<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<item xmlns="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5" itemId="10124" public="1" featured="0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5 http://omeka.org/schemas/omeka-xml/v5/omeka-xml-5-0.xsd" uri="https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/items/show/10124?output=omeka-xml" accessDate="2026-09-27T00:44:55+00:00">
  <fileContainer>
    <file fileId="10102">
      <src>https://zbiory.etnologia.uw.edu.pl/files/original/e89f892354b5abfbf6539d0decd25e4e.pdf</src>
      <authentication>709c49257c3882c24b48a96d81a8d26d</authentication>
    </file>
  </fileContainer>
  <collection collectionId="5">
    <elementSetContainer>
      <elementSet elementSetId="1">
        <name>Dublin Core</name>
        <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
        <elementContainer>
          <element elementId="50">
            <name>Title</name>
            <description>A name given to the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25237">
                <text>Etnografia Polska</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="49">
            <name>Subject</name>
            <description>The topic of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25238">
                <text>etnografia, etnologia</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="41">
            <name>Description</name>
            <description>An account of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25239">
                <text>czasopismo</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="40">
            <name>Date</name>
            <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25240">
                <text>1958-</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="47">
            <name>Rights</name>
            <description>Information about rights held in and over the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25241">
                <text>Licencja PIA</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="42">
            <name>Format</name>
            <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25242">
                <text>pdf</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="44">
            <name>Language</name>
            <description>A language of the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25243">
                <text>polski</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="39">
            <name>Creator</name>
            <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25254">
                <text>IAiE PAN ( d.IHKM PAN)</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
          <element elementId="45">
            <name>Publisher</name>
            <description>An entity responsible for making the resource available</description>
            <elementTextContainer>
              <elementText elementTextId="25255">
                <text>IAiE PAN</text>
              </elementText>
            </elementTextContainer>
          </element>
        </elementContainer>
      </elementSet>
    </elementSetContainer>
  </collection>
  <itemType itemTypeId="1">
    <name>Text</name>
    <description>A resource consisting primarily of words for reading. Examples include books, letters, dissertations, poems, newspapers, articles, archives of mailing lists. Note that facsimiles or images of texts are still of the genre Text.</description>
  </itemType>
  <elementSetContainer>
    <elementSet elementSetId="1">
      <name>Dublin Core</name>
      <description>The Dublin Core metadata element set is common to all Omeka records, including items, files, and collections. For more information see, http://dublincore.org/documents/dces/.</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="46">
          <name>Relation</name>
          <description>A related resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120460">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:926</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="47">
          <name>Rights</name>
          <description>Information about rights held in and over the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120461">
              <text>Licencja PIA</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="40">
          <name>Date</name>
          <description>A point or period of time associated with an event in the lifecycle of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120462">
              <text>1978</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="43">
          <name>Identifier</name>
          <description>An unambiguous reference to the resource within a given context</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120463">
              <text>oai:cyfrowaetnografia.pl:851</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="50">
          <name>Title</name>
          <description>A name given to the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120464">
              <text>Małżeństwo chłopskie w XVIII-wiecznej wsi pańszczyźnianej / ETNOGRAFIA POLSKA 1978 t.22 z.1</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="41">
          <name>Description</name>
          <description>An account of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120465">
              <text>ETNOGRAFIA POLSKA 1978 t.22 z.1, s.133-158</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="39">
          <name>Creator</name>
          <description>An entity primarily responsible for making the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120466">
              <text>Woźniak, Andrzej</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="44">
          <name>Language</name>
          <description>A language of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120467">
              <text>pol.</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="45">
          <name>Publisher</name>
          <description>An entity responsible for making the resource available</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120468">
              <text>Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Instytut Historii Kultury Materialnej PAN</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
        <element elementId="42">
          <name>Format</name>
          <description>The file format, physical medium, or dimensions of the resource</description>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120469">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
            <elementText elementTextId="120470">
              <text>application/pdf</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
    <elementSet elementSetId="4">
      <name>PDF Text</name>
      <description>Text capture metadata for PDF documents</description>
      <elementContainer>
        <element elementId="52">
          <name>Text</name>
          <description/>
          <elementTextContainer>
            <elementText elementTextId="120471">
              <text>„Etnografia P o l s k a " , t. X X I I

ANDRZEJ

z. 1

WOŻNIAK

MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

XVIII-WIECZNEJ

WSI

PAŃSZCZYŹNIANEJ
Na

przełomową

rolę uwłaszczenia w

uwagę n i e m a l wszystkie
0

przemianach

głównie w
rowych.

opracowania

zachodzących p o d w p ł y w e m

kategoriach ekonomicznych

Przyczyną

odniesienia,

dziejach

o

tego

kulturze

zwracają

uwłaszczenia p i s a n o

i społecznych, r z a d k o

stanu rzeczy bywał
bowiem

w s i polskiej

poświęcone t z w . w s i t r a d y c y j n e j .

wsi

najczęściej

pańszczyźnianej,

brak

w

jednak

zaś

kultu­
punktu

porównaniu

z pouwłaszczeniową, w i e m y właściwie n i e w i e l e
Opracowanie,

k t ó r e g o p i e r w s z ą część s t a n o w i n i n i e j s z y

artykuł,

jest

p r ó b ą z w r ó c e n i a u w a g i n a t e r ó ż n i c e m i ę d z y kulturą w s i p a ń s z c z y ź n i a n e j
1 pouwłaszczeniowej, które wynikają z o d m i e n n e j w o b u okresach s y t u a c j i
społecznej

i

ekonomicznej

chłopa .
2

i uwypuklić zagadnienia najbardziej
tucją

podstawową

dla kultury

Aby

ograniczyć

zakres

istotne, zajmiemy

chłopskiej, jaką j e s t

rozważań

się j e d y n i e i n s t y ­
rodzina, w

okresie

poprzedzającym stulecie r e f o r m uwłaszczeniowych n a z i e m i a c h p o l s k i c h —
wieku

XVIII,

kiedy

zasady

funkcjonowania

systemu

n i e uległy jeszcze poważniejszym z m i a n o m . T e r e n e m ,

pańszczyźnianego
którego nasze r o z ­

w a ż a n i a dotyczą, j e s t M a z o w s z e w j e g o p r z e d r o z b i o r o w y c h
dawne

województwa:

Podstawę

r a w s k i e , płockie i

źródłową

pracy

własności

ziemskiej,

ziemskich

na Mazowszu —

1

Por. B.

Polski
niejako

Łódź

Wschodniej

Wielkopolski

materiały

należała

źródła

archiwalne

Kultura

ludowa

XVII

i XVIII

badań

autora

prywatnej

większość

(Archiwum
wieku

na

nad

i XVIII
kulturą

Akt

ziemiach

w. J e s t o n a
ludową

o k r e s i e pańszczyźnianym. Dodać należy, że

p o l s k i c h p r a c z d z i e d z i n y t z w . etnografii

dóbr

Główne

naszej literaturze praca

o k u l t u r z e chłopskiej X V I I

wieloletnich
w

dotyczące

przeważająca

1971. J e s t to właściwie j e d y n a w

w sposób całościowy

podsumowaniem

stanowią

której

Baranowski,

Środkowej,

traktująca

do

granicach, t j .

mazowieckie.

tzw.

większość

h i s t o r y c z n e j n a p i s a n a została p r z e z

auto­

r ó w ze s t w o r z o n e g o p r z e z B . B a r a n o w s k i e g o w Łodzi ośrodka.
2

Część d r u g a z a m i e s z c z o n a z o s t a n i e w następnym tomie „Etnografii

Niektóre z p o r u s z a n y c h t u zagadnień były p r z e z a u t o r a
k i m a r t y k u l e Rodzina
nej

XVIII

wieku,

i gospodarstwo

chłopskie

zasygnalizowane

w mazowieckiej

„Etnografia P o l s k a " , t. X V I I I : 1974 z. 1, s. 47-55.

wsi

Polskiej".
w

krót­

pańszczyźnia­

�134

ANDRZEJ

Dawnych

w

Warszawie —

WOŻNIAK

AG AD,

A r c h i w u m Diecezjalne w

Płocku

—

A D P ) d r u k o w a n e i p u b l i k a c j e źródłowe. Źródła dotyczące

królewszczyzn

i

porównawczy.

dóbr d u c h o w n y c h

stanowią p r z e d e w s z y s t k i m

DOBÓR

materiał

MAŁŻONKÓW

W I I połowie X I X w . j e d n y m z najważniejszych momentów w doborze
m a ł ż e ń s t w chłopskich b y ł y s p r a w y
dziny

w

ziemię.

zwyczajowo

System

związane z wyposażeniem n o w e j

dziedziczenia,

ustalony i w

spłacania

rodzeństwa,

ro­

i t p . był

znacznej m i e r z e rzutował n a kwestię

doboru

małżonków.
Całkowicie o d m i e n n i e
szczyźnianej

XVIII

kształtowało

w. Zanim

się t o w

jednak

mazowieckiej

zajmiemy

się t y m

w s i pań­

zagadnieniem

s z c z e g ó ł o w o , k o n i e c z n e b ę d z i e k r ó t k i e chociażby o m ó w i e n i e s p r a w y c h ł o p ­
s k i c h p r a w do z i e m i w interesującym nas okresie. N a wstępie należałoby
p r z y t o c z y ć p o w t a r z a j ą c e się o d l a t p r z y n a j m n i e j
cach
w

polskich

okresie

historyków

gospodarki

ostatecznie

stwierdzenie,

kilkudziesięciu w

stosunek

folwarczno-pańszczyźnianej

chłopa

n i e został

jedynie

formą posiadania

stwierdzić,
ziemi

że w

był rodzaj

XVIII

ziemi

dotychczas
w

3

posiadanych

pra­

do

wyjaśniony . Szczególnie a k t u a l n e j e s t t o s t w i e r d z e n i e

s u n k u do Mazowsza. N a podstawie
możemy

że

sto­

materiałów

źródłowych

w. na Mazowszu

dominującą

bezterminowej

dzierżawy, w

warun­

k a c h której chłop n i e posiadał ż a d n y c h p r a w d o u p r a w i a n e j p r z e z s i e b i e
ziemi .

Był o n jedynie

4

jej użytkownikiem i mógł być z niej w

c h w i l i p r z e z p a n a usunięty. Z „ l e p s z y m p r a w e m " ,
n y m , stosunkowo

powszechnym

np. w

każdej

tzw. prawem

zakup-

Małopolsce, n a M a z o w s z u

spoty­

k a m y się j e d y n i e w n i e k t ó r y c h w s i a c h dóbr d u c h o w n y c h i k r ó l e w s z c z y z n .
P r a w o z a k u p n e p o z w a l a ł o chłopu n a z a m i a n ę z i e m i , p u s z c z e n i e j e j w n a ­
jem,

z a s t a w , sprzedaż, p r z e k a z a n i e

Wszystkie

potomstwu

t e działania m o g ł y b y ć d o k o n y w a n e

Według

K.

Tymienieckiego

jeszcze

w

XV

w

całości l u b częściach.

jedynie
w.

za zgodą d w o r u .

związane

z

prawem

n i e m i e c k i m zakupieństwo n a M a z o w s z u było niemalże n i e znane . N o w s z e
s

b a d a n i a S. R u s s o c k i e g o , o p a r t e n a dokładnej a n a l i z i e m a t e r i a ł ó w z dóbr

3

P o r . J . R a f а с z, Czynnik

wodnik
nad

gospodarstwem

wiejskim

W s w o i c h Studiach

4

materiale

źródłowym

w

omawianym

okresie

gruntu

w dobrach

w dawnym

z

terenu

„włościanin

n i e posiadał, a podstawą

przez

kowski,

dziedzica

kościelnych

nad położeniem

na

mu

gospodarczy

N a u k o w y i L i t e r a c k i " , t. X L I V : 1918, s. 833-834;
włościan

całej
w

prawie

XVI

w Polsce

niemal

Polski,

ogromnej

w., W a r s z a w a
XVIII

wsi polskiej

Studia

1962, s. 42.

wieku,

opartych
pisze,

wypadków

X V I - X V I I I wieku,

czasu",

Warszawa

że

własnego

e g z y s t e n c j i był g r u n t

l u b jego zastępcę n a nieokreślony przeciąg

S t u d i o z dziejów

„Prze­

J . Rutkowski

większości

jego gospodarczej

wiejskim,

L. Z y t k o w i c z ,

nadany

J.

Rut­

1956, s. 170-

171.
5

K.

wiecza,

T y m i e n i e c k i ,

Poznań 1930, s, 14.

Kmieć

wielkopolski

w

zapiskach

sądowych

średnio­

�MAŁŻEŃSTWA

kościelnych

stanowiących

CHŁOPSKIE

w

W

warunkach

XVIII

135

WIEKU

mazowieckich

typową

formę

w i e l k i e j własności w y k a z u j ą , że p o d k o n i e c ś r e d n i o w i e c z a K o ś c i ó ł u j e d n o ­
licał n a M a z o w s z u p o ł o ż e n i e c h ł o p ó w n a l e ż ą c y c h d o r ó ż n y c h ,
c y c h się z w c z e ś n i e j s z y c h
prawo
wa

niemieckie.

zakupne.

prawa

Część c h ł o p ó w

„Są

zakupne

wywodzą­

o k r e s ó w k a t e g o r i i , przenosząc i c h m a s o w o n a

również

dane

występowały

w

o b j ę t y c h tą akcją
—

pisze

autor

nabyła także

dalej

—

że

d o b r a c h książęcych, a t a k ż e

niektórych

p r y w a t n y c h " . Jeżeli i d z i e o d o b r a p r y w a t n e , t o a u t o r s t w i e r d z a
istnienie

danych

mówiących

o zezwoleniach

jedynie

książęcych n a l o k a c j ę w s i

szlacheckich n a p r a w i e n i e m i e c k i m . „Nie w i e m y natomiast —

zastrzega—•

czy o b d a r o w a n i s k o r z y s t a l i z p r z y z n a n y c h i m p r a w o r a z czy w e
kich wsiach

były

prawa

pra­

chłopskie

z a k u p n e " . S. R u s s o c k i

przyjmuje

6

wszyst­

bowiem

K . B u c z k i e m , iż p r a w o n i e m i e c k i e n i e z a w i e r a ł o w s o b i e implicite

za

zaku-

pieństwa .
7

W ciągu w i e k u X V I w m a z o w i e c k i c h
miejsce

stałe i s y s t e m a t y c z n e

dobrach duchownych m a jednak

ograniczanie

W okresie t y m n p . kapituły: warszawska,
wywać,

przekazywać,

chłopskich p r a w

zakupnych.

pułtuska, płocka zakazują

s p r z e d a w a ć i dzielić g r u n t a z a k u p n e

bez

l e n i a p o s e s o r a w s i . W końcu w i e k u X V I i w początkach X V I I , w
z ogólnym regresem gospodarczym
i

prawnej

sytuacji

chłopa,

oraz pogarszaniem

zakazy

takie

stają

się

się

daro­

pozwo­
związku

ekonomicznej

coraz

bardziej

po­

wszechne .
8

Cenne wiadomości
szczyznach

w

wieku

na temat

zakupieństwa w

X V I zawiera

dokładniejsze i n f o r m a c j e

praca

A.

mazowieckich

królew-

Wawrzyńczykowej .

Naj­

9

podaje a u t o r k a w stosunku do starostwa

socha-

c z e w s k i e g o , w k t ó r y m w g i n w e n t a r z a z r o k u 1510 n a 13 w s i 9 posiadało
prawo
je

z a k u p n e , n i e posiadały t e g o p r a w a

prawdopodobnie.

Na

i n n y c h terenach,

dwie, a dwie
z których

m n i e j dokładne, A . W a w r z y ń c z y k o w a o d n o t o w u j e
XVI

w. prawa

kiego,

zakupnego

w pojedynczych

osieckiego, łomżyńskiego, w

pozostałe

dane

miały

źródłowe

są

istnienie w I I połowie

wsiach starostwa

kamieniec­

okolicach' Płocka i G a r w o l i n a .

