https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/cccd78f4e2b8c6387ae09e5b1ead7009.pdf 1c1e572274a7990df3eb7188a4381c33 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Lud Publisher An entity responsible for making the resource available Polskie Towarzystwo Ludoznawcze Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PTL Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource pdf Language A language of the resource pol Type The nature or genre of the resource czasopismo Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:4335 Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 1978 Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:4036 Title A name given to the resource Sprawozdania / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1978 t.32 z.1 Description An account of the resource Polska Sztuka Ludowa 1978 t.32 z.1; s.56-67 Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Instytut Sztuki PAN Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text bibliotece. K s i ą ż k a ta będzie r ó w n i e ż bardzo pomocnym n a r z ę d z i e m w pracy n a u k o w c ó w innych k r a j ó w , szczegól­ nie k r a j ó w karpackich. Jest to pierwsza tego typu publikacja w polskim muzealnictwie etnograficznym. Rzecz charakterystyczna: wydana została przez p l a c ó w k ę o bardzo skromnych m o ż ­ liwościach finansowych i kadrowych, lecz o d u ż y c h ambicjach i wielkiej organizacyjnej s p r a w n o ś c i . Wydanie takiego katalogu leży więc w granicach możliwości k a ż ­ dego niemal muzeum, a tzw. „ t r u d n o ś c i obiektywne" są, j a k się okazuje, m o ż l i w e do p r z e z w y c i ę ż e n i a . Z p e w n o ś c i ą nie jest rzeczą przypadku, że ta pio­ nierska praca p o w s t a ł a w muzeum, znanym ze swej szerokiej działalności animatorskiej (liczne konkursy, fe­ styny, pokazy, stała w s p ó ł p r a c a z telewizją i filmem, w s p ó ł o r g a n i z a c j a wystaw krajowych i zagranicznych itd.). Jeszcze raz potwierdza się stara prawda: a k t y w n a dzia­ łalność popularyzatorska musi splatać się ściśle z p r a c ą naukową. Derzavnyj muzej etnohrafii ta chudożnoho promyslu AN Muzeum Etnografii i P r z e m y s ł u Artystycznego we L w o w i e , istniejące od 1874 г., posiada r ó ż n o r o d n e za­ b y t k i z zakresu etnografii, zwłaszcza ludu u k r a i ń s k i e g o , a gdy idzie o p r z e m y s ł artystyczny, t a k ż e innych naro­ dów. Omawiane tu w y d a w n i c t w o albumowe pokazuje obiekty wybrane sponad 72 tysięcy e k s p o n a t ó w . We w s t ę p i e dyrektor muzeum J. H . Hoszko p o d k r e ś l a zna­ czenie albumu nie tylko jako w y d a w n i c t w a źródłowego I n s t y t u t u Etnografii U k r a i ń s k i e j A k a d e m i i Nauk, lecz t a k ż e jako oparcie dla twórczości a r t y s t ó w p l a s t y k ó w . Ten wzgląd w p ł y n ą ł na staranne wykonanie zdjęć w i ę k ­ szości e k s p o n a t ó w , k t ó r e zgrupowano w działach rzeczo­ wych z o d r ę b n ą n u m e r a c j ą oraz tekstem rosyjskim i u k r a i ń s k i m . A l b u m