<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="10669" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/10669?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-27T02:10:59+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="10647">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/e795a976080fdc39b6addc9fbfdffa95.pdf</src>
      <authentication>e8411db26a51c5ca0189a8b5aaca999f</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="5">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25237">
                <text>Etnografia Polska</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25238">
                <text>etnografia, etnologia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25239">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25240">
                <text>1958-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25241">
                <text>Licencja PIA</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25242">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25243">
                <text>polski</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25254">
                <text>IAiE PAN ( d.IHKM PAN)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25255">
                <text>IAiE PAN</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127153">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:847</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="47">
          <name>Rights</name>
          <description>Information about rights held in and over the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127154">
              <text>Licencja PIA</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127155">
              <text>1975</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127156">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:779</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127157">
              <text>Tradycyjna uprawa winorośli w Afganistanie / ETNOGRAFIA POLSKA 1975 t.19 z.1</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127158">
              <text>ETNOGRAFIA POLSKA 1975 t.19 z.1, s.143-162</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127159">
              <text>Wolski, Krzysztof</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127160">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127161">
              <text>Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Instytut Historii Kultury Materialnej PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127162">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="127163">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="127164">
              <text>„Etnografia P o l s k a " , t. X I X z.. 1

KRZYSZTOF

WOLSKI

T R A D Y C Y J N A U P R A W A WINOROŚLI W A F G A N I S T A N I E
Afganistan., j e d e n z n i e l i c z n y c h krajów świata, gdzie t r a d y c y j n e m e ­
t o d y i t e c h n i k i w r o l n i c t w i e jeszcze n i e ustępują nowoczesności, posiada
niektóre dziedziny gospodarki rolnej z d a w n a doskonale rozwinięte i w y ­
soko postawione.' Sadownictwo i ogrodnictwo stanowią słuszną dumę tego
k r a j u , a uprawę w i n n e j latorośli można uznać za najlepiej rozwiniętą
i c h gałęź.
Powierzchnia A f g a n i s t a n u n i e jest a n i pomierzona dokładnie, a n i o b l i ­
czona. Niektórzy badacze przyjmują, że liczy ona 635 000 k m , z tego
wzniesione d o 300 m n.p.m. jest 5600 k m (0,9%), o d 300-600 m —
58 500 k m |(9;2%), o d 600-1800 m — 294 000 k m (46,3%), o d 18003000 m — 210 000 k m (33,1%), a ponad 3000 m — 66 900 k m (10,5%)
Badane obszary znajdują się w g r u p i e d r u g i e j , trzeciej i czwartej. P o w ­
szechnie p r z y j m u j e się, że obszar A f g a n i s t a n u w y n o s i 657 500 k m ,
a przeważnie mówi się o 650 000 k m .
T e r e n y użytkowane rolniczo' (zajęte pod uprawę) zajmują 78 000 k m ,
t o jest 1 1 , 9 % p o w i e r z c h n i k r a j u . W t y m t e r e n y nawadniane wodą z rzek
rud-i-bar
zajmują 3,38 m i l . h a (5,2%), nawadniane wodą ze źródeł i studni
czeszmeh sar 0,87 m i l . h a (1,3%), a wodą z kanałów podziemnych karizi
1,06 m i l . h a (1,6%), zaś u p r a w y suche lalmi zajmują 2,49 m i l . ha( 3,8%).
N a t u r a l n i e n i e w l i c z a się d o tegO' łąk i pastwisk zajmujących 3,20 m i l . ha
( 4 , 9 % ) . Inne źródła podają, że t e r e n y użytkowane rolniczo' zajmują obszar
około 120 000 k m , co w stosunku do powierzchni k r a j u w y n o s i około
1 8 % *.
2

2

2

2

2

2

2 2

2

2

3

2

Badania n a d uprawą w i n n e j latorośli w Afganistanie i n a najbliższych
terenach przyległych północnego Beludżystanu w Pakistanie miałem możJ . H u m l u гл, L a géographie
h a g u e 1959, s. 17.
1

К.
s. 336.
2

Wolski,

Afganistan,

[w:]

D ł N. W i 1 b e r, Afghanistan,
1962, s. 339.
3

* Wolski,

op. cit., s. 339.

de l'Afghanistan.
Geografia
its people,

Etude

powszechna,
its society

d'un pays
t.

aride,

Copen­

I V , W a r s z a w a 1967,

its culture,

New

Haven

�144

KRZYSZTOF

WOLSKI

ność przeprowadzać w i e l o k r o t n i e podczas k i l k u m o i c h w y p r a w n a Środko­
w y Wschód w latach 1960-1973 . B a d a n i a m i objęto w Afganistanie obszary
wokół miasta Kandahar n a południowym zachodzie, K a l a t - i - G h i l z a j (prow.
Zabul) i Ghazni oraz Gardezu n a południu, prowincję Logar w A f g a n i ­
stanie środkowym, okolice K a b u l u i południowe stoki H i n d u k u s z u ( K o h - i Daman, dolinę r z e k i Ghor.band, okolice Bamijanu) w Afganistanie środ­
k o w y m , okolice Khindżian, Duszambe i P u l - e - C h u m r i n a północnych zbo­
czach H i n d u k u s z u Środkowego oraz Taszkhurgan, Mazar-i-Szerif i K h a nabad w Afganistanie północnym a wreszcie Badachszan (okolice miasta
Faizabad) w Afganistanie północno-wschodnim.
s

Badania przeprowadzane były w różnych porach r o k u , przeważnie
jednak w lecie i jesienią, g d y owoce w i n o g r a d u dojrzewały, a r y n e k pełen
był różnych o d m i a n w i n o g r o n . L i c z n i i n f o r m a t o r z y r e k r u t o w a l i się spo­
śród właścicieli w i n n i c , ogrodników, kupców, a także przygodnych zna­
jomych.
U p r a w a winorośli w chłodniejszych rejonach Środkowego Wschodu m a
równie stare tradycje, j a k u p r a w a p a l m y d a k t y l o w e j w rejonach u p a l n y c h .
Pomijając już udział w i n a w m i t a c h śródziemnomorskich (np. greckich)
czy w Biblii, powszechne występowanie liścia w i n n e g o i grona w i n n e g o
j a k o m o t y w u dekoracyjnego w najstarszych ceramikach Wschodu jest
dowodem dawności u p r a w i wagi, jaką d o tej u p r a w y przykładano. Ciąg­
łość u p r a w y g a t u n k u Vitis vinifera możemy obserwować w w i e l u krajach
basenu Morza Śródziemnego, j a k również n a Środkowym Wschodzie,
gdzie winorośl właściwa (Vitis vinifera
możemy obserwować na Środko­
w y m Wschodzie, gdzie winorośl właściwa (Vitis vinifera)
jest u p r a w i a n a
w najprzeróżniejszych w a r u n k a c h m i k r o k l i m a t y c z n y c h (oazy itp.), gle­
b o w y c h i wysokościowych, w strefie k l i m a t u ciepłego i umiarkowanego.
Oczywiście od wieków trwająca u p r a w a pozwoliła n a w y t w o r z e n i e w i e l u
o d m i a n g a t u n k u , s i l n i e zróżnicowanych w wydajności, t y p i e i w w i e l ­
kości owoców, smaku, a wreszcie odporności n a działanie czynników k l i ­
matycznych, j a k m r o z y l u b upały, długotrwała susza czy deszcz, oraz o d ­
porności n a choroby. Zresztą p i e r w o t n e siedlisko winorośli mieścić się
może i mieści się t a k w ośrodkach pochodzenia roślin u p r a w n y c h n a o b ­
szarze p r z y p a m i r s k i m , czyli centralnoazjatyekim, j a k i w ośrodku B l i s k i e ­
go Wschodu, c z y l i przednioazjatyckim . I dziś jeszcze w różnych r e j o ­
nach A f g a n i s t a n u spotkać można różne o d m i a n y dzikiej winorośli, już t o
krzewiastej (np. w Badachszanie l u b Kandaharze), już t o karłowatej pną­
cej. Długowiekowa izolacja Afganistanu i n i e w i e l k a ilość badań botanicz6