Dane

t e są n i e p e ł n e , g d y ż — j a k s t w i e r d z a W a w r z y ń c z y k o w a — źródła z I I p o ­
ł o w y X V I I w . wspominają o p r a w i e

z a k u p n y m głównie w e w s i a c h

d a w n o p o w s t a ł y c h . Opisując w i n w e n t a r z a c h c z y l u s t r a c j a c h w s i e
wiadomości

tego

m i o t u pozwala
występowało
6

XIII

S.
K.

pomijano .
1 0

n a m zatem

jedynie

na Mazowszu

dosyć

Russocki,

do XVI
7

rodzaju

wieku,

Buczek,

Z

zagadnień

Niezbyt

obfita

n a stwierdzenie,
często,

spornych

literatura
że p r a w o

przynajmniej

wolności

kmiecej

od
na

nie­

starsze,
przed­
zakupne

początków
Mazowszu

od

„Przegląd H i s t o r y c z n y " , t. 49: 1958 z. 2, s. 272-274.
Uwagi

o prawie

chłopów

do

ziemi

w

Polsce

piastowskiej,

„Kwartalnik H i s t o r y c z n y " , t. L X I V : 1957, s. 91.
8

9

Ż у t к o w i с z, op. cit., s. 45.
A.

Mazowszu
1 0

Wawrzyńczyk,
w XVI

Gospodarstwo

i na początku

Wawrzyńczyk,

XVII

op. cit., s. 194.

chłopskie
wieku,

w

Warszawa

dobrach

królewskich

1962, s. 193-194.

na

�136

ANDRZEJ

XVI

w. w

niektórych

WOŻNIAK

królewszczyznach

i d o b r a c h kościelnych.

r ó w n i e ż p r a w d o p o d o b i e ń s t w o , ż e m o g l i j e posiadać chłopi w

Istnieje

pojedynczych

w s i a c h p r y w a t n y c h . W w i e k u X V I I następuje j e d n a k o g r a n i c z e n i e
skich p r a w zakupnych w
w

królewszczyznach

chłop­

d o b r a c h kościelnych, a p r a w d o p o d o b n i e

i tych dobrach

prywatnych, w

których

także

prawa

te

istniały.
W

s t o s u n k u d o w i e k u X V I I I b r a k j a k i c h k o l w i e k opracowań n a t e n

t e m a t . Ponieważ bardziej szczegółowe s t u d i a n a d t y m z a g a d n i e n i e m
kraczają r a m y n i n i e j s z e j

pracy, przedstawione

ogólne w n i o s k i , j a k i e n a s u w a a n a l i z a X V I I I - w i e c z n y c h
one
w

mianowicie
niektórych

stracja

dóbr

stwierdzić

wsiach mazowieckich
łowickich

klucza skierniewickiego
zamiany

niewątpliwie

z roku

r ó l i łąk, d a w a n i a

Skierniewic,
słusznością

„lub

1 1

. W

dosyć

Pozwalają

zakupieństwa

Tak np. admini­

gnieźnieńskiego

w

inwentarzu

1780 z a b r a n i a s p r z e d a ż y , z a s t a w ó w

ich w

posagu

wsi postronnych",

działane"

źródeł.

występowanie

dóbr kościelnych.

arcybiskupstwa

prze­

t u zostaną j e d y n i e

za c ó r k a m i

„przedtem

innych wsiach

przez

oraz

„do miasta", t j .
poddanych

dóbr łowickich

nie­

administracja

kwestionowała w ogóle p r a w a zakupników d o i c h gruntów, g d y n i e b y l i
o n i w s t a n i e p r z e d s t a w i ć o d p o w i e d n i c h d o k u m e n t ó w . P r z y p u s z c z a ć zresztą
można, ż e w I I p o ł o w i e X V I I I w . , p o d ł u g i m o k r e s i e w o j e n , e p i d e m i i i t p .
wyniszczających wieś mazowiecką, w i e l u zakupników t a k i c h dokumentów
n i e posiadało.
Wiadomości n a t e m a t p r a w z a k u p n y c h w d r u g i m dużym
mazowieckich
w

Księgach

dóbr kościelnych, d o b r a c h b i s k u p ó w płockich,

wójtowskich

i ławniczych

klucza

jabłońskiego

kompleksie
znajdujemy

(Jabłonna p o d

W a r s z a w ą ) . K s i ę g a t a , n i e k o m p l e t n a zresztą, z a w i e r a m . i n . l i c z n e

umowy

dotyczące sprzedaży, d a r o w i z n y , p r z e k a z y w a n i a w p o s a g u gruntów chłop­
s k i c h . W i ę k s z o ś ć z n i c h p o c h o d z i z l a t 4 0 - t y c h i końca w i e k u X V I I , t r z y
zaś z I p o ł o w y w i e k u X V I I I . U m o w y
zapis

z roku

1747 s t w i e r d z a ,

z l a t 1 7 0 1 i 1 7 3 1 d o t y c z ą sprzedaży,

iż j a k o

f o l w a r k u „rolę ogrodną" niejakiego

rekompensatę

J a n a Bieniesza,

pustą" w i n n y m m i e j s c u nazwaną „ o g r o d n ą "
k u p n e c z y n s z o w e posiadały w s i e
wsie

czynszowe w i n n y c h okolicach
1 3

okolicy

do

m u „łąkę

. B y ć może, że p r a w a

kurpiowskie w

Pułtuska

1773 w y r a ź n i e o t y m n i e

zaoraz

(np. Dzierżanowo, Dzierzążnia,

płacin, S z c z y c ę ) , a l e i n w e n t a r z z r o k u
mina

1 2

za przyłączoną

dwór daje

Po-

wspo­

. N i e posiadały t y c h p r a w , o c z y m b ę d z i e j e s z c z e m o w a , w s i e

czy

chłopi, k t ó r y m d w ó r d a w a ł załogę. T a k i c h zaś w s i p a ń s z c z y ź n i a n y c h b y ł o
w

dobrach

wiele

14

i pułtuskiej

bardzo

. N i e w i e l e d a się r ó w n i e ż p o w i e d z i e ć o r o z p o w s z e c h n i e n i u

prawa

zakupnego

1 1

1 2

1 3

!

b i s k u p s t w a płockiego, kapituły
w mazowieckich

płockiej

k r ó l e w s z c z y z n a c h . W z m i a n k i w źródłach, n a

A G A D , A r c h i w u m G o s p o d a r c z e P r y m a s a P o n i a t o w s k i e g o 92.
A G A D , A r c h . G o s p . P r y m a s a P o n i a t o w s k i e g o 122.
A D P , sygn. 121.

* A D P , sygn. 86 i 121.

�MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

XVIII

137

WIEKU

p o d s t a w i e k t ó r y c h m o ż n a z całą p e w n o ś c i ą s t w i e r d z i ć w y s t ę p o w a n i e t e g o
p r a w a w o k r e ś l o n y c h w s i a c h , są s t o s u n k o w o n i e l i c z n e . T a k n p . w
tarzu

kilku

dzierżaw

obejmujących

(przeważnie

z w o j . mazowieckiego)

11 w s i i 2 miasteczka,

inwen­

z r o k u 1904,

m o ż n a znaleźć j e d y n i e

pojedyncze

w z m i a n k i , które pośrednio m o g ł y b y świadczyć o występowaniu t a m g o ­
spodarstw zakupnych

15

.

Bezpośrednich wiadomości o zakupieństwie b r a k także w

lustracjach

w o j . r a w s k i e g o i p ł o c k i e g o z X V I I I w . , choć w y m i e n i a j ą o n e dosyć l i c z n e
gospodarstwa

w y b r a n i e c k i e , posiadające p o ś w i a d c z o n e p r z y w i l e j a m i k r ó ­

l e w s k i m i d z i e d z i c z n e p r a w a d o z i e m i . Część z w ł ó k w y b r a n i e c k i c h
d o w a ł a się j e d n a k w
n y c h dóbr
Z

1 6

bezpośrednim

użytkowaniu posesorów

poszczegól­

.

20 s p r a w

rozpatrywanych

przez

Referendarię

Koronną

w

latach

1 7 6 8 - 1 7 9 4 , a d o t y c z ą c y c h kilkudziesięciu w s i z całego M a z o w s z a ,
w

trzech wypadkach

szym

znaj­

prawie

znajdujemy

niewątpliwie wiadomości

d o z i e m i " . Są t o s p r a w y

( w s i e : C z e r n i k , Głębczyca, R y n i a )

1 7

jedynie

o tzw. „lep­

kątników z dzierżawy

czernickiej

, w s i holenderskich z Troszyna i T r o -

szynka oraz „holendrów" z K a z u n i a

1S

. W paru innych przypadkach mo­

ż e m y t y l k o przypuszczać, ż e c h o d z i o t a k i e p r a w a .
O b r a k u p r a w z a k u p n y c h w poszczególnych królewszczyznach

mazo­

w i e c k i c h świadczyłoby n a t o m i a s t przenoszenie chłopów z j e d n e g o gospo­
d a r s t w a n a drugie (niekiedy d o i n n e j w s i ) czy posiadanie przez
z a ł o g i . P o d k o n i e c X V I I I w . — w ogłoszonej w r o k u 1 7 9 1
Referendaria

Koronna

przyznała

n a c h (a w i ę c i m a z o w i e c k i c h )
i

z pewnymi

ograniczeniami

chłopom w e w s z y s t k i c h

prawo

chłopów
Ordynacji...,

1 9

królewszczyz­

do dziedzicznego posiadania

do z b y w a n i a

jej

2 0

. Trudno jednak

dzieć, w j a k i m s t o p n i u r e f o r m a t a , w z w i ą z k u z w y d a r z e n i a m i
n y m i l a t następnych, została z r e a l i z o w a n a

ziemi
powie­

politycz­

i j a k i miała w p ł y w n a sytuację

chłopów.
Dominującym
prywatne.

15

Przyjąć

typem

własności

można,

że w

ziemskiej

na Mazowszu

dobrach t y c h w

były

I I połowie

Dzierżawy: Bątków, S o c h o c i n , N o w e Miasto, A G A D ,

Archiwum

dobra

XVIII

w.

Skarbu K o ­

ronnego L V I G . 7.
16

1971;

L u s t r a c j e województwa
Lustracje

województwa

rawskiego

1789. W y d .

płockiego

Z. K ę d z i e r s k a ,

1565-1789,

wyd.

A.

Warszawa

Sucheni-Grabowska

i S. M . S z a c h e r s k a , W a r s z a w a 1965.
17

Księgi

referendarii

koronnej

z

drugiej

w y d . A . K e c k o w a i W. Pałucki, W a r s z a w a
18

Księgi referendarii...,

19

W

starostwie

załogę, A G A D ,

XVIII

w.,

t. I I , 1781-1794,

I I , s. 22-225, 650-670.

piaseczyńskim

Archiwum

połowy

1957, s. 207-210.

(5

Gospodarcze

wsi

i

miasteczko)

Wilanowskie

większość

(dalej:

chłopów

A r c h . Gosp.

ma

Wil.)

—

A n t e r i o r a 165, 1722 r.
20 O r d y n a c j a
cian
wieku.

wszelkich
Wybór

referendaryi
królewszczyzn,

koronnej
[w:]

o powinnościach, porządku,

Próby

reform

włościańskich

źródeł. W y d a ł S . Inglot, W r o c ł a w 1952, s. 314-323.

w

opłacie

włoś-

Polsce

XVIII

�138

ANDRZEJ

znajdowało

się p o n a d

7 0 % wszystkich

wództw mazowieckich.
kich
w

n i e zawierają

WOŹNIAK

dymów

wiejskich

trzech

woje­

Ź r ó d ł a d o t y c z ą c e 106 p r y w a t n y c h w s i m a z o w i e c ­

wiadomości,

n i c h p r a w a zakupnego.

stwierdzić

istnienie

B r a k t a k i c h wiadomości zarówno w

które

pozwoliłyby

pojedyn­

c z y c h i n w e n t a r z a c h dóbr o b l a t o w a n y c h w księgach g r o d z k i c h i z i e m s k i c h ,
j a k i w bogatej

d o k u m e n t a c j i w i ę k s z e j własności ( a r c h i w u m

Z a b r a k i e m zakupieństwa w

podworskie).

dobrach p r y w a t n y c h przemawia

s u n k o w o częste p r z e n o s z e n i e c h ł o p ó w z j e d n e g o g o s p o d a r s t w a
czy

powszechnie

kupni

występujący

i rozbudowany

zaś, j a k j u ż w s p o m n i a n o

system

także

sto­

n a drugie

załogi. Chłopi

wcześniej, n i e o t r z y m y w a l i

od

za-

dworu

załogi. C i e k a w ą w y p o w i e d ź n a t e n t e m a t z a w i e r a s k a r g a c h ł o p ó w ze w s i
Inwałd z początków X I X w . , której f r a g m e n t p r z y t a c z a J . P u t e k w

swojej

książce o s t o s u n k a c h p o d d a ń c z y c h z z i e m Zatorskiej i o ś w i ę c i m s k i e j . C h ł o ­
pi

t e j w s i posiadający

szczyznę, w
czasu

dwór

części

prawa

zaś

zakupne

opłacali

o d r a b i a l i t y l k o częściowo

dworowi

czynsz pieniężny.

podnosił c z y n s z e i n i e chciał p r z y j m o w a ć

Z

pań­

biegiem

częściowej

s z c z y z n y , żądając o d r a b i a n i a całej l u b p e ł n e g o c z y n s z u w

pań­

podwyższonym

w y m i a r z e . Chłopi z a p r o t e s t o w a l i p r z e c i w t e m u mówiąc:
My

całej pańszczyzny n i g d y n i e r o b i l i i n i e możemy także robić, a n i jesteśmy

podług

prawa

do r o b i e n i a

pańszczyzny

obowiązani, bo

mamy

grunty

zakupione,

jesteśmy i c h właścicielami, a z t a k i c h gruntów pańszczyzna się podług p r a w a n i e
należy, bo w t a k i c h t y l k o d o b r a c h
gdzie

są g r u n t y

poddani

muszą całkowitą odrabiać pańszczyznę,

n i e z a k u p n e , d o m i n i k a l n e , gdzie

d o m i sprzęty r o l n i c z e są d o m i n i -

kalną własnością i gdzie d o m i n i u m w s z y s t k o daje p o d d a n e m u ,
n i c n i e daje, w s z y s t k o j e s t naszą własnością

Za

małym rozpowszechnieniem

kowej

Polski

21

prawa

np. anonimowy

projektu

21

stwa,

autor broszury

pod tytułem:

ułożonego

jako

„Zbiór

pańszczyzny

śląsko-polskim,
chłopi

z r.

(tj. w
granicy

i

ucisku

były

się

dystrykcie

pracowitością

gruntami

mocą

poddani,

środ­

dziedzicznie

zaś n i e pożąda

własności
gruntów,

budować

chłop w k u p i o n y ,

na

wkupionymi.

i multańskiej, gdzie

go

jest leniwy

dziedzicznej
musiałby

własnym

ma-

na swych

sprawozdania
ziemi

niemal

guber-

śląskiej,

wszystkie
w

Czerwonej

reszcie

kraju

od S a n u

aż do

w

razie

w

niską

szczególnie

bo g d y b y był

d o m swój

gdzie
grunty

c e n a zboża jest z a w s z e

gruntach,

na nowo

poddań­
pograniczu

i n i e dąży do majątku,

s a m utrzymywać
kosztem

1776

z dziejów

Natomiast

Rusi

roku
do tejże

dawnym

na

granicy

zapobiegliwością,

okoliczności

konstytucyi

szkice

społecznego

Zatorskim
i

z

patryotycznych"

A . W.), a szczególnie n a całej

wołyńskiej, podolskiej

względnie

sądowych"

K r a k ó w 1959, s. 68; tamże, n a s. 66 f r a g m e n t

Galicji —

owych

obywatelskie

i krnąbrni

form

i n i e m a z b y t u n a zboże, p o d d a n y
cielem

na ziemiach

chłopskiej w I I p o ł o w i e X V I I I w .
Myśli

„Listów

panowie

innych

1791: „...w

odznaczają

chłopskie

praw

też z okoliczności

J . P u t e 'k, Miłościwi

nialnego

zakupnego

z d a w a ł o b y się p r z e m a w i a ć r ó w n i e ż t o , c o p i s a l i n i e k t ó r z y

p u b l i c y ś c i zabierający głos w s p r a w i e
Tak

a t u dominium n a m

.

dobrym

pożaru. D a l e j

właści­
stanie
musi

jeżeli s t r a c i bydło robocze, nabyć j e k o s z t e m własnym, n a t o m i a s t

chłop n i e w k u p i o n y w t a k i m r a z i e o t r z y m u j e bydło to od p a n a " .