rozpoczyna zestaw odzieży z kolekcji liczącej około 7000 e k s p o n a t ó w . Dalej zajęto się t k a n i ­ nami l u d o w y m i (około 3 t y s i ę c y e k s p o n a t ó w ) , haftami (blisko 16 tysięcy z a b y t k ó w ) , c e r a m i k ą z 130 o ś r o d k ó w garncarskich U k r a i n y (ok. 7 tysięcy e k s p o n a t ó w ) . Wśród w y r o b ó w z drewna na szczególną u w a g ę zasługuje r z e ź ­ ba ludowa. Muzeum przechowuje ponad 2000 e k s p o n a t ó w od X V I — X X wieku. Zgromadzono t a k ż e dość d u ż ą ko­ lekcję pisanek i zabawek ludowych. Muzeum posiada t a k ż e bogaty dział p r z e m y s ł u a r t y ­ stycznego, przede wszystkim zbiory majolik, szkła i por­ celany oraz r ó ż n e g o t y p u t k a n i n wzorzystych z okresu S P R A W O Doceniając w i e l k ą w a r t o ś ć Katalogu oraz jego zna­ czenie dla b a d a ń nad polską s z t u k ą l u d o w ą , m o ż n a by przy okazji w t r ą c i ć u w a g ę , zresztą m a j ą c ą d r u g o r z ę d n e znaczenie. Wydaje się, że r o z w i ą z a n i e m korzystniejszym niż powtarzanie we w k ł a d c e ilustracyjnej wybitniejszych e k s p o n a t ó w w k i l k u ujęciach, byłoby opublikowanie f o ­ tografii, c h o ć b y niewielkich, ale każdego eksponatu. Wtedy szczegółowe opisy (пр.: Ś w i ę t a klęczy na nie­ wysokiej, ukośnej podstawie, t r z y m a j ą c dłonie złożone w modlitewnym geście. Ubrana w d ł u g ą , p r z e p a s a n ą s u k n i ę z długimi r ę k a w a m i i płaszcz z prawego ramienia opadający w z d ł u ż boku do kolan, z lewej zaś strony przerzucony pod łokciem do przodu) m o ż n a by znacznie skrócić, p r z e n o s z ą c p u n k t ciężkości na sprawy szkół, w a r s z t a t ó w , ustalania ewentualnych analogii i t d . Realizacja I I tomu tego bardzo pożytecznego w y ­ dawnictwa w y m a g a ć b ę d z i e zastosowania nieco odmien­ nej koncepcji, ze względu na o d m i e n n o ś ć problematyki. Antoni URSR, Kroh K i i v 1975, s. 264, ryc. 355, w t y m barwnych 75. od X V I do X I X wieku. W albumie pokazano stosunkowo n i e w i e l k ą część tych zbiorów, k t ó r e ostatnio znalazły się na wystawie w jednej z kamienic kijowskiego r y n k u . Szczególnie godne uwagi są francuskie i belgijskie go­ beliny i włoskie t k a n i n y wzorzyste, a także kolekcja holenderskich i g d a ń s k i c h mebli. Niewiele pokazano z bogatej kolekcji k i l i m ó w (ponad 400 z a b y t k ó w ) ; p r o d u ­ kowane były one przez wczesne manufaktury na Podolu i Wołyniu oraz przez r z e m i e ś l n i k ó w miejskich a nawet wiejskich. Z a r ó w n o k i l i m y jak i kobierce tkano na U k r a i n i e pod w y r a ź n y m i w p ł y w a m i o r m i a ń s k i m i i prze­ n i k n ę ł y one stopniowo do chłopskiej sztuki ludowej w zachodnich regionach etnograficznych tego kraju. W omawianym albumie ukazano nieliczne p r z y k ł a d y lapiserii figuralnych, wzorzystych makat jedwabnych i p a s ó w kontuszowych p o c h o d z ą c y c h z X V I I I i p o c z ą t k u X I X wieku. Nie wspomniano natomiast o d u ż e j kolekcji kilkudziesięciu k o m p l