https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/97b5a709e2ac0f08b9f09d63e9532121.pdf b2a201d843a56c4de87eaf2f41801fa2 Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Title A name given to the resource Polska Sztuka Ludowa - Konteksty Text A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text. Dublin Core The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/. Relation A related resource oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:6408 Rights Information about rights held in and over the resource Licencja PIA Date A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource 2007 Subject The topic of the resource Bacon, Francis (1909-1992) Leiris, Michel (1901-1990) Identifier An unambiguous reference to the resource within a given context oai:cyfrowaetnografia.pl:5981 Title A name given to the resource O sobie/ do siebie (Listy Michela Leirisa do Francisa Bacona)/ Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2007 t.61 z.3-4 Description An account of the resource Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 2007 t.61 z.3-4 ; s.151 Creator An entity primarily responsible for making the resource Bacon, Francis Leiris, Michel Kędzierski, Marek (tł.) Language A language of the resource pol Publisher An entity responsible for making the resource available Instytut Sztuki PAN Type The nature or genre of the resource czas. Format The file format, physical medium, or dimensions of the resource application/pdf PDF Text Text capture metadata for PDF documents Text FRANCIS BACON, MI CHEL LEIRIS L epiej niż ktokolwiek inny, Michel Leiris poka­ zał nam, że ludzka wielkość jest w intymny sposób powiązana z pustką. Dla mnie, jego dzieło jest nie tylko dokumentem, który przyczynia się do wzbogacenia naszej wiedzy o człowieku, ale również osobistym świadectwem, które głęboko mnie przeszywa. Rozpacz i momenty przejaśnienia. Granica między nimi tworzy rodzaj skomplikowanego łańcucha, który rozwija się wzdłuż tragicznej i niezwykle twardej liny, naprężonej od narodzin aż po śmierć. (F. Bacon Michel Leiris, „L’Ire des Vents” 3-4/1981, s. 139; przełożył Tomasz Szerszeń) Paryż, 1 grudnia 1981 r. Drogi Panie Francisie, Dziękuję za wyjaśnienie mi (przez Eddy’iego Batache’a), jak pojmuje Pan realizm. Ja też jestem przeko­ nany, że do rzeczywistości docieramy wyłącznie po­ przez naszą subiektywność, w rezultacie czego nie tylko nie możemy być całkowicie „obiektywni”, lecz pójdę dalej - byłoby wręcz niedorzeczne próbować być obiektywnym, bowiem to, co trzeba oddać w transkrypcji to nie rzecz sama w sobie, tylko nasza percepcja tej rzeczy. Co do ekspresjonizmu, to irytuje mnie w nim aspekt karykatury: powierzchowne akcentowanie pew­ nych cech [przedstawianej] rzeczy, dla uzyskania „efektu”, zamiast próby - a to jest trudniejsze - próby dostarczenia nam, w całej głębi, możliwie najżywszego przekładu. Co do możliwości bycia realistą przy malowaniu te­ matu tragicznego lub mitologicznego, wydaje mi się, że możemy tego dokonać, po prostu zdając w pełni sprawę z naszej reakcji na te tematy bez, próby ich ilu­ strowania. Muszę wszakże przyznać, że w tym punkcie nie mam absolutnie jasności! Choć jest to ohydnie skomplikowane, mam na­ dzieję uporać się ze wszystkim, idąc tropem głębokiej refleksji nad Pańskimi dziełami i tym, co mówi Pan o swojej pracy. Bardzo serdecznie pozdrawiam i do rychłego, mam nadzieję Michel Leiris Proszę mi wybaczyć niezbyt wyraźne pismo i skre­ ślenia... Jednakże piszę Panu o czymś, co zbytnio mnie angażuje, bym potrafił wypowiadać się bezna­ miętnie. Paryż, 25 lutego 1982 r. Drogi Panie Francisie, dziękuję serdecznie za piękną przesyłkę od Pana, tym bardziej dla mnie interesującą, że zmusza mnie do poważnej refleksji nad tym, co w związku z Pań­ skim dziełem przychodzi mi do głowy na temat re­ alizmu. O sobie / do siebie Listy Michela Leirisa do Francisa Bacona Wydaje mi się, że termin „realizm” można zasto­ sować do Pańskiego ostatniego tryptyku, ale nie ulega dla mnie wątpliwości, że mamy tu do czynie­ nia - zresztą podobnie jak w przypadku tryptyku in­ spirowanego Oresteją - z realizmem, którego ze­ wnętrzny związek z zewnętrznym światem jest bardzo luźny. Strasznie wolno idzie mi praca nad tekstem, któ­ ry postanowiłem Panu poświęcić i naprawdę przy­ kro mi z tego powodu. Gromadzę mnóstwo notatek, ale jeszcze nie czas na przystąpienie do końcowej redakcji. Proszę mi szczerze napisać, czy nie złości Pana za­ nadto moje opóźnianie wydania tej książki! Mam wielką nadzieję zobaczyć Pana niebawem i mieć sposobność porozmawiać z Panem osobiście o tych sprawach. Bardzo serdecznie pozdrawiam, Michel Leiris Paryż, 3 kwietnia 1982 r. Drogi Panie Francisie, Wciąż zastanawiam się nad zagadnieniem realizmu w połączeniu z Pana twórczością. Ale to się zdecydo­ wanie wlecze... Znowu się wdałem w poetyckie gry słów, tak jak za dawnych, surrealistycznych czasów. Oto jak interpre­ tuję (bawiąc się we wróżkę) słowo realizm Realizm - obstawiać nisko i trafiać w sedno (to sama sztuka, tu i teraz). To, do czego w sumie sprowadza się dla mnie re­ alizm, to nie tyle zgodność z rzeczywistością zewnętrz­ ną, ile subiektywne pragnienie uzyskania (bez nadęć) czegoś, co przynajmniej będzie miało taką wagę jak tak zwana rzeczywistość. Proszę mi wybaczyć ten brak jasności - mam na­ dzieję, że niebawem wszystko się rozświetli. Dziękuję za piękną przesyłkę z Barcelony. Z wielkim oddaniem, Michel Leiris (za: Leiris M. Francis Bacon ou brutalité du fait, wszyst­ kie listy przełożył Marek Kedzierski) 151 �Francis Bacon Portret Michela Leirisa, 1976, Centre Georges Pompidou, Paryż. Za: Francis Bacon, Centre Georges Pompidou, Paris 1996. �