�MAŁŻEŃSTWA

teryi
i

się... we Wrocławiu

ściągających

ciwko

projektom reform

wszelkim

próbom

upowszechnienie
z niego
kraju

prawa

zarówno

XVIII

139

WIEKU

1780, w y p o w i a d a j ą c się p r z e ­

Zbiorze

zmian

A.

praw...
systemu

zakupnego,

Zamoyskiego

pańszczyźnianego,

podkreślając

liczne

kwitnącego

dzięki

powszechności

się w ó w c z a s w

tego

prawa

granicach zaboru

posiadali t z w . lepszych

praw

d o z i e m i , n i e m o g l i nią

a w i ę c i w y p o s a ż a ć w nią d z i e c i , t o okaże się, ż e j e d n o z
kryteriów
wieckiej
przed
nej

doboru
XVIII

małżeńskiego

w s i pouwłaszczeniowej

w . n i e odgrywało

kilkunastoma laty

uwagę

austriac­

większej

roli.

Na

sażenie w z i e m i ę n o w o

wsi

mazo­

t e n zwróciła
autorka

X V I I I w.

jed­

Wypo­

2 3

powstającego małżeństwa leżało w g e s t i i d w o r u .
go n a gospodarstwie

przydzieleniu

innego,

mazowieckich

dużą ilość n i e o b s a d z o n y c h

rodziców l u b też

c o ze w z g l ę d u n a w y s t ę p u j ą c ą

w

gospodarstw

j a k największej

ilości

i n t e r e s i e właściciela z i e m s k i e g o ,

nowych

większości w s i

c z y chociażby p u ­

s t y c h ról n i e stanowiło przeważnie większego p r o b l e m u
gospodarstwie

podstawowych

fakt

z n i e l i c z n y c h p r a c o m a ł ż e ń s t w a c h chłopskich w

większości

dysponować,

we

K. Wierzbicka-Michalska,

D w ó r decydował o pozostawieniu

w

Za

podaje

.

2 2

Jeśli p r z y j m i e m y z a t e m , ż e chłopi m a z o w i e c c y w o g r o m n e j
nie

wy­

d l a d w o r u , j a k i d l a chłopa k o r z y ś c i .

część M a ł o p o l s k i znajdującej
kiego

w

poważniejszych

pływające

W

roku

zawartych

proponuje
przykład

CHŁOPSKIE

2 4

. Osadzenie n a

gospodarzy

dawało b o w i e m

leżało

więc

z w i ę k s z o n ą ilość d n i

pańszczyźnianych. N i e zawsze n a t o m i a s t z a i n t e r e s o w a n i w t y m b y l i s a m i
chłopi, w ł a ś n i e

2 2

ze w z g l ę d u

„Zaludnienie

nicach

zaboru

kraju

poddanych

polskiego,

austriackiego

c z y n a , to j e s t : z w y c z a j

n a obowiązki

—

A.

wyżej
W.]

pańszczyźniane,

wspomnianego

jedna

[tj. Małopolski

pryncypialna

szczęśliwie w p r o w a d z o n y

którym n i e -

zdaje

okupowania

w

się być

sobie p r z e z

gra­
przy­

chłopów

g r u n t u pańskiego. Zakupił niegdyś chłop k m i e c e rolę z b u d y n k a m i

też z d o z w o l e n i e m

budowania

winności

l u b płacić będzie, t a k że to o k u p i e n i e

odbywać

się pod kondycją, że z n i e j zwykłe r o b o c i z n y

lub

i po­

r o l i do tego m u t y l k o

służy, że j e s t p e w n y ,

iż jego dzieci i d a l s z a potomność posiadać toż m i e j s c e będą

dopóty,

się

póki

dobrze

rządząc

T e n roztropnie wprowadzony
przy prawie
budynki
reform
2 3

poddaństwa

reparuje,

K.

wieku,

A.

Konieczny,

na

Górnym

Śląsku

zadość

czynić

pilnie grunt

i spustoszeniu wszelkiemu

zdołają.

zapobiega".

wyrabia,
Próby

s. 22.

W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,
XVIII

dworskim

dobre c z y n i s k u t k i . Chłop b o w i e m

nowe przystawia

włościańskich...,

połowie

powinnościom

i od w i e l u l a t u t r z y m y w a n y z w y c z a j w i e l o r a k i e , choć

Małżeństwa

wśród

chłopów

w

drugiej

„Kultura i Społeczeństwo", t. 3: 1959, n r 1, s. 131; por. także

Ograniczenia
w

swobody

poł. XVIII

wieku

w zawieraniu
i na początku

małżeństw
XIX

wśród

wieku,

[w:]

chłopów
Studia

Śląskie, red. r e d . S . Wysłouch, t. I , O p o l e 1958.
2 4

w

W

Łowickim w

1795 r. —

pów uprawiana
J.

Topolski,

od XVI

do XVIII

całym n i e m a l

1739 r. p u s t k i stanowiły

ok. 6 5 % ogółu gruntów w i e j s k i c h ,

ok. 45°/o, z n a c z n a część t y c h gruntów b y w a ł a w p r a w d z i e
z a opłatą t z w . „składowego", a l e n i e odrabiano
Gospodarstwo
wieku,

Mazowszu.

wiejskie

w dobrach

p r z e z chło­

za n i e pańszczyzny.

arcybiskupstwa

gnieźnieńskiego

Poznań 1998, s. 127, 129. P o d o b n a s y t u a c j a panowała n a

�140

ANDRZEJ

jednokrotnie nie byli

w

WOZNIAK

s t a n i e podołać. S y t u a c j ę

takiego nowo

nego n a gospodarstwie małżeństwa p r z e d s t a w i a r e d a g o w a n y

osadzo­

przez F. B o -

homolca „Monitor":
P o d d a n y , co t y l k o ożeni się, n i e mający więcej majątku swego,
to

odzienie,

które

wysłużył

gruntu przymuszany, a

parobkiem

gruntu

będąc,

zaraz

zwykł

t y l k o n a sobie

bywać

do

osiadania

j e s z c z e od l a t k i l k u n a s t u p u s t o , leżącego i p r z e z

innych poddanych n a czynsz zagonowy

z a s i e w a n e g o , i p r z e z i n n y c h wypłonionego

T a k i e m u , gdy p o s t a w i p a n z i e m i a n i n chałupę i d a woły, r o z u m i e , że zapomożeniu
tego

poddanego

swego już uczynił zadosyć;

więc pociąga

go

do t y c h w s z y s t k i c h

powinności, które z a l e d w i e odbyć może zastarzały i już dobrze zapomożony

gospo­

darz.

gruntu

Niechże

j e s z c z e będzie

taka

powinność,

żeby

ten poddany

z tego

p r z e z cały r o k d n i t r z y , a zaś żona jego d n i t r z y od św. W o j c i e c h a do św.
cina

(kiedy

niewolnik

naj skrzętniejsze

c z a s będzie miał

są g o s p o d a r s k i e

roboty)

robił. Z w a ż y ć

Mar­

tu, kiedy ten

d l a siebie co zrobić, zwłaszcza gdy t y l k o s a m i

dwoje

w chałupie będą, n i e mogąc wystarczyć c z e l a d z i trzymać .
25

O c z y w i ś c i e ilość n o w y c h g o s p o d a r z y ,
gospodarstwach,

zależała

również

od

których

d w ó r m ó g ł osadzić n a

wielkości

rezerw

pustej

ziemi

i z m i e n i a ł a się w r ó ż n y c h o k r e s a c h , n a w e t w o b r ę b i e dóbr n a l e ż ą c y c h d o
j e d n e g o właściciela. T a k n p . w r o k u 1732 w należącej d o W a l i c k i c h w s i
Ł a z y Regestr

poddanych...

m ó w i o 4 p u s t y c h gospodarstwach, n a których

m o ż n a osadzić „ p a r o b k ó w p o ż e n i o n y c h " ( w i n n y c h w s i a c h k l u c z a ł a z o w ­
skiego

wykazuje

Regestr

również

puste r o l e )

2 6

.

W'drugim

dóbr W a l i c k i c h , w e w s i J e z i o r a , w r o k u 1798 j e s t m o w a o

kompleksie
opuszczonym

p r z e z z b i e g ł e g o chłopa g o s p o d a r s t w i e , n a k t ó r y m n a l e ż y osadzić

pracują­

c e g o w e m ł y n i e p a r o b k a , k t ó r y „ o ż e n i ł się z p o d d a n k ą l a t s z e ś ć " i dać m u
w o ł y w z a ł o g ę . J e d n a k ż e j u ż w r o k u 1800 w d o b r a c h B e l s k ( n a l e ż ą c y c h
2 7

r ó w n i e ż d o W a l i c k i c h ) n i e j a k i K o r c z a k s t a r a się o o b j ę c i e

gospodarstwa

za p o r ę c z e n i e m d w u m i e j s c o w y c h c h ł o p ó w i w ó j t a . Zaręczają o n i m i a n o ­
w i c i e , że K o r c z a k m o ż e być d o b r y m g o s p o d a r z e m , b o „ m a b r a c i do służby
z d a t n y c h i d z i e c i m u nadrastają"

2 S

. T e n o s t a t n i p r z y p a d e k jest jednakże

z u p e ł n i e o d o s o b n i o n y i n i e mający, p o z a w y j ą t k o w o
runki

mazowieckie

zagospodarowanymi

dobrami

dobrze

jak na wa­

Bazylego

Walickiego,

żadnych a n a l o g i i .
T a k w i ę c w s y t u a c j i , w której „ t r z y m a n i e " z i e m i b y ł o d l a chłopa o b o ­
wiązkiem, p r z y

z a w i e r a n i u małżeństwa najważniejszą

rolę odgrywał

—

j a k pisze K . W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a — „osobisty wkład p r a c y , j a k i żeniący
się m ó g ł w ł o ż y ć w g o s p o d a r s t w o , d l a t e g o n i c d z i w n e g o , ż e n a w e t z a m o ż n i
chłopi często w y d a w a l i s w e c ó r k i z a p a r o b k ó w , a n a w e t z a
d ó w " ( t j . l u d z i luźnych, obieżyświatów — A . W . )
Uciążliwe, niesprawiedliwe
powinności
n i t o r " , n r X X V : 1767, c y t . z a Próby reform
25

2 9

poddanych
i tyrania
nad temiż,
włościańskich..., s. 46-47.

A G A D , A r c h i w u m z Małej W s i I B/205, d o b r a Ł a z y w
s o c h a c z e w s k i e j (dalej: A r c h . M . W.).
2S

2 7

„wagabun-

. Pisze o t y m Tomasz

woj. r a w s k i m ziemi

A G A D , A r c h . M . W. I A/58, w o j . m a z o w i e c k i e , z. c z e r s k a .

A G A D , A r c h . M . W. I A/35, B e l s k , w o j . m a z o w i e c k i e , z. c z e r s k a .
29 W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a , op. cit., s. 131.

2 8

„Mo­

�MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

Dłuski, p r z e c i w n i k k o d e k s u Z a m o y s k i e g o ,
szurze

Refleksje

nad

projektem

pod

XVIII

141

WIEKU

p o s e ł n a s e j m 1790 r o k u w b r o ­

tytułem

„Zbiór

praw

sądowych":

„ Ś w i ę t o ś ć m a ł ż e ń s t w a n a l e ż y n a w s p ó l n y m d o t r z y m a n i u w i a r y i miłości,
n i e n a majątku, k t ó r e g o c h ł o p c h y b a z ruchomości, l e c z n i e z r o l i p a ń ­
skiej

udzielić m o ż e . A

córkę jedynaczkę z w y c z a j n i e

nieosiadłego i t e n w r a z
śmierci w s z y s t k o
Małżeństwa
kiedy

z ojcem

posiada

jednak

w i ą z a ł y się o n e z j e d n o c z e s n y m

ściu . Częściej

spotykamy w

po gospodarzach
zostającej

.

głównie w

przejęciem

wypadkach,

gospodarstwa

po t e ­
wdów

p a r o b k a m i czy przychodniami. D l a p o ­

wdowy

siły r o b o c z e j

3 0

źródłach w z m i a n k i o m a ł ż e ń s t w a c h

z miejscowymi

n a gospodarstwie

b r a k u męskiej

źródła

za p a r o b k a

trzyma, a po jego

z p r a w a żony jedynaczki..."

t a k i e odnotowują

3 1

wydają

żony gospodarstwo

obarczonej

m a ł y m i dziećmi

problem

b y ł szczególnie i s t o t n y . G d y n i e była o n a

w s t a n i e wypełniać o b o w i ą z k ó w pańszczyźnianych, d w ó r przeważnie

go­

spodarstwo

jej

j e j odbierał. P o n i e w a ż u t r z y m a n i e g o s p o d a r s t w a

było w

s y t u a c j i n i e m a l jedyną możliwością zabezpieczenia b y t u sobie i
starała się j a k n a j p r ę d z e j

dzieciom,

wyjść powtórnie za mąż.

W p o w t ó r n y m ożenku w d ó w z a i n t e r e s o w a n i b y l i również i s a m i w ł a ­
ściciele z i e m s c y .

Jeśli n i e b y ł o m i ę d z y

miejscowymi

parobkami

kandy­

d a t a , k t ó r y z d e c y d o w a ł b y się ożenić ze starszą o d s i e b i e i często mającą
k i l k o r o d z i e c i k o b i e t ą , skłaniano d o m a ł ż e ń s t w a
3 0

T. D ł u s k i ,

wydrukowanym,
Próby

reform

Zbioru

Refleksyje

przez

nad projektem

delegowanych

s. 30-31. W

włościańskich...,
A. Zamoyskiego

praw...

od

proponuje

pod

„przychodniów"

tytułem

„Zbiór

województwa
krytykowanym
zezwolenie

praw

lubelskiego

3 2

. Za-

sądowych"
[w:]

pisane,

p r z e z Dłuskiego por. 10

chłopu n a w y d a w a n i e

córek

z a mąż „według w o l i onegoż" oraz wyposażanie częścią majątku, zastrzegając
n a k , że w w y p a d k u

jedynaczek wydawanych

jed­

z a „chłopa nieosiadłego l u b człowieka

w o l n e g o " , człowiek ó w w i n i e n objąć g o s p o d a r s t w o po o j c u żony l u b dać n a

swoje

miejsce

reform

zastępcę,

rolę

i

cały

majątek

obejmie

pozostały",

N a przykład w

należącej

osiadł chałupę po W a l e n t y m

do kapituły płockiej

w s i Górki „Stanisław

(okol.

Płocka),

mój

oskarżony

kradzież

„Po śmierci rodziców

objąwszy

po

rodzicach

m n i e oddał tamże w
bawiłem

o

się. P o t e m

moich

opowiada

w

sądzie

moich pracowity
gospodarstwo,

S z c z y t n i e , n a której

wyszogrodzkim

Wawrzyniec

rozporządzał

Broda
nas i

u pracowitego

na

kronik
3 2

Z.

sądowych,
We

Oskarżeni

Warszawa

wsi Jaszowice

oskarżają.

będąc
—

służyłem. T r z e ­

służyć u tegoż m ł y ­

Boską ożeniłem się i g o s p o d a r s t w o po p r a c o w i t y m
Turska,

wuj

służbę

Pawła P y d y n k a

u młynarza w S z c z y t n i e l a t d w i e

ciego r o k u n i e pozwoliła m i j - m ć k a s z t e l a n o w a — p a n i m o j a

wziąłem".

koleje
[...]

n a r z a , a l e m i kazała się żenić z pracowitą Marianną Bykolonką; z a j e j
ordynacyją

niego

ze w s i S z c z y t n o

służbie p r z e z l a t 12 z a p a s t e r z a

służyłem l a t 5 z a p a r o b k a

w s i S z c z y t n a poddanego, p o t e m

i

Kania

K o b u s i e , którego m a córkę z a sobą I r o l i d l a

ustąpił...tylko z pszczół żyje", A D P , s y g n . 86, f. 22, 1779 r. P o d d a n y
swego życia:

Próby

s. 218-219.

włościańskich...,
3 1

„który

rozkazem

Marcinie

Wieś

osiemnastowieczna

w

„Jan

T r a c z y k przychodni

Bykole
mrokach

1960, s. 61.