e t ó w m ę s k i c h i damskich u b i o r ó w z k o ń c a X V I I I i z X I X wieku. Były to ubiory szla­ checkie czy mieszczańskie szyte z a r ó w n o pod w p ł y w a m i mody zachodniej jak i wschodniej. W sumie dobrze ilustrowane w y d a w n i c t w o albumo­ we pozwala z o r i e n t o w a ć się w charakterze z b i o r ó w oma­ wianego muzeum. Irena Turnau Z D A N I A Piotr Szacki UWAGI O TORUŃSKIEJ T o r u ń s k a wystawa „Mebli ludowych północnej Pol­ ski" stwarza k l a s y c z n ą s y t u a c j ę b e z r a d n o ś c i recenzenta wobec przedmiotu recenzji. Bezradności wobec ubogiej a l t e r n a t y w y uzasadnionego entuzjazmu albo w y p o w i a d a ­ nia się w e d ł u g m i a ł k i e g o schematu: świetnie, ale można by lepiej. Bowiem wystawa t o r u ń s k a ma wszelkie cechy ewe­ nementu w powojennych dziejach polskiego wystawien­ nictwa etnograficznego. Pozytywny walor samego zorga1 56 WYSTAWIE MEBLI 1 nizowania takiej wystawy czyni inne cechy tego przed­ sięwzięcia d r u g o r z ę d n y m i . A w c h o d z ą tu w grę sprawy s k ą d i n ą d n i e b ł a c h e : r o z w i ą z a n i a plastycznego ekspozycji, informacji t o w a r z y s z ą c e j , koncepcji w y k ł a d u , doboru o b i e k t ó w — s ł o w e m w a ż n e problemy muzeologiczne i metodologiczne. T w ó r c y wystawy podjęli zresztą ten w i e l k i wysiłek organizacyjny na m i a r ę postawionych sobie z a d a ń . Szczególną, k o n s t r u k t y w i s t y c z n ą a r c h i t e k t u r ę sali drew- �nianego spichrza w y p e ł n i o n o blisku stu trzydziestoma okazami mebli w y b r a n y m i ze zbiorów 11 m u z e ó w , od Mazur po Ziemię J a m n e ń s k ą . Dobrane zestawy repre­ z e n t o w a ł y meblarstwo 12 r e j o n ó w o p r z y j ę t e j w oparciu o uzasadnienia historyczne, geograficzne czy etniczne oso­ bowości regionalnej. Pokazano r z a d k ą w praktyce w y ­ stawienniczej ilość mebli najbardziej — jak p o d k r e ś l a j ą zgodnie autorzy o m ó w i e ń w katalogu w y s t a w y — cie­ kawych, i n t e r e s u j ą c y c h , cennych. Rozmieszczone gustow­ nie, choć z rzadka, drobne elementy domowego wypo­ sażenia — naczynia, koszyki itp. — w z m a g a ł y podejrze­ nie, że zgrupowane w oddzielnych boksach zestawy mebli u k ł a d e m swoim usiłują a r a n ż o w a ć fragmenty w n ę t r z ; — pozór c a ł k o w i c i e w y n i k a j ą c y z natury eks­ p o n a t ó w lecz niezamierzony w koncepcji wystawy. 2 3 Tu już n a j w y ż s z y czas wyjaśnić, że rozpoczęcie n i ­ niejszego tekstu od informacji o wystawie, a nie o w y ­ dawnictwie z nią z w i ą z a n y m , w y n i k a z przyjętego po­ r z ą d k u relacjonowania oraz stąd, że w y d a w n i c t w o u k a ­ zało się z przeszło rocznym „poślizgiem" a raczej, że w y s t a w ę przyszło z d e m o n t o w a ć zanim wspomniana p u b l i ­ kacja się u k a z a ł a . Jeśli u w a ż a m , że wystawa była w y ­ darzeniem, odnosi się to r ó w n i e ż do tej publikacji. Jej udana forma i jakość poligraficzna jest tu tylko m i ł y m do odnotowania szczegółem. Wystawa