5

W

l a t a c h 1960-1961, 1964, 1972 i 1973 przeprowadziłem b a d a n i a

Beludżystanie, w A f g a n i s t a n i e
6

M. N o w i ń s k i ,

Dzieje

w

północnym

zaś w l a t a c h 1969, 1971, 1972 i 1973.
upraw

i roślin

uprawnych,

Warszawa

1970, s. 25-27

�U P R A W A WINOROŚLI W

145

AFGANISTANIE

n y c h n a obszarach wschodnioirańskich uniemożliwiają wysunięcie odpo­
w i e d n i c h wniosków odnośnie do autochtonicznych o d m i a n i autochtoniczności winorośli n a t y c h terenach.
W p r a w d z i e J . H u m l u m twierdził, że winorośli n i e spotyka się t a m
j a k o dziko rosnącej , j e d n a k zetknąłem się z dziką winoroślą jadalną
w okolicach K a n d a h a r u oraz w rejonie K w e t t a - P i s z i n w pakistańskim
Beludżystanie. N i e jest j e d n a k wykluczone, że może to być winorośl zdzi­
czała, gdyż przemieszczenia osad l u d z k i c h następowały t a m często. Z d r u ­
giej strony pochodzić może ona z pestek którejś z o d m i a n u p r a w n y c h ,
p r z y p a d k o w o zasianych n a ustroniach.
Winogrona północnego A f g a n i s t a n u j a k o doskonałe w s m a k u wspomina
p r z y opisie T e r m e z u słynny podróżnik z X I V w i e k u I b n B a t t u t a (13251354) , a przecież w e współczesnym Afganistanie najlepszą sławę mają
w i n o g r o n a okolic K a n d a h a r u , następnie k o t l i n a p r o w i n c j i P a r w a n u , c z y l i
okolice C z a r i k a r u n a p n . od K a b u l u , a dopiero n a t r z e c i m miejscu stawia
się w i n o g r o n a północy.
7

8

Okręgi u p r a w y winorośli w Afganistanie t o przede w s z y s t k i m K a n d a ­
h a r n a południowym zachodzie, w c e n t r u m K o h - i - D a m a n (czyli p r o w i n c j a
P a r w a n i Kapisa w okolicy K a b u l u ) oraz Maimene i Mazar-i-Szerif n a
północy .
O p t y m a l n y m i w a r u n k a m i u p r a w y Vitis vinifera ssp. sativa „tok" ( f . )
l u b „tok-e-angur" (f.) są t e r e n y o glebach ciepłych, głębokich i p r z e p u ­
szczalnych ze znacznymi ilościami w a p n a w glebie. Winorośl dobrze się
udaje również n a glebach górskich, k a m i e n i s t y c h , a zawierających sporo
wapna, jednak n i e z b y t w y s o k o położonych, b o w Afganistanie ponad
2500 m n.p.m. już n i e sięga , a choć sporadycznie t r a f i a się jeszcze wyżej
i owocuje, t o n a t y c h w y s o k o położonych stanowiskach daje drobne
owoce.
9

1 0

11

Winorośl dzięki znacznej długości k o r z e n i (dochodzących do 7 m)
doskonale p o t r a f i przetrwać porę suchą. Może się obywać nawet bez
sztucznego nawadniania, co jest rzeczą niezmiernie ważną w s u c h y m k l i -

7

8

H u m l ů m , op. cit., s. 183.
Ibn

Warszawa
9

Battuta,

Por. H u m l u m ,

1 0

Osobliwości

miast

i dziwy

podróży,

red. A.

Zajączkowski,

1902, s. 141.
op. cit., s. 184.

f. = n a z w a w języku f a r s i ( p e r s k i m ) , p. = n a z w a w języku p a s z t u .

11 Winorośl rosnąca n a w y s . 2350 m n.p.m. spotykał J . H u m l u m (op. cit., s. 188).
Rośnie o n a w
tym wymaga

różnych w a r u n k a c h
lepszego

n a różnych wysokościach z t y m , że i m wyżej,

nasłonecznienia, a w z i m i e ochrony. W

mych badaniach nad

Zatoką Perską ( w 1971 r.) spotkałem w i n n i c e w o k o l i c y B u s z e h r u p r a w i e n a s a m y m
brzegu

morskim

(otoczone

murami

t r a m i i solą).
10 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t. X I X , z. 1

z kamieni wapiennych,

d l a osłony p r z e d

wia­

�146

KRZYSZTOF

WOLSKI

macie A f g a n i s t a n u . Winną latorośl można zasadzić n a w i e l u miejscach,
które się z p o w o d u jakości gleby, nachylenia t e r e n u i t p . n i e nadają do
u p r a w y i n n y c h roślin. Gdzie już n i e m a miejsca na u p r a w y zboża, t a m
jeszcze można sadzić winorośl, a t a k i c h zakątków w dolinach górskich
środkowego A f g a n i s t a n u jest sporo. Przykładem mogą być d o l i n y r z e k i
G h o r b a n d czy Pandżir l u b Logar (w okręgu Z a r h u n Szahr, gdzie dolina
znacznie się zwęża).
12

R y c . 1. W i n n i c e w prow. P a r w a n w okolicy m. C z a r i k a r
F o t . K . W o l s k i , 1973

Wydajność w i n n i c afganskich zależy od ogólnych, warunków k l i m a ­
t y c z n y c h danego r o k u , z t y m , że lata suche (lecz nie skrajnie suche, j a k
1971, gdy k r z e w y w p r o w i n c j i P a r w a n zasychały z b r a k u w o d y ) nie o d ­
bijają się źle na wielkości p l o n u , a n a w e t przeciwnie, w t a k i c h latach
owoce bywają słodsze i t y m s a m y m cenniejsze, n p . j a k o r o d z y n k i , również
wydajność zależy od umiejętnej pielęgnacji w i n n i c .
Sadownictwo baghdari
o d g r y w a bardzo poważną rolę w r o l n i c t w i e
Afganistanu. Wszelkie owoce mewadżiat zajmują niepoślednie miejsce
w wyżywieniu i eksporcie k r a j o w y m . W latach 1956-1959 wartość ekspor1 2

P o r . S. M a d e j ,

Winorośl.

W a r s z a w a 1957, s. 46.

�U P R A W A WINOROŚLI W

147

AFGANISTANIE

t u świeżych owoców stanowiła 1 0 % całego dochodu z eksportu. W latach
następnych eksport jeszcze wzrósł. Owoce suszone grają poważniejszą r o ­
lę, przynosząc k r a j o w i 2 7 , 5 % wartości całego eksportu. Pozycja owoców
w eksporcie przeważała nawet n a d eksportem karakułów (25,4%) w y n o ­
sząc 37,5%, ilościowo zaś składało się n a tę cyfrę 33 800 t o n owoców
świeżych i 27 000 t o n owoców s u s z o n y c h , z czego poważną większość
stanowiły r o d z y n k i . W latach 1954-1955 dochód A f g a n i s t a n u z eksportu
owoców świeżych wynosił 115 milionów afgani (Indie 85 milionów, P a k i ­
stan 30 milionów), suchych zaś 432 m i l . afgani (Indie 386 m i l . , Pakistan
18 m i l . , ZSRR 11 m i l . , U S A 6 m i l . ) . Owoce suszone t o w % r o d z y n k i ,
a n a pozostałą Vs składają się morele, migdały i pistacje. Orzechy grają
znikomą rolę w eksporcie. Region K a n d a h a r u w latach 1956-1957 d o ­
starczył 7 0 % e k s p o r t o w a n y c h z A f g a n i s t a n u suszonych owoców . Głów­
n i e były to kiszmisz, c z y l i r o d z y n k i .
13

u

15

Na terenie A f g a n i s t a n u można wyróżnić d w a zasadnicze t y p y w i n n i c :
w i n n i c e przydomowe w ogrodach oraz w i n n i c e polne. W i n n i c e p r z y d o ­
m o w e w n i e w i e l k i c h ogrodach występują przeważnie w środkowym i pół­
n o c n y m Afganistanie, w i n n i c e zaś jako u p r a w y polowe w południowo-zachodnim. N i e k i e d y sady i w i n n i c e położone są z dala o d osad, z których
dochodzi się dla pielęgnacji roślin. Czasami w t a k i c h ogrodach rezydują
baghwan (p.), c z y l i ogrodnicy, ale b y w a i tak, że w i n n i c e , otoczone g l i n i a ­
n y m m u r e m (jak n p . w Sarai Chodżia n a północ o d K a b u l u ) są p i l n o w a n e
jedynie w okresie dojrzewania w i n o g r o n . Niektóre w i n n i c e w K o h - i - D a m a n są t y l k o ogrodzone d r u t e m kolczastym. W i n n i c e polowe n p . w o k o ­
l i c y K a n d a h a r u przeważnie bywają otoczone g l i n i a n y m m u r e m .
Spotyka się też drobne u p r a w y , składające się z k i l k u krzewów w i n o ­
rośli zasadzonych tuż przy ścianach domów. Pędy roślin pną się p o żer­
dziach p r z y ścianach, l u b też puszczone są n a płaski dach i t a m dopiero
rozpięte na n i e w i e l k i c h rusztowaniach . W i n n i c e z r u s z t o w a n i a m i określa
się j a k o tok-e-swara.
Sporo i c h w d o l i n i e rzeki Ghorband w miejscowości
Czardeh G h o r b a n d i w G u l Behar. Mają one tę zaletę, że są zabezpie­
czone przed szkodnikami i złodziejami, ale pozostają narażone na zapędy
dzieci domowych, a często i inwentarza (kozy).
16

T y p o w a n i z i n n a w i n n i c a angur-i-bagh
(f.) pod Kandaharem, obojętnie
czy jest ona polna czy ogrodowa, przydomowa, w porze zimowej, g d y
z w i n o g r a d u opadają liście, przedstawia się j a k o szereg wałów i rowów.
W r o w a c h dżiowa (p.) u podnóża wałów puszta (p.), zawsze po i c h s t r o n i e

1 3

W i 1 b e r, op. cit., s. 284.