(star. piaseczyńskie)

się ożenił" obejmując g o s p o d a r s t w o półwłókowe, 1722 г., A G A D ,

z

wdową

A r c h . Gosp. W i l . -

A n t e r i o r a 165. W e w s i Wrońska, z. Z a k r o c z y m s k i e j „Michał K r a w i e c L i t w i n [ p r a w ­
dopodobnie p r z y c h o d n i

z Wk.

K s . Litewskiego

—

A . W.]

...ożenił

sie z

wdową

�142

ANDRZEJ

WOŻNIAK

z n a c z y ć należy, ż e o i l e m a ł ż e ń s t w a chłopskich c ó r e k c z y w d ó w z l u d ź m i
luźnymi,

„przychodniami",

n i e należały

d o rzadkości,

t o sytuacje

od­

w r o t n e , t j . o ż e n e k c h ł o p ó w o s i a d ł y c h z k o b i e t a m i „ p r z y c h o d n i m i " , należał
d o w y j ą t k ó w . Przypuszczać można, że n i e o d g r y w a ł t u większej r o l i b r a k
posagu

czy i n n e względy materialne, lecz raczej p r z y c z y n y

czajowej.

Prawdopodobnie

natury

oby­

o p i n i a w i o s k o w a n i e akceptowała t e g o r o d z a j u

k o b i e t ze w z g l ę d u n a i c h n i e u s t a b i l i z o w a n ą p o z y c j ę i b r a k j a k i c h k o l w i e k
g w a r a n c j i i c h „poczciwości"

3 3

.

Jeżeli w i ę c w y p o s a ż e n i e w
przede w s z y s t k i m
nie

odgrywało

ziemię młodej

pary

o d d w o r u , n i e zaś o d r o d z i c ó w ,

większej

roli

przy

małżeńskiej

zależało

a c o za t y m

d o b o r z e współmałżonka,

nasuwa

idzie
się

pytanie, jakie inne k r y t e r i a były wówczas brane p o d uwagę?
W I połowie X I X w., k i e d y m i m o p e w n y c h

z m i a n w sposobie gospo­

d a r o w a n i a s a m s y s t e m p a ń s z c z y ź n i a n y n a d a l j e s z c z e f u n k c j o n o w a ł , Ł. G o ­
ł ę b i o w s k i pisząc, c z y m

się k i e r u j e c h ł o p p r z y

w y b o r z e żony,

stwierdza:

„Oczekuje wieśniak p o żonie: pieniędzy i sprzętów d o m o w y c h

[...]

w i n n a być poważna, s k r o m n a i cicha d z i e w c z y n a , a nade w s z y s t k o
c o w i t a , ż e b y się p o d o b a ć m o g ł a [...] N i e j e d n a będąc n a j a k i m ś
mało je i pije,
i pragnienie

a zapytujących

się u p e w n i a ,

że s y t a ,

d o k u c z a , a ż e b y się o k a z a ł a n i e w i e l e

Po­
pra­

posiedzeniu

chociaż j e j

wymagająca"

3 4

głód

.

J a k w i d a ć , p o m i j a t u G o ł ę b i o w s k i zupełnie s p r a w ę z i e m i , co j e s t do­
datkowym

argumentem

dzeń. Z a g a d n i e n i e
tów domowych,

za p r a w d z i w o ś c i ą

posagu sprowadza

có jest w p r a w d z i e ,

stawie X V I I I - w i e c z n y c h

poprzednich

stwier­

j a k m o ż e m y się p r z e k o n a ć n a p o d ­

materiałów źródłowych, p e w n y m

l e c z ś w i a d c z y jednocześnie, ż e f o r m y
z okresem

naszych

się w y ł ą c z n i e d o p i e n i ę d z y i s p r z ę ­
uproszczeniem,

wyposażenia córek w

pouwłaszczeniowym n i e były z b y t rozbudowane.

s a g u o m ó w i m y j e s z c z e w sposób b a r d z i e j

porównaniu
Sprawę p o ­

szczegółowy w i n n y m miejscu.

W y m i e n i a j ą c c e c h y , j a k i m i p o w i n n a się c h a r a k t e r y z o w a ć k a n d y d a t k a n a
żonę, a w i ę c p o w a g ę , skromność — j a k o s z c z e g ó l n i e i s t o t n e —
Gołębiowski pracowitość i n i e w i e l k i e w y m a g a n i a .

podkreśla

Są t o o c z y w i ś c i e c e c h y ,

poddanką Łukaszową i załogę z nią u t r z y m u j e " . A G A D , G r o d z k i e Z a k r o c z y m s k i e
r e l a c j e 36, k. 241, r. 1741. T e n s a m i n w e n t a r z w y m i e n i a inną w d o w ę z a mąż idącą
z 2 małych d z i e c i (k. 238). I n w e n t a r z w s i C z a j k i z. Z a k r o c z y m s k i e j w y m i e n i a chłopa
p r z y c h o d n i e g o , który się ożenił z miejscową poddanką — w d o w ą , a następnie
zbiegł, A G A D , G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 61, k . 37V, r. 1760, por. również
Dłuskieg o Refleksyje
nad projektem...,
który pisze, że „ w d o w a choćby poszła z a w o l n e g o
chłopa, a n i e miała d z i e c i z p i e r w s z y m mężem, które b y rolę ojcowską dziedziczyły
i powinność o d b y w a l i , tedy t e n j e j powtórny mąż m u s i tę rolę trzymać, bo skąd
by wziął innego poddanego n a tę rolę". Próby reform
włościańskich..., s. 31.
* Księga rewizji
dóbr kapituły płockiej z a w i e r a wzmiankę o t a k i m właśnie
małżeństwie: „Marcin K o b u s m i e s z k a w chałupie s t a r e j , ożenił się z przychodnią..."
(wieś Górki), A D P , sygn. 86, f. 22, r. 1779.
s

L. G o ł ę b i o w s k i ,
s. 220-221.
34

Lud

polski,

jego

zwyczaje,

zabobony,

Warszawa

1930,

�MAŁŻEŃSTWA

które w s p e c y f i c z n y c h
kryteriów

CHŁOPSKIE

W

XVIII

143

WIEKU

w a r u n k a c h g o s p o d a r k i chłopskiej w y s t ę p u j ą w ś r ó d

d o b o r u małżeńskiego

wszędzie, niezależnie o d miejsca,

czasu

i f o r m a c j i s p o ł e c z n o - e k o n o m i c z n e j . J e d n a k ż e f a k t , ż e urastają o n e t u d o
najbardziej istotnych, a stosunkowo niewiele i n n y c h i m towarzyszy,
daje

się b y ć c z y m ś c h a r a k t e r y s t y c z n y m d l a s y t u a c j i chłopa w

wy­

systemie

pańszczyźnianym.
N i e w ą t p l i w i e ważną rolę w s p r a w a c h d o b o r u małżeńskiego o d g r y w a ł a
też

kwestia

w i e k u . Ciężkie w a r u n k i

życia

chłopów sprawiały

—

pisze

K. W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a — ,,że s p r a w a m a ł ż e ń s t w a n a w s i w y ł a n i a ł a się
wówczas,

gdy

i

samodzielnej

trudów

stawie

kandydaci

stawali

się

gospodarki"

3 5

fizycznie

dojrzali

do

małżeństwa

. Według obliczeń a u t o r k i n a p o d ­
i ziemi

wieluń­

s k i e j w końcu X V I I I w . , średnia w i e k u k o b i e t w s t ę p u j ą c y c h w

d a n y c h z ksiąg p a r a f i a l n y c h z h r u b i e s z o w s k i e g o

związki

m a ł ż e ń s k i e w y n o s i ł a 20 l a t , m ę ż c z y z n zaś 25. B a r a n o w s k i pisząc o sąsia­
dującej z M a z o w s z e m t z w . W s c h o d n i e j W i e l k o p o l s c e , o b e j m u j ą c e j
z i e m i ę wieluńską, p o d a j e ,
dla dziewczyny
Dotyczy

to

1800-1880

3 e

że z a n a j l e p s z y

uważano w i e k

jednak

okresu

okres do zawarcia

18-20 l a t , d l a mężczyzny

znacznie

późniejszego,

a

również

małżeństwa

zaś 2 0 - 2 4 l a t a .
mianowicie

lat

.

Różnica w i e k u między

małżonkami była więc s t o s u n k o w o

niewielka

i wynosiła około 5 l a t . Oczywiście p r z y małżeństwach powtórnych, a b y ł y
one

wówczas n a w s i zjawiskiem

się

bardzo

c z ę s t y m , r ó ż n i c a t a zwiększała

znacznie.
W

leżących

zawiera

w

ziemi

nurskiej dobrach

Łuniewo,

których

inwentarz

dokładne d a n e o w i e k u p o d d a n y c h , r ó ż n i c a w i e k u m i ę d z y

mał­

ż o n k a m i j e s t n i e c o w i ę k s z a i w y n o s i 8 l a t (bez m a ł ż e ń s t w p o w t ó r n y c h ) .
3 7

P o n i e w a ż j e d n a k p r ó b a j e s t w t y m w y p a d k u z b y t mała, a b y m ó w i ć o j a ­
k i c h k o l w i e k p r a w i d ł o w o ś c i a c h d l a c a ł e g o M a z o w s z a , p r z y j m i e m y , że b l i ż ­
sza

rzeczywistości
We

jest

średnia

w s i pańszczyźnianej,

podana

podobnie

przez

K.

jak w

Wierzbicka-Michalska.

pouwłaszczeniowej,

rola

u c z u c i a w z a w i e r a n i u m a ł ż e ń s t w b y ł a n i e w i e l k a . Chociaż przesadą b y ł o b y
twierdzenie

za H . Biegeleisenem,

iż chłop , , w o ż e n i e n i u się n i e k i e r u j e

się s e r c e m , p r z y w i ą z a n i e m , t y l k o i n t e r e s e m "

3 8

, to j e d n a k p r z y p a d k i mał­

ż e ń s t w z miłości b y ł y w ó w c z a s s t o s u n k o w o r z a d k i e

36

W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,

3 6

B.

wieku,

nym

Baranowski,

Warszawa

Zycie

kwestie

wsi

między

Wartą

a Pilicą

w

XIX

1969, s. 126.

AGAD,

3 8

H . В i e g e 1 e i s e n, Wesele,

3 9

Być może z t a k i m i właśnie małżeństwami m a m y

G r o d z k i e N u r s k i e r e l a c j e i o b i a t y 73, k. 23-34v, r. 1782.

Księgę

rewizji

dóbr

L w ó w 1928, s. 6.
kapituly

płockiej

do c z y n i e n i a w

przypadku

„Chałupa siódma..., w której j e s z c z e p o m i e s z k a i z n a j d u j e
Marcienie

. M i m o iż

op. cit, s. 136.

codzienne

3 7

przez

3 9

chłopie

d z i a t e k małych

w

roku

mający,

przeszłym

obiedwie

teraz

mieszkający

córki, który

żonę

ze w s i

odnotowa­
Czerzniewo:

się w niej po zbiegłym
brat

sobie

jego P a w e ł

dwoje

kupił..."

[podkr.

�144

ANDRZEJ

związane

z ziemią

nie odgrywały

WOŹNIAK

w

mazowieckiej

wsi

pańszczyźnianej

w i ę k s z e j r o l i , t o dobór m a ł ż o n k ó w b y ł , j a k i w I I p o ł o w i e X I X w . , p o d ­
porządkowany
czelną

sprawom

gospodarczym.

zasadą j e s t w y p o s a ż e n i e

We

młodego

w s i pouwłaszczeniowej

małżeństwa w

ziemię,

być d l a n i e g o w a r s z t a t e m p r a c y , w w a r u n k a c h pańszczyźnianych,
miast chodzi przede
wartościowy

i sprawny

ułatwiającym

w

nato­

w s z y s t k i m o t o , a b y n o w a r o d z i n a stanowiła pełno­
zespół r o b o c z y ,

który będzie w

stanie

w s z y s t k i m obowiązkom związanym z objęciem gospodarstwa.
w ą t p l i w i e posag,

na­

mającą

znacznej

mierze

s t a r t młodemu

sprostać

Czynnikiem

małżeństwu

jest

ale i o n o d g r y w a rolę mniejszą niż w o k r e s i e

nie­

pouwła-

szczeniowym.
Omawialiśmy dotychczas t e k r y t e r i a d o b o r u małżeńskiego, które m o ż ­
n a określić j a k o k r y t e r i a w ł a s n e społeczności w i e j s k i e j , t z n . t a k i e , k t ó r e
zostały p r z e z n i ą s t w o r z o n e
mierze

zaakceptowane.

l u b p r z y n a j m n i e j w większej l u b mniejszej

J a k widać n i e były one a n i z b y t liczne, a n i b a r ­

dzo z r ó ż n i c o w a n e . J e d n a k ż e z a k r e s
ograniczony

oddziaływania n a w e t t y c h

b y ł s t o s u n k i e m poddaństwa, w

j a k i m c h ł o p się

kryteriów
znajdował,

i istniejącymi podziałami s t a n o w y m i .
N a z a w a r c i e m a ł ż e ń s t w a chłop posiadać musiał z g o d ę d z i e d z i c a . W w i ę ­
kszości w y p a d k ó w , g d y o b o j e m ł o d z i b y l i p o d d a n y m i j e d n e g o właściciela,
uzyskanie
pan w

takiego

zezwolenia

n i e stanowiło

większego

problemu,

trosce o własne i n t e r e s y gospodarcze dążył, a b y w

zawierano

j a k najwięcej

małżeństw.

Nie

zezwalał

gdyż

jego dobrach

natomiast dwór

na

o ż e n k i w i ą ż ą c e się z p r z e n o s i n a m i p o d d a n y c h d o i n n y c h dóbr.
Mniej

powszechne,

ale w c a l e

nierzadkie,

p o d d a n y c h d o ożenku z w y z n a c z o n y m i
gospodarczymi,

a czasami

wypadki

zmuszania

przez dwór k a n d y d a t a m i . W k o ­

j a r z e n i u m a ł ż e ń s t w chłopskich k i e r o w a ł a
bami

były

się s z l a c h t a w ł a s n y m i

zaś p o p r o s t u k a p r y s e m

lub

potrze­
fantazją.

Z m u s z a n o d o m a ł ż e ń s t w a n i e t y l k o l u d z i m ł o d y c h , n p . s i e r o t y c z y córki
gospodarzy
Zakazy

będące j e d y n a c z k a m i , l e c z n a w e t w d o w y
dotyczące

zawierania

małżeństw

i wdowców.

z cudzymi

poddanymi

za­

w i e r a j ą i n s t r u k c j e i i n s t r u k t a r z e e k o n o m i c z n e dóbr m a z o w i e c k i c h , a n a w e t
n i e k t ó r e i n w e n t a r z e . W Instruktarzu
d l a będącego wówczas w

ekonomicznym...

jego posesji

ks. A . J . Ogińskiego

starostwa guzowskiego

j a k w y n i k a z t e k s t u , d l a dóbr dziedzicznych),

(a także,

n a k a z u j e się a d m i n i s t r a c j i

d ó b r : „ D o z i e r a ć , a b y s y n y n i e w y c h o d z i l i ze w s i , a c ó r k i o s o b l i w i e
d o o b c y c h w ł o ś c i za m ą ż n i e szły..."
leźć w Instrukcji

dla ekonomów

4 0

Podobne zalecenia

folwarcznych

w dobrach

bogate,

możemy
Nieborów

zna­
z po-

A . W.] A D P , sygn. 86, f. 6, r. 1762, oraz w i n n y m , k i e d y to o w c z a r z ze w s i S z y m b o r y (z. w y s z o g r o d z k a ) M a r c i n P e c z ożenił się z uprowadzoną p o t a j e m n i e p o d ­
danką z i n n y c h dóbr. T u r s к a, Oskarżeni oskarżają..., s. 129 (r. 1791).
*&gt; Polskie instruktarze
ekonomiczne
t. 2, W a r s z a w a 1929, s. 277.

z końca XVII

i XVIII

w., w y d . S . P a w l i k ,

�MAŁŻEŃSTWA

czątków X I X w .