z a p r e z e n t o w a ł a bo­ gaty m a t e r i a ł . K s i ą ż k a jest jej w y c z e r p u j ą c y m komen­ tarzem. Wysiłek włożony w organizację i przygotowanie naukowe wystawy został utrwalony w sposób rzetelny. W założenia wystawy, p r o b l e m a t y k ę tematu i k o n ­ cepcję o r g a n i z a c y j n ą wprowadza w s t ę p Aleksandra B ł a chowskiego, p o p r z e d z a j ą c y część niezwykle w a r t o ś c i o ­ w ą — o m ó w i e n i e kolekcji poszczególnych m u z e ó w , k t ó r e p a r t y c y p o w a ł y w wystawie. Ze informacje zawarte w tych o m ó w i e n i a c h są m o ż l i w i e najbardziej kompetentne, gwarantuje powierzenie ich opracowania fachowcom z w i ą z a n y m nieraz od wielu lat z t y m i kolekcjami. Po­ szczególne o m ó w i e n i a z a w i e r a j ą k r ó t k ą c h a r a k t e r y s t y k ę mebli z n a j d u j ą c y c h się w tych muzeach a t a k ż e historię ich pozyskania. Okazy wybrane na w y s t a w ę , objęte kakatalogiem i jego częścią ilustracyjną, o m ó w i o n e są do­ k ł a d n i e j , choć kryteria ich doboru z konieczności noszą piętno subiektywizmu oceny w a r t o ś c i estetycznych. Część i l u s t r a c y j n ą w y p e ł n i a j ą fotografie (w t y m k i l k a b a r w ­ nych) wybranych o k a z ó w , w ilości p r z e k r a c z a j ą c e j nawet nieco zestaw eksponowany, oraz obszerna tablica rysun­ k ó w z a p i e c k ó w zydli. Spis tych ilustracji dzięki podanej proweniencji, chronologii, w y m i a r o m i numerom ewiden­ cyjnym spełnia podstawowe wymogi publikacji katalo­ gowej. W o m ó w i e n i a c h kolekcji niedosyt budzi brak d o k ł a d ­ niejszej informacji o stanie dokumentacji t o w a r z y s z ą c e j zbiorom. W oszczędnych uwagach na temat i w lekturze samej części katalogowej ten aspekt charakterystyki zbio­ r ó w rysuje się bardzo w y r a ź n i e . Z uwagi na n i e p e ł n y stan dokumentacji (bardzo duży procent o k a z ó w nie po­ siada nawet podstawowych danych o proweniencji), za­ interesowanie n i m i szerszego k r ę g u badaczy m o ż e przy­ nieść istotne korzyści. Z w i ą z a n i e tak p o m y ś l a n e j p u b l i ­ kacji z w y s t a w ą wydaje się p o m y s ł e m bardzo szczęśli­ w y m . Ujawnienie — przy jakiejkolwiek okazji — stanu dokumentacji z b i o r ó w ma w a r t o ś ć diagnozy u m o ż l i w i a ­ jącej u z u p e ł n i e n i e b r a k ó w . T a k ą okazją jest tok prac przygotowawczych p o p r z e d z a j ą c y c h ekspozycję. Koniecz­ ność zweryfikowania z b i o r ó w przed podjęciem ich inter­ pretacji stwarza p e r s p e k t y w ę pracy mozolnej, ale nie p r z e k r e ś l a nadziei na pozytywne rezultaty. T o r u ń s k a wystawa jest pierwszym krokiem a nadto propozycją podjęcia d z i a ł a n i a w t y m k i e r u n k u co jest w dziele badania i dokumentowania k u l t u r y ludowej rzeczą bo­ dajże n a j w a ż n i e j s z ą , p r z y ś p i e s z a j ą c ą (a więc t a k ż e często w ogóle u m o ż l i w i a j ą c ą ) poprawne konkluzje i ich spraw­ dzenie. Muzea, k t ó r y c h eksponaty b r a ł y u d