14

H u m 1 u m, op. cit., s. 349.

15

H u m l ů m , op. cit., s. 348.

16

B a d a n i a w dolinie r z e k i G h o r b a n d w środkowym H i n d u k u s z u , lato-jesień 1960.

�148

KRZYSZTOF

WOLSKI

północnej l u b n i e k i e d y wschodniej zasadzone są k r z a k i w i n o g r a d u w o d ­
ległości od siebie od 1,5 d o 2,5 n i . M a t o n a celu ochronę roślin przed
n a d m i e r n y m działaniem p r o m i e n i słonecznych i umieszczenie p n i a p o
stronie cienistej puszta. Rów dżiowa jest głębokości około 0,75-1 m , a n i e ­
k i e d y dochodzi d o 2 m , szerokość zaś jego w y n o s i około 1-1,5 m . Długość
dżiowa dochodzi nieraz d o 30 m . U jednego końca w i n n i c y l u b w j e j
połowie prostopadle do dżiowa biegnie rów samana, którym doprowadza
się z p o t o k u wodę. W o k o l i c y C z a r i k a r u i w ogóle w n i z i n n y c h w i n n i c a c h
środkowego A f g a n i s t a n u grzędy, n a których rosną k r z e w y , są niższe (ok.
V2 m wysokości). N i e k i e d y winorośl jest sadzona na n i e w i e l k i c h kopczy­
kach. W środkowym Afganistanie, w dolinach H i n d u k u s z u , również koło
K a l a t - i - G h i l z a i , w Logar i n a w i e l u jeszcze górzystych obszarach A f g a n i ­
stanu w i d u j e się w i n n i c e posadzone n a tarasowatych zboczach dolin. K r z e ­
w y są t a m mniejsze niż w w i n n i c a c h n i z i n n y c h , a nawadnia się j e wodą
bieżącą w r o w k a c h n a poszczególnych tarasach.
W w i n n i c a c h p r z y d o m o w y c h , gdzie w i n o g r a d puszczony jest na ściany
l u b n a dach d o m u , k r z e w o t r z y m u j e wodę doprowadzoną małym r o w k i e m
dżiujcza (i.) (bruzdą) z ogrodu.
N i e k i e d y n a s k r a j u sadów mieszczą się małe w i n n i c e . W i n o g r a d pnie
się t a m n a m o r w y l u b i n n e drzewa. K r z e w rośnie u stóp drzew i w r a z
z n i m i jest nawadniany. Zazwyczaj t a k i e w i n n i c e bywają nieco zanie­
dbane, przycinanie b o w i e m w i n o g r a d u pnącego się na drzewa jest u t r u d ­
nione, a s k u t k i e m tego owoce są pośledniejszego g a t u n k u i nie cieszą się
p o p y t e m n a r y n k u . W i n n c e tego t y p u spotyka się n a obszarze całego
A f g a n i s t a n u , lecz głównie na północy, koło Mazar-i-Szerif. W i n o g r a d
n a d r z e w n y b y w a określony j a k o angur-e-edrahti.
N a drzewa puszcza się
odmianę o owocach granatowo-czarnych, d r o b n y c h , z pestkami i bardzo
słodkich.
Osobno w y p a d n i e parę słów poświęcić w i n n i c o m mieszczącym się w czę­
ści ozdobnej zwykłego ogrodu l u b w ogrodzie ozdobnym. Są t o w i n n i c e -pergole czalia (f.), spotykane w Koh-e-Daman, pod K a b u l e m l u b K a n daharem czy Ghazni. K r z e w rośnie w r o w k u nawadniającym, a łodygi
rozpięte są n a drewnianej k r a t o w n i c y l u b odpowiednio przygiętych k i j a c h .
N o w e w i n n i c e zakłada się n a wiosnę ( l u t y — marzec), g d y m a się d o
dyspozycji sporo obciętych pędów pochodzących z przecinki s t a r y c h W i ­
nogradów. Obcięte pędy w dwóch trzecich długości zakopuje się do ziemi,
po północnej stronie kopców z i e m n y c h w okolicach K a n d a h a r u , a n a pozo­
stałych chłodniejszych i przeważnie w i l g o t n i e j szych terenach po d o w o l ­
n y c h stronach; w d o l i n i e zaś r z e k i Ghorband n a w e t n a południowych
zboczach. Jednak wszędzie uważa się, a b y dać sadzonkom nieco cienia.
Łodygi po wiosennych deszczach wypuszczają liście, po sześciu zaś latach
roślina zaczyna kwitnąć i należycie owocować. D l a n o w y c h w i n n i c dobie-

�U P R A W A WINOROŚLI W

AFGANISTANIE

149

ra się miejsca, gdzie gleba nie jest zasolona, zasolenie gleby szkodzi b o ­
w i e m winorośli, która n i e rodzi, marnieje l u b wydaje owoce drobne
i twarde.
W w i n n i c a c h w K o h - e - D a m a n (prow. Kapisa i Parwan) d o prac p r z y
zakładaniu, a także u p r a w i e w i n n i c używa się następujących narzędzi
rolniczo-ogrodniczych: kulang (i.), jest t o k i l o f d o rozbijania t w a r d y c h
g r u d oraz w y r y w a n i a k a m i e n i z g r u n t u , tesza (f.), mała motyczka-barda
o ostrzu szerokim n a 8 c m d o u p r a w y z i e m i (spulchniania), a także d o
usuwania chwastów. D o podcinania k o r z e n i chwastów i t r a w podczas
p l e w i e n i a używa się małego sierpka żelaznego', często o zasiekanym
ostrzu, l e k k o zaokrąglonym i małej rączce d r e w n i a n e j . Sierpek t e n w G u l
Behar nosi nazwę daskala (f.); w p r o w i n c j i Logar nazywa się aradas (f.).
Narzędzie t o m a ok. 30 c m długości. T o samo narzędzie w o k o l i c y K a n -

Ryc.

2. W i n n i c a w

Koh-e-Daman

( z i m a 1973 r.)
F o t . K . W o l s k i , 1972

d a h a r u nosi nazwę arekhudżi (p.). W Kandaharze do podcinania korzeni
chwastów używa się n i e w i e l k i e j (ok. 23 c m dł.) szpachli żelaznej z d r e w ­
n i a n y m t r z o n k i e m , zwanej hakdast (p.). W p r o w . P a r w a n do podsypywan i a grząd pulwan (f.) służy r y d e l żelazny beel (f.) i łopata-szufla cziori (f.),
również w okolicy C z a r i k a r u używa się do u s y p y w a n i a pulwan i podsy-

�KRZYSZTOF

150

WOLSKI

p y w a n i a szerokiej zębatej s z u f l i andża (f.), którą pracuje d w u l u d z i . Jeden
t r z y m a andża i w b i j a ją w ziemię, a d r u g i ciągnie sznur l u b rzemień, za­
czepiony n a d w u końcach dolnej, poziomej części narzędzia.
Przecinanie pędów w i n o g r a d u o d b y w a się w okolicy K a n d a h a r u w l u ­
t y m i w m a r c u , n i e później jednak niż w d r u g i e j dekadzie marca, gdyż
p o t e m roślina zaczyna już puszczać soki. N a wyższych terenach środko­
wego A f g a n i s t a n u przecinanie pędów w i n o g r a d u t r w a d o końca marca.
Pędy boczne p r z y c i n a się w odległości około 10 cm od głównego pędu,
zwanego conga de anguru (p.) w Logar l u b szahczeje-angur
(i.) w P a r w a n
i Kapisa. Używa się do tego n i e w i e l k i e j składanej piłki, zwanej
ara-e-takburi (i.) .
P o d o b n y m i piłkami posługują się w K o h - e - D a m a n i po pół­
nocnej stronie H i n d u k u s z u . N i e k i e d y stosuje się zwykłe piłki ręczne
ara (f.). W okręgu Logar koło J u l - e - A l a m też używa się t y c h piłek, a także
n o ż y czaku (f.p.). Czasami w okręgu Logar w miejscowościach Z a r h u n -Szahr (bliżej K a b u l u ) i Czarh-e-Logar (bliżej Gardezu) ścina się pędy
w i n o g r a d u żelaznymi nożami kaczi (f.). Jeżeli w i n o g r a d zostanie przycięty
krótko, wydaje o n owoce duże i słodkie. Winorośl n i e przycięta w y d a
owoców więcej, lecz drobnych, w o d n i s t y c h i mało słodkich.
17