4 1

verbis

W

XVIII

145

WIEKU

o r a z w i n w e n t a r z u C z o s n o w a i M a ł o c i e z 1784 r .

Chociaż t e g o r o d z a j u
pressis

CHŁOPSKIE

ograniczenia

znajdujemy

zawierania

przeważnie w

małżeństw wyrażone

źródłach d o t y c z ą c y c h

własności z i e m s k i e j , b y ł y o n e p o w s z e c h n e , i t o n i e t y l k o n a

4 2

ex-

większej
Mazowszu,

co p r o w a d z i ł o d o s w o j e g o r o d z a j u e n d o g a m i i w o b r ę b i e dóbr n a l e ż ą c y c h
d o j e d n e g o właściciela. M i m o p o w s z e c h n o ś c i t e g o r o d z a j u z a k a z ó w , w y ­
pływających z o b a w y

p r z e d utratą s i ł y r o b o c z e j ,

łatwo j e d n a k zauważyć,

że osobiste i n t e r e s y poszczególnych właścicieli z i e m s k i c h przeważały n a d
solidarnością klasową. T e n s a m s z l a c h c i c ,
nym

ożenków

k t ó r y zabraniał s w o i m

d o i n n y c h włości, g o d z i ł się, a n i e k i e d y

nawet

podda­
zachęcał

gospodarską j e d y n a c z k ę c z y w d o w ę d o m a ł ż e ń s t w a z p r z y c h o d n i e m ,
t y l k o objął o n gospodarstwo.

byle

Przychodzień t a k i n i e r z a d k o zbiegły z i n ­

n y c h dóbr, n a w e t jeśli n i e p r z y j m o w a ł o f i c j a l n i e p o d d a ń s t w a , t o p o o b ­
4 3

jęciu g o s p o d a r s t w a

i t a k wypełniał obowiązki

pańszczyźniane.

S a m a zasada z a w i e r a n i a małżeństw przez p o d d a n y c h w obrębie
n a l e ż ą c y c h d o j e d n e g o w ł a ś c i c i e l a n i e b y ł a zresztą w pełni
Ścisłe j e j p r z e s t r z e g a n i e ,

np. w

d o b r a c h składających

dóbr

realizowana.

się z

jednej-dwu

w s i i z a m i e s z k i w a n y c h p r z e z 15-20, a często i m n i e j r o d z i n , b y ł o n i e k i e d y
w r ę c z n i e w y k o n a l n e , a t e g o r o d z a j u d r o b n a i średnia własność
była szczególnie c h a r a k t e r y s t y c z n a

dla Mazowsza. Przy

ziemska

tak niewielkiej

p o p u l a c j i mogło n i e k i e d y brakować p o p r o s t u kandydatów w

odpowied­

n i m w i e k u d o m a ł ż e ń s t w a . D o d a t k o w y m u t r u d n i e n i e m m o g ł y b y ć często
w

w a r u n k a c h w i e j s k i c h związki pokrewieństwa

w myśl obowiązującego p r a w a kanonicznego

i powinowactwa,

uniemożliwiały

N a l e ż y dodać, ż e l i c z n e z k o l e i k o m p l i k a c j e w

które

małżeństwo.

u s t a l e n i u stosunków p o ­

k r e w i e ń s t w a w e w s i p a ń s z c z y ź n i a n e j p o w o d o w a ł a duża l i c z b a d z i e c i
ślubnych

4 4

nie­

.

W t e j s y t u a c j i s z l a c h t a z e z w a l a ł a n i e k i e d y n a zamążpójście p o d d a n k i
d o i n n y c h włości n a zasadzie w y m i a n y . Niektóre z i n w e n t a r z y

zawierają

w z m i a n k i o córkach chłopskich w y d a n y c h z a m ą ż d o o k o l i c z n y c h w s i , z a
k t ó r e d z i e d z i c n i e dostał j e s z c z e o d sąsiada „ r e k o m p e n s a t y

4 S

". W

rewizji

Instrukcje
gospodarcze
dla dóbr magnackich
i szlacheckich
z XVII
i XVIII
w.
t. I I , w y d . B . B a r a n o w s k i , J . Bartyś i T . S o b c z a k , W r o c ł a w 1963, s. 340 ( i n s t r u k c j a
z r. 1811).
41

4 2

A G A D , A r c h . P o t o c k i c h z Jabłonny 113, r. 1784.

O f i c j a l n e przyjęcie poddaństwa zdarzało się r a c z e j w w y p a d k u l u d z i r z e ­
czywiście w o l n y c h . O d w u w y p a d k a c h „poddania się a k t a m i z a k r o c z y m s k i m i w p o d ­
d a ń s t w o " w o l n y c h o w c z a r z y ożenionych z p o d d a n k a m i ze w s i Wrońska i Trębki
w z i e m i z a k r o c z y m s k i e j , w s p o m i n a i n w e n t a r z t y c h w s i z 1741 г., A G A D , G r o d z k i e
Z a k r o c z . r e i . 36, k. 241v i 242v.
4 3

Przykłady trudności, j a k i e p o w o d o w a ł y t a k i e p r z y p a d k i p r z y z a w a r c i u
żeństwa, podaje W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,
op. cit., s. 142-143.
4 4

mał­

Wieś Trębki, z. z a k r o c z y m s k a , A G A D , G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 36, k. 242v,
r. 1741 i C z a j k i również w z i e m i z a k r o c z y m s k i e j , A G A D , G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 61,
k. 374v, r. 1970. P o d o b n e przykłady z i n n y c h terenów P o l s k i podaje W i e r z b i c k a M i c h a l s k a , op. cit., s. 126.
4 5

10 — E t n o g r a f i a P o l s k a , t. X X I I , z. 1

�146

ANDRZEJ

WOZNIAK

zaś dóbr k a p i t u ł y pułtuskiej z n a j d u j e m y
szły za m ą ż „ n a s t r o n ę "

4 6

osobną listę d z i e w e k ,

. Oprócz w y m i a n y

które w y ­

p r a k t y k o w a n o również

w

n i e k t ó r y c h w y p a d k a c h zapłatę w g o t ó w c e z a ż o n ę d l a p o d d a n e g o * . W y ­
7

j ą t k o w y w m a z o w i e c k i c h źródłach j e s t p r z y p a d e k o d n o t o w a n y

w

księdze

r e w i z j i dóbr k a p i t u ł y p ł o c k i e j , k i e d y chłop i m i e n i e m P a w e ł ze w s i C z e r z niewo, s a m „kupił sobie żonę"
Najbardziej
żeństw

4 8

.

jaskrawym przejawem

chłopskich

było niewątpliwie

ingerencji

d w o r u w sprawę

zmuszanie

poddanych

do

mał­

ożenku

z w y z n a c z a n y m i przez pana k a n d y d a t a m i . W p r z y p a d k a c h , o których m ó ­
w i ą źródła m a z o w i e c k i e ,

decyzje d w o r u wynikały z pobudek

n y c h . T a k n p . J a w o r s k a , właścicielka w s i G r o d z i e c z z i e m i

ekonomicz­

zakroczymskiej,

w y m i e n i a w i n w e n t a r z u t e j ż e w s i p o d d a n e g o i m i e n i e m J a n z następującą
u w a g ą : „ ż o n a j e g o T e r e s a , z k t ó r ą m g o d r u g i t y d z i e ń j a k ożeniła, z p i e r ­
wszą zaś żoną d z i e c i m a p i ę c i o r o "
dziedziczka

prawdopodobnie

darstwa i wynikającymi
ności. Z p o d o b n y c h ,
(pod

Bodzanowem)

4 9

. Decyzję o ożenku w d o w c a

w obawie

stąd trudnościami w e g z e k w o w a n i u

j a k się w y d a j e ,
wydała

przyczyn

gospodarską

dziedziczka

córkę

przymusu przy

nych

5 1

fantazji

po o j c u żony

5 0

za

.

bawiącego

a niekiedy

się w

swatanie

po prostu
swoich

było

podda­

.

Wieś

4 6

dziedzica

Bykalonkę

z a w i e r a n i u m a ł ż e ń s t w m o g ł o zresztą w y ­

pływać także z p o b u d e k p o z a e k o n o m i c z n y c h ,
wynikiem

zeń p o w i n ­
w s i Szczytno

Mariannę

m i e j s c o w e g o p a r o b k a i kazała m u objąć g o s p o d a r s t w o
Stosowanie

podjęła

p r z e d p o d u p a d n i ę c i e m jego- g o s p o ­

Jaszczołty

w

dobrach

kapituły

płockiej,

ADP,

sygn. В

177, к. 148,

г. 1756.
Przykładem

4 7

ziora w

Miłosierdzia. W
do

może być ugoda między M . Wyszyńskim, właścicielem w s i J e ­

z. c z e r s k i e j (później

swojej

poddanej

Wyszyńskich

własność W a l i c k i c h ) , a przełożoną w a r s z a w s k i c h S S .

myśl tej ugody S S . Miłosierdzia zrzekają
ze w s i J a z g a r z e w ,

chłopa z J e z i o r .

małżeństwa

poddanki

Umowa

z Jazgarzewa

która

zastrzega

pozostają

I A/52, r. 1740. P o d o b n e wiadomości z a w i e r a
a k t przyjęcia
oblatowany

poddaństwa

w

przez

Wyszogrodzie.

wyszła

niejakiego

jednak,

w

się z a sumę 60 zł p r a w

z a mąż

z a należącego

że d z i e c i z

tejże w s i . A G A D ,
Gąsiaka

z Grodkowa,
z

Wilkowych

należy...",
ska,

którą, w i e m
Mateusz

w

Księżych

T u r ska,

dobrze,

służbie

W.

daty)

synach

Gąsiak

Grodkowskiego

że zapłacił n i e b o s z c z y k w.w.j.mć.p. s t a r o s t a z a ­

w

Grodkowie

z a ugodą

z księżami

cit.,

131; por.

op.

M.

ze w s i R o g u s z y n ,

O s w o i c h pożenionych w R o g u s z y n i e

mówi: „Kacper wziął z a żonę dziewkę dziedziczną j.mć.p. Z y g m u n t a
kroczymski,

Arch.

X V I I I - w i e c z n y (bez dokładnej

Stanisława

do

poprzedniego

s.

urodzony,

wziął

czerwieńskimi,
również

z a żonę

do których

dziewkę
ta

wieś

W i e r z b i c k a - M i c h a l ­

op. cit., s. 126.

4 8

A D P , s y g n . 86, f. 6, r. 1762.

4 9

A G A D , Grodź. Z a k r o c z . r e i . 61, k. 693-693v, r. 1759.

5 0

T u r s к a, op. cit., s. 41.

51

Baranowski,

Kultura

ludowa...,

s. 326. Wiadomości

a u t o r a odnoszą się do sąsiadującego z M a z o w s z e m
polski
kich —

(m.in.

w o j . łęczyckiego,

rawskiego).

a

także

części

przytaczane

terenu tzw. Wschodniej

jednego

z województw

przez

Wielko­

mazowiec­

�MAŁŻEŃSTWA

W

CHŁOPSKIE

W XVIII

p u b l i c y s t y c e I I p o ł o w y X V I I I w . zajmującej

sprawa ograniczenia swobody

147

WIEKU

się k w e s t i ą

chłopską

z a w i e r a n i a małżeństw była jedną z najczę­

ściej p o r u s z a n y c h . W ś r ó d p r z e c i w n i k ó w t z w . k o n s e n s u m a ł ż e ń s k i e g o m o ż ­
n a znaleźć n a w e t l u d z i , k t ó r y c h p o g l ą d y n a s p r a w ę p o d d a ń s t w a i p a ń ­
szczyzny były dalekie o d l i b e r a l n y c h . D o t a k i c h należy n p . występujący
pod pseudonimem ks. T r y n i t a r z a Ignacy G r a b o w s k i autor wydanej w r o k u

1790 b r o s z u r y Dopytanie
się u przodków czułości ku poddanym
autorowi
odpowiedzi,
czyli dodatku do księgi o poddanych
polskich...
w r. 1789
odpowiadające, w k t ó r e j o p o w i a d a się z a u t r z y m a n i e m s t o ­

wydrukowanej

sunków pańszczyźnianych . W p o l e m i k a c h , j a k i e s p r a w a konsensu
32

p a t r y w a n a w kontekście całości k w e s t i i chłopskiej w ó w c z a s
p u n k t e m odniesienia

b y ł często p r o j e k t Zbioru

A u t o r postulował zniesienie
chłopskich

5 3

konsensu

A.

praw...

z wyjątkiem

wdów

roz­

wywoływała,
Zamoyskiego.
i

jedynaczek

.

Z dosyć s z e r o k i e g o g r o n a p u b l i c y s t ó w I I p o ł o w y X V I I I w . d o m a g a j ą ­
c y c h się c a ł k o w i t e g o

zniesienia

ograniczeń w z a w i e r a n i u małżeństw d o

n a j b a r d z i e j z n a n y c h n a l e ż ą : S. S t a s z i c ,

P . ŚW i t k o w s k i

5 1

ski. W wydanej

5 5

i J . Pawlikow­

a n o n i m o w o w r o k u 1788 b r o s z u r c e O poddanych

polskich

J . P a w l i k o w s k i , d o m a g a j ą c się w o l n o ś c i d l a c h ł o p ó w , n a p i e r w s z y m

miej­

scu w y m i e n i a sprawę zniesienia k o n s e n s u małżeńskiego: „Najpierwsze w o l ­
ności p o d d a n y c h
dzicom
wolno

chciałbym mieć p r a w o

n a d dziećmi, j a k ą r o d z i c e
wydawać n a wsie

z wybiorem..."

5 6

cudze

obwarowania

mieć

takiej władzy r o ­

p o w i n n i , t o jest,

córki i m ł o d y m

a b y i m było

żenić się, g d z i e zechcą

.

Omawiając zasady d o b o r u współmałżonka i różnego r o d z a j u

przeszko­

dy, które ograniczały możliwości p o d d a n e g o w t y m w z g l ę d z i e p o m i j a l i ­
śmy

dotychczas

kwestię małżeństw międzystanowych,

c h e c k i c h i chłopsko-mieszczańskich. N a s u w a
z położeniem społecznym

i sytuacją

małżeństwa

były

szlachty

tego rodzaju

prawną

zawierane.

chłopa

Chociaż w

z w i ą z k i m a ł ż e ń s k i e chłopsko-szlacheckie

dopuszczalne,

t j . chłopsko-szla-

się p y t a n i e , c z y w

związku

pańszczyźnianego
opinii

przeciętnej

uważane były

za n i e ­

t o j e d n a k z d a r z a ł y się o n e , a l e n i e w ą t p l i w i e dosyć r z a d k o .

Małżeństwa z chłopami zawierała przede w s z y s t k i m d r o b n a szlachta, z a ­
możnością i p o z i o m e m często n i e w i e l e się o d n i c h różniąca. T a k i e w ł a ś n i e
p r z y p a d k i z n a n e są r ó w n i e ż z t e r e n u M a z o w s z a , g d z i e t a d r o b n a s z l a c h t a
była szczególnie liczna. T a k n p . i n w e n t a r z w s i Humięcino w z i e m i w y -

5 2

Materiały

do dziejów

sejmu

czteroletniego,

opr. J . Woliński,

J . Michalska,

E . R o s t w o r o w s k i , W r o c ł a w 1965, s. 270.
53

Próby

5 4

S.

reform

t. I , W a r s z a w a
5 5

wania
5 6

P.

włościańskich..., s. 218, 219.

Staszic,

Przestrogi

dla Polski,

[w:]

Pisma

filozoficzne

i

społeczne,

lub słusznego

umiarko­

1954, s. 289.

Switkowski,

poddaństwa,

Porady

[w:] Próby

J. P a w l i k o w s k i ,

reform

i środki

do zniesienia

włościańskich..., s. 187.

O poddanych

polskich,

Kraków

1788, s. 89.