z i a ł w wystawie, d y s p o n u j ą zbiorami mebli liczącymi łącznie przeszło 1700 obiektów, w t y m samych s k r z y ń i k u f r ó w blisko 460. Jest to dorobek 30-letniej działalności penetracyjnej tych m u z e ó w , m a t e r i a ł dość obszerny aby móc t r a k t o w a ć go jako „stan rzeczy" w y m a g a j ą c y naukowego zbilansowa­ nia, przede wszystkim zaś poinformowania ś r o d o w i s k a profesjonalistów, k t ó r y m niedostępność m a t e r i a ł u zna­ komicie utrudnia działanie. J u ż w trakcie prac przygo­ towawczych nad wyborem e k s p o n a t ó w do wystawy ogromny ten m a t e r i a ł , objęty powierzchownym nawet rozpoznaniem, o w o c o w a ł problemami większej czy m n i e j ­ szej doniosłości, o k t ó r y c h czytamy we w s t ę p n e j części katalogu. I jest s p r a w ą d r u g o r z ę d n ą słuszność opinii, że „...polichromia mebli ludowych z prezentowanych re­ g i o n ó w należy do najciekawszych pod w z g l ę d e m a r t y ­ stycznym w Polsce, a na pewno jest najbogatsza w od­ miany" czy, że „...ustawione obok siebie meble pocho­ dzące z r ó ż n y c h r e g i o n ó w , ale mniej więcej z tego samego czasu nieodparcie p r z e m a w i a j ą swym rodzimym polskim, charakterem", k t ó r y przejawia się „...w proporcjach w s p ó l n y c h ze s p r z ę t a m i z innych części Polski, w po­ dobnych konstrukcjach ... z profilowanym p o d n ó ż k i e m , p ó ł s k r z y n k i e m ... na l e w y m boku, zamkiem s p r ę ż y ­ nowym". Brak podstawowych informacji o z a w a r t o ś c i kolekcji muzealnych prowadzi do z a c h w i a ń r ó w n o w a g i w zakre­ sie tematycznym o p r a c o w a ń naukowych, do białych plam w etnografii k r a j u , co w w y p a d k u z o b o w i ą z a ń nauko­ wych wobec Ziem Odzyskanych graniczy z paradoksem. Co więcej, w opracowaniach uogólniających niebranie pod u w a g ę m a t e r i a ł u dotyczącego t e r e n ó w , k t ó r e były czynnikiem tak a k t y w n y m w dziejach k u l t u r y ludowej Polski, zwiększa niebezpieczeństwo b ł ę d u . Tematyka wystawy dotyczyła r e j o n ó w , k t ó r y c h b i ­ bliografia etnograficzna jest raczej w ą t ł a . Podjęcie na „ t o r u ń s k i " sposób każdej dziedziny k u l t u r y ludowej tych ziem byłoby przedsięwzięciem niezwykle potrzebnym (że w s p o m n ę choćby s p r a w ę ceramiki ludowej). Ale w y ­ daje się, że zaproponowane wyżej kompleksowe prezen­ towanie dokumentacji muzealnych, jest p o t r z e b ą pilną i r ó w n i e a k t u a l n ą dla wszystkich etnograficznych pla­ cówek muzealnych. Wystawa i katalog uczyniły w y ł o m w dotychczaso­ w y m , dość konsekwentnym, niespełnieniu przez muzea etnograficzne statutowych z a d a ń u d o s t ę p n i a n i a groma­ dzonej w postaci zbiorów dokumentacji. Ziemia chełmińska, fragm. Fot.: A. Grodzicki wystawy 57 �I PRZYPISY 1 Wystawa „Meble ludowe północnej Polski" — Muzeum Etnograficzne w Toruniu, 15.XI.1975 — 15.111. 