1 8

W n i z i n n y c h w i n n i c a c h środkowego A f g a n i s t a n u bezpośrednio po&gt; p r z y ­
cięciu pędów następuje n a wiosnę przekopanie ziemi, a b y spulchnić glebę
oraz zniszczyć b u j n i e rosnące chwasty. Uszkodzone grzędy podsypuje się
od nowa. Wiosenne deszcze zwilżają ziemię, a dzięki dostatecznej ilości
w i l g o c i następuje b u j n e puszczanie n o w y c h pędów rodzajnych.
Inną czynnością bezwzględnie konieczną w s u c h y m k l i m a c i e A f g a n i ­
stanu jest okresowe nawadnianie w i n n i c y . Częstość tego zabiegu zależy
od różnych czynników, ale przede w s z y s t k i m o d rodzaju gleby w danej
okolicy. W rejonie K a n d a h a r u , gdzie obok gleb g l i n i a s t y c h występują
gleby lekkie, piaszczyste, w i n n i c e nawadnia się w odstępach czasu pomię­
dzy t y g o d n i e m a trzema t y g o d n i a m i . Równinne w i n n i c e o glebach l e k k i c h
nawadnia się co 7-10 d n i , n a glebach cięższych zaś, gliniastych, co d w a
tygodnie. Nawadnianie zależy też od warunków m i k r o k l i m a t u okolicy.
W czasie upałów i t r w a n i a l e t n i c h suchych wiatrów, słynnych
bad-i-jahsat-o-bis
ruz (f. = w i a t r s t u dwudziestu d n i ) , m u s i się częściej dostarczać
wodę w i n n i c y . P r z y t y m w okresie w i o s e n n y m i l e t n i m w i n n i c a potrze­
buje więcej w o d y niż w jesieni, g d y owoce dojrzewają i ogrodnik baghwan
dba raczej o słodycz w i n o g r o n , a u n i k a i c h wodnistości, a więc dostarcza
roślinom m n i e j w o d y . Zresztą w okresie w i o s e n n y m zdarzają się deszcze,
a poza t y m w glebie jest sporo w i l g o c i pochodzącej z opadów z i m o w y c h .
Jeżeli opady zimowe są mniejsze niż zazwyczaj, t o w okolicy K a n d a h a r u
A r a — e — t a k b u r i (f.), wyrabiają rzemieślnicy w K a n d a h a r z e . Z n a c z n i e lepsze,
s t a l o w e , oczywiście dużo droższe, w y r a b i a się w osadzie C z a r i k a r , w prow. P a r w a n .
1 7

1 8

R a z spotkałem t a m n a w e t i m p o r t o w a n y

sekator.

�U P R A W A WINOROŚLI W

AFGANISTANIE

151

w g r u d n i u , s t y c z n i u i l u t y m n a w a d n i a się w i n n i c e „zimną wodą", a b y —
j a k powiadają — „korzenie zasnęły", a od z i m o w e j w i l g o c i wyzdychały
r o b a k i w ziemi.
Inaczej jest w w i n n i c a c h rosnących na stokach gór, zboczach d o l i n ,
gdzie u t r a t a w i l g o c i n a o t w a r t y m terenie jest większa, osłonięcie z i e m i
mniejsze, a wsiąkanie w glebę szybsze. T a m r o w k a m i nawadniającymi,
b r u z d a m i dżiujcza napuszcza się częściej wodę, która raczej płynąc niż
stojąc, w m n i e j s z y m s t o p n i u wsiąka w g r u n t . N a niektórych glebach gó­
rzystego środkowego Afganistanu, odznaczających się dużą przepuszczal­
nością (i podsiąkliwością), w i n o g r a d u p r a w i e wcale się n i e nawadnia, sto­
sując t e n zabieg j e d y n i e 2-3 razy w ciągu r o k u .
Nawożenie w i n n i c y należy do ważnych prac plantatora, czy t o b o w i e m
na terenach piaszczystych, l e k k i c h gleb, czy t o n a glebach g l i n i a s t y c h
i k a m i e n i s t y c h l u b n a w e t n a glebach głębokich i przepuszczalnych (jak
np. Koh-e-Daman), winorośl w y m a g a nawożenia, jeśli m a dawać corocznie
obfite plony. D o nawożenia używa się głównie m i e r z w y zwierzęcej. Z a
najlepszą uważa się mierzwę bydlęcą. O owczej i koziej sądzi się, że jest
z b y t mocna, wielbłądzia zaś uchodzi za ostrą i n i e nadającą się d o n a w o ­
żenia w i n n i c . W przemieszaniu z popiołem i kompostem posypuje się
ziemię wokół pędu rośliny albo rozsypuje nawóz w dżiowa — r o w i e n a ­
wadniającym, gdzie napływająca woda rozmiękcza nawóz i doprowadza
do każdej rośliny. Nawożenie w i n n i c o d b y w a się wczesną wiosną.
Sprzęt w i n o g r o n , podobnie j a k i n n e prace, w y k o n u j e się ręcznie.
C z y n n i p r z y t y m są mężczyźni, gdyż k o b i e t y w Afganistanie a n i w polu,
ani w ogrodzie przeważnie n i e pracują, wyjątkowo t y l k o pomagają męż­
czyznom. Ręcznie o b r y w a się grono w i n n e — rhoza (p.) hosza (f.), a n a ­
stępnie wkłada d o stożkowatego kosza w i k l i n o w e g o — tukri (f.), tukrej
(p.), wymoszczonego w p i e r w liśćmi w i n o g r a d u — poona de anguru (p.)
l u b barg-e-tok-e-angur
(i.) .
Tukri w o k o l i c y K a n d a h a r u n a z y w a się kowarczia. Kosz t e n ma dno wypukłe i nie jest s t a b i l n y . W kowarczia, niosąc
go n a głowie, odstawia się w i n o g r o n a d o suszarni rodzynków, jeśli obejście
jest blisko. Jeżeli w i n n i c a leży w większej odległości od mieszkania wła­
ściciela, w t e d y d w a kosze u s t a w i a się n a kadżiawa (p.f.), t o jest ruszto­
w a n i u z drążków będących j u c z n y m siodłem t r a n s p o r t o w y m używanym do
przenoszenia ziemiopłodów na osłach, a rzadziej na k o n i a c h czy wielbłą­
dach. Angur (f.p.), c z y l i winogrona, przewożone są przeważnie n a osłach.
Również p r z y dalszym transporcie samochodowym, winogrona, obłożone
liśćmi (aby owoce utrzymały świeżość) przewozi się w kowarczia, a także
w ostatnich latach w skrzynkach.
19

Okolice K a n d a h a r u posiadają liczne o d m i a n y w i n o g r o n , białych, czer-

1 9

Nazwy z prowincji

Logar.

�152

KRZYSZTOF

WOLSKI

R y c . 3. K o w a r c z i a — w i k l i n o w y k o s z do t r a n s p o r t u w i n o g r o n
F o t . K . W o l s k i , K a n d a h a r 1973

w o n y c h i ciemnych (czarnych). I c h nazwy w języku pasztu n i e k i e d y brzmią
identycznie w języku farsi, jednak tylko- w danej okolicy. W i n n y c h oko­
licach ta sama nazwa oznacza zupełnie i n n y t y p owoców, o i n n y m kształ­
cie, b a r w i e i smaku. T a k jest n a przykład z w i n o g r o n a m i sahibi. Pod
K a n d a h a r e m nazwą tą określa się owoce okrągłe, słodkie, w K a b u l u zaś
i w K o h - e - D a m a n sahibi wyglądają j a k hussaini, podłużne, małosłodkie
o skórce czerwonej.

�153

U P R A W A WINOROŚLI W A F G A N I S T A N I E

W Kandaharze, słynącym z u p r a w winorośli i p r o d u k c j i najlepszych
o l b r z y m i c h rodzynków, wśród wczesnych (sierpniowych) o d m i a n najczę­
ściej spotywane są: Hussaini
(p.f.) — białe, długie, wałeczkowate, duże;
Aszkari
(p.) białe, nieduże, owalne, Szyrkiszmisz
(p.) określane też j a k o
kiszmiszi, c z y l i r o d z y n k i czerwone, owalne, n i e w i e l k i e ; Lal (p.) białe, k u ­
liste, bardzo duże, z pestkami, bardzo słodkie; Tora (p.), c z y l i
Angur-i-sijah (i.) — czarne, bardzo ciemne, podłużne, średnio duże . P r z y końcu
sierpnia pojawiają się zielonawożółte, Haita (p.) podłużne, o l b r z y m i e w i e l ­
kości śliwki węgierki i zaczynają się Spin kiszmisz (p.) — drobniejsze zie­
lonawożółte, rodzynkowe, jesienne .
20