�148

ANDRZEJ

szogrodzkiej

WOŻNIAK

w y m i e n i a chłopa p r z e z w i s k i e m K r y c h a c o ż e n i o n e g o ze s z l a ­

chcianką i o d r a b i a j ą c e g o w r a z z n i ą p a ń s z c z y z n ę

5 1

. Chociaż w i ę c , j a k p i ­

sze J . M a c i s z e w s k i , „szlachcianka poślubiająca chłopa n i e traciła

osobiste­

go s z l a c h e c t w a i w d o k u m e n t a c h p r a w n y c h tytułowana była urodzoną a l b o
szlachetną"

58

, t o poza p r a w e m do z a c h o w a n i a wolności osobistej, p r z y w i l e j

t e n n i e w i e l e znaczył. D o w y j ą t k o w y c h należy zaliczyć p r z y p a d e k , w k t ó ­
r y m p a n u w a l n i a ł chłopa z p o d d a ń s t w a w z w i ą z k u z j e g o

małżeństwem

ze szlachcianką, j a k t o u c z y n i ł A d a m W ą g r o d z k i , p i s a r z g r o d z k i i
ski ziemi zakroczymskiej
skiego .
5 9

w

s t o s u n k u do swego poddanego

ziem­

Jana K i e r a l -

M a ł ż e ń s t w a z p o d d a n y m i b y ł y d l a osób p o c h o d z e n i a

szlachec­

k i e g o w y r a ź n ą degradacją społeczną, m o ż n a w i ę c przypuszczać, ż e

zawie­

r a l i j e przeważnie c i s a m i ludzie, którzy n i e r z a d k o z b r a k u środków do
życia z a s i l a l i rzeszę t z w . „ l u ź n y c h "
z małżeństwami
szy

60

, p o d o b n i e p r z e d s t a w i a ł a się s p r a w a

chłopsko-mieszczańskimi, chociaż ze w z g l ę d u n a m n i e j ­

d y s t a n s s p o ł e c z n y d z i e l ą c y c h ł o p ó w o d s t o j ą c y c h najniżej

w

hierar­

c h i i s w e g o s t a n u m i e s z c z a n , b y ł y o n e m o ż e z j a w i s k i e m n i e c o częstszym

KOJARZENIE

MAŁŻEŃSTW.

6 1

.

WESELE

S t w i e r d z e n i e , ż e s z l a c h t a starała się, a b y w j e j d o b r a c h chłopi

zawie­

r a l i j a k najwięcej małżeństw może brzmieć paradoksalnie, wziąwszy p o d
u w a g ę t o , c o zostało w c z e ś n i e j

powiedziane

o roli

dworu przy

doborze

małżonków. W rzeczywistości j e d n a k b y ł y t o t y l k o różne sposoby

reali­

z o w a n i a t e j samej t e n d e n c j i d o ilościowego zwiększania „osiadłości" chłop­
s k i c h , którą W . K u l a u w a ż a za j e d n ą z p o d s t a w o w y c h d l a g o s p o d a r k i f o l ­
warcznej

6 2

. D w ó r zachęcał p o d d a n y c h d o z a w i e r a n i a m a ł ż e ń s t w n i e t y l k o

z t e g o p o w o d u , ż e d o p i e r o p a r a małżeńska m o g ł a s t w o r z y ć j e d n o s t k ę g o ­
spodarczą, l e c z r ó w n i e ż
n i e zasadniczej

dlatego,

że posiadanie

rodziny w

pewnej,

m i e r z e , z a p o b i e g a ł o ź b i e g o s t w u i w sposób b a r d z i e j

choć
ścisły

w i ą z a ł o p o d d a n e g o ze społecznością w i e j s k ą .
W

XVIII-wiecznej

w s i mazowieckiej

istniał c a ł y s y s t e m

p o d d a n y c h do z a w i e r a n i a małżeństw, polegający

«

AGAD,

5 8

J. Maciszewski,

5 9

W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,

Szlachta

N. A s s o r o d o b r a j ,
przemyśle p o l s k i m epoki

polska

i jej

państwo,

zachęcania

pokrywaniu

G r o d z k i e C i e c h a n o w s k i e r e l a c j e I I , 53, k. 304, X V I I I

6 0

w

na

przez

w. (b.d.).

Warszawa

1968, s. 140.

op. cit., s. 128.

Początki klasy
stanisławowskiej,

robotniczej,
Warszawa

problem
rąk
1966,' s. 48-49.

roboczych

W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,
op. cit., s. 129, tamże p r z y p a d e k małżeń­
s t w a chłopsko-mieszczańskiego w e w s i B o g a t e w z. c i e c h a n o w s k i e j , A n t o n i N a r z y m s k i , b i s k u p s u f r a g a n pułtuski, dziedzic tej w s i , zobowiązał się dać wolność p o t o m ­
s t w u z r o d z o n e m u z małżeństwa jego p o d d a n e g o P i o t r a Sadłowskiego, m a j s t r a ś l u ­
s a r s k i e g o z mieszczanką (s. 130).
6 1

W. K u l a ,
s z a w a 1962, s. 65.
6 2

Teoria

ekonomiczna

ustroju

feudalnego.

Próba

modelu,

War­

�MAŁŻEŃSTWA

d w ó r części w y d a t k ó w

CHŁOPSKIE

związanych

W

XVIII

z i c h zawarciem.

sposobu k o j a r z e n i a małżeństw i zwyczajów
można powiedzieć. P r a w d o p o d o b n i e
ograniczeniem
znacznie,

w

kręgu

kandydatów

porównaniu

z

w

N a t e m a t samego

z t y m związanych

związku z o m a w i a n y m

do małżeństwa,

okresem

149

WIEKU

również

pouwłaszczeniowym,

i

niewiele
wcześniej
one

były

uproszczone.

W m a ł y c h , j e d n o - d w u w i o s k o w y c h d o b r a c h p r z y s z l i m a ł ż o n k o w i e z n a l i się
najczęściej o d dzieciństwa. W w i ę k s z y c h m ł o d y p a r o b e k m ó g ł s o b i e u p a ­
t r z y ć k a n d y d a t k ę n a ż o n ę n a j a r m a r k u , w kościele c z y n a w e s e l u .
n i e wyglądała

sprawa

Podob­

z pośrednictwem swatów czy r a j ków, z którego k o ­

r z y s t a n o znacznie c h y b a rzadziej niż w I I połowie X I X w . N i e w s p o m i n a
o n i c h opisujący z w y c z a j e

w s i mazowieckiej

ł ę b i o w s k i , pisząc, ż e „ m ł o d y M a z u r
Panie ojcze czy w y d a c i e

s a m

z p o c z ą t k ó w X I X w . Ł. G o ­
się oświadcza o j c u , m ó w i ą c :

za m n i e s w o j ą c ó r k ę M a r y n ę , c z y n i e ? b o o n a

m i się b a r d z o spodobała i z a r o b y ś m a d a l i n a z a p o w i e d z i , a jeśli n i e w y ­
d a c i e z a m n i e M a r y n y , t o się m u s i m y d r u g i e j p o s t a r a ć "

6 3

. Idąc w t e g o r o ­

d z a j u o d w i e d z i n y d o d o m u p a n n y , ze s w a t e m c z y bez, m ł o d y
ze sobą w ó d k ę . Z w y c z a j

t o zresztą p o w s z e c h n y

przynosił

nie t y l k o na Mazowszu,

u t r z y m u j ą c y się i o b e c n i e . X V I I I - w i e c z n a ś p i e w k a l u d o w a , p r a w d o p o d o b ­
nie mazowiecka mówi:
A mój miły M a c i e k
D o Kaśki się zaciekł
N i e postawił f l a s z k i
Nie dali m u K a ś k i .
M

W

niektórych w y p a d k a c h , g d y d w o r o w i

zależało n a c z y i m ś

ożenku

starającemu się o d z i e w c z y n ę d a w a n o z d w o r s k i e j k a r c z m y w ó d k ę n a ó w
n i e z b ę d n y poczęstunek. T a k i w ł a ś n i e w y p a d e k został o d n o t o w a n y w r a ­
c h u n k a c h k a r c z m y należącej d o W a l i c k i c h S t a r e j W s i : „ A n t o n i e m u

Przy­

b y s z o w i n a z a l o t y , a b y się p r ę d z e j o ż e n i ł . G o r z a ł k i k w a r t 3 i p i w a g a r n ­
cy 6"

6S

. Chodziło niewątpliwie o u t r z y m a n i e w e w s i przez ożenek o w e g o

przybysza

Antoniego.

O pieniądzach pożyczonych

chłopu n a

wspomina inwentarz w s i Trzepowo w ziemi zakroczymskiej
W

czasie o ś w i a d c z y n

rodzicom

narzeczonej,

6 6

zaręczyny

.

c z y l i t z w . „ z a l o t ó w " ',
67

czy też p r z e d zaręczynami, o m a w i a n o r ó w n i e ż sprawę p o s a g u .

Ponieważ

c h ł o p p a ń s z c z y ź n i a n y n i e d y s p o n o w a ł n a o g ó ł ziemią, p o s a g t e n składał

6 3

Gołębiowski,

op. cit., s. 59-60.

6 4

C . H e г n a s,

kalinowym

dowej
«

ze zbiorów
5

6 6

W

polskich

XVIII

lesie.

wieku,

Tom

drugi.

Antologia

polskiej

pieśni

lu­

W a r s z a w a 1965, s. 131.

A G A D , A r c h . M . W . I A/36, r. 1778/79.
„TJ Łukasza P a c a pożyczonych n a zaręczyny tynfów 3 g r 5 " , A G A D ,

Grodz­

k i e Z a k r o c z . r e i . 77, k. 103v, r. 1764.
6 7

K.

„Iść n a z a l o t y j e s t to samo, co oświadczyć się r o d z i c o m i p a n n i e o rękę".

Kozłowski,

zowsza

Czerskiego,

Lud.

Pieśni,

podania,

baśni, zwyczaje

i przesądy

wraz z tańcami..., W a r s z a w a 1867-74, t. 210.

ludu

z

Ma­

�150

ANDRZEJ

WOZNIAK

się p r z e w a ż n i e z p i e n i ę d z y , s p r z ę t ó w i i n w e n t a r z a ż y w e g o
łach ź r ó d ł o w y c h

. W materia­
chłop­

s k i c h c ó r e k są dosyć skąpe. W s p o m i n a j ą o n e j e d y n i e o d a w a n i u w

posagu

czy najwyżej

paru

zasadniczą część s k ł a d o w ą
Jeszcze w

pierwszej

6 9

wiadomości

6 8

n a t e m a t wyposażenia

jednej

z Mazowsza

s z t u k bydła, s t a n o w i ą c y c h n i e w ą t p l i w i e

jego

.

połowie

X I X w . istniał n a M a z o w s z u

zwyczaj,

ż e „ o j c o w i e łączącej się p a r y p r z e d w e s e l e m p r z y c h o d z i l i d o d z i e d z i c a r a ­
dzić się j a k p o w i a d a l i s t a r s z e j

g ł o w y

m a ł ż e ń s t w o " . N a parę d n i p r z e d w e s e l e m
formalnością,

gdyż

o zamierzonym

i prosić

o pozwolenie

było t o j e d y n i e

ożenku

dziedzic

na

zwyczajową

wiedział

już

wcze­

śniej i w y r a ż a ł nań z g o d ę , jeśli n i e k o l i d o w a ł o t o z j e g o i n t e r e s a m i . B y ć
może, właśnie p r z y o k a z j i tego oficjalnego

„błogosławieństwa"

uzyskiwa­

no o d d w o r u p o m o c materialną n a w y p r a w i e n i e wesela. W y p r a w i a n i e w e ­
sel przez dwór czy chociażby częściowe i c h f i n a n s o w a n i e b y ł o b o w i e m
XVIII-wiecznej

w s i mazowieckiej

p r a k t y k ą dość p o w s z e c h n ą .

w

Najwięcej

m a t e r i a ł ó w ź r ó d ł o w y c h n a t e n t e m a t o d n o s i się d o dóbr p r y w a t n y c h , a l e
pojedyncze-wzmianki

świadczą, że f i n a n s o w a l i chłopskie w e s e l a

również

niektórzy posesorzy dóbr kościelnych i królewszczyzn.
C y t o w a n y w c z e ś n i e j Instruktarz

ekonomiczny...

d l a dóbr d z i e d z i c z n y c h

ks. A . J . Ogińskiego i będącego w j e g o posesji s t a r o s t w a g u z o w s k i e g o n i e
t y l k o określa w p . 9 p a r . X I r o z m i a r y z a p o m ó g u d z i e l a n y c h c h ł o p o m n a
wesela

( w t y m w y p a d k u t y l k o ilość p i w a i w ó d k i ) , l e c z w y j a ś n i a

także,

j a k i e m u c e l o w i mają o n e służyć:
Dozierać, a b y s y n y n i e w y c h o d z i l i ze w s i , a córki o s o b l i w i e bogate, do o b c y c h
włości z a mąż n i e szły, dlatego zachęcać należy i szukać sposobów 'do częstych
ś l u b ó w i w e s e l , n a które n a z n a c z a się w d z i e d z i c z n y c h d o b r a c h gorzałki g a r c y d w a ,
p i w a b e c z e k d w i e w g a r c y trzydzieści sześć, w s t a r o s t w a c h zaś gorzałki g a r n i e c ,
p i w a b e c z k a j e d n a w g a r c y trzydzieści sześć, które z a ordynacyją J . P a n a g u b e r ­
n a t o r a w y d a n e być p o w i n n y ™.

Szczególnie o b f i t e wiadomości dotyczące zapomóg n a w e s e l a

zawiera­

ją i n w e n t a r z e i r a c h u n k i z dóbr B a z y l e g o W a l i c k i e g o . T a k n p . i n w e n t a r z
d ó b r Ł ę c z e s z y c e w y z n a c z a n a chłopskie w e s e l a p o 2 ć w i e r c i żyta, 1 ć w i e r ­
c i pszenicy, 4 garnce g r o c h u , 2 k w a r t y soli, 2 „ m i r k i " 30-garncowe p i w a ,
2 g a r n c e g o r z a ł k i i 4 zł „ n a m i ę s o "
niędzy d a w a n o n a wesela

w

7 1

. P o d o b n e ilości a l k o h o l u , zboża i p i e ­

i n n y c h dobrach Walickiego.

Z

rachunków

G o ł ę b i o w s к i, op. cit., s. 220, oraz c y t o w a n a wcześniej b r o s z u r a T . D ł u s s k i e g o z 1780 r. Próby reform włościańskich..., s. 30.
6 8

„Szymon...ożenił się z córką W a w r z e ń c a P a r z e n i e c k i e g o , po n i e j wzioł k r o w ę
w p o s a g u " , w C z e r z n i e w i e (dobrach k a p i t . pułt.), A D P , sygn. 86, k. 58 (post 1780).
Także w s p r a w i e o p o m i a r gruntów g r o m a d h o l e n d e r s k i e j i chłopskiej T r o s z y n a
i T r o s z y n k a można znaleźć wzmiankę o d a w a n i u bydła (bez określenia ilości)
w posagu. A G A D , Księgi m i e j s k i e Gąbina 8 ( D i s s o l u t a r a d z i e c k i e i wójtowskie),
post 1765.
69

70

Polskie

7 1

A G A D , A r c h . M . W . I . A/115, r. 1794.

instruktarze

ekonomiczne...,

s. 277.

�MAŁŻEŃSTWA

wynika wprawdzie,

CHŁOPSKIE

W

XVIII

151

WIEKU

że zapomóg u d z i e l a n o w s z y s t k i m —

c y m się p o r a z p i e r w s z y , j a k i w d o w c o m ,

zarówno żenią­

gospodarskim s y n o m i parob­

k o m ( n i e k i e d y n a w e t p r z y c h o d n i m ) , ale i c h wysokość n i e była j e d n a k o w a .
Na

przykład

rzemieślnicy

odrabiający

niewielką

o p o ł o w ę m n i e j p i w a i w ó d k i niż s y n o w i e

pańszczyznę

gospodarzy

72

dostawali

. Wartość

wyda­

w a n y c h n a j e d n o w e s e l e p r o d u k t ó w w y c e n i a n o n a 30 d o 65 zł. W
w

l a t a c h 1785-1795 w

pomóg

27 o s o b o m .
7 3

d o b r a c h łęczeszyckich u d z i e l o n o
W

sumie

„weselnych"

l a t a c h 1773-1797 w y d a t k i n a w e s e l a

za­

chłopskie

są r ó w n i e ż stałą p o z y c j ą w r a c h u n k a c h i n n y c h dóbr W a l i c k i e g o — k l u c z y
małowiejskiego i bełskiego

7 4

. Z n a c z n i e m n i e j dokładne są w i a d o m o ś c i d o ­

t y c z ą c e f i n a n s o w a n i a w e s e l chłopskich w i n n y c h w s i a c h p r y w a t n y c h i n a ­
leżącej

d o k a p i t u ł y płockiej w s i G ó r k i . O g r a n i c z a j ą się o n e d o k r ó t k i c h

w z m i a n e k stwierdzających, że dziedzic l u b posesor
j e d n e m u czy k i l k u p o d d a n y m

7 S

w s i „sprawił w e s e l e "

.