1976. Koncepcja, scenariusz i opracowanie ekspozycji: Aleksander Błachowski. Współpraca: Iwona Swięch. K o n ­ sultacje: Jerzy Kloskowski, Benedykt Malinowski, Anna Mosiewicz, Stanisława Ostaszewska, Hugona Ostrowska-Wójcik, Halina Sampławska, Krystyna Szałaśna. graficzny we Wdzydzach Kiszewskich, Muzeum Ziemi Złotowskiej w Złotowie. Dawne meble ludowe północnej Polski, Muzeum Etnograficzne w Toruniu, Toruń 1976, s. 74, il. 160, 1 ta­ blica. Nakład 1000 egz. Redaktor naukowy: Aleksander Błachowski. Autorzy tekstów: Aleksander Błachowski, Małgorzata Buczkowska, Jadwiga Drozdowska, Anna Mo­ siewicz, Eugeniusz Oleszczuk, Stanisława Ostaszewska, Hugona Ostrowska-Wójcik, Halina Sampławska, Iwona Swięch, Krystyna Szałaśna, Barbara Wieczorek. Rok 1977 okazał się łaskawy dla równie trudnej co interesującej dziedziny jaką jest ludowe meblarstwo. Wydanie publikacji, o której mowa w tekście nieznacznie tylko poprzedziło ukazanie się w wydawnictwie Ossoli­ neum znakomitej pracy prof. Romana Reinfussa pt. Meblarstwo ludowe w Polsce. Obie prace wzajem sobie przydają atrakcyjności. 3 2 Na w y s t a w ę złożyły się okazy wybrane ze zbio­ rów następujących muzeów: Oddział Etnograficzny Mu­ zeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum w Grudziądzu, Muzeum Kaszubskie w Kartuzach, Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Koszalinie, Oddział w Kwidzynie Muzeum Zamkowego w Malborku, Muzeum Budownic­ twa Ludowego w Olsztynku, Muzeum Pomorza Środko­ wego w Słupsku, Muzeum Mazurskie w Szczytnie, Mu­ zeum Etnograficzne w Toruniu, Kaszubski Park Etno­ К R Imprezy folklorystyczne i regionalne 1.VII — w Kazimierzu nad Wisłą rozpoczął się X I Festiwal Kapel i Ś p i e w a k ó w Ludowych. Udział w nim wzięło ok. 1000 w y k o n a w c ó w . Przez 4 dni o d b y w a ł y się koncerty kapel, instrumentalistów i ś p i e w a ­ ków ludowych. Jury uhonorowało nagrodami lub wyróżnieniami kilka­ dziesiąt osób. Nagrodę I wśród k a ­ pel zdobyły zespoły z Bud Ł a ń ­ cuckich (woj. rzeszowskie) i z Nieznanwrowic (woj. radomskie). Wśród instrumentalistów n a j w y ż e j ocenio­ no Józefa Zarasia — skrzypka z Nieznamierowic a spośród zespołów śpiewaczych I miejsce przyznano zespołowi z Drelowa, woj. bialsko­ podlaskie. Za najlepszą śpiewaczkę uznano Marię Kozłową z Baranowa Sandomierskiego, woj. tarnobrze­ skie. W konkursie „duży — mały", w którym ocenia się mistrza i jego ucznia I miejsce przyznano F r a n ­ ciszkowi i Cezaremu Kowalskim z Poniatowej. Festiwalowi, jak zwykle, towa­ rzyszyły targi twórczości ludowej. Piękną oprawę plastyczną imprezy zaprojektował Adam Kilian. 7—11.VII — w Bukowinie T a ­ trzańskiej odbyła się doroczna im­ preza pn. „Sabałowe Bajania", orga­ nizowana m i n . przez Gminny Ośro­ dek Kultury i Dom Ludowy w B u ­ kowinie. Oprócz koncertów konkurso­ wych, gawędziarzy i instrumentali­ s t ó w ludowych czynny był mjin. kiermasz w y r o b ó w ludowych, w y ­ stawa, „Sabałowa noc" w Niebie­ skiej Dolinie a w Jurgowie — oraw­ skiego snycerza Andrzeja Gombosa. * 13.VII—12.VIII — w czasie trwania Kursu Folkloru Polskiego dla Polonii Zagranicznej, organizo­ wanego w bieżącym roku przez To­ ruńskie