21

Choroby winorośli w Afganistanie są liczne. D o najbardziej z n a n y c h
należy otszak, która polega n a szarzeniu owoców i i c h skarleiúu, oraz
korhona będąca rodzajem g r z y b i c y (być może Septorium
ampelina)
powo­
dująca czernienie łodyg, z a n i k owoców, a u dołu pędu objawiająca się
zrakowaceniem. Inną i chyba największą plagą w i n n i c y jest
peczniak-e-surh, c z y l i k a n i a n k a w i n n a (Cuscuta monogina) ,
która s w y m i g r u b y m i
pędami o w i j a łodygi w i n o g r a d u . Pecziak-e-surh
m a łodygi k o l o r u czerwonolila, duże (średnica V2 cm), białawozielone owoce, ułożone w n i e w i e l ­
k i c h gronach. Ta odmiana k a n i a n k i pasożytuje wyłącznie n a winogradzie.
Obie zarazy otszák i korhona uważa się za bardzo groźne d l a w i n n i c , lecz
j a k dotychczas niewiele się jeszcze r o b i dla i c h zwalczania. Podobnie jest
•z pecziak-e-surh,
którego łodygi z r y w a się w r a z z łodygą żywiciela i daje
owcom l u b kozom. Zabieg z r y w a n i a k a n i a n k i w i n n e j jest przeprowa­
dzany niedokładnie, więc pasożyt szybko, się odradza. K a n i a n k a w i n n a w y ­
stępuje n a g m i n n i e n a północy k r a j u , w T u r k m e n i i Afgańskiej (okolice
Mazar-i-Szerif), Badachszanie, w środkowym Afganistanie (Koh-e-Daman,
okolice K a b u l u ) , a rzadziej t r a f i a się n a południowym zachodzie (okolice
Kandaharu).
22

23

Ostatnio w okolicy K a b u l u zaczęto wprowadzać do w a l k i z otszak
i korhona chemiczne p r e p a r a t y używane z powodzeniem w Ferganie
w ZSRR. Jednak t a nowoczesna ochrona winorośli jest jeszcze mało roz­
powszechniona w Afganistanie.
Filoksera (Phylloxera
vastatrix),
jeden z najgroźniejszych szkodników
w i n n i c amerykańskich, jeszcze się n i e pojawił w w i n n i c a c h Afganistanu,
ale zawsze istnieje możliwość zawleczenia f i l o k s e r y bądź t o z A m e r y k i ,

2 0

B a d a n i a t e r e n o w e , K a n d a h a r — 4-6 V I I I 1972 r.

2 1

B a d a n i a t e r e n o w e , K a d a h a r — 25-27 V I I I 1972 r.

2 2

Obserwacje

w

miejscowości

S a r a i Chodżia w

K o h — e — D a m a n n a północ od

K a b u l u (wrzesień 1972).
2 3

I n n e o d m i a n y k a n i a n k i , pasożytujące

n a marchwi, koniczynie, lucernie, b u ­

r a k a c h , a n a w e t n a c e b u l i , są plagą r o l n i c t w a A f g a n i s t a n u .

�154

KRZYSZTOF

WOLSKI

bądź t o z Europy, choć możliwości poruszania się tego owadu są raczej
ograniczone.
Na południu k r a j u i w okolicach K a n d a h a r u poważnym s z k o d n i k i e m
w w i n n i c a c h są szakale. N i e w i e l k i e te zwierzęta podchodzą nocą do d o j ­
rzewających w i n o g r o n i objadają najlepsze, najsłodsze i największe owoce,
niszcząc p r z y t y m pozostałe g r o n a . W a l k a z szakalami jest t r u d n a , gdyż
skradają się one bardzo' cicho, a psy n i e chcą na n i e polować. N a szakale
zastawia się żelazne paści talaka (p.) l u b k o p i e głębokie doły z zapadnia­
m i . N i e k i e d y zakradnie się d o w i n n i c y hiena, lecz t a w ogrodach w y j a d a
głównie melony i arbuzy. Poważne szkody w w i n n i c a c h wyrządzają też
p t a k i dzienne, zwłaszcza wróble, ale od n i c h łatwiej można się upilnować.
Przed p t a k a m i pilnują w i n n i c chłopcy u z b r o j e n i w proce.
24

N i e k i e d y dojrzewające w i n o g r o n a są atakowane przez olbrzymie osy
zambur, które nakłuwają każdą dojrzałą jagodę i powodują j e j gnicie
l u b częściowe obsychanie, utrudniające z b y t t a k i c h owoców, grona b o w i e m
trzeba sortować, a nadpsute jagody usuwać. Także wśród plonów o d m i a n
r o d z y n k o w y c h osy powodują szkody, gdyż nadpsute owoce n i e tylko* źle
zasychają, lecz puszczają sok i zanieczyszczają i r m e r o d z y n k i . Do nakłutych
przez osy jagód zlatują się m u c h y , dopełniając zniszczenia.
W okolicach K a n d a h a r u , gdzie względnie często pojawiała się sza­
rańcza malah (p.), w i n n i c e były m n i e j narażone na jej żarłoczność, gdyż
przede w s z y s t k i m pożerała liście jabłoni, m o r e l i i granatów, a liści w i n o ­
rośli przeważnie n i e zjadała.
Klęską d l a w i n n i c są u l e w n e deszcze trafiające się n i e k i e d y wśród
lata. N a d m i a r wody, a przede w s z y s t k i m zwilżenie liści, łodygi i owoców,
powoduje pękanie jagód. W okolicy K a n d a h a r u występuje pękanie o w o ­
ców U nasady w d w a d n i p o u l e w i e . N a j m n i e j o d p o r n y m i o d m i a n a m i
w w y p a d k u u l e w y są letnie duże w i n o g r o n a Haita i Szehali, które n a d pęknąwszy w n e t gniją w w y s o k i e j temperaturze. N a szczęście deszcze
w lecie należą d o rzadkości, choć n p . w 1972 r. t a k i e opady w s i e r p n i u
zdarzały się w różnych rejonach A f a g n i s t a n u .
N i e k i e d y w u s t r o n n y c h p o l n y c h w i n n i c a c h poważne szkody wyrządza­
ją ludzie, przeważnie przechodzący koczownicy albo buszujące wszędzie
dzieci. Przed złodziejami c h r o n i się winnicę pilnując stale, t a k w dzień
j a k w nocy, oczywiście w okresie dojrzewania w i n o g r o n . Pilnujący m i e ­
szka w specjalnie p o s t a w i o n y m szałasie czapar (f.). Szałas b y w a z w y k l e
budą z chrustu, gałęzi i słomy postawioną n a ziemi l u b umieszczoną n a
rusztowaniu, b y z wysokości można było objąć w z r o k i e m całą winnicę.
N i e k i e d y w w i n n i c a c h stoją g l i n i a n e d o m k i strażnicze.
Ochroną od zwierząt są gliniane ogrodzenia — m u r y , dochodzące n i e Pod K a n d a h a r e m znane jest powiedzenie

„Dobre w i n o g r o n a

z a w s z e je s z a k a l " ,

�U P R A W A WINOROŚLI W

155

AFGANISTANIE

R y c . 4. S u s z a r n i a w i n o g r o n w o k o l i c y C z a r i k a r u
F o t . K . W o l s k i , 1973

k i e d y d o 2V2 m wysokości. Strzegą one w i n n i c przed wtargnięciem krów,
owiec, osłów i najgroźniejszych kóz. W g l i n i a n y m ogrodzeniu f u r t k i są
plecione z patyków w i e r z b o w y c h l u b topolowych, bywają też z desek
lub drewnianych krat.
W wysoko w z n i e s i o n y m środkowym Afganistanie, gdzie w zimie t e m ­
p e r a t u r y nocą bywają bardzo niskie (do —35°), d n i e m zaś w słońcu n a ­
stępuje znaczne ogrzanie (do + 2 5 ° ) , p o k r y w a śnieżna szybko znika, a r o ­
śliny narażone są na wymarzanie. Stąd też k r z e w y w i n o g r a d u w w i n n i ­
cach i p r z y domach bywają n i e k i e d y opatrywane, choć bardzo niedokład­
n i e i licho. Podsypuje się j e ziemią, wprzód obłożywszy liśćmi, t r z y n a m i
l u b d r o b n y m i gałązkami. Pod Kandaharem, gdzie zimą padają deszcze,
a mrozów przeważnie n i e bywa, wszelkie zabiegi zabezpieczające przed
zimą są zbyteczne. W Afganistanie północnym, gdzie zimą szaleją w i c h u ­
r y , n a terenach o t w a r t y c h n i e k i e d y w i n o g r a d przygina się do ziemi, p r z y sypuje słomą i ziemią, podobnie j a k to robiono w Ferganie . W Badachszanie w i n o g r a d u przeważnie się nie ochrania na zimę.
2S

25 р

о т

в.

Grąbczewski,

gen. Grąbczewskiego,

W

t. I I I , W a r s z a w a

pustyniach
1925, s. 38.

