególnych

odsyłaczy

uporządkowania

haśle e t n o l o g i a

używanych

hasłach d o z a g a d n i e ń p o k r e w n y c h , g d y b y

jednolity

odsyłacze

jest

pewnym

ślistwo (s. 201) odsyła d o l u d ó w z b i e r a c k i c h
w

o l u d a c h myśliwskich

maskach

d o t a r c i e d o w s z y s t k i c h w y m i e n i o n y c h haseł w i ą ż ą c y c h się

zbieracko-myśliwską
w

łowów,

myśliwskich,

myśliwskich.

i poprawne

gospodarką

cowywane

zwierząt, o r g a n i z a c j i
pułapkach

R.

H . Lowie,

(Passarge, Ratzel),

B. M a l i n o w s k i , W.

Mühl­

1

R.

Thurnwald),

etnosocjologiczny

R.

T h u r n w a l d , C. W i s s l e r

(W.

i inni),

Mühlmann,

psychologiczny

(C. G. J u n g , K . K e r e n y i , L . L e v y Brühl, R. T h u r n w a l d , W . W u n d t ) ; j a k o o s t a t n i —
kierunek

s t y l ó w k u l t u r o w y c h ( B . A i t k e n , R. B e n e d i c t ,

lennicy

uwzględniania

krutują

się w e d ł u g

historycznych

Hirschberga

obszarze k u l t u r o w y m . Zalicza
J.

Haekla,

siebie

samego,

aspektów

faktów

głównie z etnologów

M. Mead,

Trimborn).

i zjawisk

kulturowych re­

działających

na niemieckim

do n i c h : H . B a u m a n n a , K. D i t t m e r a , L .

t j . W.

Hirschberga,

A.

Jensena,

S c h m i d t a , C. S c h m i t z a , H . T r i m b o r n a i i n n y c h m n i e j

W.

Zwo­

Frobeniusa,

Koppersa,

P.

znanych. W y m i e n i e n i

W.

wyżej

różnią się m e t o d a m i p r a c y .
Do

odmiennych

kulturowych,

metod

prowincji

h i s t o r i i ze s t o s o w a n i e m

zalicza

Hirschberg

k u l t u r o w y c h , bądź

posługiwanie

posługiwanie

k r y t y k i źródeł i p r z e s t r z e g a n i e m

się koncepcją
się

ścisłymi

kręgów

metodami

ścisłego następstwa ź r ó d e ł

(są t o e t n o h i s t o r y c y , d o k t ó r y c h H i r s c h b e r g z a l i c z a s i e b i e s a m e g o ) . P o n a d t o

istnieją

próby

(Haekel,

łączenia

kierunku

funkcjonalno-strukturalnego

z

historycznym

S c h l e s i e r ) . W o m a w i a n y m haśle u w z g l ę d n i o n o r ó w n i e ż historię e t n o l o g i i i o m ó w i o n o
pierwsze

t e o r i e i pojęcia

cierzystego,
Pomimo

etnologiczne,

j a k n p . t e o r i ę m i g r a c j i , pojęcie p r a w a m a ­

pierwotnego monoteizmu, fetyszyzmu i t d .
wspomnianych

usterek

Słownik

spełni

p o r a d n i k a d l a osób interesujących się z a g a d n i e n i a m i

niewątpliwie

Jadwiga

Nazwisko Malinowskiego podano poprawnie
s. 139 i 369 z błędem w p i s o w n i : M a l i n o w s k y .
1

pożyteczną

rolę

etnologii i etnografii.

jedynie

Kucharska

n a s. 267, n a t o m i a s t n a

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