I n n ą f o r m ą zachęty d o z a w i e r a n i a m a ł ż e ń s t w b y ł o w y w i e r a n i e

przez

d w ó r n a c i s k u n a proboszczów, a b y n i e p o b i e r a l i o d chłopów z b y t w y s o k i c h
o p ł a t za śluby. I t a k w Instruktarzu

d l a dóbr k s . Ogiń­

ekonomicznym...

skiego z n a j d u j e m y w p . 11 p a r . X I zalecenie:

„ W c h r z t a c h , ślubach, p o ­

grzebach, ażeby p o d d a n i z d z i e r a n i n i e b y l i , m a dopatrzeć J . P a n e k o n o m
wcześnie umówiwszy

się z J . X . p l e b a n e m i p r o b o s z c z e m ,

wyciągali, co i m jest a l o c i o r d i n a r i o p o z w o l o n e m "

7 6

aby to t y l k o

. A n k i e t a z 1785 г.,

n a którą w i n n i b y l i o d p o w i e d z i e ć k o n t r o l u j ą c y w s i e K s i ę s t w a Ł o w i e c k i e g o
l u s t r a t o r z y , z a w i e r a ł a m . i n . p y t a n i e , c z y p o d d a n i „ n i e sarkają
opłatę o d ślubu, c h r z t u i p o g r z e b ó w "

7 7

n a dużą

. R a p o r t y kontrolerów z tego sa­

m e g o r o k u z a w i e r a j ą w i a d o m o ś c i o s k a r g a c h z 10 w s i , ż e opłaty, s z c z e g ó l ­
n i e za śluby i p o g r z e b y ,

są w i c h p a r a f i a c h z b y t w y s o k i e

7 8

, nie wiemy

j e d n a k w j a k i m s t o p n i u s k a r g i t e zostały p r z e z administrację w z i ę t e p o d
u w a g ę . J a k się w y d a j e , m o ż l i w o ś c i k o n t r o l o w a n i a i o g r a n i c z a n i a opłat za
chrzciny

i pogrzeby

miały

jedynie

tak wysoko

j a k p r y m a s M . P o n i a t o w s k i (chociażby z r a c j i

postawione

osobistości,

s w o j e g o urzędu), czy n p .

k s . A . J . Ogiński. W ł a ś c i c i e l e m n i e j s z y c h d ó b r w o l e l i n i e psuć s o b i e s t o -

7 2

7 3

A G A D , A r c h . M . W. I . A/16, r. 1785.
A G A D , A r c h . M. W. I A/115, l a t a 1785-1795.

7 4

A G A D , A r c h . M. W. I A/35, I A/36, I A/37, z l a t 1772-1797.

75

N a przykład wieś G r a b i e koło Gąbina. A G A D ,

radz.

i wójt.)

Oskarżeni

post

1765, w.

oskarżają...,

Szymbory

s. 129 o r a z

wieś

w

Księgi m i e j . Gąbin 8 (dissol.

z, w y s z o g r o d z k i e j ,

kapituły

płockiej

r.

Górki,

1791, T u r s k a ,
której

posesor

sprawił w e s e l e t r z e m chłopom, A D P , sygn. 86, k. 22, r. 1779.
7S

Polskie

instruktarze

77

Supliki

chłopskie

ekonomiczne...,
XVIII

w.

c y t . w y d . , s. 277.

z archiwum

prymasa

Michała

Poniatowskiego,

w y d . J . L e s k i e w i c z , J . M i c h a l s k i , W a r s z a w a 1954.
7 8

Skarżyły

się

ślub 8-10 zł), Supliki

wsie:

Zduny,

Strubienice,

Szymonowice,

Rząśno

(opłata

za

chłopskie..., s. 125-126; M a u r z y c e (7-8 zł), tamże, s. 158; C h r u ś -

lin, L i s i e w i c e , M y s t k o w i c e
Krępa (3-6 zł), tamże, s. 199.

(6-10 zł), tamże,

s. 180; Guźnia

(5-8 zł), tamże,

s. 195;

�152

ANDRZEJ

sunków z m i e j s c o w y m i

WOŹNIAK

proboszczami

j a k i m k o l w i e k wtrącaniem

się

w

s p r a w y i c h dochodów.
W

XIX-wiecznej

w s i mazowieckiej

wesela

odbywały

się

najczęściej

w miesiącach j e s i e n n y c h p r z e d A d w e n t e m i p o B o ż y m N a r o d z e n i u w o k ­
resie
w

zapustnym

7 9

. Obliczenia

ilości m a ł ż e ń s t w

p o s z c z e g ó l n y c h miesiącach r o k u w

pozwalałyby stwierdzić, że p o d o b n i e
cach z i m o w y c h

chłopskich

p a r a f i i pułtuskiej
było i w

zawieranych

(lata

1781-1791)

wieku XVIII. W

miesią­

( s t y c z n i u i l u t y m ) z a w a r t o m i a n o w i c i e o k o ł o 55°/o o g ó l ­

n e j l i c z b y małżeństw, a w j e s i e n n y c h ( w październiku i l i s t o p a d z i e ) około
30°/o . P r a w i d ł o w o ś ć t a w i ą ż e się z a r ó w n o z c h ł o p s k i m r o k i e m g o s p o ­
80

d a r c z y m i obrzędowym, j a k k a l e n d a r z e m kościelnym. W

miesiącach j e -

s i e n n o - z i m o w y c h , p o z a k o ń c z e n i u n a j p i l n i e j s z y c h robót, r o d z i n a chłopska
d y s p o n o w a ł a s t o s u n k o w o n a j w i ę k s z ą ilością w o l n e g o c z a s u i k o n i e c z n y c h
do w y p r a w i e n i a wesela,
i

mimo

dworskich

produktów. Okres t e n przedzielony

Boże

Narodzenie

Adwentu,

w

zapomóg,

zasobów

był 4 t y g o d n i a m i

którym

Kościół

gotówki

poprzedzającego

n i e zezwalał

na

śluby.

P o B o ż y m N a r o d z e n i u s z c z e g ó l n i e l i c z n e b y ł y w e s e l a w czasie zapustów.
P ó ź n i e j n a s t ę p o w a ł w y k l u c z a j ą c y w e s e l a długi o k r e s p o s t u , n a s t ę p n i e zaś
czas w i o s e n n y c h r o b ó t p o l o w y c h i p r z e d n ó w e k .
J a k podaje

O. K o l b e r g ,

do l a t m n i e j więcej

40-tych X I X w.

śluby

o d b y w a ł y się z a w s z e w n i e d z i e l ę , p ó ź n i e j r o z p o r z ą d z e n i e m w ł a d z k o ś c i e l ­
n y c h p r z e n i e s i o n e zostały n a p o n i e d z i a ł e k .
8 1

Materiały

źródłowe

z XVIII

w . n i e zawierają

żadnych

danych, na

p o d s t a w i e których moglibyśmy wnioskować, j a k wyglądały wówczas n a
M a z o w s z u obrzędy weselne.

Niewątpliwie podstawowe

i c h elementy

były

p o d o b n e l u b t a k i e same, j a k w z n a n y c h n a m z l i c z n y c h opisów e t n o g r a f i ­
cznych weselach

z p i e r w s z y c h d z i e s i ą t k ó w l a t p o uwłaszczeniu.

Przema­

w i a z a t y m n a j s t a r s z y , b o odnoszący się d o p o c z ą t k ó w X I X w . o p i s w e s e ­
l a c h ł o p s k i e g o n a M a z o w s z u w p r a c y Ł. G o ł ę b i o w s k i e g o Lud

polski

82

.

Zachodzące w ciągu X I X w . z m i a n y w obrzędowości w e s e l n e j , j a k już
w s p o m n i a n o , n i e miały zasadniczego c h a r a k t e r u . P o d s t a w o w e elementy
j a k n p . rozpleciny,
poważniejszym

błogosławieństwo rodziców, o c z e p i n y

modyfikacjom.

Zmiany

te

polegały

—

—

n i e ulegały

przede

wszystkim,

choć o c z y w i ś c i e n i e w y ł ą c z n i e , n a w y r u g o w a n i u ze z w y c z a j ó w

związa­

n y c h z w e s e l e m i z s a m e g o obrzędu w e s e l n e g o t y c h elementów, które p o d ­
kreślały zależność c h ł o p a o d d w o r u .
Zagadnienie
czeniowej,

p r z e m i a n , j a k i e następowały

w

k u l t u r z e w s i pouwłasz-

n i e z m i e r n i e r z a d k o znajdowało odbicie w

etnograficznej

X I X w . D o wyjątków

zaliczyć

polskiej literaturze

można

mało

dziś

znany

z b i ó r pieśni, p o d a ń i z w y c z a j ó w l u d o w y c h z M a z o w s z a C z e r s k i e g o K . K o 7 9

К o z ł o w s к i, op. cit., s. 211.

8 9

A D P , s y g n . 879, k. 71-87.
Mazowsze,

8 1

O. K o l b e r g ,

1 2

Gołębiowski,

cz. I I I , W a r s z a w a

op. cit., s. 59-63.

1963, s.. 180.

�MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

XVIII

153

WIEKU

złowskiego. Po opisie w e s e l a chłopskiego z l a t 6 0 - t y c h X I X w . w s p o m i n a
a u t o r o n i e k t ó r y c h n i e p r a k t y k o w a n y c h już w ó w c z a s z w y c z a j a c h

z cza­

sów pańszczyźnianych i w y p o w i a d a parę n i e z w y k l e i s t o t n y c h u w a g o p r z y ­
czynach i c h z a n i k u :
„Przed l a t y , k u w i e l k i e m u z a w s z e z m a r t w i e n i u rządców i ekonomów, w e s e l a
nigdy krócej n i e t r w a ł y n a d tydzień — n a j p i l n i e j s z a chociażby była w p o l u r o ­
bota, jeżeli w e w s i l u b w drugiej było wesele, n i e było co robić, t y l k o o d d a w s z y
się l o s o w i c i e r p l i w i e czekać, póki n i e p r z e j d z i e w e s e l n y tydzień i w ó d k a z głowy
chłopom nie w y s z u m i . P o w e s e l u dopiero następowały gęste i częste r a z y — ale
to w s z y s t k o n a próżno — był to już t a k i z w y c z a j , a z w y c z a j u chłopa, zwłaszcza
t a k i , do którego wchodziła z a b a w a l u b wódka, był p r a w e m świętym, n i e t y k a l n y m ,
którego strzegł j a k o k a w głowie. Dziś i n a c z e j , r z a d k o posłyszeć o w e s e l u , które
by tydzień trwało, a po większej części ograniczają się t e r a z n a trzydniówce.
R a d y k a l n a z m i a n a , j a k i e j od p e w n e g o c z a s u ulegał o d w i e c z n y b y t n a s z y c h w ł o ś ­
c i a n , n i e mogła pozostać bez ogromnego w p ł y w u n a i c h z w y c z a j e i t r a d y c j e . O s t a ­
t e c z n i e z e r w a n y został węzeł p a t r i a r c h a l n y , który niegdyś łączył p a n a z chłopkiem,
p i l n o t e m u s t a t n i e m u zakosztować n o w e j s w o b o d y , i a n i chce wiedzieć o z w y c z a ­
j a c h , j a k i c h się t r z y m a l i ojcowie' względem panów. T a k np. b y w a ł p r z e d l a t y
z w y c z a j , który j e s z c z e p r z e d 1846 r. zapamiętam, że ojcowie łączącej się p a r y ,
p r z e d w e s e l e m , p r z y c h o d z i l i do d z i e d z i c a radzić się, j a k p o w i a d a l i s t a r s z e j g ł o w y
i prosić o p o z w o l e n i e i błogosławieństwo d l a s w y c h dzieci. P o w e s e l u znów, t r z e ­
ciego d n i a (we w t o r e k ) z w y k l e oboje państwo młodzi p r z y c h o d z i l i z r a n a do d w o r a ,
przynosząc państwu w ofierze k a w a ł e k c i a s t a pszennego i s e r a . N a z y w a ł o się to
s t o l i n a m i , może j a k o pochodzące ze stołu, to j e s t z w i e c z e r z y spożywanej drugiego
d n i a ( w poniedziałek) — i z a ofiarę tę nowożeńcy h o j n i e b y w a l i w y n a g r a d z a n i
[...]
A l e z w y c z a j t e n już d a w n o poszedł w z a p o m n i e n i e — a t a k s a m o w i e l e t r a d y c j i
i pamiątek, d a w n y c h stosunków, d a w n e g o społeczeństwa" .
83

Mówiliśmy dotychczas

o r o l i , jaką w k w e s t i i k o j a r z e n i a i

zawierania

małżeństw, a t y m s a m y m r ó w n i e ż oddziaływania n a kształtowanie

przy­

szłej r o d z i n y chłopskiej, o d g r y w a ł d w ó r . Cała j e g o działalność w t e j d z i e ­
dzinie

była w y r a z e m

określonej

polityki populacyjnej,

dostosowanej

do

p o t r z e b g o s p o d a r k i f o l w a r c z n e j . C z y j e d n a k o m ó w i o n e s p o s o b y i środki —
przede w s z y s t k i m ekonomiczne — były j e d y n y m i , jakie stosowano?

Pomi­

j a l i ś m y t u d o t ą d z u p e ł n i e r o l ę K o ś c i o ł a . N a s u w a się z a t e m p y t a n i e , j a k i e
m i e j s c e w n a u k a c h g ł o s z o n y c h p r z e z K o ś c i ó ł w ś r ó d ludności w i e j s k i e j

zaj­

m o w a ł y s p r a w y związane z małżeństwem i rodziną o r a z w j a k i e j m i e r z e
było w

tej dziedzinie

nującej. P y t a n i e
XVII

i wiek

ścioła w

duchowieństwo w y r a z i c i e l e m

t o jest t y m bardziej

X V I I I są o k r e s e m

interesów k l a s y p a ­

i s t o t n e , że w ł a ś n i e I I p o ł o w a

szczególnie w z m o ż o n e j

środowisku w i e j s k i m . W

działalności

w.
Ko­

związku z oddziaływaniem

reformacji

p o s o b o r z e t r y d e n c k i m s p r a w a znajomości r e l i g i i , z a s a d w i a r y

katolickiej

i w y k o n y w a n i a o b o w i ą z k ó w r e l i g i j n y c h n a w s i , stały się s z c z e g ó l n i e a k t u ­
a l n e . O k a z a ł o się b o w i e m , że w sześć s t u l e c i p o p r z y j ę c i u
lud

polski

wiary"

8 4

jest

nadal

„zaniedbany

moralnie

i

chrześcijaństwa

ciemny

w

sprawach

. Z a c z ę t o w i ę c z j e d n e j s t r o n y kłaść w i ę k s z y n a c i s k n a p r a c ę d u -

8 3

К o z ł o w s к i, op. cit., s. 235-236.

8 4

S . Z a ł ę s к i, Jezuici

w Polsce,

L w ó w 1902, t. I I I , cz. 1, s. 907.