Raskemu

i Tybetu,

[w:]

Podróże

�156

KRZYSZTOF WOLSKI

Jak już w s p o m n i a n o wyżej, t r a d y c y j n i e do t r a n s p o r t u w i n o g r o n używa
się w i k l i n o w y c h , stożkowatych koszy tukri (i.) .
W okolicy Kandaharu
t a k i e same kosze nazywają się kowarczia (p.). Są one wąskie, o średnicy
w połowie około 35 c m , a długości od 100 do 120 c m . Wymoszczone liśćmi
w i n n y m i gwarantują świeżość owoców, przewiewnością zaś chronią od
skiśnięcia.
26

W K o h - e - D a m a n n a p n . od K a b u l u
do przechowywania świeżych
w i n o g r o n n a zimę używa się specjalnych naczyń z g l i n y suszonej na słoń­
cu. Naczynie, zwane kanghina, składa się z d w u misek wielkości głębo­
k i c h talerzy. D o wnętrza wkłada się w październiku w i n o g r o n a o d m i a n y
kiszmiszi, a m i s k i s t y k a się brzegami, które następnie zalepia się świeżą
gliną. Owoce t a k zamknięte n i e zsychają się i dają się przechowywać przez
cztery miesiące, aż do połowy lutego. Świeże w i n o g r o n a w zimie u z y s k u ­
ją dobrą cenę.
D o p r z e c h o w y w a n i a w stanie świeżym dużych w i n o g r o n o d m i a n y hussaini używa się większych naczyń z niewypalonej g l i n y . Naczynia takie
noszą nazwę kanduczia. Są t o szerokie dzbany o wysokości 45 cm, a śred­
n i c y około 30 c m . Otwór z a m y k a n y jest glinianą przykrywą. Po napełnie­
n i u dzbana owocami brzeg p r z y k r y w k i oblepia się szczelnie gliną. W i n o ­
grona hussaini mogą być przechowywane w kanduczia n a w e t przez sześć
miesięcy bez zsychania się owocu i marszczenia skórki. Naczynia t a k i e
używane są też p o północnej stronie H i n d u k u s z u w d o l i n i e P u l - e - C h u m r i
i Duszambe.
2 7

Większość owoców w Afganistanie przechowuje się w postaci w y s u ­
szonej. Suszy się śliwki, jabłka, gruszki, morele, m o r w y , a n a w e t melo­
n y . Również, i t o w przeważającej ilości, suszy się p l o n y w i n n i c . Można
powiedzieć, że przeszło połowa p r o d u k c j i w i n o g r o n zostaje wysuszona
i następnie jako r o d z y n k i dostaje się n a r y n e k k r a j o w y i krajów sąsied­
n i c h . Suszenie w i n o g r o n n a r o d z y n k i o d b y w a się już t o w specjalnych
pomieszczeniach, już t o n a dachach domów mieszkalnych.
Suszarnie rodzynków w K o h - e - D a m a n na północ od K a b u l u są b u d y n ­
k a m i wolnostojącymi l u b p r z y b u d o w a n y m i d o obejść gospodarskich czy
też domów mieszkalnych. W t a k i c h w y p a d k a c h suszarnia mieści się w gór­
nej (piętrowej) części b u d y n k u , podczas gdy dolne przeznacza się n a i n n y
cel (składy p l e w i t r z y n , magazyny, spiżarnie, rzadziej obory). Suszarnie
stawia się zawsze w miejscach p r z e w i e w n y c h . Materiałem b u d o w l a n y m
28

2 6

N a z w a z prow. L o g a r .

2 7

B a d a n i a w S a r a i Chodżia 15 I X 1972.

M e l o n y w i e s z a się u pułapu k o m o r y l u b s p i c h l e r z a i t a m w s u c h y m p o w i e ­
t r z u zasychają i zmniejszają s w ą objętość. W r a z i e potrzeby użycia i c h , zeschły owoc
obsypuje się g o t o w a n y m ryżem, u m i e s z c z a w p r z y k r y t y m n a c z y n i u , a b y spęczniał •
i nabrał „soczystości".
2 8

�U P R A W A WINOROŚLI W

157

AFGANISTANIE

R y c . 5. M a ł e s u s z a r n i e w i n o g r o n w o k o l i c y C z a r i k a r u
F o t . K . W o l s k i , 1973

jest glina (w w i l g o t n y c h blokach układana podczas stawiania suszarni)
l u b cegła surówka. Liczne szczeliny w e n t y l a c y j n e w ścianach sprawiają
z dala wrażenie strzelnic, t a k że mniejsze suszarnie, kształtu m a s y w n y c h
czworobocznych wież, nasuwają przypuszczenie, iż ma się do czynienia
z b u d o w n i c t w e m o b r o n n y m , a n i e ze zwykłymi pomieszczeniami gospo­
darczymi. W K o h - e - D a m a n suszarnia nosi nazwę balachana (f. — w y s o k a
izba, wysokie pomieszczenie, a dosłownie górna ižba) i jest wąską (3-5 m
szeroka) izbą o wysokości 5-7 m . Długość suszarni dochodzi n i e k i e d y d o
k i l k u n a s t u metrów. Szczeliny w e n t y l a c y j n e n i e są szersze niż 20 cm, i c h
wysokość zaś n i e przekracza 1 m (przeważnie m a około 60 cm). W Sarai
Chodżia balachana, czyli saigichana (i.), miała wnętrze wysokie n a 5,5 m,
a o t w o r y w e n t y l a c y j n e w y m i a r y 10 X 4 5 cm. Szczeliny w e n t y l a c y j n e b y ­
wają zupełnie otwarte, zatkane luźno gałązkami albo zamknięte siatką
drucianą, co n i e w s t r z y m u j e dopływu p o w i e t r z a i p r z e w i e w u w i a t r u ,
a c h r o n i wnętrze od wtargnięcia p t a c t w a i szkodników. Są one t a k u m i e ­
szczone w k i l k u rzędach jedne n a d d r u g i m i , że o t w o r y rzędu wyższego
nie wypadają bezpośrednio n a d o t w o r a m i rzędu niższego, t y l k o występują
na przemian. Wewnątrz balachana m a albo ruchome, przenośne ruszto­
wania, odpowiednio wysokie, l u b od s t r o p u zwisają rzadkie m a t y z g r u ­
bych t r z c i n l u b bambusów, n a których jesienią wiesza się grona winne.

�158

KRZYSZTOF

WOLSKI

Na rusztowaniach układa się bambusowe l u b trzcinowe pręty z pozawie­
szanymi g r o n a m i w i n n y m i albo przywiązuje d r u t y (jest t o p r a k t y k a n o w ­
sza) i n a n i c h wiesza winogrona.
W p r o w i n c j i P a r w a n właściciele mniejszych w i n n i c mają suszarnie
w i n o g r o n parterowe, o w y m i a r a c h wnętrza 2 X 4 m , a wysokości 2,5 do
3 m , zadaszone stropem, z którego' sterczą żerdzie służące do zawieszania
na n i c h w i n o g r o n . Do suszarni p r o w a d z i n i e w i e l k i , n i s k i otwór wejścio­
w y . O t w o r y w e n t y l a c y j n e rozmieszczone są w trzech — pięciu rzędach.
Z w y k l e małe suszarnie stoją w grupach, co ułatwia i c h p i l n o w a n i e .
W okolicy K a n d a h a r u suszarnia nazywa się kiszmiszchana (czyli r o dzynkarnia). Małe, stare kiszmiszchana
mają w e n t y l a c y j n e o t w o r y m n i e j ­
sze i okrągłe, łatwiejsze do zamknięcia w związku z częstszymi b u r z a m i
p r o c h o w y m i występującymi w południowo-zaehodnim Afganistanie. O t w o ­
r y w e n t y l a c y j n e w o k o l i c y K a n d a h a r u nazywają się sorai (p.). W dużych
w i n n i c a c h p o d Kandahar em r o d z y n k a r n i e mają niekiedy po k i l k a d z i e ­
siąt metrów długości. Sorai w n i c h są podłużne, pionowe. Podobnie jest
w mniejszych, nowszych suszarniach. Suszarnie w i n o g r o n okolic K a n d a ­
h a r u n i e posiadają stropu-dachu (jesienią deszcze n i e padają w pd.-zach.
Afganistanie). W czasie suszenia w i n o g r o n górę kiszmiszchane
przeważnie
p r z y k r y w a się żerdziami i gałęziami, d l a ochrony owoców przed ptactwem.
N i e k i e d y góra pozostaje o t w a r t a , w t e d y specjalny stróż p i l n u j e suszarni.
Grona wiesza się n a sznurach przywiązanych do- tyczek w b i j a n y c h w spe­
cjalne o t w o r y w ścianach. Często suszarnie w i n o g r o n określa się nazwą
bad-e-ćhana (f. = izba p r z e w i e w u , izba w i a t r u ) , spotykaną n a obszarze
środkowego Afganistanu.
1