Towarzystwo Kultury, Mu58 O N VII—XII 1977 zeum Etnograficzne w Toruniu zorganizowało występy zespołów folklorystycznych z Obręcznej, K o ­ niakowa i Łowicza. Dużym zainte­ resowaniem uczestników kursu cie­ szył się prowadzony przez etnografa wieczór wróżb i zabaw ludowych. W zajęciach praktycznych, jakie od­ bywały się w czasie kursu, udział brały twórczynie ludowe z Pałuk i z Mazowsza, które demonstrowały wyrób kwiatów, pająków, pisanek, wycinanek oraz uczyły haftu ludo­ wego. W czasie trwania kursu, na terenie miasteczka uniwersyteckiego, które w tym czasie zamieszkane by­ ło przez wiele grup gości zagranicz­ nych z różnych krajów, zorganizo­ wany był kiermasz w y r o b ó w ludo­ wych. 11—25.VII — w Rzeszowie odbył się Ś w i a t o w y Festiwal Polonijnych Zespołów Folklorystycznych. Wystę­ powały m.in. zespoły: „Syrena" z Holandii, „Kujawy" iz Francji, „Kra­ kowiak" z Bostonu (USA) i „Bie­ dronki" z Kanady, zespół polsko-węgierski im. J . Bema z Buda­ pesztu, „Krakus" z Belgii, oraz ze­ społy, biorące po raz pierwszy udział w Festiwalu — „Karolinka", „Mazurek", i „Karliczek" z Francji, „Krakowiaki" z USA, „Orlęta" i „Wisła" z Kanady. W sumie w y s t ą ­ piło 31 zespołów z 10 krajów. 18—24.VII — w Limanowej od­ bywały się dorocznym zwyczajem dni tego miasta. Wśród licznych im­ prez zorganizowano tzw. posiady w piwnicy „Zbójnickiej" Towarzystwa Ziemi Limanowskiej a w dworze Marsów, pomieszczeniu Muzeum Zie­ mi Limanowskiej, zaprezentowano dorobek konkursu na haft ludowy. 22—24.VII — podczas Warszaw­ skiego Karnawału Lipcowego wy­ stępowały m.in. zespoły folklory­ styczne z całego kraju a na Ma­ I К A riensztacie demonstrowali swoje umiejętności twórcy ludowi: wycinankarki z Sannik i garncarze z Pułtuska. 23, 24.VII — we Wdzydzach K i ­ szewskich odbył się I V Jarmark Wdzydzki, popularyzujący folklor regionu. Na estradzie wystąpiły ze­ społy: Kościerzyna, Wdzydzaki, Sołtysów z Wierzchocirta i in. a w jednej z zabytkowych chałup k a ­ szubskich P a w e ł Szerka prowadził tzw. warsztaty folklorystyczne — spotkanie z uczestnikami jarmarku połączone z dyskusją na temat twórczości ludowej i amatorskiej. W skansenie odbywał się kiermasz sztuki ludowej, a dodatkową atrak­ cją była „Gospoda pod gołym nie­ bem", w której szczególnym powo­ dzeniem cieszyły się pieczone przez gospodynie chleby i ciasta. Organizatorami Jarmarku byli: Kościerski Dom Kultury, Kaszub­ ski Park Etnograficzny, Urząd Mia­ sta i Gminy oraz Woj. Ośrodek Kultury. V I I — z okazji „Gdyńskiego L a ­ ta 77" odbył się jarmark ludowy zorganizowany przez Regionalne Biuro Sprzedaży Cepelia. Nowością gdyńskiej Cepeliady było wprowa­ dzenie do sprzedaży atrakcyjnych w y r o b ó w ludowych z Z S R R , W ę ­ gier, Rumunii i Bułgarii. 3—15.VIII — Gdańsku odbył się kolejny V I „Jarmark Dominikań­ ski", w którym poczesne miejsce zajmowała sztuka ludowa. W tego­ rocznym Jarmarku udział wzięło 100 rzemieślników. Jarmark połą­ czony był z występami zespołów folklorystycznych. 6—14.VIII — w Wiśle, Szczyrku, Żywcu i Makowie Podhalańskim �