�154

ANDRZEJ

chowieństwa
wych". W

parafialnego,

wieku X V I I

z

WOŻNIAK

drugiej

rozwijać

akcję

t z w . „misji

ludo­

szczególnie o ż y w i o n ą działalność m i s y j n ą n a w s i

p r o w a d z i l i jezuici, w X V I I I w . p r y m a t przejęli p i j a r z y . Z i n n y c h zakonów
p r o w a d z ą c y c h akcję m i s y j n ą n a w s i w y m i e n i ć n a l e ż y księży

misjonarzy

o r a z p o l s k i z a k o n m a r i a n ó w , m a j ą c y s w ą siedzibę w P u s z c z y

Korabiewic-

kiej n a Mazowszu.
W

okresie

k o n t r r e f o r m a c j i zaczęto zwracać większą uwagę n a obec­

ność p a r a f i a n
kanocnej,
wzorem

n a nabożeństwach,

przestrzeganie
rzymskim

postów

odbywanie

corocznej

i t p . Jednocześnie

szereg n o w y c h

nabożeństw

spowiedzi

Kościół

wiel­

wprowadzał

(40-godzinne,

3-dniowe,

różańce, g o r z k i e

ż a l e ) . N a b o ż e ń s t w a s t a w a ł y się c o r a z dłuższe, c o r a z b a r ­

dziej w y s t a w n e ,

nabierały t e a t r a l n e g o

i

c h a r a k t e r u . T a w ł a ś n i e teatralność

b a r w n o ś ć n a b o ż e ń s t w m i a ł a zachęcać w i e r n y c h

uczestnictwa.
dziej

Jednocześnie

powierzchowny

nętrznych

reguł

ówczesna

religijność

nich

coraz

bar­

c h a r a k t e r . S p r o w a d z a ł a się d o z a c h o w y w a n i a

chrześcijańskich

modłów, procesji, p i e l g r z y m e k .

i postów,

Sprawy

udziału

w

8 5

dla k a t o l i c y z m u polskiego

Wziąwszy p o d uwagę ów r o z b u d o w a n y

prob­

. W i e l e z t y c h cech, t a k c h a ­
z

okresu

kontrreformacji,

odnaleźć m o ż n a w r e l i g i j n o ś c i chłopskiej z p r z e ł o m u X I X i X X w .
k a t o l i c y z m u polskiego

zew­

nabożeństwach,

moralności, a t y m b a r d z i e j

l e m y d o k t r y n a l n e , schodziły n a d a l s z y p l a n
rakterystycznych

do masowego w
przybierała

rytualizm i

8 6

powierzchowność

X V I I i X V I I I w . , przypuszczać można, że z

g i e m c z a s u m i m o zaleceń S o b o r u T r y d e n c k i e g o ,

sprawy katechizacji

bie­
wier­

n y c h z a c z ę ł y s t o p n i o w o schodzić w działalności d u c h o w i e ń s t w a n a d a l s z y
plan.

Wprowadzony

wielokrotnie w

po

Soborze T r y d e n c k i m

Polsce w

t z w . Katechizm

rzymski,

ciągu d w u n a s t ę p n y c h s t u l e c i w y d a w a n y ,

w i e r a dosyć s z c z e g ó ł o w e i n s t r u k c j e d l a p l e b a n ó w , d o t y c z ą c e z a k r e s u
dzy

religijnej

nom. W

i zasad m o r a l n y c h , które m i e l i o n i przekazywać

rozdziale

związku małżeńskiego, prokreację

wie­

parafia­

dotyczącym s a k r a m e n t u małżeństwa szczególnie

kreśla się n i e r o z e r w a l n o ś ć

za­

pod­

jako

jego

g ł ó w n y c e l , a p r z e d e w s z y s t k i m dominującą p o z y c j ę m ę ż a j a k o g ł o w y r o ­
dziny

8 7

. G ł ó w n y m obowiązkiem męża jest zabezpieczenie b y t u

ż o n y zaś w y c h o w a n i e
„domowego porządku"

rodzinie,

— p r z e d e w s z y s t k i m r e l i g i j n e — d z i e c i i strzeżenie
8 8

.

S p r a w y z w i ą z a n e ze s t o s u n k a m i w e w n ą t r z r o d z i n y p o r u s z a n e są w
techizmie

n o w a n i u " , z j a k i m m a ł ż o n k o w i e p o w i n n i się odnosić d o s i e b i e

85

XVII

S. C z a r n o w s k i ,
Reakcja
wieku, Dzieła, t. I I , W a r s z a w a

S. C z a r n o w s k i ,
Kultura
t I , W a r s z a w a 1959, s. 88-107.
8 8

katolicka
w Polsce
1956, s. 165.
religijna

Katechizm
według uchwały S. Konsylium
żony..., t. I I , K r a k ó w 1789, s. 649 n.
87

88

Ka­

j e d y n i e w f o r m i e o g ó l n i k o w y c h zaleceń o „ s z a c u n k u " c z y „ u s z a ­

Tamże, s. 667-669.

wiejskiego

w

końcu
ludu

Trydentskiego

XVI

wzajemnie

i

początku

polskiego,

Dzieła,

dla plebanów

uło­

�MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

XVIII

i w y r a ź n i e schodzą n a d a l s z y p l a n . W s z y s t k i e
kramencie

małżeństwa

zasady

są, p o d o b n i e

ułatwienia d u c h o w n y m i c h u z a s a d n i e n i a

155

WIEKU

głoszone w r o z d z i a l e o s a ­
zresztą

poparte

jak w

innych, dla

cytatami z Pisma

św.

i o j c ó w Kościoła. W ą t p i ć j e d n a k n a l e ż y , c z y w i e j s c y p r o b o s z c z e w y k ł a d a j ą ­
c y s w o i m p a r a f i a n o m o w ą n a u k ę o m a ł ż e ń s t w i e u c i e k a l i się d o
w Katechizmie

l i p o z a p o p u l a r n e w o w y m c z a s i e Nauki

katechizmowe

89

, przeznaczone d l a

„ m a ł y c h d z i a t e k i l u d z i p r o s t y c h " . T e s a m e treści z a s a d n i c z e ,
wierał

Katechizm

zawartej

argumentacji. Prawdopodobnie rzadko wykracza­

rzymskim

rzymski,

Nauki

które za­

podawały

katechizmowe,

w

formie

u p r o s z c z o n y c h p y t a ń i o d p o w i e d z i , b e z c y t a t ó w z P i s m a św. i o j c ó w K o ­
ścioła, a l e za t o b a r d z i e j u s z c z e g ó ł o w i o n e i p o p a r t e n i e k i e d y p r z y k ł a d a m i .
Wszystko

j e d n a k , co z n a j d u j e m y

n a t e m a t małżeństwa w

m a c h , t o j e d y n i e zasady p o d s t a w o w e ,
Nauk

obu katechiz­

uniwersalne i nawet w

przypadku

n i e przeznaczone wyłącznie d l a o d b i o r c y

katechizmowych

wiejskie­

go. P o z a w i e l o k r o t n i e z a l e c a n y m p r z y o k a z j i s t o s u n k u ż o n y d o m ę ż a c z y
dzieci
w

do

rodziców,

posłuszeństwie

n i c h znaleźć c o k o l w i e k ,

omawianego

wobec

wszelkiej

władzy ,

trudno

9 0

co w sposób b e z p o ś r e d n i n a w i ą z y w a ł o b y

w y ż e j s y s t e m u oddziaływania przez dwór n a s p r a w y

do

zwią­

zane z małżeństwami p o d d a n y c h .
Nauczanie

zasad w i a r y i m o r a l n o ś c i n i e ograniczało się j e d n a k d o k a ­

t e c h i z m u . J . S. B y s t r o ń p i s z e w r ę c z , że n a u k ę kościelną s z e r z o n o p r z e d e
w s z y s t k i m p r z e z k a z a n i a i że o n e miały n a j b a r d z i e j
w i e ś . Słuchano i c h chętnie „ z u z n a n i e m i p o d z i w e m ,

istotny wpływ na
zwłaszcza ż e k a z n o ­

dzieja n i e poprzestawał n a samej nauce w i a r y , ale włączał w kazanie ca­
ły szereg

elementów

legendarnych

i nowelistycznych,

świeckich, o p o w i a d a ł o t y m , c o się n a ś w i e c i e d z i e j e "

9 1

czasem

o k a z j ą d o w y t y k a n i a p a r a f i a n o m p r z y w a r i z ł y c h skłonności, w
też — j a k pisze B . B a r a n o w s k i — gromił n i e j e d e n proboszcz
łych „bezżenników"

9 2

zupełnie

. Kazania

bywały

kazaniach
zatwardzia­

.

T o g r o m i e n i e z a m b o n y l u d z i , którzy bez i s t o t n y c h p o w o d ó w

pozosta­

w a l i w s t a n i e b e z ż e n n y m , b y ł o zresztą n i e t y l k o z g o d n e z i n t e r e s a m i d w o ­
ru.

Również

w

opinii

społeczności w i o s k o w e j

p a n n a n i e b y l i j e j pełnowartościowymi

stary

członkami

i

kawaler
często

czy

stara

stawali

jię

p r z e d m i o t e m ż a r t ó w i k p i n ze s t r o n y o t o c z e n i a . M a m y t u j e d n a k d o c z y ­
n i e n i a z p r z y p a d k i e m , k i e d y treści głoszone z a m b o n y

były

wyjątkowo

n i e s k o m p l i k o w a n e i zgodne z u t r w a l o n y m i przez tradycję poglądami l u d ­
ności w i e j s k i e j , i c h z r o z u m i e n i e

zatem i ewentualna akceptacja

nie na­

stręczały s ł u c h a c z o w i p o w a ż n i e j s z y c h trudności. W w i ę k s z o ś c i j e d n a k w y ­
padków podstawowe

89

Nauki

nawet

katechizmowe

wiedziach...podane,

zasady e t y k i i d o g m a t y k i z a w a r t e

dla łatwiejszego

pojęcia

w krótkich

Berdyczów 1779.

90

Tamże, s. 235-236.

9 1

J . S. B y s t r o ń ,

Kultura

ludowa,

Warszawa

9 2

Baranowski,

Kultura

ludowa...,

s. 320.

1947, s. 132.

pytaniach

w

nauce
i

odpo­

�156

ANDRZEJ

k a t e c h i z m u c z y k a z a n i a c h natrafiały

WOZNIAK

w

środowisku w i e j s k i m n a n i e p o ­

datną g l e b ę . Z a p o r ą d l a n a u k i o d o g m a c i e s t a w a ł się chłopski s e n s u a l i z m
i

niechęć d o a b s t r a k c j i , a k o ś c i e l n y

sprzeczny

z codziennym

w kulturze normami moralnymi
N i e inaczej

wykład

doświadczeniem

prawdopodobnie

9 3

etyki

bywał

społecznym

przeważnie

i ugruntowanymi

.

b y ł o z e f e k t a m i głoszonej p r z e z

n a u k i o małżeństwie. W i e ś przyjmowała

Kościół

z n i e j p r z e d e w s z y s t k i m t o , co

już wcześniej u t r w a l o n e b y ł o w t r a d y c j i . T a k n p . s t w i e r d z e n i e , że zasad­
niczym

celem

oczywiste

małżeństwa

jest

prokreacja

było

d l a ludności

wiejskiej

i n i e b u d z i ł o ż a d n y c h w ą t p l i w o ś c i , p o d o b n i e zresztą, j a k t o , że

g ł o w ą r o d z i n y j e s t m ę ż c z y z n a , k o b i e t a zaś j e s t p o d d a n a j e g o w o l i . N i e
była już t a k o c z y w i s t a n p . zasada nierozerwalności związku

małżeńskie­

go, t a k m o c n o

Trydenckie­

p r z e z K o ś c i ó ł podkreślana o d c z a s ó w S o b o r u

go. O t y m , ż e w
w

świadomości

kowo

X V I I w . n i e była o n a jeszcze

chłopskiej

świadczą

dane

zbyt

silnie

l i c z n y c h p r z y p a d k a c h p o r z u c a n i a współmałżonka

W XVIII-wiecznej
jedynym

sposobem

w s i mazowieckiej

zerwania

gdyż przeprowadzenie

utrwalona

źródłowe, mówiące o s t o s u n ­
i rodziny.

ucieczka o d męża czy żony była

niechcianego

czy nieudanego

procesu unieważniającego

małżeństwa,

b y ł o , ze w z g l ę d u

cho­

c i a ż b y n a j e g o k o s z t y , p r a k t y c z n i e d l a chłopa n i e m o ż l i w e .
Wszystkie znane n a m z t e r e n u Mazowsza w y p a d k i opuszczenia
m a ł ż o n k a w i ą ż ą się ze z b i e g o s t w e m .

współ­

N a j c z ę ś c i e j , b o w p o n a d 70°/o p r z y ­

padków, u c i e k a l i o d żon m ę ż o w i e . C h a r a k t e r y s t y c z n e , że w ś r ó d k o b i e t
9 i

w i e j s k i c h opuszczających s w o j e r o d z i n y znaczną część s t a n o w i ł y t e , k t ó ­
r e uciekały z ż o ł n i e r z a m i

9 S

. N i e zawsze j e d n a k ucieczka

współmałżonka

p o w o d o w a ł a t r w a ł y r o z p a d m a ł ż e ń s t w a . Chociaż ze ź r ó d e ł r z a d k o
dujemy

się, c o b y ł o p o w o d e m

dowia­

porzucenia przez poddanego rodziny, t o

n i e k t ó r e w y p a d k i świadczą, ż e p r z y c z y n y t e n i e m i a ł y n i e k i e d y

żadnego

z w i ą z k u ze s t o s u n k a m i p a n u j ą c y m i w r o d z i n i e . Z d a r z a ł o się, ż e p o d d a n y
uciekał z r o d z i n n e j w s i , g d y ż n i e m ó g ł podołać o b o w i ą z k o m p a ń s z c z y ź n i a ­
nym,

a znalazłszy w i n n e j o k o l i c y l e p s z e w a r u n k i , s p r o w a d z a ł d o s i e b i e r o ­

dzinę. Z d a r z a ł o się r ó w n i e ż , j a k b y ł o w p r z y p a d k u chłopa ze w s i B . W a ­
lickiego —

J e z i o r a , ż e p o d d a n y , k t ó r y z b i e g ł ze w s i porzucając

O b s z e r n i e o m a w i a to z a g a d n i e n i e C z . H e r n a s w
s. 95-108), por. także C z a r n o w s k i , Kultura
religijna...
9 3

cytowanej

rodzinę

pracy

{t. I I ,

A G A D , G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 36, k. 238, r. 1741, w . N a b o r o w o , pow. z a k r o ­
c z y m s k i ; G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 16, k. 628, r. 1729, w. K a d ł u b o w o , p o w . w y s z o ­
g r o d z k i ( d w a p r z y p a d k i ) ; G r o d z k i e C i e c h a n . r e i . I I , 52, k. 202-203, X V I I I w. wieś
Nocpolsk, p o w . w y s z o g r o d z k i ( d w a p r z y p a d k i ) ; G r o d z k i e C i e c h a n . r e i . П , 52,
k. 38-49, X V I I I w . wieś K o b y l n i k i , pow. w y s z o g r o d z k i ( d w a p r z y p a d k i ) ; A r c h .
M . W. I A/58, r. 1798, w. J e z i o r a , z. c z e r s k a ; G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 61, k. 687,
r. 1759, w. S t r z e m b o w o Górne, pow. z a k r o c z y m s k i ; G r o d z k i e Z a k r o c z . r e i . 36, k. 241,
w. Trębki, p o w . z a k r o c z y m s k i .
S i

N a przykład d w a p r z y p a d k i u c i e c z k i żon od mężów „z w o j s k i e m
s k i m " , w. B o r y s z e w o , A D P , s y g n . 86, k. 191, r. 1773.
9 5

moskiew­

�MAŁŻEŃSTWA

CHŁOPSKIE

W

XVIII

157

WIEKU

w s k u t e k z a t a r g u z dzierżawcą, zamierzał wrócić p o u p ł y w i e j e g o k o n t r a k ­
t u dzierżawnego
kontakt

9 6

. N i e k t ó r z y ze z b i e g ł y c h p o d d a n y c h , z e r w a w s z y n a stałe

z rodziną,

zawierali

przybranym nazwiskiem.

n o w e z w i ą z k i małżeńskie, p r z e w a ż n i e p o d

Wzmianki

wówczas do w y k r y c i a , z n a j d u j e m y

o

przypadkach

bigamii,

trudnych

w źródłach z t e r e n u M a z o w s z a dosyć

rzadko '.
9 7

s 6

A G A D , A r c h . M . W. I A/58, r. 1798.

9 7

W i e r z b i c k a - M i c h a l s k a ,

op.

cit.,

z m a z o w i e c k i e j w s i Małocice (z. w a r s z a w s k a ) .

s.

140 p r z y t a c z a

taki

przypadek

�</text>
            </elementText>
          </elementTextContainer>
        </element>
      </elementContainer>
    </elementSet>
  </elementSetContainer>
</item>