W okolicy Ghazni, K a l a f - i - G h i l z a j jako suszarnie używane są izby
znajdujące się na najwyższym piętrze, wąskiego, wieżowatego d o m u
mieszkalnego. I c h duże o t w o r y okienne (nie zamykane) gwarantują nale­
żyty p r z e w i e w suchego i gorącego powietrza. Przeważnie w i n o g r o n a suszy
się n a dachach domów. Są to tereny, gdzie w i n n i c jest m n i e j , a ludność
posiada m n i e j w i n o g r o n do suszenia. Także w i n n i c e w o k o l i c y Ghazni są
małe. Winogrona układa się na dachach n i e bezpośrednio na glinianej p o ­
lepie, lecz n a okrągłych płaskich koszach w i k l i n o w y c h l u b płaskich w i k l i ­
n o w y c h kręgach, z w a n y c h kierah (p.). N i e k i e d y pod kosze l u b kręgi p o d ­
kłada się kamienie, a b y uzyskać p r z e w i e w spod spodu .
29

Liczne o d m i a n y w i n o g r o n A f a g n i s t a n u dają po wysuszeniu rozmaite
g a t u n k i rodzynków. O d m i a n y rodzynkowe różnią się t y m o d pozostałych,
że są bezpestkowe. Specjalnie jako kiszmiszi r o z u m i e się w i n o g r o n a białe,
n i e w i e l k i e , owalne l u b podłużne, słodkie, a dojrzewające w e wrześniu
i pierwszej połowie października. Pomijając kształt, zależny od odmiany,
Wysuszone

w

t e n sposób r o d z y n k i uważa się z a pośledniejszy

gatunek.

�U P R A W A WINOROŚLI W

AFGANISTANIE

159

k o l o r rodzynków u w a r u n k o w a n y b y w a często sposobem suszenia. Z tej
samej o d m i a n y można uzyskać r o d z y n k i białozielonkawe, białożółtawe,
a nawet czerwonawobrązowe. Pierwsze pochodzą z n i e przejrzałych o w o ­
ców suszonych w cieniu, drugie uzyskuje się z owoców przejrzałych rów­
nież suszonych w cieniu, trzecie zaś z owoców przejrzałych suszonych
w słońcu. Czarne uzyskuje się z owoców ciemnoniebieskich (czarnych).
Przeważnie suszenie nie jest skomplikowane, j e d y n i e t y l k o p r z y o l b r z y ­
m i c h rodzynkach kandaharskich, u z y s k i w a n y c h z o d m i a n y kolosalnych
słodkich w i n o g r o n Haita stosuje się specjalną technikę określaną j a k o
dbdżiousz (р.), co można przetłumaczyć j a k o gotowane, a raczej zaparzane.
Zabieg polega na zanurzeniu we wrzącej wodzie g r o n Haita, a następnie
przesuszaniu i c h w sposób podobny, j a k t o się p r a k t y k u j e z i n n y m i w i n o ­
gronami. Wodę d o zaparzania przygotowuje się przez zagotowanie w niej
p e w n y c h ziół, p e w n y c h nasion i n i e w i e l k i e j ilości gaszonego wapna. W t y m
t o roztworze jeszcze wrzącym, zanurza się n a chwilę grono, uważając, a b y
p r z y p a d k i e m n i e popękały. Sądzi się, że roztwór wpływa n a łatwiejsze
odparowanie n a d m i a r u w o d y z dużych owoców, a także wpływa dodatnio
na zasuszenie się słodkiego s o k u w i n o g r o n .
30

Po wysuszeniu w i n o g r o n w balaćhana zdejmuje się je z m a t l u b sznu­
rów czy drutów, a następnie składa w kącie izby. W podkandaharskich'
kiszmiszkhane
winogrona, gdy wyschną, obija się k i j a m i . Spadają one n a
k i l i m y podłożone n a polepie. W razie potrzeby sprzedaje się j e k u p c o w i - h u r t o w n i k o w i , który k u p u j e r o d z y n k i w stanie zupełnie s u r o w y m , b r u d ­
ne, zaprószone, z wyschłymi łodygami, a nieraz jeszcze ze słomą, n a któ­
rej spoczywały w magazynie r o l n i k a . W t a k i m stanie ładuje się r o d z y n k i
do wełnianych dużych worów dżiowal (f.p.), załadowuje n a zwierzęta
juczne i odstawia k u p c o w i . N i e k i e d y k u p i e c - h u r t o w n i k w t a k i m stanie
dostarcza j e dalej d o kupców hurtowników w większych miastach. T a m
dopiero następuje powierzchowne oczyszczanie. W płaskich koszach l u b
na dużych sitach ręcznie opala się r o d z y n k i , wybierając gałązki i słomę
oraz odsiewa część k u r z u i b r u d u , który zdoła wypaść przez oka sita
l u b szpary kosza. Część b r u d u i k u r z u , j a k a przylgnęła d o rodzynków
w czasie suszenia, gdy wypuściły nieco lepkiego soku, pozostaje n a d a l na
suszonym owocu i dopiero ostateczny odbiorca w y m y w a ją, oczyszczając
przed użyciem. Jednak, n p . p r z y w y r o b i e w o d y r o d z y n k o w e j , nieczystości
t y c h się n i e oddziela, a b y nie tracić cennej, choć zbrukanej słodyczy.
Przeważnie większość rodzynków jest dostarczana n a r y n e k przez
d r o b n y c h producentów i przychodzi w stanie takiego przemieszania gaZ tego t y p u s u s z e n i e m spotkałem się j e d y n i e w o k o l i c a c h K a n d a h a r u . Z n a n y
ten sposób j e s t też w p o b l i s k i m pakistańskim Beludżystanie, l e c z t a m r a c z e j z a r z u ­
cony, ze względu n a duży popyt n a świeże w i n o g r o n a H a i t a , t a k w K w e t c i e j a k i n a
eksport do K a r a c z i .
к
3 0

�KRZYSZTOF WOLSKI

160

tunków i wielkości, że w y m a g a przesortowania. Sortowanie o d b y w a się
u kupców hurtowników po przeczyszczeniu t o w a r u , a n i e k i e d y n a w e t już
w sklepach kupców detalicznych. P r z y s o r t o w a n i u z a t r u d n i a się k o b i e t y
i dzieci. K u p c y detaliczni, mając sporo wolnego czasu, często własnoręcz­
n i e sortują r o d z y n k i w swych k ra m a c h, co można obserwować przecho­
dząc przez bazary.
Dotychczasową tradycyjną praktyką był zbyt rodzynków do krajów
sąsiednich: Rosji, I n d i i , Pakistanu, a n a w e t I r a n u . Już po I I w o j n i e świa­
t o w e j , a raczej w latach sześćdziesiątych, rozpoczęto w skrajnie p r a w o ­
w i e r n y m Afganistanie wyrabiać z rodzynków zabronione przez Koran w i ­
na i k o n i a k i . M i s t r z a m i Afgańczyków okazali się specjaliści włoscy,
którzy zaczęli produkować wspaniałe wina,, n i e ustępujące jakością w i n o m
włoskim. J a k dotychczas p r o d u k c j a w i n w Afganistanie prowadzona jest
na mała skalę, ale być może w niedalekiej przyszłości r o z w i n i e się i z n a j ­
dzie z b y t n a r y n k a c h krajów sąsiednich.
Użytkowanie uboczne w i n n i c y b y w a różnorakie. Spotyka się n i e k i e d y
u p r a w y współrzędne n i e w y s o k i c h d r z e w owocowych, t a k i c h j a k morele,
brzoskwinie i migdałowce, a n i e k i e d y i śliwy. D r z e w a t e n i e zacieniają
w i n n i c y , a także n i e wyciągają z b y t w i e l e w i l g o c i z gleby i w i n o g r a d na
t y m n i e t r a c i . Przeciwnie, n i e w i e l k i e drzewa owocowe są przytłaczane
pędami pnącego się na nie w i n o g r a d u . Nieraz w i d u j e się w w i n n i c a c h
w p r o w . P a r w a n rosnące m o r w y l u b orzechy włoskie, lecz wielkość i w y ­
sokość t y c h d r z e w grozi w i n n i c y zaciemnieniem, a także wyssaniem w i l ­
goci. Dlatego też m o r w y i orzechy, g d y się z b y t rozrosną, u s u w a się z w i n ­
n i c y . W sadach składających się z jabłoni i grusz w i n o g r a d zagraża t y m
drzewom, więc t a k i e j symbiozy p r a w i e się n i e spotyka. Zresztą n i e m a l
zawsze drzewa owocowe usuwane są z w i n n i c , i c h dochodowość b o w i e m
jest z reguły niższa od dochodów z u p r a w y w i n n e j latorośli.
3 1

Z użytków ubocznych w w i n n i c a c h należy jeszcze wspomnieć o k o ­
rzyściach ze z b i o r u n a zielono t r a w rosnących wśród krzewów w i n o g r a d u ,
a także ze z b i o r u liści w i n o g r a d u d a w a n y c h w jesieni o w c o m i kozom.
Wiosenna p r z y c i n k a krzewów dostarcza już t o pędów s k a r m i a n y c h przez
kozy, już t o lichego drzewa opałowego z grubszych części obcinanych
gałęzi.
Podsumowując powyższe u w a g i w y p a d n i e jeszcze wspomnieć o w k r a ­
czaniu nowoczesności w tradycyjną uprawę w i n o g r o n w Afganistanie.
Najważniejszym t a k i m w y d a r z e n i e m jest wprowadzenie w w i n n i c a c h
w K o h - e - D a m a n s p r y s k i w a n i a krzewów przeciw zarazom. Widać w t y m
T a k w Kábulu, j a k i w C z a r i k a r z e w m n i e j p r a w o w i e r n y c h d o m a c h w y r a b i a
się w i n a z w i n o g r o n . Wyciśnięty sok s i l n i e dojrzałych o w o c ó w poddaje się f e r m e n ­
t a c j i w b u t l a c h . Przeważnie do w y r o b u W i n a używa się w i n o g r o n o d m i a n
kiszmiszi
lub też d r o b n y c h , słodkich c i e m n y c h w i n o g r o n z północy k r a j u .
8 1

�U P R A W A WINOROŚLI W

161

AFGANISTANIE

wyraźne w p ł y w y kontaktów z hodowcami z sąsiednich terenów radzieckiej
A z j i Środkowej. Podobnie wprowadzenie sekatora w okręgu Logar ułatwi
i przyspieszy wiosenne przycinanie. W związku z powstającym p r z e ­
mysłem f e r m e n t a c y j n y m w Afganistanie i początkami przetwórstwa w i ­
n o g r o n i rodzynków n a w i n a , dają się gdzieniegdzie obserwować próby
wprowadzenia n o w y c h o d m i a n winorośli dającej specjalnie poszukiwane
aromatyczne owoce, potrzebne d o p r o d u k c j i w i n . Jednak w większości
w i n n i c A f g a n i s t a n u zachowują się tradycyjne, o d wieków wypróbowane
m e t o d y h o d o w l i winorośli oraz sposoby sprzętu, przechowywania i susze­
nia winogron.
Muzeum Etnograficzne
PI. Wolnica 1
31-060 K r a k ó w

Krzysztof

Wolski
TRADITIONAL RAISING O F GRAPEVINES IN

AFGHANISTAN

S u m m a r y
T h e a u t h o r s t u d i e d t h e t r a d i t i o n a l m e t h o d s of r a i s i n g g r a p e v i n e s i n A f g h a n i s t a n
d u r i n g h i s t r a v e l s to t h a t c o u n t r y a n d to P a k i s t a n b e t w e e n 1960 a n d 1973, m a i n l y
i n 1969, 1971, 1972 a n d 1973. C e n t r a l , s o u t h w e s t e r n a n d n o r t h e r n regions of A f g h a ­
n i s t a n w e r e investigated. V i n e s a p p e a r i n a l l p l a c e s t r a d i t i o n a l l y c o n s i d e r e d a s
appropriate, b u t v i n e y a r d s a r e m o s t d e n s e l y grouped i n t h e f o l l o w i n g
regions:
K a n d a h a r i n the southwest, K o h - i - D a m a n a n d near K a b u l i n the central area,
a n d M a z a r - i - S h a r i f i n t h e n o r t h . V i n e y a r d s c a n a l s o often be f o u n d w h e r e t h e
t e r r a i n m a k e s t h e r a i s i n g of cereals, i m p o s s i b l e , e.g. i n t h e p r o v i n c e of L o g a r o r i n
t h e v a l l e y of G h o r b a n d R i v e r i n M i d d l e H i n d u K u s h . E c o n o m i c a l l y m o s t i m p o r t a n t
i n t h e c o u n t r y is t h e K a n d a h a r region, p r o d u c i n g as m u c h as 70°/o of d r i e d f r u i t
( m a i n l y r a i s i n s ) e x p o r t e d b y A f g h a n i s t a n i n nineteen-fifties. I t a l s o s u p p l i e d t h e
b u l k of e x c e l l e n t v a r i e t i e s of grapes e x p o r t e d t o P a k i s t a n a n d e v e n to I n d i a . N e a r
K a n d a h a r c a n b e f o u n d t h e greatest n u m b e r of c u l t i v a b l e v a r i e t i e s of v i n e s , w i t h
i m p r e s s i v e l y b i g w h i t e " l a l " o r " h a i t a " a n d t h e " k i s h m i s h i " or r a i s i n species w i t h
f r u i t w i t h o u t seeds. T h e " k i s h m i s h i " f r o m t h i s r e g i o n differ i n s i z e ; t h e f r u i t a r e
u s u a l l y oblong, w h i t i s h , y e l l o w i s h o r p i n k y , w h i l e t h e n o r t h e r n r a i s i n v a r i e t i e s a r e
m o s t often d a r k b l u e to black, w i t h o b l o n g b u t s m a l l e r fruit, often w i t h s m a l l seeds.
A n u m b e r of types of v i n e y a r d s c a n b e d i s t i n g u i s h e d i n A f g h a n i s t a n t h a t c a n
be r o u g h l y d e s c r i b e d a s e i t h e r f i e l d o r household ones. I n t h e s o u t h a n d i n t h e
c e n t r a l region, t h e v i n e s a r e g e n e r a l l y l a i d o n e a r t h m o u n d s or d i k e s , s o m e t i m e s
u p to 1.5 m h i g h , w h i l e t h e roots of s h r u b s g r o w i n a d e e p recess, h i d d e n i n s h a d o w
f r o m s c o r c h i n g s u n . I n t h e n o r t h , v i n e s a r e a l l o w e d to m o u n t trees, houses ( w i t h
scaffolding o n flat roofs) or c l a y w a l l s . A v i n e y a r d o r " b a g h - e - a n g u r ' is u s u a l l y
s u r r o u n d e d b y s u c h w a l l s . V i n e y a r d s a r e w a t e r e d a t 7 t o 21 d a y s i n t e r v a l s d e p e n d ­
i n g o n t h e l o c a l n a t u r a l conditions, s o l a r i z a t i o n a n d p e r m e a b i l i t y of t h e s o i l , but
i n t h e p e r i o d of r i p i n g t h e s u p p l y of w a t e r is l i m i t e d to m a k e t h e f r u i t m o r e sweet.
I n t h e r i p i n g p e r i o d t h e v i n e y a r d s a r e v i g i l a n t l y g u a r d e d against v e r m i n (birds,
-

11 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t . X I X , z. 1

�162

KRZYSZTOF

WOLSKI

j a c k a l s , goats) a n d thiefs. A w a t c h m a n l i v e s p e r m a n e n t l y i n a s p e c i a l c a b i n o r
" c h a p a r " built of b r a n c h e s o r c l a y . F r u i t a r e p i c k e d b y h a n d . T h e y aire t r a n s p o r t e d
i n w i c k e r b a s k e t s o n t h e b a c k s of asses, m u l e s o r oxen. G r a p e s a r e d r i e d w h o l e for
r a i s i n s i n c l a y s h e d s c o n s t r u c t e d for this p u r p o s e ( k i s h m i s h k h a n a , s a i g h i k h a n a ,
b a l a k h a n a ) w i t h n u m e r o u s v e n t i l a t i o n holes i n t h e i r w a l l s . R a i s i n s c o n t a m i n a t e d
w i t h p e d u n c l e s a r e s u p p l i e d to w h o l e s a l e m e r c h a n t s a n d o n l y t h e n they a r e c l e a n e d
a n d sorted out.
P h y l o x e r a ( P h y l l o x e r a v a s t a t r i x ) is not yet f o u n d i n A f g h a n i s t a n . T h e greatest
t h r e a t to g r a p e v i n e s is c o n s i d e r e d to be C u s c u t a monogina, c a l l e d " P e c h i a k - e s u r h " , a p a r a s i t e most w i d e s p r e a d i n v i n e y a r d s i n t h e north. I t is n o w h a n d l e d by
p l u c k i n g t h e s p r o u t s of a n i n f e c t e d plant. A g a i n s t other plagues c h e m i c a l s p r a y s
i m p o r t e d f r o m t h e U S S R a r e b e i n g introduced.
T h e m e t h o d s of c u l t i v a t i o n , v i n t a g e a n d storage p r e v a i l i n g i n A f g h a n i s t a n a r e
s t i l l t r a d i t i o n a l ones. H o w e v e r , i n recent y e a r s w i n e p r o d u c t i o n a n d f e r m e n t a t i o n
i n d u s t r y h a s s t a r t e d t h a t w i l l p r o b a b l y b r i n g the i n t r o d u c t i o n of n e w v i n e s p e c i e s
n e c e s s a r y for m a k i n g s t a p l e w i n e s .

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
